ژورنالیست انجمن سابق محیط زیست
423 subscribers
9.86K photos
3.74K videos
607 files
4.99K links
🌍 **ژورنالیست
خبرنگاران حامی محیط زیست**
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ *وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.*
Association of Environmental Journalists @journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
@journalistsir
Download Telegram
وقتی مدیر بی‌سواد جاده می‌سازد، آمار مرگ‌ومیر خودش خط‌کشی می‌شود


در کشوری که جاده‌هایش یا خط‌کشی ندارند یا خط‌کشی‌هایشان شبیه اثر باستانی است، تلفات جاده‌ای هم طبیعی است؛ مرگ نه به‌خاطر سرعت، بلکه به‌خاطر نابلدی مدیرانی که «تصادف» را بهتر از «مهندسی راه» بلدند.

امنیت جاده‌های ایران «نسبی» است؛ نسبی از این جهت که اگر از دره سقوط نکنید، ممکن است خط‌کشی محو‌شده، یا بدتر از آن، خط‌کشی‌های باستانی ده سال پیش، شما را به سمت لاین مخالف هدایت کند.
وزارت راه سال‌هاست می‌گوید کشور چند هزار «نقطه بحرانی» دارد؛ بحرانی یعنی جایی که مهندسی جاده یا کامل نشده، یا از ابتدا اشتباه بوده، یا اصلاً طراحش با گوگل‌مپ کار کرده و چشم‌بسته مسیر زده است.
نتیجه؟
مردم یا باید از آلودگی ناشی از تحریم‌ها بمیرند ، یا از جاده‌هایی که محصول مدیریت نابلد است کشته شوند.

طبق آمار جدید، فقط در شش ماه گذشته ۱۰ هزار و ۴۹۲ نفر در تصادفات جان باخته‌اند؛ یعنی چهار درصد بیشتر از سال قبل.
خودروها ۴۳ میلیون دستگاه شده و موتور‌سوارها عملاً تبدیل‌ به «قربانیان پیش‌فرض» جاده‌ها.

در چنین شرایطی، تنها چیزی که در جاده‌های ایران استاندارد است، افزایش تلفات است.

#ایمنی_راه‌ها #تصادفات #جاده_های_خطرناک #مدیریت_نابلد #بحران_محیط_زیست #جاده_کشی_غیراستاندارد #ژورنالیست #ایران
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اینجا خوزستانه!
ثروت کشنده

🌍 **ژورنالیست
انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست**
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ *وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.*
Association of Environmental Journalists @journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
@journalistsir
وقتی مهِ مازندران هم قهر کرد؛ شالیزارها زیر پتوی آلودگی، ما زیر سایه تصمیمات هسته‌ای


روزی روزگاری در مازندران، مه صبحگاهی مثل پرده‌ای نازک روی شالیزارها می‌نشست؛ شاعرها الهام می‌گرفتند، مسافران عکس می‌گرفتند، کشاورزها نفس می‌کشیدند.
حالا اما همان شالیزارها زیر لایه‌ای از آلودگی دفن شده‌اند؛ یک «مه» جدید که نه زیباست، نه سالم، نه شاعرانه—فقط سمی و صنعتی.
این روزها در مازندران هرچه می‌بینیم خاکستری است، جز مسئولان که همیشه همه‌چیز را «سفید» می‌بینند.
آلودگی چنان پیشروی کرده که حتی اردک‌های مهاجر هم دنبال مسیر خروج اضطراری می‌گردند.
اما ما؟ مثل همیشه «تحمل» می‌کنیم، چون خب… بعضی سیاست‌ها و پروژه‌ها را نمی‌شود نخورد؛ حتی اگر مزه‌اش شبیه دود باشد.
وقتی تصمیمات بزرگ، کوچک‌ترین زیست‌گاه‌ها را گروگان می‌گیرند، نتیجه همین می‌شود:
مازندرانِ بی‌مه، شالیزارِ بی‌نفس، و مردمی که به جای بوی برنج تازه، طعم آلودگی را استشمام می‌کنند.
عبرتش ساده است: طبیعت تا ابد صبر نمی‌کند؛ اما ما همیشه دیر می‌فهمیم.

#مازندران #آلودگی_هوا #شالیزار #محیط_زیست #سوءمدیریت #آمل #سرخرود #طنز_تلخ #ژورنالیست
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
این توصیه‌ها درمان ریشه‌ای بحران شالیزارهای  آلوده نیست؛ اما فعلاً همان چتر نجاتی است که مصرف‌کننده می‌تواند در خانه باز کند.


نجات برنج ایرانی از چنگ سموم؛ ۶ راه علمی برای کاهش آرسنیک و نیترات در آشپزخانه

در حالی که شالیزارهای شمال زیر سایه سنگین سموم، کودهای شیمیایی و ریزآلاینده‌ها نفس می‌کشند، کارشناسان تغذیه می‌گویند تنها بخشی از این موادِ ناخواسته را می‌توان هنگام پخت از برنج دور کرد؛ البته اگر روش درست را بلد باشیم.
بر اساس یافته‌های علمی، شست‌وشوی چندباره برنج، خیساندن چندساعته و پخت به روش آبکش با آب فراوان می‌تواند میزان آرسنیک و نیترات را به‌طور قابل‌توجهی کاهش دهد. روش آبکش با نسبت ۵ تا ۶ برابر آب، بیشترین تأثیر را دارد و تا ۶۰ درصد آرسنیک و ۴۰ درصد نیترات را کم می‌کند.
کارشناسان همچنین هشدار می‌دهند پخت برنج به‌صورت کته، تمام مواد مضر محلول در آب را داخل دانه نگه می‌دارد.
این توصیه‌ها درمان ریشه‌ای بحران شالیزارهای آلوده نیست؛ اما فعلاً همان چتر نجاتی است که مصرف‌کننده می‌تواند در خانه باز کند.

🌍 ژورنالیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...

@journalistsir
https://journalistsirani.blogspot.com
چگونه فشار خارجی، جمهوری اسلامی را در تداوم اشتباهاتش گرفتار می‌کند؟

در ساختار سیاست منطقه‌ای، همیشه فشارها با هدف تغییر رفتار طراحی نمی‌شوند؛ گاهی هدف این است که طرف مقابل در همان چرخه قدیمی اشتباه بماند.
رفتار آمریکا، اسرائیل و برخی دولت‌های عربی نسبت به جمهوری اسلامی غالباً در همین چارچوب قابل تحلیل است: فشارهایی که نه‌تنها اصلاحات را ممکن نمی‌کند، بلکه ساختار تصمیم‌گیری در تهران را بیشتر به سمت لجبازی، انکار خطا و تثبیت اشتباهات سوق می‌دهد.

۱. فشارهای یک‌طرفه و نبود مسیر تنفس دیپلماتیک

تحریم‌های گسترده و تهدیدهای نظامی، فضای ایران را به دوگانه «مقاومت یا تسلیم» تبدیل می‌کند.
در چنین محیطی، حاکمیت عقب‌نشینی را مساوی فروپاشی اعتبار داخلی می‌بیند و ترجیح می‌دهد به جای اصلاح، همان راه‌های اشتباه گذشته را با شدت بیشتری ادامه دهد.

۲. تحریک نقاط هویتی و ایدئولوژیک

از ائتلاف‌های امنیتی عربی گرفته تا نمایش‌های نظامی اسرائیل، بسیاری از این اقدامات دقیقاً روی حساس‌ترین نقاط ادراکی تهران فشار می‌گذارند.
نتیجه، افزایش واکنش‌های احساسی و کاهش فضای تحلیل عقلانی است.
سیستم برای حفظ روایت «ایستادگی» ناچار است هزینه بدهد و در خطاهای قبلی بماند.

۳. پیشنهادهایی که در تهران «دام» خوانده می‌شوند
هر پیشنهادی که در فضای منطقه «عادی» تلقی می‌شود، در ساختار سیاسی جمهوری اسلامی به‌عنوان «تغییر رفتار اجباری» یا «پذیرش شکست» برداشت می‌شود.
همین ذهنیت باعث می‌شود هر فرصت دیپلماتیک تبدیل به میدان لجبازی شود.

۴. تحریک واکنش سریع به‌جای تصمیم‌گیری منطقی

اقدام‌های سایبری، عملیاتی و رسانه‌ای اغلب با هدف ایجاد واکنش احساسی طراحی می‌شوند.
در این شرایط، تهران به جای انتخاب‌های کم‌هزینه، معمولاً درگیر ادامه مسیری می‌شود که از ابتدا اشتباه بوده است.

۵. تقویت دوگانه ایران بد – منطقه خوب

این روایت باعث می‌شود هرصدای اصلاح‌طلبانه داخلی در ایران به «همسویی با دشمن» تعبیر شود.
در چنین فضایی، سیاست‌گذاری منطقی تحت‌الشعاع جنگ روایت‌ها قرار می‌گیرد و اشتباهات ساختاری تداوم می‌یابد.

سیاست‌های خارجی آمریکا، اسرائیل و برخی دولت‌های عربی نه‌تنها با هدف فشار بر تهران طراحی شده‌اند، بلکه عملاً ساختاری می‌سازند که تصمیم‌گیران ایرانی را در همان دایره اشتباهات گرفتار نگه می‌دارد.
در این میان، هزینه اصلی این چرخه معیوب بر دوش مردم و محیط زیست ایران قرار می‌گیرد؛ جایی که توسعه، رفاه و امنیت قربانی باقی ماندن در بازی لجبازی‌های سیاسی می‌شود.
در جهانی که هر اشتباه هزینه‌ای چندبرابر گذشته دارد، تکرار خطا دیگر نه سیاست است و نه مقاومت؛ فقط فرسایش ملی است.
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
ژورنالیست انجمن سابق محیط زیست pinned «چگونه فشار خارجی، جمهوری اسلامی را در تداوم اشتباهاتش گرفتار می‌کند؟ در ساختار سیاست منطقه‌ای، همیشه فشارها با هدف تغییر رفتار طراحی نمی‌شوند؛ گاهی هدف این است که طرف مقابل در همان چرخه قدیمی اشتباه بماند. رفتار آمریکا، اسرائیل و برخی دولت‌های عربی نسبت…»
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
⚠️بازار شهر پر از پرتقال‌هایی است که بهشان رنگ صنعتی تزریق شده و خوردن آن‌ها برای انسان مثل سمی و خطرناک می باشد.

رئیس اتحادیه بارفروشان،
«امسال کشورهای روسیه، ازبکستان و آذربایجان واردات مرکبات از ایران را ممنوع کردند، زیرا پرتقال‌های ما به رنگ صنعتی آلوده شده‌اند و کیفیت صادراتی ندارند.»

چه چیزی دقیقاً در این کشور درست کار می‌کند؟

@Eterazebazar
طرح انتقال آب رودخانه‌های دوهزار و سه‌هزار تنکابن زیرِ ذره‌بین فعالان محیط زیست

روزهای اخیر، جمعی از دغدغه‌مندان محیط‌زیستی به ویژه در تنکابن نسبت به پیامدهای زیست‌محیطی و تخریب جنگل‌های هیرکانی ناشی از طرح انتقال آب رودخانه‌های دوهزار و سه‌هزار ابراز نگرانی کردند، با این حال، رئیس منابع آب تنکابن تأکید می‌کند طرح با مجوز محیط‌زیستی و پس از بررسی‌های کارشناسی در حال اجراست و هدف آن صرفا تأمین پایدار آب شرب سه شهرستان تنکابن، رامسر و عباس‌آباد است.

ادامه خبر

irna_sari
گزارش کامل تجمع اعتراضی مردم یاسوج علیه بحران آب و سدسازی‌های ماندگان و خرسان ۳

ظهر سه‌شنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۴ هزاران نفر از مردم یاسوج در اعتراض به بحران آب، تخریب محیط‌زیست و ادامه ساخت سد ماندگان و سد خرسان ۳ گرد تجمع اعتراضی برگزار کردند .به طوریکه مسیرهای منتهی به میدان امام حسین(ع) به دلیل ازدحام جمعیت بسته شده بود.
معترضان با سردادن شعارهای:
«مسئول بی‌لیاقت، استعفا استعفا»
«دایه داین وقت جنگه، وقت دوستی با تفنگه
«می‌جنگیم، می‌میریم، دنا رو پس می‌گیریم»
و یامنطق یا برنو
خواستار توقف فوری اجرای این دو پروژه شدند.

در حاشیه تجمع، جمع زیادی از مردم با امضای طوماری نسبت به پیامدهای محیط‌زیستی و کشاورزی این سدها هشدار دادند و اعلام کردند ساخت این سدها «تهدید مستقیم» علیه منابع آب، گونه‌های زیستی و زندگی کشاورزان است.

این اعتراضات در حالی شکل گرفته که مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور، در ۱۹ آبان دستور داده بود روند احداث سدهای کوهرنگ ۳، خرسان ۳ و ماندگان با شتاب بیشتری ادامه پیدا کند.

فعالان محیط‌زیست حاضر در تجمع، مصوبه اخیر دولت و اظهارات رئیس‌جمهور را مغایر اصول محیط‌زیستی و قوانین مرتبط دانستند و تأکید کردند که ادامه ساخت این سدها می‌تواند به «خشکی گسترده»، «تخریب منابع طبیعی» و «تشدید بحران آب» در کهگیلویه‌وبویراحمد منجر شود.

@Eterazebazar
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
جمهوری اسلامی ، دلیل عدم بارش باران در
ایران

@journalistsir
«اقتصاد ایران؛ موجودی که نه می‌میرد، نه زنده می‌ماند!»


اقتصاد ایران حالا رسماً وارد فاز «نیمه‌فروپاشیِ پایدار» شده؛ حالتی شبیه یخچالی که کار می‌کند اما فقط چراغش روشن است.
بی‌ثباتی، نتیجه مستقیم همان سیاست‌هایی است که همیشه «قرار بود درست شود» اما فقط قیمت‌ها را درست بالا برد.
دلایلش هم روشن‌تر از قبض برق تابستان:
– چاپ پول بدون پشتوانه برای پوشاندن کسری بودجه؛
– فرار سرمایه که مثل پرنده‌ای از روی سیم برق بالا می‌پرد و برنمی‌گردد؛
– بی‌اعتمادی عمومی که هر شایعه‌ای را تبدیل به موج خرید و هجوم به بازار می‌کند؛
– مدیریت جزیره‌ای که هر جزیره‌اش یک قیمت و یک قانون دارد؛
– تحریم‌هایی که مسیر اقتصاد را از «بزرگراه» به «جاده خاکی» تبدیل کرده؛
– و البته فساد ساختاری که همه‌چیز را می‌بلعد، حتی امید را.
در این شرایط، اقتصاد کشور مثل ساختمانی است که ستون‌هایش ترک برداشته اما همچنان روی سر چند نفر نگه داشته شده.
همه می‌دانند دیر یا زود یا باید مرمت جدی شود یا فرو‌می‌ریزد. فعلاً فقط گرد و خاکش زیاد شده.
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
«پلیکان‌ها ارومیه را اشتباهی لوکیشن زده بودند»

چند پلیکان مهاجر با امید نوشیدن یک جرعه آب بر ارومیه فرود آمدند؛ اما فقط بیابان ترک‌خورده دیدند.
جفت‌پلیکانِ بهت‌زده به هم نگاه می‌کردند: «اشتباهی اومدیم؟»
نه عزیز دل… درست آمدید؛ فقط این‌جا دیگر دریاچه نیست، یک «پروژهٔ عبرت‌آموز ملی» است.
ما انسان‌ها این‌قدر خوب مدیریت کردیم که حتی پرنده‌ها هم حس می‌کنند در صحنهٔ بازسازی‌شدهٔ فیلم «مریخ» قدم گذاشته‌اند.
#ارومیه_خشکید
#پلیکان_سرگردان
#مدیریت_آبی
#بحران_محیط_زیست
@journalistsir | @bahrm8
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
https://journalistsirani.blogspot.com
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
چرا در ایران باران نمیبارد و مقصر چه کس یا کسانی هستند؟ عصر ایران
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
و اما خوزستان!

🌍 **ژورنالیست
انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست**
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ *وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.*
Association of Environmental Journalists @journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
@journalistsir
🔻وقتی «دیر فهمیدن» کشور را می‌سوزاند؛ از صدام تا امروز ما

🔹طارق عزیز معاون صدام در خاطراتش نوشت که صدام، شش ماه قبل از حمله، بالاخره فهمید باید کوتاه بیاید؛
اما وقتی هیأت عراقی به آمریکا رسید، کاندولیزا رایس وزیر خارجه وقت امریکا فقط یک جمله گفت:
«خوشحالیم عاقل شدید… ولی خیلی دیر.»
🔹۲۰ مارس، ساعت ۱۹، بمب‌ها فرود آمدند.
نه به‌خاطر تصمیم صدام؛
به‌خاطر دیر شدن تصمیمش.
🔹این روزها میان تنش تهران و واشنگتن، این روایت یک پیام ساده دارد:
گاهی مسئله «عاقل بودن یا نبودن» نیست؛
مسئله این است که آیا هنوز وقت باقی مانده یا نه.
🔹حکومت‌ها معمولاً وقتی دیر می‌فهمند که دیگر کسی آماده شنیدن نیست.
تاریخ فقط یک بار هشدار می‌دهد.



شرایط امروز ایران

طارق عزیز در خاطراتش روایت می‌کند که شش ماه پیش از حمله ۲۰۰۳، صدام او و تمام مقامات ارشد عراق را بی‌خبر به کاخ ریاست‌جمهوری فراخواند.
صدام، خسته و مردد، اعلام کرد که پس از سال‌ها تنش با غرب، تصمیم گرفته کنار برود، قدرت را به شورای رهبری واگذار کند و کشور را از جنگ نجات دهد.
وزرا و ژنرال‌ها نفس راحتی کشیدند؛ فرصتی برای جلوگیری از ویرانی به‌وجود آمده بود.
کارگروهی تشکیل شد، به اروپا و آمریکا رفتند، با سناتورها، نمایندگان و دولت بوش دیدار کردند.
اکثر کشورهای غربی از این «عقلانیت دیرهنگام» استقبال کردند.
اما وقتی نوبت به ملاقات با کاندولیزا رایس رسید، او تنها یک جمله گفت:
«خوشحالیم صدام تصمیم گرفته کنار برود… اما دیر است.»
تصمیم همان بود که اعلام شد:
۲۰ مارس، ساعت ۱۹، حمله آغاز می‌شود.
و همان شد.
طارق عزیز در پایان می‌نویسد: «همه چیز، دقیقاً در همان ساعت اتفاق افتاد.»

پیوند عبرت‌آموز به وضعیت کنونی جمهوری اسلامی و آمریکا
امروز، وضعیت جمهوری اسلامی در مواجهه با آمریکا و غرب شباهت‌های نگران‌کننده‌ای با روزهای پایانی حکومت صدام دارد؛ نه از نظر ماهیت، بلکه از نظر رفتار حکمرانی، دیرتصمیم‌گیری و انکار بحران.
سه شباهت کلیدی کاملاً قابل تأمل است:

۱. اطمینان کاذب به «زمان بی‌پایان»
صدام تا آخرین ماه‌ها تصور می‌کرد که می‌تواند با بازی دیپلماتیک، تعلیق، مقاومت لفظی، و وقت‌کشی، تهدید آمریکا را مدیریت کند.
جمهوری اسلامی نیز سال‌هاست تنش‌ها را «قابل مدیریت» می‌داند:
پرونده هسته‌ای، بحران منطقه‌ای، تحریم‌های فزاینده، و بی‌ثباتی اقتصادی.
اما واقعیت این است:
گاهی اتفاق‌ها ناگهان دیر می‌شود.

۲. بی‌اعتمادی عمیق جهان به پیام‌های متناقض
غرب به صدام اعتماد نداشت چون حرف و عمل او همخوان نبود:
«بازرسان را راه بده – نه، دوباره بله، دوباره نه…»
جمهوری اسلامی نیز با پیام‌های متضاد داخلی و خارجی، کانال‌های اعتماد را تضعیف کرده است؛
گاهی مذاکره، گاهی تهدید، گاهی انکار.
دنیای سیاست از تناقض عبور نمی‌کند؛ فقط یادداشت می‌نویسد و تصمیم می‌گیرد.

۳. تصمیم‌های انقلابیِ دقیقه نود هیچ‌کس را قانع نمی‌کند

وقتی صدام در آخرین لحظه گفت می‌خواهد کنار برود و همه‌پرسی برگزار کند، جهان گفت: «دیر است.»
در ایران نیز اگر زمانی تصمیم به مصالحه گرفته شود—در پرونده هسته‌ای، در منطقه، یا در سیاست داخلی—هیچ تضمینی نیست که جهان بپذیرد «فرصت هنوز باقی است».
تاریخ سیاست نشان داده است که
برای کسانی که دیر می‌فهمند، هیچ تصمیمی عاقلانه به‌موقع نیست.

پیام اصلی برای مقامات امروز ایران

این روایت یادآوری می‌کند که:
در روابط بین‌الملل، زمان از همه چیز مهم‌تر است؛ حتی از تصمیم درست.
اگر نظام سیاسی نشانه‌های بحران را نبیند،
اگر تهدیدها را جدی نگیرد،
اگر اصلاحات و تغییرات را مدام به آینده موکول کند،
اگر تصور کند «هیچ‌کس جرأت حمله یا اقدام سخت ندارد»…
آن‌وقت روزی خواهد رسید که جهان بگوید:
«خوشحالیم بالاخره تصمیم گرفتید… اما دیر است.»
این روایت طارق عزیز، نه یک خاطره، بلکه یک هشدار است؛
هشداری که برای مقامات مذهبی کم‌تجربه و محاصره‌شده در حلقه‌های خودی امروز ایران، شاید مهم‌ترین درس باشد:
پیشگیری همیشه ممکن است… تا زمانی که دیگر ممکن نباشد.

#ایران #ایالات_متحده #جمهوری_اسلامی #عبرت_تاریخ #صدام #طارق_عزیز #خاورمیانه #بحران_سیاسی #مدیریت_بحران #ژورنالیسم #تحلیل_سیاسی #یادداشت #محیط_زیست_سیاسی
@journalistsir | @bahrm8
ژورنالیست انجمن سابق محیط زیست pinned «🔻وقتی «دیر فهمیدن» کشور را می‌سوزاند؛ از صدام تا امروز ما 🔹طارق عزیز معاون صدام در خاطراتش نوشت که صدام، شش ماه قبل از حمله، بالاخره فهمید باید کوتاه بیاید؛ اما وقتی هیأت عراقی به آمریکا رسید، کاندولیزا رایس وزیر خارجه وقت امریکا فقط یک جمله گفت: «خوشحالیم…»
«۸ هکتار هیروکانی در آتش؛
وقتی جنگل می‌سوزد و مسئولان دنبال کبریتِ مقصر می‌گردند»


🔻 هیروکانی می‌سوزد، ما تماشا می‌کنیم
حدود ۸ هکتار از جنگل‌های ارزشمند هیرکانی در حوالی روستای الیت مازندران نزدیک دو هفته است که می‌سوزد؛ همان جنگل‌هایی که یونسکو برایشان پرونده قطور دارد، اما ما ظاهراً نه وقتش را داریم و نه هلیکوپترش را.
جنگلبان‌ها گفته‌اند: «فقط ۹ هلیکوپتر می‌خواهیم تا آتش را مهار کنیم»؛ رقمی که برای کشور ۱.۶ میلیون کیلومتر مربعی، شبیه این است که از یک کارخانۀ خودرو بخواهیم فقط یک آچار ۱۰ بدهید!
اما ظاهراً همین آچار ۱۰ هم هنوز در اختیارشان قرار نگرفته است.
در این میان، گیاهان کم‌نظیر هیرکانی که از سه حکومت قبلی هم جان سالم به در برده بودند – دارند دود می‌شوند.
جانوران کوچک مثل سنجاب‌های شمال، مارها، قورباغه‌ها و پرندگان بومی هم در سکوت خبری کامل، یا فرار کرده‌اند یا جزئی از «خاکستر ملی» شده‌اند.

🌍 ژورنالیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...

@journalistsir
https://journalistsirani.blogspot.com
#جنگل_هیرکانی #آتش‌سوزی_جنگل #مازندران #بحران_محیط_زیست #جنگلبانی #سوءمدیریت # #ژورنالیست
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مافیای آب ایران دوباره دست به کار شد؛ سدسازی بی‌رحمانه و بی‌اعتنا به مردم

سازمان محیط زیست و وزارت نیرو با همکاری بی‌وقفه و شرم‌آور، مجوزهای سدسازی را تسهیل و سد خرسون ۳ و سد ماندگان را بدون کمترین توجه به اعتراضات مردم ادامه می‌دهند.

💰 سوال مهم: بودجه این جنایت زیست‌محیطی از کجا تأمین می‌شود؟

فیلم‌ها نشان می‌دهند:
1️⃣ امروز سد خرسون ۳
2️⃣ امروز سد ماندگان

این پروژه‌ها، بی‌توجهی به طبیعت و مردم و ادامه سلطه مافیای آب در ایران را فریاد می‌زنند.

@Eterazebazar
«درخواست برای آزادی اکبر دانش سرارودی؛ روزنامه‌نگار: جای جانباز منتقد در زندان نیست»



در پی بازداشت اکبر دانش سرارودی، جانباز و منتقد سیاسی، عباس نصر ـ روزنامه‌نگار ـ در نامه‌ای خطاب به رئیس‌جمهور، با استناد به اصول متعدد قانون اساسی تأکید کرده است که بازداشت ایثارگران و منتقدان، مغایر آزادی بیان، کرامت انسانی و مسئولیت قانونی رئیس‌جمهور در اجرای قانون اساسی است. او با انتقاد از گسترش رویکرد امنیتی و برخورد پادگانی با نقدهای سیاسی، خواستار توقف بازداشت‌های فراقانونی، آزادی فوری دانش سرارودی و ارائه گزارش شفاف ریاست‌جمهوری درباره نحوه اجرای اصل ۱۱۳ شد. نصر هشدار داده است که تداوم این روند، سرمایه اجتماعی و مشروعیت نظام را تضعیف کرده و امنیت پایدار کشور را تهدید می‌کند.


بسم‌الله الرحمن الرحیم
۳۰/۸/۱۴۰۴
جناب آقای دکتر پزشکیان
رئیس‌جمهور محترم جمهوری اسلامی ایران
با سلام و احترام
چکیده سخن: جای جانباز رزمنده، منتقد دلسوز و نخبه سیاسی در زندان نیست، و بازداشت آنان نه به سود نظام است و نه به نفع امنیت ملی.
طبق اصل ۱۱۳، رئیس‌جمهور مسئول اجرای قانون اساسی است. در اصل ۸ نیز امر به معروف و نهی از منکر وظیفه متقابل مردم و دولت دانسته شده و در اصول مبنایی، کرامت انسانی و آزادی بیان به‌عنوان حقوق بنیادین ملت تصریح شده است. با وجود این صراحت، چرا باید شاهد محدودیت و بازداشت منتقدان، به‌ویژه ایثارگران و فعالان مدنی باشیم؟
آیا با وضعیت رکود اقتصادی، تورم شدید، افت شاخص‌های رفاه و نارضایتی عمومی، نقد دلسوزانه خطاست؟ آیا برخورد امنیتی با منتقدان — حتی وقتی شخص رئیس‌جمهور خود منتقد وضع موجود است — نقض آشکار حقوق ملت و اصول قانون اساسی نیست؟
سؤال مهم‌تر: چرا برخی نهادهای امنیتی کشور را همچون پادگان اداره می‌کنند، تا آنجا که کوچک‌ترین نقد نسبت به مسئولان عالی موجب بازداشت می‌شود؟ مگر نه اینکه در اصل ۱۰۷، رهبر نیز «در برابر قانون با دیگران مساوی» دانسته شده است؟ گسترش قواعد پادگانی به سراسر جامعه، نه قانونی است و نه منطقی.
جناب رئیس‌جمهور،
تداوم بازداشت‌های فراقانونی و برخورد با منتقدان، مغایر قانون اساسی و نشان‌دهنده ضعف نظارت قوه مجریه بر دستگاه‌های امنیتی است. هرگونه سکوت یا انفعال، به معنای نادیده گرفتن مسئولیت قانونی ریاست‌جمهوری و بی‌اثر شدن اصول قانون اساسی خواهد بود. تاریخ جهان نیز ثابت کرده است: محروم‌سازی مردم از حق نقد و آزادی بیان، مشروعیت سیاسی را کاهش داده و ثبات ملی را تهدید می‌کند.
با این مقدمات، درخواست می‌شود:
۱) آزادی منتقدان سیاسی و اجتماعی، به‌ویژه ایثارگران، در اولویت دولت قرار گیرد.
۲) در نشست سران قوا یا شورای عالی امنیت ملی، پایان رویکرد امنیتی به نقد و اعتراض مردم به‌طور رسمی مطالبه و پیگیری شود.
۳) گزارش اجرای اصل ۱۱۳ و نظارت بر حسن اجرای قانون اساسی به صورت منظم برای مردم منتشر گردد.
۴) یادآوری شود که اجرای قانون اساسی وظیفه‌ای تشریفاتی نیست؛ تعهدی حقوقی و الزام‌آور است.
۵) نهادها از بازداشت جانبازان و پیشکسوتان دفاع مقدس — که آخرین سرمایه معنوی نظام‌اند — خودداری کنند. آقای اکبر دانش سرارودی یکی از همین سرمایه‌های متعهد، شریف و صاحب‌نظر است؛ انتظار می‌رود برای آزادی فوری ایشان اقدام شود.
با احترام
عباس نصر
روزنامه‌نگار
چرا «روز اصفهان» دیگر ذوقی برنمی‌انگیزد؟

یکم آذر رسماً «روز اصفهان» است؛ اما جشن گرفتن برای شهری که زاینده‌رودش شبیه لاین خشک اتوبان شده و زیرساخت‌هایش طی چهار دهه آن‌قدر زخم برداشته که حتی میر داماد و ملاصدرا هم اگر امروز برگردند، احتمالاً اولین سؤالشان این است:
«اینجا مدرسه صدر است یا کارگاه فولاد؟»
مکتب اصفهان روزگاری قلب تفکر ایران بود؛ از میر فندرسکی تا ملاصدرا، از شیخ بهایی تا حکیم زنوزی. اما امروز، زنده نگه داشتن نام این بزرگان بیشتر شبیه مصرف نمادین و تزئینی در بنرهای شهرداری است؛ نه واقعیت مدیریت فرهنگی شهر.
مشکل ساده است:
تا وقتی آب در زاینده‌رود نیست، هوا در ریه‌ها نیست و مدیریت شهری درک درستی از میراث حکمی اصفهان ندارد، روز اصفهان بیشتر شبیه سالگرد یک دوست قدیمیِ بیمار است که فقط برای دل‌خوشی سر می‌زنیم؛ نه جشن هویت.
اصفهان می‌تواند دوباره مرکز حکمت و هنر باشد؛
اما فعلاً «نصف جهان» بیشتر شبیه نصفِ‌نفس است.

#اصفهان #روز_اصفهان #زاینده‌رود #محیط_زیست #آلودگی_هوا #میراث_فرهنگی #حکمت_اصفهان #شهرداری #سوءمدیریت #نصف_جهان #ژورنالیست
🌍 ژورنالیست
@journalistsir
https://journalistsirani.blogspot.com