جناب گاو
14.7K subscribers
647 photos
375 videos
17 files
1.05K links
محافظه کاری در باب اقتصاد و فرهنگ
Download Telegram
Forwarded from قجرنامه
در نقشه‌های فوق، خط راه‌آهن احداث شده توسط رضاشاه، و نیز کلیه خطوط آهن تاسیس‌شده در ایران تا الان را می‌بینید.

بدون آنکه اینترنت را جستجو کنید، حدس می‌زنید همین الان چند درصد حمل بار در کشورمان توسط راه‌آهن، و چنددرصد توسط جاده انجام می‌گیرد؟
در کوییز بعدی جواب دهید!
@qajarnameh
👍37👎9
Forwarded from قجرنامه
قجرنامه
Photo
کوییز
بدون آنکه اینترنت را جستجو کنید، حدس می‌زنید چند درصد حمل بار در کشورمان همین الان توسط راه‌آهن، و چنددرصد توسط جاده انجام می‌گیرد؟
Anonymous Quiz
6%
۹۴درصد راه آهن، در مقابل ۶درصد جاده
10%
۶۳درصد راه آهن، در مقابل ۳۷درصد جاده
9%
۴۸درصد راه آهن، در مقابل ۵۲درصد جاده
21%
۳۷درصد راه آهن، در مقابل ۶۳درصد جاده
53%
۶درصد راه آهن، در مقابل ۹۴درصد جاده
👍108👎9
درباره‌ی منشأ بحران‌های زیست‌محیطی در ایران: توده‌ای که فقط خواست و هرگز پرداخت نکرد
در تحلیل بحران‌های زیست‌محیطی ایران – از کم‌آبی و فرسایش خاک گرفته تا آلودگی هوا و سقوط کیفیت زیست – نگاه‌ها معمولاً متوجه دولت است: سیاست‌گذاری‌های ناکارآمد، تخصیص ناعادلانه منابع، مداخلات مخرب در بازار و بی‌توجهی به ظرفیت‌های بومی. بی‌شک این عوامل سهم مهمی در نابسامانی‌ها دارند. اما یک بُعد مهم و کمتر کاویده‌شده‌ی بحران، ذهنیت توده‌ای است که در بستر مدرنیته دولتی‌شده، خود را تنها محق و مطالبه‌گر می‌داند، نه مسئول و مشارکت‌گر.
در قرن گذشته، به‌ویژه از دوران پهلوی اول به بعد، ساخت دولت متمرکز و توسعه‌گرا با تضعیف سنت‌های بومی مدیریت منابع، ذهنیتی را در جامعه پرورش داد که هر آنچه از زمین و زمان می‌خواهد را «حق» می‌نامد و از دولت طلب می‌کند. مفاهیمی همچون «حق آب»، «حق برق»، «حق انرژی ارزان»، «حق سوخت یارانه‌ای»، «حق آموزش رایگان»، و ده‌ها عنوان مشابه، در عمل به سبد بی‌پایان توقعات عمومی تبدیل شده‌اند؛ توقعاتی که به‌دلیل ناممکن بودن تأمین همه‌جانبه‌شان، فقط نارضایتی تولید می‌کنند.
زمانی که مصرف آب بی‌رویه در مناطق خشک، برق‌کشی بی‌حساب برای توسعه‌ی بی‌ضابطه‌ی شهرها، گازرسانی تا بلندترین قله‌های جمعیت‌پراکنده، و تبدیل جنگل‌ها و مراتع به شهرک‌های ویلایی، به نام «حق» توجیه می‌شود، دیگر جایی برای پرسش از مسئولیت مصرف‌کننده نمی‌ماند. فرهنگ مطالبه‌گری، اگر بی‌وقفه و بدون قید باشد، سرانجام به جای بهبود عدالت، به تخریب امکان زیست می‌انجامد.
بحران‌های امروز، فقط نتیجه‌ی خطای دولت نیستند. آن‌گونه که دولت در نگاه برنامه‌ریزانه‌اش سنت‌ها و ظرفیت‌های بومی را نادیده گرفت، جامعه نیز در سیر تطور خود از سنت مسئولیت‌محور به مدرنیته‌ی مطالبه‌محور، خود را تنها گیرنده‌ی حقوق و مزایا تعریف کرده است. در این میان، طبیعت ایران، که نه زبان شکایت دارد و نه ابزار دفاع، بی‌وقفه قربانی شده است.
اکنون این پرسش در مرکز تحلیل باید قرار گیرد: آیا «حق» به‌معنای مصرف بی‌حد منابع طبیعی در دل اقلیم خشک ایران معنا دارد؟ آیا «برق رایگان»، «آب ارزان» و «انرژی همگانی» واقعاً حقوق طبیعی بشر هستند، یا محصول تخیل سیاسی مدرنیته‌ی دولتی‌اند؟ و آیا می‌توان انتظار داشت با همین منطق، بحران فروکش کند یا حتی باقی بماند؟
اگر ذهنیت مطالبه‌گر ایرانی، به‌ویژه در طبقات شهری و حاشیه‌ای که با وعده‌های دولت‌گرا بار آمده‌اند، دگرگون نشود؛ اگر مفاهیم «حق» و «نیاز» بار دیگر در پرتو سنت عقلانی، اقلیم‌شناختی و مسئولیت‌پذیر بازخوانی نشود، نه‌تنها هیچ برنامه‌ای برای مدیریت بحران موفق نخواهد بود، بلکه دولت نیز در دور باطل نارضایتی و یارانه و بی‌پولی، بیش از پیش فرسوده خواهد شد.
بحران زیست‌محیطی ایران، بی‌تردید، آینه‌ای از بحران مفهومی حق در ذهن ایرانی امروز است.
👍85👎4
برادران ارزشی حتی اگر حرف درستی زدند، باید به آنها گفت: گه‌خوری‌اش برای شما ممنوع! شما زر اضافه نزنید!

می‌دانید چرا؟ مثلاً یکیش همین داستان قاسمیان و حرف‌هایی که در مورد مکه و‌ مدینه زده. البته غلط زیادی کرده در مورد «قمارخانه» و امثال آن، ولی حرفش بارقه‌ای از واقعیت هم دارد. آن واقعیت این است که نوع توسعه‌ای که سعودی در چند دهه گذشته در مکه و‌ مدینه انجام داده اصلاً با روح حج سازگار نیست. سال‌ها پیش در مقاله‌ای می‌خواندم که بعضی از خود مردم شاکی‌اند که چرا مکه به شهری کاملاً بی‌هویت بدل شده است.

منتها و با این وجود، باز باید به قاسمیان و امثال قاسمیان گفت: «گه اضافی نخور!». کسانی که بسیار بدتر از آن در مشهد و قم را انجام دادند، کسانی که آن بلا را بر سر حرم امام رضا آوردند، آنها که سخیف‌ترین «برنامه‌های قرآنی» را در تلویزیون می‌سازند، آنها که تمام زندگی‌شان از رانت تشکیل شده، اینها حق گه‌خوری در مورد دین و‌ معنویت و سنت ندارند. اینها حق گه‌خوری در مورد هیچ چیزی ندارند و باید خفقان بگیرند!
👍299👎12
جناب گاو
شاه و سید سید جمال‌الدین اسدآبادی شخصیتی منافق و فتنه‌جو بود. شواهد زیادی هست که او نمازش را نمی‌خواند، به وودکا علاقه داشت و کلاً وقعی به فرائض دینی نمی‌نهاد. نوشته‌های او زمانی که در فرانسه بود بوی الحاد (آتئیسم) می‌داد! به خصوص در یکی از مقالات به صراحت…
افراد را از ادعا‌هایشان نشناسید، بلکه از این که دلشان با کیست و‌ کجاست!

در مورد سید جمال‌الدین اسدآبادی، مدارک تاریخی هست که نکات زیر را به روشنی نمایش می‌دهد: ۱-آدم دیندار و معتقدی نبود، بلکه برعکس. ۲-رفقای نزدیکش از ایران تقریباً همه بابی و بهایی (یا لااقل نزدیک به بابیه) بودند. ۳- اواخر عمرش سعی می‌کرد که که ایران را در سیطره عثمانی درآورد.

حالا اینکه از اول تا حالا انقلابیون ما چسبیده‌اند به این جناب «علامه» (که البته مشخص هم‌ نیست در چه چیزی علامه بوده!)، نشان از وضعیت واقعی اعتقادی و قلبی این حضرات دارد. والسلام!
👍171👎3
خیلی‌ها الان از خراب شدن دانشگاه‌ها می‌نالند. در هر صورت، اگر همین امروز همه دانشگاه‌ها تعطیل شوند، ما تا دو سه دهه هنوز گرفتار فارغ‌التحصیلان آن خواهیم بود: تعدادی مثل همین شخص که با عقل ناقص به دانشگاه رفته‌اند و در آنجا عقل‌شان تبدیل به عقل گوزیده شده و چنان هم با حرافی و وراجی و کلام خوشگلِ بی‌معنا باد شده‌اند که گمان می‌کنند علامه دهرند.
👍177👎15
قانون بقای ایده فروشی

https://t.me/jenabegav/1233

«در تمام تاریخ یکصد و اندی سال گذشته، اصل حاکم اصل بقای ایده‌فروشی بوده که در لباس‌های مختلف درآمده است. در بازار ایده‌ها جنس عوض می‌شود (فاشیسم، ملی‌گرایی، سوسیالیسم، اسلامیسم، فمینیسم، لیبرالیسم …)، ولی ذات ایده‌فروشان و اصل ایده‌فروشی بر جا می‌ماند. ایده‌فروشی به معنای تقلید کلمات و واژه‌ها از سطحی‌ترین لایه‌های فرهنگ و جامعه‌ی غرب و فروختن آن در داخل به منظور برتری‌جویی بر سایرین.»

یا به قولی دیگر:

«فرمول اینه:

کمونیست وقتی پیشرفت کنه میشه ناسیونالیست.
پنجاه و هفتی پیشرفت کنه میشه پالانیست (پهلوی چی). »

البته منظور از پهلوی چی یا پالانیست فردی است که قلبا به ناسیونال سوسیالیسم پهلوی ها برگشته، نه فردی که به لحاظ سیاست عملی گزینه بازگشت پهلوی را بهترین گزینه ممکن می داند.

ایده فروشی بر می گردد به ذات آدم ها (ماتریالیست )، شخصیت (جاه طلب و بادی)، و عادات و صفاتی که مفصل بحث‌کرده ایم. این ها چیزهایی نیستند که تغییر کنند. آدم ها بسیار به ندرت تغییر می کنند. وظیفه ما پیدا کردن و حفظ آدم های سالم است.

بارها گفته ایم، صد بار دیگر هم می گوییم: شرط لازم (نه کافی) برای اعتماد حداقلی به فعالین سیاسی شرط استفراغ است.
👍40👎10
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سفیر فنلاند در مراکش استوارنامه خود را تسلیم سلطان مراکش می‌کند.

متاسفانه این عرب‌های مراکشی روشنفکران «حریت‌طلب» و مستبدان منور نداشتند که لباس آنها را برایشان تعیین کنند و کلاه شاپو سرشان بگذارند و برایشان فرهنگ‌سازی کنند و آنها را آدم کنند. این است که می‌بینید اینقدر همه‌شان بی‌کلاس و با همان لباس‌های قرون وسطایی‌اند و احتمالأ در میان شپش و کنه لول می‌خورند.

@jenabegav
👍94👎51
بهشتی و پز دروغین روشنفکری حوزوی!
افشین احمدپور


«بهشتی» ، بر خلاف شایعات و تصور باطل شکل گرفته در میان عوام و خواص جامعه ی ما هیچ وقت روشنفکر نبود و شاید اگر زنده می ماند در خوش بینانه ترین حالت ، چیزی می شد شبیه «موسوی اردبیلی» ، «حسینیان» ، «پورمحمدی» ، «رئیسی» ، «محمدی گیلانی» یا حتی «خلخالی» ، با کارنامه ای سیاه و پر از اعدام و تکفیر و تعزیر...

بگذریم که «بهشتی» به مراتب ، خطرناک تر از «خلخالی» بود!... هم به خاطر آن قیافه ی غلط انداز و ریش جوگندمی و لبخند ژوکوند و جملات قصارش درباره ی لجن بودن جامعه ی مبتنی بر تبعیض و دیکتاتوری و سابقه ی زندگی اش در هامبورگ و دست به یقه شدنش با «مصباح» و طرفداری اش از «شریعتی» و هم به خاطر عشق و علاقه اش به «قتل و غارت و حبس و شلاق» در چارچوب قواعد حقوقی فقه اموی و ایضا نقش بی بدیل اش در ایجاد «ترسناک ترین دیکتاتوری دینی تاریخ بشر» در پوشش قانون ...


این که گفتم نه مزاح است و نه اغراق!... «خلخالی» در بهترین حالت ، میر غضبی بود معمم با قیافه ای قناس و چهره ای چندش آور که طبق حکم ملکوتی صادره از سوی «معظم له اول» ، وظیفه داشت تا با برگزاری محاکمات گتره ای و اعدام های فله ای ، با جاری کردن سیلابی از خون ، فضایی پر از رعب و وحشت ایجاد کند تا میراث خوار صالح مجتهدین و فلاسفه و صوفیان سلف بتواند با تشبث به شعار اموی «النصر بالرعب» ، انقلاب را تمام و کمال از آن روحانیت اسلامگرا و انقلابی کند که کرد!


اما «بهشتی» بر خلاف «خلخالی» و به عنوان «ریاست دیوان عالی کشور» ، شم آخوندی قوی تری داشت و می دانست که دیر یا زود این شور انقلابی ته می کشد و دیگر نمی توان به راحتی آب خوردن و بدون رعایت تشریفات ظاهری و دسترسی به وکیل و سایر مخلفات و مزخرفات مندرج در کتب و رسائل حقوقی ، کسی را بالای دار کشید ، شلاق زد یا اموالش را مصادره کرد!

لذا «بهشتی» با فهم این نکته ی ظریف و برای قانونی و اسلامی جلوه دادن قتل و غارت و تکفیر و تعزیر ، با دور زدن اساتید نامدار حقوق و نادیده گرفتن تجربیات ارزشمند قضات سالم و وکلای شرافت مند ، نخستین قانون کیفری بعد از پیروزی انقلاب را تحت عنوان «لایحه ی قصاص» تنظیم کرد که با مخالفت گسترده ی قضات ، وکلا و اساتید بزرگ دانشکده های حقوق مواجه شد.

«بهشتی» که آخوند کم مایه ای بود و از نظر دانش حقوقی در برابر کسانی چون «کاتوزیان» و «علی آزمایش» و... چیزی در چنته نداشت ، از عادت معهود و سنت مألوف آخوندها استفاده کرد و برای خفه کردن صدای منتقدان ، علاوه بر توقیف نشریات منتشرکننده ی نظرات حقوق دانان مخالف و برکناری رؤسای دادگاه های «صلح» و «عمومی» ، بقیه را نیز تهدید کرد که در صورت مخالفت با دستپخت قضایی اش ، سر و کارشان با کرام الکاتبین خواهد بود.


مرحوم دکتر «ناصر کاتوزیان» ، در همان ایام و در اعتراض به رویکرد «بهشتی» ، در مصاحبه ای با روزنامه ی «انقلاب اسلامی» چنین گفته است:

«چرا شورای عالی قضایی یک باره بعد از قضایای روزنامه میزان و اعتراض به لایحه ی قصاص به فکر مصلحت جامعه افتاد؟...اولین پیشنهاد من این است که وعده ای که آقای رییس دیوان عالی کشور در مصاحبه ی تلویزیونی خودشان دادند که از این گونه ابلاغات باز هم صادر می شود و من آن را یک نوع تهدید برای قضاتی که به این کار اعتراض دارند تلقی می کنم این وعده را پس بگیرند و این تضاد را تشدید نکنند چون اگر به همین شکل پیش برود در حدود ۱۷۰ نفر در تهران و شهرستان ها همه به لایحه ی قصاص اعتراض دارند و اگر تمام این ها بخواهند از طرف شورای عالی قضایی تصفیه بشوند دیگر آدم سالمی در دادگستری باقی نخواهد ماند...»

«بهشتی» ، علاوه بر قلع و قمع قضات ، وکلا و حقوق دانان منتقد ، از سویی در اقدامی بسیار مبتذل و با به سخریه گرفتن عدالت و قضا ، پیشنهاد کرد تا «لاجوردی» که یک فروشنده ی خرده پای لباس زیر زنانه در بازار تهران بود ، به سمت «دادستان انقلاب تهران» منصوب شود و از سوی دیگر به کمک «منتظری» که آیتی بود در جهالت و ساده لوحی ، اصل من در آوردی ، استبدادی و خطرناک «ولایت فقیه» را در قانون اساسی کشور وارد کرد تا برای نسل های متمادی ، سرنوشت یک ملت را دو دستی تقدیم هم پالکی هایش کند!

«خلخالی» هر که بود و هر چه کرد زود تمام شد و با نوشیدن ریق رحمت ، برای همیشه به عدم پیوست اما میراث شوم «بهشتی» در قالب قوانین کیفری اموی و ساختار معیوب قضایی ، هنوز هم چرخ دستگاهی هولناک را می چرخاند و انسان های بی گناه زیادی را در پوشش نام غلط انداز قانون ، راهی قبرستان و زندان می کند!

«بهشتی» روزگاری در دادگاه عدل الهی محاکمه خواهد شد و به سزای اعمالش خواهد رسید اما من دلم برای کسانی می سوزد که نان شبهه ناک قوه ی قضائیه را سر سفره ی زن و بچه هایشان می برند!


#بهشتی #قضاوت

@Imamiya_identity
👍162👎29
راجع به نظرسنجی در مورد بزرگ‌ترین خیانت دهه بعد

نتایج نظرسنجی جالب بود. احتمالا پرسش نامفهوم و مبهم بود و یا شاید خوانندگان چیزهایی می دانند که ما نمی دانیم.

تمام جلوه های پوپولیسم و توده گرایی متضمن فریب ‌‌و دروغ و خدعه و ریاکاری است. یعنی زیربنای هر نظام سیاسی غیر سنتی و‌تصنعی دروغ و فریب است. اما منظور از خیانت این بود که گروهی کاملا بر خلاف وعده هاشان ظاهرسازی و عمل کنند. عرزشی ها و یا عاریایی ها گروه های نفرت انگیزی هستند، اما شبهه ای در آنچه می خواهند وجود ندارد. عرزشی ها همواره دنبال یک نظام کمونیستی مافیایی اخوانی فاشیستی بوده و آن را کتمان نکرده اند. این ها فساد خود را هم به سختی کتمان می کنند. مردم می دانند که عرزشی ها چطور عمل خواهند کرد و چگونه رژیمی خواهند بود. پهلوی چی ها هم رفتار و گفتار و شخصیت نفرت انگیزی دارند. ولی اهداف کاملا روشنی دارند. اکثرا می خواهند به زمان محمدرضاشاه برگردند و حق هم دارند: چون خاطره تاریخی مرحوم محمدرضاشاه تنها مرجع زنده حکومت بهتر است (خاطره قاجار دیگر وجود ندارد). روشنفکران و چپی های سکولار ‌مصدقی هم‌ معلوم است چه اهدافی دارند. سوسیال دموکرات می باشند. احمدی نژادی ها احتمالا هدف مشخصی ندارند و‌ فقط حداکثر پوپولیسم را می خواهند. به غیر از حرف حساب، هرچه بگویی ازشان بر می آید. پس سور‌پرایزی در کار نخواهد بود. اصلاح طلب ها و خط امامی های دسیسه گر در دهه آینده تمام تلاش خود را برای حفظ نظام خواهند کرد. این ها را هم می دانیم که کلا دنبال چه چیزی هستند و نیستند. دنبال حفظ میراث خود بعنی حکومتی ریاکار ایدئولوژیکی و ضدتاریخی اند.

پس می ماند بزرگ‌ترین شارلاتان هایی که تاریخ بشر به خود دیده است یعنی تکنوکرات های ظاهرالصلاح‌ و نیکوکاری که علاوه بر شعار سازندگی بعضا شعار اقتصاد باز هم سر می دهند. بزرگ‌ترین خیانت و خنجر زدن دهه آینده از جانب این ها خواهد بود. حقه بازی این ها پیچیده است. عده بسیار قلیلی می توانند ابعاد این حقه بازی و چگونگی آن را بفهمند. من در آینده تلاش می کنم گوشه ای از حقایق را بگویم ولی این موضوع سزاوار کتابی مفصل است. فعلا فقط بگویم که اگر فردی واقعا دنبال آزادی اقتصادی است هرگز بوی نخبه گرایی و علم محوری نخواهد داد. هرگز دنبال حکومت ایدئولوژیک نخواهد رفت و هرگز در برنامه ریزی مشارکت نخواهد کرد و راستش را بخواهید اینقدر شعار اقتصاااااااااد اقتصاااااااااد سر نخواهد داد. چرا که این شعار و این تاکید مقدمه ای بر دولت محوری نخبه گرایی و برنامه ریزی و سوسیالیسم بوده است.
شعار اقتصاد آزاد بهانه ای عالی است برای بعضی ها که «پلیس خوب» بشوند و به اشغال صندلی ها ادامه دهند. هیچ انگیزه ای واقعی برای آزادسازی بنیادی از دست دولت برنامه ریز ندارند و کارنامه مبسوطی هم در این زمینه دارند. مجددا فریب واژه بازی را نخورید. جالب این است که حتی در این بحث‌ پیچیده هم باز مردم عادی جلوتر و عاقلانه تر از دانشگاهی ها قضاوت می کنند و کمتر به لبخندها و اشک ها و مدارک و ادعاهای بروکرات جماعت اعتماد می کنند. همان هوش تحصیلی که باعث می شود فردی در دانشگاه جلو بیفتد جلوی هوش خیابانی او را می گیرد.

بحث تکنوکرات شناسی مقاله های مفصل تری می طلبد.
👍49👎13
اگر شما یک تکنوکرات، به عبارت دیگر یک بوروکرات خوش-مدرک رتبه‌بالا بودید. چه میزان آزادی و چه نوع حکومتی به بیشترین میزان درآمد و قدرت برای شما می‌انجامید؟ (شامل حقوق از بابت مناصب گوناگون و عضویت در هیات‌های مدیره ‌بنگاه‌های خصوصی و بانک‌ها و‌دانشگاه‌ها)
Anonymous Poll
6%
حکومت سوسیالیستی کامل مانند میرحسین موسوی و رجایی و غیره
13%
حکومت بستهٔ مافیایی-کمونیست-قبیله‌ای عرزشی‌ها  نظیر رئیسی
5%
حکومت غیرقابل پیشبینی و غیر عقلانی توده‌محور احمدی‌نژاد
38%
حکومت سنتی با اقتصاد آزاد رقابتی و دولت کوچک کم‌ادعا نظیر دوبی
39%
حکومت بزرگ نیمه‌سوسیالیستی فن‌سالارانه نظیر هاشمی رفسنجانی و خاتمی و‌ روحانی
👎21👍13
مسابقه شناخت اقتصاد سیاسی (۲): مذهب بهینه برای یک تکنوکرات

باز فرض کنید شما یک تکنوکرات یا فن‌سالار یا به عبارت دیگر یک بروکرات خوش-مدرک رتبه‌بالا بودید. چه نوع دین و آیینی به بیشترین میزان درآمد و قدرت برای شما می انجامید؟
Anonymous Poll
22%
قبله مسلمانی و توحید با اذکار توکل و آزادی
78%
قبله حکومت و دولت با اذکار «پیشرفت» و «اقتصاد» و «عدالت» و «مدیریت علمی»
👎12👍9
مسابقه شناخت اقتصاد سیاسی (۳):  بی‌نظام و نظم بهینه برای یک تکنوکرات

فرض کنید شما یک تکنوکرات یا فن‌سالار یا به عبارت دیگر یک بروکرات خوش-مدرک رتبه‌بالا بودید. چه  نوع حاکم به بیشترین میزان درآمد و قدرت برای شما می‌انجامید؟
Anonymous Poll
40%
مملکت صاحاب‌دار. سلطنت سنتی یا ساختارهای سنتی دیگر. دست و پای سیاست‌بازان بسته، ولی دست مردم باز.
60%
مملکت بی‌صاحاب. رقابت نامحدود بین پوپولیست‌ها و شعارها و وعده‌ها و ایده‌ها و نخبگان مسؤولیت‌ناپذیر
👎14👍7
اخیراً شخصی برای دزدی یک گوشی آیفون دختری را به قتل رسانده است. دانشمندان فضای مجازی شروع کرده‌اند به آه و ناله و داد و بیداد که «آی جمهوری اسلامی، ببین چه قدر مردم را فقیر کرده‌ای که برای یک گوشی دزدی می‌کنند، و در کشورهای ثروتمند مردم همان گوشی را قسطی می‌خرند و....».

نظر ما را که در مورد حکومت و فساد آن و مفلوک کردن مردم می‌دانید. ولی، ولی، ولی، ولی.....

ولی باید یک چیز را روشن کرد: کار این قاتل همانقدر جنایتکارانه است که اگر در هر کشور دیگری، غنی یا فقیر، اتفاق می‌افتاد! فقر و فلاکت هیچ گونه عذر یا حتی هیچ گونه «شرایط مخففه» را برای جنایت و بی‌اخلاقی فراهم نمی‌کند. برای قاتل به خاطر فقرش نباید دل سوزاند.
👍495👎21
مهرپویا علا
از «آخرین مدهای روشنفکری» بپرهیزید!
ممنون از نصیحت دلسوزانه مهرپویای عزیز. البته ما که هیچ وقت دنبال هیچ مدی نبودیم! همین الان به خاطر «قجرتارین» بودن، از روشنفکر و غیرروشنفکر کلی فحش می‌خوریم!

ولی بد نیست وقتی دنبال مُدهای علم اقتصاد (مثلاً مقایسه gdp per capita) برای مقایسه سیستم سیاسی کشورها می‌رویم، ببینیم چه را با چه مقایسه می‌کنیم! مثلاً کشور بوتان که کشوری است محاصره شده در میان کوه‌های صعب‌العبور، از شمال همسایه کوه‌های تبت با جمعیت نزدیک به صفر، بدون هیچ دسترسی به آب‌های آزاد و بدون هیچ رودخانه بزرگ و‌ حیاتی، بدون منابع نفتی یا گازی، بدون اهمیت ژئوپلیتیک، .... آن را با چه مقایسه می‌کنیم؟! یا مثلاً اردن را که از لحاظ جغرافیایی و منابع طبیعی بدون اغراق بدترین کشور خاور میانه است را بناست چگونه مقایسه کنیم؟

ولی حتی اگر مقایسه کنیم، مثلاً عمان پادشاهی را با یمن جمهوری مقایسه کنید! عمان محافظه‌کارترین سیستم کل کشورهای خلیج فارس را دارد. از هر جهت موقعیت جغرافیایی آن بدتر از یمن است. یا الان که به مقایسه است، همان بوتان پادشاهی با جغرافیای صعب‌العبورش را با هند دموکراتیک با همه منابع خدادادش و با دریاها از هر طرفش و با سابقه قوه قضاییه به ارث رسیده از سیستم بریتانیایی و با مطبوعاتی آزادتر از همه جا مقایسه کنید!

خلاصه در مقایسه‌ها مواظب باشید چیزهایی بگویید که دو سال دیگر که نه، همین امروز مایه خنده نشوید!
👍119👎34
Forwarded from مانی بشرزاد
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
از شیکاگو بویز تا قم بویز
-کوتاه درباره برنامه رشد عدالت محور
🗽در پادکست «بورژوا؛ محفل آزادی خواهان ایرانی»، بر این نکته تاکید کردیم که این برنامه هیچ نسبتی با «بازار آزاد»، «مکتب شیکاگو» و «شوک درمانی» ندارد. بیشتر برنامه‌ای است با جاه طلبی سیاسی با ادبیات باب میل عده‌ای به مانند «تاب آوری اقتصادی پایدار /ص.۱۸»

💸بخش جالب این برنامه تبدیل مالیات به منبع اصلی بودجه دولت(ص.۴۵) است که انگار به ناراحتی دوستان دل نگران کم بودن نسبت Tax/GDP پایان می‌دهد.

🇨🇳ادامه توهم‌های دولت‌های پیشین در این پروژه مشهود است، به مانند ایجاد «پروژه‌های مشترک با چین، هند و روسیه /ص.۵۲» و «هزینه دار کردن بودن ایران در لیست سیاه FATF /ص.۳۹».

تحلیل کامل این برنامه همراه با رهام جابری، محمد ماشین چیان، محمدرضا مردانیان و مسعود یوسف حصیرچین در پادکست بورژوا:(از ۱.۵۵.۰۰)
https://m.youtube.com/live/NznGAAzl_MQ?si=Kqo2A4QXWsWecCte
👍31👎2