جناب گاو
کمرها را محکم ببندید! ۱ـ آب ده بیست سالی میشود که خیلیها در مورد بحران آب حرف میزنند. مردم هم از آن آگاه بودند. با این وجود، قطع آب برای خیلیها، به خصوص در شهرهای بزرگ و بالاخص در تهران، چیزی شوکهکننده بود! پرسش: در تمام این سالها دولتهای مختلف برای…
گفتیم که
نه تنها در اقتصاد (چنانچه گفتیم)، بلکه در هر چیز دیگر. به خصوص در باب مذاکرات و سیاست خارجی. و الّا مگر ممکن بود که عراقچی چنین سخن ابلهانهای بگوید که:
با این دست و فرمان، با جنگ بعدی فاصلهٔ زیادی نداریم.
بدانید که صدر تا ذیل حکومتیان خودشان هم نمیدانند چه کار میکنند. آنها هم فقط تلاش میکنند امروز را به فردا برسانند.
نه تنها در اقتصاد (چنانچه گفتیم)، بلکه در هر چیز دیگر. به خصوص در باب مذاکرات و سیاست خارجی. و الّا مگر ممکن بود که عراقچی چنین سخن ابلهانهای بگوید که:
«پیششرط از سرگیری مذاکرات، موافقت واشنگتن با پرداخت غرامت به تهران است.»
با این دست و فرمان، با جنگ بعدی فاصلهٔ زیادی نداریم.
Telegram
جناب گاو
کمرها را محکم ببندید!
۱ـ آب
ده بیست سالی میشود که خیلیها در مورد بحران آب حرف میزنند. مردم هم از آن آگاه بودند. با این وجود، قطع آب برای خیلیها، به خصوص در شهرهای بزرگ و بالاخص در تهران، چیزی شوکهکننده بود!
پرسش: در تمام این سالها دولتهای مختلف برای…
۱ـ آب
ده بیست سالی میشود که خیلیها در مورد بحران آب حرف میزنند. مردم هم از آن آگاه بودند. با این وجود، قطع آب برای خیلیها، به خصوص در شهرهای بزرگ و بالاخص در تهران، چیزی شوکهکننده بود!
پرسش: در تمام این سالها دولتهای مختلف برای…
👍124👎3
Forwarded from مهرپویا علا
کدام میهندوستی؟
یک میهندوستی داریم که اخلاقی، دمکراتیک، آزادیخواهانه، عقلانی، صلحجویانه، سازنده و فرهنگمدار است. این نوع میهندوستی مستقل از دولت است. مبتنی بر علاقه به دیار و زادگاه و خاطرات مشترک تعدادی از انسانها با انسانهای دیگر است. به بیان دیگر ایدئولوژیِ ساخته پرداخته و توجیهگر دولت مطلقه نیست و دولت نه تنها آن را رواج نمیدهد، بلکه در بسیاری از مواقع تمایل به سرکوب آن دارد. چون مستقل از دولت است با هر ساز دولت هم نمیرقصد. خود دولت و حاکمان قرار است با محک آن سنجیده شوند و در نتیجه قیدی بر رفتار حاکمان است.
اخلاقی است، چون نمیگوید «من همیشه و تحت هر شرایطی سمت کشورم هستم» و معنای این سخن جز این نمیتواند باشد که دولت حاکم بر کشورم «هر کاری» انجام دهد من حمایت میکنم و در نتیجه در آن «هر کاری» شریک خواهم شد.
دمکراتیک است، چون مفهوم شهروندی و گسترش حس مشارکت داشتن در امر کشورداری را باعث گسترش حس میهندوستی میداند.
آزادیخواهانه است، چون میداند هر قدم مثبتی برای کشور جز از راه آزادی شدنی نیست و بنابراین کشور را دژ آزادی قرار میدهد که درون دیوارهای آن مردم صدایشان بلند است و کسی احساس خفقان و ناامنی نمیکند.
عقلانی است، چون محدودیت قدرت انسان را پذیرفته و میداند که هیچکس ولو با ارادۀ خوب باز توان تغییر تمام جهان را ندارد؛ بنابراین دامنۀ توجه خود را محدود به مرزهایی میکند که با آن آشنایی بیشتری دارد و شمار کمتری از انسانها را در بر میگیرد. اگر بتواند کار مثبتی برای کشور خود انجام دهد دیگران از آن تقلید خواهند کرد و نیازی به تحمیل چیزی نیست.
صلحجویانه و حتی جهانگراست، چون همان حس میهندوستی خود را برای تمام انسانها نیز به رسمیت میشناسد و به دنبال تحقیر دیگران نیست.
سازنده است، چون پیشرفت دیگران را به زیان خود نمیداند. مانند خانوادهای که حضور خانهشان در محلهای بهتر را به زیان خود نمیدانند.
فرهنگمدار است، چون علاقهاش به فرهنگ کشور با انگیزۀ فخرفروشی نیست. به فرهنگ کشور و اعتلای آن علاقه دارد، چون به طور طبیعی برای او امکان بیشتری برای آشنایی و انس یافتن با آن فرهنگ در مقایسه با فرهنگهای دورتر فراهم است.
در مقابل نوع دیگری از میهندوستی داریم که میهن را از هر دشمنی بینیاز میگرداند. دولتگرا، اقتدارگرا، ضدآزادی، سادیستی و مازوخیستی، غیرعقلانی و میلیتاریستی (نظامیگرا) و غیرانسانی است. کینهجو نسبت به همسایگان در بیرون مرزها و کینهجو نسبت اقشار اجتماعی ناهمگون در درون مرزهاست. میهن برایش ربط چندانی به انسانهایی که در آن زندگی میکنند ندارد. آنان چیزی نیستند مگر مصالح یا مهمات مورد استفاده برای «میهنی» که درون ذهنش ساخته شده است.
دولتگراست، چون نه تنها ربطی به تجربیات روزمرۀ انسانها و خاطرات مشترک آنان ندارد، بلکه در صدد محو و سرکوب آنها و جایگزینیشان با آموزههای رسمی دولت است.
اقتدارگراست، چون از انسانها تنها اطاعت محض میخواهد و جامعه را پادگانی چند میلیونی میداند.
ضدآزادی است، چون اگر هم به آبادانی کشور گوشۀ چشمی داشته باشد، باز انجام آن را حیطۀ کاری دولت میپندارد و در پیشرفت جوامع نقش تعیینکنندۀ آزادی را نمیفهمد.
سادیستی است، چون از آزار مردمان دیگر کشورها به دست «میهنش» لذت میبرد و به آن افتخار میکند؛ و مازوخیستی است، چون از آزار مردمان کشور خود و گاهی حتی از آزار خودش به دست «میهنش» لذت میبرد.
غیرعقلانی و مالیخولیایی است، چون از ابتدا فرض را بر دشمنی گرفته است و در نتیجه به هر نشانۀ بیربطی برای اثبات آن دشمنی چنگ میزند.
نظامیگراست، چون میهن را در جنگ دائمی با دشمنان و توطئهگران داخلی و خارجی تصور میکند. نگاه شهوانی به انواع سلاحها دارد. سلاح برایش چیزی فراتر از ابزار دفاع در برابر تهاجم احتمالی دیگران است. تهاجمی که شواهد اثباتپذیر و عقلانی در مورد آن موجود باشد. به برتری تسلیحاتی نسبت به دیگران افتخار میکند، ولو اینکه هیچ خطری از جانب آنان متوجه کشور نباشد. درست مانند کودکی است که با اسباببازی مدل بالاترش پز میدهد.
غیرانسانی است، چون منطق روابط میان انسانها را با روابط میان حیوانات یکسان میانگارد که مطابق آن یا باید بخوری یا خورده میشوی. نقش همکاری میان انسان را در تمایز یافتن جوامع انسان از گلههای حیوانی نمیشناسد.
و تمام این موارد و موارد بسیار دیگر باعث میشوند که میهندوستی نوع نخست را اخلاقی و میهندوستی نوع دوم را غیراخلاقی بدانیم. باید بدانیم که هماهنگی کامل میان امر اخلاقی، امر سازنده و امر عقلانی وجود دارد. اگر گمان میکنید «میهندوستی پوتینی» باعث اعتلای فرهنگ روسیه و رفاه بیشتر روسها شد به دنبال نسخهای مانند آن بروید. در غیر این صورت دنبال نسخهای باشید که تعارضی با آزادی و عقلانیت ندارد.
یک میهندوستی داریم که اخلاقی، دمکراتیک، آزادیخواهانه، عقلانی، صلحجویانه، سازنده و فرهنگمدار است. این نوع میهندوستی مستقل از دولت است. مبتنی بر علاقه به دیار و زادگاه و خاطرات مشترک تعدادی از انسانها با انسانهای دیگر است. به بیان دیگر ایدئولوژیِ ساخته پرداخته و توجیهگر دولت مطلقه نیست و دولت نه تنها آن را رواج نمیدهد، بلکه در بسیاری از مواقع تمایل به سرکوب آن دارد. چون مستقل از دولت است با هر ساز دولت هم نمیرقصد. خود دولت و حاکمان قرار است با محک آن سنجیده شوند و در نتیجه قیدی بر رفتار حاکمان است.
اخلاقی است، چون نمیگوید «من همیشه و تحت هر شرایطی سمت کشورم هستم» و معنای این سخن جز این نمیتواند باشد که دولت حاکم بر کشورم «هر کاری» انجام دهد من حمایت میکنم و در نتیجه در آن «هر کاری» شریک خواهم شد.
دمکراتیک است، چون مفهوم شهروندی و گسترش حس مشارکت داشتن در امر کشورداری را باعث گسترش حس میهندوستی میداند.
آزادیخواهانه است، چون میداند هر قدم مثبتی برای کشور جز از راه آزادی شدنی نیست و بنابراین کشور را دژ آزادی قرار میدهد که درون دیوارهای آن مردم صدایشان بلند است و کسی احساس خفقان و ناامنی نمیکند.
عقلانی است، چون محدودیت قدرت انسان را پذیرفته و میداند که هیچکس ولو با ارادۀ خوب باز توان تغییر تمام جهان را ندارد؛ بنابراین دامنۀ توجه خود را محدود به مرزهایی میکند که با آن آشنایی بیشتری دارد و شمار کمتری از انسانها را در بر میگیرد. اگر بتواند کار مثبتی برای کشور خود انجام دهد دیگران از آن تقلید خواهند کرد و نیازی به تحمیل چیزی نیست.
صلحجویانه و حتی جهانگراست، چون همان حس میهندوستی خود را برای تمام انسانها نیز به رسمیت میشناسد و به دنبال تحقیر دیگران نیست.
سازنده است، چون پیشرفت دیگران را به زیان خود نمیداند. مانند خانوادهای که حضور خانهشان در محلهای بهتر را به زیان خود نمیدانند.
فرهنگمدار است، چون علاقهاش به فرهنگ کشور با انگیزۀ فخرفروشی نیست. به فرهنگ کشور و اعتلای آن علاقه دارد، چون به طور طبیعی برای او امکان بیشتری برای آشنایی و انس یافتن با آن فرهنگ در مقایسه با فرهنگهای دورتر فراهم است.
در مقابل نوع دیگری از میهندوستی داریم که میهن را از هر دشمنی بینیاز میگرداند. دولتگرا، اقتدارگرا، ضدآزادی، سادیستی و مازوخیستی، غیرعقلانی و میلیتاریستی (نظامیگرا) و غیرانسانی است. کینهجو نسبت به همسایگان در بیرون مرزها و کینهجو نسبت اقشار اجتماعی ناهمگون در درون مرزهاست. میهن برایش ربط چندانی به انسانهایی که در آن زندگی میکنند ندارد. آنان چیزی نیستند مگر مصالح یا مهمات مورد استفاده برای «میهنی» که درون ذهنش ساخته شده است.
دولتگراست، چون نه تنها ربطی به تجربیات روزمرۀ انسانها و خاطرات مشترک آنان ندارد، بلکه در صدد محو و سرکوب آنها و جایگزینیشان با آموزههای رسمی دولت است.
اقتدارگراست، چون از انسانها تنها اطاعت محض میخواهد و جامعه را پادگانی چند میلیونی میداند.
ضدآزادی است، چون اگر هم به آبادانی کشور گوشۀ چشمی داشته باشد، باز انجام آن را حیطۀ کاری دولت میپندارد و در پیشرفت جوامع نقش تعیینکنندۀ آزادی را نمیفهمد.
سادیستی است، چون از آزار مردمان دیگر کشورها به دست «میهنش» لذت میبرد و به آن افتخار میکند؛ و مازوخیستی است، چون از آزار مردمان کشور خود و گاهی حتی از آزار خودش به دست «میهنش» لذت میبرد.
غیرعقلانی و مالیخولیایی است، چون از ابتدا فرض را بر دشمنی گرفته است و در نتیجه به هر نشانۀ بیربطی برای اثبات آن دشمنی چنگ میزند.
نظامیگراست، چون میهن را در جنگ دائمی با دشمنان و توطئهگران داخلی و خارجی تصور میکند. نگاه شهوانی به انواع سلاحها دارد. سلاح برایش چیزی فراتر از ابزار دفاع در برابر تهاجم احتمالی دیگران است. تهاجمی که شواهد اثباتپذیر و عقلانی در مورد آن موجود باشد. به برتری تسلیحاتی نسبت به دیگران افتخار میکند، ولو اینکه هیچ خطری از جانب آنان متوجه کشور نباشد. درست مانند کودکی است که با اسباببازی مدل بالاترش پز میدهد.
غیرانسانی است، چون منطق روابط میان انسانها را با روابط میان حیوانات یکسان میانگارد که مطابق آن یا باید بخوری یا خورده میشوی. نقش همکاری میان انسان را در تمایز یافتن جوامع انسان از گلههای حیوانی نمیشناسد.
و تمام این موارد و موارد بسیار دیگر باعث میشوند که میهندوستی نوع نخست را اخلاقی و میهندوستی نوع دوم را غیراخلاقی بدانیم. باید بدانیم که هماهنگی کامل میان امر اخلاقی، امر سازنده و امر عقلانی وجود دارد. اگر گمان میکنید «میهندوستی پوتینی» باعث اعتلای فرهنگ روسیه و رفاه بیشتر روسها شد به دنبال نسخهای مانند آن بروید. در غیر این صورت دنبال نسخهای باشید که تعارضی با آزادی و عقلانیت ندارد.
👍152👎10
جناب گاو
کمرها را محکم ببندید! ۱ـ آب ده بیست سالی میشود که خیلیها در مورد بحران آب حرف میزنند. مردم هم از آن آگاه بودند. با این وجود، قطع آب برای خیلیها، به خصوص در شهرهای بزرگ و بالاخص در تهران، چیزی شوکهکننده بود! پرسش: در تمام این سالها دولتهای مختلف برای…
در نبود دولتمردان!
باز هم میگویم، گرچه خیلیها کاملاً باور ندارند این حرفم را که: کل حکومت تبدیل شده به یک گیجی مفرط، تشکیل شده از نهادهای حکومتی و گروههای مافیایی که فقط دور خودشان میچرخند و نمیتوانند یک ذره از کلافهای پیچیدهای که دور خودشان تنیدهاند کم کنند. در اقتصاد، در آب و حاملهای انرژی، در سیاست خارجی.... و نیز در مسائل امنیتی و دفاعی.
نمونههای بارزش: حالا که مسئله انرژی و آب بسیار بحرانی شده، بالاخره تصمیم گرفتند کاری بکنند. چه کار کردند؟ ۱- تصمیم گرفتند یک بوروکراسی جدید راه بیندازند تحت عنوان «سازمان بهینهسازی و مدیریت راهبردی انرژی» و ریاست آن را هم سپردند به اسماعیل سقاب اصفهانی، شخصی که در عمرش یک روزش را در بخش انرژی یا صنعت یا هیچ چیزی مربوط به اینها نگذرانده و فقط بلد است «مدیر» آن هم از نوع دولتی باشد! ۲- چماق کلفت و گنده در یک دست، و هویج باریک وپژمرده در دست دیگر گرفتهاند، و میخواهند تمام صنایع ریز و درشت را مجبور کنند به نصب پنلهای خورشیدی! ۳- در حالیکه تمام شهرهای کوچک و بزرگ مشکل آب دارند، دارند به سرعت برق و باد طرح انتقال آب از طالقان به تهران را پیش میبرند تا یک وقت خداینکرده مرکزنشینان دچار سختی نشوند. حالا اینکه موارد قبلی انتقال آب چه ضربههایی به محیط زیست زد و چه دشمنیهایی موجب شد هم مهم نیست! حقوق مالکیت هم که هیچوقت مهم نبوده.
توجه کنید که در بحران شدید انرژی و آب هستیم که میتواند اقتصاد مملکت را به باد فنا دهد، و اینها چیزهایی است که دولت انجام داده. شما در این اقدامات روزنهای از امید میبینید؟
مثال دیگر: در وسط جنگ (توجه کنید که ما رسماً از جنگ خارج نشدهایم) و وقتی انواع سوراخهای امنیتی و ضعفهای دفاعیمان برملا شده، به فکر علاج افتادهاند. چه کار کنیم، چه کار نکنیم؟ ایدهپردازانشان افتادهاند به همان خزعبلبافیهای همیشگیشان در مورد اتحاد با شرق و معاهده با چین و «کریدور» و «ژئوپلیتیک» و مانند آن، که فقط مایه خودارضایی ذهنی است. در مقام عمل هم، در کنار شورای امنیت ملی و دوجین شوراها و نهادهای امنیتی-نظامی دیگر، دارند یک بوروکراسی دیگر با نام «شورای عالی دفاع» درست میکنند! یعنی یک ذره نمیتوانند از دنیای بوروکراتیک خود فاصله بگیرند.
دوستان! ما در این کشور چیزی به نام سیاستمدار و دولتمرد نداریم. در حقیقت، نزدیک ۷۰ سال است که قحط دولتمرد حسابی آمده و هر روز هم از این لحاظ پس میرویم. ما فقط تعدادی ایدئولوگ و بوروکرات ابله داریم. همین!
باز هم میگویم، گرچه خیلیها کاملاً باور ندارند این حرفم را که: کل حکومت تبدیل شده به یک گیجی مفرط، تشکیل شده از نهادهای حکومتی و گروههای مافیایی که فقط دور خودشان میچرخند و نمیتوانند یک ذره از کلافهای پیچیدهای که دور خودشان تنیدهاند کم کنند. در اقتصاد، در آب و حاملهای انرژی، در سیاست خارجی.... و نیز در مسائل امنیتی و دفاعی.
نمونههای بارزش: حالا که مسئله انرژی و آب بسیار بحرانی شده، بالاخره تصمیم گرفتند کاری بکنند. چه کار کردند؟ ۱- تصمیم گرفتند یک بوروکراسی جدید راه بیندازند تحت عنوان «سازمان بهینهسازی و مدیریت راهبردی انرژی» و ریاست آن را هم سپردند به اسماعیل سقاب اصفهانی، شخصی که در عمرش یک روزش را در بخش انرژی یا صنعت یا هیچ چیزی مربوط به اینها نگذرانده و فقط بلد است «مدیر» آن هم از نوع دولتی باشد! ۲- چماق کلفت و گنده در یک دست، و هویج باریک وپژمرده در دست دیگر گرفتهاند، و میخواهند تمام صنایع ریز و درشت را مجبور کنند به نصب پنلهای خورشیدی! ۳- در حالیکه تمام شهرهای کوچک و بزرگ مشکل آب دارند، دارند به سرعت برق و باد طرح انتقال آب از طالقان به تهران را پیش میبرند تا یک وقت خداینکرده مرکزنشینان دچار سختی نشوند. حالا اینکه موارد قبلی انتقال آب چه ضربههایی به محیط زیست زد و چه دشمنیهایی موجب شد هم مهم نیست! حقوق مالکیت هم که هیچوقت مهم نبوده.
توجه کنید که در بحران شدید انرژی و آب هستیم که میتواند اقتصاد مملکت را به باد فنا دهد، و اینها چیزهایی است که دولت انجام داده. شما در این اقدامات روزنهای از امید میبینید؟
مثال دیگر: در وسط جنگ (توجه کنید که ما رسماً از جنگ خارج نشدهایم) و وقتی انواع سوراخهای امنیتی و ضعفهای دفاعیمان برملا شده، به فکر علاج افتادهاند. چه کار کنیم، چه کار نکنیم؟ ایدهپردازانشان افتادهاند به همان خزعبلبافیهای همیشگیشان در مورد اتحاد با شرق و معاهده با چین و «کریدور» و «ژئوپلیتیک» و مانند آن، که فقط مایه خودارضایی ذهنی است. در مقام عمل هم، در کنار شورای امنیت ملی و دوجین شوراها و نهادهای امنیتی-نظامی دیگر، دارند یک بوروکراسی دیگر با نام «شورای عالی دفاع» درست میکنند! یعنی یک ذره نمیتوانند از دنیای بوروکراتیک خود فاصله بگیرند.
دوستان! ما در این کشور چیزی به نام سیاستمدار و دولتمرد نداریم. در حقیقت، نزدیک ۷۰ سال است که قحط دولتمرد حسابی آمده و هر روز هم از این لحاظ پس میرویم. ما فقط تعدادی ایدئولوگ و بوروکرات ابله داریم. همین!
👍268👎6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
هر بوروکرات یک شاه نیست، بلکه یک خداست! احساس قدرت الهی دارد.
👍59
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بسیار گفتیم از بیلیاقتی و بیهودگی دولت و حکومت و بوروکراتها و تکنوکراتهایشان.
حالا یک کلمه بشنوید از لیاقت و ارزش بازار و نظم خودجوش.
حالا یک کلمه بشنوید از لیاقت و ارزش بازار و نظم خودجوش.
👍154👎6
Forwarded from پرهیز از پرتگاه توسعه!
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴 سخنان پرابهام ومتناقض استاندار خوزستان در همایش دیپلماسی و اقتصاد در۲/خرداد/۱۴۰۴
https://t.me/jolgeh_jonoobi
✍ مسعود قدکپور؛
چطور میشود به قیمت سوزاندن نخلستانهای زیبا و با شکوه خرمشهر، آبادان، شادگان، دشت آزادکان واهواز، نابودی تالابهای رویایی بینظیر شادگان و هورالعظیم، خشکیدن کارون خروشان، قطع آب مزارع کشاورزان بومی به نفع نیشکر، و استنشاق ریزگردها، خاکستر هور و سوزاندن بیش از یکصد هزار هکتار نیشکر و فلرهای نفتی؛ افتخار کرد خوزستان گندم ۱۴ میلیون و شکر ۳۵ میلیون ایرانی را تأمین میکند؟
خوزستانی که زمانی با نخلهای سر به فلک، آوای پرندگان زیبای مهاجر در هورالعظیم و شادگان و شکوه کارونِ خروشان، قلب ایران بود؛
چطور با نابودی همه اینها باز هم میتوان افتخار کرد که ما رکودار تحمل تمام مصائب و بدبختی های کشور هستیم!؟
استاندار بومی و عزیز! اگر هم بوم های شما خسته اند و نخواهند تامین کننده سور و سات خوشگذرانی ها در نیاوران، زعفرانیه، ولنجک، لواسان و دریاکنار باشند، مگر راهی جز پناه آوردن به شما دارند!؟
در شگفتم اساتید دانشگاه چمران چگونه اندیشههای مبتکرانهی!!! شما را تنها راه نجات خوزستان میدانند!؟
https://t.me/jolgeh_jonoobi
✍ مسعود قدکپور؛
چطور میشود به قیمت سوزاندن نخلستانهای زیبا و با شکوه خرمشهر، آبادان، شادگان، دشت آزادکان واهواز، نابودی تالابهای رویایی بینظیر شادگان و هورالعظیم، خشکیدن کارون خروشان، قطع آب مزارع کشاورزان بومی به نفع نیشکر، و استنشاق ریزگردها، خاکستر هور و سوزاندن بیش از یکصد هزار هکتار نیشکر و فلرهای نفتی؛ افتخار کرد خوزستان گندم ۱۴ میلیون و شکر ۳۵ میلیون ایرانی را تأمین میکند؟
خوزستانی که زمانی با نخلهای سر به فلک، آوای پرندگان زیبای مهاجر در هورالعظیم و شادگان و شکوه کارونِ خروشان، قلب ایران بود؛
چطور با نابودی همه اینها باز هم میتوان افتخار کرد که ما رکودار تحمل تمام مصائب و بدبختی های کشور هستیم!؟
استاندار بومی و عزیز! اگر هم بوم های شما خسته اند و نخواهند تامین کننده سور و سات خوشگذرانی ها در نیاوران، زعفرانیه، ولنجک، لواسان و دریاکنار باشند، مگر راهی جز پناه آوردن به شما دارند!؟
در شگفتم اساتید دانشگاه چمران چگونه اندیشههای مبتکرانهی!!! شما را تنها راه نجات خوزستان میدانند!؟
👍95👎2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
میپرسد کدام خری این کار را میکند که با کشت چغندرقند در آذربایجان با آبی که باید به دریاچه ارومیه میرفت چغندرقند تولید کنند و آن را به مشهد بفرستند که شکر تولید شود، چیزی که آخر کار فقط ضرر اقتصادی است (به اضافه خرابی محیط زیست)؟
جواب: همان خری که در خوزستان کشتهای وسیع نیشکر راه میاندازد! همان خری که بالادست زایندهرود بر تپههایی که خاک سطحی کمی دارند با پمپاژ آب در دو مرحله باغهای هلو ایجاد میکند، همان خری که وسط کویر یزد صنایع آببر و آلودهکننده ایجاد میکند....
این همان خری است که میخواهد توسعه ایجاد کند! این همان خری است که به جای احترام به قوانین حقوقی چون قانون مالکیت و حقآبه و آزادی اقتصادی، میخواهد با برنامهریزی کشور را توسعه دهد. همان دانشگاهی و نخبه و تکنوکراتی که «ایران، ایران» از دهانش نمیافتد، وانمود میکند هیچگاه به فکر منافع خود نیست، و هیچگاه هم مسؤولیتپذیری ندارد.
جواب: همان خری که در خوزستان کشتهای وسیع نیشکر راه میاندازد! همان خری که بالادست زایندهرود بر تپههایی که خاک سطحی کمی دارند با پمپاژ آب در دو مرحله باغهای هلو ایجاد میکند، همان خری که وسط کویر یزد صنایع آببر و آلودهکننده ایجاد میکند....
این همان خری است که میخواهد توسعه ایجاد کند! این همان خری است که به جای احترام به قوانین حقوقی چون قانون مالکیت و حقآبه و آزادی اقتصادی، میخواهد با برنامهریزی کشور را توسعه دهد. همان دانشگاهی و نخبه و تکنوکراتی که «ایران، ایران» از دهانش نمیافتد، وانمود میکند هیچگاه به فکر منافع خود نیست، و هیچگاه هم مسؤولیتپذیری ندارد.
👍269👎4
Forwarded from چرا ملتها شکست میخورند؟
ابزار خودارضایی جدید: تنهایی استراتژیک!
در طول صد سال اخیر ایرانی جماعت با این توهم باد شده که انگار مرکز ثقل جهان است و موضوع غیبت و بحث روز و شب سران کشورهاست. با وجود این توهم، همه چیز را هم از روی دست فرنگ تقلید میکرد و یکی از آنها «ناسیونالیسم» بود. مثلاً برای خودش بافت که ما «ملت قدیم» هستیم! چگونه میشود مفهوم متاخر ملّت را به صدها سال قبل تسری داد را آدمی نمیفهمد. وقتی در جنگ هرات، دولت ایران از سایر ایالتها کمک مالی طلبید کسی حاضر نشد برای حفظ هرات سنار سی شاهی پول بدهد، آنوقت ملّت مدرن کجا بود!؟ اصلاً جدید را چگونه میتوان در قدیم چپاند؟!
بگذریم! اخیراً بعد از حجم مهملات دموده شده، چیز جدیدی کشف کردهاند و آن این است که ما از زمان ساسانیان، تنهایی استراتژیک داریم! این مهمل جدید را هم باید در چارچوب توهم «خودبزرگپنداری» مرسوم درک کرد. آدمی از این مزخرف جدید دیگر نمیداند چه بنویسد! شاید هیچ کشوری را در جهان نتوان پیدا کرد که با دست خود، خودش را نابود و منزوی کرده باشد، اما چون سوزن زدن به خود ممکن است موجب فروریختن خرافات ناسیونالیستی شود، یک ترکیب جدید تولید شده که باز حس «استثنا بودن» به ایرانی بدهد که «تو اگر کشور اینچنینی و این همه مشکلات داری، تقصیر خودت نیست، بلکه چون تنهایی! خاص هستی!» حالا جالب اینجاست که ایران و دولتش در طول لااقل دو قرن اخیر همیشه به نحوی از کمک و مساعدت دولتهای خارجی(که البته متناسب با منافع خود عمل میکردند) برخوردار بود. از سیاست موازنه در دوران قاجار بگیرید که با کمک انگلیس خطر بالقوه روسیه را دفع میکردند، تا اتحاد شاه با بلوک غرب در عین حفظ روابط خوب با شوروی.
در طول صد سال اخیر ایرانی جماعت با این توهم باد شده که انگار مرکز ثقل جهان است و موضوع غیبت و بحث روز و شب سران کشورهاست. با وجود این توهم، همه چیز را هم از روی دست فرنگ تقلید میکرد و یکی از آنها «ناسیونالیسم» بود. مثلاً برای خودش بافت که ما «ملت قدیم» هستیم! چگونه میشود مفهوم متاخر ملّت را به صدها سال قبل تسری داد را آدمی نمیفهمد. وقتی در جنگ هرات، دولت ایران از سایر ایالتها کمک مالی طلبید کسی حاضر نشد برای حفظ هرات سنار سی شاهی پول بدهد، آنوقت ملّت مدرن کجا بود!؟ اصلاً جدید را چگونه میتوان در قدیم چپاند؟!
بگذریم! اخیراً بعد از حجم مهملات دموده شده، چیز جدیدی کشف کردهاند و آن این است که ما از زمان ساسانیان، تنهایی استراتژیک داریم! این مهمل جدید را هم باید در چارچوب توهم «خودبزرگپنداری» مرسوم درک کرد. آدمی از این مزخرف جدید دیگر نمیداند چه بنویسد! شاید هیچ کشوری را در جهان نتوان پیدا کرد که با دست خود، خودش را نابود و منزوی کرده باشد، اما چون سوزن زدن به خود ممکن است موجب فروریختن خرافات ناسیونالیستی شود، یک ترکیب جدید تولید شده که باز حس «استثنا بودن» به ایرانی بدهد که «تو اگر کشور اینچنینی و این همه مشکلات داری، تقصیر خودت نیست، بلکه چون تنهایی! خاص هستی!» حالا جالب اینجاست که ایران و دولتش در طول لااقل دو قرن اخیر همیشه به نحوی از کمک و مساعدت دولتهای خارجی(که البته متناسب با منافع خود عمل میکردند) برخوردار بود. از سیاست موازنه در دوران قاجار بگیرید که با کمک انگلیس خطر بالقوه روسیه را دفع میکردند، تا اتحاد شاه با بلوک غرب در عین حفظ روابط خوب با شوروی.
👍160👎4
چرا ملتها شکست میخورند؟
ابزار خودارضایی جدید: تنهایی استراتژیک! در طول صد سال اخیر ایرانی جماعت با این توهم باد شده که انگار مرکز ثقل جهان است و موضوع غیبت و بحث روز و شب سران کشورهاست. با وجود این توهم، همه چیز را هم از روی دست فرنگ تقلید میکرد و یکی از آنها «ناسیونالیسم» بود.…
به جای «تنهایی استراتژیک»، باید گفت «انزوای خودساخته»!
دیدهاید آدمهای افسرده و کمی روانی، دچار نارسیسیسم، و منزجر از جامعه را (sociopath)؟ اینها با همه بداخلاقند، از بقیه منزجرند، ولی همیشه یک لیست از بدیها و ظلمهایی که بقیه به آنها کردهاند را در آستین دارند، از عالم و آدم طلبکارند، و از پناه بردن به افسردگی در انزوای خودشان و ور رفتن با احساس انزوا لذتی مازوخیستی میبرند. این حال و هوای جمعی ماست در کشوری به اسم ایران!
➖➖➖➖➖➖
همین مورد اخیر معاهده بین جمهوری آذربایجان و ارمنستان در مورد زنگهزور را در نظر بگیرید که با پادرمیانی ترامپ انجام شد. این کار میتوانست عوض آمریکا توسط ما انجام شود. هر چه باشد ایران است که دارای بستگیهای ژرف فرهنگی با هر دو طرف است. ما میتوانستیم بهترین روابط را با هر دو کشور داشته باشیم. ما میتوانستیم فستیوال موسیقی ترکی در تبریز و فستیوال موسیقی ملل با حضور آذریها و کردها و ارمنیها در ارومیه و اصفهان برقرار کنیم. ما در بهترین موقعیت برای دوستی با همه بودیم. بیشک علیاف سیاستمدار فاسدی است و شاید دنبال پانترکیسم هم باشد! ولی فسادش بهما ربطی ندارد، و از پانترکیسم او هم حتی میتوانستیم به نفع خود استفاده کنیم، زیرا که جمعیت ترکزبان ایران از جمعیت کشور او بیشتر است و تبریز میتوانست به عنوان مرکز دوستی دو کشور باشد. میتوانستیم با دوستی در هر دو کشور مراکز آموزش فارسی بگذاریم! هزار کار میتوانستیم بکنیم، اکر یک ذره عقل داشتیم.
یا لااقل، اگر دچار آمریکاستیزی حاد (به یاری برادران چپی-اسلامی) نبودیم، میتوانستیم قسمتی از مذاکرات باشیم. میتوانستیم منافع خود را تامین کنیم.
در یک کلام، خیلی بالاتر ومرفهتر و مفیدتر و آدمتر از الانمان بودیم، اگر از یک طرف اینقدر دچار ایدئولوژی چپی-اسلامی و از طرف دیگر مبتلا به بیماری حاد خود...پنداری ایرانی نبودیم.
دیدهاید آدمهای افسرده و کمی روانی، دچار نارسیسیسم، و منزجر از جامعه را (sociopath)؟ اینها با همه بداخلاقند، از بقیه منزجرند، ولی همیشه یک لیست از بدیها و ظلمهایی که بقیه به آنها کردهاند را در آستین دارند، از عالم و آدم طلبکارند، و از پناه بردن به افسردگی در انزوای خودشان و ور رفتن با احساس انزوا لذتی مازوخیستی میبرند. این حال و هوای جمعی ماست در کشوری به اسم ایران!
➖➖➖➖➖➖
همین مورد اخیر معاهده بین جمهوری آذربایجان و ارمنستان در مورد زنگهزور را در نظر بگیرید که با پادرمیانی ترامپ انجام شد. این کار میتوانست عوض آمریکا توسط ما انجام شود. هر چه باشد ایران است که دارای بستگیهای ژرف فرهنگی با هر دو طرف است. ما میتوانستیم بهترین روابط را با هر دو کشور داشته باشیم. ما میتوانستیم فستیوال موسیقی ترکی در تبریز و فستیوال موسیقی ملل با حضور آذریها و کردها و ارمنیها در ارومیه و اصفهان برقرار کنیم. ما در بهترین موقعیت برای دوستی با همه بودیم. بیشک علیاف سیاستمدار فاسدی است و شاید دنبال پانترکیسم هم باشد! ولی فسادش بهما ربطی ندارد، و از پانترکیسم او هم حتی میتوانستیم به نفع خود استفاده کنیم، زیرا که جمعیت ترکزبان ایران از جمعیت کشور او بیشتر است و تبریز میتوانست به عنوان مرکز دوستی دو کشور باشد. میتوانستیم با دوستی در هر دو کشور مراکز آموزش فارسی بگذاریم! هزار کار میتوانستیم بکنیم، اکر یک ذره عقل داشتیم.
یا لااقل، اگر دچار آمریکاستیزی حاد (به یاری برادران چپی-اسلامی) نبودیم، میتوانستیم قسمتی از مذاکرات باشیم. میتوانستیم منافع خود را تامین کنیم.
در یک کلام، خیلی بالاتر ومرفهتر و مفیدتر و آدمتر از الانمان بودیم، اگر از یک طرف اینقدر دچار ایدئولوژی چپی-اسلامی و از طرف دیگر مبتلا به بیماری حاد خود...پنداری ایرانی نبودیم.
👍206👎6
جناب گاو
به جای «تنهایی استراتژیک»، باید گفت «انزوای خودساخته»! دیدهاید آدمهای افسرده و کمی روانی، دچار نارسیسیسم، و منزجر از جامعه را (sociopath)؟ اینها با همه بداخلاقند، از بقیه منزجرند، ولی همیشه یک لیست از بدیها و ظلمهایی که بقیه به آنها کردهاند را در آستین…
در مورد تفاهم زنگهزور بین آذربایجان و ارمنستان و با میانجیگری آمریکا، چنان از «شکست استراتژیک» برای ایران صحبت میشود که انگار اتفاق خاصی افتاده. آقاجان! دههزار سال دیگر هم که وضعیت فعلی ادامه پیدا میکرد، برای ما چه سودی داشت؟
الان میزان تجارت ما با کشور آذربایجان چه قدر است؟ جواب: حدود یکدهم تا یکبیستم تجارت آذربایجان با ترکیه. حتی با ارمنستان که همیشه روابط بهتری داشتهایم تجارت زیادی نداریم. چقدر روابط تجاری با اروپا داریم؟ با اقلیم کردستان عراق که زمانی میزبان رهبرانش در ایران بودیم چقدر مبادله تجاری (نسبت به آنچه ترکیه دارد) داریم؟ در سوریه اسد چطور؟
مشکل ما مشکل کریدورها و ژئوپلیتیک و خزعبلات پرطمطراق دیگر نیست. مشکل ما مشکل عدم کامل عقل در روابط خارجی، و نوعی نارسیسیسم پنهان و آشکار است، و نیز بدگمانی به تجارت و بازرگانی! همه مرزهای آبی و خاکی پهناور ما چیزی را حل نخواهند کرد مادامی که اینها را در خودمان ریشهای حل نکنیم.
الان میزان تجارت ما با کشور آذربایجان چه قدر است؟ جواب: حدود یکدهم تا یکبیستم تجارت آذربایجان با ترکیه. حتی با ارمنستان که همیشه روابط بهتری داشتهایم تجارت زیادی نداریم. چقدر روابط تجاری با اروپا داریم؟ با اقلیم کردستان عراق که زمانی میزبان رهبرانش در ایران بودیم چقدر مبادله تجاری (نسبت به آنچه ترکیه دارد) داریم؟ در سوریه اسد چطور؟
مشکل ما مشکل کریدورها و ژئوپلیتیک و خزعبلات پرطمطراق دیگر نیست. مشکل ما مشکل عدم کامل عقل در روابط خارجی، و نوعی نارسیسیسم پنهان و آشکار است، و نیز بدگمانی به تجارت و بازرگانی! همه مرزهای آبی و خاکی پهناور ما چیزی را حل نخواهند کرد مادامی که اینها را در خودمان ریشهای حل نکنیم.
Telegram
جناب گاو
به جای «تنهایی استراتژیک»، باید گفت «انزوای خودساخته»!
دیدهاید آدمهای افسرده و کمی روانی، دچار نارسیسیسم، و منزجر از جامعه را (sociopath)؟ اینها با همه بداخلاقند، از بقیه منزجرند، ولی همیشه یک لیست از بدیها و ظلمهایی که بقیه به آنها کردهاند را در آستین…
دیدهاید آدمهای افسرده و کمی روانی، دچار نارسیسیسم، و منزجر از جامعه را (sociopath)؟ اینها با همه بداخلاقند، از بقیه منزجرند، ولی همیشه یک لیست از بدیها و ظلمهایی که بقیه به آنها کردهاند را در آستین…
👍234👎7
جناب گاو
در مورد تفاهم زنگهزور بین آذربایجان و ارمنستان و با میانجیگری آمریکا، چنان از «شکست استراتژیک» برای ایران صحبت میشود که انگار اتفاق خاصی افتاده. آقاجان! دههزار سال دیگر هم که وضعیت فعلی ادامه پیدا میکرد، برای ما چه سودی داشت؟ الان میزان تجارت ما با کشور…
هر که گفت قرارداد مربوط به زنگزور حاصل ضعف دیپلماتیک دولت است، بزنید توی دهانش!
بلکه هر که گفت که حاصل استراتژیهای اشتباه نظام است، بزنید توی دهانش!
هر که گفت حاصل شکست از اسرائیل است، باز بزنید توی دهانش!
این ورای استراتژی و دیپلماسی روز و این چیزهاست! بلکه حاصل چند دهه بیخردی و حماقت در اتخاذ یک سیاست خارجی کاملاً بیمعناست. حاصل چند دهه حکمرانی ضعیفالعقلان و خبیثان ایدئولوژیک است. و یادمان نرود: حاصل یومالنحس ۱۳ آبان است....
بلکه هر که گفت که حاصل استراتژیهای اشتباه نظام است، بزنید توی دهانش!
هر که گفت حاصل شکست از اسرائیل است، باز بزنید توی دهانش!
این ورای استراتژی و دیپلماسی روز و این چیزهاست! بلکه حاصل چند دهه بیخردی و حماقت در اتخاذ یک سیاست خارجی کاملاً بیمعناست. حاصل چند دهه حکمرانی ضعیفالعقلان و خبیثان ایدئولوژیک است. و یادمان نرود: حاصل یومالنحس ۱۳ آبان است....
Telegram
جناب گاو
در مورد تفاهم زنگهزور بین آذربایجان و ارمنستان و با میانجیگری آمریکا، چنان از «شکست استراتژیک» برای ایران صحبت میشود که انگار اتفاق خاصی افتاده. آقاجان! دههزار سال دیگر هم که وضعیت فعلی ادامه پیدا میکرد، برای ما چه سودی داشت؟
الان میزان تجارت ما با کشور…
الان میزان تجارت ما با کشور…
👍259👎3
Forwarded from دغلکاری نخبگان، کانال اصغر حکمتیار
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
نظر مرحوم محمدرضاشاه راجع به فلسطینی ها
محمدرضاشاه تبار نیک و حق تخت سلطنت نداشت. اصلاحات ارضی او هم خدشه کننده حقوق مالکیت و نظام سلطنت بود. تحت تاثیر روح قرن بیستم بود و سیاستهای سوسیالیستی را پذیرفته بود. سیاستهای متمرکز بر رفاه (و نه آزادی اقتصادی) به جنون اجتماعی و بحران هویت انجامید. او در انباشت باد هم مقصر بود. نحوه مدیریت او هم بسیار متمرکز و آسیب پذیر بود. در مقابل یاغیان و فتنه گران هم زود متزلزل شد و از تخت گذشت.
اما خیرخواه ملت بود. نیز نمی شود نامردی کرد و سیاست خارجی او را ستایش نکرد. به دلیل ارتباطات گسترده اش با افراد پرنفوذ دنیا اشراف عالی بر امور جهان و منطقه داشت. حرف های او راجع به فلسطینی ها هنوز بجاست.
محمدرضاشاه تبار نیک و حق تخت سلطنت نداشت. اصلاحات ارضی او هم خدشه کننده حقوق مالکیت و نظام سلطنت بود. تحت تاثیر روح قرن بیستم بود و سیاستهای سوسیالیستی را پذیرفته بود. سیاستهای متمرکز بر رفاه (و نه آزادی اقتصادی) به جنون اجتماعی و بحران هویت انجامید. او در انباشت باد هم مقصر بود. نحوه مدیریت او هم بسیار متمرکز و آسیب پذیر بود. در مقابل یاغیان و فتنه گران هم زود متزلزل شد و از تخت گذشت.
اما خیرخواه ملت بود. نیز نمی شود نامردی کرد و سیاست خارجی او را ستایش نکرد. به دلیل ارتباطات گسترده اش با افراد پرنفوذ دنیا اشراف عالی بر امور جهان و منطقه داشت. حرف های او راجع به فلسطینی ها هنوز بجاست.
👍269👎25
دغلکاری نخبگان، کانال اصغر حکمتیار
نظر مرحوم محمدرضاشاه راجع به فلسطینی ها محمدرضاشاه تبار نیک و حق تخت سلطنت نداشت. اصلاحات ارضی او هم خدشه کننده حقوق مالکیت و نظام سلطنت بود. تحت تاثیر روح قرن بیستم بود و سیاستهای سوسیالیستی را پذیرفته بود. سیاستهای متمرکز بر رفاه (و نه آزادی اقتصادی)…
بسیار از ستمهایی که در قرن بیستم به فلسطینیان رفت شنیدهایم. اما قرن بیستم قرنی بود که ظلم بسیاری به خیلی از مردمان در سرتاسر دنیا شد!
شما فقط داستان ارمنیهای داخل عثمانی را در نظر بگیرید. تعداد زیادی ارمنی در روستاها و شهرهای ترکیه امروز میزیستند. اینها و اجدادشان قرنها، بلکه شاید هزاران سال، در آنجا زیسته بودند. امروز تقریباً هیچ ارمنی در آنجا نمانده. «ترکان جوان»، گروهی سکولار که همهکاره حکومت عثمانی شده بودند، میخواستند «ملت ترک» درست کنند، پس ارمنیها را پاکسازی کردند. چیزی در حدود یک میلیون ارمنی در این پاکسازی به نکبت و فلاکت و به بدترین وجه مردند!
یا سرزمینهای «پروس شرقی» را در نظر بگیرید. افرادی که با تاریخ اروپا ناآشنایند، ممکن است از بعضی ارجاعات قدیمی به بعضی «شهرهای آلمانی» که الان اصلأ آلمانی نیستند گیج شوند. سرزمینهای نسبتا گستردهای در شمال لهستان امروز تا شرق روسیه برای چند قرن آلمانی زبان بودند و قسمتی از پروس (پروس شرقی) بودند. در حقیقت، حکومت پروس حکومتی بود که از شرق سرزمینهای آلمانی زبان شروع شد و کمکم دایرهاش وسیع شد تا آنکه در اواسط قرن نوزدهم، توانستند اکثر سرزمین های آلمانی زبان را تحت لوای قیصر خود متحد کنند و کشور نوین آلمان را پایه گذاشتند. بعد از جنگ جهانی دوم، یک پاکسازی گسترده از آلمانیزبانهای این قسمت توسط بلوک شرق انجام شد و همه آلمانیزبانها (یعنی چند میلیون) را از این سرزمینها اخراج کردند.
اینها فقط مشت نمونه خروار بود. اگر بخواهیم از تمام کشتارها، پاکسازیهای قومی و مذهبی، قحطیهای تصنعی و.... در آن قرن نفرینشده بنویسیم هفتاد من مثنوی خواهد شد. ظلم بر فلسطینیان در آن زمانها، اگرچه حقیقی و در جای خود بزرگ، در مقابل خیلی از اینها رنگ میبازد.
شما فقط داستان ارمنیهای داخل عثمانی را در نظر بگیرید. تعداد زیادی ارمنی در روستاها و شهرهای ترکیه امروز میزیستند. اینها و اجدادشان قرنها، بلکه شاید هزاران سال، در آنجا زیسته بودند. امروز تقریباً هیچ ارمنی در آنجا نمانده. «ترکان جوان»، گروهی سکولار که همهکاره حکومت عثمانی شده بودند، میخواستند «ملت ترک» درست کنند، پس ارمنیها را پاکسازی کردند. چیزی در حدود یک میلیون ارمنی در این پاکسازی به نکبت و فلاکت و به بدترین وجه مردند!
یا سرزمینهای «پروس شرقی» را در نظر بگیرید. افرادی که با تاریخ اروپا ناآشنایند، ممکن است از بعضی ارجاعات قدیمی به بعضی «شهرهای آلمانی» که الان اصلأ آلمانی نیستند گیج شوند. سرزمینهای نسبتا گستردهای در شمال لهستان امروز تا شرق روسیه برای چند قرن آلمانی زبان بودند و قسمتی از پروس (پروس شرقی) بودند. در حقیقت، حکومت پروس حکومتی بود که از شرق سرزمینهای آلمانی زبان شروع شد و کمکم دایرهاش وسیع شد تا آنکه در اواسط قرن نوزدهم، توانستند اکثر سرزمین های آلمانی زبان را تحت لوای قیصر خود متحد کنند و کشور نوین آلمان را پایه گذاشتند. بعد از جنگ جهانی دوم، یک پاکسازی گسترده از آلمانیزبانهای این قسمت توسط بلوک شرق انجام شد و همه آلمانیزبانها (یعنی چند میلیون) را از این سرزمینها اخراج کردند.
اینها فقط مشت نمونه خروار بود. اگر بخواهیم از تمام کشتارها، پاکسازیهای قومی و مذهبی، قحطیهای تصنعی و.... در آن قرن نفرینشده بنویسیم هفتاد من مثنوی خواهد شد. ظلم بر فلسطینیان در آن زمانها، اگرچه حقیقی و در جای خود بزرگ، در مقابل خیلی از اینها رنگ میبازد.
👍192👎31
On Liberty | دربارهی آزادی
❈ دولت و محیطزیست: دریاچهی آرال، شوروی سابق: در اوایل دههی ۱۹۶۰، دولت شوروی با هدف تبدیل شدن به صادرکنندهی عمدهی پنبه، تصمیم گرفت رودهای آمودریا و سیردریا را که آب دریاچهی آرال را تأمین میکردند به سوی بیابانهای آسیای میانه تغییر مسیر دهد تا پنبه،…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
با دلی پرخون، ولی چشمانی خشک چون دریاچه ارومیه، چون زایندهرود، چون نخلستانهای خشکیده جنوب، چون دریاچه هامون، چون هورالعظیم.....
گاه ما را به خاطر بعضی مواضعمان به نداشتن میهندوستی محکوم میکنند! ولی آیا آنکه میهنش را دوست دارد، الان بزرگترین غمش نباید محیط زیستی باشد که نابود شده، و اقتصاد و رفاه مردمش که به فنا رفته؟
ولی نه! الان معیار وطندوستی خزعبلات بافتن در مورد «ایرانشهر» است و هی «ایران ایران» کردن و عالم و آدم، به خصوص همسایگان، را دشمن پنداشتن و به آنها فحش دادن.
گاه ما را به خاطر بعضی مواضعمان به نداشتن میهندوستی محکوم میکنند! ولی آیا آنکه میهنش را دوست دارد، الان بزرگترین غمش نباید محیط زیستی باشد که نابود شده، و اقتصاد و رفاه مردمش که به فنا رفته؟
ولی نه! الان معیار وطندوستی خزعبلات بافتن در مورد «ایرانشهر» است و هی «ایران ایران» کردن و عالم و آدم، به خصوص همسایگان، را دشمن پنداشتن و به آنها فحش دادن.
👍185👎6
هنوز دو روز نگذشته از «همه ما ملت ایرانیم» و «بیحجاب و باحجاب نداریم» و استفاده از نمادهای ملی، الان دوباره برگشتند به حالت دیفالت و همیشگی، و کل شهر تهران را پر کردهاند از این بنرها، که تصاویر رویش باز همان اقلیت بسیار کوچکی را نشان میدهد که پایداریچیها و زاکانی و دوستان میپسندند! همان خودیهای همیشگی.
فقط وقتی در معرض دشمن خارجیاند، همه ملت ایران هستند. به محض اینکه خطر خارجی رفع شد، میشوند «هر کس دوست ندارد از ایران برود» و «همین است که هست»! همان اقلیت کوچک با آن قیافههای روی این بنرها برای حفظ حکومت و زدن تو سر بقیه که از خودیها نیستند کفایت میکند، پس کافی است آنها را نگاه داشت. بقیه به درک، لااقل تا حمله بعدی تا آنها هم دوباره «ملت» و «هموطن» شوند.
فقط وقتی در معرض دشمن خارجیاند، همه ملت ایران هستند. به محض اینکه خطر خارجی رفع شد، میشوند «هر کس دوست ندارد از ایران برود» و «همین است که هست»! همان اقلیت کوچک با آن قیافههای روی این بنرها برای حفظ حکومت و زدن تو سر بقیه که از خودیها نیستند کفایت میکند، پس کافی است آنها را نگاه داشت. بقیه به درک، لااقل تا حمله بعدی تا آنها هم دوباره «ملت» و «هموطن» شوند.
👍298👎16
جناب گاو
آخر این چه دینداری است؟! اتوبوسها و رانندگان اتوبوسها را مجبور میکنند در ایام اربعین سیدالشهداء (ع) بروند مرزهای عراق برای جابجایی زائران. عذر یا بهانهشان هم این است که اگر این کار را نکنند ازدحام زائران میشود و بعضی هم سوءاستفاده میکنند و کرایههای…
«دلم برای کربلا و نجف پرپر میزند. گویی که امام حسین خود مرا طلبیده است و به خاک پاک و بهشتگون کربلا میخواند. این اربعین با تمام عاشقان امام حسین همراه میشویم و آن میثاقی که در روز ازل بستیم را در زیارت کربلا و نجف تجدید میکنیم. ما عاشقان حسینیم.»
خیر! شما غلط کردید! شما عاشقان هوا و هوس خودید که گاه به صورت سطحی فرمی دینی مییابد. دینداری در اطاعت از خداست، نه اطاعت از احساسات! حتی اگر بگذریم از اینکه مراسم اربعین را به شدت سیاسی کردهاند (تحت بهانه اینکه «من سیاسی نیستم»، و یا حتی به این دلیل که سیاست حاکم بر ایران را درست و شرعی میدانید)، حتی اگر ریختوپاشهای حکومتی و از بودجه دولت در این مراسم را نادیده بگیرید (چرا که همه عادت کردهایم حکومت هرجا دلش خواست ریختوپاش کند)، حتی اگر همه اینها را نادیده بگیرید، آیا میتوانید این را نادیده بگیرید که اتوبوسها و رانندههای آنها را *مجبور* میکنند که در این ایام به این مسیر بروند؟ همین یک نکته کافی است که این سفر را حرام کند!
خیر! شما غلط کردید! شما عاشقان هوا و هوس خودید که گاه به صورت سطحی فرمی دینی مییابد. دینداری در اطاعت از خداست، نه اطاعت از احساسات! حتی اگر بگذریم از اینکه مراسم اربعین را به شدت سیاسی کردهاند (تحت بهانه اینکه «من سیاسی نیستم»، و یا حتی به این دلیل که سیاست حاکم بر ایران را درست و شرعی میدانید)، حتی اگر ریختوپاشهای حکومتی و از بودجه دولت در این مراسم را نادیده بگیرید (چرا که همه عادت کردهایم حکومت هرجا دلش خواست ریختوپاش کند)، حتی اگر همه اینها را نادیده بگیرید، آیا میتوانید این را نادیده بگیرید که اتوبوسها و رانندههای آنها را *مجبور* میکنند که در این ایام به این مسیر بروند؟ همین یک نکته کافی است که این سفر را حرام کند!
👍402👎34