از زمره پیروزی‌های نظام: در بیست سال گذشته که آمریکا در جنگ بزرگی حضور نداشته، هیچ کشوری هواپیمایش را نزده!

حالا بگذریم که عراق در جریان جنگ خلیج لااقل ۵۰ تایی از هواپیماهای آمریکا را ساقط کرد.

یادش بخیر! یادتان می‌آید نظام شکست‌ناپذیر ج.ا. تا همین دو سال پیش چه «عمق استراتژیکی» داشت؟!

(عمق را با ع خیلی غلیظ بخوانید تا حق مطلب ادا شود.)

به این موجودات مفلوک که ما را هم با خودشان به ته مغاک کشیده‌اند بنگرید و دلیل این‌که «دروغ» در تمام مکاتب اخلاقی رذیلت بزرگی است را دریابید؛ آن‌قدر به دیگران دروغ گفتند که چشمان خودشان هم در برابر واقعیات واضح کور شده!

این چند وقته همیشه پیش خودم فکر کرده‌ام که، حتی در میان ابله‌ترین و متعصب‌ترین و ایدئولوژی‌زده‌ترین انسان‌ها هم، این مقدار حماقتی که در این جمع می‌بینیم و این میزان از ندیدن واقعیت‌های کاملاً مشهود، خیلی غیرطبیعی است. واقعاً انگاری خداوند چشم‌ها و گوش‌هایشان را بسته تا نبینند و نشنوند و سزای خود را ببینند!

خدای مهربان به ما بندگان خود رحم کند!

یادم می‌آید که جنگ اول خلیج که شد (۳۵ سال پیش، بین عراق و آمریکا بر سر کویت)، در جمعه‌ای بعد از عملیات مهیب آمریکا، هاشمی رفسنجانی خطیب نماز جمعه تهران بود. می‌گفت که در روزهای پیش از شروع حمله، حکومت ایران بسیار به صدام هشدار داد که آمریکا به زودی حمله‌اش را شروع خواهد کرد. صدام باور نداشت، و گمان می‌کرد که آمریکایی‌ها بلوف می‌زنند. در حقیقت، خود آمریکایی‌ها هم، شاید ناخواسته، سیگنال‌هایی بروز داده بودند که می‌شد بر دودلی‌شان در حمله تعبیر کرد. حضور ۶ ناو هواپیمابر در خلیج هم نتوانست به صدام آنگونه که باید هشدار دهد (در مقایسه، الان فقط یک ناو هواپیمابر آمریکا در منطقه حضور فعال دارد!).

خلاصه که صدام باور نکرد و آن شد که شد! ارتش عراق که در آن زمان برحسب بعضی تخمین‌ها چهارمین قدرت نظامی دنیا حساب می‌شد، ظرف دو ماه تارو‌مار و نابود شد و هیچگاه دیگر قد علم نکرد.

چه چیزها که در این عمر خود ندیدیم!

دوستی داشتم مذهبی و درس‌خوانده. کم‌کم به دلایل مختلف از دین روگردان شد. علت اصلی این تغییر انزجارش از ریاکاری مدعیان دین در نظام ج.ا. بود. کارش به جایی رسید که، حتی وقتی که هنوز کاملاً از دین برنگشته بود، از شنیدن صدای اذان منزجر می‌شد، یا حتی از تسبیح چوبی که به هدیه از قونیه برایش آورده بودم ابراز انزجار کرد! هر نمود بیرونی دینداری برایش زجرآور بود. آخر کار بی‌دین و بی‌خدا (لااقل در مورد خدای ادیان ابراهیمی) شد، و حتی می‌شود گفت ضددین و ضدخدا!

اما با وجود انزجارش از ج.ا. کار کارمندی دولت و حقوقش را رها نکرد. طرفه آنکه الان هم همانقدر بی‌دین و ضدخداست، ولی طرفدار و توجیه‌کننده خیلی از سیاست‌های ج.ا. به خصوص در حیطه امور خارجی شده و برایشان فلسفه می‌بافد!

در آینده نزدیک از این جور افراد زیاد خواهید دید.

ٱللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِى طُغْيَـٰنِهِمْ يَعْمَهُونَ

سخن (شاید) آخر

بیش از هشت سال از عمر این کانال می‌گذرد. کانال را به اصرار دوستی راه انداختم که از من خواست مطالبی را، که گهگاه در این گروه یا آن گروه متشکل از دوستان می‌نوشتم، در کانالی منتشر کنم.

در ابتدا واقعاً قصد نداشتم که کانال شخص شخیص جناب گاو کانال سیاسی باشد، زیرا که جنابشان واقعاً آدم سیاسی نیست، هیچگاه دنبال موقعیت یا فعالیت سیاسی نبوده، و کلاً گاوی است خوشحال در مرتعش و در انزوای خودش! قصد داشتم بیشتر به امراض اقتصادی و مسائل فرهنگی بپردازم.

اما هر روز بیش از پیش مشخص شد که دردهای ما بیشتر از نوع ایدئولوژیک است، و بر جناب‌شان هر روز واضح‌تر شد که سیاست خارجی ما، نه تنها اقتصاد و فرهنگ و‌ کل سیاست‌مان را گروگان گرفته، بلکه دیر یا زود به فاجعه ختم خواهد شد. متاسفانه نظرم درست درآمد!

مسلما این کانال هیچگاه دایره تاثیر وسیعی نداشت. مسلماً تاثیرش از تاثیر خیلی از سلبریتی‌های فضای مجازی کمتر بود. منتهای مطلب، چون اسم و رسم واقعی من را خیلی‌ها می‌دانستند و‌ چون ذاتاً از دردسر خوشم نمی‌آید و همان چرای مراتع پر از گل را به هر چیز دیگر ترجیح می‌دهم، لازم بود که در سخن گفتن مواظب باشم. از شش سال پیش که در مورد لزوم بازنگری در سیاست‌مان در قبال اسرائیل نوشتم، خیلی‌ها خوش‌شان نیامد. بعد از جریان ۷ اکتبر که من مصرانه استدلال می‌کردم که ما نمی‌بایست مساله فلسطین را مساله خودمان کنیم، حتی به طرفداری از اسرائیل هم متهم شدم( چیزی که من مسلماً نبودم).

به هر حال، احتمالاً به زودی نتیجه آن مسیری که، علیرغم خواسته‌های افرادی چون اینجانب، طی شد را خواهیم دید. اگر ترامپ به تهدیدهای خود در مورد زدن زیرساخت‌ها به طور جدی عمل کند، نمی‌دانم چقدر نوشتن در این کانال و یا خواندنش برای خوانندگان میسر خواهد بود. به نظر می‌رسد روزهای سختی در پیش رو داریم. ممکن است مدتی (شاید مدید) این کانال به حالت تعطیل یا نیمه‌تعطیل درآید.

در هر صورت، از این که با من بودید و‌حرف‌های گاه خوبم را شنیدید و اشتباهاتم را ندیده گرفتید و مزخرفاتم را تحمل کردید، از شما سپاسگزارم. از خدا برای خودم و شما خواستار محافظت، راهنمایی و کمک ام.

موازنه قدرت کاملا برقرار است:

اصابت چند ریزمهمات به مادون حیوانات حریدی در بنی براک = نابودی پارس جنوبی، پتروشیمی ماهشهر، صنایع فولاد، تاسیسات برق و ...

@Minas_Tirith2024

اسمان مملکت به واسطه شبکه یکپارچه پدافند هوایی که ول است. هر جارو میخواهند میزنند..فقط در بلوف های صدا و سیما ما شکارچی آسمان هستیم..همه میدانند که چه خبر است....این از دفاعمان
در بخش تهاجمی هم دست کم برای حمله به اسرائیل یک مشت ریز مهمات که نهایت آن در پنجره خانه ها پایین می‌آید و یا مسنب غیر نظامی کشته می‌شوند که به درد کسی نمی‌خورد
جناب جمهوری اسلامی..اینجوری پیش بره به پگاه میرویما...

👆👆کانال‌های نظامی‌نویس بالاخره سر و صداشان درآمد!

مفهوم ویرانی را خواهند و خواهیم و خواهید فهمید😔

الان که همه‌شان مست کارناوال‌های شبانه و توهمات جمعی خود هستند.

این یکی کانال نظامی‌نویس هنوز حالیش نشده چه خبر است و‌ گمان می‌کند برادران سپاهی می‌توانند بهتر بزنند، ولی نمی‌زنند!👇

https://t.me/defence_news/46429

😂😂😂
https://t.me/defence_news/46430

آقا ما که حرفی نزدیم! آن وقت چرا گربه‌های شاه شهید؟! خودمان گربه داریم بس ملوس‌تر از ببری‌خان!

در این وانفسای حیرانی و ناامیدی و ناتوانی کامل، فقط می‌توانم پیش خود بگویم که فردای روزگار، اگر آن چه از آن وحشت دارم اتفاق بیفتد، یک نفر از کسانی که این روزها با کلام یا شعار یا تحلیل‌های عوضی، و‌ یا حتی با حمل پرچم، به توهم حاکمان‌ بی‌شعورمان افزودند را نخواهم بخشید و حلال نخواهم کرد.

وطن‌پرستی‌تان بخورد توی سرتان احمق‌های کثیف!

صنایع فولاد را زدند، و پتروشیمی‌ها را! همین امروز اگر جنگ تمام شود، بازسازی اینها در بهترین شرایط (در دسترس بودن پول لازم، نبود تحریم‌ها...) لااقل سه سال زمان خواهد برد. اقتصاد رو به زوال ایران در سراشیبی سقوط کامل است. آنها که می‌گفتند آمریکا و اسرائیل کاری به زیرساخت‌ها ندارند در اشتباه بودند. آن ابلهانی نیز که می‌گفتند که آنها جرات نمی‌کنند طرف زیرساخت‌ها بروند نیز!

در مورد نیروگاه‌ها هم همینطور!

مسلماً نوعی ساده‌اندیشی (و در بعضی موارد، خباثت) در ایرانیانی بود که، خسته و ناامید از نظام حاکم، آرزوی حمله نظامی به ایران را داشتند و حتی به نحوی آن را تشویق کردند. از طرفداران رضاپهلوی گرفته تا دیگران.

ولی یک نکته را باید کاملاً روشن کرد: علت جنگ اینها نبودند. این جنگ سال‌هاست که از هر دو طرف در حال پخته شدن بوده است. از باب مسوولیت‌پذیری، ترامپ باید در آمریکا و در مقابل آمریکاییان مسوول این جنگ شناخته شود، نتانیاهو در اسرائیل و در مقابل اسرائیلی‌ها، و حاکمان ایران در ایران و در مقابل ایرانی‌ها.

این روزها و به خصوص در این چند ساعت باقیمانده به فاجعه، هر وطندوست حقیقی فقط و فقط باید روی این متمرکز شود که از مسوولان مملکت خودمان بخواهد که کوتاه بیایند. باید بلند گفت که در نظر ما، مسوول هر نوع فاجعه برای ایران فقط و فقط و فقط آنها خواهند بود.

دو واقعیت:
۱- کره شمالی که ۴۷ سال کشور دوست و برادر حساب و خطاب می‌شد، از اول جنگ فعلی ساکت بوده است. حتی کشته شدن رهبر را هم تسلیت نگفت و تبریکی برای رهبر جدید نفرستاد.
۲- دو روز مانده به اولتیماتوم ترامپ برای زدن نیروگاه‌ها، یکی از شروطِ ج.ا. برای آتش‌بس، توقف حملهٔ اسرائیل به حزب‌الله لبنان بوده است.
حالا هر طور دوست دارید این دو واقعیت را تفسیر کنید.

👆از فارس‌نیوز!

دیدید گفتم:

قول می‌دهم حتی رضاشاه و محمدرضاشاه را هم به راحتی و مثل آب خوردن در زمره گذشته درخشانی می‌آورند که حکومت فعلی ادامه آن است

حداقل از زمانی که فاجعه ۷ اکتبر، یا به تعبیر همان زمان نتانیاهو «۱۱ سپتامبر خاورمیانه»، رخ داد نصیحت کردم و هشدار دادم. نشنیدند و گام‌بگام در این باتلاق فرو رفتند تا اکنون که مرگ به زیر بینی آنان رسیده و ایران را در آستانه نابودی قرار داده‌اند.

اگر «درایت» داشتند در سال ۱۳۹۸، در اوج پیروزی در جنگ سوریه، از موضع قدرت با آمریکا و اسرائیل صلح می‌کردند و اکنون مردم ما، پس از اتمام تعطیلات نوروزی در سواحل مدیترانه، با اتومبیل از طریق بزرگ‌راه لاذقیه- بیروت- بغداد به تهران بازمی‌گشتند.

اگر «عقل» داشتند در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ خود را کنار می‌کشیدند، میانجی می‌شدند بین اسرائیل و حماس و الان حکومت می‌کردند.

و اگر «شرف» داشتند در اعتراضات دی ۱۴۰۴ از حکومت کنار می‌کشیدند و انتخابات آزاد برگزار می‌کردند.

شاید این بار نیز نپذیرند و تا نابودی کامل ادامه دهند. این سرنوشت تلخ ماست به تاوان جنون ۵۷ که سرنوشت ایران را دگرگون کرد.

و اکنون بخشی از همان نسل متوهم خود را «جان‌فدا» می‌خوانند در مقابل حملات سهمگین آمریکا و اسرائیل به زیرساخت‌های ملی. ایرانیان «جان‌فدا»ی حکومت شما نیستند و سزاوار نیست بیش از این گوشت قربانی شما در مسلخ جنون قدرت باشند.

@abdollahshahbazi

مشکل فعلی ج.ا. و سران آن مشکل «قمارباز بازنده» است. قمارباز هرچه بیشتر می‌بازد، دوباره قمار می‌کند به این امید که بلکه این بار ببرد و باخت قبلی را هم جبران کند.

این تاکید و اصرارشان برای اینکه از این پس بتوانند از کشتی‌ها حق عبور از تنگه هرمز بگیرند نیز ناشی از همین است. خسارات اقتصادی جنگ تا همینجایش آنقدر زیاد بوده که می‌خواهند آن را اینگونه جبران کنند.

ولی در این قمار هم محکوم به شکست‌اند.

فعلا از بیخ گوش‌مان گذشت! الحمدلله. خدای مهربان را شکر و سپاس بی‌پایان!