ژورنالیست انجمن سابق محیط زیست
423 subscribers
9.86K photos
3.74K videos
607 files
4.99K links
🌍 **ژورنالیست
خبرنگاران حامی محیط زیست**
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ *وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.*
Association of Environmental Journalists @journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
@journalistsir
Download Telegram
☹️ لقمه‌ای به قیمت یک آه!
در سرزمینی که قیمت هر دانه برنج به ۸۰ تومان رسیده، حساب دخل و خرج دیگر با چرتکه هم جور درنمی‌آید.
کارگر ایرانی، همان که روزی ستون تولید بود، حالا هر ماه بین برنج و اجاره و قبض گاز هر روز میمیرد و زنده می شود.
با حقوقی که اسمش «حداقل» است اما در واقع «ناممکن» است، او باید از پس همه‌چیز برآید؛ از نان تا اینترنت، از دوا تا دلسوزی برای بچه‌ای که هنوز معنی مسافرت را فقط در کتاب انشا می‌فهمد.
طنز ماجرا این‌جاست که مسئولان هر ماه وعده «بهبود معیشت» می‌دهند، ولی در عمل تنها چیزی که بهبود یافته، قدرت تطبیق مردم با گرسنگی محترمانه است.
تورم آن‌قدر بی‌پروا شده که حتی خودِ اسکناس‌ها هم از خجالت ارزششان در جیب‌ها سرخ می‌شوند.
در بازار امروز، هر لقمه برنج، معادله‌ای است میان عزت و اجبار؛ میان کارِ سخت و سفره‌ی خالی.
حالا دیگر طنز تلخ زندگی ایرانی این است که کارگر، برای خوردن یک لقمه برنج ایرانی، باید چند ساعت کار کند ـ و بعد تازه امیدوار باشد که صاحبخانه تا آخر ماه نگوید «اجاره بالا رفته».
در چنین روزگاری، شادی هم کالایی لوکس شده؛ چیزی شبیه خودرو خارجی یا لبخند واقعی در تبلیغات تلویزیونی. و شاید وقتش رسیده جمله‌ای تازه به فرهنگ لغت اضافه کنیم:
زندگی قسطی؛ لقمه‌لقمه، آه‌آه.
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
وقتی سیاره باید خودش دست‌به‌کار شود!

سازمان ملل در تازه‌ترین گزارش خود درباره هدف ۱۳ توسعه پایدار اعلام کرد:
«زمان اقدام برای مردم و سیاره فرا رسیده است!»
اما ظاهراً این‌بار، سیاره زمین خودش باید برای خودش اقدام کند!
چون کشورها همچنان مشغول وعده دادن‌اند، نه عمل کردن.
در حالی‌که دمای جهانی از مرز هشدار گذشته، سیاستمداران هنوز در اتاق‌های کنفرانس به دنبال «توافق برای توافق» هستند.
گزارش سازمان ملل می‌گوید بدون پیوند میان توسعه انسانی، عدالت اجتماعی و حفاظت از محیط‌زیست، هیچ آینده‌ای پایدار نخواهد بود.
اما روی زمین، از دل یخ‌های ذوب‌شده تا ریه‌های آتش‌گرفته‌ی جنگل‌ها، همه فریاد می‌زنند:
«ما دیگر وقت نداریم!»
✴️ طنز تلخ ماجرا این‌جاست که وقتی سیاستمداران شعار «اقدام برای سیاره» می‌دهند، سیاره با خستگی جواب می‌دهد:
«ممنون، خودم بلدم نفس بکشم... اگر هنوز اکسیژنی مانده باشد!»
#اقلیم #محیط_زیست #توسعه_پایدار #SDG13 #ClimateAction #ژورنالیست #انجمن_خبرنگاران_محیط_زیست
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
🌧️ «ابرها تا مرز ایران می‌رسند و ناپدید می‌شوند!»

✍️
به‌نظر می‌رسد این روزها حتی ابرها هم ویزا نمی‌گیرند!
ابرهای بارانی با هزار زحمت از اقیانوس هند تا مدیترانه سفر می‌کنند، اما درست دمِ مرز ایران، تبخیر می‌شوند... شاید از گرمای سیاست، شاید از خشکی هوا، یا شاید چون مثل مردم، امیدی به اقامت ندارند!
سازمان هواشناسی می‌گوید «باد گرم» عامل اصلی است، اما مردم می‌گویند: «مدیریت سرد!»
در این سرزمین، هرچه به بارش نزدیک‌تر می‌شویم، مسئولان به توضیح دورتر!
ابرها هنوز نباریده می‌میرند، اما طرح‌های سدسازی همچنان می‌بارند—روی بودجه.
به قول یکی از کاربران: «ابرها از بس شعار شنیدن، خودشونو خیس نکردن!» ☹️
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
🔖
#ابرها #خشکسالی #بحران_آب #تغییر_اقلیم #محیط_زیست #باران #زاگرس #ایران_خشک #مدیریت_آب #ژورنالیست #journalistsir #بحران_زیست‌محیطی #طنز_محیط‌زیستی
🔥 ایران و جهان؛ مسابقه‌ای برای پختن زمین

دبیرکل سازمان ملل، آنتونیو گوترش، رسماً اعلام کرد: جهان در جلوگیری از عبور دمای زمین از ۱.۵ درجه شکست خورده است.
اما اگر انصاف داشته باشیم، بعضی کشورها در این شکست، قهرمان‌اند.
ایران، با پرونده‌ای مملو از سوخت‌های سنگین، صنایع تشنه و طرح‌های فولادسازی در قلب بیابان، یکی از همان قهرمانان است که به‌جای کاهش دما، گاز داده تا زمین زودتر به نقطه جوش برسد.

در حالی که جهان نگران یک درجه و نیم است، ما در ایران از دهه‌ها پیش با "نقطه‌ی جوش اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی" زندگی کرده‌ایم.
در جنوب، دود پالایشگاه‌ها از افق بالا نمی‌رود، بلکه روی شهر می‌خوابد.
در مرکز، کارخانه‌های فولاد با مصرف میلیون‌ها مترمکعب آب، کویر را زنده‌به‌گور کرده‌اند.
در شمال، جنگل‌ها قربانی ویلا و سوداگری‌اند. و در پایتخت، آسمان هر صبح، رنگ خاکستری بی‌اعتنایی مردم را دارد.

گوترش از گرمایش زمین گفت، اما ما سال‌هاست گرمای تهران در تیرماه، از عددی گذشته که سازمان ملل هنوز در موردش تحقیق می‌کند.
او هشدار داد میلیاردها نفر در معرض شرایط غیرقابل زندگی‌اند.

ما لبخند تلخی می‌زنیم: "بفرمایید، خوش آمدید به ایران!"
جایی که «شرایط غیرقابل زندگی» مدت‌هاست طبیعی شده است
.

نفت ما، برکت نبود؛ لعنتی بود که خاک را سمی کرد و اقتصاد را به اعتیاد کشاند.

فولاد، افتخار ملی نیست؛ زخم عمیقی است که از دل زمین تا رودخانه و ریه مردم رسیده است
.

در نیم قرن گذشته، با شعار «توسعه»، درخت بریدیم، خاک فروختیم و هوا را سوختیم. و امروز، در جدول جهانی گرمایش زمین، ایران نه تماشاگر، که یکی از بازیکنان اصلی است.

گوترش هشدار می‌دهد، اما ما مدت‌هاست از هشدار گذشته‌ایم.
وقتی زمین می‌سوزد، ما هنوز دنبال پروژه بعدی برای "صنعتی شدن" در دل کویر هستیم.
شاید وقت آن رسیده بپذیریم که ایران، پیش از آن‌که قربانی گرمایش جهانی باشد، قربانی سیاست‌های داخلی خودش است.

زمین در حال پختن است و ما هنوز داریم نفت روی آتش می‌ریزیم.
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
🔻خزر عقب می‌رود، زمین‌خواران جلو می‌آیند!
دریای خزر در یکی از شدیدترین دوره‌های کاهش تراز آب قرار دارد و زمین‌هایی که تا دیروز زیر آب بودند، حالا به میدان جدید ساخت‌وساز، دیوارکشی و خرید و فروش تبدیل شده‌اند.

🔻 از میانکاله و خلیج گرگان تا فرح‌آباد و نمک‌آبرود، خط ساحل به شکل کم‌سابقه‌ای تغییر کرده و پهنه‌های تازه‌پدید، بدون نظارت در حال تصرف‌اند؛
اما این زمین‌ها نه «فرصت سرمایه‌گذاری»، که حریم اکولوژیک دریا و یک بمب ساعتی زیست‌محیطی و اجتماعی هستند.

🚨 کارشناسان هشدار می‌دهند:
• دریا بازمی‌گردد و سازه‌های امروز، فاجعه‌های فردا می‌شوند
• تصرف سواحل = نابودی اکوسیستم، بحران اجتماعی و خسارات غیرقابل جبران
• سکوت امروز، هزینه‌ای ملی در آینده خواهد داشت

✍️ راه‌حل کجاست؟
مدیریت یکپارچه، توقف فوری ساحل‌خواری، ثبت این اراضی به‌عنوان «ذخیره‌گاه ساحلی» و شفافیت عمومی.

📎 گزارش کامل ناصر تبریزی از تحریریه جمهوریت را اینجا بخوانید:
https://jomhouriat.ir/266897

🌍 **ژورنالیست
انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست**
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ *وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.*
Association of Environmental Journalists @journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
✅ تهران را تخلیه کنید!
✍️حامد پاک طینت

"اگر باران نبارد آب از آذر ماه در تهران جیره بندی می شود و اگر باز هم نبارد باید تهران را خالی کنید"

این جملات رئیس جمهور محبوبمان دیروز در سخنرانی سنندج بوده است!

چه شد که به این روز افتادیم؟

۹۰% آب ایران در کشاورزی مصرف میشود که ۶۰% آن هدر میرود. دولت ها در تمام این ادوار از خودکفایی کشاورزی گفتند بدون آنکه به ظرفیتهای ایران خشک کمترین توجهی کنند، بیش از ۶۰۰ سد ساختند که رودخانه ها را قطع و تالابها را خشک کرد و در همین شهر تهران ۲۲% آب شرب در لوله های فرسوده هدر میرود؛ شهری که از یک جمعیت ۵ میلیون نفری بدون برنامه ریزی برای آب، برای ترافیک و زیرساخت به بیش از ۱۵ میلیون نفر رسید

حداقل ده دولت قبل و تمام مسئولان مرتبط باید پاسخگوی این بحران باشند. کدامیک را بیاد دارید که سیستم آبیاری نوین را برای کشاورزی اجبار کرده باشند که می توانست مصرف آب را نصف کند؟ کدامیک کشت محصولات پرآب بر در مناطق مرکزی را ممنوع و ترویج کشت محصولات کم آب بر را در دستور کار قرار داد؟

چرا نکردند؟ چون خودکفایی در دستور کار بود؛ چون ذینفعانی در بردن آب بود که قدرت داشتند - مافیای آب

همه دولتها باید پاسخگو باشند که چرا در طول این چند دهه و با علم به اینکه روزی به این نقطه خواهیم رسید، ظرفیت شیرین سازی آب خلیج فارس یا دریای عمان را نتوانستند به ۵ میلیون متر مکعب برسانند. امروز فقط ۱% از آب شرب از این روش تامین میشود در حالیکه عربستان ۷۰% از آب مصرفی خود را از این طریق تامین می کند و چرا تصفیه و بازیافت فاضلاب شهری برای مصارف صنعتی و کشاورزی هرگز بعنوان یک پروژه ملی در دستور کار قرار نگرفت

باید پاسخگو باشند که چرا در طول این چند دهه حداقل ۳۰% از بودجه آب به نوسازی لوله های فرسوده اختصاص نیافت که امروز عامل هدررفت یک چهارم آب تهران شود و جای آن مردم، بعنوان مقصر مصرف بیش از حد آب جلوه داده شود. باید پاسخ داده شود چرا هیچ دولتی صنایع آب بر در مناطق خشک را ممنوع نکرد و سیاست مرکز زدایی از تهران را از حرف به عمل تبدیل نکرد

دولتها حتی اگر به ناتوانی و ناکارآمدی خود عالم و واقف بودند باید به کنوانسیونهای جهانی آب می پیوستند تا برای فناوریهای جدید و کاهش مصرف و با توجه با اقلیم معلوم ایران در خشکسالی کمک و یاری می طلبیدند اما بپذیریم که هیچیک از اینها اولویتهای ما نبود. اصلا رابطه با دنیا اولویت ما نبود

بحران آب در تهران و ایران حالا به اوج خود رسیده تا حدی که سدهای تهران بیشتر از ۵% آب ندارد و معلوم نیست جواب تامین آب ۱۵ میلیون نفر را چه کسی باید بدهد!

از دو سه هفته آینده محله هایی بخصوص حوالی ازگل، یوسف آباد، نیاوران، جردن و گیشا در وضعیت نیمه بحرانی قرار خواهد گرفت. جیره بندی آب قطعی است. برای برخی مناطق ممکن است بین ۲ الی ۳ ساعت در روز در صورت استمرار وضعیت بیشتر آب نباشد. کمبود آب شرب تمیز، خطر بیماریهای عفونی را افزایش می دهد بخصوص برای کودکان و سالمندان و دولت فخیمه حداقل باید برای این موضوع پیش بینی های لازم را انجام دهد!

صرفه جویی ۲۰% آب توسط مردم که تنها راه حل دولت شده است مشخص نیست چقدر عملی است و روشن نیست صنایع، رستورانها، بیمارستانها و البته محصولات کشاورزی و مواد غذایی که باید به این شهر برسد چگونه مدیریت خواهد شد؛ تنها چیزی که روشن است تاثیر این وضعیت بر قیمتهاست!

دولت پزشکیان می تواند مدعی باشد این وضعیت حاصل چند دهه ندانم کاری و سو مدیریت است اما نمی تواند از امکان ناپذیری تخلیه تهران که به زبان رانده شانه خالی کند

۱۵ میلیون نفر به کجا بروند آقای پزشکیان؟ تهران بزرگترین کلان شهر خاورمیانه است. تخلیه حتی موقت این شهر یعنی تامین مسکن این ۱۵ میلیون نفر در نقاط دیگری از ایران! شغل این افراد چه خواهد شد؟ مدارس فرزاندانشان کجاست؟ چگونه می خواهی حمل و نقل این افراد را تا شهرهای دیگر و در داخل همان شهر مدیریت کنی؟ چگونه می خواهی مایحتاج روزانه آنها و لجستیک این موضوع را مدیریت کنی؟ و از همه مهمتر از کجا می خواهی آب مصرفی این ۱۵ میلیون نفر را در شهر دیگری تامین کنی؟!!

جابجایی ۱۵ میلیون نفر انسان یا حتی جابجایی پایتخت یک پروژه ۲۵ ساله است حداقل با ۲۵ میلیارد دلار بودجه تهیه زیرساخت و تا جایی که بیاد داریم جنابعالی گیر ۱ میلیارد دلار هستید!

جای جلسات بی خاصیت با سازمان هواشناسی و امید به باران یا هشدار به مردم تهران، جای شما بودم ۲۰۰ میلیون دلار از زیر سنگ پیدا می کردم، از بودجه یکی از همین مراکز فرهنگی بی خاصیت، و خرج بازسازی لوله های فرسوده تهران می کردم.

تمام راه حلهای دیگر میان مدت و بلند مدت است. این وضعیت بغرنج راه حل کوتاه مدت دیگری ندارد.

بحران از آنچه می بینید به شما نزدیکتر است!

@journalistsir
🔻آغاز بی‌صدای جیره‌بندی آب در تهران

محدودیت‌های آبی تهران حدود ۱۰ روز است که در سکوت خبری آغاز شده؛ بدون هیچ اطلاع‌رسانی رسمی از سوی وزارت نیرو یا شرکت آب و فاضلاب.

در روزهای اخیر، قطع چندساعته آب در برخی مناطق پایتخت — به‌ویژه در شب‌ها — گزارش شده است.
تهران برای نخستین‌بار در ۶۰ سال گذشته نیمه نخست پاییز را با بارش صفر پشت‌سر گذاشته و منابع آبی آن در وضعیت بحرانی قرار دارد.

وزیر نیرو گفته است: «ممکن است ناچار شویم فشار آب را در برخی شب‌ها تا حد صفر کاهش دهیم.»
سخنگوی صنعت آب هم هشدار داده: «اگر شرایط ادامه یابد، اوضاع بدتر خواهد شد.»

🔹با این حال، مردم در بلاتکلیفی‌اند و صف تماس با سامانه فوریت‌های آب گاه به ۷۰ نفر می‌رسد.
🔹کارشناسان می‌گویند وزارت نیرو باید درباره‌ی جیره‌بندی آب با مردم صادق باشد.

این فاجعه را حکومت برای مردم ساخت، نه آسمان.

سال‌هاست کارشناسان هشدار می‌دهند و کسی گوش نمی‌دهد:
🔹 تخریب کوه‌ها و جنگل‌ها
🔹 سدسازی‌های بی‌رویه
🔹 انتقال آب با اهداف سیاسی
🔹 حفر هزاران چاه غیرمجاز
🔹 نابودی خاک و پوشش گیاهی

وقتی کوه‌ها را می‌شکافند ، جنگل‌ها را نابود کردن برای ویلا و... و زمین را برای معدن و ویلاسازی می‌تراشند ،
طبیعت انتقام نمی‌گیرد — فقط حساب را صاف می‌کند.

@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴پری یا پیروز؟

جدال فرمانداری ملایر با مادر کریم‌خان زند!

در دل ملایر، روستایی به نام پری هست؛ همان‌جا که کریم‌خان زند، وکیل‌الرعایا و نه پادشاهِ خودخوانده، چشم به جهان گشود. اما گویا فرمانداری ملایر تصمیم گرفته مادرِ کریم‌خان را هم از شناسنامه تاریخ حذف کند!
تلاش می کنند نام روستا را از پری به پیروز تغییر دهند.
چرا؟
کسی نمی‌داند!
شاید چون در روزگار ناکامی‌ها، شنیدن واژه‌ی «پیروز» برایشان نوعی دل‌گرمی اداری است؛ مثل چسب زخم روی زخم‌های مدیریت.
اما مردم روستا دست‌به‌کار شدند: تابلوها را خط‌خطی کردند، با ماژیک و چکش نام جدید را محو کردند و دوباره نوشتند پری.
انگار دارند می‌گویند: «با مادر کریم‌خان شوخی نکن، او هنوز از تو پیروزتر است!»

عجیب است؛ در روزگاری که بعد از انقلاب نام همه‌ی پادشاهان را از خیابان‌ها و میدان‌ها پاک کردند، کریم‌خان زند ماند، چون با مردم بود.
حالا اما فرمانداری همان شهر می‌خواهد ریشه‌ی مادرش را هم بخش‌نامه‌ای پاک کند!
پری، هنوز پری‌ست؛ چه بخواهند، چه نخواهند.
و شاید تنها پیروزی واقعی همین مقاومت مردم باشد.
🌍 ژورنالیست

@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
به یاد مادر محیط زیست ایران🌿
سالگرد درگذشت..
گفتگوی منتشر نشده برای نخستین بار


مه‌لقا ملاح (۱۳۰۶–۱۴۰۰ خورشیدی) از پیشگامان و بانوان برجسته‌ی محیط‌زیست ایران بود. او به‌عنوان نخستین زن فعال محیط‌زیست در ایران شناخته می‌شود و بسیاری او را «مادر محیط‌زیست ایران» می‌نامند.
https://www.instagram.com/reel/DQzhpMijAvc/?igsh=MWsxZWlseGQzNTF2OA==
#محیط_زیست  #مادرمحیط_زیست_ایران #انجمن_محیط_زیست
#ایران #طبیعت
https://youtube.com/@nahalehtravels?si=YBDthGAxU7dpmeNg
الافی ملی؛ بحران بی‌بحرانی در جمهوری بی‌حوصله‌ها

در ظاهر، اوضاع آرام است.
برق نمی‌رود، آب می‌آید، دلار تکان نمی‌خورد، تهدید نظامی در کار نیست و رهبر، طبق برنامه، سخن می‌گوید.
اما زیر این آرامشِ بی‌مزه، چیزی مثل «خلأ ملی» جریان دارد؛ نوعی سکون عمیق که نه شور دارد، نه امید، نه حتی خشم. فقط خستگی.
در تاریخ، هر جامعه‌ای از مسیر فریاد یا فاجعه بیدار می‌شود. ما اما درگیر نوع تازه‌ای از فروپاشی‌ایم: فروپاشی بی‌هیجان.
نه انقلاب داریم، نه اصلاح، فقط الافی.
مردم صبح بیدار می‌شوند بدون هدف، دولت‌ها تصمیم می‌گیرند بدون باور، رسانه‌ها می‌نویسند بدون امید به خوانده‌شدن.
این همان بحران بی‌بحرانی است؛ وضعیتی که همه‌چیز هست و هیچ‌چیز نیست.
نظام سیاسی، اقتصادی و فرهنگی در سکون مطلق حرکت می‌کند—مثل اتوبوسی که موتور روشن دارد اما راننده خوابیده است.
در چنین فضاهایی، جامعه از درون تهی می‌شود و تنها نشانه‌ی حیاتش، طنز تلخ مردم است؛
جوک‌هایی که بیشتر از بی‌حوصلگی می‌خندیم تا از شادی.
اما علاج این الافی، نه انقلاب است و نه مهاجرت.
بلکه همان کارهای کوچک و پیوسته‌ای که هنوز معنا دارند:
نوشتن، کاشتن، گفتن، و امید به اینکه «آدم ماندن»، خودش نوعی مقاومت است.
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🐥 ملوچک کشمشی، لوو بوم ما ننیشی!
بارون میا خیس می شی!
برف میا گونوله می شی!
کی موخوره ، حکیم باشی!

این کوچولوی پردرمون اسمش ملوچه (به لهجه ملایری گنجشک).
نه پرواز بلده، نه دنبال دانه می‌دوه؛ فقط بلدِ خودش رو لوس کنه و شب کنار صاحبش بخوابه!
درست مثل یه سگ خانگی، ولی با چشمای نگران و دلی که هنوز بوی آسمون می‌ده.
اما اون‌طرف‌تر، در بعضی استان‌ها همین ملوچک‌های نازنین رو می‌گیرن و با باورهای الکیِ «قوای جنسی» می‌خورن!
انگار گنجشک، قرص انرژی‌زاست نه مخلوق زنده‌ای که از صبح تا غروب برای یه تکه نون می‌جنگه.
حالا ما موندیم بین دو دنیا:
یکی که گنجشک رو «ملوچک کشمشی» صدا می‌زنه و براش لالایی می‌خونه،
و یکی که با بی‌رحمی اون رو «دارو» حساب می‌کنه.
اگر مردانگی با خوردن پرنده‌ی بی‌دفاع زیاد می‌شد، الان بعضیا باید پرواز می‌کردن نه پرنده‌ها!
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
انفجار زباله در شمال ایران؛
جنگل‌های هیرکانی زیر کوه‌های پسماند دفن می‌شوند


امیرحسین میراسماعیلی

در بسیاری از روستاهای سه استان شمالی ایران، نبود زیرساخت مناسب برای جمع‌آوری و بازیافت زباله مردم را به روش‌های خطرناک خانگی سوق داده است

تصاویر تازه‌ای که فعالان محیط‌زیست در روزهای ابتدایی آبان‌ماه منتشر کرده‌اند و حجم انبوه زباله‌های رهاشده در شهرها و روستاهای استان‌های شمالی ایران را نشان می‌دهد، بار دیگر ابعاد بحران پسماند در این مناطق را برجسته کرده است.

ادامه دفن غیراصولی زباله‌های شهری در نقاط مختلف جنگل‌های هیرکانی، آلودگی شدید هوای نوشهر و چالوس در اثر فعالیت غیراستاندارد مرکز زباله‌سوزی نوشهر، رها شدن شیرابه‌های سمی در جنگل‌های لاهیجان و بندپی بابل و نیز بروز مشکلات گسترده برای ساکنان آق‌قلا و آزادشهر در استان گلستان به‌ دلیل تکمیل ظرفیت مراکز انبار زباله، همگی نشانه‌های بحرانی‌اند که به‌ گفته کارشناسان، شرایط زیست‌محیطی را به مرز فروپاشی رسانده است.

@journalistsir
تندیس جنگ، یا تندیس زانو؟

تندبس پادشاه یونانی زانو زده مقابل پادشاه ایرانی در میدان انقلاب؛ قرار است نماد «غرور ملی» باشد، اما بیشتر شبیه درسی معکوس از تاریخ است.
آنهایی که تا دیروز با تاریخ ایران قهر بودند، امروز برایش مجسمه می‌سازند!
شاید ندانند مردم این سرزمین، تصویر را وارونه هم می‌خوانند؛
برای خیلی‌ها، این مجسمه بیش از آن‌که نشانه‌ی پیروزی باشد، یادآور زانو زدن قدرت در برابر فرهنگ است.
تاریخ را نمی‌شود با مجسمه بازنویسی کرد. هرکه جنگ بکارد، جنگ درو می‌کند و هرکه کینه بکارد، کینه.
کاش به‌جای تندیس تسلیم، نمادی از گفت‌وگو و خرد نصب می‌کردند؛ جایی که امروز در این سرزمین بیشتر از همیشه به آن نیاز داریم.
عجیب است؛ قرن‌ها از جنگ ایران و یونان گذشته، اما هنوز دنبال قهرمان‌سازی از خاکستر تاریخیم.
در کشوری که رشد اقتصادی‌اش منفی است و مردمش برای نان در صف، نصب تندیس دوهزار سال پیش بیشتر شبیه شوخی تلخ تاریخ است تا افتخار ملی.
تاریخ را باید فهمید، نه روی آن پز داد.
🌍 ژورنالیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
😏 سفر سبز با بلیت طلایی!

می‌گن خانم رئیس محیط‌زیست رفته برزیل برای اجلاس زمین.
ما هم گفتیم: خوبه! حداقل یکی از مسئولان دید زمین چه رنگیه!
فقط کاش موقع برگشت، یه سطل آب آمازون هم بیاره برای دریاچه ارومیه…
راستی، اگه بخوایم درباره هزینه این سفر و امثال اون گزارش بنویسیم، باید ساعت‌ شمار بذاریم، چون از بس «عادی‌سازی غارت» داریم، خبر تموم نمی‌شه.
تو مملکتی که دزدی شده بخشی از اکوسیستم، خبرنگار باید متخصص «زیست‌شناسی فساد» باشه!
#محیطزیست #برزیل #سفر_طلایی #فساد_سیستماتیک #ژورنالیست #journalistsir
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
توزیع گوشت منجمد برزیلی؛ وقتی سفره مردم به تاریخ انقضا گره خورده است
حمید دادخواه

در روزهای اخیر، فروشگاه‌های زنجیره‌ای کوثر در اصفهان اقدام به توزیع گوشت منجمد برزیلی کرده‌اند؛ آن هم با شرط ثبت کد ملی در سامانه «رهیاب» تا هر فرد تنها مجاز به دریافت یک بسته باشد. روی بسته‌ها تاریخ تولید ۵ ژوئن ۲۰۲۴ (۱۶ خرداد ۱۴۰۳) درج شده و مدت ماندگاری آن‌ها ۱۸ ماه است؛ یعنی این گوشت‌ها فقط تا آذرماه ۱۴۰۴ اعتبار مصرف دارند — کمتر از یک ماه دیگر.

اما مسئله تنها تاریخ انقضا نیست؛ مسئله آن است که چرا در شرایطی چنین دشوار، مردم باید برای گوشتی صف بکشند که زمان مصرفش رو به پایان است؟ در حالی که قیمت گوشت تازه از سفره‌ی بسیاری از خانواده‌ها حذف شده، حالا همین گوشت منجمدِ مانده به انقضا هم تبدیل به کالای «تنظیم بازاری» و سهمیه‌ای شده است. این تصویر تلخ نشان می‌دهد وضعیت معیشتی مردم تا چه اندازه به مرحله‌ی اضطرار رسیده است.

سؤال جدی اینجاست: اگر این محموله ماه‌ها پیش وارد کشور شده، چرا تا امروز در انبارها مانده و اکنون در آستانه پایان مهلت مصرف، به بازار تزریق می‌شود؟ آیا سیاست‌گذاران تنظیم بازار، وضعیت سلامت و کیفیت این محصولات را در نظر گرفته‌اند، یا تنها به دنبال رفع تکلیف آماری هستند؟

در روزگاری که گوشت منجمدِ نزدیک به انقضا باید پاسخ‌گوی گرسنگی مردم باشد، دیگر نیازی به آمارهای خوش‌رنگ تورم و ثبات بازار نیست. واقعیت، در صف‌های خریدی دیده می‌شود که بوی سرما و تاریخ انقضا می‌دهد.
@journalistsir
Forwarded from خاطرات و روزنوشت ها (عيسي سحرخيز)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مافیا آب، یعنی همین ؛

چقدر امثال پرفسور کردوانی ، و کاوه مدنی گفتند ،

اما تفکر مقاومت و خودکفایی نتیجه آن هم مشاهده می‌کنیم
.

تحلیل زمانه
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ایجاد کمپین تحریم کاله به دلیل گران‌فروشی

در فضای مجازی، ویدیوهایی در حال دست به دست شدن است که از مردم می‌خواهد برند کاله را به دلیل گران‌فروشی ماهانه بدون دلیل محصولات خود تحریم کنند.
@baharnewsir
🕯️ درگذشت بهرام مشیری؛ صدای منتقد سنت و خرافه خاموش شد
بهرام مشیری، نویسنده، پژوهشگر تاریخ و مجری برنامه «سرزمین جاوید»، در ۹ نوامبر ۲۰۲۵ در کالیفرنیا بر اثر خونریزی مغزی درگذشت. او از منتقدان سرسخت دین، استبداد و جهل فرهنگی بود و طی دهه‌های اخیر با سخنرانی‌ها و برنامه‌های تلویزیونی‌اش بر بخشی از نسل‌های مهاجر و جویای اندیشه آزاد تأثیر گذاشت.
مشیری باور داشت که ریشه بسیاری از بحران‌های اجتماعی و حتی زیست‌محیطی ایران، در ساختار فرهنگی و آموزشی گرفتار در خرافات و بی‌خردی نهفته است. او بارها هشدار داده بود که جامعه‌ای که به‌جای علم، اسطوره می‌پرستد، هم درختانش را می‌سوزاند و هم آینده‌اش را.
مرگ او پایان یک صداست، اما شاید آغازی باشد برای بازاندیشی در پرسش‌هایی که مطرح کرد: چگونه می‌توان میان آزادی، آگاهی و نجات زمین پیوند زد؟
#بهرام_مشیری #سرزمین_جاوید #ایران #فرهنگ #اندیشه #آزادی #محیط_زیست #خبر
🌍 ژورنالیست |
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com