آلودگی ملی؛ پلیس جریمه می‌گیرد، دولت دود می‌سازد

در ایرانِ غرق در دود، پلیس راهور فکر کرده آلودگی نتیجه پراید و پژو است، نه مازوت و سوخت سمی نیروگاه‌ها.
همین شد که «زوج و فرد از درِ خانه» گذاشت تا از ریه‌های مردم هم درآمدزایی کند.
جناب پلیس، این هوایی که از رشت تا تبریز سیاه شده، تقصیر راننده نیست.
این محصول همان دولتی است که با تحریم هسته‌ای، انرژی آلوده تولید می‌کند و شهر را تبدیل کرده به اتاق گاز.
اگر واقعا دنبال جریمه‌ای، قبض را لطفا بزن به آدرس نیروگاه‌ها و پالایشگاه‌ها.
مردم فقط دارند سعی می‌کنند یک روز دیگر زنده بمانند.
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com

تجمع اعتراضی مردم گلستان علیه جنایت محیط‌زیستی کارخانه سیمان

استان گلستان – شهرستان گالیکش
مردم معترض امروز مقابل کارخانه سیمان پیوند گلستان تجمع کردند تا به تخریب گسترده درختان، خاک و جنگل‌های هیرکانی اعتراض کنند.

این تخریب، هر روز شدیدتر می‌شود و مسئولان همچنان سکوت کرده‌اند. جنگل‌هایی که حافظ محیط زیست و شاهرگ حیات منطقه‌اند، به قیمت سود چند نفر و بی‌اعتنایی دستگاه‌های نظارتی نابود می‌شوند.

مردم می‌پرسند: چرا طبیعت و شرافت زیست محیطی ما قربانی پروژه‌های صنعتی می‌شود؟ تا کی باید نظاره‌گر غارت منابع ملی باشیم؟

@Eterazebazar

برده‌داری مدرن؛ زنان ایرانی در تور شبکه‌های منطقه‌ای

در حالی‌که جهان خودش را برای وبینار جهانی مقابله با برده‌داری و قاچاق انسان آماده می‌کند؛ رویدادی که قرار است ۲۹ آذر در لندن برگزار شود، یک حقیقت تلخ دوباره یادآوری می‌شود:

زنان و دختران ایرانی، یکی از آسیب‌پذیرترین قربانیان قاچاق در خاورمیانه‌اند.

شبکه‌های سازمان‌یافته در ایران و کشورهای اطراف، با وعده کار، مدلینگ، یا حتی ازدواج، قربانیان را از مسیرهای بلوچستان، ترکیه و مناطق مرزی بیرون می‌برند و در نهایت در بازارهای زیرزمینی کار اجباری و بهره‌کشی جنسی در کشورهای عربی خلیج فارس می‌فروشند.

فقر، بیکاری، نبود حمایت قانونی و سکوت اجتماعی، این چرخه را زنده نگه داشته.
حالا این گزارش، هم‌زمان با سمینار لندن منتشر می‌شود تا یادمان نرود:
این فاجعه «پنهان» نیست؛ فقط «نادیده گرفته شده».
گزارش تکمیلی از این سمینار جهانی متعاقبا منتشر خواهد شد.
#قاچاق_انسان #برده‌داری_مدرن #زنان_ایرانی #ایران #امنیت_اجتماعی #HumanTrafficking #Iran
🌍 ژورنالیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...

@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com

عجب «مافیایی» که آب شربش هم باید به مصرف جنگل‌کاری‌های جدید و گسترده بادام برسه!

❗️💧تذکر عجیب نماینده اردل برای وصل مجدد پمپ هایی که زاینده رود را بالا می کشند!/آیا کشاورزان روستایی اینقدر ثروت دارند که چنین پمپ های کار بگذارند؟!

🔺 از زمان احمدی نژاد، رانتی قدرتمند و البته مشکوک یکی آب های زیرزمینی را هدف گرفت و مجوزهای فراوان برای غارت آبخوان های ایران صادر شد و دیگری مجوز توسعه سوال برانگیز و فاجعه بار کشاورزی در بالادست برخی رودهای استراتژیک کشور، مانند زاینده رود انجام گرفت!
🔺حتی احمدی نژاد در سفر به چهارمحال و بختیاری در جمع مردم، جمله ای عجیب را بر زبان راند که محال است یک رئیس جمهور نداند این جمله چه بلایی بر سر چند استان خواهد آورد. او گفت:" آب مال شماست! هر چقدر می خواهید بردارید!"
از آن زمان صدها ایستگاه پمپاژ تاسیس شد و به برداشت گسترده زاینده رود پرداخت.
🔺حالا که سد زاینده رود ته کشیده و آب شرب چند استان در حالت بحرانی است، برخی نهادها برق این پمپ‌ها را قطع کرده‌اند و حیرت انگیز اینکه نماینده اردل در چهارمحال نسبت به این اقدام قانونی، اعتراض شدید کرده و گفته این اقدام‌ پیامدهای اجتماعی و امنیتی دارد!
⁉️ همین جمله آیا خط دادن برای جنگ آب نیست؟!

☔️ با ما باشید:
@Iranianweather

اصفهان و آلودگی های مضاعف
فاجعه محیط زیستی در راه است.
@journalistsir

آلودگی هوا در هشت شهر ایران به مرحله‌ای رسیده که حضور در فضای باز برای همه افراد—به‌ویژه کودکان، سالمندان و بیماران—به‌شدت خطرناک شده است.

بر اساس داده‌های ثبت‌شده تا ساعت ۶ صبح امروز، کیفیت هوا در بسیاری از کلان‌شهرها در وضعیت بحرانی و ناسالم قرار دارد. تهران، اهواز، اصفهان و ارومیه در وضعیت قرمز و «ناسالم برای همه» ثبت شده‌اند؛ در حالی که مشهد، تبریز, کرج و قزوین در وضعیت نارنجی و «ناسالم برای گروه‌های حساس» هستند.

این سطح از آلودگی، زنگ خطر جدی برای سلامت عمومی و نشانه‌ای روشن از بحران مدیریت محیط‌زیست در کشور است.

@Eterazebazar

🔴 خبر فوری از گلستان
فیلم دیگری از آتش‌سوزی گسترده در جنگل‌های صادق‌آباد آغاز شده و شعله‌ها با سرعت در حال پیشروی‌اند.
طبق گزارش‌ها، درخواست اعزام بالگرد برای مهار آتش ثبت شده، اما هنوز هیچ نشانه‌ای از مدیریت فوری و مؤثر دیده نمی‌شود.

❗️مردم حق دارند فریاد بزنند:
«دیگر چه می‌خواهید از جان این کشور؟
این همه ویرانی، غارت و بی‌تدبیری کافی نبود؟»

وقتی هر سال هزاران هکتار جنگل می‌سوزد
طبیعی است که مردم سؤال کنند:
«چرا آتش‌سوزی‌ها درست همان زمانی اوج می‌گیرد که بحران‌های اقتصادی و اجتماعی مثل گرانی بنزین، فضای کشور را ملتهب کرده؟»

@Eterazebazar

صندوق ملی هوش مصنوعی؛ وعده ۱۰۰ هزار میلیارد ریالی در کشوری که هنوز برای اینترنت پایدار چانه می‌زنیم

به گزارش ایرنا مجلس شورای اسلامی با تصویب ماده ۱۳ طرح ملی هوش مصنوعی، رسماً «صندوق ملی توسعه هوش مصنوعی» را زیر نظر سازمان ملی هوش مصنوعی ایجاد کرد.
از نظر اسمی، این صندوق قرار است موتور تأمین مالی انقلاب دیجیتال در ایران باشد. اما در کشوری که مسیر میان سیاستگذاری فناوری، واقعیت میدانی و زیرساخت‌های واقعی همیشه پر از گره است، پرسش اصلی این است که این صندوق واقعاً چه نقشی خواهد داشت.

بر اساس گزارش ایرنا، سرمایه اولیه صندوق ۱۰۰ هزار میلیارد ریال تعیین شده که طی سه سال در لوایح بودجه سنواتی وارد می‌شود.
این عدد روی کاغذ بزرگ است، اما تجربه ساختار بودجه ایران نشان داده که فاصله‌ی قابل‌توجهی میان «مصوب» و «محقق» وجود دارد.
به همین دلیل، بسیاری از کارشناسان حوزه فناوری منتظرند ببینند چه مقدار از این منابع به‌طور واقعی تخصیص پیدا خواهد کرد.
از سوی دیگر، صندوق قرار است تأمین‌کننده مالی پروژه‌های هوش مصنوعی، زیرساخت‌ها و توسعه ارتباط صنعت، دانشگاه و نهادهای دولتی باشد. این مأموریت‌ها در ظاهر جذاب‌اند، اما چالش‌های عملی مشخص‌اند:
کمبود GPU، محدودیت‌های واردات تکنولوژی، تحریم‌ها، کیفیت اینترنت و نبود چارچوب شفاف برای حمایت از بخش خصوصی.
در کنار این موارد، مسئله قدیمی بروکراسی نیز وجود دارد.
هر صندوق ملی در ایران ناگزیر وارد چرخه مجوز، آیین‌نامه و کمیته‌های تصمیم‌گیر می‌شود.
این یعنی سرعتی که هوش مصنوعی در جهان با آن حرکت می‌کند، با سرعت اداری ما تطابق ندارد؛ نتیجه می‌تواند تبدیل شدن یک «صندوق توسعه» به یک «بایگانی توسعه» باشد.

ایجاد صندوق ملی هوش مصنوعی از نظر تئوریک یک گام مهم در سیاستگذاری فناوری است.
اما موفقیت آن کاملاً وابسته به دو عامل است: اراده واقعی برای تخصیص منابع و توانایی عبور از بوروکراسی خسته‌کننده‌ای که سال‌ها پروژه‌های فناوری را زمین‌گیر کرده است.
اگر این دو مانع کنار رود، صندوق می‌تواند به حیات زیست‌بوم دیجیتال ایران کمک کند. اگر نه، فقط یک شماره جدید به مجموعه صندوق‌هایی که از قبل وجود دارند اضافه خواهد شد.

🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.co

دختر تاجیک در سمرقند به زبان فارسی از ایران بزرگ می‌خواند.

«لهجه‌ام دُر دری اما زبانم پارسی‌ست؛
روح من شهنامه است و جسم و جانم پارسی‌ست؛
از تبار رستم و از زادگاهِ آرش‌ام،
تیرهایم واژگان است و کمانم پارسی‌ست.»/فیلم از مرتضی کوثری

«بحران پنهان؛ آلودگی هوا می‌کُشد، آمار منتشر نمی‌شود»

مرگِ ۱۶۱ نفر در روز
براساس گزارش رسمی وزارت بهداشت، آلودگی هوا در سال گذشته جان ۵۸٬۹۷۵ ایرانی را گرفته است؛ یعنی روزانه ۱۶۱ نفر و هر ساعت حدود ۷ نفر. این رقم از تمام تلفات بسیاری از بیماری‌ها، تصادفات رانندگی و حتی برخی حوادث طبیعی بیشتر است و نشان می‌دهد که آلودگی هوا امروز نه یک مشکل شهری، بلکه یک بحران ملی و یک تهدید جدی برای سلامت عمومی است.

گزارش‌های رسیده از آبان و آذر ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که وضعیت امسال از سال گذشته نیز وخیم‌تر است.
ترکیب هم‌زمان این عوامل شرایط را بحرانی کرده است:

افزایش ذرات معلق PM2.5 و PM10

سوزاندن سوخت‌های بی‌کیفیت در نیروگاه‌ها

سرمای زودرس و وارونگی دما

شیوع گسترده آنفولانزای شدید و افزایش مراجعات تنفسی

آلودگی شدید در کلان‌شهرها و حتی شهرهای صنعتی‌نبودۀ کشور

بیمارستان‌های بسیاری از استان‌ها طی چند هفته اخیر پر شده‌اند و بخش‌های تنفسی در بسیاری مناطق در وضعیت «فوق‌ظرفیت» گزارش شده است. مدارس و دانشگاه‌ها نیز در استان‌های تهران، اصفهان، همدان، گیلان، آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، هرمزگان، البرز و اردبیل به دلیل آلودگی و شیوع بیماری، طی روزهای ۸ و ۹ آذر به‌صورت گسترده غیرحضوری یا تعطیل اعلام شدند.

با وجود تشدید بحران، هیچ آمار رسمی تازه‌ای درباره مرگ‌ومیر ناشی از آلودگی هوا در سال ۱۴۰۴ منتشر نشده است.
این پنهان‌کاری یا تأخیر در انتشار آمار باعث نگرانی‌های بیشتری شده است، زیرا:

آمارهای موجود فقط سال گذشته را پوشش می‌دهند،

شفافیت داده‌ها پایین است،

مرگ‌های منتسب به آلودگی معمولاً کمتر از واقعیت ثبت می‌شوند،

و وضعیت امسال شدیدتر از سال گذشته بوده است.

اگر روند سال گذشته ادامه یافته باشد و با شدت آلودگی امسال مقایسه شود، تلفات واقعی می‌تواند از روزانه ۱۶۱ نفر بیشتر نیز باشد.

ایران امروز در برابر یکی از جدی‌ترین بحران‌های سلامت تاریخ معاصر خود قرار دارد.
بحرانی که ریشه در سال‌ها سوءمدیریت در حوزه محیط‌زیست، کیفیت سوخت، نظارت بر صنایع، خودروهای فرسوده و نادیده‌گرفتن قانون هوای پاک دارد.

آلودگی هوا تنها «هوا» را آلوده نمی‌کند؛
بلکه به‌طور مستقیم سلامت، اقتصاد، آموزش، زیرساخت‌های درمانی و کیفیت زندگی مردم را تهدید می‌کند آمار قربانیان هر سال بیشتر خواهد شد — حتی اگر منتشر نشود.

@Eterazebazar

کارکنان بخش خصوصی خفه می‌شوند، کسی به فکرمان نیست!

بحران آلودگی هوا به اوج رسیده و کارکنان دولت امکان دورکاری یا کاهش ساعت کاری دارند، اما کارکنان بخش خصوصی مجبورند روزانه در هوا مرگبار حاضر شوند.

مدیران شرکت‌ها حتی حاضر نیستند یک ساعت از ساعت کاری کم کنند یا اجازه دورکاری بدهند، در حالی که حقوق و مزایای ما چند برابر کمتر از دولتی‌هاست. هیچ قانونی ما را در برابر آلودگی محافظت نمی‌کند و هر روز جانمان به خطر می‌افتد.

کارکنان می‌پرسند: «چقدر باید قربانی شویم تا کسی فکری به ما بکند؟!»

@Eterazebazar

‍ «فاجعه بی‌پایان در خلیج فارس؛ وقتی خشکی و دریا هم‌زمان می‌میرند»

اعلام قرار گرفتن سه گونه مهم آبزیان خلیج فارس و دریای عمان ـ کوسه دم‌سفید اقیانوسی، کوسه‌نهنگ و تمام گونه‌های سفره‌ماهیان پرنده ـ در ضمیمه شماره یک کنوانسیون سایتیس، شاید برای برخی خبر خوشی باشد، اما برای منطقه ما بیشتر شبیه اعتراف رسمی به یک مرگ تدریجی است.
ممنوعیت تجارت، قدمی ضروری است، اما زمانی معنا دارد که زیستگاه هنوز باقی مانده باشد.
امروز میان خلیج فارس و خشکی ایران، چیزی که مشترک است «فقدان جای امن برای حیات‌وحش» است.

سال‌هاست کوسه‌ها در خلیج فارس به‌جای شنا میان صخره‌های مرجانی، میان تورهای بی‌پایان صید تجاری گیر می‌افتند.
سفره‌ماهیان پرنده، به‌جای پرواز بر سطح دریا، اغلب در ساحل خشک‌شده رها می‌شوند.
کوسه‌نهنگ، غول مهربان آب‌ها، در منطقه‌ای گرفتار شده که نفت، پساب صنعتی، صید بی‌رویه و ترافیک کشتیرانی هر روز بخش دیگری از امنیت آن را می‌بلعند.
ممنوعیت تجارت جهانی یک ضرورت است، اما ریشه بحران جای دیگری است: نابودی پیوسته زیستگاه.
از مرجان‌های سوخته و خلیج‌های آلوده تا صید صنعتی و نبود نظارت کارآمد؛ همه چیز به سمتی می‌رود که انگار دریا دارد از ما خسته می‌شود.
و در خشکی؟
سرنوشت تشی، خرس قهوه‌ای، یوز، پلنگ، گورخر ایرانی، پرندگان مهاجر و هر جنبنده‌ای که هنوز در نقشه ایران دیده می‌شود، نشان می‌دهد این سرزمین با حیات‌وحش مشکلی اساسی دارد.
وقتی خشکی این‌گونه تهی شود، طبیعی است که نوبت دریا برسد.
امروز بحران زیست‌محیطی ایران دیگر یک هشدار نیست؛ یک واقعیت مستند و در دسترس است.
سایتیس می‌تواند تجارت را ببندد، اما اگر زیستگاه‌ها نماند، فهرست حفاظت فقط شبیه برگه‌ای از گونه‌های منقرض‌شده خواهد بود.

کوسه دم‌سفید، کوسه‌نهنگ و سفره‌ماهیان پرنده حالا روی کاغذ حفاظت می‌شوند، اما حفاظت واقعی روی دریاست و روی ساحل؛ همان‌جایی که سال‌هاست قربانی صید بی‌ضابطه، آلودگی، تخریب و بی‌توجهی شده.
اگر قرار باشد از این سه گونه بماند، باید قبل از هر چیز زیستگاه را از مرگ نجات داد؛ همان کاری که درباره حیوانات خشکی هم باید انجام می‌شد و نشد‌.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com

🐿️ سنجاب؛ کارگر خاموش جنگل‌های بلوط

سنجاب‌ها شاید به چشم خیلی‌ها فقط یک «جونده بامزه» باشند، اما همین موجود سبک‌وزن، معمار واقعی گسترش جنگل‌های بلوط ایران است.
این کوچولوها با پنهان‌کاری حرفه‌ای‌شان، دانه‌های بلوط را در خاک دفن می‌کنند و نصفشان را هم یادشان می‌رود کجا گذاشته‌اند.
همین فراموشکاری، درخت می‌شود. همین درخت، جنگل می‌سازد.
با این حال، خرید و فروش سنجاب، تخریب لانه‌ها و شکارشان، آینده جنگل‌های زاگرس را تهدید می‌کند.
هر سنجاب کمتر یعنی چند ده نهال بلوط کمتر.
نابودی سنجاب یعنی تعطیلی کارخانه طبیعی تولید جنگل.
اگر سنجاب نباشد، بلوط هم نمی‌ماند.
#سنجاب #جنگل_بلوط #زاگرس #محیط_زیست #تخریب_جنگل #حیات_وحش
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com