جناب گاو
دوستم در هواپیمای عازم یاسوج بود که سقوط کرد.... هواپیما به یاسوج رسیده بود، ولی به خاطر بدی هوا و عدم تجهیزات راداری مناسب در فرودگاه مجبور به بازگشت شد. در راه بازگشت بود که فاجعه رخ داد. کهکیلویه و بویراحمد، مانند بسیاری از مناطق محروم کشور، از سیستمهای…
در خبرها بود که شرکت هواپیمایی دولتی هما زیان انباشتهای برابر با ۹ هزار میلیارد تومان دارد!
یاد این مطلب افتادم که چهار سال پیش نوشته بودم:
https://t.me/jenabegav/19
یاد این مطلب افتادم که چهار سال پیش نوشته بودم:
https://t.me/jenabegav/19
Telegram
چرا ملتها شکست میخورند؟
اقتصاد دولتی ایران و زیان انباشته
انتشار صورت مالی شرکتها و بانکهای دولتی، ورشکستگی کامل اقتصاد دولتی و نئوکمونیستی ایران را ثابت میکند. بررسی این اسناد نشان میدهد همه شرکتها و بانکهای دولتی ایران زیان ده و به عبارتی ورشکسته هستند.
شرکتهای دولتی…
انتشار صورت مالی شرکتها و بانکهای دولتی، ورشکستگی کامل اقتصاد دولتی و نئوکمونیستی ایران را ثابت میکند. بررسی این اسناد نشان میدهد همه شرکتها و بانکهای دولتی ایران زیان ده و به عبارتی ورشکسته هستند.
شرکتهای دولتی…
👍13👎1
Forwarded from جمهوریت
📝📝جغرافیا بغض میکند.
⚛ @jomhuriyat
♈️وقتی روی دیوار روستاهای بیابانی که بارندگی افسانه است می نویسند "" کشاورزی محور استقلال""!!!!!!!!
جغرافیا بغض می کند
♈️وقتی استاندار یکی از خشک ترین استان های ایران عزیز مفتخرانه اعلام می کند ما در کشت چغندر قند در کشور اول شده ایم !!!! (آبخوار ترین محصول کشاورزی که حتی در انگلستان با 2000 میلی متر بارش ، کشت آن مجوز ویژه وزارتی می خواهد )
جغرافیا بغض می کند
♈️وقتی در یک روز برای حفر چاه در دشت های ممنوعه 300 پروانه صادر می شود
جغرافیا بغض می کند
♈️وقتی گرگان عزیز سرزمین دانه های روغنی مزرعه ی سیب زمینی خوک های ترکمنستان و ازبکستان می شود !!!! جغرافیا بغض می کند
♈️وقتی برای کوتاه کردن سفر پایتخت نشینان باید در اتوبان تهران شمال به ازای هر ثانیه کم شدن مدت زمان سفر 900 اصله درخت قطع شود!!!!!!!!!!!!!!
جغرافیا بغض می کند
♈️وقتی کشتی ها در اسکله ی شهید باهنر و رجایی خاک کایولین به مقصد چین بار می زنند و در کیش و قشم لوازم چینی و لوکس از کشتی پیاده می شود
جغرافیا باید بغض کند
♈️جغرافیا بغض می کند وقتی منافع طبیعی آقا زاده ها گلوی منابع طبیعی را می فشارد .
♈️جغرافیا بغض می کند
♈️ وقتی که بودجه یک سال استقلال و پرسپولیس صدها برابر بودجه احیای دریاچه ارومیه نگین آذربایجان می شود.
♈️جغرافیا بغض می کند
♈️وقتی صنایع سنگین آب بر را با انتقال آب های آشامیدنی زاگرس به مناطق خشک و نیمه خشک جلگه ای سرسبز خوزستان را خشک می کنیم.
♈️جغرافیا بغض می کند وقتی که زاینده رود را خشک می کنیم و شادابی را از اصفهان زیبا می گیریم.
♈️جغرافیا بغض می کند وقتی در مناطق نیمه خشک کشور برنج کاشت می شود.
جغرافیا باید بغض کند
وقتی................
♈️شماموارد جدید به این لیست اضافه کنید
#جمهوریت
⚛ @jomhuriyat
⚛ @jomhuriyat
♈️وقتی روی دیوار روستاهای بیابانی که بارندگی افسانه است می نویسند "" کشاورزی محور استقلال""!!!!!!!!
جغرافیا بغض می کند
♈️وقتی استاندار یکی از خشک ترین استان های ایران عزیز مفتخرانه اعلام می کند ما در کشت چغندر قند در کشور اول شده ایم !!!! (آبخوار ترین محصول کشاورزی که حتی در انگلستان با 2000 میلی متر بارش ، کشت آن مجوز ویژه وزارتی می خواهد )
جغرافیا بغض می کند
♈️وقتی در یک روز برای حفر چاه در دشت های ممنوعه 300 پروانه صادر می شود
جغرافیا بغض می کند
♈️وقتی گرگان عزیز سرزمین دانه های روغنی مزرعه ی سیب زمینی خوک های ترکمنستان و ازبکستان می شود !!!! جغرافیا بغض می کند
♈️وقتی برای کوتاه کردن سفر پایتخت نشینان باید در اتوبان تهران شمال به ازای هر ثانیه کم شدن مدت زمان سفر 900 اصله درخت قطع شود!!!!!!!!!!!!!!
جغرافیا بغض می کند
♈️وقتی کشتی ها در اسکله ی شهید باهنر و رجایی خاک کایولین به مقصد چین بار می زنند و در کیش و قشم لوازم چینی و لوکس از کشتی پیاده می شود
جغرافیا باید بغض کند
♈️جغرافیا بغض می کند وقتی منافع طبیعی آقا زاده ها گلوی منابع طبیعی را می فشارد .
♈️جغرافیا بغض می کند
♈️ وقتی که بودجه یک سال استقلال و پرسپولیس صدها برابر بودجه احیای دریاچه ارومیه نگین آذربایجان می شود.
♈️جغرافیا بغض می کند
♈️وقتی صنایع سنگین آب بر را با انتقال آب های آشامیدنی زاگرس به مناطق خشک و نیمه خشک جلگه ای سرسبز خوزستان را خشک می کنیم.
♈️جغرافیا بغض می کند وقتی که زاینده رود را خشک می کنیم و شادابی را از اصفهان زیبا می گیریم.
♈️جغرافیا بغض می کند وقتی در مناطق نیمه خشک کشور برنج کاشت می شود.
جغرافیا باید بغض کند
وقتی................
♈️شماموارد جدید به این لیست اضافه کنید
#جمهوریت
⚛ @jomhuriyat
👍77👎3
گویا خبر رسیده که واکسنسازان داخلی میلیونها واکسن کرونا روی دستشان مانده و حتی خریدار داخلی هم ندارند!
در این باره نظر تعدادی از اساااتید اقتصاد و مسئولین و بزرگان را جویا شدیم.
استاد جبرائیلی: کره جنوبی فهمید که بدون صنعت واکسنسازی به جایی نمیرسد و بنابر این واردات واکسن را ممنوع کرد. ما هم باید همان کار را بکنیم.
استاد درخشان: برعکسِ حضرت علی که از هر واکسنی ده دوز میزد، هایک و رالز اصلاً واکسن نمیزدند.
استاد فرشاد مومنی: نئولیبرالیسم موجب شد این همه واکسن روی دست تولید کننده بماند.
استاد راغفر: دولت عمداً قیمت ارز را بالا برد تا واکسنساز داخلی را زمین بزند.
استاد خاندوزی (وزیر اقتصاد): طرحی داریم تا از واکسن نزدهها مالیات بگیریم.
استاد عبدالملکی (وزیر کار): در کره سرنگها را کلفت میسازند که داخل ویال خارجی نرود و فقط داخل ویالهای کرهای برود، به همین خاطر مردم به واکسن کرهای روی آوردند و صنعت واکسنسازیشون پیشرفت کرد.
من خودم یک طرحی دارم که با آن با بیست میلیون واکسن ساخت داخل بتوان هشتاد میلیون ایرانی را هر کدام تا شش بار واکسینه کرد. میگویید چه طور میشود؟ حق دارید، آموزشتان ندادهایم.
دکتر فاطمیامین (وزیر صمت): داروسازان روی واکسنها قیمت تولیدکننده نزدند و موجب شد دولت از آنها واکسن نخرد.
استاد دکتر محسن رضایی میرقائد: ما میتوانیم در یک مانور دریایی از آمریکاییها هزار نفر گروگان بگیریم و همه واکسنهای مازادمان را به آنها فرو کنیم. این شدنی است. من در زمان جنگ به خیلیها فرو کردم
رئیسی: شما ناهار واکسن زدهاید؟
دکتر قالیباف: خدا شاهده من و خانم و بچهها در راستای حمایت از تولید داخلی هر کدام ده دوز واکسن ایرانی زدهایم! طوری شده که هر موقع از جلوی مراکز واکسنزنی رد میشویم ترس داریم که دوباره نگیرند واکسن بهمان فرو کنند.
استاد دکتر مجید حسینی (رفیقِ قالیباف): من اگر قدرت داشتم، برای مبارزه با مافیای پزشکی جلوی خانه هر ایرانی یک سرباز میگذاشتم تا هر ایرانی را مجبور کنم ده دوز واکسن ایرانی بزند. این که خودم فایزر زدهام به خاطر برنده بودنم است و از این بابت شرمندهام.
➖➖➖➖➖➖➖
جناب گاو: مملکت نیست که! رسماً دیوونهخونه است!
@jenabegav
در این باره نظر تعدادی از اساااتید اقتصاد و مسئولین و بزرگان را جویا شدیم.
استاد جبرائیلی: کره جنوبی فهمید که بدون صنعت واکسنسازی به جایی نمیرسد و بنابر این واردات واکسن را ممنوع کرد. ما هم باید همان کار را بکنیم.
استاد درخشان: برعکسِ حضرت علی که از هر واکسنی ده دوز میزد، هایک و رالز اصلاً واکسن نمیزدند.
استاد فرشاد مومنی: نئولیبرالیسم موجب شد این همه واکسن روی دست تولید کننده بماند.
استاد راغفر: دولت عمداً قیمت ارز را بالا برد تا واکسنساز داخلی را زمین بزند.
استاد خاندوزی (وزیر اقتصاد): طرحی داریم تا از واکسن نزدهها مالیات بگیریم.
استاد عبدالملکی (وزیر کار): در کره سرنگها را کلفت میسازند که داخل ویال خارجی نرود و فقط داخل ویالهای کرهای برود، به همین خاطر مردم به واکسن کرهای روی آوردند و صنعت واکسنسازیشون پیشرفت کرد.
من خودم یک طرحی دارم که با آن با بیست میلیون واکسن ساخت داخل بتوان هشتاد میلیون ایرانی را هر کدام تا شش بار واکسینه کرد. میگویید چه طور میشود؟ حق دارید، آموزشتان ندادهایم.
دکتر فاطمیامین (وزیر صمت): داروسازان روی واکسنها قیمت تولیدکننده نزدند و موجب شد دولت از آنها واکسن نخرد.
استاد دکتر محسن رضایی میرقائد: ما میتوانیم در یک مانور دریایی از آمریکاییها هزار نفر گروگان بگیریم و همه واکسنهای مازادمان را به آنها فرو کنیم. این شدنی است. من در زمان جنگ به خیلیها فرو کردم
رئیسی: شما ناهار واکسن زدهاید؟
دکتر قالیباف: خدا شاهده من و خانم و بچهها در راستای حمایت از تولید داخلی هر کدام ده دوز واکسن ایرانی زدهایم! طوری شده که هر موقع از جلوی مراکز واکسنزنی رد میشویم ترس داریم که دوباره نگیرند واکسن بهمان فرو کنند.
استاد دکتر مجید حسینی (رفیقِ قالیباف): من اگر قدرت داشتم، برای مبارزه با مافیای پزشکی جلوی خانه هر ایرانی یک سرباز میگذاشتم تا هر ایرانی را مجبور کنم ده دوز واکسن ایرانی بزند. این که خودم فایزر زدهام به خاطر برنده بودنم است و از این بابت شرمندهام.
➖➖➖➖➖➖➖
جناب گاو: مملکت نیست که! رسماً دیوونهخونه است!
@jenabegav
Telegram
اخبار فوری / مهم 🔖
آن همه شعار در باره صادرات واکسن ایرانی پوچ بود؟/ تولیدکنندگان: حتی دولت خودمان،واکسن ها را نمی خرد،چه برسد به صادرات
روزنامه شرق نوشت :
🔹سیناژن شش میلیون، پاستور سه میلیون، رازی چهار میلیون، نورا ۲.۵ میلیون و اکتوورکو سه میلیون دز واکسن روی دستشان مانده…
روزنامه شرق نوشت :
🔹سیناژن شش میلیون، پاستور سه میلیون، رازی چهار میلیون، نورا ۲.۵ میلیون و اکتوورکو سه میلیون دز واکسن روی دستشان مانده…
👍83👎5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
جایزه سالیانه #ذبیحالله_منصوری امسال به جناب آقای #ایرج_حسابی فرزند مرحوم پروفسور دکتر حسابی تعلق گرفت.
پروفسور سارزنسکی از کشور لیتوانی که امسال ریاست کمیته مخصوص این جایزه را به عهده داشت در سخنان مبسوطی در این باره گفت: "ما خوشحالیم که امسال توانستیم شخصی را پیدا کنیم که کاملاً لیاقت این جایزه مخصوص را داشته باشد. در حقیقت، در تمام جستوجویمان در قارهها و کشورهای مختلف، هیچ کس را پیدا نکردیم که حتی به اندازه یکدهم آقای حسابی لایق این جایزه باشد. البته این عجیب نیست، چون هر چه باشد پدر ایشان چنان عجوبهای در فیزیک بودند که اینشتین در دیدار تاریخی خود با ماکس پلانک و نیوتن گفت: 'و ما اَدریک ما حسابی!' یادمان باشد اینشتین بعد از گفتن این سخن، برای یادآوری نظریه مهم دکتر حسابی در مورد رقص بنیادی الکترونها خودش برپاخاسته و یک رقص #باباکرم اجرا کرد."
@jenabegav
پروفسور سارزنسکی از کشور لیتوانی که امسال ریاست کمیته مخصوص این جایزه را به عهده داشت در سخنان مبسوطی در این باره گفت: "ما خوشحالیم که امسال توانستیم شخصی را پیدا کنیم که کاملاً لیاقت این جایزه مخصوص را داشته باشد. در حقیقت، در تمام جستوجویمان در قارهها و کشورهای مختلف، هیچ کس را پیدا نکردیم که حتی به اندازه یکدهم آقای حسابی لایق این جایزه باشد. البته این عجیب نیست، چون هر چه باشد پدر ایشان چنان عجوبهای در فیزیک بودند که اینشتین در دیدار تاریخی خود با ماکس پلانک و نیوتن گفت: 'و ما اَدریک ما حسابی!' یادمان باشد اینشتین بعد از گفتن این سخن، برای یادآوری نظریه مهم دکتر حسابی در مورد رقص بنیادی الکترونها خودش برپاخاسته و یک رقص #باباکرم اجرا کرد."
@jenabegav
👍83👎3
جناب گاو
جایزه سالیانه #ذبیحالله_منصوری امسال به جناب آقای #ایرج_حسابی فرزند مرحوم پروفسور دکتر حسابی تعلق گرفت. پروفسور سارزنسکی از کشور لیتوانی که امسال ریاست کمیته مخصوص این جایزه را به عهده داشت در سخنان مبسوطی در این باره گفت: "ما خوشحالیم که امسال توانستیم…
ذبیحالله و دستمزد دروغ بافتن
#ذبیحالله_منصوری هر روز صبح به دفتر کارش در روزنامه میرفت و در دفترش مشغول به کار میشد. همیشه و هر روز از قبل برایش یک بطری مشروب در یک کاسه یخ مهیا میکردند و برایش روی میزش میگذاشتند. ذبیحالله تا ظهر آرام آرام بطری مشروب را در لیوان میریخت،جرعهجرعه آن را مینوشید و مینوشت! در روزنامهای که مطالبش را به صورت ستون روزانه چاپ میکردند (ستونهایی که بعداً جمعآوری و تبدیل به کتاب میشد)، به او متناسب با تعداد کلمات نگارششده دستمزد میدادند، و بنابراین طولانینویسی به نفعش بود. نثری روان داشت که راحت از قلمش جاری میشد؛ به علاوه قدرت تخیلی عالی نیز داشت که آن را با اطلاعات عمومی گسترده (ولی پرغلط و سطحیش) مخلوط میکرد. این بود که معمولاً اگر کتابی را "ترجمه" میکرد، آن "ترجمه" معمولاً چند برابر کتاب اصلی میشد. در این میان حذف بعضی قسمتهای نامطلوب و اضافه کردن کلی مطلب جدید در دستور کار همیشگیاش بود. این مطالب اضافه شده در کارهای "تاریخی"، همیشه حاصل تخیلات یا اطلاعات ناقص و مغلوط او بود و هیچ گونه سند یا مطالعه یا پژوهش تاریخی در پشتِ خود نداشت. به این ترتیب تقریباً تمام اطلاعاتی که مثلاً در "ترجمه"ی کتاب "خداوند قلعه الموت" یا در"خواجهی تاجدار" یا هر کتاب دیگرش به خورد خواننده میدهد غلط و غیرتاریخی است (و معمولاً حجم "ترجمه" چند برابر خود کتاب اصلی است).
ذبیحالله آماده بود تا مناسب با روحیات زمانه و آنچه مردم میپسندیدند هر گونه جعل تاریخی انجام دهد و به خورد مردم دهد. فهمیده بود که مردم معمولاً خیلی اهمیتی به حقیقت نمیدهند، و آنانی هم که برایشان مهم است خیلی حوصلهی تحقیق و تفحص ندارند. چون آن زمانها مخلوطی از ملیگرایی و تشیع مُد روز بود "امام حسین و ایرانیان" را نوشت. کنفرانسی که هیچ گاه صورت نگرفته بود جعل کرد و حاصلِ مقالات آن کنفرانس خیالی را تحت عنوان کتاب "ترجمهشده"ای با عنوان "امام صادق، مغز متفکر شیعیان" چاپ کرد. کتابی از هانری کوربن (محقق بزرگ فرانسوی) با عنوان "ملاصدرا" "ترجمه" کرد، و هانری کوربن وقتی این را شنید تعجب کرد که چگونه کتابی که هرگز ننوشته در یک کتاب نسبتاً قطور ترجمه شده! البته اگر آن کتاب را میخواند احتمالاً تعجبش از حجم مهملاتی که به اسمِ او به مردم قالب شده بود به خشم تبدیل میشد.
کتابهای ذبیحالله منصوری تا همین امروز آفتِ تاریخخوانی و تاریخدانی در میان مردممان بوده است. کتابهایش هنوز بسیار پرخواننده است و خیل عظیمی از اشخاصی را تربیت کرده که با اعتماد به نفس کامل در مورد شخصیتهای تاریخی چون آقامحمدخان یا حسن صباح یا استالین یا شاهاسماعیل یا حتی شخصیت ساختگی سینوهه صحبت میکنند و فکر میکنند که بدین واسطه تاریخدانند!
@jenabegav
#ذبیحالله_منصوری هر روز صبح به دفتر کارش در روزنامه میرفت و در دفترش مشغول به کار میشد. همیشه و هر روز از قبل برایش یک بطری مشروب در یک کاسه یخ مهیا میکردند و برایش روی میزش میگذاشتند. ذبیحالله تا ظهر آرام آرام بطری مشروب را در لیوان میریخت،جرعهجرعه آن را مینوشید و مینوشت! در روزنامهای که مطالبش را به صورت ستون روزانه چاپ میکردند (ستونهایی که بعداً جمعآوری و تبدیل به کتاب میشد)، به او متناسب با تعداد کلمات نگارششده دستمزد میدادند، و بنابراین طولانینویسی به نفعش بود. نثری روان داشت که راحت از قلمش جاری میشد؛ به علاوه قدرت تخیلی عالی نیز داشت که آن را با اطلاعات عمومی گسترده (ولی پرغلط و سطحیش) مخلوط میکرد. این بود که معمولاً اگر کتابی را "ترجمه" میکرد، آن "ترجمه" معمولاً چند برابر کتاب اصلی میشد. در این میان حذف بعضی قسمتهای نامطلوب و اضافه کردن کلی مطلب جدید در دستور کار همیشگیاش بود. این مطالب اضافه شده در کارهای "تاریخی"، همیشه حاصل تخیلات یا اطلاعات ناقص و مغلوط او بود و هیچ گونه سند یا مطالعه یا پژوهش تاریخی در پشتِ خود نداشت. به این ترتیب تقریباً تمام اطلاعاتی که مثلاً در "ترجمه"ی کتاب "خداوند قلعه الموت" یا در"خواجهی تاجدار" یا هر کتاب دیگرش به خورد خواننده میدهد غلط و غیرتاریخی است (و معمولاً حجم "ترجمه" چند برابر خود کتاب اصلی است).
ذبیحالله آماده بود تا مناسب با روحیات زمانه و آنچه مردم میپسندیدند هر گونه جعل تاریخی انجام دهد و به خورد مردم دهد. فهمیده بود که مردم معمولاً خیلی اهمیتی به حقیقت نمیدهند، و آنانی هم که برایشان مهم است خیلی حوصلهی تحقیق و تفحص ندارند. چون آن زمانها مخلوطی از ملیگرایی و تشیع مُد روز بود "امام حسین و ایرانیان" را نوشت. کنفرانسی که هیچ گاه صورت نگرفته بود جعل کرد و حاصلِ مقالات آن کنفرانس خیالی را تحت عنوان کتاب "ترجمهشده"ای با عنوان "امام صادق، مغز متفکر شیعیان" چاپ کرد. کتابی از هانری کوربن (محقق بزرگ فرانسوی) با عنوان "ملاصدرا" "ترجمه" کرد، و هانری کوربن وقتی این را شنید تعجب کرد که چگونه کتابی که هرگز ننوشته در یک کتاب نسبتاً قطور ترجمه شده! البته اگر آن کتاب را میخواند احتمالاً تعجبش از حجم مهملاتی که به اسمِ او به مردم قالب شده بود به خشم تبدیل میشد.
کتابهای ذبیحالله منصوری تا همین امروز آفتِ تاریخخوانی و تاریخدانی در میان مردممان بوده است. کتابهایش هنوز بسیار پرخواننده است و خیل عظیمی از اشخاصی را تربیت کرده که با اعتماد به نفس کامل در مورد شخصیتهای تاریخی چون آقامحمدخان یا حسن صباح یا استالین یا شاهاسماعیل یا حتی شخصیت ساختگی سینوهه صحبت میکنند و فکر میکنند که بدین واسطه تاریخدانند!
@jenabegav
👍175👎5
جناب گاو
جایزه سالیانه #ذبیحالله_منصوری امسال به جناب آقای #ایرج_حسابی فرزند مرحوم پروفسور دکتر حسابی تعلق گرفت. پروفسور سارزنسکی از کشور لیتوانی که امسال ریاست کمیته مخصوص این جایزه را به عهده داشت در سخنان مبسوطی در این باره گفت: "ما خوشحالیم که امسال توانستیم…
ایرج و لذت دروغ بافتن!
همیشه فکر میکردم که #ایرج_حسابی بهخاطر منافع شخصیش است که اینقدر دروغ میگوید. به هر حال، خروار خروار دروغی که برای پدرش، مرحوم دکتر حسابی، سرهم کرد، دروغهایی که به طور وسیع به رادیوتلویزیون و کتب درسی راه یافت، دروغهایی بود که سودهای کلانی برایش داشت، از فروش ملیونی کتابش گرفته تا موسسه دکتر حسابی، تا آموزشگاههای غیرانتفاعیش، تا شهرت خودش......
ولی با دیدن چند کلیپ، به خصوص این کلیپ (در مورد ساخت ایکات(!!!) توسط ایرانیان)، الان به نظرم میرسد که ایشان مبتلا به بیماریی است که در انگلیسی pathological lying یا compulsive lying، یعنی دورغگویی بیمارگون نامیده میشود. به عبارت ساده، یعنی ایشان از خود نفسِ دروغگویی لذت میبرد!
برای کسانی که با داستان دروغگویی ایشان آشنا نیستند، مطالب زیر را ببینید:
-مطلب دکتر رضا منصوری در مورد ایشان
-مصاحبهی ضیاء موحد در مورد ایشان
@jenabegav
همیشه فکر میکردم که #ایرج_حسابی بهخاطر منافع شخصیش است که اینقدر دروغ میگوید. به هر حال، خروار خروار دروغی که برای پدرش، مرحوم دکتر حسابی، سرهم کرد، دروغهایی که به طور وسیع به رادیوتلویزیون و کتب درسی راه یافت، دروغهایی بود که سودهای کلانی برایش داشت، از فروش ملیونی کتابش گرفته تا موسسه دکتر حسابی، تا آموزشگاههای غیرانتفاعیش، تا شهرت خودش......
ولی با دیدن چند کلیپ، به خصوص این کلیپ (در مورد ساخت ایکات(!!!) توسط ایرانیان)، الان به نظرم میرسد که ایشان مبتلا به بیماریی است که در انگلیسی pathological lying یا compulsive lying، یعنی دورغگویی بیمارگون نامیده میشود. به عبارت ساده، یعنی ایشان از خود نفسِ دروغگویی لذت میبرد!
برای کسانی که با داستان دروغگویی ایشان آشنا نیستند، مطالب زیر را ببینید:
-مطلب دکتر رضا منصوری در مورد ایشان
-مصاحبهی ضیاء موحد در مورد ایشان
@jenabegav
Telegram
جناب گاو
جایزه سالیانه #ذبیحالله_منصوری امسال به جناب آقای #ایرج_حسابی فرزند مرحوم پروفسور دکتر حسابی تعلق گرفت.
پروفسور سارزنسکی از کشور لیتوانی که امسال ریاست کمیته مخصوص این جایزه را به عهده داشت در سخنان مبسوطی در این باره گفت: "ما خوشحالیم که امسال توانستیم…
پروفسور سارزنسکی از کشور لیتوانی که امسال ریاست کمیته مخصوص این جایزه را به عهده داشت در سخنان مبسوطی در این باره گفت: "ما خوشحالیم که امسال توانستیم…
👍51👎2
جناب گاو
عقبافتاده ذهنی این کلیپ را یک بار ببینید! این بوروکرات نادان و مغرور (وزیر محترم صمت) از تکتک جملاتش #توهم_دانش و #شهوت_کنترل میبارد (نگفتم خدمتتان؟!). درج قیمت فروش فقط در ایران و یکی دو سه کشور کمونیستی اجباری است. در آمریکا و اروپا و چین و ژاپن و…
مدارکی دالّ بر....
وزیر محترم صَمت، جناب دکتر فاطمیامین، عنوان مدرک کارشناسی ارشدش "مهندسی سیستمهای اقتصادی-اجتماعی" است. ایشان همچنین "دکترای تخصصی مدیریت راهبردی دانش" دارند. اگر در آمریکا به کسی بگویید که سیستمهای اقتصادی و اجتماعی را باید "مهندسی" کرد، به شما به چشم یک کمونیست نگاه خواهد کرد! کسی اگر یک جو عقل داشته باشد باید از داشتن چنین مدرکی احساس شرم کند.
اما دکترای ایشان حتی از آن هم جالبتر است! به زنجیرهی کلمات مطنطن نگاه کنید: "دکترای تخصصی مدیریت راهبردی دانش"! به قول قدیمیها، اِفادهها طَبق طَبق!
اگر تنها اطلاعاتی که از یک نفر داشته باشیم این است که چنین دو مدرکی دارد، کفایت میکند برای آن که احتمالِ قرین به یقین دهیم که هر جا بگذاریدش گَندِ بزرگی خواهد زد.
بزرگتر از مشکل جهل و بلاهت این است که دانشگاهها این جهل را تبدیل به جهلِ مرکب میکنند و آن بلاهت را با خودبزرگبینی و #توهم_دانش میآمیزند.
حتی اگر همین فردا، به معجزهای، تمام امورات سیاسی کشور در ریل درست قرار گیرد، احتمالاً تا چند دهه مشکل اساسیمان این متوهمانِ دانشگاهرفته خواهد بود که تا عمق ساختارهای بوروکراتیک را پر کردهاند.
@jenabegav
وزیر محترم صَمت، جناب دکتر فاطمیامین، عنوان مدرک کارشناسی ارشدش "مهندسی سیستمهای اقتصادی-اجتماعی" است. ایشان همچنین "دکترای تخصصی مدیریت راهبردی دانش" دارند. اگر در آمریکا به کسی بگویید که سیستمهای اقتصادی و اجتماعی را باید "مهندسی" کرد، به شما به چشم یک کمونیست نگاه خواهد کرد! کسی اگر یک جو عقل داشته باشد باید از داشتن چنین مدرکی احساس شرم کند.
اما دکترای ایشان حتی از آن هم جالبتر است! به زنجیرهی کلمات مطنطن نگاه کنید: "دکترای تخصصی مدیریت راهبردی دانش"! به قول قدیمیها، اِفادهها طَبق طَبق!
اگر تنها اطلاعاتی که از یک نفر داشته باشیم این است که چنین دو مدرکی دارد، کفایت میکند برای آن که احتمالِ قرین به یقین دهیم که هر جا بگذاریدش گَندِ بزرگی خواهد زد.
بزرگتر از مشکل جهل و بلاهت این است که دانشگاهها این جهل را تبدیل به جهلِ مرکب میکنند و آن بلاهت را با خودبزرگبینی و #توهم_دانش میآمیزند.
حتی اگر همین فردا، به معجزهای، تمام امورات سیاسی کشور در ریل درست قرار گیرد، احتمالاً تا چند دهه مشکل اساسیمان این متوهمانِ دانشگاهرفته خواهد بود که تا عمق ساختارهای بوروکراتیک را پر کردهاند.
@jenabegav
👍103👎2
وقتی سخن از آزادی مهمل است!
بدیهیات: آزادی اقتصادی لازم است، مداخلهی دولتها مضر است، سوبسیدها همیشه در دراز مدت مشکلساز میشوند و ارز ۴۲۰۰تومانی از همان ابتدایش سیاستی غلط بود!
اینها همه کاملاً درست، ولی....
ولی داستان اخیر حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی برای آرد و دیگر کالاها هیچ کاری به آزادی اقتصادی یا اقتصاد لیبرالیستی یا آزادسازیِ قیمتها یا آزادسازیِ اقتصاد ندارد. این تصمیم حتی به خاطر تغییر جهت در تصمیمگیریهای اقتصادی نیست! این فقط حاصل کارد به استخوان رسیدن بود و حاصل آنکه ادامه این روند (که از ابتدا غلط بود) برای دولت غیرممکن شده بود! همان طور که خصوصیسازیهای دههی هفتاد عمدتاً یا به این دلیل بود که دولت دیگر از پس اداره شرکتهای ریز و درشت مصادرهشده (غصبشده) برنمیآمد و خیلی از آنها یا ضررده بودند یا در آستانه ضرردهی، و یا آنکه میخواستند رانتهای کوچک و بزرگ ایجاد کنند.
در کشوری که تجارت خارجی بسیار محدود و همراه با انواع رانتها است، در کشوری که هر روز یک سامانهی آنلاین به سامانههای اجباریش اضافه میشود (و در آن اقتصاددانِ به اصطلاح مدافع اقتصاد آزاد از اینکه حتی هندوانهفروش هم تحت کنترل است احساس شادی و هیجان میکند)، در کشوری که، به واسطه عدم تعادل در هورمونهای یک وزیر، طرح احمقانهای چون "درج قیمت تولیدکننده" حُقنه میشود، در کشوری که حتی برای قیمت پفک نمکی تعیین تکلیف میشود، در کشوری که ارزش پولش به خاطر شلختگی حکومت و بانکهایش هر روز در معرض زوال است، در کشوری که هر روز بر حجم مقررات و نظارتها افزوده میشود و هر کارمندی حق دارد صبح که بلند شد یک بخشنامهی جدید امالهی اهل اقتصاد کند، در کشوری که سرتاپای اقتصادش دچار فساد سیستماتیک است، در کشوری که هر فعال اقتصادی باید چپ و راست از وزارت صمت و وزارت کار و وزارت بهداشت و بیمه تامین اجتماعی و تعزیرات و هزار و یک اراذل و اوباش دولتی در ترس و هراس باشد و به ماموران آنها باج بدهد، در کشوری که در وانفسای تحریم و در عین فقر و فلاکت عده زیادی از مردمش، به محض این که پولی دست دولت میآید آن را خرج کارمندان بیکار و بیعارش و دکوراسیون ادارات عریض و طویلش و اتینای نهادهای فلان و بهمانش میکند.....
در چنین کشور #نئوکمونیستی صحبت ازضرورتِ فلان آزادسازیِ خاص از سوی هر کسی حکایت از بیعقلی یا شارلاتانی اوست!
#سعید_لیلاز
#چرا_اقتصاددانان_شارلاتانند
@jenabegav
https://t.me/jenabegavarchive/61
بدیهیات: آزادی اقتصادی لازم است، مداخلهی دولتها مضر است، سوبسیدها همیشه در دراز مدت مشکلساز میشوند و ارز ۴۲۰۰تومانی از همان ابتدایش سیاستی غلط بود!
اینها همه کاملاً درست، ولی....
ولی داستان اخیر حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی برای آرد و دیگر کالاها هیچ کاری به آزادی اقتصادی یا اقتصاد لیبرالیستی یا آزادسازیِ قیمتها یا آزادسازیِ اقتصاد ندارد. این تصمیم حتی به خاطر تغییر جهت در تصمیمگیریهای اقتصادی نیست! این فقط حاصل کارد به استخوان رسیدن بود و حاصل آنکه ادامه این روند (که از ابتدا غلط بود) برای دولت غیرممکن شده بود! همان طور که خصوصیسازیهای دههی هفتاد عمدتاً یا به این دلیل بود که دولت دیگر از پس اداره شرکتهای ریز و درشت مصادرهشده (غصبشده) برنمیآمد و خیلی از آنها یا ضررده بودند یا در آستانه ضرردهی، و یا آنکه میخواستند رانتهای کوچک و بزرگ ایجاد کنند.
در کشوری که تجارت خارجی بسیار محدود و همراه با انواع رانتها است، در کشوری که هر روز یک سامانهی آنلاین به سامانههای اجباریش اضافه میشود (و در آن اقتصاددانِ به اصطلاح مدافع اقتصاد آزاد از اینکه حتی هندوانهفروش هم تحت کنترل است احساس شادی و هیجان میکند)، در کشوری که، به واسطه عدم تعادل در هورمونهای یک وزیر، طرح احمقانهای چون "درج قیمت تولیدکننده" حُقنه میشود، در کشوری که حتی برای قیمت پفک نمکی تعیین تکلیف میشود، در کشوری که ارزش پولش به خاطر شلختگی حکومت و بانکهایش هر روز در معرض زوال است، در کشوری که هر روز بر حجم مقررات و نظارتها افزوده میشود و هر کارمندی حق دارد صبح که بلند شد یک بخشنامهی جدید امالهی اهل اقتصاد کند، در کشوری که سرتاپای اقتصادش دچار فساد سیستماتیک است، در کشوری که هر فعال اقتصادی باید چپ و راست از وزارت صمت و وزارت کار و وزارت بهداشت و بیمه تامین اجتماعی و تعزیرات و هزار و یک اراذل و اوباش دولتی در ترس و هراس باشد و به ماموران آنها باج بدهد، در کشوری که در وانفسای تحریم و در عین فقر و فلاکت عده زیادی از مردمش، به محض این که پولی دست دولت میآید آن را خرج کارمندان بیکار و بیعارش و دکوراسیون ادارات عریض و طویلش و اتینای نهادهای فلان و بهمانش میکند.....
در چنین کشور #نئوکمونیستی صحبت ازضرورتِ فلان آزادسازیِ خاص از سوی هر کسی حکایت از بیعقلی یا شارلاتانی اوست!
#سعید_لیلاز
#چرا_اقتصاددانان_شارلاتانند
@jenabegav
https://t.me/jenabegavarchive/61
Telegram
جناب گاو آرشیو
مربوط به مطلب:
https://t.me/jenabegav/714
--در چنین کشور #نئوکمونیستی صحبت ازضرورتِ فلان آزادسازیِ خاص از سوی هر کسی حکایت از بیعقلی یا شارلانی اوست!
https://t.me/jenabegav/714
--در چنین کشور #نئوکمونیستی صحبت ازضرورتِ فلان آزادسازیِ خاص از سوی هر کسی حکایت از بیعقلی یا شارلانی اوست!
👍62👎8
اوضاع خوبی است!
اولاً جماعت نخبهی فارغالتحصیل دانشگاه امام صادق و دیگر نخبگان دارند دانش فراوان و نبوغ ناآزموده خود را در جهت کنترل اقتصاد و تولید و دانش به کار میگیرند، و چپ و راست هم راهبرد ارائه میدهند و پایش مینمایند و برنامهریزی میکنند، و هفتهای یک سامانه جدید راه میاندازند که یکوقت خدای نکرده حتی پیچش روده یک فعال اقتصادی هم خارج از نظارتشان اتفاق نیفتد.
از طرف دیگر، قسمتی از امت همیشه در صحنه، که سالها بود نوستالژی دوران طلایی دهه شصت و مصادره اموال و سیستم کوپنی و نظام کمونیستی آن دهه را داشت، دارد به آرزوی دیرین خود میرسد و دوباره وارد آن دوران طلایی میشود، دورانی که عدالت اجتماعی همه جا تا حلقوممان پر بود و مردم، به خصوص جوانانِ تازهبالغ و پر از هورمون، روحیهی انقلابی داشتند.
و بنده همچون گاوی بر بالای تپهای لم داده، در حال نشخوارم، و همزمان در حالِ نگریستن و لبخند زدن به بلاهتهای نوع بشر و حماقتهای انسانها در دشتهای زیر تپه!
@jenabegav
اولاً جماعت نخبهی فارغالتحصیل دانشگاه امام صادق و دیگر نخبگان دارند دانش فراوان و نبوغ ناآزموده خود را در جهت کنترل اقتصاد و تولید و دانش به کار میگیرند، و چپ و راست هم راهبرد ارائه میدهند و پایش مینمایند و برنامهریزی میکنند، و هفتهای یک سامانه جدید راه میاندازند که یکوقت خدای نکرده حتی پیچش روده یک فعال اقتصادی هم خارج از نظارتشان اتفاق نیفتد.
از طرف دیگر، قسمتی از امت همیشه در صحنه، که سالها بود نوستالژی دوران طلایی دهه شصت و مصادره اموال و سیستم کوپنی و نظام کمونیستی آن دهه را داشت، دارد به آرزوی دیرین خود میرسد و دوباره وارد آن دوران طلایی میشود، دورانی که عدالت اجتماعی همه جا تا حلقوممان پر بود و مردم، به خصوص جوانانِ تازهبالغ و پر از هورمون، روحیهی انقلابی داشتند.
و بنده همچون گاوی بر بالای تپهای لم داده، در حال نشخوارم، و همزمان در حالِ نگریستن و لبخند زدن به بلاهتهای نوع بشر و حماقتهای انسانها در دشتهای زیر تپه!
@jenabegav
👍172👎8
جناب گاو
یادم می آید زمان جنگ با عراق، چند کالا بود که دولت رویش سوبسید می داد، از جمله شکر، روغنهای نباتی هیدروژنه، بنزین سرب دار و سیگار! و صد البته به منظور حمایت از قشر مستضعف. نیازی به توضیح نیست که تمام اقلام فوق برای سلامتی عامه مردم سم بودند، و خدا می داند…
این مطلب را سه سال پیش نوشتم.
ولی اگر فکر کنید بوروکرات جماعت و سیاستمدار جماعت از این تجاربِ هزاربار تکرارشده درس میگیرد، در این صورت خریت بوروکراتها و حماقت سیاستمداران را دستِ کم گرفتهاید.
https://t.me/jenabegav/213
ولی اگر فکر کنید بوروکرات جماعت و سیاستمدار جماعت از این تجاربِ هزاربار تکرارشده درس میگیرد، در این صورت خریت بوروکراتها و حماقت سیاستمداران را دستِ کم گرفتهاید.
https://t.me/jenabegav/213
Telegram
جناب گاو
یادم می آید زمان جنگ با عراق، چند کالا بود که دولت رویش سوبسید می داد، از جمله شکر، روغنهای نباتی هیدروژنه، بنزین سرب دار و سیگار! و صد البته به منظور حمایت از قشر مستضعف. نیازی به توضیح نیست که تمام اقلام فوق برای سلامتی عامه مردم سم بودند، و خدا می داند…
👍23
تاریخ خریتِ بوروکراتجماعت و سیاستمداران قوم ما فقط محدود به سالهای بعد از ۱۳۵۷ نیست، بلکه از دوران اعلیحضرت مسبوق به سابقه است!
https://t.me/whynationsfail2019/3598
#توهم_دانش
#شهوت_کنترل
https://t.me/whynationsfail2019/3598
#توهم_دانش
#شهوت_کنترل
Telegram
چرا ملتها شکست میخورند؟
حبس ابد برای گرانفروشی!
یک روزی ساعت ۷ صبح بود آقای هوشنگ انصاری به من تلفن کرد که ساعت ۸ یک جلسهای هست پیش نخستوزیر و راجع به مسئله قیمتهاست تو باید حتماً شرکت بکنی…رفتم دفتر نخستوزیری یک عده از وزرا بودند، رئیس بانک ملی، بانک مرکزی یا اتاق اصناف،…
یک روزی ساعت ۷ صبح بود آقای هوشنگ انصاری به من تلفن کرد که ساعت ۸ یک جلسهای هست پیش نخستوزیر و راجع به مسئله قیمتهاست تو باید حتماً شرکت بکنی…رفتم دفتر نخستوزیری یک عده از وزرا بودند، رئیس بانک ملی، بانک مرکزی یا اتاق اصناف،…
👍10
جناب گاو
دولت بعدی نمیخواهم وارد دنیای پوچ و بیحاصلِ سیاست شوم. فقط این را بگویم: فارغ از اینکه کدامیک از حضرات رئیسجمهور شوند و دولت بعدی را تشکیل دهند، وزیر تعیین کنند و آن وزیران معاونان و مدیران منصوب کنند و تیم اقتصادی تشکیل شود و ..... در سالهای آینده…
لزوم ثبت نام گلخانهداران در سامانه سنکا، و ابطال و تعلیق پروانه بهرهبرداری در صورت عدم تهیهی صحیح گزارش هفتگی!
نگفتم خدمتتان؟!
#نئوکمونیسم
#توهم_دانش
#شهوت_کنترل
نگفتم خدمتتان؟!
#نئوکمونیسم
#توهم_دانش
#شهوت_کنترل
👍31👎3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
میزان توهمزدگی بوروکراتها و سیاستگذارانمان را ببینید! اینجا دو مشکل اساسی هست: ۱-مشکل این که این افراد به شدت متوهمند. ۲-این که این حضرات بسیار بیاخلاقند. فقط کسی که فاقد معیارهای اخلاقی است میتواند این قدر #شهوت_کنترل داشته باشد.
کلیپ فوق از این حساب توییتری گرفته شد.
@jenabegav
کلیپ فوق از این حساب توییتری گرفته شد.
@jenabegav
👍22👎4
دانشگاه، صنعت، رفاه، یا برعکس؟!
گروه چُراز کلیپ خوب دیگری ساخته در مورد رشد "مقالات علمی" در ایران، و این که چرا این رشد به رشد صنعت نینجامید (لینک یوتیوب اینجا، و لینک تلگرام اینجا!). به موارد خوبی اشاره کرده، گرچه سخن در مورد فساد دانشگاهی که سیاستهای چند دههی اخیر ایجاد کرده بسیار طولانیتر است.
منتهای مطلب، در مورد ارتباط دانشگاه با صنعت یک راز مَگو وجود دارد، رازی که افراد کمی به خوبی از آن مطلعند، و افراد کمتری دوست دارند در موردش صحبت کنند! رازی که اگر بیان شود، معمولاً واکنشهای احساسی زیادی را موجب میشود.
آن راز مگو، و در عین حال آشکار، این است: بر خلاف پندارِ اکثریتِ مردم، حتی در کشورهای صنعتی، سهم تحقیقات و پژوهش های دانشگاهی در رشد صنعت ناچیز و قابل اغماض بوده و هست.
مگر در مورد چند مثال خاص (مثل بمب اتم!)، نقش تحقیقات دانشگاهی و آکادمیک در پیشبرد تکنولوژی ناچیز بوده، و معمولاً این صنایعِ بزرگ یا کوچک، و یا افراد مستقل و کنجکاو بودهاند که پیشرو بودهاند و دانشگاهها به دنبال آنها حرکت میکردهاند. مثلاً در ساختن هواپیما، برادران رایت یا افراد دیگری که همزمان در جاهای مختلف دنیا روی ان کار میکردند، نه دانشگاهی بودند و نه خیلی کاری به قوانین ایرودینامیک داشتند. همهی کار بر اساس آزمونو خطا و تجربه بود. نه تنها اختراع هواپیما، بلکه حتی اختراع موتور جت نیز چنین بود! موتور جت را مهندسین ماهری ساختند که باز هم کارشان بر اساس تغییر دادنهای بزرگ و کوچک و سعی و خطا بود و خیلی همسر در نمیاوردند که چرا آنچه ساختهاند کار میکند! عوضِ این که آنها از قوانین ایرودینامیک درس بگیرند، کارشان موجب پیشرفت علم ایرودینامیک شد!
حتی در زمینهی پزشکی و داروسازی نیز اکثر قریب به اتفاق داروها در شرکتهای داروسازی ساخته شدهاند یا حتی به تصادف کشف شدهاند، تا در ازمایشگاههای داتشگاهها. خیلی از پیشرفتهای واقعی و کاربردی علم پزشکی هم توسط پزشکان در حال کار و محققان مستقل صورت گرفته است، تا توسط محققان دانشگاهی.
در کتاب "پادشکننده"، نسیم طالب لیست مفصلی از پیشرفتهای تکنولوژیک (مثلاً کل انقلاب صنعتی در قرن نوزدهم) و نیز پیشرفتهای علمی در رشتههای مختلف میدهد که، علیرغم تصور اکثر افراد، ربطی به پژوهشهای آکادمیک نداشتهاند و کاملاً در فضایی مستقل از دانشگاهها اتفاق افتادهاند.
در کشور ما وضعیت بدتر است. در حقیقت دانشگاهها به نوعی سدّ کار صنعت و صنعتگری شدند: با جذب حداکثری جوانان مستعدی، که میتوانستند صنعتگران خوبی در دنیای صنعت شوند و پروردن آنها (به خصوص در مقاطع کارشناسی ارشد و دکترا) به صورتی بیشتر تئوریک و جداافتاده از موقعیت و نیازهای صنعتی کشور، و بنابراین با محروم کردن صنعت از استعداد این جوانان! استعدادی که در متن صنعت و یا در مدارسی که آموزش صنعتی به صورتی کاربردیتر میدادند میتوانست بسیار شکوفاتر و مفیدتر واقع شود.
راه رفاه اقتصادی فقط و فقط از آزادی اقتصادی، از کنش آزادانهی مردم و هزاران فعال اقتصادی، حاصل میشود. از این آزادی اقتصادی ممکن است صنعتی شدن نیز حاصل شود (به طور خودجوش، و نه دستوری). دانشگاه پلهی آخر این راه است، نه قدم اول آن.
وقتش است که از توهمات مربوط به دانشگاه و آکادمی درآییم.
مطالب مربوطه اینجا و اینجا،
@jenabegav
گروه چُراز کلیپ خوب دیگری ساخته در مورد رشد "مقالات علمی" در ایران، و این که چرا این رشد به رشد صنعت نینجامید (لینک یوتیوب اینجا، و لینک تلگرام اینجا!). به موارد خوبی اشاره کرده، گرچه سخن در مورد فساد دانشگاهی که سیاستهای چند دههی اخیر ایجاد کرده بسیار طولانیتر است.
منتهای مطلب، در مورد ارتباط دانشگاه با صنعت یک راز مَگو وجود دارد، رازی که افراد کمی به خوبی از آن مطلعند، و افراد کمتری دوست دارند در موردش صحبت کنند! رازی که اگر بیان شود، معمولاً واکنشهای احساسی زیادی را موجب میشود.
آن راز مگو، و در عین حال آشکار، این است: بر خلاف پندارِ اکثریتِ مردم، حتی در کشورهای صنعتی، سهم تحقیقات و پژوهش های دانشگاهی در رشد صنعت ناچیز و قابل اغماض بوده و هست.
مگر در مورد چند مثال خاص (مثل بمب اتم!)، نقش تحقیقات دانشگاهی و آکادمیک در پیشبرد تکنولوژی ناچیز بوده، و معمولاً این صنایعِ بزرگ یا کوچک، و یا افراد مستقل و کنجکاو بودهاند که پیشرو بودهاند و دانشگاهها به دنبال آنها حرکت میکردهاند. مثلاً در ساختن هواپیما، برادران رایت یا افراد دیگری که همزمان در جاهای مختلف دنیا روی ان کار میکردند، نه دانشگاهی بودند و نه خیلی کاری به قوانین ایرودینامیک داشتند. همهی کار بر اساس آزمونو خطا و تجربه بود. نه تنها اختراع هواپیما، بلکه حتی اختراع موتور جت نیز چنین بود! موتور جت را مهندسین ماهری ساختند که باز هم کارشان بر اساس تغییر دادنهای بزرگ و کوچک و سعی و خطا بود و خیلی همسر در نمیاوردند که چرا آنچه ساختهاند کار میکند! عوضِ این که آنها از قوانین ایرودینامیک درس بگیرند، کارشان موجب پیشرفت علم ایرودینامیک شد!
حتی در زمینهی پزشکی و داروسازی نیز اکثر قریب به اتفاق داروها در شرکتهای داروسازی ساخته شدهاند یا حتی به تصادف کشف شدهاند، تا در ازمایشگاههای داتشگاهها. خیلی از پیشرفتهای واقعی و کاربردی علم پزشکی هم توسط پزشکان در حال کار و محققان مستقل صورت گرفته است، تا توسط محققان دانشگاهی.
در کتاب "پادشکننده"، نسیم طالب لیست مفصلی از پیشرفتهای تکنولوژیک (مثلاً کل انقلاب صنعتی در قرن نوزدهم) و نیز پیشرفتهای علمی در رشتههای مختلف میدهد که، علیرغم تصور اکثر افراد، ربطی به پژوهشهای آکادمیک نداشتهاند و کاملاً در فضایی مستقل از دانشگاهها اتفاق افتادهاند.
در کشور ما وضعیت بدتر است. در حقیقت دانشگاهها به نوعی سدّ کار صنعت و صنعتگری شدند: با جذب حداکثری جوانان مستعدی، که میتوانستند صنعتگران خوبی در دنیای صنعت شوند و پروردن آنها (به خصوص در مقاطع کارشناسی ارشد و دکترا) به صورتی بیشتر تئوریک و جداافتاده از موقعیت و نیازهای صنعتی کشور، و بنابراین با محروم کردن صنعت از استعداد این جوانان! استعدادی که در متن صنعت و یا در مدارسی که آموزش صنعتی به صورتی کاربردیتر میدادند میتوانست بسیار شکوفاتر و مفیدتر واقع شود.
راه رفاه اقتصادی فقط و فقط از آزادی اقتصادی، از کنش آزادانهی مردم و هزاران فعال اقتصادی، حاصل میشود. از این آزادی اقتصادی ممکن است صنعتی شدن نیز حاصل شود (به طور خودجوش، و نه دستوری). دانشگاه پلهی آخر این راه است، نه قدم اول آن.
وقتش است که از توهمات مربوط به دانشگاه و آکادمی درآییم.
مطالب مربوطه اینجا و اینجا،
@jenabegav
Telegram
چُراز
تهیه اشتراک چراز اینوست
@chorazadmin
تهیه دورههای چراز
@Sparsaog
کستباکس:
https://castbox.fm/vc/5635673
ارتباط با ادمین:
https://t.me/chorazadmin
@chorazadmin
تهیه دورههای چراز
@Sparsaog
کستباکس:
https://castbox.fm/vc/5635673
ارتباط با ادمین:
https://t.me/chorazadmin
👍49👎2
دو ماه از سال نگذشته، جناب وزیر ۲۳ هزار میلیارد تومان کم آورده است!! آنوقت این نوابغی که نمیتوانند مخارج یک وزارتخانه را کنترل کنند هر روز در حال تز دادن برای کنترل، نظارت، برنامهریزی و هدایت اقتصاد و جامعه و فرهنگاند.
@jenabegav
@jenabegav
👍56
محمد جوادی (از کانال سوژه) را در عرصهی اقتصاددانی امروزمان، به خصوص در اقتصاد پولی، باید جدی بگیریم. از آن باهوشها و پُرخواندههایی است که، در ضمن، تجربهی سالها کار و کاسبیِ واقعاً خصوصی و کاملاً مستقل را هم دارد (به علاوه سابقه کوتاهی در کار دولتی در زمینه آمار).
ایشان الان نقطه تاکیدش و عمدهی کارش در تالیفات و ترجمههایش روی "#پول_خصوصی" است: خلاصتاً آنکه باید انحصار انتشار پول را از دولتها گرفت، و اجازه داد تا اشخاص/بانکها/شرکتها ارزهای مختلف (پولهای مختلف) انتشار دهند، و همه هم اجازه داشته باشند که با هر گونه ارز یا پولی که بخواهند و ترجیح دهند با یکدیگر معامله کنند. (این موردِ اجازه داشتن در معامله با ارزهای مختلف را کردستان عراق در دو دههی گذشته داشته و مردم در آنجا به صورت کاملاً قانونی از دینار عراقی، دلار و یورو برای معاملات استفاده میکنند).
اگر من بخواهم به صورتِ خیلی خلاصه چرایی و مطلوبیت چنین پیشنهاد بزرگی را بیان کنم، اینگونه میگویم: به طور استدلالی و نیز با تجربهی قرنها دیدهایم که انحصار دولتی در هر زمینهای فاجعهبار بوده! حال با توجه به اینکه پول مهمترین رکن اقتصادهای مدرن است، چرا باید در این زمینهی خاص فکر کنیم که انحصار دولتی لازم و یا خوب است؟
دکتر جوادی مرتباً تاکید و به نحوی مجابکننده استدلال میکند که چنین رفع انحصاری (و رقابتی که از این رفع انحصار ناشی میشود) نه تنها مشکل تورم را حل میکند، بلکه با بستن دستِ دولت و سد کردن قدرت بیکرانِ حاصل از انحصار پول فیات (پول دستوری بدون پشتوانه)، و با سد کردنِ امکان شلختگی که چنین قدرتی به دست دولت میدهد، بسیاری از مشکلات دیگر را هم حل میکند. در واقع پول فیات، و تورم ناشی از آن، بزرگترین ابزار دولتهای مدرن در بیاخلاقیهایشان و در اِعمال قدرت بدون مسئولیتپذیری بوده است.
خواننده ممکن است متعرض این نکته شود که سابقهی پول فیات مثلاً در آمریکا و اروپا آنقدرها هم بد نبوده است! این نکته درست است (عمدتاً به دلیل تسلط نهادهای مدنی و نوعی مسئولیتپذیری از سوی دولتها)؛ ولی حتی در همین کشورها هم، اولاً دولتها اثرات تورمی پول فیات را با ابزار مختلف بانکی و پولی پنهان کردهاند (اثراتی که گاهگاه به صورت یک بحران خود را نشان میدهد)؛ ثانیاً این نظام پولی و سیستم تصمیمگیری در آن همیشه به سود قدرتمندان و پولداران نشانه گرفته شده و ثروت را به نحوی غیرعادلانه از قشر بدون رانت به ثروتمندان سوق میدهد؛ و ثالثاً قدرتی مستبدانه برای بیاخلاقیها و ماجراجوییهای فراوان به دولتها بخشیده است. و نکتهی آخر آن که حتی رفاه و رونقی که پول فیات در بازههای کوتاهمدت ممکن است ایجاد کند از نوعِ تصنعی و غیر استحقاقی آن، و با موکول کردن مشکلات به نسلهای آینده، است. هیچ چیز چون میزان رفاه بالایی که افراد استحقاق آن را کسب نکردهاند یک جامعه را منحط نمیکند.
البته بحث در این مورد فراوان است! مشکل خود من، نه در مطلوبیت چنین رفع انحصاری، بلکه در امکانِ سیاسیِ آن است! من در این کانال دارم زور میزنم به خیلی از افراد حالی کنم که کنترل دولتی روی بقالی و چقالی مضرّ و نامیمون است! آن وقت، آیا هیچ دولتی حاضر میشود که بزرگترین ابزار خودش برای کنترل و بردهسازی انسانها را از دست بدهد؟ و آیا خود مردمِ خوگرفته به کنترل با آن مخالفت نخواهند ورزید؟! به علاوه، در فضای دولتگرای کنونی، حتی کوشش در تحقق چنین امری ممکن است فقط به تعدادی پول خصولتی بینجامد که هزار پله از پول دولتی بدترند (مانند آنچه در خصوصیسازی و در به به وجود آمدنِ فاجعهسازِ شرکتها و بانکهای خصولتی اتفاق افتاد).
خوانندهی علاقهمند را به کتابهای ترجمه شدهی آقای امیرمحمد جوادی ارجاع میدهم (که برای گیج کردن مردم گاه با اسمامیر، گاه محمد، گاه امیرمحمد ترجمهها را چاپ کرده!). معرفی کوتاهی بر کتاب "پول خصوصی" از هایک را، که ترجمهی ایشان و آقای امیررضا عبدلی است، میتوانید در اینجا در کانال سوژه ببینید. این هم اکانت توئیتری ایشان!
@jenabegav
ایشان الان نقطه تاکیدش و عمدهی کارش در تالیفات و ترجمههایش روی "#پول_خصوصی" است: خلاصتاً آنکه باید انحصار انتشار پول را از دولتها گرفت، و اجازه داد تا اشخاص/بانکها/شرکتها ارزهای مختلف (پولهای مختلف) انتشار دهند، و همه هم اجازه داشته باشند که با هر گونه ارز یا پولی که بخواهند و ترجیح دهند با یکدیگر معامله کنند. (این موردِ اجازه داشتن در معامله با ارزهای مختلف را کردستان عراق در دو دههی گذشته داشته و مردم در آنجا به صورت کاملاً قانونی از دینار عراقی، دلار و یورو برای معاملات استفاده میکنند).
اگر من بخواهم به صورتِ خیلی خلاصه چرایی و مطلوبیت چنین پیشنهاد بزرگی را بیان کنم، اینگونه میگویم: به طور استدلالی و نیز با تجربهی قرنها دیدهایم که انحصار دولتی در هر زمینهای فاجعهبار بوده! حال با توجه به اینکه پول مهمترین رکن اقتصادهای مدرن است، چرا باید در این زمینهی خاص فکر کنیم که انحصار دولتی لازم و یا خوب است؟
دکتر جوادی مرتباً تاکید و به نحوی مجابکننده استدلال میکند که چنین رفع انحصاری (و رقابتی که از این رفع انحصار ناشی میشود) نه تنها مشکل تورم را حل میکند، بلکه با بستن دستِ دولت و سد کردن قدرت بیکرانِ حاصل از انحصار پول فیات (پول دستوری بدون پشتوانه)، و با سد کردنِ امکان شلختگی که چنین قدرتی به دست دولت میدهد، بسیاری از مشکلات دیگر را هم حل میکند. در واقع پول فیات، و تورم ناشی از آن، بزرگترین ابزار دولتهای مدرن در بیاخلاقیهایشان و در اِعمال قدرت بدون مسئولیتپذیری بوده است.
خواننده ممکن است متعرض این نکته شود که سابقهی پول فیات مثلاً در آمریکا و اروپا آنقدرها هم بد نبوده است! این نکته درست است (عمدتاً به دلیل تسلط نهادهای مدنی و نوعی مسئولیتپذیری از سوی دولتها)؛ ولی حتی در همین کشورها هم، اولاً دولتها اثرات تورمی پول فیات را با ابزار مختلف بانکی و پولی پنهان کردهاند (اثراتی که گاهگاه به صورت یک بحران خود را نشان میدهد)؛ ثانیاً این نظام پولی و سیستم تصمیمگیری در آن همیشه به سود قدرتمندان و پولداران نشانه گرفته شده و ثروت را به نحوی غیرعادلانه از قشر بدون رانت به ثروتمندان سوق میدهد؛ و ثالثاً قدرتی مستبدانه برای بیاخلاقیها و ماجراجوییهای فراوان به دولتها بخشیده است. و نکتهی آخر آن که حتی رفاه و رونقی که پول فیات در بازههای کوتاهمدت ممکن است ایجاد کند از نوعِ تصنعی و غیر استحقاقی آن، و با موکول کردن مشکلات به نسلهای آینده، است. هیچ چیز چون میزان رفاه بالایی که افراد استحقاق آن را کسب نکردهاند یک جامعه را منحط نمیکند.
البته بحث در این مورد فراوان است! مشکل خود من، نه در مطلوبیت چنین رفع انحصاری، بلکه در امکانِ سیاسیِ آن است! من در این کانال دارم زور میزنم به خیلی از افراد حالی کنم که کنترل دولتی روی بقالی و چقالی مضرّ و نامیمون است! آن وقت، آیا هیچ دولتی حاضر میشود که بزرگترین ابزار خودش برای کنترل و بردهسازی انسانها را از دست بدهد؟ و آیا خود مردمِ خوگرفته به کنترل با آن مخالفت نخواهند ورزید؟! به علاوه، در فضای دولتگرای کنونی، حتی کوشش در تحقق چنین امری ممکن است فقط به تعدادی پول خصولتی بینجامد که هزار پله از پول دولتی بدترند (مانند آنچه در خصوصیسازی و در به به وجود آمدنِ فاجعهسازِ شرکتها و بانکهای خصولتی اتفاق افتاد).
خوانندهی علاقهمند را به کتابهای ترجمه شدهی آقای امیرمحمد جوادی ارجاع میدهم (که برای گیج کردن مردم گاه با اسمامیر، گاه محمد، گاه امیرمحمد ترجمهها را چاپ کرده!). معرفی کوتاهی بر کتاب "پول خصوصی" از هایک را، که ترجمهی ایشان و آقای امیررضا عبدلی است، میتوانید در اینجا در کانال سوژه ببینید. این هم اکانت توئیتری ایشان!
@jenabegav
Telegram
سوژه
اقتصاد، روش، پول
👍39👎1
Forwarded from جناب گاو
فاسدترین عقیده
احمدینژاد در مصاحبهای اخیراً گفته که اجباری بودن یا نبودن حجاب باید با رای اکثریت مشخص شود. گویا معتقد است که اکثریتِ مردمِ ایران با حجاب اجباری مخالفند (که به احتمال زیاد فکری مطابق با واقعیت است!).
بنده نیز معتقدم حجاب نبایستی اجباری میشد و نبایستی این اجبار را ادامه داد، ولی عقیدهی احمدینژاد را فاسدترین عقیده در این باره میدانم، حتی اگر که اکثریت مردم نیز با من، در موردِ عدمِ اجبار حجاب، همعقیده و همرای باشند! شاید بتوان مسئله پوشش را به حکمِ شرع، به عرفِ یک جامعه (مثلاً در شهر یا روستای مربوطه)، و یا به آزادی افراد در انتخاب منوط و مربوط کرد. هر کدام از این معیارها خوبیها و بدیهایی دارد. ولی به رای اکثریت مردم کشور؟ اگر اکثریت مردم، ۵۱درصد مردم، نظرشان این بود که زنها نباید اصلاً از خانه خارج شوند چه طور؟ یا اگر اکثریت گفتند که اصلاً پوشش موی سر برای زنها باید ممنوع شود (به سبک رضاشاه)؟ چرا اصلاً من باید در مورد پوشش زن یا مردِ کُرد در مریوان رایی داشته باشم؟ به من چه؟ به تو چه؟!
البته احمدینژاد در این مسئله تنها نیست. مثلاً در طیفِ (به ظاهر) مقابل او، محمدرضا جلاییپور در باره حقوق مالکیت چنین رایی دارد که: اگر پنجاهدرصد مردم کشور به اضافه یک نفر رای دادند که دولت پول من و ملک من را بگیرد، دولت حق، بلکه وظیفه، دارد آن را بگیرد! این البته نظر خیلیهاست، به خصوص نظرِ تقریباً تمام جناحهای سیاسی مملکت! دعوایشان فقط سر این است که کدام یک "نماینده اکثریت" شوند تا خودشان باشند (و نه رقبا) که تصمیم بگیرند از که بستانند و به که بدهند! (یادتان هست که همین چند وقت پیش رئیسجمهور فعلی (آقای روحانی) وقیحانه اعلام کرد که تمام ارزهای داخل مملکت به دولت متعلق است؟)
این که حقوق و آزادیهای مردم را به رای اکثریت موکول کنیم، به خصوص در کشور بزرگی مثل ایران که یک گوشهاش از گوشه دیگرش خبری ندارد، فقط به فساد و تباهی میانجامد. چرا باید اکثریت در مورد مالکیت یک نفر بر مالش تصمیم بگیرند؟ چرا رای اکثریتی که اصلاً فلان شخص را مثلاً در آبادان اصلاً نمیشناسند (یا حتی اگر بشناسد!!)، #دزدی دولت از آن آبادانی را مشروع میسازد؟ چرا اکثریت مردم کشور میتوانند حکم کنند که زنان فلان روستا باید موظف به حجاب باشند یا نباشند؟
در آخر #دموکراسی همهاش بهانهی #کنترل خواهد بود! به اسمِ #ملت، برای مردم هویتی جعلی انتخاب میکنند، و بعد به اسم دموکراسی همه چیز را از مردم خواهند گرفت: آزادیش را، مالش را، دینش را و حتی اگر بتوانند انسانیتش را!
@jenabegav
احمدینژاد در مصاحبهای اخیراً گفته که اجباری بودن یا نبودن حجاب باید با رای اکثریت مشخص شود. گویا معتقد است که اکثریتِ مردمِ ایران با حجاب اجباری مخالفند (که به احتمال زیاد فکری مطابق با واقعیت است!).
بنده نیز معتقدم حجاب نبایستی اجباری میشد و نبایستی این اجبار را ادامه داد، ولی عقیدهی احمدینژاد را فاسدترین عقیده در این باره میدانم، حتی اگر که اکثریت مردم نیز با من، در موردِ عدمِ اجبار حجاب، همعقیده و همرای باشند! شاید بتوان مسئله پوشش را به حکمِ شرع، به عرفِ یک جامعه (مثلاً در شهر یا روستای مربوطه)، و یا به آزادی افراد در انتخاب منوط و مربوط کرد. هر کدام از این معیارها خوبیها و بدیهایی دارد. ولی به رای اکثریت مردم کشور؟ اگر اکثریت مردم، ۵۱درصد مردم، نظرشان این بود که زنها نباید اصلاً از خانه خارج شوند چه طور؟ یا اگر اکثریت گفتند که اصلاً پوشش موی سر برای زنها باید ممنوع شود (به سبک رضاشاه)؟ چرا اصلاً من باید در مورد پوشش زن یا مردِ کُرد در مریوان رایی داشته باشم؟ به من چه؟ به تو چه؟!
البته احمدینژاد در این مسئله تنها نیست. مثلاً در طیفِ (به ظاهر) مقابل او، محمدرضا جلاییپور در باره حقوق مالکیت چنین رایی دارد که: اگر پنجاهدرصد مردم کشور به اضافه یک نفر رای دادند که دولت پول من و ملک من را بگیرد، دولت حق، بلکه وظیفه، دارد آن را بگیرد! این البته نظر خیلیهاست، به خصوص نظرِ تقریباً تمام جناحهای سیاسی مملکت! دعوایشان فقط سر این است که کدام یک "نماینده اکثریت" شوند تا خودشان باشند (و نه رقبا) که تصمیم بگیرند از که بستانند و به که بدهند! (یادتان هست که همین چند وقت پیش رئیسجمهور فعلی (آقای روحانی) وقیحانه اعلام کرد که تمام ارزهای داخل مملکت به دولت متعلق است؟)
این که حقوق و آزادیهای مردم را به رای اکثریت موکول کنیم، به خصوص در کشور بزرگی مثل ایران که یک گوشهاش از گوشه دیگرش خبری ندارد، فقط به فساد و تباهی میانجامد. چرا باید اکثریت در مورد مالکیت یک نفر بر مالش تصمیم بگیرند؟ چرا رای اکثریتی که اصلاً فلان شخص را مثلاً در آبادان اصلاً نمیشناسند (یا حتی اگر بشناسد!!)، #دزدی دولت از آن آبادانی را مشروع میسازد؟ چرا اکثریت مردم کشور میتوانند حکم کنند که زنان فلان روستا باید موظف به حجاب باشند یا نباشند؟
در آخر #دموکراسی همهاش بهانهی #کنترل خواهد بود! به اسمِ #ملت، برای مردم هویتی جعلی انتخاب میکنند، و بعد به اسم دموکراسی همه چیز را از مردم خواهند گرفت: آزادیش را، مالش را، دینش را و حتی اگر بتوانند انسانیتش را!
@jenabegav
👍135👎11