جناب گاو
14.7K subscribers
647 photos
375 videos
17 files
1.05K links
محافظه کاری در باب اقتصاد و فرهنگ
Download Telegram
۱۶ آذر، روز غلبه‌ی هورمون‌ها بر عقل سلیم و منطق، مبارک باد!

@jenabegav
👍18
آن که خوابش بهتر از بیداری است،

آن چنان بد زندگانی
#مرده به!

@jenabegav
👍8
تاجرمسلکِ کم‌سواد

جناب روحانی، رئیس‌جمهور محترم

شما اخیراً از ترامپ به عنوان "تاجرمسلک کم‌سواد" یاد کرده‌اید. البته شما سیاستمداران می‌توانید هر چه خواستید به همدیگر بدوبیراه بگویید، ولی چه کار دارید به ما؟ من و خیلی‌های دیگر در این مملکت تاجرمسلک و کم‌سوادیم، و بنابراین شما نمی‌بایستی از اوصاف ما برای بد گفتن به ترامپ یا هر کس دیگر استفاده می‌کردید!

اولاً من تاجرمسلکم! از نوع سودجویش! از بچگی که چند جعبه شکلات خریدم و آنها را در کوچه و خیابان به خلق‌الله فروختم تاجرمسلک بودم، تا بعدها که در مغازه پدری کار کردم، آن موقعی که در کار کشاورزی داخل شدم، آن موقع که تجارت کردم.... همه‌اش دنبال کسب و تجارت و سود بودم. خیلی‌های دیگر را هم می‌شناسم که همین‌طورند. برعکسِ خیل‌خیلِ بوروکرات‌ها و مسئولین و اساتید دانشگاه که فقط برای رضای خدا و یا برای منافعِ ملی کار می‌کنند و اصلاً و ابداً دنبال سود شخصی نیستند، من و دیگر تاجرمسلکان در کارمان‌و شغلمان فقط دنبال سودیم. معمولاً اگر هم بخواهیم برای رضای خدا کاری کنیم، بی‌سروصدا صدقه‌ای می‌دهیم، ولی در کارمان تاجرمسلکیم و سودجو! فقط وقتی از کار برای رضای خدا و منافع کشور صحبت می‌کنیم که سروکارمان به مسئولی، کارمندی، بوروکراتی افتاده باشد و مجبور باشیم برای این که جلویمان سنگ نیندازند این حرف‌ها را بزنیم تا بلکه خوششان بیاید. می‌بخشید که مثلِ شما و مسئولین و عمله دولت و دیگر خادمینِ مردم کار برای رضای خدا نمی‌کنیم و فقط به سود می‌اندیشیم. شما به بزرگی خودتان ببخشید!

ثانیاً، ما کم‌سواد و کم‌علم‌ایم. اصلاً گاویم! شما البته آدم دانشمند در خدمت خود کم ندارید. خودتان و رئیس‌جمهور قبلی هر دو دکترا داشتید. ولی، باز برعکس مسئولان و فرهیختگان و متخصصان دولتی و تکنوکرات‌ها، ما خیلی کم می‌دانیم. مثلاً، اصلاً و ابداً بلد نیستیم برای اقتصاد یک کشور و صنعتی شدن آن برنامه‌های پنج ساله و ده ساله بدهیم. در حقیقت، خوشحال می‌شویم اگر برای کارگاه کوچک خانوادگی خود یک برنامه یکساله بریزیم.
یا بلد نیستیم با "کار فرهنگی" مردم کشور را ارشاد کنیم! یا نمی‌دانیم چه چیزهایی را باید فیلتر کرد و چه چیزهایی را نه، که یک وقت مردم گمراه نشوند! اگر بتوانیم جلوی گمراهی اعضای خانواده خود را بگیریم کلاهمان را آسمان می‌اندازیم! ما مردم عادی، ما تاجرمسلکان، بلد نیستیم چگونه روی همه رودخانه‌ها سد بزنیم، چگونه طرح‌های بزرگ صنعتی یا کشت و صنعت ایجاد کنیم! چون دانش‌مان کم است می‌ترسیم جوری این کارها را انجام دهیم که کل اکوسیستم را از بین ببریم. ولی شما و تکنوکرات‌های شما کاربلدید. مثل ما بی‌سوادها نیستید.
کارشناسان شما در بانک مرکزی می‌دانند چگونه ارزش پول را حفظ کنند. نخبگان اقتصادی شما می‌توانند ارزش دلار را مشخص کنند. ولی ما نه به اندازه آنها یا شما سواد داریم تا بدانیم که قیمت دلار سال دیگر یازده هزار تومان می‌شود، و نه همچون بعضی اساتید اقتصادانان، آن قدر سواد داریم که محاسبه کنیم که قیمت دلار باید ۱۸۰۰ تومان باشد! ما از این محاسبات دانشمندانه سر در نمی‌آوریم، بلکه همین طوری شکمی قیمت دلار را حدس می‌زنیم. مثلاً بنده به محض این که بایدن انتخاب شد، حدس زدم (و به بقیه گفتم) که دلار چند ماهی حول و حوش ۲۵ تا ۲۶ هزارتومان خواهد بود. واقعاً محاسبه نکردم، اطلاعات خاصی هم نداشتم، و همین طوری یک حدسی زدم! خیلی تاجرها و تاجرمسلک‌های دیگر هم دیده‌ام همین طوری شکمی فکر می‌کنند، و بس که نادانند به حرف‌های دانایانی چون شما و دکتر همتی و دکتر شاکری اهمیتی نمی‌دهند.

به بزرگی خودتان ببخشید، ولی ما را در دعواهای سیاسی با ترامپ یا هر کس دیگر وارد نکنید، لطفاً!

@jenabegav
👍14
خدای کارآمد

هی می‌گویند "دولتِ کارآمد! دولت کارآمد!" البته، با این حجم بزرگِ دولت، به هیچ عنوان دولت کارآمد متصور و ممکن نیست! ولی حالا فرض کنید که، فردا پس‌فردا، یک دولتِ کوچک و چابک و "کارآمد" هم چار صباحی سرکار آمد و چارتا چیز را هم‌ اندکی بهتر کرد! مردمی که، با وجودِ دهه‌ها دولتِ فاسد و ناکارآمد، هنوز چشم امیدشان به دولت است، پس‌فردا اگر دولت مقداری "کارآمد" هم شد و چار تا کار را توانست خوب انجام دهد، چه کار خواهند کرد؟! یقیناً بنده‌ی حلقه به گوش دولت خواهند شد، و دولت را با تمام وجود خواهند پرستید!

خیلی از مردم دنبال خدایشان می‌گردند. چه خدایی بهتر از دولت؟!
👍7
هر چه قدر شما، از بوروکرات جماعت، انتظارِ حماقت، یا رذالت، یا وقاحت داشته باشید، باز آنها شما را سورپرایز خواهند کرد!

وزیر آموزش و پرورش فرموده: "تربیت کودکان را از صفر سالگی به ما بدهید!"

چه قدر این وزرا خدایان در حق ما و فرزندان ما لطف دارند.

@jenabegav
👍7😁1
جناب گاو
هر چه قدر شما، از بوروکرات جماعت، انتظارِ حماقت، یا رذالت، یا وقاحت داشته باشید، باز آنها شما را سورپرایز خواهند کرد! وزیر آموزش و پرورش فرموده: "تربیت کودکان را از صفر سالگی به ما بدهید!" چه قدر این وزرا خدایان در حق ما و فرزندان ما لطف دارند. @jenabegav
تیمارستان!

داستان آموزش و پرورش ما ورای حماقت یا وقاحت معمول بوروکرات‌های دولتی است. این گزارش را در مورد تغییر کتب درسی بخوانید تا ببینید چه نوع #بیماران_روانی تصمیم‌گیران این عَرصه‌اند.

البته نکته‌ای که این دیوانگان از آن غافلند آن است که الان بیست سال پیش نیست که کتابهای درسی جزئی قابل توجه از واسطه‌های آموزش دیدن بچه‌ها باشند. الان آن قدر تصاویر و مطالب از گوشی‌ها و کامپیوترها و ماهواره‌ها بین بچه‌ها می‌گردد که حد و حساب ندارد. کتب درسی و دروسِ مدرسه حتی اگر که خوب و هوشمندانه طراحی می‌شدند، به زحمت می‌توانستند رقیبی برای این همه واسطه‌های یادگیری (خوب یا بد) برای بچه‌ها باشند. حال که بد طراحی شده‌اند که دیگر هیچ! بود و نبودشان خیلی توفیری ندارد.

و اما سخنی با والدین:
اگر فکر می‌کنید با فرستادن بچه‌ها به مدرسه، با مدرسه‌ای که این بیماران روانی طراحی و اجرا کرده‌اند، اگر فکر می‌کنید بچه‌تان آموزش می‌بیند یا برای آینده‌اش تربیت می‌شود، سخت در اشتباهید! به مدرسه‌ی با نظام آموزشی دولتی (حتی اگر "غیرانتفاعی" باشد) فقط به عنوان سرگرم کردن بچه‌هایتان برای چند ساعت در روز نگاه کنید! حتی در مقوله دینداری هم، اگر والدین دیندار باشند باید نگران آن‌ باشند که تعالیم دینی مدرسه بچه‌شان را کلاً بی‌تفاوت به دین یا حتی منزجر از آن نکند!

بچه‌هایتان را مجبور نکنید این طراحی احمقانه گریختگان از تیمارستان را باور کنند! وقتی بچه را به خاطر نمرات خوبش تشویق می‌کنید یا به خاطر نمره بدش بازخواست می‌کنید، در حقیقت دارید بچه را مجبور می‌کنید به باور آوردن به این بیماران روانی!
https://www.bbc.com/persian/iran-55320602

@jenabegav
👍3
رویاهای کودکانه

چندین سال بعد از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه، روزی یکی از اساتیدِ سابقم را ملاقات کردم. برای ناهار به رستورانی رفتیم، و طبق معمول صحبت از مشکلات اقتصادی کشور شد. با شور و حرارت سناریوی خودش را در مورد چگونگی نجات اقتصاد کشور توضیح داد: "ما یک وزیر اقتصاد نیاز داریم که نه تنها اقتصاد بداند، بلکه بر پروسه‌های استوکاستیک، بر روش‌های بهینه‌سازی، بر علم آمار و بر ریاضیات مالی تسلط داشته، یا لااقل با آنها آشنا باشد."

بعد از ناهار، خداحافظی کردیم و به راه خود رفتیم، در حالیکه هر کداممان طرف دیگر را کمی (فقط کمی، نه بیشتر!) دیوانه فرض می‌کرد! من به خاطر برنامه او برای اقتصاد کشور، و او به خاطر این که جوابش دادم: "صد البته چنین وزیرِ اقتصادِ دانایی نیاز داریم تا هر آن چه از اقتصاد مانده را هم تباه و ویران کند!"

در میان کشورهایی که رشد اقتصادی سریع یا مطلوب داشته‌اند، کدامشان به خاطر این بوده که نظریات علمی و اقتصادی در آن اجرا شده؟ اگر حتی در جاهایی اقتصاددانی هم بوده که معمار رشد اقتصادی بوده (مثل ارهارت در آلمان)، آن چه که اجرا کرده تعدادی سیاست‌های بسیار عام و شناخته شده بوده، از قبیلِ آزادی اقتصادی، پول باثبات، حاکمیت و ثبات قانون، امنیت جانی و مالی، حقوق مالکیت،.... آخرِ کار، این بازار و نیروهای بازارند (بازار به معنای عامش) که اقتصاد را می‌سازند، نه برنامه‌های خیلی علمیِ چند نخبه‌ی دانشگاهی یا غیردانشگاهی (و نه حتی بدواً مبتکرین و مخترعین و دانشمندان علوم تجربی) .

از تخیلاتِ شیرینِ دوره‌ی کودکی و نوجوانی این بود که برای مملکت یک رئیس‌جمهور تخیل می‌کردیم (گاهی خودمان را!) که، با علم و درایت نسبت به همه‌ی امور و همه‌ی اجزا، می‌توانست همه‌ی کارها را درست کند! این رئیس‌جمهور تخیلی، آن قدر کارش درست بود، که حتی می‌دانست که باید در روزهای برفی زمانِ زنگِ تفریح مدارس را دو یا حتی سه برابر کند!

بسیاری از مردم در تخیلات کودکی خود زندگی می‌کنند!

در این رابطه، خوب است پست اخیر کانال راهبرد تحت عنوان "عقل کل ها را فراموش کنید!" را هم ببینید! عقل کلّی که مثال زده کلّی ریش هم داشت!

https://t.me/RahbordChannel/1823
👍7
قطاع‌الطریق!

اگر از من بپرسید نقطه مشترک جناح‌ها و افراد مختلف نظام، از اصولگرا و اصلاح‌طلب و اعتدالی و غیره، (و نیز بسیاری افراد در جناح مخالف نظام) چیست، خواهم گفت: تقریباً همه‌شان با دست‌اندازی به مال مردم هیچ مشکلی ندارند!

تورم (که همواره توسط حکومت ایجاد می‌شود) همیشه دست‌اندازی به مال مردم است، ولی تورم را همیشه می‌شود با ندانم‌کاری یا با مشکلات سیاسی، که تصمیمات سخت اقتصادی ممکن است ایجاد کند، توجیه کرد (توجیهی که البته برای فقیرانِ فقیرترشده آب و نان نمی‌شود).

ولی وقتی رئیس‌جمهور با وقاحت از متعلق بودن تمام ارزها به دولت می‌گوید چه؟! وقتی جوانکِ اصلاح‌طلب مالکیت را قراردادی اجتماعی می‌داند و با این فرض مالیات‌گیری به هر نحو و اندازه‌ای را توجیه می‌کند چه طور؟ (معلوم‌ نیست چه قراردادی است که یک طرفِ قرارداد هر موقع دلش خواست می‌تواند زیر قرارداد بزند!).

به تازگی هم، نائب رئیس کمیسیون برنامه و بودجه مجلس پیشنهاد کرد: "برای تراکنش‌های بانکی بیش از ۱۰ میلیون تومان در کشور یک در هزار مالیات در نظر گرفته شود." وی در ادامه این مالیات را برای ده ملیون تومان صدهزار تومان محاسبه کرد! همه جا حرفش را به خاطر محاسبه‌ی اشتباهش مسخره کردند، ولی کمتر کسی به این‌ نکته پرداخت که چنین چیزی چه قدر وقیحانه است! برای پولی که مالیات بردرآمدش، مالیات بر ارزش افزوده‌ی چیزهایی که می‌خرد، و انواع و اقسام دیگر تعرفه‌ها و مالیات‌ها وضع شده، فقط به خاطر این که از یک‌دست به دست دیگر می‌رود (مثلاً از من به برادرم)، می‌خواهد مالیات وضع کند.

اینکه آیا وضع این مالیات شدنی است یا نه، اینکه آیا "به صلاح مملکت" است یا نه، اینکه آیا مقدارش کم است یا نه، اینکه درست محاسبه کرده یا نه، اینها نکات مهم این گفته‌ی این مقام مملکتی نیست! بلکه این که، چنین چیز وقیحانه‌ای در سر مسئولان ما هست و الان آن را به زبان هم می‌آورند، این مصیبتِ واقعی است!

فقیهِ مدرسه دی مست بود و فتوا داد،
که: مِی‌ حرام، ولی به زِ مالِ اوقاف است!

@jenabegav
👍8
"‏حاکمان با #دموکراسی بهتون توهم تسلط دادند، با #مارکسیسم توهم عدالت و با #فاشیسم توهم برتری.
اشکالش ولی این شد که همه، عین معتاد تزریقی، از این افیون‌جات بیشتر می‌خواهند. حاکم بهتر به نظرشان یعنی: دموکراسی بیشتر، ثروت توزیعی بیشتر، غرور ملی بیشتر.

انگار تمامش خواب بود. از ابتدای تاریخ."
👍7
چرا اقتصاددانان حقه‌بازند (خیلی‌شان!)!
👍2
جناب گاو
چرا اقتصاددانان حقه‌بازند (خیلی‌شان!)!
مطلب فوق واکنش‌هایی موجب شد، اجازه دهید توضیحاتی دهم.

یک طرف کار جناب امیر سیاح داریم که کاملاً یک سایکوپث به تمام معناست و اینجا این را به خوبی به نمایش گذاشته: برای این‌که نشان دهد مالزی خیلی هم از ایران از نظر عملکرد اقتصادی موفق‌تر نبوده، تولید ناخالص داخلی دو کشور را مقایسه می‌‌کند، بدون آنکه حتی فاکتور ساده‌ای چون تفاوت جمعیت را در نظر بگیرد! این از شارلاتان بازی رد کرده، و فقط یک بیماری ذهنی با وسواس "قدرت" است.

شاید آوردن او در کنار گروه دوم خیلی کار درستی نبود. گروه دوم چند اقتصاددانند که اشخاص شریفی‌اند، ولی بدون آن که بدانند (یا شاید هم می‌دانند!) دارند شارلاتان بازی در می‌آورند. یعنی حباب آکادمیک که در آن زندگی می‌کنند آنها را جوری بار آورده که حتی خود نمی‌فهمند کارشان تفاوتی با دغل‌بازی ندارد!

نگاه کنید به لحن جملات و نگارش، و تظاهر به دانشی و تخصصی که مسلماً ندارند و نمی‌توانند داشته باشند! نگاه کنید به فقدان هر گونه تحقیق عملی و میدانی، و در عین حال، چنان مطمئن از خود، راهکار ارائه کردن در زمینه‌ای که هزاران فاکتور ناشناخته وجود دارد! نگاه کنید به فقدان هر گونه "پوست در بازی!"، به خصوص وقتی که حضرات آن سوی دنیا نشسته‌اند و، علاوه بر مسئله نبود دانش در زمینه این پاندمی نو، اینها حتی از مختصر شهود و بینشی که حضور مستقیم در صحنه به آنها می‌دهد محرومند! نگاه کنید به لحن سفارشاتشان به دولت، انگار که این همان دولتی نیست که هر روز از بیعرضگیش و ندانم‌کاریش می‌نالند! نگاه کنید به این فرض که تعطیلی‌های اخیر تعداد بیماران را کاهش داد، بدون در نظر گرفتن واقعیت‌هایی که در جاهایی، مثل سوئد و خوزستان و بعضی شهرهای کوچک، بیماری بعد از یک پیک (ماکزیمم)، خود به خود در سراشیبی افتاد و کم شد! و بدون در نظر گرفتن این که این مدت مغازه‌های کوچک را بستند، و در عین حال ازدحام مردم در فروشگاه‌های بزرگ‌ زنجیره‌ای هر روز و شب بیشتر از قبل بود، و هزار قانون احمقانه دیگر......

چرا چنین تظاهر به دانشی که ندارند، و توهم تخصصی که فاقد آنند؟ در مورد مسئله کرونا، با هزار و یک معمای حل نشده در مورد آن و بحث‌های جاری در مورد چگونگی انتقال و چگونگی جلوگیری از آن، روش‌هایی که این حضرات در رشته اقتصاد آموخته‌اند جواب نمی‌دهد. ولی می‌دانید چه؟! آنها حتی همان روش‌ها را هم‌اینجا به کار نزده‌اند، هیچ گونه تحقیق عملی و میدانی و آماری درخور انجام نداده‌اند، و فقط حدسیاتشان را با زبانی مطنطن و به ظاهر کارشناسانه ابراز کرده‌اند، انگار که ما مردم عوام با چند بهتر از خود سر و کار داریم که حقایق به ایشان وحی می‌شود. اینها، با سمت‌های دانشگاهیشان که به مقاله‌شان یک ایهام علمی بودن می‌بخشد، اینها چه فرقی با بوروکرات‌های دولتی صاحب کرامات دارند که آنها هم با تظاهر به دانش برای همه تصمیم می‌گیرند؟

اینها این قدر راحت در آن سوی دنیا برای کاسبکار بیچاره‌ای که در این وانفسای اقتصادی به زحمت اجاره ماهش را در می‌آورد تجویز تعطیلی می‌کنند. بعید بدانم خودشان حاضر باشند از حقوق دانشگاهی یک هفته‌شان صرف‌نظر کنند!

بدتر از شارلاتانیسمی که آگاهانه انجام می‌شود شارلاتانیسمی است که ناآگاهانه (و شاید خیرخواهانه) انجام می‌شود (گرچه آدم بدبین درونم می‌گوید این خیلی هم ناآگاهانه و خیرخواهانه نبوده)!

ببینید همچنین:

https://twitter.com/AmirDjawadi/status/1345862775147540480?s=09
👍2
جناب گاو
مطلب فوق واکنش‌هایی موجب شد، اجازه دهید توضیحاتی دهم. یک طرف کار جناب امیر سیاح داریم که کاملاً یک سایکوپث به تمام معناست و اینجا این را به خوبی به نمایش گذاشته: برای این‌که نشان دهد مالزی خیلی هم از ایران از نظر عملکرد اقتصادی موفق‌تر نبوده، تولید ناخالص…
تحقیقی از دانشگاه استنفورد می‌گوید که قرنطینه‌های عمومی و تعطیلی کسب‌وکارها تاثیری در شیوع کوید۱۹ ندارد!

ممکن است نتایج این تحقیق درست باشد یا نباشد. به هر حال یک تحقیق پزشکی بوده! ولی نکته این است که هیچ کس هیچ گونه علم قاطعی به موثر بودن این تعطیلی‌ها ندارد.

حالا حضرات "اقتصاددان" آمریکانشین، بر چه اساسی این قدر مطمئن به دولت توصیه کردند که یک ماه کسب و کارها را تعطیل کند؟ (آمریکا نشین بودنشان اصلاً و ابداً عیب نیست، این که اینقدر راحت از آنجا برای اینجا نسخه می‌پیچند، آن هم‌نسخه‌ای که برای خیلی‌ها خانه‌خراب‌کن بود، این است که مسئله است).

https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/eci.13484
👍2
تورم و اخلاق

اخیراً کتاب "تورم و اخلاق" نوشته اندرو دیکسون وایت و ترجمه سیدحسن دیباج توسط انتشارات دنیای اقتصاد منتشر شده. این کتابی است کوچک در مورد تورم پولی (اسکناس) در زمان انقلاب فرانسه. کتاب بیشتر از آنچه لحن و سیاق اقتصادی داشته باشد تاریخی است. کتاب به روشنی مشخص می‌کند که پدیده تورم چگونه هم از نبود اصول اخلاق ناشی می‌شود، و هم چگونه خود به انواع بی‌اخلاقی‌ها در جامعه می‌انجامد. نشان می‌دهد که ایده‌پردازان، با ایده‌های نابشان، چگونه اقتصاد فرانسه را تا مرز نابودی بردند.

همچنین این کتاب پرسپکتیو تازه‌ای در مورد وضعیت آن روزگار و انقلاب فرانسه (این مادر همه انقلاب‌ها!) می‌دهد که بسیار جالب است.

کتابی است شیرین و بسیار خواندنی برای هر کسی که به تاریخ یا اقتصاد علاقه دارد. می‌توانید آن را در اینجا سفارش دهید👇

https://ketabweb.com/inflation-and-ethics
👍1
4_6041991981482117276.mp4
6.4 MB
این ویدئو را ببینید! آیا نباید لعن و نفرین کرد این بوروکرات‌های دولتی را؟ مهم نیست چه قدر نیتشان خیر باشد (که من مطمئنم نیست!)، مهم آن است که دو لقمه قوت مردم را هم نمی‌توانند به آنها ببینند!

مطمئن باشید اینها نیتشان هم خیر نیست! اینها فقط عطش و عقده‌ی کنترل دارند. ادارات دولتی حتی آدم سالم را بعد از چند وقت به یک آدم روانپریش و عقده‌ای تبدیل می‌کنند.

اگر حکومت هم عوض شود تا بوروکرات‌جماعت این قدرت را دارد که، هر روز که از خواب بیدار می‌شود، برای مردم و برای روزی آنها از خود بخشنامه و مقررات به در کند، ما هر روز فقیرتر و فقیرتر می‌شویم. شک نکنید!

از
https://t.me/ghimat_online/116071
👍2
بهشت روی زمین!

چند وقت پیش، در یک گروه تلگرامی دانشگاهی یک دانشگاه کشورمان، کلیپی گذاشته شد که کمونیست‌های وطنی در مورد کوبا تهیه کرده بودند، در مورد اینکه آنجا بیکاری وجود ندارد و همه تقریباً حقوقشان برابر است و چه قدر وضعیت پزشکی خوب است و چه قدر مردم شادند و چه قدر آمارهای خوبی دارند! در واکنش، یکی از اساتید ریاضی دانشگاه خاطراتش را از سفرش به کوبا بیان کرد که در زیر می‌آید.

من یکبار (سال ۱۳۸۴) برای یک کنفرانس به مدت دوازده روز در هاوانا بودم، و فلاکت و فقر مردم پایتخت را دیدم. سایر شهرهای دوردست قاعدتاً وضعشان بدتر است. در آنجا حزبی‌ها (اعضای حزب کمونیست کوبا) بطور تقریبا رسمی درآمدی تا قریب صد برابر مردم عادی دارند. این افراد (حزبی) حدود پانصدهزار نفرند و امتیازاتی دارند چون هتلداری و یا کرایه دادن منزل‌شان به توریست‌ها، فروش سیگار برگ به خارجیان با دلار آمریکا و .... اغلب آنها عکسی با چه‌گوارا و یا فیدل کاسترو به عنوان اثبات حزبی بودن در منزل و یا محل کارشان دارند.

درآمد ماهیانه یک فرد عادی حدود شش دلار آمریکا بود. اما محل اقامت من و همکارانم از دانشگاه کنکوردیای کانادا متعلق به یکی از این حزبی‌ها بود که خودش اعتراف کرد در ماه حدود ششصددلار درآمد دارد! البته از طرف حزب هم دریافتی داشت که مبلغ آن را نگفت، ولی مشخص بود که چون بیش از سایر مردم است اعلام نکرد.

افرادی که در این گونه کلیپ‌ها در حال نواختن موسیقی‌اند، در همه رستوران‌ها و محل‌های شلوغ بودند و درآمدشان بعد از شش دلار، احتمالاً، از اعانه مشتریان بود و صاحب رستوران هیچ پرداختی به آنها نداشت. این موارد را من شخصاً پرسیدم.

ساحل زیبای هاوانا موج می‌زد از زنانی که برای ارباب بزرگ کار جنسی می‌کردند و اگر در ساحل تکان می‌خوردی دو سه نفرشان برای سرویس دادن به طرفت می‌آمدند. دیدن این وضع به حدی ناراحت کننده بود که به جز همان یک مرتبه در این دوازده روز دیگر به ساحل نرفتم.

کاسترو بعد از فروپاشی شوروی، محل‌هایی برای ایجاد هتل و خوشگذرانی خارجیان از جمله آمریکاییان تهیه کرده بود و کارگران جنسی (دولتی) کوبایی در این هتل‌ها روزگار می‌گذرانند.

یک استاد در دانشگاه هاوانا که دو دختر داشت در آن سال ابراز ناراحتی و ناامیدی از آینده فرزندانش داشت و خیلی علاقه‌مند بود که آنها را به روسیه و یا آمریکا بفرستد تا از جو خفقان کوبا نجات پیدا کنند.

اتفاقا در یکی از روزهای اقامت در هاوانا عصر رفتیم در شهر گردشی کنیم.
از دور صدای موسیقی می‌آمد و رفته رفته نزدیکتر شدیم.
خوب که نزدیک شدیم یک تریلر ۱۶ متری بود که روی آن یک بلندگو به ارتفاع بیش از دو متر و سایر لوازم تقویت صوت برای پخش از این بلند گو گذاشته بودند. به نوبت یا از داخل کامیون موسیقی پخش می‌شد و یا خواننده‌ها و نوازنده‌های بالای این تریلر می‌نواختند و مردم بینوا و لاغر اندام که بیشتر به افراد آفریقایی دارای سو تغذیه شبیه بودند، می‌رقصیدند و ده دقیقه‌ای سرگرم بودند.
بعد تریلر می‌رفت به دسته دیگری در محله دیگری می‌پیوست.
بعد از آن خاموشی مردم بود.
واقعا مشخص بود که حکومت برای سرگرمی ساعاتی از روز مردم چنین کارناوالی راه انداخته و شاید برای جلوگیری از انفجار خشم مردم.

راننده تاکسی جوانی که وظیفه نقل و انتقال ما از فرودگاه و در شهر را داشت، پس از دریافت کرایه تقاضای پرداخت بیشتر داشت. به او گفتم: مسیر فرودگاه تا هتل از ما ۲۵ دلار گرفتی، برگشت هم ۲۵ دلار، میشود پنجاه دلار دیگر چیزی کم نداری، چون روزی چند سرویس رفت و برگشت داری.
جواب داد که هر دفعه که به فرودگاه و یا سرویس داخل شهر می‌رود در دفتر ثبت می‌شود و باید کل دریافتی را به دولتی‌ها تحویل دهد!
از او درآمد ماهیانه‌اش را پرسیدم.
گفت شش دلار! باور نمی کردم.
گفت اگر در دست ما دلار ببینند بسیار عاقبت بدی دارد.

در آنجا سه نوع اسکناس رواج داشت.
اول اسکناسی که مخصوص همه شهروندان کوبایی بود.
دوم اسکناسی که اغلب در هتل‌ها در مقابل دلار آمریکا و یا ارزهای دیگر به توریست‌ها می دادند تا بتوانند در شهر خرید کنند.
سوم دلار و ارزهای خارجی که در هتل‌های هاوانا از توریستها می‌گرفتند.
آن راننده تاکسی گفت شش دلار درآمد ما حدود ده درصدش به اسکناس نوع اول (که کمتر از یکصدم دلار ارزش داشت) به آنها پرداخت می‌شود و باقیمانده به صورت کوپن کالاهای مصرفی وغیره (که در این کلیپ مجانی اعلام می شود) به آنها پرداخت می شود.

از آن راننده تاکسی پرسیدم چقدر کاسترو را دوست دارد؟ برافروخته جواب داد که آرزوی مرگ او را دارد! روز بعد به همکارم در دانشگاه هاوانا گفتم: نگران نباش تا قبل از اینکه دختران شما دانشگاهی شوند وضع کوبا تغییر می‌کند و قصه راننده تاکسی را برایش تعریف کردم. فقط خندید. مثل اینکه بهتر می‌دانست آن حکومت چه نقشه‌هایی برای جانشینی دارد.

دیگر ابداً دوست ندارم به
#کوبا سفر کنم!
@jenabegav
👍48👎1
گاه فقط یک شجاع نیاز است!

ایدئولوژی‌های مختلف در دروغگویی و فریبکاری از هم سبقت می‌‌گیرند، ولی الحق و الانصاف هیچکدام به گرد ایدئولوژی چپ نمی‌رسند! در شارلاتان‌‌گری، شانتاژبازی و دروغگویی وقیحانه اینها به راحتی مدال طلا و نقره و برنز را راحت نصیب خودشان می‌کنند.

در جریان #هفت‌تپه و حواشی آن، بعضی از گروه‌های چپی مدعی حقوق کارگر هم، طبق معمول، چنین روشی را پیش گرفتند، و به طور عجیبی از همه طرف، چون تلویزیون ملی و اصولگرایان جمهوری اسلامی و تلویزیون اینترنشنال و سلطنت‌طلبان و مجاهدین خلقی‌ها مورد تکریم و تشویق و حمایت واقع شدند.

این بار اما یک آدم شجاع پیدا شد که سر تو کار ایشان و ادعاهایشان کند. مرتضی کاظمی اقتصادپژوهِ کاملاً مستقلی است که تصمیم گرفت از ته و توی کار حضرات در آورد (کانالش تخت عنوان اقتصاد و زندگی: @EghtesadZendegi). حضرات که عادت نداشتند کسی بخواهد در دروغ‌هایشان شک کند و چیزی کمتر از "فدایتان شوم" و "تصدقتان گردم" ارضایشان نمی‌کرد، حسابی شوکه شدند! چه طور یک نفر جرات کرده که این خدایان مدعی حقوق بیچارگان را زیر علامت سؤال ببرد؟! چه طور شخصی با یک کانال تلگرامی و اکانت اینستاگرامی با کمتر از دوهزار عضو جرات کرده با این همه جار و جنجالِ مدیا و مطبوعات و فضای مجازی طرف شود؟ هرچه باشد طرفش مدعیان کارگران مظلوم واقع شده هفت تپه‌اند و او دارد جانب سرمایه‌دار بی‌رحم و رانت‌خوار و مدیریت سوء او را می‌گیرد! او را حتی به کشتن هم تهدید کردند، ولی تهدید واقعی‌تر و بزرگ‌تر در این موارد آن است که در منظر عمومی، که در وزش باد پروپاگاندا راحت این طرف و آن طرف می‌شود، شخص انگِ طرفداری از ظلم بخورد.

اما مرتضی ایستاد و عمق عوامفریبی و شانتاژبازی حضرات را رو کرد! با چندین‌ مصاحبه و مطلب نشان داد که چگونه وقایع ناگفته زیادی در زیر پوست هفت‌تپه حضور داشته و چه تحریفاتی صورت گرفته. شرح‌ مفصل آنچه گذشت را می‌توانید در کانال تلگرامی یا حساب اینستاگرامی او ببینید.

یک نکته بامزه در این جدال: یکی از "فعالین حقوق کارگری" هفت‌تپه، #اسماعیل_بخشی، ادعا کرد که چهار تن از کارگران خودسوزی کرده‌اند، مطلبی که کلی سروصدا کرد. بنده خدا حساب نکرده بود که این از آن دروغ‌هاست که نمی‌شود سرسری گفت و رد شد! وقتی از او خواستند تا نام آنها و جزییات را ذکر کند، در جواب گفت که اشتباه کرده و تعداد پنج نفر بوده‌اند! باز هم بارها از او خواسته شد که نام و جزییات بگوید، و تا حالا جوابی نداده. احتمالاً اگر بیشتر اصرار به دادن اطلاعات شود، تعداد به شش و هفت و کم‌کم تا ده هم خواهد رسید! این یک آموزش بزرگ در ترفند دروغگویی است: هیچ گاه اعتراف نکن به دروغگویی، بلکه با وقاحت تمام آبروریزی یک دروغ را با یک دروغ بزرگتر بپوشان! جدال توییتری بر سر این دروغ را در این کلیپ ببینید!

اکانت اینستاگرامی مرتضی کاظمی اینجا!
نیز ببینید رشته توییتی از آقای خالقی که با این توییت شروع می‌شود.

اگر می‌خواهید از مرتضی و شجاعتش حمایت کنید این مطلب (یا مطالب مربوط) را تا می‌توانید فوروارد کنید! لطفاً!
👍6
سلامت همگانی!

حدود پانزده بیست سال پیش بود که ماموران بهداشت، مسلح به یک دستور‌العمل جدید، سراغ رستوران‌ها و کارگا‌های مواد غذایی رفتند. به همه گفته شد که دیگ‌های مسی و دیگر ابزار مسی پخت‌وپز ممنوع شده و باید جنس دیگر استفاده کنند. همان مسی که صدها و هزاران سال مورد استفاده بشر در بسیاری جوامع بود، به یک ضربِ قلمِ یک بوروکرات (از نوع "متخصص" آن) ممنوع شد. و چه جایش را گرفت؟ عمدتاً آلومینیوم، یعنی یک فلز سنگین، با کاربرد جدید، که بشر هنوز چیزی در مورد عوارض احتمالیش نمی‌داند، ولی همین الان سرنخ‌هایی احتمالی از ارتباط استفاده از این فلز و بعضی بیماری‌ها مثل پارکینسون در دست پژوهش است.

کاهش بسیاری از بیماری‌ها و دراز شدن عمرها در دنیای مدرن عمدتاً محصول دو چیز بوده است: اول، کشف آنتی‌بیوتیک‌ها، و دوم رواج بهداشتِ اولیه (اولیه و نه به صورت وسواس‌واری که خوره‌ی جان خیلی از مردم شده) به صورت همگانی.

اما این خدایان علم و دانش، این متخصصان فرزانه‌ی سلامتی و بهداشت، تقریباً هر چه که در ۷۰ سال گذشته گفتند اشتباه بوده:
-نظرشان در مورد اجتناب از چربی‌های اشباع طبیعی اشتباه بوده.
-نظرشان در مورد ترجیح روغن‌های گیاهی دانه‌ای اشتباه بود.
سال‌ها در مورد روغن‌های (به راستی مضر) هیدروژنه در اشتباه بودند.
-در مورد بد بودن کلسترول در غذا یا در خون اشتباه کردند.
-در مورد تخم مرغ و مضر بودن خوردن آن (بیش از دو تا در هفته) اشتباه کردند.
-در مورد بد نامیدن کلسترول LDL اشتباه کردند.
-در مورد مضر بودن نمک اشتباه کردند.
-در مورد ضرر گوشت، به خصوص گوشت قرمز، اشتباه کردند.
-در مورد علت بیماری نقرس اشتباه کردند (نه‌خیر! گوشت قرمز عامل اصلی یا اساسی نیست!).
-در مورد هرم مواد غذایی پیشنهادی، با پایه عمدتاً کربوهیدرات‌ها اشتباه کردند.
- در مورد اجتناب از آفتاب اشتباه کردند....

با این حال، حضرات وزارت بهداشت هنوز به خودشان اجازه می‌دهند که برای بقیه به اسم سلامتی عمومی تعیین تکلیف کنند! مامورانشان هم (که درس های دانشگاهی‌شان وسواس مریض‌گونه به جانشان انداخته) شده‌اند بلای جان کاسبکار، از لبنیاتی و بقال و بستنی‌فروش و غیره. مردم هم فکر می‌کنند اگر این بوروکرات‌ها و متخصصین فرزانه نباشند فردا همه‌شان مریض می‌شوند می‌میرند. انسان مدرن این قدر گوسفند شده!

فکر کرده‌اید فقط آخوندجماعت پررو است؟! اینها بدترند!
👍16