بیشتر از بلاهایی که استعمار اروپایی و بعداً تشکیل کشور اسرائیل بر سر مسلمانان آورد، بلاهایی بود که مسلمانان در واکنش به اینها بر سر خودشان آوردند، به خصوص در فرم گرویدن به انواع و‌ اقسام ایدئولوژی‌ها. از ناسیونالیسم «ترکان جوان» در عثمانی گرفته، تا جمال‌الدین اسدآبادی، تا ناسیونالیسم عربی عبدالناصر، تا اسلامگرایی اخوانی! جالب اینجاست که همه اینها به درجات مختلف سوسیالیستی بودند! می‌گویم جالب، زیرا که عرب‌ها همواره تاجر بودند، و اطراف مدیترانه همیشه مرکز تجارت، و اسلام سنتی هم با تجارت و آزادی اقتصادی میانه خوبی دارد. پس چه طور ناسیونالیسم عربی و اسلامگرایی اخوانی اینقدر با سوسیالیسم عجین بودند و هستند؟ یک دلیلش همان غرب‌ستیزی آنان و اتحادشان با بلوک شرق بود.

داستان زندگی جمال عبدالناصر را مطالعه کنید! این «قهرمان دنیای عرب» چند جنگ را باخت، صحرای سینا را در جنگ با اسرائیل از دست داد، در عرصه اقتصادی آغازگر اقتصاد دولتی در مصر شد (که هنوز گریبانگیر آن است)، به دنبال ایده دست‌نیافتنی کشور عربی واحد رفت (و البته در آن هم شکست خورد)، ..... با این حال تا پایان عمرش و حتی بعد از آن، این عوامفریب ایدئولوگ یک اسطوره در جهان عرب باقی ماند!

این خط و این نشان:

جنگ که تمام شد، اولین چیزی که دوباره سراغش خواهند رفت حجاب خواهد بود. نه به این دلیل که حجاب یا هر یک از امور «شرعی» برایشان کوچکترین اهمیتی دارد، بلکه به این دلیل که شکست در هر چیزی برایشان یک ننگ بزرگ است.

اینها اگر زمان امام حسن بودند، خودشان آن حضرت را، به خاطر پذیرش شکست، با شمشیر قطعه قطعه می‌کردند.

البته اگر فرض کنیم در لشگر امام علی و امام حسن بودند!

که به احتمال قریب به یقین نبودند!

در حقیقت، بودند معدودی از اهل عراق که بسیار از صلح امام حسن ناراضی بودند. اینها به امام حسن لقب «مذلّ المومنین» (یعنی «خوارکنندهٔ مومنان») داده بودند.

بدتر از آن خواهد بود که انتظارش را داشتم. بسیار بدتر!😔

آیا می‌دانند که با گشت‌های بازرسی، با کاروان‌های شبانه و عربده‌کشی در شهر، با نصب بنرهای بزرگ در هر گوشه و‌ خیابان، با فروکردن قدرت‌شان در چشمان مردم در هر لحظه و هر ساعت و هر مکان، آیا می‌دانند با همه اینها چه حس انزجار عمیقی دارند تولید می‌کنند؟! مسلماً خیلی از این کارها برای ایجاد رعب در دل مردم است، ولی آیا می‌دانند که کم‌کم انزجار و نفرت دارد بر رعب و ترس فائق می‌آید؟ آیا می‌فهمند که ادامه این راه فقط به خشونت خیابانی و تعداد زیادی کشته ختم خواهد شد؟!

آیا می‌دانند؟😔

کاربری در شبکه ایکس (توییتر)، در پستی شرح می‌دهد که چگونه حزب‌الله لبنان در واقع نوعی دولت موازی در لبنان ایجاد کرده است (صد البته با صدها میلیون و شاید میلیاردها دلاری که از ایران در طی سال‌ها دریافت کرده است).

همکار لبنانی چیزهایی از حزب‌الله برایم تعریف کرد که کمتر در رسانه‌ها شنیده‌اید. حزب‌الله فقط یک گروه نظامی نیست؛ آن‌ها یک «اکوسیستم اقتصادی» کامل و مستقل ساخته‌اند که در اوج فروپاشی بانک‌های لبنان، مثل ساعت کار می‌کند! یک بانکداری موازی بدون نیاز به سوییفت!
اولین چیزی که در جنوب لبنان توجه را جلب می‌کند، تابلوهای آبی‌رنگ «القرض الحسن» است. در حالی که مردم لبنان برای برداشت ۱۰ دلار از بانک‌های رسمی باید التماس کنند، هزاران نفر از مردم عادی(حتی غیر شیعیان) طلاهای خود را به عنوان ضمانت نزد این نهاد می‌گذارند و در مقابل، وام‌های خرد دلاری بدون بهره می‌گیرند. این نهاد خیریه تنها در یک سال بیش از ۵۰۰ میلیون دلار وام به مردم داده است، آن هم در کشوری که سیستم بانکی‌اش عملاً فلج شده است!
جالب‌تر از همه، دستگاه‌های ATM اختصاصی‌شان است. دیدن آدم‌هایی که از عابر بانک‌های غیررسمی، اسکناس‌های نو و ۱۰۰ دلاری می‌گیرند (آن هم وسط بحران ارزی لبنان)، شبیه یک سکانس سورئال است. آن‌ها عملاً اقتصاد خودشان را از لیرِ بی‌ارزش شده جدا کرده‌اند.
در محله‌های شیعه‌نشین، فروشگاه‌های زنجیره‌ای «نور» مرتبط با بنیاد شهید! وجود دارد. قفسه‌ها پر هستند از کالاهای ایرانی و سوری. نکته عجیب کارت‌های اعتباری «سجاد» است؛ نوعی کوپن دیجیتال که به خانواده‌های تحت پوشش اجازه می‌دهد کالاها را با قیمتی بسیار کمتر از فروشگاه‌های لوکس بیروت بخرند.
حتی زیرساخت‌های حیاتی‌شان هم جداست. حزب‌الله شبکه فیبر نوری اختصاصی خودش را دارد که از وزارت مخابرات لبنان دستور نمی‌گیرد. این شبکه نه تنها برای تماس‌های نظامی، بلکه ستون فقرات تمام این سیستم مالی و خدماتی است که می‌گویند هیچ نفوذ یا شنودی در آن ممکن نیست!
در بحران دارویی لبنان، آن‌ها سیستم توزیع خودشان را دارند: شبکه دارویی «المرتضی». داروخانه‌هایی که داروهای نایاب (تولید ایران، سوریه و حتی اروپا) را با قیمت‌هایی بسیار ارزان‌تر از بازار رسمی به مردم می‌رسانند. یک نظام سلامت کاملاً مجزا!
این ساختار «دولت در دولت» نشان می‌دهد که چرا تحریم‌ها یا بحران‌های مالی لبنان، آن‌طور که رسانه‌ها پیش‌بینی می‌کنند روی بدنه آن‌ها اثر نمی‌گذارد. آن‌ها سال‌هاست با حمایت جمهوری اسلامی و با غارت منابع مردم ایران، یک جزیره اقتصادیِ دلاریزه و مستقل برای خودشان ساخته‌اند!

ج.ا. فقط در لبنان نبود که سعی کرد دولتی موازی با دولت رسمی آن کشور ایجاد کند. در عراق، حشدالشعبی از ایران دستور می‌گیرد و ج.ا. با ابزارهای مختلف سعی می‌کند در انتخابات افرادی که خود می‌خواهد انتخاب شوند. در یمن هم حوثی‌ها. در غزه، حماس. اینها تازه موفق‌هایش بودند، و الا پوشیده نیست که ج.ا. در کویت و بحرین و عربستان هم برنامه‌های مشابهی را دنبال می‌کرد. در سوریه هم که دیدیم چه شد.

پایه‌ای‌ترین اصل اخلاقی این اصل است که «آنچه را برای خودت نمی‌پسندی، برای دیگران نیز مپسند!» وقتی در کشور خودمان، حتی به راه‌اندازی یک شبکه ماهواره‌ای فارسی‌زبان از طرف دولت ترکیه چنان واکنش‌های «ملی‌گرایانه» شدید می‌شود، وقتی حتی یک جمله ساده از زبان هر کدام از همسایگان به معنی دخالت در امور داخلی تعبیر می‌شود، وقتی حتی اسم «خلیج عربی» با چنان خشمی روبرو می‌شود، آیا نباید تصور کنیم که بسیاری در کشورهای اطراف به شدت از ج.ا. به خاطر دخالت‌های گسترده‌اش منزجرند؟! خود ما چه احساسی خواهیم داشت اگر گروهی در ایران حتی فقط برای یکبار یک میلیون دلار از دولتی خارجی دریافت کند؟

شاید بگویید که سیاست عرصه قدرت است و نه اخلاق. این جنبه‌ای از حقیقت در خود دارد، اگرچه نمی‌تواند کاملاً درست باشد (که در آن صورت هیتلر و استالین را هم نباید نکوهش کرد).

ولی حتی اگر این را هم بپذیریم، سوال اینجاست که آیا واقعاً استراتژی ج.ا. در چند دهه اخیر، که نیمی از ثروت مملکت صرفش شد، قدرتی واقعی برای ج.ا. آورد؟ اسد و حزب‌الله و حوثی‌ها مانع حمله اسرائیل به ایران شدند؟ اینکه ج.ا. الان خود را مجبور می‌بیند حفظ حزب‌الله لبنان را هم در لیست امتیازاتی که می‌خواهد جای دهد، نشان‌دهنده آن نیست که حزب‌الله بیشتر از آن که یاری باشد که باری بردارد، خود اکنون باری روی دوش ج.ا. است.

یادداشت محافظه‌کار جوان در مورد مساله فلسطین و اسرائیل را حتماً بخوانید!

صف‌بندی که قبلاً گفتیم هنوز برقرار است👇

https://t.me/jenabegav/1273

خسیس نیستیم که! هر که چیزی را می‌طلبد، خدا نصیبش کند!

دعا می‌کنیم کلیه برادران و‌خواهرانی که شعار شهادت‌طلبی در جنگ با آمریکا و اسرائیل می‌دهند، به زودی زود برایشان تحقق پیدا کند.

نیز برای ما عافیت‌طلبان هم آرزوی عافیت و روزهای خوش می‌کنیم.

فقط دعایمان خیلی کارساز نیست، و می‌ترسم که آخر کار آنها زنده بمانند و به آرزوی شعاری خود نرسند، و عافیت و روز خوش را هم از ما بگیرند!

یک نکته جالب: کسانی که قبل از ظریف سابقه مذاکرات دیپلوماتیک در مورد پرونده هسته‌ای را داشتند، از او انتقادی نکردند.

آنها هم که منتقد بودند، هر کدام بعد از او وارد این پرونده هزار کلاف شدند، انتقاد از ظریف و برجام را رها کردند. فهمیدند که چه پرونده مزخرفی است‌ و لاف و‌گزاف‌هایشان چقدر از واقعیت به دور بوده است.

استثنا (و به گمانم، تنها استثنای جدی) این وسط الاغ اعظم یعنی سعید جلیلی بود که اصلا نمی‌دانست مذاکره چیست (با مجلس وعظ اشتباه گرفته بود)، و هیچ وقت هم یاد نگرفت که چیست. برای او‌ معنی مذاکره همواره این بود که برود نطق کند، همه را (حتی متحدانی چون چین و روسیه را) با زبان‌نفهمی خود عصبانی کند، و سپس عوارض آن (مثل تحریم‌های سنگین) را نشانه حقانیت خود بداند.

ظریف در خدمت سیاست خارجی کلاً و کاملاً معیوب ج.ا. بود. ولی با شرایط داخلی و با آن رهبری که ج.ا. داشت و با هفت هشت تایی قطعنامه جدی و شدید شورای امنیت سازمان ملل علیه ایران که قبل از ظریف تصویب شده بود، برجام کار کمی و خدمت کوچکی برای ج.ا. نبود.

قالیباف دیشب حرف‌هایی زد که، اگرچه سعی می‌کرد عرعروهای کف خیابان را علیه خودش نشوراند، معلوم بود فهمیده چه خبر است.

خیلی‌ها در آن بالاها فهمیده‌اند، حتی شاید در میان فرماندهان رده‌بالای سپاه.

منتهای مطلب، هنوز بسیاری هستند که نفهمیده‌اند. یادمان باشد که در این کشور، به خصوص در دو دهه گذشته، نفهمیدن و تندرو بودن پاداش داشت. هر چه صدایت بلندتر و عرعرت بیشتر و قیافه‌ات احمقانه‌تر بود، پاداش بیشتری نصیبت می‌شد و می‌توانستی وکیل مجلس و وزیر و معاون وزیر و سردار و چیزهای دیگر شوی، یا لااقل از رانت‌های کوچک مثل استخدام در ادارات و وام‌های خوب و غیره بهره‌ور شوی. از آن طرف، نشان دادن اپسیلنی از عقل موجب می‌شد مجازات شوی، و حتی اگر به اندازه علی لاریجانی محبوب حاکمیت هم بودی، کافی بود ذره‌ای از عقل نشان دهی تا از لیست خودی‌ها خط بخوری و رد صلاحیت شوی! عرعر کردن پاداش داشت و دارد.

تلویزیون و رسانه‌های نظام و منبرها هم تخصیص یافت به تندروترین‌ها و ابله‌ترین‌ها. اگر مداح بودی باید یاد می‌گرفتی تا ابلهانه سخن بگویی تا ارج و قربت بالا برود. به خصوص، مداح هر چه عرعروتر و فحاش‌تر و بی‌ادب تر، ارج و قرب بیشتری داشت.

حالا امثال قالیباف هم اگر به علت منفعت‌طلبی همیشگی‌شان فهمیده باشند، آیا می‌توانند از پس این خریت نهادینه شده در سیستم و قدرت بالای الاغان در آن برآیند؟ من شک دارم و تقریباً مطمئنم که نمی‌توانند.

مشق شب: این پست را ببینید و ذخیره کنید و احساس‌تان را نسبت به آن یادداشت کنید و دو‌ ماه دیگر به آن برگردید👇

https://t.me/jangaavaran1390/129267

این روزها عصبی‌ام. تعدیل نیروها و بیکار شدن‌ها کم‌کم به اطرافیانم هم رسیده. همکارانم و‌ دوستانم و اقوامم! کاسبکارها به زحمت می‌توانند اجاره محل کسب‌شان را دهند. کسانی که تا دو سه سال پیش بیزینسی داشتند با چند کارمند، حالا در خرج روزانه خانه خود مانده‌اند. طبقه متوسط دارد کلا از بین می‌رود، متوسط‌ها فقیر و فقرا مفلوک می‌شوند. حتی ارزان‌ترین پروتئین‌ها دارد از سفره‌ها حذف می‌شود (و‌ خدا می‌داند این امر در درازمدت چه عواقب سوئی برای سلامتی دارد). این همه فشار عصبی هزاران بیماری را با خودش خواهد آورد.

و تازه این روزهای خوش‌مان است! با زدن پتروشیمی‌ها و‌ فولاد، اوضاع بسیار بدتر خواهد شد. حتی اگر همین فردا هم‌ توافق کامل بشود و پول‌های ایران آزاد شود و تحریم‌ها برداشته شود، تا دو سال دیگر از حالت بحرانی خارج نخواهیم شد. بحران‌های بسیار بزرگ دیگر هم پیش رو داریم.

مملکت ما برای آنکه تجمع بحران‌های پیش رو را از سر بگذراند، به هر تک دلار پول‌های بلوکه شده ایران و هر یک سنت پول‌های صادرات نفت و همه تجارت خارجی که بتواند انجام دهد و نیروی هر کارگر و متخصص فنی را نیاز خواهد داشت. اگر بخواهیم مملکت را دوباره بسازیم، چیزی برای موشک و‌ نیابتی و اتم در هر صورت باقی نخواهد ماند!

در ضمن، چیزی که زیادی داریم و به آن نیاز نداریم، تعداد بیشماری از اساتید دانشگاه است که ضررشان برای ایران تا حالا از سودشان بسیار بیشتر بوده است.

به امید روزی که تمام دانشگاه‌هایمان خصوصی شوند.

فعلاً همه چیزمان شرودینگری شده: مذاکرات، آتش‌بس، وضعیت نیروگاه‌ها در یک هفته آینده، قیمت «واقعی» دلار، و مهم‌تر از همه، خود رهبر فعلی نظام!

البته، از معدود چیزهایی که قاطعیت فیزیک نیوتنی را دارد زنده بودن احمد جنتی است!

امروز بدون اغراق ده دقیقه به این تصویر می‌خندیدم. تصویر پیامکی است که برای یکی از آشنایان «اینترنت‌پرو دار» ارسال شده است. گفته که سهمیه پروی او برای آن روز تمام شده، و باید تا نیمه‌شب صبر کند تا دوباره وصل شود!!

به قول یک دیوانه از ایام نوجوانی ما در دیارمان: «دیوانه که خوب است، امان از نفهم!»

اینها مرزهای نفهمی و بلاهت و جنون را به اندازه چند میلیون سال نوری جابجا کردند.

البته یک وقت نگران نباشیدها! دانشمند محترم و اصلاح‌طلب، جناب سعید لیلاز، فرموده‌اند که جنگ خیلی هم برایمان سود داشته!

لقمه حرام و تن‌فروشی چه بلایی سر شرف آدم می‌آورد!

با شناختی که بنده حقیر سر تا پا تقصیر از اساتید دارم، این موضوع رقابت همیشگی اساتید دانشگاه برای گرفتن انواع دانشجو را بیشتر می‌کند. در زمره شکایت‌های آنها در آینده هم مثلاً این خواهد بود که برای دانشجوی دکترا داشتن ۱۰ گیگ کفایت نمی‌کند و استاد باید برای هر دانشجوی دکترا لااقل ۱۵ گیگ به ازای هر دانشجو اینترنت پرو دریافت کند.

نتیجه زندگی کارمندی برای یک سیستم حقیرپرور!