و تو نمی‌دانی ملی‌گرایی و وطن‌دوستی با چاشنی رانت چه مزه‌ای دارد!

سیدمحمود نبویان را هم برده‌اند! لااقل ۸۰ نفری گویا در این هیأت حضور دارند که در میان‌شان کسانی هستند که محسن رضایی پهلویشان اینشتین حساب می‌شود‌.

دو حالت دارد: یا از قبل تصمیم گرفته شده که چه توافقی کنند و کجا را کوتاه بیایند، که در این صورت یک هیات پرتعداد برده‌اند (متشکل از هر خری که پیدا کرده‌اند) تا فردای توافق، دیگر کسی در نظام جرات شکرخوری زیادی بر علیه توافق نداشته باشد!

یا اینکه اینها را برده‌اند که واقعاً نقشی داشته باشند، که در این صورت از همین الان باید فاتحه مذاکرات را خواند.

بد نیست در این روزگار که با سیل اخبار مواجهیم، یاد بگیریم با اخبار چگونه روبرو شویم!

مثلاً این خبر، که به نقل از رویترز گفته که آمریکا همین اول کاری با آزادسازی دارایی‌های ایران موافقت کرده است! خوب، رویترز خبرگزاری «معتبری» است، پس قاعدتاً باید راست باشد.

ولی بروید و خبر رویترز را پیدا کنید! می‌بینید که رویترز از قول یک مقام ایرانی که نامش را نیاورده نقل قول کرده! حالا این مقام کیست؟ هر کسی! شاید مثلاً آبدارچی هیات ایرانی! کسی نمی‌داند، چون رویترز نگفته کی، و رویترز هم این خبر را آورده چون کلیک‌خورش خوب است!

ولی حتی اگر نتوانید اصل خبر را در رویترز پیدا کنید، باید از خودتان بپرسید: چرا چنین خبر مهمی فقط از رویترز نقل شده! چرا الان چپ و راست به عنوان پیروزی ایران یاد نمی‌شود، و چرا بر سر آن کلی بحث و مشاجره نیست!

از من بشنوید: شاید به جرات ۹۰درصد اخبار این روزها در مورد جنگ یا نویز هستند (و بنابراین دانشی نمی‌افزایند)، و یا چرند کامل! این خبر مثلا از نوع چرند کامل است‌.

در روزهای پیش رو، کلی نویز و‌ کلی چرندیات به عنوان خبر درباره مذاکرات تولید خواهد شد. برای آرامش خود از آنها دوری کنید.
@jenabegav

من نه از اسرار پشت پرده مطلعم، و نه بلدم نیت سیاستمداران را بخوانم. منتهای مطلب، چیزی برایم عجیب است!

آیا مقامات ایرانی متوجه‌اند که الان، در رسانه‌ها و کانال‌ها و فضای مجازی و در میان اذهان عمومی همسایگان، مساله «تنگه هرمز» و درخواست ایران برای کنترل آن و اخذ عوارض، به عنوان نکته اصلی مذاکرات طرح می‌شود؟

یعنی اگر مذاکرات با موفقیت انجام نپذیرد، اینگونه به نظر خواهد رسید که مساله سر یاغیگری یک کشور است که سر گردنه ایستاده، تجارت دریایی بین‌المللی را تهدید کرده، مانند دزدان دریایی باج می‌خواهد!

آیا آمریکایی‌ها به عمد مساله را اینگونه مطرح کرده‌اند و با سفت و شل کردن مواضع‌شان، مقامات ج.ا. را به چنین اشتباهی کشانده‌اند؟ شاید، و شاید هم نه! ولی اگر طراحی آمریکایی‌ها هم نباشد، بهتر از این نمی‌توانستند روایت جنگ را عوض کنند!

ج.ا. شانس آورده که طرف مقابلش ترامپ است که رسانه‌های جهانی همه از او متنفرند. و الّا جنگ روایت را کاملاً باخته بود.

@jenabegav

تامام!

واقعاً توهم این برادران چیز عجیبی است! و گمان نکنید این توهمات فقط در لایه‌های پایین آنها هست. حتی کسانی از اینها که در مورد مسائل دیگر باهوش‌اند (مثلاً در مسائل اقتصادی)، به اینجاها که می‌رسد کلاً توهم‌زده می‌شوند. یک ماه تنگه هرمز را بستند، عمدتاً به این دلیل که آمریکا فکر اینجای کار را نکرده بود و الله‌بختکی وارد جنگی شد که اسرائیل به دلیل فرصت مناسبی که برای زدن رهبر پیدا کرده بود، با عجله آن را شروع کرد. حالا گمان کرده‌اند تنگه هرمز همان اکسیر بازدارندگی و شکست‌ناپذیری است که قبلاً در اتم و‌ موشک و پهپاد می‌جستند.

بعد هم، عدد و‌ رقم سرشان نمی‌شود! حرف از ۸۰میلیارد دلار عوارض تنگه در سال می‌زنند! توجه کنید که کانال سوئز که ساخت بشر است و کاملاً در خاک مصر قرار دارد و تردد بیشتری دارد و غرب و شرق عالم را به هم وصل می‌کند، در دو سال گذشته حدوداً سالی ۴میلیارد درآمد داشته است. نیز کانال پاناما که شاهکار مهندسی است. ۴میلیارد دلار در مقایسه با پولی که اینها می‌توانند از فروش نفت در شرایط غیرتحریمی درآورند هیچ است! حالا اینها چگونه می‌خواهند ۸۰میلیارد دلار پول یامفت از گردنه‌گیری کسب کنند، الله اعلم!

@jenabegav

این نکته به غایت عجیب را در نظر بگیرید: همان اوایل جنگ، شورای سه‌نفره رهبری با حضور دو آخوند «تندرو» تصمیم گرفتند که حمله به کشورهای همسایه اوضاع را برای ایران بدتر می‌کند و باید متوقف شود! اما بلافاصله با گوشمالی «برادران» مواجه شدند و مجبور به عذرخواهی شدند.

اینقدر که دانشگاه‌های این کشور شاسکول و مشنگ تولید کرده (چه در دانشکده‌های علوم انسانی، چه در دانشکده‌های فنی و علوم...)، حوزه تولید نکرده! و مشنگ‌ترین تولیدات حوزه هم معمولاً همان‌هایی‌اند که دانشگاه هم رفته‌اند. در مذاکرات دیروز اگر فقط و فقط تعدادی آخوند دانشگاه‌نرفته حضور داشتند، احتمال توافق خیلی بالاتر بود.

این داستان «آخوند دانشگاه‌رفته» را خیلی جدی بگیرید. مثالش ایشان که گویا در دانشگاه تهران حقوق خوانده‌اند.

من فقط دستم برسد به کسی که این واژه «عُمق استراتژیک» را ساخت! شاید منظورش «حُمق استراتژیک» بوده، البته!

بیکاری و چپ

ورشکستگی شرکت‌ها و کسب و کارها، یا عدم توانایی آنان به ادامهٔ کار به دلیل نبود مواد اولیه، شروع شده است، و در پی آن تعدیل گسترده نیرو و سیل بیکاری در راه است. نزدیک چهار ماه است که با قطعی‌های اینترنت از طرف حکومت، چند میلیون شغل متکی به اینترنت هوا رفته است و‌ نابود شده. حتی اگر همین امروز اینترنت وصل شود و در بهترین شرایط اقتصادی، شاید یکی دو سالی طول بکشد که این کسب و کارهای اینترنتی دوباره جان بگیرند. اوضاع اقتصادی حتی قبل از جنگ هم خوب نبود و در خیلی از قسمت‌های اقتصاد (به خصوص در ساخت و ساز و املاک) قبل از این هم کساد اساسی وجود داشت.

اکثر این شغل‌ها به هر حال ارزش افزوده‌ای در اقتصاد ایجاد می‌کرد. تا ارزش افزوده‌ای نباشد، مشتری وجود ندارد!

اما در تمام این سال‌های کسادی و در این دوران کمرشکن اقتصادی، کارمندان دولت جایشان محکم بوده است، یعنی همان‌هایی که اکثراً کارشان نه تنها ارزشی نمی‌افزاید، بلکه خیلی اوقات مضر به جامعه و اقتصاد است. هیچ کارمندی از تعدیل نمی‌ترسد، حتی اگر اوضاع مالی دولت خراب و ویران شود. چند سال هم هست که به انواع دلایل (کرونا، جنگ، آلودگی، کمبود برق....) نصفه‌نیمه سر کار می‌روند، اما حقوق کامل دریافت می‌کنند.

به‌جای آن ده بیست میلیونی که الان دارند بیکار می‌شوند و‌ بابت آن فقط غرغری آهسته می‌شنویم، تصور کنید به جای آنان دولت می‌خواست فقط صدهزار تایی از به‌دردنخورترین کارکنان رسمی خود را اخراج کند! چنان سروصدا و داد و فریاد و قیل و قالی می‌شد که انگار قیامت کبری رسیده است. همه، به خصوص فرهیختگان چپی، دلواپس آن کارمندان بیچاره و خانواده‌های آنان می‌شدند و از نئولیبرالیسم هار سخن می‌راندند و ....

ولی برای فرهیخته چپ، از بین رفتن چند میلیون کسب و کار اینترنتی به خاطر قطع اینترنت از طرف دولت اهمیت چندانی ندارد.

این خاصیت ایدئولوژی است! در آخر کار:

چپ مردم را فقیر، و فقرا را مفلوک می‌کند.
ملی‌گرا و وطن‌پرست وطن را ویران می‌کند.
اسلامگرا اسلام را نابود می‌کند.
فمینیست زنان را بی‌دفاع و زنانگی را نابود می‌کند.

حتماً باید عدد و رقم ببینند تا بفهمند رفتارشان احمقانه است:
https://t.me/defence_news/46527

باباجان، سیاست درست حتی بدون عدد و رقم هم قابل درک است، اگر فقط کمی عقل سلیم موجود باشد، که نیست!

هر کسی که این چندوقته روی درآمد بالای عوارض بستن روی تنگه هرمز حساب کرد را جزو مشنگ‌جات حساب کنید!

بدبختی ما اینجاست که این مشنگ‌جات تأثیرگذار هم هستند.

یادآوریش بد نیست!
https://t.me/jenabegav/2506
.

دغدغه‌مندی

خدمت تمام دوستانی که می‌خواهند دولت مقتدر ملی تشکیل دهند؛

خدمت تمام عزیزانی که می‌خواهند ایرانی بزرگ و قوی داشته باشند که در منطقه همپا و همتا نداشته باشد؛

خدمت تمام سرورانی که می‌خواهند شکوه باستانی ایران را به آن برگردانند؛

خدمت تمام برادرانی که می‌خواهند با قدرت ایران شیعه یا اسلام را در جهان سرافراز کنند؛

خدمت تمام رفقایی که می‌خواهند عدالت اجتماعی برقرار کنند؛

خدمت تمام اساتید و نخبگانی که می‌خواهند سُکان را به دست گرفته، با مدیریت داهیانه‌ی خود ایران را به شاهراه‌های توسعه هدایت کنند؛

خدمت تمام دلبندانی که می‌خواهند همه‌ی اقلیت‌بازی‌های فمینیستی و دیگرباشانه و امثال آن در ایران مثل اروپا و آمریکا جاری و ساری باشد؛

با سلام خدمت همه‌ی شما! به خدمت‌تان عارضم که ایران مصرف شد، رفت! حکومت فعلی ایران را اداره نکرد، آن را مصرفِ ایدئولوژی‌های خود کرد، که از قضا و برعکس تصور شما در خیلی از امور با ایدئولوژی‌های شما دغدغه‌مندان و نخبگان عزیز همپوشانی هم داشت! خلاصه که دیگر چیزی برای مصرف ایدئولوژیک و طرح‌های بزرگ و افتخارآفرین شما نمانده است.

از اینجا به بعد، یا راه به سوی عقل سلیم، تواضع واقعی در عرصه‌ی داخلی و خارجی، کوچک‌سازی دولت، تمرکززدایی، آزاد گذاشتن مردمان و رفاه نسبی آنان است، یا راه به سوی جهنم!

@jenabegav

ماجرای نجات معجزه آسای کاروان خواجه امين الدين. تصوير از صفحه 138r صفوة الصفا است.

رنگ‌ها و جزییات و لباس‌ها و صورت‌ها را نگاه کنید! واقعاً تابلوی حیرت‌انگیزی است. از راهزنی که شمشیرش را در دهان گذاشته تا دستانش برای گرفتن بار کاروان آزاد باشد، تا برهنه کردن شانه راست توسط تیرانداز و شمشیرزن تا تیراندازی و شمشیرزنی راحت باشد (این را قبلا فقط در میان سامورایی‌ها دیده بودم)، تا جامه‌های خوش‌رنگ......

کودک‌وارگی و فلاکتِ امروز

پیدا کردنِ «چرایی» وضعیت امروز ایرانیان و «دولتِ ایران»، مهم‌ترین مسئله‌ی نظری و عملی‌ای است که با آن درگیریم؛ این‌که چطور کشوری در موقعیت ژئوپلیتیکی خوب، با منابع عظیم خداداد و جمعیت انبوه و تا حدی متخصص، به جای رقابت برای ورود به کشورهای توسعه‌یافته و شکوفاییِ شهروندانش، درگیر یک جنگ بزرگ خارجی، اعتراضات خونین، محیط‌زیست ویران، رکود-تورم و یک شبه‌حاکمیت «بلبشو-مستبد» گشته و آینده‌ی کوتاه و میان‌مدتش اسفناک پیش‌بینی می‌شود.
در سال‌های اخیر، عقل جمعی ایرانیان به پاسخی کمابیش واحد و معقول رسیده است؛ انقلاب ۵۷. اما برای من پرسشی دیگر وجود دارد، انگیزه‌های خود آن انقلاب، و انگیزه‌ی حامیانش تا به امروز چیست؟ به نظر من، پاسخش را می‌توان در مفهوم «کودک‌وارگی» جُست و تبیین کرد.
ما در جهانی «تراژیک» زندگی می‌کنیم، جهانی که «تمدن» با همه‌ی مصائب و مرارت‌هایش، پرده‌ای نازک میان ما و «وضعیت طبیعی» کشیده، وضعیتی که در آن همه‌ی امیال و استعدادهایمان فدای «بقا» می‌شود. این ارتقا سبب شده که انسان به سطحی فراتر از زندگی طبیعی‌اش دست یابد و آمال و آرزوهایی دیگر را طلب کند، اما مسئله‌ی اصلی همین‌جاست؛‌ این سبک زیستن و امکانات بی‌هزینه نیستند، چه از جنبه‌ی فردی‌اش و چه از جنبه‌ی جمعی-تمدنی‌اش؛‌ چرخِ دولت، بروکراسی، صنعت، بازار، فرهنگ و هنر، بدون زحمت و صبر نمی‌چرخد.
در میان همین وضعیت، همواره خوش‌خیالانی هستند که گمان می‌کنند می‌توان «فلک را سقف بشکافت» و با چند تغییر سرراست و ساده، تمام مشکلات را حل نمود. اندیشه‌ای که بن‌مایه‌ی اصلی جنبش‌های رادیکال است و در ۵۷ هم حضور پررنگی داشت؛ مارکسیسم انقلابی با «آرمانشهر جهان بی‌طبقه‌ای‌ که همه در آن برابر و برادرند» و اسلام‌گرایی شیعی با «نوستالژی صدر اسلام». این‌که می‌توان «با پول اوقاف تمام مشکلات جامعه را حل کرد» یا «اگر هر مسلمان، یک سطل آب بریزد اسرائیل محو می‌شود [و فلسطینیان به زندگی موفق و سعادتمند می‌رسند.]»
این دیدگاه، مثل بچه‌ای که بدون اطلاع از مفاهیمی مثل پول استطاعت خانواده و..، مشتاق خرید اسباب‌بازی‌های بزرگ و پر زرق و برق است، پیچیدگی ذاتی و دشواریِ ذاتی مسائل را نادیده می‌گیرد. نمی‌فهمد یا نمی‌خواهد بفهمد که توان بشر در اصلاح امور بسیار کمتر از آرزوهایش است و نمی‌فهمد که بالعکس، توانایی تخریبش می‌تواند همه‌چیز را بر باد دهد.
هیچ‌کس منکر فضیلت بهبودخواهی و کاستن از مشکلات نیست، اما ذهنِ بالغ می‌داند که این امر در اکثر مواقع در یک روند تدریجی ممکن است و دستآوردهای امروز ما، نه «طبیعی»، که حاصل شبکه‌ای از تلاش‌ها تدریجی و انباشته‌شده است. ذهن کودک‌وار نمی‌خواهد با واقعیت‌های سخت جهان روبه‌رو شود و در سطح عواطف و هیجانات نابالغ و توهم‌زای خود می‌ماند. توهمی که گاهی به سوختن تمام چیزهایی منجر می‌شود که سال‌ها در راهشان، کوشش میلیون‌ها انسان صرف شده است.
@youngconservative

سخنی درست از محافظه‌کار جوان ما.

فقط دو نکته می‌خواهم بیفزایم:

۱- نادانی کودکان از نوع دیگری است. داستان‌های پریانی (fairy tales) که مورد علاقه کودکان است، اکثراً در خود حکمت‌های مهمی دارد، و معمولاً فرم اولیه آنان به اندازه‌ای شیرین و‌ نرم نیست که در کارتن‌های دیزنی اینگونه می‌شود! در حقیقت، گاه آنقدر خشن است که حتی از واقعیات زندگی واقعی هم خشن‌تر است. ذات فطری کودکان، اگرچه با واقعیات خشن روزانه فاصله دارد، ولی با نادانی ایدئولوژیک افراد بالغ این دوره زمانه تفاوت دارد.

۲- مشکل، فقط مشکل فهم نیست (کودکانه یا غیر از آن). مشکلاتی که دهه‌هاست دامان ما را گرفته و‌ یک نتیجه‌اش انقلاب ۵۷ بود، از نوع رذائل اخلاقی نیز هست: خودبزرگ‌بینی و خودمحوری اوتیست‌وار، خوداستثناپنداری، حرص و طمع، ریاکاری و تظاهر، و مهم‌تر از همه دروغ و نداشتن حساسیت به دروغ.

خلاصه که علاوه بر فهم درست، یک توبه اساسی نیز نیاز است.
@jenabegav

فقط جماعت پایداری‌چی و چپی استعمارستیز نیستند که مواد روانگردان عالی دارند. فروشنده موادشان را به اصلاح‌طلب طرفدار بازار آزاد (و البته صاحب رانت) نیز معرفی کرده‌اند.

سعید لیلاز اصلاح‌طلب در خیابان نعره می‌زند سود اقتصادی جنگ بیشتر از زیانش است! و این سود به سبب لانچرهاست! و اگر تسلیم شویم، ضرر اقتصادی خواهیم کرد!