واقعیتهایی برای دروغگویی!
✍حسن محمودی
استفاده از واقعیت (fact) برای پوشاندن حقیقت (truth) روش مدرنِ دروغ گفتن است. به عبارت دیگر استفاده از «واقعگویی برای دروغگویی» به روشِ غالبِ دروغگویی تبدیل شده است. این روش به خصوص در رسانههای جمعی ایدئولوژیک کاربردِ روزمره دارد. بعضاً آمار و ارقام هم اضافه میشود برای چرب کردن دروغ مورد نظر و محکم کردن قلاب. اصولاً روشی راحت تر از آمار برای دروغ گفتن نیست.
اجازه دهید از دو نمونهی خیلی بارز و ناشیانه و خندهآور از این روش دروغگویی یا کجگویی مثال بزنیم. در نمونهی اول مقام مسوول ادعا کرده که از زمان هخامنشیان تا جمهوری فقط ۱۵ سد ساخته شده، ولی در جمهوری اسلامی بیش از ۱۰۰ سد (این مثلاً واقعیت است هرچند اغراق شده). بعد از این استفاده میکند تا بگوید کشور در زمان جمهوری اسلامی خیلی بیشتر آباد شده است. به وضوح گوینده با بلاهت یا با شارلاتانی از پیشرفت تکنولوژیک و رشد اقتصادی طبیعی چشمپوشی کرده و همه را به حساب دولت خدمتگزار مینویسد. اما نکتهی دردناکتر آنکه شهوت سدسازی در دهههای اخیر برای سود شرکتهای بزرگ خصولتی-غارتی صورت گرفت و نه برای آبادانی. در واقع مدتهاست ثابت شده سدهای بزرگ تاثیرات مخرب وسیعی بر طبیعت و منابع طبیعی دارند. ولی این پروژه ها از آبخیزداری و بندسازی و سایر روشهای سنتی یا نوین راحتتر و سودآورتر و جیغتر بود و به همین خاطر با جباریت و سانسور مخالفین و تعجیل پیش برده شد و اثرات آن هم به تدریج آشکار شده است، ضمن آنکه دستاورد ملموسی هم بر کشاورزی و اقتصاد نداشته و اتلاف مسلم منابع بوده است.
عکس دوم -صفحهی اول روزنامه همشهری- از آمار دانشجویان و فارغ التحصیلان و شاغلین زن و مقایسه آن با آمار سابق (یعنی واقعیات ادعایی هرچند با غلظت عجیبی از اعوجاج) نتیجه گرفته شده که جمهموری اسلامی خیلی بیشتر نگران «پیشرفت زنان» است. مجدداً تمام فاکتورهای دیگر، مانند تغییراتِ اجتماعی و اقتصادی و تکنولوژیکِ ناگزیرِ جامعه نادیده گرفته شده و همه چیز به حساب دولت نوشته شده است. (حالا بگذریم که چقدر ناهنجاری است که دولت مدعی اسلام پزهای کمونیستی- فمینیستی دهد، و نیز بگذریم که در آمار مذکور، مثلاً تعداد فارغ التخصیلان ارشد دانشگاهی و تعداد مقالههای چاپ شده ارزشی واقعی نداشته و فیالواقع میتواند نشانه علافی و بیکاری و وضع بد اقتصادی باشد.)
موارد کجگوییهای احمقانهی مشابه زیاد است. مثلاً این یک واقعیت است که مردم در زمان شاه اصلا تلفن همراه نداشتند! البته در زمان هخامنشیان اکثر مردم ایفون و یخچال نداشتند که خود دلیلی بر پیشرفت عظیم کشور در ۴۰ سال اخیر است!!
دروغهایی که ذکر شد اسباب خنده بود. ولی هر روزه مثالهای پیچیدهتر و بهتر و حسابشدهتری میتوان در تقریباً تمام طیفهای ایدئولوژیک یافت. مثلاً، در خیلی موارد، سعی میکنند که نوسانات طبیعی اقتصاد و فرهنگ و ژئوپلیتیک را به حساب بتهای خود بگذارند. به عنوان مثال، در نظر بگیرید که رشد انفجاری صنعت و تجارت جهانی در اوایل قرن بیستم رخ داد و نیز تقریباً در همین زمانها درآمدهای نفتی به اقتصاد وارد شد. رفاه یا توسعهی اقتصادی حاصل از این عوامل بیرونی در ایران واقعیاتی هستند که غالباً به پای تفاوت قجر و پهلوی یا، حتی بدتر، به پای متجددین نوشته میشود، چیزی که نه تنها از لحاظ تاریخی درست نیست، بلکه بدآموزی جدی در پی دارد (مثلاً این دروغ که دولت مرکزی قوی و یا ناسیونالیسم باعث افزایش رفاه میشود). نیز در زمان قجر و پهلوی غرب در اوجِ قدرت بود و بعداً، طبق هر روند طبیعی دیگر، قدرت غرب کُند و معکوس شد. این است که در خیلی موارد، دامنهی اعمالِ نفوذ غرب حاصل این تغییرات بوده است تا حاصلِ نحوهی ادارهی ایران توسط این یا آن حکومت.
خلاصه آن که حواسمان باشد که در دنیای رسانهها دعوا بر سر پوشاندن حقایق است برای پیش بردن ایدئولوژیهای خاص. حالا ایدئولوژی هر چه خواهد باشد، چه کمونیسمِ اسلامیستی، چه لیبرالیسم پست مدرنی. حقیقتگویی طرفدار ندارد: هم مغز بیشتری میطلبد و فایده مادی هم ندارد.
پینوشت و نصیحت بیفایده به حکومتیان: اگر به پیشینیان احترام بگذارید و از بدگویی و کجگویی و عقدهگشایی لجوجانه نسبت به شاهان قبلی دست بردارید، هم عقلتان زیاد میشود هم احترامتان.
@jenabegav
✍حسن محمودی
استفاده از واقعیت (fact) برای پوشاندن حقیقت (truth) روش مدرنِ دروغ گفتن است. به عبارت دیگر استفاده از «واقعگویی برای دروغگویی» به روشِ غالبِ دروغگویی تبدیل شده است. این روش به خصوص در رسانههای جمعی ایدئولوژیک کاربردِ روزمره دارد. بعضاً آمار و ارقام هم اضافه میشود برای چرب کردن دروغ مورد نظر و محکم کردن قلاب. اصولاً روشی راحت تر از آمار برای دروغ گفتن نیست.
اجازه دهید از دو نمونهی خیلی بارز و ناشیانه و خندهآور از این روش دروغگویی یا کجگویی مثال بزنیم. در نمونهی اول مقام مسوول ادعا کرده که از زمان هخامنشیان تا جمهوری فقط ۱۵ سد ساخته شده، ولی در جمهوری اسلامی بیش از ۱۰۰ سد (این مثلاً واقعیت است هرچند اغراق شده). بعد از این استفاده میکند تا بگوید کشور در زمان جمهوری اسلامی خیلی بیشتر آباد شده است. به وضوح گوینده با بلاهت یا با شارلاتانی از پیشرفت تکنولوژیک و رشد اقتصادی طبیعی چشمپوشی کرده و همه را به حساب دولت خدمتگزار مینویسد. اما نکتهی دردناکتر آنکه شهوت سدسازی در دهههای اخیر برای سود شرکتهای بزرگ خصولتی-غارتی صورت گرفت و نه برای آبادانی. در واقع مدتهاست ثابت شده سدهای بزرگ تاثیرات مخرب وسیعی بر طبیعت و منابع طبیعی دارند. ولی این پروژه ها از آبخیزداری و بندسازی و سایر روشهای سنتی یا نوین راحتتر و سودآورتر و جیغتر بود و به همین خاطر با جباریت و سانسور مخالفین و تعجیل پیش برده شد و اثرات آن هم به تدریج آشکار شده است، ضمن آنکه دستاورد ملموسی هم بر کشاورزی و اقتصاد نداشته و اتلاف مسلم منابع بوده است.
عکس دوم -صفحهی اول روزنامه همشهری- از آمار دانشجویان و فارغ التحصیلان و شاغلین زن و مقایسه آن با آمار سابق (یعنی واقعیات ادعایی هرچند با غلظت عجیبی از اعوجاج) نتیجه گرفته شده که جمهموری اسلامی خیلی بیشتر نگران «پیشرفت زنان» است. مجدداً تمام فاکتورهای دیگر، مانند تغییراتِ اجتماعی و اقتصادی و تکنولوژیکِ ناگزیرِ جامعه نادیده گرفته شده و همه چیز به حساب دولت نوشته شده است. (حالا بگذریم که چقدر ناهنجاری است که دولت مدعی اسلام پزهای کمونیستی- فمینیستی دهد، و نیز بگذریم که در آمار مذکور، مثلاً تعداد فارغ التخصیلان ارشد دانشگاهی و تعداد مقالههای چاپ شده ارزشی واقعی نداشته و فیالواقع میتواند نشانه علافی و بیکاری و وضع بد اقتصادی باشد.)
موارد کجگوییهای احمقانهی مشابه زیاد است. مثلاً این یک واقعیت است که مردم در زمان شاه اصلا تلفن همراه نداشتند! البته در زمان هخامنشیان اکثر مردم ایفون و یخچال نداشتند که خود دلیلی بر پیشرفت عظیم کشور در ۴۰ سال اخیر است!!
دروغهایی که ذکر شد اسباب خنده بود. ولی هر روزه مثالهای پیچیدهتر و بهتر و حسابشدهتری میتوان در تقریباً تمام طیفهای ایدئولوژیک یافت. مثلاً، در خیلی موارد، سعی میکنند که نوسانات طبیعی اقتصاد و فرهنگ و ژئوپلیتیک را به حساب بتهای خود بگذارند. به عنوان مثال، در نظر بگیرید که رشد انفجاری صنعت و تجارت جهانی در اوایل قرن بیستم رخ داد و نیز تقریباً در همین زمانها درآمدهای نفتی به اقتصاد وارد شد. رفاه یا توسعهی اقتصادی حاصل از این عوامل بیرونی در ایران واقعیاتی هستند که غالباً به پای تفاوت قجر و پهلوی یا، حتی بدتر، به پای متجددین نوشته میشود، چیزی که نه تنها از لحاظ تاریخی درست نیست، بلکه بدآموزی جدی در پی دارد (مثلاً این دروغ که دولت مرکزی قوی و یا ناسیونالیسم باعث افزایش رفاه میشود). نیز در زمان قجر و پهلوی غرب در اوجِ قدرت بود و بعداً، طبق هر روند طبیعی دیگر، قدرت غرب کُند و معکوس شد. این است که در خیلی موارد، دامنهی اعمالِ نفوذ غرب حاصل این تغییرات بوده است تا حاصلِ نحوهی ادارهی ایران توسط این یا آن حکومت.
خلاصه آن که حواسمان باشد که در دنیای رسانهها دعوا بر سر پوشاندن حقایق است برای پیش بردن ایدئولوژیهای خاص. حالا ایدئولوژی هر چه خواهد باشد، چه کمونیسمِ اسلامیستی، چه لیبرالیسم پست مدرنی. حقیقتگویی طرفدار ندارد: هم مغز بیشتری میطلبد و فایده مادی هم ندارد.
پینوشت و نصیحت بیفایده به حکومتیان: اگر به پیشینیان احترام بگذارید و از بدگویی و کجگویی و عقدهگشایی لجوجانه نسبت به شاهان قبلی دست بردارید، هم عقلتان زیاد میشود هم احترامتان.
@jenabegav
Telegram
جناب گاو آرشیو
👍153👎3
جناب گاو
دشمنی با گذشته ✍حسن محمودی در قرن پیش، حاکمان عربستان سعودی در بسیاری از شهرهای عربستان، بالاخص در مکه و مدینه، تقریباً همهی بناهای قدیمی و تقریباً هر چیزی که یادآور گذشته و تاریخشان بود را نابود کردند. در مدینه قسمتهایی از مناطق مسکونی که بعضاً شاید…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
در مورد این کلیپ:
یکی از چیزهایی که تا ۶۰ سال پیش در سنت شیعه جایی نداشت، این داستان "آمادهسازی ظهور" بود (با خودبزرگبینی مشرکانهی پنهان در آن)! چنین چیزی در احادیث شیعه نیست، و بلکه کاملاً برعکس: بارها شیعیان را از تعجیل و ورود به فعالیتهای اجتماعی و تلاش برای ایجاد حکومت نهی کردهاند، و وظیفهی مومن را در روزهای آخرزمان گوشهگیری از جامعه دانستهاند. گفته شده که مومن در آن روزها از کوه به کوه فرار میکند. (مشابهاً، در مسیحیت هم از حضرت عیسی نقل است که در خانه بنشینید و حتی از پنجره بیرون ننگرید!)
"زمینهسازی ظهور" ادامهی همان ترهاتِ "انتظار مذهب اعتراض" از شریعتی است. اینها هیچگاه در سنتِ شیعه و باورِ شیعیان تا چند دهه پیش جایی نداشتند. مانند چنین بدعتهایی در صهیونیستها و آن دسته از مسیحیان تبشیری که "مسیحیان صهیونیست" خوانده میشوند نیز هست که قصد دارند با برگرداندن یهودیها به "سرزمین موعود" زمینهساز آمدن دوبارهی مسیح شوند.
رنه گنون، فیلسوف سنتگرا، هفتاد سال پیش گفته بود که در دنیای مدرن، بعد از سنتستیزی، مرحلهی "سنتِ وارونه" خواهد آمد، سنت وارونهای که از نشانههای دجال است.
@jenabegav
یکی از چیزهایی که تا ۶۰ سال پیش در سنت شیعه جایی نداشت، این داستان "آمادهسازی ظهور" بود (با خودبزرگبینی مشرکانهی پنهان در آن)! چنین چیزی در احادیث شیعه نیست، و بلکه کاملاً برعکس: بارها شیعیان را از تعجیل و ورود به فعالیتهای اجتماعی و تلاش برای ایجاد حکومت نهی کردهاند، و وظیفهی مومن را در روزهای آخرزمان گوشهگیری از جامعه دانستهاند. گفته شده که مومن در آن روزها از کوه به کوه فرار میکند. (مشابهاً، در مسیحیت هم از حضرت عیسی نقل است که در خانه بنشینید و حتی از پنجره بیرون ننگرید!)
"زمینهسازی ظهور" ادامهی همان ترهاتِ "انتظار مذهب اعتراض" از شریعتی است. اینها هیچگاه در سنتِ شیعه و باورِ شیعیان تا چند دهه پیش جایی نداشتند. مانند چنین بدعتهایی در صهیونیستها و آن دسته از مسیحیان تبشیری که "مسیحیان صهیونیست" خوانده میشوند نیز هست که قصد دارند با برگرداندن یهودیها به "سرزمین موعود" زمینهساز آمدن دوبارهی مسیح شوند.
رنه گنون، فیلسوف سنتگرا، هفتاد سال پیش گفته بود که در دنیای مدرن، بعد از سنتستیزی، مرحلهی "سنتِ وارونه" خواهد آمد، سنت وارونهای که از نشانههای دجال است.
@jenabegav
👍211👎16
شراکت استراتژیک با چین
✍ علیرضا غ.
در روابط ایران با چین، یک مشکل اساسی همانا عدم درک مسئولان و سیاستگذاران ایرانی نسبت به اولویتهای استراتژیک چین است. مهمترین و حیاتیترین مسئله برای چینیها امنیت درازمدت منابع تامین انرژی است. چینیها میخواهند نسبت به تامین انرژی اطمینان نسبی داشته باشند؛ ولی ایران، با این وضعیت نااطمینانی و تنش با زمین و زمان و وضعیت جنگ نیابتی با کشورهای منطقه و غرب، چنین شریکی نیست. در واقع، درگیری با غرب و فشار جهانی بر روی ایران و جلوگیری از سرمایه گذاری در صنایع نفت و گاز، این چشم انداز را میدهد که ایران تا چند سال دیگر حتی قادر به تامین نیاز داخلی نفت خود هم نیست.
داستان جبههبندی بلوک شرق و غرب و شراکت استراتژیک در مبارزه با آمریکا، وزنش در تخیلات مدیران داخلی ایران بیشتر است تا در محاسبات چینیها. آمریکا بزرگترین شریک تجاری چین و مهمترین بازار محصولات آنها است. در قدرت ماندن حزب کمونیست تنها با تضمین رشد اقتصادی بالا و فراهم کردن شغل برای چینیها ادامه پیدا میکند و این مسئله تنها با حفظ بازار آمریکا امکانپذیر است. ایران برای چینیها (در بهترین حالتی که میشود برای ایران تصور کرد) یک کارت بازی کوتاهمدت برای امتیازگیری از غرب است، و نه چیزی بیش از آن. چین در شرایط جنگی با آمریکا نیست که دنبال متحد نظامی باشد. ایران سیبزمینی زیادی داغی است که به کار چینیهای محافظهکار نمیآید.
وقتی چینیها قرارداد تامین انرژی با قطر و عربستان و کویت امضا میکنند میتوانند اطمینان نسبی داشته باشند که این قول و قرارها تا سالها پابرجا است. اینکه ما تصور کنیم که ایران با امضای قرارداد ۲۵ ساله استراتژیک با چین یا چیزهایی مانند آن میتواند وزن استراتژیکش را در مواجهه با غرب افزایش بدهد، چنین تصوری فراموش کردن قد و اندازههای ایران در عرصهی جهانی و ساده فرض کردن چینیها است!
@jenabegav
✍ علیرضا غ.
در روابط ایران با چین، یک مشکل اساسی همانا عدم درک مسئولان و سیاستگذاران ایرانی نسبت به اولویتهای استراتژیک چین است. مهمترین و حیاتیترین مسئله برای چینیها امنیت درازمدت منابع تامین انرژی است. چینیها میخواهند نسبت به تامین انرژی اطمینان نسبی داشته باشند؛ ولی ایران، با این وضعیت نااطمینانی و تنش با زمین و زمان و وضعیت جنگ نیابتی با کشورهای منطقه و غرب، چنین شریکی نیست. در واقع، درگیری با غرب و فشار جهانی بر روی ایران و جلوگیری از سرمایه گذاری در صنایع نفت و گاز، این چشم انداز را میدهد که ایران تا چند سال دیگر حتی قادر به تامین نیاز داخلی نفت خود هم نیست.
داستان جبههبندی بلوک شرق و غرب و شراکت استراتژیک در مبارزه با آمریکا، وزنش در تخیلات مدیران داخلی ایران بیشتر است تا در محاسبات چینیها. آمریکا بزرگترین شریک تجاری چین و مهمترین بازار محصولات آنها است. در قدرت ماندن حزب کمونیست تنها با تضمین رشد اقتصادی بالا و فراهم کردن شغل برای چینیها ادامه پیدا میکند و این مسئله تنها با حفظ بازار آمریکا امکانپذیر است. ایران برای چینیها (در بهترین حالتی که میشود برای ایران تصور کرد) یک کارت بازی کوتاهمدت برای امتیازگیری از غرب است، و نه چیزی بیش از آن. چین در شرایط جنگی با آمریکا نیست که دنبال متحد نظامی باشد. ایران سیبزمینی زیادی داغی است که به کار چینیهای محافظهکار نمیآید.
وقتی چینیها قرارداد تامین انرژی با قطر و عربستان و کویت امضا میکنند میتوانند اطمینان نسبی داشته باشند که این قول و قرارها تا سالها پابرجا است. اینکه ما تصور کنیم که ایران با امضای قرارداد ۲۵ ساله استراتژیک با چین یا چیزهایی مانند آن میتواند وزن استراتژیکش را در مواجهه با غرب افزایش بدهد، چنین تصوری فراموش کردن قد و اندازههای ایران در عرصهی جهانی و ساده فرض کردن چینیها است!
@jenabegav
👍184👎9
Forwarded from چُراز
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔷 کلاه ملی بر سر ملت
سیاستمدارها چگونه با استفاده از کلمهی ملی سر ملت کلاه میگذارند؟ در این ویدئو کمی در مورد مفهوم ملیسازی صحبت کردهایم.
📍چه مثالهای دیگری از ملیسازی سراغ دارید؟ حتما داستانش رو در کامنتها برامون بنویسید.
این ویدئو با اقتباس از متن "ملی سازی" در کانال تلگرامی جناب گاو و با همکاری مجموعه رسانهای اکوایران ساخته شده است.
📺@ecoiran_webtv
Youtube: Choraz
Instagram: Chorazmedia
Twitter: Chorazmedia
📱@choraz
سیاستمدارها چگونه با استفاده از کلمهی ملی سر ملت کلاه میگذارند؟ در این ویدئو کمی در مورد مفهوم ملیسازی صحبت کردهایم.
📍چه مثالهای دیگری از ملیسازی سراغ دارید؟ حتما داستانش رو در کامنتها برامون بنویسید.
این ویدئو با اقتباس از متن "ملی سازی" در کانال تلگرامی جناب گاو و با همکاری مجموعه رسانهای اکوایران ساخته شده است.
📺@ecoiran_webtv
Youtube: Choraz
Instagram: Chorazmedia
Twitter: Chorazmedia
📱@choraz
👍111👎5
سخن روز از یک دوست:
یکی از خطرناکترین و عفونیترین عباراتی که به مخ ایرانیجماعت چسبیده است این است که اقتصاد "قابل اداره کردن" است. یعنی حتماً یک متولی و "ادارهکننده" لازم دارد!
یکی از خطرناکترین و عفونیترین عباراتی که به مخ ایرانیجماعت چسبیده است این است که اقتصاد "قابل اداره کردن" است. یعنی حتماً یک متولی و "ادارهکننده" لازم دارد!
👍275👎9
در شب قدر!
عطا ملک جوینی در تاریخ جهانگشا آورده است که در بحبوحهی چیرگی و اشغال و قتل و نهب و تجاوز مغولان، چنگیزخان به بخارا درآمد و به مسجد رفت و مشایخ و ائمّهی جماعت و شریعت را احضار کرد و فرمان داد تا صندوقهای قرآن را در حضور آنان، کاهدان اسبان سازند و رقاصگان و نوازندگان را به مسجد آورند و رامشگری کنند و آنگاه برخاست و مسجد را ترک گفت و «جماعتی که آنجا بودند، روان شدند و اوراق قرآن در میان قاذورات، لگدکوب َاَقدام[قومها] و قَوائم گشت.
درین حالت امیر امام جمال الدین… روی به امام رکن الدین امام زاده… آورد و گفت: مولانا چه حالت است؟ این که می بینم به بیداریست یاربّ یا به خواب؟! مولانا امام زاده گفت:
خاموش باش! بادِ بینیازی خداوندست که میوزد. سامانِ سخن گفتن نیست.»
چندی است که در کشورمان بادِ بینیازی خداوند به شدت بر دینورزان و مذهبیها وزیدن گرفته! خداوند حتی به ایمان مخلصانهی مومنانِ حقیقی و بافضیلت و مناسک درست و مساجد زیبا و بیپیرایه نیازی ندارد، چه برسد به ایمان ریاکارانه، عقاید التقاطیافته با انواع ایدئولوژیها، ریاکاریها، مناسک ابداعی و زشت، عرعرکردنهای مداحان، مسجدهایی که بیشتر به بازار مکاره میمانند،......
همیشه باید به یاد داشته باشیم که ماییم که به هوا برای زنده ماندن نیاز داریم، و نه هوا به ما! خدا از ما و همهی عبادات و خوبیها و نیکیکردنهای ما بینیاز است. ماییم که نیازمند خوبی کردن و نیکو بودنیم!
در روزگار پیشِ رو، دینورزان واقعی در این کشور در تبعید و در غربت خواهند بود. اگر نظام فعلی و سیاستهای آن بپاید، ممکن است تا مدتی پوستهای حفظ شود، ولی در واقع فقط نفرت مردمان را از دین و دینداری خواهد افزود. ولی در هر صورت، چه نظام بماند و چه برود، مومنان در اقلیت خواهند بود، اقلیتی که احترامشان شکسته است و در نزد مردمان ارج و قربی ندارد.
میشود بیوقفه از فساد زمانه و بیایمانی مردم نالید، ولی نباید یک نکته را فراموش کرد: ما خودمان مسئول وضعیت کنونی هستیم. زندگی در تبعید سزای ماست! ما بودیم که گذاشتیم مذهب ملعبهی قدرت شود و حتی در خدمت آن قدرت فاسد درآمدیم، ما بودیم که با ریاکاری کنار آمدیم، ما بودیم که به انواع بدعتهای زشت و مشمئزکننده اجازهی بروز دادیم و حتی در آنها شراکت جستیم، ما بودیم که احساسات دینی را در خدمت پوچترین ایدئولوژیها و ایدئولوژیهای افراطی یا نهیلیستی گرفتیم یا خیلی راحت از کنار کسانی که این کار را میکردند گذشتیم.
ماییم، ما دینورزان، که باید توبه کنیم، و ماییم که باید رنج بکشیم. فَإِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً يَتِيهُونَ فِي الْأَرْضِ.....
@jenabegav
عطا ملک جوینی در تاریخ جهانگشا آورده است که در بحبوحهی چیرگی و اشغال و قتل و نهب و تجاوز مغولان، چنگیزخان به بخارا درآمد و به مسجد رفت و مشایخ و ائمّهی جماعت و شریعت را احضار کرد و فرمان داد تا صندوقهای قرآن را در حضور آنان، کاهدان اسبان سازند و رقاصگان و نوازندگان را به مسجد آورند و رامشگری کنند و آنگاه برخاست و مسجد را ترک گفت و «جماعتی که آنجا بودند، روان شدند و اوراق قرآن در میان قاذورات، لگدکوب َاَقدام[قومها] و قَوائم گشت.
درین حالت امیر امام جمال الدین… روی به امام رکن الدین امام زاده… آورد و گفت: مولانا چه حالت است؟ این که می بینم به بیداریست یاربّ یا به خواب؟! مولانا امام زاده گفت:
خاموش باش! بادِ بینیازی خداوندست که میوزد. سامانِ سخن گفتن نیست.»
چندی است که در کشورمان بادِ بینیازی خداوند به شدت بر دینورزان و مذهبیها وزیدن گرفته! خداوند حتی به ایمان مخلصانهی مومنانِ حقیقی و بافضیلت و مناسک درست و مساجد زیبا و بیپیرایه نیازی ندارد، چه برسد به ایمان ریاکارانه، عقاید التقاطیافته با انواع ایدئولوژیها، ریاکاریها، مناسک ابداعی و زشت، عرعرکردنهای مداحان، مسجدهایی که بیشتر به بازار مکاره میمانند،......
همیشه باید به یاد داشته باشیم که ماییم که به هوا برای زنده ماندن نیاز داریم، و نه هوا به ما! خدا از ما و همهی عبادات و خوبیها و نیکیکردنهای ما بینیاز است. ماییم که نیازمند خوبی کردن و نیکو بودنیم!
در روزگار پیشِ رو، دینورزان واقعی در این کشور در تبعید و در غربت خواهند بود. اگر نظام فعلی و سیاستهای آن بپاید، ممکن است تا مدتی پوستهای حفظ شود، ولی در واقع فقط نفرت مردمان را از دین و دینداری خواهد افزود. ولی در هر صورت، چه نظام بماند و چه برود، مومنان در اقلیت خواهند بود، اقلیتی که احترامشان شکسته است و در نزد مردمان ارج و قربی ندارد.
میشود بیوقفه از فساد زمانه و بیایمانی مردم نالید، ولی نباید یک نکته را فراموش کرد: ما خودمان مسئول وضعیت کنونی هستیم. زندگی در تبعید سزای ماست! ما بودیم که گذاشتیم مذهب ملعبهی قدرت شود و حتی در خدمت آن قدرت فاسد درآمدیم، ما بودیم که با ریاکاری کنار آمدیم، ما بودیم که به انواع بدعتهای زشت و مشمئزکننده اجازهی بروز دادیم و حتی در آنها شراکت جستیم، ما بودیم که احساسات دینی را در خدمت پوچترین ایدئولوژیها و ایدئولوژیهای افراطی یا نهیلیستی گرفتیم یا خیلی راحت از کنار کسانی که این کار را میکردند گذشتیم.
ماییم، ما دینورزان، که باید توبه کنیم، و ماییم که باید رنج بکشیم. فَإِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً يَتِيهُونَ فِي الْأَرْضِ.....
@jenabegav
👍298👎16
Forwarded from سنت، مالکیت و بازار
در باب حجاب اجباری
اجباری کردن حجاب بیش از آنچه با تفکر مذهبی در ارتباط باشد به نوعی از تفکر مدرن ارتباط دارد و آن ایدئولوژی عمومی کردن است. ذات این ایدئولوژی مدرن چنین است: هر آنچه را که فکر می کنید برای جامعه مفید است آن را عمومی و اجباری سازید. حال از دل این اندیشه ایدئولوژیک چیزهای بسیاری بیرون می آید که همگی ویژگی عمومی و اجباری دارند مانند آموزش پرورش عمومی. آموزش پرورش عمومی یعنی آموزش برای همگان. همگان را فقط از یک طریق می توان آموزش داد و آن هم اجباری کردن آن است. حال بین ذهنی که به خیال مدرن خود آموزش را اجباری می کند و ذهنی که حجاب را اجباری می خواهد، چه تفاوت بنیادینی وجود دارد؟ هیچ. انکه حجاب را اجباری می خواهد نیز به خیال خود دارد یک خیر خاص را عمومی می سازد تا جامعه از شر نبود آن در امان بماند. حال شما چه مصادیق دیگری از عمومی سازی های مدرن می شناسید که همبسته اجباری سازی می باشند؟ سرباز گیری اجباری به بهانه امنیت ملی برای عموم. تامین اجتماعی عمومی یعنی پرداخت اجباری هزینه کارگران از جیب کسان دیگر. بهداشت عمومی و...
حجاب اجباری فقط افزودن مثال دیگر بر ایدئولوژی عمومی سازی مدرن است و از دل آن بر آمده است. جالب آنکه مثال فاحش آن خود بی حجاب سازی عمومی بود چراکه باورمندان آن را برای پیشرفت جامعه مفید می دانستند. بنابراین جنگ اصلی بین باورمندان به ایدئولوژی عمومی سازی و مخالفان این باور است. حال کسانیکه به حجاب اختیاری باور دارند و به آموزش عمومی و اجباری، باید از خود بپرسند، بطور بنیادی چه تفاوتی با باورمندان به حجاب اجباری دارند.
اجباری کردن حجاب بیش از آنچه با تفکر مذهبی در ارتباط باشد به نوعی از تفکر مدرن ارتباط دارد و آن ایدئولوژی عمومی کردن است. ذات این ایدئولوژی مدرن چنین است: هر آنچه را که فکر می کنید برای جامعه مفید است آن را عمومی و اجباری سازید. حال از دل این اندیشه ایدئولوژیک چیزهای بسیاری بیرون می آید که همگی ویژگی عمومی و اجباری دارند مانند آموزش پرورش عمومی. آموزش پرورش عمومی یعنی آموزش برای همگان. همگان را فقط از یک طریق می توان آموزش داد و آن هم اجباری کردن آن است. حال بین ذهنی که به خیال مدرن خود آموزش را اجباری می کند و ذهنی که حجاب را اجباری می خواهد، چه تفاوت بنیادینی وجود دارد؟ هیچ. انکه حجاب را اجباری می خواهد نیز به خیال خود دارد یک خیر خاص را عمومی می سازد تا جامعه از شر نبود آن در امان بماند. حال شما چه مصادیق دیگری از عمومی سازی های مدرن می شناسید که همبسته اجباری سازی می باشند؟ سرباز گیری اجباری به بهانه امنیت ملی برای عموم. تامین اجتماعی عمومی یعنی پرداخت اجباری هزینه کارگران از جیب کسان دیگر. بهداشت عمومی و...
حجاب اجباری فقط افزودن مثال دیگر بر ایدئولوژی عمومی سازی مدرن است و از دل آن بر آمده است. جالب آنکه مثال فاحش آن خود بی حجاب سازی عمومی بود چراکه باورمندان آن را برای پیشرفت جامعه مفید می دانستند. بنابراین جنگ اصلی بین باورمندان به ایدئولوژی عمومی سازی و مخالفان این باور است. حال کسانیکه به حجاب اختیاری باور دارند و به آموزش عمومی و اجباری، باید از خود بپرسند، بطور بنیادی چه تفاوتی با باورمندان به حجاب اجباری دارند.
👍174👎42
سنت، مالکیت و بازار
در باب حجاب اجباری اجباری کردن حجاب بیش از آنچه با تفکر مذهبی در ارتباط باشد به نوعی از تفکر مدرن ارتباط دارد و آن ایدئولوژی عمومی کردن است. ذات این ایدئولوژی مدرن چنین است: هر آنچه را که فکر می کنید برای جامعه مفید است آن را عمومی و اجباری سازید. حال از…
مطلب فوق در اصل و در جای خود کاملاً درست است. ولی نکتهی در خور توجه این است که در حال حاضر اجبار حجاب دیگر به این دلیل نیست که از دید اجبارکنندگانِ آن اجبارِ خیری عمومی است. بلکه اکنون این اجبار در اغلب اوقات، یا از طرف حکومتی است که فقط میخواهد نماد و نشانهی سیطره و کنترلش را حفظ کند، یا از طرف آن دسته از طرفداران حکومت است که قلدری را از حکومت میپسندند و دوست ندارند حکومت محبوبشان ضعیف به نظر برسد، یا از طرف آن دسته از مذهبیونی است که فکرِ در اقلیت قرار گرفتن آزارشان میدهد.
👍235👎14
دلبستگی
جلسهی کمدی-تراژدی "نخبگان یکدرصد جهان" با رئیسی (موسوم به #پایتون_گیت) را دیدید؟! مدتی در صدر انواع و اقسام تحلیلها بود، از جمله در مورد سیستم معیوب ارزشدهی دانشگاهی، بیسوادی دولتیها و مشاوران آنان، .....
من اما الان میخواهم از زاویهای دیگر به داستان نگاه کنم! برایتان از یک "دلبستگی"، یک "عشق" بیپایان سخن بگویم: دلبستگی دیوانهوار به تکنولوژی!
تکنولوژی معشوق انسان مدرن است، و رفاه و راحتیهایی هم از آن پیدا کرده است. ولی زیادهروی در این عشق هر چه بیشتر در سیستمهای توتالیتر ظهور میکند: از آلمان نازی، تا شوروی، تا چین..... اینقدر که چینیجماعت عاشق تکنولوژیاند، آلمانیهای امروز نیستند!
قبلاً گفته بودم که دلبستگی به تکنولوژی و به علوم مدرن در میان ایرانیان بسیار شدید است. و بر خلاف تصور، این دلبستگی در میان مسئولین نظام و نیروهای آنان خیلی خیلی بیشتر است! درست است که دیدشان به تکنولوژی دید احمقانهی پروفسور بالتازاری است، و با این نگاه پروفسور بالتازاری هرچندگاه کمدی یا فاجعه میآفرینند (کرونایاب، خودرو با سوخت آب، ...) ولی در هر صورت دلدادهی آنند. هیچ مشکلی نیست که برایش به دنبال راه حل فنی نباشند!
حکمرانی، چه در حیطهی اجتماعی، نظامی، محیط زیست و به خصوص اقتصادی، یک مسئلهی فنی نیست! بیشتر یک هنر است، و البته هنری که بسیار به عقل سلیم متکی است. بسیاری از مشکلات ما در زمینههای مختلف هم در حقیقت ماهیتی حقوقی دارند، و راه حلشان نیز باید با نظامی حقوقی دنبال شود. سوییس یا آمریکا برای آنکه سوییس یا آمریکا شود از "هوش مصنوعی" یا حتی هوشِ تقریباً مصنوعیِ تعدادی اقتصاددان استفاده نکرد!
اما مسئول و مدیر ما در همه چیز دنبال راه حل فنی است: آب نیست، سد بزنید یا آب را انتقال دهید! اقتصاد خراب است، دنبال تعدادی گراف و نمودار و آمار باشید تا دولت بتواند به وجه احسن اقتصاد را مدیریت کند! حجاب سر زنان نیست، دوربین کار بگذارید! کلاً در سیاست و اقتصاد چون خر به گل فرو رفتهاید، "پایتون" را به کار گیرید....
اینقدر که مسئول ریشدار ما، یا استاد دانشگاه "نخبه" ما، دنبال راه حل فنی برای هر چیزی است، در هیچ کشور اروپایی نمیتوانید بیابید. بلکه بر عکس، خیلی جاها و در خیلی موارد برگشتی زدهاند از راه حلهای تکنولوژیک به نظام قدیمیتر.
@jenabegav
جلسهی کمدی-تراژدی "نخبگان یکدرصد جهان" با رئیسی (موسوم به #پایتون_گیت) را دیدید؟! مدتی در صدر انواع و اقسام تحلیلها بود، از جمله در مورد سیستم معیوب ارزشدهی دانشگاهی، بیسوادی دولتیها و مشاوران آنان، .....
من اما الان میخواهم از زاویهای دیگر به داستان نگاه کنم! برایتان از یک "دلبستگی"، یک "عشق" بیپایان سخن بگویم: دلبستگی دیوانهوار به تکنولوژی!
تکنولوژی معشوق انسان مدرن است، و رفاه و راحتیهایی هم از آن پیدا کرده است. ولی زیادهروی در این عشق هر چه بیشتر در سیستمهای توتالیتر ظهور میکند: از آلمان نازی، تا شوروی، تا چین..... اینقدر که چینیجماعت عاشق تکنولوژیاند، آلمانیهای امروز نیستند!
قبلاً گفته بودم که دلبستگی به تکنولوژی و به علوم مدرن در میان ایرانیان بسیار شدید است. و بر خلاف تصور، این دلبستگی در میان مسئولین نظام و نیروهای آنان خیلی خیلی بیشتر است! درست است که دیدشان به تکنولوژی دید احمقانهی پروفسور بالتازاری است، و با این نگاه پروفسور بالتازاری هرچندگاه کمدی یا فاجعه میآفرینند (کرونایاب، خودرو با سوخت آب، ...) ولی در هر صورت دلدادهی آنند. هیچ مشکلی نیست که برایش به دنبال راه حل فنی نباشند!
حکمرانی، چه در حیطهی اجتماعی، نظامی، محیط زیست و به خصوص اقتصادی، یک مسئلهی فنی نیست! بیشتر یک هنر است، و البته هنری که بسیار به عقل سلیم متکی است. بسیاری از مشکلات ما در زمینههای مختلف هم در حقیقت ماهیتی حقوقی دارند، و راه حلشان نیز باید با نظامی حقوقی دنبال شود. سوییس یا آمریکا برای آنکه سوییس یا آمریکا شود از "هوش مصنوعی" یا حتی هوشِ تقریباً مصنوعیِ تعدادی اقتصاددان استفاده نکرد!
اما مسئول و مدیر ما در همه چیز دنبال راه حل فنی است: آب نیست، سد بزنید یا آب را انتقال دهید! اقتصاد خراب است، دنبال تعدادی گراف و نمودار و آمار باشید تا دولت بتواند به وجه احسن اقتصاد را مدیریت کند! حجاب سر زنان نیست، دوربین کار بگذارید! کلاً در سیاست و اقتصاد چون خر به گل فرو رفتهاید، "پایتون" را به کار گیرید....
اینقدر که مسئول ریشدار ما، یا استاد دانشگاه "نخبه" ما، دنبال راه حل فنی برای هر چیزی است، در هیچ کشور اروپایی نمیتوانید بیابید. بلکه بر عکس، خیلی جاها و در خیلی موارد برگشتی زدهاند از راه حلهای تکنولوژیک به نظام قدیمیتر.
@jenabegav
Telegram
جناب گاو
تکنولوژی پروفسور بالتازاری
کارتون شیرین و در عین حال احمقانه پروفسور بالتازار را که یادتان میآید؟ مشکلی که پیش میآمد، "مسئولین" یا "مردم" شهر به سراغ دانشمند ریزه و ریشو و محبوب شهر، پروفسور بالتازار، میرفتند (ایدهای کاملاً نخبهگرایانه و چپگرایانه!…
کارتون شیرین و در عین حال احمقانه پروفسور بالتازار را که یادتان میآید؟ مشکلی که پیش میآمد، "مسئولین" یا "مردم" شهر به سراغ دانشمند ریزه و ریشو و محبوب شهر، پروفسور بالتازار، میرفتند (ایدهای کاملاً نخبهگرایانه و چپگرایانه!…
👍138👎2
کمونیستهای مسلمان
رشته توییتی از @khorasanorg (با کمی ویراستاری)
April 27, 2023
"یکی از دوستان نزدیکم کشتارگاه مرغ دارد، دیشب تعریف میکرد دولت مجبور کرده مرغدارها را، که مرغ زنده را کیلویی ۴۶ هزار تومان به کشتارگاه تحویل بدهند!
بعد یکی از مرغدارها، مرغهایش را که بار میزند برای کشتارگاه(به اجبار دولت باید به این کشتارگاه فرستاده میشده)وسط راه تماس میگیرد به این دوست ما، و میگوید که قیمت تمام شدهی مرغ برای خودش کیلویی ۵۲ تومن بوده و به اجبار دولت دارد کیلویی ۴۶ تومان به دوستم میفروشد و به هیچ عنوان به این معامله راضی نیست و آن را کاملا غصب مالش میداند.
خلاصه این دوست ما هم وقتی این را میشنود از وسط راه مرغ را پس میدهد و با جهاد کشاورزی تماس میگیرد و میگوید که حاضر به کشتار مرغی که بخواهد به زور باشد و مرغدار راضی نباشد نیست!!
این تنها بخش کوچکی از وضعیتی است که #کمونیست_های_مسلمان برای ما پدید آوردهاند.
مرغ مرغدار، مِلک مالک، کالای تولید کننده، گندم کشاورز را به زور غصب میکنند و مال غصبی را به مردم عرضه میکنند. و با دخالت قهری در بازار عملاَ کل زنجیرهی تولید مملکت را به سوی فروپاشی سوق میدهند."
انتهای توییت!
و بعد هم این کمونیستهای مسلمان این سیستم حرام اندر حرام اندر حرام را "اقتصاد اسلامی" مینامند، و هر موقع هم گند کار درآمد، آن را حاصل نفوذ لیبرالیسم اعلام میکنند.
@jenabegav
رشته توییتی از @khorasanorg (با کمی ویراستاری)
April 27, 2023
"یکی از دوستان نزدیکم کشتارگاه مرغ دارد، دیشب تعریف میکرد دولت مجبور کرده مرغدارها را، که مرغ زنده را کیلویی ۴۶ هزار تومان به کشتارگاه تحویل بدهند!
بعد یکی از مرغدارها، مرغهایش را که بار میزند برای کشتارگاه(به اجبار دولت باید به این کشتارگاه فرستاده میشده)وسط راه تماس میگیرد به این دوست ما، و میگوید که قیمت تمام شدهی مرغ برای خودش کیلویی ۵۲ تومن بوده و به اجبار دولت دارد کیلویی ۴۶ تومان به دوستم میفروشد و به هیچ عنوان به این معامله راضی نیست و آن را کاملا غصب مالش میداند.
خلاصه این دوست ما هم وقتی این را میشنود از وسط راه مرغ را پس میدهد و با جهاد کشاورزی تماس میگیرد و میگوید که حاضر به کشتار مرغی که بخواهد به زور باشد و مرغدار راضی نباشد نیست!!
این تنها بخش کوچکی از وضعیتی است که #کمونیست_های_مسلمان برای ما پدید آوردهاند.
مرغ مرغدار، مِلک مالک، کالای تولید کننده، گندم کشاورز را به زور غصب میکنند و مال غصبی را به مردم عرضه میکنند. و با دخالت قهری در بازار عملاَ کل زنجیرهی تولید مملکت را به سوی فروپاشی سوق میدهند."
انتهای توییت!
و بعد هم این کمونیستهای مسلمان این سیستم حرام اندر حرام اندر حرام را "اقتصاد اسلامی" مینامند، و هر موقع هم گند کار درآمد، آن را حاصل نفوذ لیبرالیسم اعلام میکنند.
@jenabegav
X (formerly Twitter)
محمد قادری (@khorasanorg) on X
یکی از دوستان نزدیکم کشتارگاه مرغ داره، دیشب تعریف میکرد دولت مجبور کرده مرغدارها، مرغ زنده رو کیلویی ۴۶ هزار تومان به کشتارگاه تحویل بدن!
بعد یکی از مرغ دارها،مرغشو که بار میزنه برای کشتارگاه(به اجبار دولت باید به این کشتارگاه فرستاده میشده)وسط راه تماس…
بعد یکی از مرغ دارها،مرغشو که بار میزنه برای کشتارگاه(به اجبار دولت باید به این کشتارگاه فرستاده میشده)وسط راه تماس…
👍230👎2
#تورم همیشه خودش را به صورت گرانی اجناس نشان نمیدهد! تورم (که حاصل افزایش نقدینگی است) نُمودهای بسیار متفاوتی دارد، و یکی از اولینهایش از دست رفتن کیفیت اجناس و خدمات است.
متاسفانه این نُمود و نمودهای مشابه، در ارقام و اعداد و نمودارهایی که اقتصادسنجیها خیلی به آن علاقمندند ، خیلی خودشان را نشان نمیدهند!
@jenabegav
متاسفانه این نُمود و نمودهای مشابه، در ارقام و اعداد و نمودارهایی که اقتصادسنجیها خیلی به آن علاقمندند ، خیلی خودشان را نشان نمیدهند!
@jenabegav
👍144
افراد داخل این عکس، و آنچه در دلشان فکر میکنند:
ایران خودروییها: " اینقدر این روزها فحش و فضیحت پشت سرمان است که مجبور شدهایم بیاییم با این اسکل بنشینیم، احتمالاً یک پروژهای، پولی هم بدهیم به این شرکت انگل، تا وانمود کنیم ما هم داریم تلاش میکنیم!"
سانتریفیوژیها: "سانتریفیوژ لقمهی خوبی بود، اما لقمهی چرب در دست این حرامزادههای خودرویی است! اگر به برکت این ابله یک چیزی هم به ما بمالد نانمان در روغن است!"
یاسرجبراییلی: "الله اکبر که چه نابغهای هستم من! مسئولان واقعاً باید قدر مرا بدانند! کی غیر از من به ذهنش میرسید که از صنعت سانتریوفیوژ باید سرریز شود در صنعت خودرو؟!"
وزیر صمت پشت صحنه: "امیدوارم این یاسر هر کاری میکند بجنبد! من را فردا میخواهند استیضاح کنند و من باید یک دستاوردی چیزی نشان دهم! این یاسر خل و چل هم که الان مورد توجه و تفقد هستش!"
@jenabegav
ایران خودروییها: " اینقدر این روزها فحش و فضیحت پشت سرمان است که مجبور شدهایم بیاییم با این اسکل بنشینیم، احتمالاً یک پروژهای، پولی هم بدهیم به این شرکت انگل، تا وانمود کنیم ما هم داریم تلاش میکنیم!"
سانتریفیوژیها: "سانتریفیوژ لقمهی خوبی بود، اما لقمهی چرب در دست این حرامزادههای خودرویی است! اگر به برکت این ابله یک چیزی هم به ما بمالد نانمان در روغن است!"
یاسرجبراییلی: "الله اکبر که چه نابغهای هستم من! مسئولان واقعاً باید قدر مرا بدانند! کی غیر از من به ذهنش میرسید که از صنعت سانتریوفیوژ باید سرریز شود در صنعت خودرو؟!"
وزیر صمت پشت صحنه: "امیدوارم این یاسر هر کاری میکند بجنبد! من را فردا میخواهند استیضاح کنند و من باید یک دستاوردی چیزی نشان دهم! این یاسر خل و چل هم که الان مورد توجه و تفقد هستش!"
@jenabegav
👍232👎3
جناب گاو
افراد داخل این عکس، و آنچه در دلشان فکر میکنند: ایران خودروییها: " اینقدر این روزها فحش و فضیحت پشت سرمان است که مجبور شدهایم بیاییم با این اسکل بنشینیم، احتمالاً یک پروژهای، پولی هم بدهیم به این شرکت انگل، تا وانمود کنیم ما هم داریم تلاش میکنیم!" …
دوستی در رابطه با مطلب فوق نوشت:
سالها پیش در جلسهای با استادان جوان دانشگاه، دکتر قاضیعسکر که آن زمان معاون پژوهشی دانشگاه بود داشت از آمار پروژههای مشترکی که دانشگاه با صنایع فولاد استان اصفهان انجام داده بود دادِ سخن میداد. عددش یادم نیست، ولی تعداد زیادی پروژه تحقیقاتی بود و قاضیعسکر هم به اینمطلب و به رشد آنها در سالهای اخیر افتخار میکرد. خواستم بلند شوم و بپرسم: "بسیار خوب، ولی چند تا از این پروژهها عملی شده و مشکلی را از صنعت برطرف کرده است؟" ولی نکردم.
فردای آن روز داستان را با دکتر صدری که استاد باسابقه و باهوش و پرکار دانشکده برق بود مطرح کردم. او گفت: "جوابش را من به تو میدهم! تقریباً هیچ! اینپروژهها بعد از انجام بایگانی میشوند و دیگر کسی به آنها نگاه نمیکند. یک پولی از طرف صنعت برای دانشگاه میآید و استاد هم سهمش را میگیرد، و بعد دانشگاه به وزارت علوم آمار میدهد که چه قدر با صنعت ارتباط داشته، و صنایع فولاد هم به وزارت صنایع آمار میدهد که چه قدر با دانشگاه در ارتباط بوده. همه خوشحال و همه راضی!"
@jenabegav
سالها پیش در جلسهای با استادان جوان دانشگاه، دکتر قاضیعسکر که آن زمان معاون پژوهشی دانشگاه بود داشت از آمار پروژههای مشترکی که دانشگاه با صنایع فولاد استان اصفهان انجام داده بود دادِ سخن میداد. عددش یادم نیست، ولی تعداد زیادی پروژه تحقیقاتی بود و قاضیعسکر هم به اینمطلب و به رشد آنها در سالهای اخیر افتخار میکرد. خواستم بلند شوم و بپرسم: "بسیار خوب، ولی چند تا از این پروژهها عملی شده و مشکلی را از صنعت برطرف کرده است؟" ولی نکردم.
فردای آن روز داستان را با دکتر صدری که استاد باسابقه و باهوش و پرکار دانشکده برق بود مطرح کردم. او گفت: "جوابش را من به تو میدهم! تقریباً هیچ! اینپروژهها بعد از انجام بایگانی میشوند و دیگر کسی به آنها نگاه نمیکند. یک پولی از طرف صنعت برای دانشگاه میآید و استاد هم سهمش را میگیرد، و بعد دانشگاه به وزارت علوم آمار میدهد که چه قدر با صنعت ارتباط داشته، و صنایع فولاد هم به وزارت صنایع آمار میدهد که چه قدر با دانشگاه در ارتباط بوده. همه خوشحال و همه راضی!"
@jenabegav
Telegram
جناب گاو
افراد داخل این عکس، و آنچه در دلشان فکر میکنند:
ایران خودروییها: " اینقدر این روزها فحش و فضیحت پشت سرمان است که مجبور شدهایم بیاییم با این اسکل بنشینیم، احتمالاً یک پروژهای، پولی هم بدهیم به این شرکت انگل، تا وانمود کنیم ما هم داریم تلاش میکنیم!"…
ایران خودروییها: " اینقدر این روزها فحش و فضیحت پشت سرمان است که مجبور شدهایم بیاییم با این اسکل بنشینیم، احتمالاً یک پروژهای، پولی هم بدهیم به این شرکت انگل، تا وانمود کنیم ما هم داریم تلاش میکنیم!"…
👍129👎1
از ایران تا امارات
دوستم که چند سالی است شهروند کانادا شده، یکی دو سال پیش تصمیم گرفت به امارات نقل مکان کند. یک خانه در امارات خرید تا بتواند اقامت امارات بگیرد. موقع اسبابکشی که شد، یک کانتینر ۴۰فوت کرایه کرد و تمام اسبابِ خانه و حتی اتوموبیل دست دومی که در کانادا داشت را گذاشت داخل کانتینر و آن را فرستاد امارات. نه در کانادا لازم بود پروسهی خاصِ اداری انجام دهد و نه در امارات. به همین راحتی!
یادم آمد آن موقعی که، بعد از سالها اقامتِ خارج، خواستم به ایران برگردم. به غیر از لباسهایم و کتابهایم، امکان نداشت چیز دیگری را بیاورم. چون کتابهایم سنگین بود، کتابها را با پست فرستادم. ایران بودم که از پست نامه آمد که بروم و کتابهایم را بگیرم. یکی از کتابهایم شامل عکسهای قدیمی خیلی جالب (اکثراً سیاه و سفید) از اقوام مختلف در سرتاسر جهان و پیش از مدرن شدنشان بود و این کتابی بود که خیلی دوستش داشتم! کتاب را که به من دادند وحشت کردم! هر جا را که به نظرشان نامناسب آمده بود، با ماژیک خطخطی کرده بودند: از پستانهای چروکیدهی پیرزنی از قبایل هندی، تا باسنهای مردان بوشمن آفریقایی، تا ساق پای دخترک سیاهپوست..... کلاً کتاب را ویران کرده بودند. یک کتاب دیگر هم در مورد تبت بود که اصلاً تحویل ندادند. اعتراض که کردم، مرد مسئول که ریشش وولباسش جهتگیری ایدئولوژیکش را نشان میداد گفت: "نمیشه، این کتاب تبلیغ بوداییگری است" (چون عکسهای زیبای زیادی از معابد بودایی در تبت داشت). گفتم: "اگر بر فرض کتابی در مورد ایران عکسهایی از مساجد داشته باشد، آن کتاب تبلیغ اسلام است؟" جواب داد: "اون فرق میکنه. تبت خاستگاه دین بودایی است." مردک نادان (که مامور نظارت بر کتابهای وارده بود) اینقدر نادان بود که نمیدانست خاستگاه بودیسم هند است، و نه تبت! خلاصه که هر چه اصرار کردم آنکتاب و چند کتاب دیگرم اجازهی ورود به ایران را نیافت! و جالب آنکه کتاب دیگری که ترجمه و شرح یک متن مقدس هندو بود اجازهی ورود یافت، چون عکسی نداشت و طرف انگلیسی نمیفهمید.
برگردیم به داستان دوستم که به امارات (نه به دبی، بلکه به یکی از شهرهای محافظهکارتر امارات) رفت. دوستم که اهل دینورزی است را چند روز پیش دیدم. از این نقل مکان خیلی راضی و خوشحال بود. میگفت فرزندانش که نه در کانادا و نه در ایران هیچگاه نماز نمیخواندند، حالا در امارات خودبهخود و تحت جو آنجا نمازخوان شده بودند!
@jenabegav
دوستم که چند سالی است شهروند کانادا شده، یکی دو سال پیش تصمیم گرفت به امارات نقل مکان کند. یک خانه در امارات خرید تا بتواند اقامت امارات بگیرد. موقع اسبابکشی که شد، یک کانتینر ۴۰فوت کرایه کرد و تمام اسبابِ خانه و حتی اتوموبیل دست دومی که در کانادا داشت را گذاشت داخل کانتینر و آن را فرستاد امارات. نه در کانادا لازم بود پروسهی خاصِ اداری انجام دهد و نه در امارات. به همین راحتی!
یادم آمد آن موقعی که، بعد از سالها اقامتِ خارج، خواستم به ایران برگردم. به غیر از لباسهایم و کتابهایم، امکان نداشت چیز دیگری را بیاورم. چون کتابهایم سنگین بود، کتابها را با پست فرستادم. ایران بودم که از پست نامه آمد که بروم و کتابهایم را بگیرم. یکی از کتابهایم شامل عکسهای قدیمی خیلی جالب (اکثراً سیاه و سفید) از اقوام مختلف در سرتاسر جهان و پیش از مدرن شدنشان بود و این کتابی بود که خیلی دوستش داشتم! کتاب را که به من دادند وحشت کردم! هر جا را که به نظرشان نامناسب آمده بود، با ماژیک خطخطی کرده بودند: از پستانهای چروکیدهی پیرزنی از قبایل هندی، تا باسنهای مردان بوشمن آفریقایی، تا ساق پای دخترک سیاهپوست..... کلاً کتاب را ویران کرده بودند. یک کتاب دیگر هم در مورد تبت بود که اصلاً تحویل ندادند. اعتراض که کردم، مرد مسئول که ریشش وولباسش جهتگیری ایدئولوژیکش را نشان میداد گفت: "نمیشه، این کتاب تبلیغ بوداییگری است" (چون عکسهای زیبای زیادی از معابد بودایی در تبت داشت). گفتم: "اگر بر فرض کتابی در مورد ایران عکسهایی از مساجد داشته باشد، آن کتاب تبلیغ اسلام است؟" جواب داد: "اون فرق میکنه. تبت خاستگاه دین بودایی است." مردک نادان (که مامور نظارت بر کتابهای وارده بود) اینقدر نادان بود که نمیدانست خاستگاه بودیسم هند است، و نه تبت! خلاصه که هر چه اصرار کردم آنکتاب و چند کتاب دیگرم اجازهی ورود به ایران را نیافت! و جالب آنکه کتاب دیگری که ترجمه و شرح یک متن مقدس هندو بود اجازهی ورود یافت، چون عکسی نداشت و طرف انگلیسی نمیفهمید.
برگردیم به داستان دوستم که به امارات (نه به دبی، بلکه به یکی از شهرهای محافظهکارتر امارات) رفت. دوستم که اهل دینورزی است را چند روز پیش دیدم. از این نقل مکان خیلی راضی و خوشحال بود. میگفت فرزندانش که نه در کانادا و نه در ایران هیچگاه نماز نمیخواندند، حالا در امارات خودبهخود و تحت جو آنجا نمازخوان شده بودند!
@jenabegav
👍171👎12
ناصرالدین!
امروز سالروز روزی بود که گلولهی میرزارضای کرمانی پنجاه سال سلطنت ناصرالدینشاه را، و ثبات و آرامش نسبی که این پنجاه سال با خود داشت را، یکباره پایان بخشید. از دوران ناصرالدینشاه، در مواجهه با برتری غرب در زمینههای صنعتی و نظامی و در تلاشی برای یافتن راهی در جهت کسب "ترقی فرنگیها"، بازار ایدهبازی و ایدهفروشی (همان که بعداً "روشنفکری" نامیده شد) باب شد. امتگرایی سیدجمال افغانی و شروع ملیگرایی ایرانی از همانجا بود، و میرزارضا که تحت تاثیر هر دو این دو جریان بود در حرم شاهعبدالعظیم شاهی را کُشت که در آن زمان تا حد زیادی محبوب مردم آن زمان بود.
بعد از دورهی ناصری بساط ایدهفروشی و ایدهبازی در این مملکت هر روز بیشتر و بیشتر و بیشتر شد. از اسلامیسم و سوسیالیسم و کمونیسم و ناسیونالیسم و فمینیسم و تلفیقات اینها با یکدیگر از یک طرف، و انواع و اقسام ایدهها برای توسعهی کشور و صنعتی کردن کشور و ..... ایران بعد از ناصرالدینشاه روزگار خوش ندید! به غیر از مظفرالدینشاه که خیلی زود از بیماری مرد، همهی شاهان بعدی در تبعید مردند. در همهی این سالها روزی نبود که ایرانیان دچار آزمودن این ایده و آن ایدهی پیشنهادی از طرف ایدهبازان نباشند.
در تمام این سالها ایدهفروشان ایرانی در یک چیز با یکدیگر توافق کامل داشتند: دشمنی بیحدوحصر با شخص ناصرالدینشاه. هر بدی ممکنی را به او نسبت دادند، بسیاری را به دروغ! حجم دروغهایی که به او نسبت داده شده، و یا راستهایی که بدونتوجه به کانتکست تاریخی و اجتماعی آن روز بیان میشود، بیمانند است. بعد از انقلاب حتی اسمش را روی سنگی که قبرش را میپوشاند تاب نیاوردند!
@jenabegav
امروز سالروز روزی بود که گلولهی میرزارضای کرمانی پنجاه سال سلطنت ناصرالدینشاه را، و ثبات و آرامش نسبی که این پنجاه سال با خود داشت را، یکباره پایان بخشید. از دوران ناصرالدینشاه، در مواجهه با برتری غرب در زمینههای صنعتی و نظامی و در تلاشی برای یافتن راهی در جهت کسب "ترقی فرنگیها"، بازار ایدهبازی و ایدهفروشی (همان که بعداً "روشنفکری" نامیده شد) باب شد. امتگرایی سیدجمال افغانی و شروع ملیگرایی ایرانی از همانجا بود، و میرزارضا که تحت تاثیر هر دو این دو جریان بود در حرم شاهعبدالعظیم شاهی را کُشت که در آن زمان تا حد زیادی محبوب مردم آن زمان بود.
بعد از دورهی ناصری بساط ایدهفروشی و ایدهبازی در این مملکت هر روز بیشتر و بیشتر و بیشتر شد. از اسلامیسم و سوسیالیسم و کمونیسم و ناسیونالیسم و فمینیسم و تلفیقات اینها با یکدیگر از یک طرف، و انواع و اقسام ایدهها برای توسعهی کشور و صنعتی کردن کشور و ..... ایران بعد از ناصرالدینشاه روزگار خوش ندید! به غیر از مظفرالدینشاه که خیلی زود از بیماری مرد، همهی شاهان بعدی در تبعید مردند. در همهی این سالها روزی نبود که ایرانیان دچار آزمودن این ایده و آن ایدهی پیشنهادی از طرف ایدهبازان نباشند.
در تمام این سالها ایدهفروشان ایرانی در یک چیز با یکدیگر توافق کامل داشتند: دشمنی بیحدوحصر با شخص ناصرالدینشاه. هر بدی ممکنی را به او نسبت دادند، بسیاری را به دروغ! حجم دروغهایی که به او نسبت داده شده، و یا راستهایی که بدونتوجه به کانتکست تاریخی و اجتماعی آن روز بیان میشود، بیمانند است. بعد از انقلاب حتی اسمش را روی سنگی که قبرش را میپوشاند تاب نیاوردند!
@jenabegav
👍149👎27
مدرسهسازی
سؤالی مطرح میشود که "به نظر شما، یک نظام خوب آموزشی در کشور را چگونه میشود پایه نهاد؟"
سؤال دیگری نیز مطرح میشود که "شما چه نظام حاکمیتی دوست دارید در ایران داشته باشیم؟"
به نظرم جواب سؤال اول، به عنوان یک مثال، تا حد زیادی جواب سؤال دوم را نیز روشن میکند. میدانم که مدلی که ارائه خواهم داد به مذاق خیلیها خوش نخواهد آمد، ولی دوست دارم مطلب را تا انتها بخوانید.
برای جواب سؤال اول، ابتدا بیایید حتی فرض کنیم که وظیفهی تامین آموزش بر عهدهی دولت است! (فرضی که میدانم خیلی از دوستانِ آزادیخواه من با آن کلاً مخالفند).
حتی با این فرض هم، مدل آموزشی مطلوب من چنین چیزی خواهد بود:
۱-هیچ گونه وزارت آموزش و پرورش یا بوروکراسی دولتی دیگری نباید در کار باشد.
۲-وظیفهی تشکیل و سازماندهی مدارس و برنامههای آنان، به کارگیری معلمان، برنامهریزی درسی و نوع مدارک اعطایی، به طور مستقل و غیرمتمرکز با شهروندان است (والدین، بخش خصوصی، انجمنهای اولیا و مربیان ......). لازم نیست بین هیچ دو مدرسهای هیچ تطابق یا هماهنگی در برنامهها باشد.
۳- زبان آموزشی، مواد آموزشی و نحوهی آموزش را هر مدرسه مستقلاً تصمیم میگیرد.
۴- هر کسی حق راهاندازی هر نوع مدرسهای را دارد، و هر کسی حق فرستادن بچهاش به هر مدرسهای. تنها چیزی که ممنوع است فریبکاری است (مانند هر چیز دیگر در اجتماع)، و تشخیص فریبکاری نیز با دادگاه است، نه با یک بوروکراسی دولتی.
۶- مقدار شهریه، و نحوهی خرج درآمد حاصله از شهریه و بقیه درآمدها (کمکِ سرانهی دولتی، موقوفات....) کلاً با مدرسه و نظام مدیریتی آن خواهد بود.
۵- دولت مرکزی فقط و فقط به اندازهی سرانهی هر مدرسه برای هر مدرسه بودجه تخصیص میدهد (تنها نقش متصور برای دولت!). این سرانه برای همهی دانشآموزان یکسان خواهد بود و هیچ گونه تبعیضی وجود نخواهد داشت (نه باهوش بودن، نه فقیر بودن، نه هیچ جیز دیگر در مقدار این سرانه تاثیری نخواهد داشت).
۶-دولت در استخدامهای خود یا به هر روش دیگری نباید هیچ گونه رانت یا تمایز برای یک نوع مدرسه یا یک نوع مدرک قایل شود. هر استخدام دولتی باید بر اساس آزمونهای مناسب برای شغل مورد نظر صورت گیرد، و نه مدرک افراد.
اکثر افراد چنین طرحی را دوست نخواهند داشت! نظامی با چنین درجه از آزادی مردم را مجبور میکند که مسئول باشند! حالا دیگر به جای سپردن بچه به مدرسه و راحتی خیال که وظیفهشان را انجام دادهاند، باید مدارس مختلف را بسنجند، در مورد برنامههای درسی تحقیق کنند، و تصمیم بگیرند. نمیتوانند عواقب تصمیماتشان را به دوش دولت و سیستم آموزشی بیندازند! بار مسئولیت را هیچ کس دوست ندارد!
آیا در این طرح مشکلاتی پیش نخواهد آمد؟ چرا! هزاران مشکل! اصلاً سیستم بدون مشکل نداریم، و هر کس نظامی بدون هیچ مشکل به شما قول داد یا نادان است یا شیاد.
آیا وضعيت بهتر از حال حاضر خواهد شد؟
مسلماً! هر چیزی بهتر از وضعيت حاضر خواهد بود. و به نظرم بهتر از هر نوع سیستم دیگر با مدیریت دولتی خواهد بود.
@jenabegav
سؤالی مطرح میشود که "به نظر شما، یک نظام خوب آموزشی در کشور را چگونه میشود پایه نهاد؟"
سؤال دیگری نیز مطرح میشود که "شما چه نظام حاکمیتی دوست دارید در ایران داشته باشیم؟"
به نظرم جواب سؤال اول، به عنوان یک مثال، تا حد زیادی جواب سؤال دوم را نیز روشن میکند. میدانم که مدلی که ارائه خواهم داد به مذاق خیلیها خوش نخواهد آمد، ولی دوست دارم مطلب را تا انتها بخوانید.
برای جواب سؤال اول، ابتدا بیایید حتی فرض کنیم که وظیفهی تامین آموزش بر عهدهی دولت است! (فرضی که میدانم خیلی از دوستانِ آزادیخواه من با آن کلاً مخالفند).
حتی با این فرض هم، مدل آموزشی مطلوب من چنین چیزی خواهد بود:
۱-هیچ گونه وزارت آموزش و پرورش یا بوروکراسی دولتی دیگری نباید در کار باشد.
۲-وظیفهی تشکیل و سازماندهی مدارس و برنامههای آنان، به کارگیری معلمان، برنامهریزی درسی و نوع مدارک اعطایی، به طور مستقل و غیرمتمرکز با شهروندان است (والدین، بخش خصوصی، انجمنهای اولیا و مربیان ......). لازم نیست بین هیچ دو مدرسهای هیچ تطابق یا هماهنگی در برنامهها باشد.
۳- زبان آموزشی، مواد آموزشی و نحوهی آموزش را هر مدرسه مستقلاً تصمیم میگیرد.
۴- هر کسی حق راهاندازی هر نوع مدرسهای را دارد، و هر کسی حق فرستادن بچهاش به هر مدرسهای. تنها چیزی که ممنوع است فریبکاری است (مانند هر چیز دیگر در اجتماع)، و تشخیص فریبکاری نیز با دادگاه است، نه با یک بوروکراسی دولتی.
۶- مقدار شهریه، و نحوهی خرج درآمد حاصله از شهریه و بقیه درآمدها (کمکِ سرانهی دولتی، موقوفات....) کلاً با مدرسه و نظام مدیریتی آن خواهد بود.
۵- دولت مرکزی فقط و فقط به اندازهی سرانهی هر مدرسه برای هر مدرسه بودجه تخصیص میدهد (تنها نقش متصور برای دولت!). این سرانه برای همهی دانشآموزان یکسان خواهد بود و هیچ گونه تبعیضی وجود نخواهد داشت (نه باهوش بودن، نه فقیر بودن، نه هیچ جیز دیگر در مقدار این سرانه تاثیری نخواهد داشت).
۶-دولت در استخدامهای خود یا به هر روش دیگری نباید هیچ گونه رانت یا تمایز برای یک نوع مدرسه یا یک نوع مدرک قایل شود. هر استخدام دولتی باید بر اساس آزمونهای مناسب برای شغل مورد نظر صورت گیرد، و نه مدرک افراد.
اکثر افراد چنین طرحی را دوست نخواهند داشت! نظامی با چنین درجه از آزادی مردم را مجبور میکند که مسئول باشند! حالا دیگر به جای سپردن بچه به مدرسه و راحتی خیال که وظیفهشان را انجام دادهاند، باید مدارس مختلف را بسنجند، در مورد برنامههای درسی تحقیق کنند، و تصمیم بگیرند. نمیتوانند عواقب تصمیماتشان را به دوش دولت و سیستم آموزشی بیندازند! بار مسئولیت را هیچ کس دوست ندارد!
آیا در این طرح مشکلاتی پیش نخواهد آمد؟ چرا! هزاران مشکل! اصلاً سیستم بدون مشکل نداریم، و هر کس نظامی بدون هیچ مشکل به شما قول داد یا نادان است یا شیاد.
آیا وضعيت بهتر از حال حاضر خواهد شد؟
مسلماً! هر چیزی بهتر از وضعيت حاضر خواهد بود. و به نظرم بهتر از هر نوع سیستم دیگر با مدیریت دولتی خواهد بود.
@jenabegav
👍188👎24
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
راه سوم؟ راه سوم؟!! جناب داروغهی ناتینگهام میگوید راه سوم عبارت است از "مدیریت هوشمندانه اقتصاد" و "اجرای عدالت اجتماعی"! یعنی همان دو توهم، همان دو سراب تخیلی لعنتی، که نیم قرن است دنبالش دویدهایم!
@jenabegav
@jenabegav
👍120👎6
عاقبت نسیه فروش!
لااقل از سال ۱۳۸۸ به رفقایم و به هر کسی که گوش میداد هشدار میدادم که صندوقهای بازنشستگی، تمام آنها، ورشکستهاند و نباید برای آینده و دوران پیری خود به آنها اتکا داشته باشند.
همان زمان، در شهر کوچک ما سازمان تامین اجتماعی یک ساختمان خیلی بزرگ و شیک ساخت و از ساختمان قدیمی خود به آنجا نقل مکان کرد. آن سالها وضعشان خوب بود و پول نفت هم که فراوان، و همه سرمست و شنگول! کسی خیلی حال و حوصلهی حرفهای کسی مثل من که همه چیز را منفی میدید نداشت: اوضاع آب را، اوضاع محیط زیست را، اوضاع جهتگیریهای اقتصادی مملکت را.....
حالا مقام مسئولی آمده و زنگ خطر را به صدا درآورده است. همه آن قسمتش را دیدند که از فروش کیش و قشم سخن گفته بود، آنقدر که تحت فشار افکار عمومی مجبور شدند عزلش کنند، چیزی که خیلی خیلی به ندرت در کشورمان اتفاق میافتد.
اما اگر بدانیم چه بمب مخوف و هولناکی سر راهمان است! در حقیقت، فروش کیش و قشم در برابر این بمب خانمانسوز هیچ نیست! داستان ورشکستگی صندوقهای بازنشستگی یک امر کوچک بین هزاران مشکل ریز و درشت اقتصادی نیست. این مشکل، این قولها و تعهدات صندوقها به افراد بازنشسته، تا دههها کشور را فلج خواهد کرد. بیمهی تامین اجتماعی در کشورمان همیشه یک ترفند پانزی بوده، و عاقبت هر ترفند پانزی فروریختن و ویرانی است.
آیا هیچ دولتی میتواند به بازنشستگان بگوید که: "متاسفیم، ولی صندوقها ورشکستهاند و دولت هم پولی برای شما ندارد!"؟
مسلماً نه! و اگر نه، تکلیف کشوری که منابعش صرف انجام تعهدات گذشته و نه ساخت آینده شود، چه خواهد بود؟ آیا از لحاظ اخلاقی و نیز از لحاظ اقتصادی درست است که منابعی که مال همه است را به تعدادی از جامعه بذل و بخشش کرد؟
اوضاعمان بدتر از آن است که تصورش را کنید. نهخیر، احتمالاً هیچ جزیرهای فروخته نخواهد شد! لازم نیست نگران "تمامیت ارضی" ایران باشید. بلکه احتمالاً حقوق خوبی به بازنشستگان پرداخت خواهد شد: مثلاً ماهی صدمیلیون تومان، وقتی که همان زمان قیمت مرغ کیلویی سیملیون تومان شده باشد (چیزی شبیه کوبا، البته بدون ساحل و زنان لخت، یا شاید هم با آن)!
و تنها راه حلی که تا حدی میتواند مسئله را التیام بخشد همان است که اکثر افراد از آن گریزانند: تولید ثروتِ واقعی! چرا که تولید ثروت پیشنیازش آزادی اقتصادی و امنیت مالکیت خصوصی است.
@jenabegav
لااقل از سال ۱۳۸۸ به رفقایم و به هر کسی که گوش میداد هشدار میدادم که صندوقهای بازنشستگی، تمام آنها، ورشکستهاند و نباید برای آینده و دوران پیری خود به آنها اتکا داشته باشند.
همان زمان، در شهر کوچک ما سازمان تامین اجتماعی یک ساختمان خیلی بزرگ و شیک ساخت و از ساختمان قدیمی خود به آنجا نقل مکان کرد. آن سالها وضعشان خوب بود و پول نفت هم که فراوان، و همه سرمست و شنگول! کسی خیلی حال و حوصلهی حرفهای کسی مثل من که همه چیز را منفی میدید نداشت: اوضاع آب را، اوضاع محیط زیست را، اوضاع جهتگیریهای اقتصادی مملکت را.....
حالا مقام مسئولی آمده و زنگ خطر را به صدا درآورده است. همه آن قسمتش را دیدند که از فروش کیش و قشم سخن گفته بود، آنقدر که تحت فشار افکار عمومی مجبور شدند عزلش کنند، چیزی که خیلی خیلی به ندرت در کشورمان اتفاق میافتد.
اما اگر بدانیم چه بمب مخوف و هولناکی سر راهمان است! در حقیقت، فروش کیش و قشم در برابر این بمب خانمانسوز هیچ نیست! داستان ورشکستگی صندوقهای بازنشستگی یک امر کوچک بین هزاران مشکل ریز و درشت اقتصادی نیست. این مشکل، این قولها و تعهدات صندوقها به افراد بازنشسته، تا دههها کشور را فلج خواهد کرد. بیمهی تامین اجتماعی در کشورمان همیشه یک ترفند پانزی بوده، و عاقبت هر ترفند پانزی فروریختن و ویرانی است.
آیا هیچ دولتی میتواند به بازنشستگان بگوید که: "متاسفیم، ولی صندوقها ورشکستهاند و دولت هم پولی برای شما ندارد!"؟
مسلماً نه! و اگر نه، تکلیف کشوری که منابعش صرف انجام تعهدات گذشته و نه ساخت آینده شود، چه خواهد بود؟ آیا از لحاظ اخلاقی و نیز از لحاظ اقتصادی درست است که منابعی که مال همه است را به تعدادی از جامعه بذل و بخشش کرد؟
اوضاعمان بدتر از آن است که تصورش را کنید. نهخیر، احتمالاً هیچ جزیرهای فروخته نخواهد شد! لازم نیست نگران "تمامیت ارضی" ایران باشید. بلکه احتمالاً حقوق خوبی به بازنشستگان پرداخت خواهد شد: مثلاً ماهی صدمیلیون تومان، وقتی که همان زمان قیمت مرغ کیلویی سیملیون تومان شده باشد (چیزی شبیه کوبا، البته بدون ساحل و زنان لخت، یا شاید هم با آن)!
و تنها راه حلی که تا حدی میتواند مسئله را التیام بخشد همان است که اکثر افراد از آن گریزانند: تولید ثروتِ واقعی! چرا که تولید ثروت پیشنیازش آزادی اقتصادی و امنیت مالکیت خصوصی است.
@jenabegav
👍273👎2
هر چه قدر هم که مداخلات اقتصادی دولتی زیاد باشد، باز هم تشخیصِ "اقتصاددان" دولتگرا این است که دولت به اندازهی کافی دخالت نکرده است و تجویزش برای هر مشکلی هم نوعی مداخله است.
#الاشارات_و_التنبیهات ۱
@jenabegav
#الاشارات_و_التنبیهات ۱
@jenabegav
👍190👎1