📌 روسیه توانست «اقتصاد مقاومتی» را عملیاتی کند؛ ما نه!
پریسا نصرآبادی
🔻مشکل ما با تفکّر و جهان‌بینی حاکم بر کارگزاران دولت، بنیادین است. اصل مسأله به این بازمی‌گردد که آن‌ها با اوکراین _به مثابه نیروی نیابتی و زمین نبرد بلوک ترانس‌آتلانتیک و بازوی نظامی_امنیتی آن (ناتو) علیه روسیه_ هم‌ذات‌پنداری می‌کنند و گمان می‌کنند که می‌توانند شیوه‌های حلّ مسأله و مدیریت بحران‌های اقتصادی در ایران را از دولت فاسد کی‌یف الهام بگیرند. آن هم سازوکارهایی که بهای آن کنده شدن تکه‌‌هایی از اوکراین بود و از الباقی آن نیز، جز زمین سوخته باقی نخواهد ماند.
🔻همین موضوع نشان می‌دهد که چرا دولت و ضمائم آن، کوچکترین گام مؤثری برای اخذ مالیات از اغنیاء، کنترل تورّم و سیر صعودی نرخ ارز، حفظ ارزش پول ملّی، افزایش قدرت خرید مردم، کاهش نابرابری و شکاف طبقاتی، نظارت قاطع بر روندها و سازوکارهای فسادزا و... برنمی‌دارد، و نقش خود را فراتر از کارچاق‌کنی برای الیگارشی یا باج دادن و گردن‌کج کردن نزد هر دولتکی برای پس گرفتن یک قِران یک قِران از دارایی‌های بلوکه‌شده‌ی ایران در ازای تن دادن به بازی‌های سخیف آنان، متصوّر نمی‌شود.
🔻عجیب است که اهالی دولت به جای امید بستن به صدقه‌های خارجی _که البته پشت آن برنامه‌ها خوابیده و در راه رضای خدا و خلق خدا نیست_ نمی‌خواهند آن سر معادله را بینند و از روسیه‌ای الهام بگیرند که هم مانند ایران تحت تحریم‌های گسترده است، هم کشوری است که به درآمدهای حاصل از صادرات نفت و گاز تکیه نسبی دارد، هم توانسته اقتصاد الیگارشیک خود را در چارچوب منافع ملّی بازآرایی و مهار کند، و بر اساس شاخص‌های اقتصادی نیز، در سه سال و نیم گذشته رکورد قابل قبولی به جا گذاشته است.
▫️در نمودارهای زیر چهار شاخص نرخ تورّم (۶٪)، نرخ بیکاری (۲.۱٪)، تولید ناخالص ملّی بر مبنای شاخص قدرت خرید سرانه (۴۲هزار $) و نوسانات ارزش پول ملّی (نسبت روبل به دلار) را ملاحظه می‌کنید که نشان می‌دهد هر چهار شاخص نسبت به ابتدای سال ۲۰۲۲ و آغاز عملیات ویژه‌ی نظامی روسیه در اوکراین، بهبود یا ثبات نسبی داشته است.
▫️روسیه از فوریه‌ی ۲۰۲۲ تا کنون، عمدتاً با کنترل سرمایه، اعمال سیاست‌های اضطراری انقباض پولی، هزینه‌کرد هدایت‌شده‌ی دولتی، و سخت‌گیری بر تنظیم‌گری مالی، توانسته شوک‌های اقتصادی را مهار و بهای روبل را تثبیت کند.
▫️به علاوه طی این مدت، دولت «جریان خروج سرمایه» را به شدّت محدود کرده است تا فرار ارز کاهش یابد. همچنین دولت با اعمال «مقررات صادراتی» سخت‌گیرانه و الزام به بازگرداندن ارز، از ارزش روبل و ذخایر ارزی حمایت کرده است.
▫️بنابراین دولت روسیه با اعمال انضباط مالی، سیاست‌گذاری‌های متناسب با وضعیت جنگی و تحریم‌های گسترده‌ای که بر آن بار شده و با توجه به بلوکه شدن دارایی‌ها و منابع ارزی آن در خارج از کشور، به موازات بازآرایی برنامه‌های تأمین‌اجتماعی و پوشش‌های رفاهی، نه تنها توانسته از بروز اَبَر بحران‌ها و فروپاشی اقتصادی جلوگیری کند، بلکه توانسته است تاب‌آوری مردم خود را نیز افزایش دهد.
🔻 به عبارت دیگر، «اقتصاد مقاومتی» که برخلاف تأکیدات مکرّر رهبر شهیدمان، مطلقاً معطّل مانده و تنها به سربرگ مکاتبات و زینت بیلبوردهای شهری فروکاسته شده، پروژه‌ای است که در روسیه عملیاتی شده و به بار نشسته است.
پریسا نصرآبادی
🔻مشکل ما با تفکّر و جهان‌بینی حاکم بر کارگزاران دولت، بنیادین است. اصل مسأله به این بازمی‌گردد که آن‌ها با اوکراین _به مثابه نیروی نیابتی و زمین نبرد بلوک ترانس‌آتلانتیک و بازوی نظامی_امنیتی آن (ناتو) علیه روسیه_ هم‌ذات‌پنداری می‌کنند و گمان می‌کنند که می‌توانند شیوه‌های حلّ مسأله و مدیریت بحران‌های اقتصادی در ایران را از دولت فاسد کی‌یف الهام بگیرند. آن هم سازوکارهایی که بهای آن کنده شدن تکه‌‌هایی از اوکراین بود و از الباقی آن نیز، جز زمین سوخته باقی نخواهد ماند.
🔻همین موضوع نشان می‌دهد که چرا دولت و ضمائم آن، کوچکترین گام مؤثری برای اخذ مالیات از اغنیاء، کنترل تورّم و سیر صعودی نرخ ارز، حفظ ارزش پول ملّی، افزایش قدرت خرید مردم، کاهش نابرابری و شکاف طبقاتی، نظارت قاطع بر روندها و سازوکارهای فسادزا و... برنمی‌دارد، و نقش خود را فراتر از کارچاق‌کنی برای الیگارشی یا باج دادن و گردن‌کج کردن نزد هر دولتکی برای پس گرفتن یک قِران یک قِران از دارایی‌های بلوکه‌شده‌ی ایران در ازای تن دادن به بازی‌های سخیف آنان، متصوّر نمی‌شود.
🔻عجیب است که اهالی دولت به جای امید بستن به صدقه‌های خارجی _که البته پشت آن برنامه‌ها خوابیده و در راه رضای خدا و خلق خدا نیست_ نمی‌خواهند آن سر معادله را بینند و از روسیه‌ای الهام بگیرند که هم مانند ایران تحت تحریم‌های گسترده است، هم کشوری است که به درآمدهای حاصل از صادرات نفت و گاز تکیه نسبی دارد، هم توانسته اقتصاد الیگارشیک خود را در چارچوب منافع ملّی بازآرایی و مهار کند، و بر اساس شاخص‌های اقتصادی نیز، در سه سال و نیم گذشته رکورد قابل قبولی به جا گذاشته است.
▫️در نمودارهای زیر چهار شاخص نرخ تورّم (۶٪)، نرخ بیکاری (۲.۱٪)، تولید ناخالص ملّی بر مبنای شاخص قدرت خرید سرانه (۴۲هزار $) و نوسانات ارزش پول ملّی (نسبت روبل به دلار) را ملاحظه می‌کنید که نشان می‌دهد هر چهار شاخص نسبت به ابتدای سال ۲۰۲۲ و آغاز عملیات ویژه‌ی نظامی روسیه در اوکراین، بهبود یا ثبات نسبی داشته است.
▫️روسیه از فوریه‌ی ۲۰۲۲ تا کنون، عمدتاً با کنترل سرمایه، اعمال سیاست‌های اضطراری انقباض پولی، هزینه‌کرد هدایت‌شده‌ی دولتی، و سخت‌گیری بر تنظیم‌گری مالی، توانسته شوک‌های اقتصادی را مهار و بهای روبل را تثبیت کند.
▫️به علاوه طی این مدت، دولت «جریان خروج سرمایه» را به شدّت محدود کرده است تا فرار ارز کاهش یابد. همچنین دولت با اعمال «مقررات صادراتی» سخت‌گیرانه و الزام به بازگرداندن ارز، از ارزش روبل و ذخایر ارزی حمایت کرده است.
▫️بنابراین دولت روسیه با اعمال انضباط مالی، سیاست‌گذاری‌های متناسب با وضعیت جنگی و تحریم‌های گسترده‌ای که بر آن بار شده و با توجه به بلوکه شدن دارایی‌ها و منابع ارزی آن در خارج از کشور، به موازات بازآرایی برنامه‌های تأمین‌اجتماعی و پوشش‌های رفاهی، نه تنها توانسته از بروز اَبَر بحران‌ها و فروپاشی اقتصادی جلوگیری کند، بلکه توانسته است تاب‌آوری مردم خود را نیز افزایش دهد.
🔻 به عبارت دیگر، «اقتصاد مقاومتی» که برخلاف تأکیدات مکرّر رهبر شهیدمان، مطلقاً معطّل مانده و تنها به سربرگ مکاتبات و زینت بیلبوردهای شهری فروکاسته شده، پروژه‌ای است که در روسیه عملیاتی شده و به بار نشسته است.
👍249❤52👎13🔥3
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
ارسال همه جانبه سیگنالهای ضعف و حمله آمریکا به جزیره لارک
youtube.com/watch?v=DsVlM8ZtJiQ
youtube.com/watch?v=DsVlM8ZtJiQ
👍212❤29👎14🔥5
Audio
ارسال همه جانبه سیگنالهای ضعف و حمله آمریکا به جزیره لارک
youtube.com/watch?v=DsVlM8ZtJiQ
youtube.com/watch?v=DsVlM8ZtJiQ
👍151❤29👎14🔥4
Forwarded from علیزریلز 🇮🇷🎒
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🛑 سلسله عملیات غیرتصادفی!
جنگ ما جنگ حق و باطل بود
و تمام‌شدنی نيست،
جنگ ما جنگ فقر و غنا بود،
جنگ ما جنگ ايمان و رذالت بود
و اين جنگ از آدم تا ختم زندگى وجود دارد.
امام خمینی (ره)
✂️ برشی از جدالِ ۲۲ مردادماه ۱۴۰۵
🎬 نقشه اسرائیل برای حمله مجدد به ایران
📺 مشاهده در یوتیوب جدال:
🔗 https://youtube.com/live/4qsAJXj4C34
📺 مشاهده در سایت جدال:
🔗https://jedaal.tv/a/14563
🌐https://t.me/alizrilz
جنگ ما جنگ حق و باطل بود
و تمام‌شدنی نيست،
جنگ ما جنگ فقر و غنا بود،
جنگ ما جنگ ايمان و رذالت بود
و اين جنگ از آدم تا ختم زندگى وجود دارد.
امام خمینی (ره)
✂️ برشی از جدالِ ۲۲ مردادماه ۱۴۰۵
🎬 نقشه اسرائیل برای حمله مجدد به ایران
📺 مشاهده در یوتیوب جدال:
🔗 https://youtube.com/live/4qsAJXj4C34
📺 مشاهده در سایت جدال:
🔗https://jedaal.tv/a/14563
🌐https://t.me/alizrilz
❤169👍59👎18🔥11
جدال- علی عليزاده
Photo
📌 الیگارشی غرب‌گرا، علیه روابط راهبردی ایران و چین
پریسا نصرآبادی
۱. نشست سالانه‌ی شورای رؤسای کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در بیشکک پایتخت قرقیزستان با صدور ۲۸ سند همکاری و یک بیانیه‌ی پایانی به اتمام رسید.
در این بیانیه، «کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، نگرانی عمیق خود را نسبت به تحولات خاورمیانه و مشخصاً وضعیت ایران ابراز کردند.» آن‌ها موضع پیشین سازمان همکاری شانگهای مبنی بر «محکومیت حملات نظامی به خاک جمهوری اسلامی ایران که منجر به کشته شدن شمار زیادی از غیرنظامیان و خسارات قابل توجه به اقتصاد ایران شده» را تکرار کردند.
کشورهای عضو به مناسبت درگذشت غم‌انگیز رهبر معظم انقلاب، سیدعلی خامنه‌ای، و خانواده‌های قربانیان، مراتب تسلیت صمیمانه خود را به ملت و دولت جمهوری اسلامی ایران ابراز کردند.
همچنین این کشورها، «با تأکید مجدد بر حمایت خود از حاکمیت و تمامیت ارضی جمهوری اسلامی ایران، خواستار حل و فصل مناقشه، صرفاً از طریق ابزارهای سیاسی و دیپلماتیک» شدند و اعلام کردند که در این راستا، از تمام تلاش‌ها برای کاهش تنش در منطقه استقبال می‌کنند.
۲. جلسات جانبی نشست شانگهای، فرصت غنیمتی برای تقویت و تقریب روابط راهبردی میان کشورهای عضو، و افزایش هماهنگی در روندهای امنیتی، سیاسی و دیپلماتیک در پرونده‌های مختلف است.
اما رویکرد باری‌به‌هرجهت ایران در مناسبات راهبردی، به ویژه با اَبَرقدرتی مانند چین در وضعیت کنونی که نظم امنیتی مناطق گوناگون از غرب آسیا تا آسیای میانه و قفقاز و آسیای جنوبی دست‌خوش تحوّل و دگرگونی است، نشان می‌دهد که اذهان بسیاری از سیاست‌گذاران و کارگزاران ایران در سال‌های اخیر مطلقاً بی‌تغییر و ایستا مانده است.
حتی تلاطم‌های شدیدی که پس از دو جنگ دهشتناک، ایران را در تمامی وجوه عمیقاً متأثر کرده، نتوانسته است این تفکّر را غالب کند که ایران باید بتواند فراتر از یک بازیگر منطقه‌ای، و در قامت یک قدرت بین‌المللی بازی کند و معادلات امنیتی در حوزه‌های ژئوپلیتیکی مشترک را در سطح قدرت‌های بزرگی مانند چین و روسیه تعریف کند.
بازیگری دوگانه‌ی دولت‌های همسایه در جنگ جاری نیز ایران را به ضرورت بازاندیشی در چارچوب و سطح مناسبات و بازتنظیم روابط و معادلات با کشورهای منطقه، واقف نکرده است.
از این روست که ایران اساساً بیرون از ادراک سلسله مراتبی از ترتیبات امنیت جمعی بازی می‌کند و نمی‌تواند نگاهی متمرکز، لایه‌ای و بلندمدت به ائتلاف‌ها، پیمان‌ها و بلوک‌‌بندی‌های امنیتی درحال تکوین داشته باشد.
در فقدان چنین رویکرد استراتژیکی است که در حاشیه‌ی اجلاس شانگهای، نه تنها رئیس‌جمهور ایران هیچ‌گونه دیداری با رئیس‌جمهور چین ندارد تا به طور مثال پیرامون کانال‌های مالی پایدار، سرمایه‌گذاری‌های زیرساختی و تعریف پروژه‌های تولیدی شراکتی پیشنهادهایی را ارائه کند، بلکه وقت خود را با رئیس دولتی (آذربایجان) هدر می‌دهد که حتی عضو سازمان همکاری شانگهای هم نیست.
۳. در روزهای اخیر و پس از اعلان جنگ اقتصادی وزارت خزانه‌داری ایالات متحده علیه ایران، چین صراحتاً اعلام کرده است که در برابر تحریم‌های یکجانبه و غیرقانونی آمریکا می‌ایستد و با پروژه‌ی «فشار حداکثری-۲» دولت ترامپ همراهی نمی‌کند.
علاوه بر این، چین با ابراز مخالفت نسبت به درج مواردی در بیانیه‌ی پایانیِ مورد توافق آمریکا و دیگر کشورها، اجماع در نشست وزیران دارایی گروه ۲۰ (G-20) را برهم زده و از امضای بیانیه خودداری کرده است.
از جمله‌ی این موارد، اعتراض چین به بخشی از بیانیه است که به بحث «تضمین ناوبری قابل‌پیش‌بینی از طریق تنگه هرمز» پرداخته است؛ زیرا چین کاملآ به این موضوع واقف است که پیامدهای چنین اجماعی برای افزایش فشار بر ایران در جهت بازگشایی تنگه‌ی هرمز، تنها محدود به ایران نخواهد ماند و ممکن است در آینده، در موضوع تنگه‌ی تایوان و دریای جنوبی چین _که پکن بر آن‌ها حق حاکمیت دارد_ گریبان‌گیر چین شود.
بنابراین چین به ایران، نه فقط بر مبنای خرید نفت تضمین‌شده و با قیمت مناسب یا مزیت‌های ترانزیتی، بلکه به عنوان یک مؤتلف راهبردی نگاه می‌کند که از توانمندی برقراری و حفظ موازنه‌ی قدرت در غرب آسیا برخوردار است و می‌تواند در نبرد هژمونیک چین و آمریکا نقش به‌سزایی ایفا کند.
۴. به موازات استنکاف چین از امضای بیانیه‌ای که بندی از آن ناظر بر اجبار ایران به بازگشایی تنگه‌ی هرمز است، بریده‌ای از یک مصاحبه‌ی منتشرنشده با حسین مرعشی، دبیرکل حزب کارگزاران، از رسانه‌ی اکوایران در شبکه‌های اجتماعی به طور گسترده پخش شد که در آن مرعشی ادعا می‌کند چین سفر سردار قالیباف به پکن را مشروط به موارد زیر کرده است:
۱- باز کردن تنگه توسط ایران
۲- دریافت نکردن هیچ‌گونه عوارضی
۳- پایان دادن به اختلافات خود با عربستان
۴- پایان دادن به اختلافات خود با آمریکا
با نگاهی به مورد اول و دوم و مقایسه‌ی آن با موضع چین در قبال بیانیه‌ی گروه۲۰ که در بند قبلی توضیح داده شد، روشن می‌شود که با یک دروغ بزرگ مواجه‌ایم.
مرعشی به عنوان یکی از شاخص‌ترین چهره‌های الیگارشی غرب‌گرای ایران، رسماً در نقش تخریب‌چی روابط ایران و چین وارد میدان شده است تا با طرح ادعایی بی‌پایه، در یکی از صدها رسانه‌ی ریز و درشتی که مافیاهای اقتصادی برای تحمیق، دستکاری، و انحراف اذهان عمومی تدارک دیده‌اند، روابط راهبردی ایران با کشوری مانند چین در شرایط تحریم و محاصره‌ی اقتصادی را سست و غیرقابل اتکا جلوه دهند و چنین القا کنند که راهی به جز تسلیم پیش روی ایران باقی نمانده است.
این خط الیگارشیک فاسد با دامن زدن به سندرم چین‌ستیزی و روسیه‌ستیزی، جز ایجاد فشار مصنوعی از پایین برای اجبار حاکمیت به پذیرش تسلیم در برابر خواست‌های گزاف آمریکا، هدف دیگری ندارد.چنین اقداماتی در شرایط کنونی، مصداق آشکار خیانت به منافع ملی ایران است.//
پریسا نصرآبادی
۱. نشست سالانه‌ی شورای رؤسای کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در بیشکک پایتخت قرقیزستان با صدور ۲۸ سند همکاری و یک بیانیه‌ی پایانی به اتمام رسید.
در این بیانیه، «کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، نگرانی عمیق خود را نسبت به تحولات خاورمیانه و مشخصاً وضعیت ایران ابراز کردند.» آن‌ها موضع پیشین سازمان همکاری شانگهای مبنی بر «محکومیت حملات نظامی به خاک جمهوری اسلامی ایران که منجر به کشته شدن شمار زیادی از غیرنظامیان و خسارات قابل توجه به اقتصاد ایران شده» را تکرار کردند.
کشورهای عضو به مناسبت درگذشت غم‌انگیز رهبر معظم انقلاب، سیدعلی خامنه‌ای، و خانواده‌های قربانیان، مراتب تسلیت صمیمانه خود را به ملت و دولت جمهوری اسلامی ایران ابراز کردند.
همچنین این کشورها، «با تأکید مجدد بر حمایت خود از حاکمیت و تمامیت ارضی جمهوری اسلامی ایران، خواستار حل و فصل مناقشه، صرفاً از طریق ابزارهای سیاسی و دیپلماتیک» شدند و اعلام کردند که در این راستا، از تمام تلاش‌ها برای کاهش تنش در منطقه استقبال می‌کنند.
۲. جلسات جانبی نشست شانگهای، فرصت غنیمتی برای تقویت و تقریب روابط راهبردی میان کشورهای عضو، و افزایش هماهنگی در روندهای امنیتی، سیاسی و دیپلماتیک در پرونده‌های مختلف است.
اما رویکرد باری‌به‌هرجهت ایران در مناسبات راهبردی، به ویژه با اَبَرقدرتی مانند چین در وضعیت کنونی که نظم امنیتی مناطق گوناگون از غرب آسیا تا آسیای میانه و قفقاز و آسیای جنوبی دست‌خوش تحوّل و دگرگونی است، نشان می‌دهد که اذهان بسیاری از سیاست‌گذاران و کارگزاران ایران در سال‌های اخیر مطلقاً بی‌تغییر و ایستا مانده است.
حتی تلاطم‌های شدیدی که پس از دو جنگ دهشتناک، ایران را در تمامی وجوه عمیقاً متأثر کرده، نتوانسته است این تفکّر را غالب کند که ایران باید بتواند فراتر از یک بازیگر منطقه‌ای، و در قامت یک قدرت بین‌المللی بازی کند و معادلات امنیتی در حوزه‌های ژئوپلیتیکی مشترک را در سطح قدرت‌های بزرگی مانند چین و روسیه تعریف کند.
بازیگری دوگانه‌ی دولت‌های همسایه در جنگ جاری نیز ایران را به ضرورت بازاندیشی در چارچوب و سطح مناسبات و بازتنظیم روابط و معادلات با کشورهای منطقه، واقف نکرده است.
از این روست که ایران اساساً بیرون از ادراک سلسله مراتبی از ترتیبات امنیت جمعی بازی می‌کند و نمی‌تواند نگاهی متمرکز، لایه‌ای و بلندمدت به ائتلاف‌ها، پیمان‌ها و بلوک‌‌بندی‌های امنیتی درحال تکوین داشته باشد.
در فقدان چنین رویکرد استراتژیکی است که در حاشیه‌ی اجلاس شانگهای، نه تنها رئیس‌جمهور ایران هیچ‌گونه دیداری با رئیس‌جمهور چین ندارد تا به طور مثال پیرامون کانال‌های مالی پایدار، سرمایه‌گذاری‌های زیرساختی و تعریف پروژه‌های تولیدی شراکتی پیشنهادهایی را ارائه کند، بلکه وقت خود را با رئیس دولتی (آذربایجان) هدر می‌دهد که حتی عضو سازمان همکاری شانگهای هم نیست.
۳. در روزهای اخیر و پس از اعلان جنگ اقتصادی وزارت خزانه‌داری ایالات متحده علیه ایران، چین صراحتاً اعلام کرده است که در برابر تحریم‌های یکجانبه و غیرقانونی آمریکا می‌ایستد و با پروژه‌ی «فشار حداکثری-۲» دولت ترامپ همراهی نمی‌کند.
علاوه بر این، چین با ابراز مخالفت نسبت به درج مواردی در بیانیه‌ی پایانیِ مورد توافق آمریکا و دیگر کشورها، اجماع در نشست وزیران دارایی گروه ۲۰ (G-20) را برهم زده و از امضای بیانیه خودداری کرده است.
از جمله‌ی این موارد، اعتراض چین به بخشی از بیانیه است که به بحث «تضمین ناوبری قابل‌پیش‌بینی از طریق تنگه هرمز» پرداخته است؛ زیرا چین کاملآ به این موضوع واقف است که پیامدهای چنین اجماعی برای افزایش فشار بر ایران در جهت بازگشایی تنگه‌ی هرمز، تنها محدود به ایران نخواهد ماند و ممکن است در آینده، در موضوع تنگه‌ی تایوان و دریای جنوبی چین _که پکن بر آن‌ها حق حاکمیت دارد_ گریبان‌گیر چین شود.
بنابراین چین به ایران، نه فقط بر مبنای خرید نفت تضمین‌شده و با قیمت مناسب یا مزیت‌های ترانزیتی، بلکه به عنوان یک مؤتلف راهبردی نگاه می‌کند که از توانمندی برقراری و حفظ موازنه‌ی قدرت در غرب آسیا برخوردار است و می‌تواند در نبرد هژمونیک چین و آمریکا نقش به‌سزایی ایفا کند.
۴. به موازات استنکاف چین از امضای بیانیه‌ای که بندی از آن ناظر بر اجبار ایران به بازگشایی تنگه‌ی هرمز است، بریده‌ای از یک مصاحبه‌ی منتشرنشده با حسین مرعشی، دبیرکل حزب کارگزاران، از رسانه‌ی اکوایران در شبکه‌های اجتماعی به طور گسترده پخش شد که در آن مرعشی ادعا می‌کند چین سفر سردار قالیباف به پکن را مشروط به موارد زیر کرده است:
۱- باز کردن تنگه توسط ایران
۲- دریافت نکردن هیچ‌گونه عوارضی
۳- پایان دادن به اختلافات خود با عربستان
۴- پایان دادن به اختلافات خود با آمریکا
با نگاهی به مورد اول و دوم و مقایسه‌ی آن با موضع چین در قبال بیانیه‌ی گروه۲۰ که در بند قبلی توضیح داده شد، روشن می‌شود که با یک دروغ بزرگ مواجه‌ایم.
مرعشی به عنوان یکی از شاخص‌ترین چهره‌های الیگارشی غرب‌گرای ایران، رسماً در نقش تخریب‌چی روابط ایران و چین وارد میدان شده است تا با طرح ادعایی بی‌پایه، در یکی از صدها رسانه‌ی ریز و درشتی که مافیاهای اقتصادی برای تحمیق، دستکاری، و انحراف اذهان عمومی تدارک دیده‌اند، روابط راهبردی ایران با کشوری مانند چین در شرایط تحریم و محاصره‌ی اقتصادی را سست و غیرقابل اتکا جلوه دهند و چنین القا کنند که راهی به جز تسلیم پیش روی ایران باقی نمانده است.
این خط الیگارشیک فاسد با دامن زدن به سندرم چین‌ستیزی و روسیه‌ستیزی، جز ایجاد فشار مصنوعی از پایین برای اجبار حاکمیت به پذیرش تسلیم در برابر خواست‌های گزاف آمریکا، هدف دیگری ندارد.چنین اقداماتی در شرایط کنونی، مصداق آشکار خیانت به منافع ملی ایران است.//
👍316❤80👎18🔥3
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
پاتک محسن رضایـی به جریان تسلیم
youtube.com/watch?v=DsVlM8ZtJiQ
youtube.com/watch?v=DsVlM8ZtJiQ
👍202❤44👎16🔥6
📌 ادعای گزاف حسین مرعشی علیه چین تکذیب شد!
🔻 دفتر نماینده‌ی ویژه جمهوری اسلامی ایران در امور چین، طی اطلاعیه‌ای انتساب شروط جعلی دبیرکل حزب کارگزاران به طرف چینی و ادعای مشروط شدن سفر و توسعه‌ی روابط دو کشور به تحقق موارد مطرح‌شده را کذب و خلاف واقع اعلام کرد.
🔻دادستانی باید در این مورد و موارد مشابه که آشکارا به قصد تخریب روابط راهبردی ایران با کشورهای دوست و شرکای استراتژیک ایران صورت می‌گیرد ورود کند.
🔻تخریب روابط ایران و چین، صریحاً به معنای تقویت فشارهای حداکثری ایالات متحده از طریق تحریم‌ها و محاصره‌ی اقتصادی است که با هدف کاهش تاب‌آوری ملّی و پیش‌بردن پروژه‌ی تسلیم ایران در برابر آمریکا صورت می گیرد.
🔻چنان‌که در این بیانیه آمده است: «مخالفت قاطع و صریح جمهوری خلق چین در برابر تحریم‌های یک‌جانبه‌ی آمریکا نشان‌دهنده‌ی رویکرد حمایتی چین در قبال جمهوری اسلامی ایران است.»
این اطلاعیه تاکید کرده است: «روابط جمهوری اسلامی ایران و جمهوری خلق چین بر پایه احترام متقابل، منافع مشترک و مشارکت جامع راهبردی دو کشور استوار بوده و همکاری‌ها و رایزنی‌های دو طرف در حوزه‌های سیاسی، اقتصادی، تجاری، سرمایه‌گذاری و سایر زمینه‌های مورد توافق، به‌طور مستمر در حال پیگیری و توسعه است.»
بیانیه همچنین افزوده است: «از رسانه‌ها، فعالان سیاسی و صاحب‌نظران انتظار می‌رود در انتشار مطالب مرتبط با روابط خارجی کشور، به‌ویژه مناسبات با شرکای مهم بین‌المللی، دقت لازم را به عمل آورده و از انتشار اخبار، برداشت‌ها و گمانه‌زنی‌های تأییدنشده که می‌تواند بر منافع ملی و روابط خارجی جمهوری اسلامی ایران تأثیرگذار باشد، خودداری کنند. روابط خارجی کشور و منافع ملی، عرصه رقابت‌ها و منازعات جناحی و رسانه‌ای نیست و صیانت از آن، مسئولیتی مشترک است.»
پ. ن: عطف به یادداشت قبلی
🔻 دفتر نماینده‌ی ویژه جمهوری اسلامی ایران در امور چین، طی اطلاعیه‌ای انتساب شروط جعلی دبیرکل حزب کارگزاران به طرف چینی و ادعای مشروط شدن سفر و توسعه‌ی روابط دو کشور به تحقق موارد مطرح‌شده را کذب و خلاف واقع اعلام کرد.
🔻دادستانی باید در این مورد و موارد مشابه که آشکارا به قصد تخریب روابط راهبردی ایران با کشورهای دوست و شرکای استراتژیک ایران صورت می‌گیرد ورود کند.
🔻تخریب روابط ایران و چین، صریحاً به معنای تقویت فشارهای حداکثری ایالات متحده از طریق تحریم‌ها و محاصره‌ی اقتصادی است که با هدف کاهش تاب‌آوری ملّی و پیش‌بردن پروژه‌ی تسلیم ایران در برابر آمریکا صورت می گیرد.
🔻چنان‌که در این بیانیه آمده است: «مخالفت قاطع و صریح جمهوری خلق چین در برابر تحریم‌های یک‌جانبه‌ی آمریکا نشان‌دهنده‌ی رویکرد حمایتی چین در قبال جمهوری اسلامی ایران است.»
این اطلاعیه تاکید کرده است: «روابط جمهوری اسلامی ایران و جمهوری خلق چین بر پایه احترام متقابل، منافع مشترک و مشارکت جامع راهبردی دو کشور استوار بوده و همکاری‌ها و رایزنی‌های دو طرف در حوزه‌های سیاسی، اقتصادی، تجاری، سرمایه‌گذاری و سایر زمینه‌های مورد توافق، به‌طور مستمر در حال پیگیری و توسعه است.»
بیانیه همچنین افزوده است: «از رسانه‌ها، فعالان سیاسی و صاحب‌نظران انتظار می‌رود در انتشار مطالب مرتبط با روابط خارجی کشور، به‌ویژه مناسبات با شرکای مهم بین‌المللی، دقت لازم را به عمل آورده و از انتشار اخبار، برداشت‌ها و گمانه‌زنی‌های تأییدنشده که می‌تواند بر منافع ملی و روابط خارجی جمهوری اسلامی ایران تأثیرگذار باشد، خودداری کنند. روابط خارجی کشور و منافع ملی، عرصه رقابت‌ها و منازعات جناحی و رسانه‌ای نیست و صیانت از آن، مسئولیتی مشترک است.»
پ. ن: عطف به یادداشت قبلی
👍384❤65👎25🔥6
📌 چشم‌انداز نبرد خونین حزب‌الله بر بامِ جنوب لبنان
پریسا نصرآبادی
🔻 اگر سقوط بلندی‌های استراتژیک «علی‌الطاهر» در جنوب لبنان مقرون به واقعیت باشد، مسأله دیگر صرفاً محدود به شهادت تعداد نامشخصی از رزمندگان محور مقاومت و نابودی تأسیسات نظامی عظیم حزب‌الله در این ارتفاعات نخواهد بود؛ بلکه بر مبنای منطق عملیاتی اسرائیل، موضوع اصلی تغییر «کانون تهدید» و تغییر ژئومتری میدان (دسترسی به خطوط دید، کریدورهای تدارکاتی و نقاط کور دفاعی) خواهد بود تا هزینه‌ی هرگونه بازسازی عمق نظامی حزب‌الله بالا برود.
🔻 سناریوی پرمخاطره‌ای که احتمالاً رژیم اسرائیل پس از تثبیت پیروزی در علی‌الطاهر در دستور کار قرار می‌دهد، این است که تمرکز خود را بر سه منطقه‌ی به هم پیوسته‌ی کوه ریحان، اقلیم التفاح و درّه‌ی بقاع غربی بگذارد.
در این صورت، قاعدتاً رژیم به جای پیشروی در مسیر دشوارتر جنوبی، به دور زدن خطوط دفاعی حزب‌الله از طریق کوه هرمون اقدام خواهد کرد.
🔻 اخبار نیز حاکی از این است که اخیراً فعالیت اسرائیل در منطقه‌ی کوه هرمون تشدید شده، و ارتش رژیم درصدد ساخت جاده‌های نظامی در دامنه‌ی کوه هرمون و اتصال مواضع مختلف به یکدیگر است؛ همچنین رژیم حدود ده نقطه و مکان دیده‌بانی جدید در کوه هرمون ایجاد کرده که توسط دوربین‌ها و سیستم‌های حرارتی پشتیبانی می‌شوند.
🔻 اما اهمیت استفاده از این محور، نه در تعداد جاده‌هایی که اسرائیل در حال ساخت آن‌هاست، بلکه در گزینه‌های عملیاتی است که می‌تواند در آینده ارائه دهد.
ورود به منطقه‌ی تفاح و ریحان از محور جنوبی، نیروهای ارتش تروریستی اسرائیل را در مقابل عوارض و مناطقی دشوار قرار می‌دهد که حزب‌الله می‌تواند آن‌ها را رصد و از قبل برای دفاع آماده کند. بنابراین، گشودن یک محور موازی از سمت کوه هرمون و بقاع غربی، حتی اگر فقط برای اعمال فشار یا برهم‌زدن تمرکز میدانی حزب‌الله استفاده شود و نه برای یک تهاجم گسترده‌تر، می‌تواند محاسبات نبرد را به سود رژیم تغییر دهد.
🔻 اهمیت استراتژیک تپه‌ی علی‌الطاهر ناشی از موقعیت آن به عنوان یک کانون فرماندهی است که مشرف به نبطیه، کفر تبنیت و مسیرهای کلیدی به سمت مناطق اقلیم التفاح و ریحان است. ارزیابی‌های نظامی نشان می‌دهد که کنترل این ارتفاعات، می‌تواند به رژیم صهیونسیتی توانایی بیشتری برای نظارت بر تحرکات در عمق خاک تحت اشغال‌اش بدهد و نقطه شروعی برای اعمال فشار بر مواضع حزب‌الله در شمال باشد.
🔻 بنابراین، تخریب تأسیسات واقع در زیر ارتفاعات علی‌الطاهر و تسلّط عملیاتی بر آن، به معنای رخنه در دروازه‌ی جنوبی یک کمربند دفاعی عمیق‌تر، و آغاز رشته عملیات‌های گسترده‌ای از سوی رژیم صهیونسیتی برای پیشروی به فراسوی مناطق شمال لیتانی است.
🔻 پانوشت:
نامعتبر شدن تهدیدهای ایران برای متوقف کردن رژیم اسرائیل از گسترش حملات در جنوب لبنان علیه حزب‌الله و متعاقباً سقوط علی‌الطاهر، واقعه‌ای ناگوار خواهد بود. در چنین وضعیتی، پافشاری بر آویختن به تفاهم‌نامه‌ی کذا که جز مُشتی کلمات بی‌معنی از آن باقی نمانده، تنها مایه‌ی شرم و حقارت آدمی است.
پریسا نصرآبادی
🔻 اگر سقوط بلندی‌های استراتژیک «علی‌الطاهر» در جنوب لبنان مقرون به واقعیت باشد، مسأله دیگر صرفاً محدود به شهادت تعداد نامشخصی از رزمندگان محور مقاومت و نابودی تأسیسات نظامی عظیم حزب‌الله در این ارتفاعات نخواهد بود؛ بلکه بر مبنای منطق عملیاتی اسرائیل، موضوع اصلی تغییر «کانون تهدید» و تغییر ژئومتری میدان (دسترسی به خطوط دید، کریدورهای تدارکاتی و نقاط کور دفاعی) خواهد بود تا هزینه‌ی هرگونه بازسازی عمق نظامی حزب‌الله بالا برود.
🔻 سناریوی پرمخاطره‌ای که احتمالاً رژیم اسرائیل پس از تثبیت پیروزی در علی‌الطاهر در دستور کار قرار می‌دهد، این است که تمرکز خود را بر سه منطقه‌ی به هم پیوسته‌ی کوه ریحان، اقلیم التفاح و درّه‌ی بقاع غربی بگذارد.
در این صورت، قاعدتاً رژیم به جای پیشروی در مسیر دشوارتر جنوبی، به دور زدن خطوط دفاعی حزب‌الله از طریق کوه هرمون اقدام خواهد کرد.
🔻 اخبار نیز حاکی از این است که اخیراً فعالیت اسرائیل در منطقه‌ی کوه هرمون تشدید شده، و ارتش رژیم درصدد ساخت جاده‌های نظامی در دامنه‌ی کوه هرمون و اتصال مواضع مختلف به یکدیگر است؛ همچنین رژیم حدود ده نقطه و مکان دیده‌بانی جدید در کوه هرمون ایجاد کرده که توسط دوربین‌ها و سیستم‌های حرارتی پشتیبانی می‌شوند.
🔻 اما اهمیت استفاده از این محور، نه در تعداد جاده‌هایی که اسرائیل در حال ساخت آن‌هاست، بلکه در گزینه‌های عملیاتی است که می‌تواند در آینده ارائه دهد.
ورود به منطقه‌ی تفاح و ریحان از محور جنوبی، نیروهای ارتش تروریستی اسرائیل را در مقابل عوارض و مناطقی دشوار قرار می‌دهد که حزب‌الله می‌تواند آن‌ها را رصد و از قبل برای دفاع آماده کند. بنابراین، گشودن یک محور موازی از سمت کوه هرمون و بقاع غربی، حتی اگر فقط برای اعمال فشار یا برهم‌زدن تمرکز میدانی حزب‌الله استفاده شود و نه برای یک تهاجم گسترده‌تر، می‌تواند محاسبات نبرد را به سود رژیم تغییر دهد.
🔻 اهمیت استراتژیک تپه‌ی علی‌الطاهر ناشی از موقعیت آن به عنوان یک کانون فرماندهی است که مشرف به نبطیه، کفر تبنیت و مسیرهای کلیدی به سمت مناطق اقلیم التفاح و ریحان است. ارزیابی‌های نظامی نشان می‌دهد که کنترل این ارتفاعات، می‌تواند به رژیم صهیونسیتی توانایی بیشتری برای نظارت بر تحرکات در عمق خاک تحت اشغال‌اش بدهد و نقطه شروعی برای اعمال فشار بر مواضع حزب‌الله در شمال باشد.
🔻 بنابراین، تخریب تأسیسات واقع در زیر ارتفاعات علی‌الطاهر و تسلّط عملیاتی بر آن، به معنای رخنه در دروازه‌ی جنوبی یک کمربند دفاعی عمیق‌تر، و آغاز رشته عملیات‌های گسترده‌ای از سوی رژیم صهیونسیتی برای پیشروی به فراسوی مناطق شمال لیتانی است.
🔻 پانوشت:
نامعتبر شدن تهدیدهای ایران برای متوقف کردن رژیم اسرائیل از گسترش حملات در جنوب لبنان علیه حزب‌الله و متعاقباً سقوط علی‌الطاهر، واقعه‌ای ناگوار خواهد بود. در چنین وضعیتی، پافشاری بر آویختن به تفاهم‌نامه‌ی کذا که جز مُشتی کلمات بی‌معنی از آن باقی نمانده، تنها مایه‌ی شرم و حقارت آدمی است.
👍358❤75👎20🔥3
📌 توصیهی پنتاگون: شیفت راهبردی واشنگتن برای پیروزی بر ایران
🔻 روزنامه‌‌ی صهیونیستی «اورشلیم پست» در مقاله‌ای گزارش داده است که #پنتاگون، از تحلیل‌گران خارج از این تشکیلات خواسته است «ایده‌های خلاقانه» خود درباره‌ی اقدامات لازم برای ادامه‌ی جنگ و پیروزی راهبردی آمریکا بر ایران را ارائه دهند؛ فراخوانی که پس از گذشت بیش از ۱۸۰ روز از شدیدترین کارزار هوایی آمریکا (از ۲۰۰۳ به بعد) مطرح شده است.
🔻 چنان‌که این گزارش می‌گوید، پنتاگون از ارزیابی‌های میدانی و اطلاعاتی به سه نتیجه‌ی کلیدی رسیده‌است:
۱. ظرفیت نظامی ایران فرونپاشیده؛
۲. نبرد هوایی نه مشکل نهادی/ساختاری حکومت ایران (تغییر رژیم یا استحاله) را حل کرده و نه بن‌بست مذاکره را شکسته؛
۳. پنتاگون هنوز ابزار لازم برای پایان دادن به جنگ با جمهوری اسلامی را ندارد.
بر این اساس، نویسنده می‌گوید فاز کینتیکی (جنبشی) جنگ پایان یافته و اکنون «فاز راهبردی» آغاز شده که ابزارهای پیروزی‌اش مبتنی بر روندهای تقنینی، تمهیدات اقتصادی و داخلی، و دیپلماسی قدرت‌های بزرگ است تا بمب‌افکن‌ها.
🔻 سه پیشنهاد اساسی پنتاگون که به واشنگتن توصیه می‌کند در این فاز از جنگ علیه ایران به کار بگیرد، شامل موارد زیر است:
▪️ نخست. به‌رسمیت‌شناختن استقلال اقلیت‌ها توسط کنگره
▫️ در این پیشنهاد، ایران یک دولت‌ــ‌ملت یک‌دست توصیف نمی‌شود؛ بلکه این‌گونه تصویر می‌شود که اکثریت فارس بر چهار اقلیت بزرگ (کردها در غرب، اعراب اهوازی در خوزستان، بلوچ‌ها در جنوب‌شرق، آذری‌ها در شمال‌غرب) که روی‌هم‌رفته حدود نیمی از جمعیت ۹۰+ میلیونی ایران را تشکیل می‌دهند، حکومت می‌کنند.
▫️ پیشنهاد پنتاگون، تصویب قطعنامه‌ای اجماعی در کنگره برای به‌رسمیت‌شناختن «استقلال حاکمیتی» مردم کردستان ایران، اهواز و بلوچستان است. در گزارش ادعا می‌شود این اقدام بدون هزینه‌ی نظامی مستقیم، محاسبه‌ی بقای رژیم را در سطح وزارتخانه‌ها، فرماندهان استانی سپاه، بسیج و شهروندان تغییر می‌دهد و فشاری ایجاد می‌کند که جنگ اقتصادی به‌تنهایی نمی‌تواند.
▫️ نکته‌ی مهم در توصیهی پنتاگون این است که پیشنهاد مذکور را دارای پیشینه و مسبوق به سابقه می‌داند؛ مانند جمهوری کردی مهاباد (دهه ۱۹۴۰)، همه‌پرسی اقلیم کردستان عراق (۲۰۱۷)، و فعالیت طولانی‌مدت جریانات کرد، جنبش‌های عرب‌های اهواز و بلوچ‌ها.
▫️ نویسنده‌ی گزارش اورشلیم پست معتقد است این کار می‌تواند ایران را به تغییر مسیر هم در برنامه‌ی هسته‌ای، هم در قبال شبکه‌ی نیابتی‌ها (بازوهای محور مقاومت) و هم در رویکردی که در تنگه هرمز اتخاذ کرده وادارد. در غیر این صورت خطر تجزیه‌ی تدریجی در کرانه‌های خلیج‌فارس، غرب و جنوب شرق ایران پررنگ‌تر خواهد شد.
▪️ دوم. جذب جوانان آمربکایی و نیروگیری برای ارتش آمریکا در ازای بخشودگی بدهی‌ها
▫️ پنتاگون با اذعان به مسئله‌ی کمبود نیرو در ارتش برای تدارک یک حمله زمینی موفق علیه ساختار ۳۱ فرماندهی استانی و «دکترین دفاع موزاییکی» ایران، برآورد می‌کند که بین ۷۵۰ هزار تا ۱.۵ میلیون سرباز آمریکایی برای اقدام به حمله‌ی زمینی به ایران لازم خواهد بود؛ در حالی که ارتش آمریکا تنها حدود ۴۵۲ هزار نفر نیروی عملیاتی دارد.
▫️ راه‌حل پیشنهادی پنتاگون در این راستا، ایجاد یک برنامه‌ی فدرال «استخدام در ازای بخشودگی بدهی» است که پس از ۲۴ تا ۳۶ ماه خدمت، مانده‌ی وام‌های دانشجویی، بدهی‌های کارت‌های اعتباری و سایر وام‌های جوانان آمریکایی (غیر از وام مسکن) را کاملاً صفر می‌کند و مزایای لایحه جی.آی. (طیفی از امتیازات دولتی که به کهنه‌سربازان تعلق می‌گیرد) را نیز تمدید می‌نماید.
▫️ توجیه جمعیت‌شناختی‌ــ‌اقتصادی این طرح پنتاگون این است که میانگین جوانان آمریکایی ۱۸–۳۴ سال، مبالغ گزافی بین ۱۰۰ــ۴۰ هزار دلار بدهی (غیر از بدهی مسکن) دارند. لذا این گروه، هدف اصلی برای جذب داوطلبانه در مقیاس گسترده معرفی می‌شود.
اگرچه نویسنده‌ی گزارش اذعان می‌کند که «خوانش اخلاقی این طرح ناخوشایند است» اما آن را سازوکاری کارآمد برای تأمین نیرو برای ارتش می‌داند.
▪️ سوم. توافق واشنگتن‌ــ‌پکن بر سر نفت ایران
▫️ به زعم پنتاگون، سفر شی جین‌پینگ به آمریکا فرصتی بی‌سابقه و یک پنجره‌ی دیپلماتیک در این درگیری ایجاد کرده که می‌تواند پرونده‌ی ایران را در کنار مسائل مرتبط به تعرفه‌های تجاری، نیمه‌هادی‌ها، تایوان و دریای چین جنوبی قرار داده و به یک موضوع مذاکراتی بدل کند.
▫️ چارچوب مذاکره می‌تواند در قالب معامله‌ای بر اساس تضمین دسترسی چین به نفت ایران تحت ترتیبات حکمرانی ایالات متحده «پس از درگیری جاری» و در ازای قطع حمایت دیپلماتیک و مادی پکن از تهران باشد.
بدین ترتیب پکن می‌تواند عرصه‌ی انرژی خود را ایمن کند و واشنگتن، مهم‌ترین شریک راهبردی ایران را از صحنه خارج سازد.
▫️موضوع دیگر برای مذاکره با چین، اهرم متقابلی به نام تایوان است. نویسنده‌ی گزارش می‌گوید پکن دو دهه است خواستار «بازتنظیم علنی» سیاست آمریکا در خصوص پرونده‌ی تایوان بوده؛ در حالی که عمق و شکل این بازتنظیم همواره یک پرونده‌ی باز مذاکراتی بوده است. اما اکنون به‌دلیل هم‌پوشانی منافع دو پایتخت در پرونده‌ی ایران، امکان چانه‌زنی برای پکن بیشتر از قبل وجود دارد.
🔻 جمع‌بندی راهبردی نویسنده‌ی گزارش نهایتاً این است:
▪️ هیچ‌یک از سه اقدام مذکور به‌تنهایی «مسأله‌ی ایران» را حل نمی‌کند؛ اما بهره‌گیری ترکیبی آن‌ها می‌تواند کارساز باشد: «تهدید به تجزیه» انسجام سیاسی‌ــ‌روانی ایران را در خاک خودش می‌شکند؛ «استخدام نیروی بدهی‌محور» برای ارتش آمریکا نیروی اعمالِ سناریوی حمله‌ی زمینی در صورت عدم تسلیم ایران را فراهم می‌کند؛ و «توافق با چین» حمایت بیرونیِ نگهدارنده‌ی دستگاه حاکمیت ایران را قطع می‌کند.
▪️ پیش‌بینی عملیاتی نویسنده‌ی گزارش نیز این است که دولت ترامپ احتمالاً هر سه طرح پیشنهادی را به‌نوعی دنبال خواهد کرد و این توالی را با «توافق چین» آغاز می‌کند، چرا که کم‌هزینه‌ترین و پراهرم‌ترین گزینه تلقی می‌شود. هرچند که نگاه واشنگتن به این اهرم، بیش از اندازه خوشبینانه به نظر می‌رسد.
▪️ نکته‌ی کلیدی گزارش این است که پایان جنگ جاری ایالات متحده‌ــ‌اسرائیل علیه ایران نه با آتش‌بس، بلکه با شکستن «انسجام نهادی» ایران تعریف و محقّق می‌شود؛ و این کار بیشتر با سه اقدام خاموش در واشنگتن (تقنین در کنگره، سیاست اقتصادی‌ـ‌داخلی، و دیپلماسی بزرگ) ممکن‌تر است تا با اف‌ــ۳۵ و بی‌ــ۲.
🔻 روزنامه‌‌ی صهیونیستی «اورشلیم پست» در مقاله‌ای گزارش داده است که #پنتاگون، از تحلیل‌گران خارج از این تشکیلات خواسته است «ایده‌های خلاقانه» خود درباره‌ی اقدامات لازم برای ادامه‌ی جنگ و پیروزی راهبردی آمریکا بر ایران را ارائه دهند؛ فراخوانی که پس از گذشت بیش از ۱۸۰ روز از شدیدترین کارزار هوایی آمریکا (از ۲۰۰۳ به بعد) مطرح شده است.
🔻 چنان‌که این گزارش می‌گوید، پنتاگون از ارزیابی‌های میدانی و اطلاعاتی به سه نتیجه‌ی کلیدی رسیده‌است:
۱. ظرفیت نظامی ایران فرونپاشیده؛
۲. نبرد هوایی نه مشکل نهادی/ساختاری حکومت ایران (تغییر رژیم یا استحاله) را حل کرده و نه بن‌بست مذاکره را شکسته؛
۳. پنتاگون هنوز ابزار لازم برای پایان دادن به جنگ با جمهوری اسلامی را ندارد.
بر این اساس، نویسنده می‌گوید فاز کینتیکی (جنبشی) جنگ پایان یافته و اکنون «فاز راهبردی» آغاز شده که ابزارهای پیروزی‌اش مبتنی بر روندهای تقنینی، تمهیدات اقتصادی و داخلی، و دیپلماسی قدرت‌های بزرگ است تا بمب‌افکن‌ها.
🔻 سه پیشنهاد اساسی پنتاگون که به واشنگتن توصیه می‌کند در این فاز از جنگ علیه ایران به کار بگیرد، شامل موارد زیر است:
▪️ نخست. به‌رسمیت‌شناختن استقلال اقلیت‌ها توسط کنگره
▫️ در این پیشنهاد، ایران یک دولت‌ــ‌ملت یک‌دست توصیف نمی‌شود؛ بلکه این‌گونه تصویر می‌شود که اکثریت فارس بر چهار اقلیت بزرگ (کردها در غرب، اعراب اهوازی در خوزستان، بلوچ‌ها در جنوب‌شرق، آذری‌ها در شمال‌غرب) که روی‌هم‌رفته حدود نیمی از جمعیت ۹۰+ میلیونی ایران را تشکیل می‌دهند، حکومت می‌کنند.
▫️ پیشنهاد پنتاگون، تصویب قطعنامه‌ای اجماعی در کنگره برای به‌رسمیت‌شناختن «استقلال حاکمیتی» مردم کردستان ایران، اهواز و بلوچستان است. در گزارش ادعا می‌شود این اقدام بدون هزینه‌ی نظامی مستقیم، محاسبه‌ی بقای رژیم را در سطح وزارتخانه‌ها، فرماندهان استانی سپاه، بسیج و شهروندان تغییر می‌دهد و فشاری ایجاد می‌کند که جنگ اقتصادی به‌تنهایی نمی‌تواند.
▫️ نکته‌ی مهم در توصیهی پنتاگون این است که پیشنهاد مذکور را دارای پیشینه و مسبوق به سابقه می‌داند؛ مانند جمهوری کردی مهاباد (دهه ۱۹۴۰)، همه‌پرسی اقلیم کردستان عراق (۲۰۱۷)، و فعالیت طولانی‌مدت جریانات کرد، جنبش‌های عرب‌های اهواز و بلوچ‌ها.
▫️ نویسنده‌ی گزارش اورشلیم پست معتقد است این کار می‌تواند ایران را به تغییر مسیر هم در برنامه‌ی هسته‌ای، هم در قبال شبکه‌ی نیابتی‌ها (بازوهای محور مقاومت) و هم در رویکردی که در تنگه هرمز اتخاذ کرده وادارد. در غیر این صورت خطر تجزیه‌ی تدریجی در کرانه‌های خلیج‌فارس، غرب و جنوب شرق ایران پررنگ‌تر خواهد شد.
▪️ دوم. جذب جوانان آمربکایی و نیروگیری برای ارتش آمریکا در ازای بخشودگی بدهی‌ها
▫️ پنتاگون با اذعان به مسئله‌ی کمبود نیرو در ارتش برای تدارک یک حمله زمینی موفق علیه ساختار ۳۱ فرماندهی استانی و «دکترین دفاع موزاییکی» ایران، برآورد می‌کند که بین ۷۵۰ هزار تا ۱.۵ میلیون سرباز آمریکایی برای اقدام به حمله‌ی زمینی به ایران لازم خواهد بود؛ در حالی که ارتش آمریکا تنها حدود ۴۵۲ هزار نفر نیروی عملیاتی دارد.
▫️ راه‌حل پیشنهادی پنتاگون در این راستا، ایجاد یک برنامه‌ی فدرال «استخدام در ازای بخشودگی بدهی» است که پس از ۲۴ تا ۳۶ ماه خدمت، مانده‌ی وام‌های دانشجویی، بدهی‌های کارت‌های اعتباری و سایر وام‌های جوانان آمریکایی (غیر از وام مسکن) را کاملاً صفر می‌کند و مزایای لایحه جی.آی. (طیفی از امتیازات دولتی که به کهنه‌سربازان تعلق می‌گیرد) را نیز تمدید می‌نماید.
▫️ توجیه جمعیت‌شناختی‌ــ‌اقتصادی این طرح پنتاگون این است که میانگین جوانان آمریکایی ۱۸–۳۴ سال، مبالغ گزافی بین ۱۰۰ــ۴۰ هزار دلار بدهی (غیر از بدهی مسکن) دارند. لذا این گروه، هدف اصلی برای جذب داوطلبانه در مقیاس گسترده معرفی می‌شود.
اگرچه نویسنده‌ی گزارش اذعان می‌کند که «خوانش اخلاقی این طرح ناخوشایند است» اما آن را سازوکاری کارآمد برای تأمین نیرو برای ارتش می‌داند.
▪️ سوم. توافق واشنگتن‌ــ‌پکن بر سر نفت ایران
▫️ به زعم پنتاگون، سفر شی جین‌پینگ به آمریکا فرصتی بی‌سابقه و یک پنجره‌ی دیپلماتیک در این درگیری ایجاد کرده که می‌تواند پرونده‌ی ایران را در کنار مسائل مرتبط به تعرفه‌های تجاری، نیمه‌هادی‌ها، تایوان و دریای چین جنوبی قرار داده و به یک موضوع مذاکراتی بدل کند.
▫️ چارچوب مذاکره می‌تواند در قالب معامله‌ای بر اساس تضمین دسترسی چین به نفت ایران تحت ترتیبات حکمرانی ایالات متحده «پس از درگیری جاری» و در ازای قطع حمایت دیپلماتیک و مادی پکن از تهران باشد.
بدین ترتیب پکن می‌تواند عرصه‌ی انرژی خود را ایمن کند و واشنگتن، مهم‌ترین شریک راهبردی ایران را از صحنه خارج سازد.
▫️موضوع دیگر برای مذاکره با چین، اهرم متقابلی به نام تایوان است. نویسنده‌ی گزارش می‌گوید پکن دو دهه است خواستار «بازتنظیم علنی» سیاست آمریکا در خصوص پرونده‌ی تایوان بوده؛ در حالی که عمق و شکل این بازتنظیم همواره یک پرونده‌ی باز مذاکراتی بوده است. اما اکنون به‌دلیل هم‌پوشانی منافع دو پایتخت در پرونده‌ی ایران، امکان چانه‌زنی برای پکن بیشتر از قبل وجود دارد.
🔻 جمع‌بندی راهبردی نویسنده‌ی گزارش نهایتاً این است:
▪️ هیچ‌یک از سه اقدام مذکور به‌تنهایی «مسأله‌ی ایران» را حل نمی‌کند؛ اما بهره‌گیری ترکیبی آن‌ها می‌تواند کارساز باشد: «تهدید به تجزیه» انسجام سیاسی‌ــ‌روانی ایران را در خاک خودش می‌شکند؛ «استخدام نیروی بدهی‌محور» برای ارتش آمریکا نیروی اعمالِ سناریوی حمله‌ی زمینی در صورت عدم تسلیم ایران را فراهم می‌کند؛ و «توافق با چین» حمایت بیرونیِ نگهدارنده‌ی دستگاه حاکمیت ایران را قطع می‌کند.
▪️ پیش‌بینی عملیاتی نویسنده‌ی گزارش نیز این است که دولت ترامپ احتمالاً هر سه طرح پیشنهادی را به‌نوعی دنبال خواهد کرد و این توالی را با «توافق چین» آغاز می‌کند، چرا که کم‌هزینه‌ترین و پراهرم‌ترین گزینه تلقی می‌شود. هرچند که نگاه واشنگتن به این اهرم، بیش از اندازه خوشبینانه به نظر می‌رسد.
▪️ نکته‌ی کلیدی گزارش این است که پایان جنگ جاری ایالات متحده‌ــ‌اسرائیل علیه ایران نه با آتش‌بس، بلکه با شکستن «انسجام نهادی» ایران تعریف و محقّق می‌شود؛ و این کار بیشتر با سه اقدام خاموش در واشنگتن (تقنین در کنگره، سیاست اقتصادی‌ـ‌داخلی، و دیپلماسی بزرگ) ممکن‌تر است تا با اف‌ــ۳۵ و بی‌ــ۲.
👍121❤67👎18🔥13
شب ۱۸۸: فشار هماهنگ و فزاینده واشنگتن و همدستانش در تهران: آیا ایران تسلیم می‌شود؟
جمعه سیزده شهریور یازده و ربع شب به وقت سیریک، زنده از یوتیوب جدال
https://youtube.com/live/wcJ-B3V24NA?feature=share
جمعه سیزده شهریور یازده و ربع شب به وقت سیریک، زنده از یوتیوب جدال
https://youtube.com/live/wcJ-B3V24NA?feature=share
❤237👍74🔥20👎14