دی ۹۸ مرزن آباد آموزشی بودم، بعد از دو‌هفته ۱۸ ساعت مرخصی دادند. رفتم خونه و متوجه شدم پدرم سرطان گرفته. فردا عصر برگشتم پادگان، و دو روز با مدارک پزشکی التماس کردم مرخصی بدهند تا بتونم کارای شیمی‌درمانی پدرم رو انجام بدم. جواب این بود که «مگه تو دکتری؟بری که چی بشه؟».

حالا یک عده‌ای که نفهمیده‌اند سربازی چیه و از پول و رانت ددی(یا حاجی) می‌خورند و “کار فرهنگی” می‌کنند، واسه ما وطن‌پرست و نگران سرباز شده‌اند!

من توی ۲۱ ماه سربازی، خودکشی ۲ تا سرباز را دیدم. شما حساب کن هر سال چند تا سرباز خودکشی می‌کنند یا زندگی‌شون از هم می‌پاشه.

کل پادگان آموزشی کرونا گرفته بود، ولی بخاطر اینکه /انتخابات مجلس به هم نخوره اعلام نکردن کرونا اومده، و تمام ما را بدون ۱ روز مرخصی پایان دوره که استحقاقی‌مون بود، با حال مریضی در حد مرگ فرستادن پای صندوق رای.

لجن ترین هاشونم ترفیع می‌گیرن و می‌رن بالا.
بعد شما از اینا انتظار داری جون سرباز و مردم براشون مهم باشه؟

برای تجمعات شبانه میادین، ۱۲ میلیارد تومان هزینه داربست دادیم. از ابتدای جنگ تا امروز ۷۵ میلیارد تومان هزینهٔ پذیرایی توسط شهرداری پرداخت شده است. در این مدت در جمع‌آوری زباله هم با مشکل مواجه شدیم.
شهردار آمل
۳۱ خرداد ۱۴۰۵

هرگونه خسارتی که به کشتی‌ها، محموله‌ها یا دارایی‌های مرتبط وارد شود، از طریق وجوهی که ایران در اختیار دارد و دولت ایالات متحده بر آن‌ها کنترل دارد، توسط ایران پرداخت خواهد شد.

ادموند برک

نزدیک به صد و بیست و چند سال از نسل کشی مردم هزاره در افغانستان گذشت. نکته فراموش شده در روایت این داستان و شخصیت امیر عبدالرحمان خان، ارتباط روشن میان ورود مدرنیسم و دولت نوین با کشتارهای بزرگ قومی-مذهبی و تغییر دموگرافی در دنیای شرق است.

عبدالرحمان خان استقلال افغانستان را در "بازی بزرگ" میان بریتانیا و روسیه حفظ کرد، مرزهای نوین افغانستان را شکل داد و تحکیم بخشید و در یکی از قبایلی‌ترین مناطق جهان، ارتش و دولت نوین و متمرکز و پایه‌های صنعتی ایجاد کرد که کار حاکمان ضعیف و با اندیشه قرون وسطایی نبود.

آن چه در عهد او در هزاره‌جات و کافرستان رخ داد را نمی‌توان خارج از این چهارچوب تحلیل کرد. ورود به دنیای نوین و مفاهیم مربوط به دولت-ملت‌های پساانقلاب صنعتی، همیشه و برای همه هویت‌ها، موضوعی با خاطره خوشایند نیست.

البته کم‌سوادی همیشگی باعث می‌شود عده‌ای خیال کنند پادشاهی بارکزایی و سپس جمهوری مستعجل داوود خان و جمهوری کمونیستی دمکراتیک خلق افغانستان دولت‌های سنتی قبایلی(!) بوده‌اند.