جناب گاو
14.7K subscribers
647 photos
375 videos
17 files
1.05K links
محافظه کاری در باب اقتصاد و فرهنگ
Download Telegram
جناب گاو
چرا مردم هر بار سراغ ایدئولوژی‌های مختلف (ملی‌گرایی، سوسیالیسم، اسلام‌گرایی، فمینیسم.....) می‌روند و محکم به آنها می‌چسبند؟ آن هم بعد از آنکه بارها زهر آنهارا در زندگی‌شان دیده‌اند و چشیده‌اند؟ به همان دلیلی که سراغ انواع مخدر چون هروئين و حشیش و شیشه و مجیک…
در این مملکت از شعار آزادی هم باید ترسید.

شیراز، یک سال قبل از به توپ بستن "مجلس مشروطه" (مجلس اول):

«طلاب و تجار و سایر طبقات مردم به عده پانصد نفر متحد شده انجمنی موسوم به انجمن اسلام منعقد ساخته و قسم یاد کرده اند که در حفظ مجلس شوری و اساس مشروطیت از فداکاری جان دریغ ننمایند. چندی گذشته يك نفر سید از کوچه عبور نموده فریاد میکرد: "پاینده باد آزادی!" اتفاقاً یکی از شاگردان مدرسهٔ یهودیان از پهلوی او میگذشت، سید صدای خود را قطع کرده طفل یهود را به ضرب کارد از پا درآورد.»
👍92👎5
جناب گاو
توطئه بخش ۱، احمدی‌نژاد به دور دوم می‌رود. زمانی بود که خیلی‌ها همه کارها و همه مسائل کشور را "کار رفسنجانی" می‌دانستند. این طور تلقی می‌شد که هر چه هست زیر سر جناب رفسنجانی است. همه فسادهای مملکت هم به او و پسرانش نسبت داده می‌شد. به هر بنگاهی که در هر جا…
توطئه
بخش۲: کارتر به گوادلوپ و هایزر به تهران می‌رود!

اوائل سال ۱۹۷۹ میلادی، در جزیره گوادلوپ نشستی بین سران کشورهای غربی، یعنی آمریکا، انگلیس، آلمان غربی و فرانسه برگزار شد. در این نشست در مورد موضوعات مختلف بین‌المللی گفتگو شد. بنابر گفته‌هایی که بعداً بعضی شرکت‌کنندگان از مذاکرات فاش کردند، کارتر رئیس‌جمهور وقت آمریکا در این نشست به همگان گفت که وقتش است که شاه ایران از ایران برود و حکومت ایران عوض شود. در همان زمان بود که ژنرال چهارستاره آمریکایی، ژنرال هایزر، به ایران آمد. او با سران ارتش شاه و نیز بعضی از سران انقلاب مثل بازرگان ملاقات‌هایی کرد. کمی قبل از انقلاب ارتش ایران اعلام بی‌طرفی کرد و به این ترتیب انقلاب ۵۷ پیروز شد.

این حوادث معمولاً دلایل ملموسی است که عمدتاً توسط طرفداران پهلوی ارائه می‌شود تا نشان دهند که انقلاب ۵۷ یک توطئه از طرف آمریکایی‌ها بود یا اینکه لااقل آمریکایی‌ها و یا کارتر از آن استقبال کرده‌اند. ولی اگر به جزئیات وقایع و زمان‌بندی آنها نگاه کنیم، اگر به وقایع قبل از اینها نگاه کنیم، و اگر ده‌ها داستان ساخته شده و بی‌سند و بی‌اساس را دور بیندازیم خواهیم دید که این‌ها و موارد دیگر (مثل میزبانی فرانسه از خمینی یا نقش بی‌بی‌سی که به آنها خواهیم پرداخت) اصلاً و ابداً هیچ توطئه‌ای را نشان نمی‌دهند. نه تنها این، بلکه حتی نشانی از رضایت دولت‌های غربی از آنچه آن زمان در ایران می‌گذشت ندارند. به این‌ها با جزئیات بیشتر خواهیم پرداخت
➖➖➖➖➖➖
این مطلب مهمی است: این ذهنیت متمایل به نظریات توطئه در ایرانیان چند جنبه دارد. اولاً، ریشه در نشناختن ساز و کارهای قدرت و سیاست در دنیا، و در روابط بین‌الملل، دارد. ثانیاً، قدرت و هماهنگی و آینده‌بینی برای برنامه‌ریزی و کنترل در دست دولت‌ها یا اشخاص تصور می‌کند که غیر ممکن است. و ثالثاً، و مهمتر از همه، ریشه در نوعی عجیب از خودمرکزبینی در دنیا از یک طرف، و نیز نوعی پارانویا از طرف دیگر دارد که همه را دشمن می‌پندارد؛ و درست مثل یک شخص پارانوید انواع و اقسام امور ساده روزانه را هم این گونه تفسیر می‌کند. این جنبه سوم به خصوص در بین ایرانیان بسیار قوی‌تر است. معلوم نیست به چه دلیل بسیاری از ایرانیان می‌پندارند که در کل دنیا همه نشسته‌اند و دارند برای کشورشان توطئه و برنامه‌ریزی می‌کنند.

این نوع دید نسبت به دنیا بسیار مسموم است. فرقی نمی‌کند که همه چیز را زیر سر انگلیسی‌ها بدانیم، یا در دست "صهیونیست‌ها" یا تقصیر رفسنجانی (چیزی که زمانی در ایران خیلی مُد بود!)، یا آنطور که خیلی بچه‌بسیجی‌ها باور دارند کار یک انجمن مخفی فراماسونری با یک ماسون اعظم در رأس آن!

در میان ایرانیان، حتی در افرادی که دید روشن‌تری نسبت به مسائل دارند، این کشش به سوی توهمات توطئه وجود دارد، حتی اگر به صورت چنان زمخت آن (میسون بزرگ.... ) نباشد. این دیدگاه مسمومی است که خوا‌ه‌ناخواه در روابط بین‌المللی مشکل‌ساز و حتی بحران‌آفرین است. همین دیدگاه است که قریب ۵۰ سال است که روابط خارجی جمهوری اسلامی را با دنیا شکل داده است. باید بر آن غلبه کرد و باید آن را به زباله‌دانی انداخت!
➖➖➖➖➖➖
برگردیم به داستان کارتر و هایزر، و کمی به زمان وقایع نگاه کنیم.
کارتر درست یک سال قبل از پیروزی انقلاب، یعنی در دی‌ماه ۱۳۵۶، سفری به ایران کرد و با شاه دیدار کرد. این سفر بسیار دوستانه بود. کارتر رژیم شاه را بسیار ستود و از آن به عنوان جزیره ثبات یاد کرد. کارتر در ماه‌های بعد هم بسیار شدید از شاه حمایت می‌کرد (یعنی درست همان زمانی که انقلاب داشت آرام‌آرام اوج می‌گرفت). در خرداد سال۵۷، یعنی فقط چند ماه قبل از سرنگونی شاه، دولت کارتر در کنگره امریکا به شدت از فروش تسلیحات به شاه حمایت کرد. برعکس آنچه ادعا می‌شود، کارتر و دولت او هیچگاه هیچ فشاری بر شاه و رژیم او برای مماشات با مخالفان یا "رعایت حقوق بشر" وارد نکرد! سیاست کارتر بعد از رئیس‌جمهور شدنش کلاً با شعارهای انتخاباتیش در مورد "تجدید نظر در روابط با دیکتاتورها" متفاوت بود و ادامه همان سیاست‌های آمریکایی در دوران جنگ سرد با شوروی بود.

حالا یادتان باشد: تا قبل از شهریور ۱۳۵۷، هنوز خیلی‌ها به صورت جدی به رفتن شاه فکر نمی‌کردند (مگر دو نفر: خود شاه و احتمالا خمینی!). حتی در میان انقلابیون مطمئن نبودند که دقیقاً چه می‌خواهند. مطهری جایی گفته بود که تا چند ماه قبل از پیروزی انقلاب، خواسته خیلی از انقلابیون نخست‌وزیر شدن شخص معتدل‌تری چون امینی و محدود شدن قدرت شاه به قانون اساسی مشروطه بود. کسی که زودتر از همه دلش لرزید و در ماندن شک کرد خود شخص شاه بود! (حالا این را بعضی به حساب ضعف شخصیتی شاه می‌گذارند و بعضی به حساب نفرتش از کشتار وسیع! احتمالا هر دو طرف درست می‌گویند). به هر حال، تا  قبل از شهریور ۵۷، هرچه بود حمایت محکم کارتر از شاه بود.

ادامه دارد...
@jenabegav
👍103👎30
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
این احمدی‌نژاد آخر پدرسوختگی و شارلاتانیسم و عوامفریبی است. در زمان ریاست‌جمهوریش، ایران بیشترین درآمد نفتی در طول همه تاریخش را داشت، که تقریباً همه‌اش دود شد رفت هوا! در زمان دولت او هم بود که با سردمداری آدم دیوانه‌ای چون جلیلی (که همین احمدی‌نژاد نصبش کرده بود)، ایران وارد بازی بسیار ابلهانه تحریم‌ها شد و ذیل فصل هفتم منشور سازمان قرار گرفت (وضعیتی به غایت بغرنج!).

حالا این آقا هرجا که به نفعش باشد خودش را عامل کارها می‌داند، و هرجا به ضررش باشد وانمود می‌کند که کاره‌ای نبوده است. مسلماً برجام معاهده خوبی برای ایران نبود، ولی با گندی که جلیلی در دوران همین شخص زد، مگر بهتر از آن امکانپذیر بود؟ مگر بهتر از آن را کنگره آمریکا اجازه می‌داد؟ به عبارت دیگر، شکست برای ج‌.ا. حتمی بود و ظریف و تیمش مجبور بودند قمار بدی کنند. کار دیگری نمی‌شد کرد.

حالا من که از همه جناح‌های نظام حاکم بدم می‌آید، ولی به خصوص حالم از این شارلاتان عوامفریب حقه‌باز به هم می‌خورد. این فرزند واقعی عنقلاب۵۷.
@jenabegav
👍325👎34
اصل پایستاری انقلابی‌گری: انقلابیون ۵۷ از یک آشغال به یک آشغال دیگر تبدیل می‌شوند، ولی حاشا و کلا که تا زنده‌اند یک ذره آدم شوند.
👍350👎13
جناب گاو
اصل پایستاری انقلابی‌گری: انقلابیون ۵۷ از یک آشغال به یک آشغال دیگر تبدیل می‌شوند، ولی حاشا و کلا که تا زنده‌اند یک ذره آدم شوند.
محمد خاتمی از مردم خواست در راهپیمایی ۲۲ بهمن شرکت کنند!

مردم هم گفتند: چشم، هر چی شوما بفرمایین!
👎251👍69
چرا بیمار می‌شویم؟
بدن انسان مجموعه‌ای با پیچیدگی‌های بی‌نهایت است و هورمون‌ها بی‌نهایتی درون این بی‌نهایت هستند! در میان بی‌نهایتِ هورمون‌ها، این پروتئین‌های حیرت‌آور، تعامل و رابطه‌ای هست که از فرط پیچیدگی باز هم بی‌نهایت می‌نماید. هر هورمون بر صدها هورمون‌ دیگر اثر می‌گذارد و از آنها اثر می‌پذیرد.

با این حال در میان تمام این پروتئین‌های بی‌نهایت، یکی هست که پادشاه هورمون‌هاست زیرا غیر از اثرگذاری بی‌حدوحساب بر تمام هورمون‌های دیگر، بر تمام سلول‌ها و اندام‌های ما از فرق سر تا نوک پا تأثیر دارد: از پوست و مو گرفته تا دستگاه قلبی و عروقی، گوارش، وزن بدن، کبد، مغز، کلیه‌ها، استخوان‌ها، ابتلا به انواع سرطان‌ها و بیماری‌های سیستمی و خلاصه سیر تا پیاز سلامت ما در این عمر زودگذر!

بنجامین بیکمن
که از متخصصان پیشتاز در حوزۀ سلامت است، در این کتاب به ساده‌ترین زبان دربارۀ عملکرد پادشاه هورمون‌ها با ما حرف می‌زند و هرچه را که مخاطب غیرمتخصص باید بداند، به ما می‌آموزد. بیکمن به ما می‌گوید که چگونه بدرفتاری ما با بدن‌هایمان در دوران مدرن و تغییر برق‌آسای شیوۀ زندگی و تغذیۀ ما در قرن اخیر، پادشاه هورمون‌ها را از حالت تعادل خارج کرده و جای‌جای بدن‌هایمان را به محلی برای یک بیماری جدی تبدیل کرده است.

البته بیکمن فقط پیام‌آور هشدار و یأس نیست. او در بخش‌های جداگانه‌ای از کتاب، بر اساس آخرین یافته‌های شگفت‌آور کاملاً علمی، راهکارهای تغذیه‌ای و ورزشی کاملاً ساده و عملی ارایه می‌کند که بعضی از آنها هیچ هزینۀ مالی ندارند ولی برای بازگرداندن این غول چراغ جادو به درون چراغ بسیار مؤثرند.

کتاب «چرا بیمار می‌شویم»، مجموعه‌ای بی‌نظیر به ساده‌ترین زبان ممکن برای سالم‌تر زیستن و کمتر سرگردان‌شدن در راهرو بیمارستان‌هاست. این کتاب داستان شگفت‌انگیز سلطان هورمون‌هاست. داستان انسولین و مقاومت به انسولین!

لینک طاقچه:

https://taaghche.com/book/194093/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%DB%8C%D9%85%D8%9F
👍97👎4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بعضی کارهاست که اگر به غیر از کارمندان محترم دولت کسی انجام دهد، به او لقب‌های "حرام‌لقمه، راهزن، باجگیر، دزد" می‌دهید (البته اگر مثل بنده از فحش ناموسی خودداری کنید!)، ولی وقتی کارمندان محترم دولت همان کار را انجام دهند، نباید به آنها هیچ اهانتی شود (و حتی قانونی هست که اگر به کارمند دولت اهانت کنید می‌توانند شش ماه شما را در هلفدونی نگاه دارند). تازه، خیلی از تحصیل‌کرده‌ها و اقتصاددانان و نخبگان (از نوع محترم، البته) آن کارمند را، به خاطر آنکه "حق مردم" را از سرمایه‌دار می‌ستاند، خواهند ستود، یا مقاله خواهند نوشت که چرا مالیات‌گیری در دولت مدرن خیلی هم خوب است.

ویدئو از آقای علی ساکی

@jenabegav
👍100
یک درس عملی
می‌خواهید همچون یک فالگیر، یک رمال، یک کف‌بین، یک اقتصاددان و یا (از همه بهتر) یک تحلیلگر سیاسی، مردم و حتی خودتان را فریب دهید؟ امشب یادتان می‌دهم!

افراد در برابر پیش‌بینی درست خیلی مورد تاثیر قرار می‌گیرند. پس شروع کنید به پیشگویی در تعداد زیاد. پیشگویی‌هایتان هر چه گنگ‌تر بهتر! همین "عجب ماه رجبی شود!" که استاد رائفی‌پور گفته خیلی خوب است. یا مثلاً "نگاهتان به بغداد و تهران باشد!"

اگر پیش‌بینی‌هایتان بر اساس شیر و خط هم باشد، نصف پیش‌بینی‌هایتان درست در می‌آید. کمی باهوش‌تر از متوسط مردم هم که باشید، شانس درست در آمدن پیش‌بینی‌هایتان ممکن است ۶۰ یا ۷۰ درصد هم شود. ولی مهم نیست! از ۱۰ تا پیش‌بینی دو تایش هم که درست درآید (مثلاً در ماه رجب یک حادثه‌ای در یکجای دنیا پیش آید)، همان را عَلَم کنید و "دیدید گفتم، دیدید گفتم" درآورید. در چشمان هم خودتان و هم مردم دیگر پیش‌بینی‌های درست شما خیلی بیشتر از غلط‌ها نمود خواهد کرد. ولی حتی درباره غلط‌ها هم همیشه عذری هست: "در آن زمان هیچ کسی نمی‌توانست حدس بزند که..." یا "فلان واقعه موجب شد پیش‌بینی اصولی و واقع‌گرایانه من درست در نیاید" یا...
@jenabegav
👍255👎3
اشتری و درودیان به مانند خیلی‌های دیگر نمی‌فهمند چه خبر است! بس‌که سال‌ها و سال‌ها و سال‌ها در مورد روابط خارجی مزخرفات گفته شده، اینها در توهمات گیر کرده‌اند. نه اینها، بلکه خیلی‌های دیگر!

حالا مثلا از "نیروهای نیابتی" و "قدرت موشکی" که به قول اینها "مفت ندادند"، چه گلی به سرمان شد؟! چرا فکر می‌کنیم در عرصه چانه‌زنی در روابط بین‌المللی، باید مثل کره شمالی رفتار کنیم؟

کی می‌خواهیم برویم سر کار درست، که چیزی نیست جز عادی‌سازی روابط با همه (از جمله آمریکا، و حتی اسرائیل! بله، اسرائیل!)؟ تا کی می‌خواهیم حالت یک شخص مبتلا به پارانویا را داشته باشیم که فکر و ذکرش این است که چگونه شر "دشمنان" را دفع کند؟ یا بدتر، هنوز حالت آن خودگه‌پنداری که می‌خواهد در برابر ابرقدرت‌ها یا سیستم استعمار جهانی بایستد (و خزعبلات عنقلابی دیگر از این نوع!!).

عقب‌نشینی از مواضع احمقانه عاقلانه‌ترین و در ضمن شجاعانه‌ترین کار است. متاسفانه حزبل‌های ما نه عقل دارند و نه جسارت روبرو شدن با واقعیات را.

@jenabegav
👍320👎23
جنگ‌ها و دیپلماسی‌ها

سخنانی کاملاً درست که از آن می‌خواهد حرفی کاملاً باطل را نتیجه بگیرد!

بله، ما در ۲۰۰ سال گذشته در جنگ‌ها، به خصوص آن وقت که جلویمان ابرقدرت دنیا ایستاده بود، شکست خوردیم، و اینگونه بود که قفقاز را به روس‌ها و هرات را به انگلیسی‌ها باختیم. در جنگ جهانی اول و دوم کشورمان اشغال شد، و بعد از انقلاب هم جنگ با عراق را باختیم.

الان هم از لحاظ نسبتِ موقعیت و قدرت نظامی و صنعت و تکنولوژی‌مان در مقایسه با قدرت‌های دیگر تقریبا همانجایی هستیم که در این ۲۰۰ سال بودیم.

ولی سؤال اساسی این است که: وقتی اینگونه است اینقدر جفتک‌پرانی برای چه؟ این توهمات خودگه‌پنداری چرا؟ ما که هستیم که، وقتی نتوانسته‌ایم خشتک خودمان را جمع کنیم، راه افتاده‌ایم و می‌خواهیم شرق و غرب عالم را نجات دهیم؟ ۵۰ سال شعار مرگ بر این و آن چرا؟ ۵۰ سال همخوابگی با مجانین اخوانی مصر و فلسطین و کمک فرستادن به هر شورشی در هر جای دنیا برای چه؟ چرا باید گه همه‌‌ی عالم و آدم را بخوریم؟

بله، ما در جنگ‌ها شکست خوردیم، ولی همیشه آن موقع که مختصری عقل داشتیم در دیپلماسی و مذاکرات بسیار نتایج بهتری گرفتیم. دوره ناصرالدین‌شاه را نگاه کنید با سیاست موازنه بین روسیه و انگلیس و با سفرهای شاه به روسیه و اروپا و عثمانی و طرح دوستی با همه. یا محمدرضاشاه را نگاه کنید با روابط حسنه‌اش با همسایگان و با غرب و شرق. محمدرضاشاه (که در این زمینه از پدرش عاقل‌تر بود)، علیرغم هم‌پیمان بودن با غربی‌ها، تلاش بسیار کرد که با بلوک شرق و به خصوص شوروی هم روابط حسنه داشته باشد. او گرچه در چیزهای دیگر گاه بلندپروازی‌های ابلهانه داشت، لااقل در روابط خارجی بسیار واقع‌بین و منعطف بود (همانگونه که در داستان بحرین نشان داد).

چرا امروز رابطه دیپلماتیک و آدم‌وار عمل کردن و حد خود را دانستن تبدیل به یک نقطه منفی شده، و همیشه می‌خواهیم با جنگولک‌بازی و چنگال در صورت این کشور و آن کشور کشیدن (از همسایگان و غربی‌ها و ....) خود را داخل آدم کنیم؟ و این فقط درد نیروهای موسوم به "ارزشی" نیست، بلکه بیماری خیلی از ملی‌گراهای ما هم هست.

@jenabegav
👍197👎19
جناب گاو
"آااای! منم از نسل رستم! منم از نسل دلیران
میرزا قلی بهرامی از نسل "منم رستم پهلوان رئالیست".

البته به زودی به نسل "انا مظلوم و انا محروم" و "این دشمنان ما حرامزاده‌اند" خواهند رسید!

عقل که نباشد، جان بقیه در عذاب است!
@jenabegav
👍225👎5
جناب گاو
امروز فقط سه راه جلویمان است: تسلیم، جنگ، یا تحریم‌های بسیار کمرشکن
بعضی معتقدند که سخنان امروز رهبری در جهت امکان بخشیدن به چانه‌زنی بیشتر بود.

به گمان بنده، امکانی برای چانه‌زنی در مسائل اساسی نخواهد بود!
@jenabegav
👍287👎5
جناب گاو
تنها راهی که به ویرانی مملکت نخواهد انجامید.
برادران ارزشی جشن گرفته‌اند، چون گویا بنا شده به این راه نرویم.

یک ماه پیش بود که دوستی می‌گفت که به نظر می‌رسد مسؤولان ج.ا. عقل کرده‌اند و می‌خواهند بنشینند بر سر میز مذاکره و کوتاه بیایند. به او گفتم که حسم به من این را نمی‌گوید، و بلکه برعکس، گمان می‌کنم خداوند متعال چندی است که گوش‌ها و چشمهایشان را بسته تا از هیچ چیزی درس نگیرند و با پای خود به دره سقوط کنند.

والله اعلم!

@jenabegav
👍348👎28
جناب گاو
اشتری و درودیان به مانند خیلی‌های دیگر نمی‌فهمند چه خبر است! بس‌که سال‌ها و سال‌ها و سال‌ها در مورد روابط خارجی مزخرفات گفته شده، اینها در توهمات گیر کرده‌اند. نه اینها، بلکه خیلی‌های دیگر! حالا مثلا از "نیروهای نیابتی" و "قدرت موشکی" که به قول اینها "مفت…
تاملاتی پراکنده در مورد جنگ و قدرت

تعداد زیادی از کسانی که، در چند سال گذشته، سخت طرفدار ج.ا. بوده‌اند یا شده‌اند، علت طرفداری‌شان در این بوده که ایران تحت ج.ا. را ایرانی قدرتمند می‌دانستند که می تواند تو سر همسایگان خود بزند و در مقابل قدرت‌های بزرگ بایستد!

تعداد زیادی از کسانی که امروز طرفدار محمدرضاشاه هستند کسانی‌اند که شاه را به خاطر "ارتش قوی" او و نیروی برترش در میان همسایگان می‌ستایند، و به خصوص اینکه ما خیلی سرتر و بالاتر از "عرب‌های سوسمارخور" بودیم!

خیلی‌ها در انقلاب ۵۷ با شاه بد بودند چون او را "عامل غرب" و "نوکر آمریکا" می‌دانستند. خیلی‌ها با قاجار دشمنی می‌کنند، چون گمان می‌کنند قاجارها در مقابل قدرت‌های بزرگ آن زمان بی‌عُرضه بودند.

خیلی‌ها مصدق را می‌ستایند، چون در مذاکرات با آمریکایی‌ها و بریتانیایی‌ها هیچگونه کوتاه نیامد. البته مصدق هموطنانش را می‌شناخت و می‌دانست که این کوتاه نیامدن او را قهرمان ایرانیان خواهد کرد.

نادرشاه هرچه قدر سردار جنگی لایقی بود، پادشاه بدی بود. همه نظم سابق را به هم زد، بدون آنکه نظمی نو درافکند. تمام کشور را دچار فلاکت کرد. در چند سال آخر حکومتش، همه از دستش عاصی بودند. کلا بلیه بزرگی برای ایران بود، ولی الان ستوده می‌شود چون قدرتمند بود!
➖➖➖➖➖
ایرانیان هنوز در حسرت شکست‌های ۲۰۰ سال پیش از روس‌ها مانده‌اند. انگار که تنها قومی هستند که چنین شکست‌هایی را متحمل شدند. انگار نه انگار که آلمان سرزمین‌های خیلی مهم‌تری را در طول دو جنگ جهانی از دست داد (پروس شرقی، که در حقیقت پروس و به تبع آن کشور آلمان از آنجا شروع شد). روسیه از کیف (پایتخت کنونی اوکراین) شروع شد، و اکنون آن را از دست داده است..... انگلیس با آن همه اقتدارش، بالاخره بعد از چند قرن مجبور شد کلاً از ایرلند دست بشوید....

تاریخ جهان از همین شکست‌ها و پیروزی‌ها پر بوده است. از تمدن‌هایی که به وجود آمدند و بزرگ شدند و اضمحلال یافتند. چین در اوایل قرن ۱۸ برای خودش قدرت بزرگی بود، ولی قرن ۱۹ و اوائل قرن ۲۰ مضحکه بریتانیایی‌ها و بعد ژاپنی‌ها شد. انگلیس با همه ابرقدرتی بی‌سابقه‌اش در قرن نوزدهم، در نیمه اول قرن بیستم تمام مستعمراتش را از دست داد و کشوری معمولی در اروپا شد. عثمانی ترک که زمانی تمام اروپا را به وحشت انداخته بود، در قرن ۱۹ پیرمرد بیمار اروپا نامیده شد و در قرن بیستم کلا فروپاشید.

ولی ایرانی هر روز در حال ندبه است که چرا از اعراب شکست خوردیم، چرا قفقاز را دادیم، چرا در جنگ جهانی اول قحطی و بیماری آمد (همان جنگی که همه جا با خودش بلا برد)،.....
➖➖➖➖➖
روایت‌های ما از تاریخ اشتباه است. همانطور که قبلا اشاره کردم، ما تاریخ را سر و ته می‌خوانیم. در خوانش امروز از گذشته، حتی اگر دچار تحریفات در خود تاریخ و یا سوگیری‌های ایدئولوژیک نباشیم، "علت‌ها" را می‌جوییم، در حالی که علت‌یابی در تاریخ امری تقریباً محال است!

مثلاً چند دهه است که باب شده در مورد "سقوط ساسانیان" عللی چون قدرت و فساد موبدان، ضعیف شدن حکومت به خاطر جنگ‌هایش با روم، نظام طبقاتی ساسانیان، و نارضایتی مردم از حکومت ذکر می‌شود. ولی در اواخر ساسانیان، موبدان چندان قدرتی نداشتند، در زمان خسرو پرویز ایران در اوج قدرت بود، نظام طبقاتی آنچنان که ادعا می‌شود (یعنی مثل هند) وجود نداشت و شاهدی بر نارضایتی مردم از آن نداریم، و شاهدی هم بر نارضایتی خاص مردم در آن دوره نداریم (می‌گویم خاص، چون مردم همیشه دلایلی بر نارضایتی از حکومت در هر دوره‌ای دارند!).

یا مثلاً، در علل شکست در جنگ‌های روس، یکی مثلا فلان نامه را ذکر می‌کند که عباس‌میرزا به موقع کمک نظامی از طرف پدرش فتحعلی‌شاه دریافت نکرده، یکی دیگر نقل قول از فلان مستشار اروپایی می‌آورد که عباس‌میرزا در فلان جا استحکام اراده نشان نداده،.... انگاری که این چیزها فقط محدود به آن واقعه بوده! کدام جنگ در طول تاریخ بوده که مانند این‌ها و صدها بدتر از این‌ها اتفاق نیفتاده باشد؟

مگر اصلاً امکانش بود که ایران آن روز با ۵ میلیون جمعیت و اقتصاد ویران حاصل از یک قرن بلبشو (افغان‌ها و نادر و زندیه....)، در جنگ با روسیه با جمعیت ۸ برابر ایران و اقتصادی لااقل ده برابر بزرگتر و ارتشی که در کل اروپا از بهترین‌ها به شمار می‌رفت، شانسی داشته باشد؟

جنگ با روسیه خطا بود، و در کل نتیجه‌ای خیلی بهتر نمی‌توانستیم بگیریم حتی اگر نادرشاه و شاه‌عباس فرمان سپاه را داشتند.
➖➖➖➖➖➖
جنگ با روسیه تصمیم بدی بود، ولی قرارداد ترکمانچای قراردادی بود که در آن زمان بهتر از آن برای ایران امکانپذیر نبود! در حقیقت، با توجه به اینکه روس‌ها تا نزدیکی زنجان پیش آمده بودند، و از هر جهت دست بالا را داشتند، تیم ایران در مذاکرات بهترین نتایج ممکن را به دست آورد. آنچه ننگین بود، نه این قرارداد، بلکه آغاز جنگی بود که می‌شد انجام نشود!
@jenabegav
👍347👎9
جناب گاو
امروز دیگر نمی‌توان ظریف یا هر شخص دیگر را فرستاد تا ماه‌ها مذاکره کند و چانه‌زنی کند و راه وسطی بیابند و....
به گمان من شخص رهبری در دو سه ماه گذشته راضی شده بود به مذاکره‌هایی مثل آنچه در برجام انجام شد. منتها، احتمالاً برایش مشخص شد که این بار طرف آمریکایی چیزی می‌طلبد که در حکم تسلیم است!

همانطور که در متن فوق حدود دو ماه پیش گفتم، دوران آن نوع مذاکرات تمام شده است. اولاً، این دموکرات‌هایند که عاشق روندهای بوروکراتیک و کارگروه و کمیته و مذاکرات طولانی و سنجش همه گزینه‌هایند. ظریف برای معامله و مذاکره با اینها و لاس‌های طولانی دیپلماتیک گزینه‌ی بدی نبوده و نیست. ولی جمهوری‌خواهان اینگونه نیستند، و ترامپ اصلاً و ابداً!

ولی در وضعیت حاضر ایران، حتی اگر دموکرات‌ها هم بودند چیزی که در انتهای مذاکرات طولانی می‌طلبیدند خیلی با تسلیم شدن ایران و کوتاه آمدن از مواضعش در مسائل اساسی تفاوتی نداشت.

ایران در وعده صادق ۱ و ۲ دست خود را رو کرد. نیروهای نیابتی ایران هم که در ضعیف‌ترین حالت خود هستند. ایران کارتی برای رو کردن در مذاکرات یا در جنگ ندارد، و همه این را می‌دانند. به قول دوستی، در شرایط حاضر، "مذاکرات" فقط یک مشترک لفظی است: یعنی مسئولان نابغه ایرانی از مذاکرات چیزی مانند مذاکرات برجام می‌فهمیدند، ولی برای تیم آمریکا (و اسرائیل) مذاکرات یعنی گفت‌وگوهایی برای عقب کشیدن کامل ایران از مواضعش.

حالا اینکه برادران ارزشی برای حفظ روحیه خود و بالادستی‌هایشان به شعار "حیدر، حیدر" (آن هم به صورت سلحشورانه!) افتاده‌اند و اینکه نوابغی مثل عطا بهرامی و جبرائیلی و صمصامی و بقیه نوابغ (که معمولاً یک روز عمرشان را کار خصوصی واقعی و غیررانتی کار نکرده‌اند) به انحاء مختلف ادعا می‌کنند که با "اتخاذ سیاست‌های درست" (که البته خودشان هم در مورد آن اتفاق نظر ندارند!) اقتصاد ایران تاب تحریم‌های بیشتر و سخت‌تر را دارد، اینها فقط برای افزودن توهمات خودشان و بالاسری‌هایشان خوب است. توهماتی که یا مملکت را نابود خواهد کرد، یا در برخورد به دیوار ضخیم واقعیات به یکباره دود خواهد شد!

@jenabegav
👍426👎7
وقتی قیمت دلار و سکه رو زمان شهروند شدن رعایای سابق می‌بینی
#متفرقه
👍135👎13
مقاومت یا تسلیم

ژاپن در دو سال آخر جنگ جهانی دوم شکست بعد از شکست بود که متحمل می‌شد. در سال ۱۹۴۴، معلوم بود که شکست کامل را در پیش رو دارد. ولی هنوز امیدوار بودند که یکجایی بتوانند آمریکایی‌ها را متوقف کنند.

در تابستان ۱۹۴۵، به حکومت شوروی متوسل شدند تا میانجی باشد و شرایط آبرودارتری را برای صلح فراهم کند. روس‌ها هم ادای این را درآوردند که دارند تلاش می‌کنند. ولی حالا دیگر آمریکایی‌ها، که بر آلمان پیروز شده بودند و بر پیروزی خود مطمئن بودند، هیچ شرط و شروطی را نمی‌پذیرفتند و خواستار تسلیم بلاشرط ژاپن بودند. در ماه‌های آخر، ژاپنی‌ها فقط خواستار این تضمین آمریکا بودند که با امپراتور کاری نخواهند داشت. ولی آمریکایی‌ها حتی این را هم قبول نکردند. در آخر، بعد از اینکه توکیو با بمب‌های متعارف تقریبا با خاک یکسان شد، وقتی دو بمب اتمی بر دو شهر ژاپن افتاد، وقتی شوروی از ادا دست برداشت و مستقیماً به نیروهای ژاپنی در منچوری حمله کرد، امپراتور تسلیم بلاشرط را پذیرفت. آنقدر این تسلیم بر افسران ژاپنی گران آمد که ۵۰۰۰ تن از آنها خودکشی کردند. آمریکا ژاپن را اشغال کرد، و اگرچه تضمینی نداده بود، اجازه داد که امپراتوری حفظ شود!
➖➖➖➖➖
در آن سوی عالم، هیتلر تا لحظه آخر تسلیم شدن را نپذیرفت. دو سال قبل از پایان جنگ، بر همگان آشکار بود که هیتلر شانسی ندارد. ولی او نپذیرفت. تا لحظه آخر مقاومت کرد، و موجب شد که تعداد زیادی آلمانی بمیرند، شهرهای آلمان نابود شوند، آلمان به دو تکه تقسیم شود (و یک تکه جزو نظام سرخ کمونیستی شود). به علاوه، سرزمین‌های زیادی که برای قرن‌ها آلمانی‌زبان بود کلا از آلمانی‌زبان‌ها و زبان آلمانی زدوده شود (پروس شرقی). این آخری یکی از بزرگترین پاکسازی‌های نژادی بود که بعد از جنگ جهانی اتفاق افتاد، ولی کسی درباره آن صحبتی نمی‌کند!
➖➖➖➖➖

مهم نیست ما چه چیزی را عادلانه و چه چیزی را ظالمانه بدانیم. اگر ابلهانه عمل کنیم چوب خواهیم خورد! همین!
@jenabegav
👍431👎16
➖➖➖➖➖➖
این سزای نابجا سردادن الله‌اکبر است!
➖➖➖➖➖➖
👍467👎19