سارقانی که باید نوبل بگیرند؛ علم «گم‌سازی» در ایران

۱۸۰ هزار تن نهاده «گم شده»؛ عددی که نه گم می‌شود، نه اشتباهی ثبت می‌شود.
این حجم فقط می‌تواند جابه‌جا شود، آن هم با برنامه، امضا و سکوت.
در ایران، «گم شدن» یک خطای ساده نیست؛ یک مهارت است، تا حدی که می‌شود برایش مقاله نوشت و جایزه گرفت.
در این علم بومی، کالا وارد می‌شود اما در سامانه نه، انبارها موجودی را با خلاقیت گزارش می‌دهند و نهاده با ارز دولتی به‌جای مرغداری داخلی، راهی کشورهای اطراف می‌شود.

همه‌چیز رسمی است، فقط نتیجه‌اش غیررسمی.

حاصل این نبوغ چیست؟
گرانی مرغ، تخم‌مرغ و لبنیات، ورشکستگی دامدار و مردمی که طبق معمول هزینه نوآوری را می‌پردازند.
وقتی یک مدیر می‌گوید «۱۸۰ هزار تن گم شده»، یعنی حقیقت پیدا نشده، فقط دعوا بالا گرفته.
این دزدی نیست؛ یک دستاورد ملی است. فقط کاش جای نوبل، فاکتورهایش را به مردم نمی‌دادند.
@journalistsir

کلاهبرداری اینترنتی...
مواظب باشین هیچ لینکی رو بازنکنید...😡

بودجه شهرداری خرج حرف زدن می شود!

شورای شهر تهران؛ جایی که هر دقیقه‌اش ۶۰ میلیون می‌ارزد، خروجی‌اش تقریبا هیچ

اگر فکر می‌کردید بنزین گران است، هنوز پای‌تان به صحن شورای شهر تهران نرسیده.
طبق اظهارات اعضای شورا، هر دقیقه جلسه رسمی شورای شهر تهران معادل ۶۰ میلیون تومان هزینه دارد؛ پولی که بی‌سروصدا از جیب مردم دود می‌شود و به هوا می‌رود، احتمالا همراه با چای و شیرینی جلسه.

بر اساس گفته‌ها، هزینه هر جلسه شورا در سال ۹۷ حدود ۷۰۰ میلیون تومان بوده که با احتساب تورم تجمعی امروز به بیش از ۷ میلیارد تومان رسیده است.
یعنی اگر جلسه‌ای کمی طول بکشد، بهتر است شهروندان تهرانی نفس‌شان را حبس کنند؛ هر نفس ممکن است چند میلیون برایشان آب بخورد.
شورا هفته‌ای دو جلسه دارد، ماهی ۸ جلسه و حاصلش می‌شود ۵۸ میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان در ماه و بیش از ۷۰۵ میلیارد تومان در سال؛ عددی که حتی از کل بودجه خود شورای شهر و زیرمجموعه‌هایش هم بیشتر است.
خلاصه اگر فقط قرار باشد شورا جلسه بگذارد، دیگر بودجه‌ای برای شهر باقی نمی‌ماند؛ تهران می‌ماند و میز و صندلی و صورت‌جلسه.

در این میان، حقوق اعضا طبق محاسبات چندان نجومی نیست؛ هر عضو ماهانه حدود ۶۷ میلیون تومان و برای سه ساعت حضور در جلسه، کمتر از یک میلیون تومان می‌گیرد. اما وقتی هزینه آب، برق، پذیرایی، ساختمان و احتمالا «بحث‌های بی‌نتیجه» را اضافه کنیم، هزینه هر جلسه به حدود ۴۴ میلیون تومان می‌رسد.
تهران اما همچنان با ترافیک، آلودگی هوا، فرونشست و مدیریت بحران‌نشده زندگی می‌کند.
ظاهرا مشکل کم‌پولی نیست؛ مشکل این است که پول‌ها خیلی خوب خرج «نشستن و حرف زدن» می‌شوند، نه حل مسئله.
#شورای_شهر
#شهرداری_تهران
#هزینه_جلسه
#مدیریت_شهری
#پول_مردم
#طنز_تلخ
#شفافیت
🌍 ژورنالیست
محیط زیست، دغدغه زندگیست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com

🔴 آماده‌باش روی کاغذ، آلودگی در هوا

| روایت تازه‌ای از مدیریت بحران به سبک ملانصرالدین

با وجود هشدار قرمز هواشناسی برای چهار استان، وزیر کشور دستور «آماده‌باش» و برگزاری جلسات صادر کرده است؛ اقدامی نمایشی که به‌جای مهار علت بحران، بار دیگر افه‌های مدیریتی را جایگزین تصمیم‌های واقعی برای حفاظت از جان مردم کرده است.

داستان‌های ملانصرالدین انگار قرار نیست بازنشسته شوند؛ فقط هر بار یک عنوان اداری جدید می‌گیرند.

«دستور آماده‌باش وزیر کشور» یعنی چه؟
یعنی وقتی آسمان دارد مردم را خفه می‌کند، دولت به‌جای خاموش‌کردن موتور آلودگی، چراغ اتاق جلسات را روشن می‌کند.
وقتی مازوت می‌سوزد، تصمیم‌سازان می‌نشینند دور میز، چای می‌خورند، صورت‌جلسه می‌نویسند و با خط خوش اعلام می‌کنند: «آماده‌ایم».

سؤال ساده است، آن‌قدر ساده که آدم خجالت می‌کشد بپرسد:
اگر آماده‌اید، چرا مازوت را قطع نمی‌کنید؟

اگر بحران را می‌شناسید، چرا منبع بحران هنوز روشن است؟

این «آماده‌باش» دقیقا به چه درد مردم فارس، بوشهر، هرمزگان و کرمان می‌خورد؟
آیا آسمان با تشکیل جلسه پاک می‌شود؟
آیا نفس تنگ مردم با «پیش‌بینی تمهیدات» باز می‌شود؟
یا قرار است بعد از هر حادثه بگویند: «ما آماده بودیم، طبیعت همکاری نکرد»؟
در این روایت مدیریتی، بحران همیشه مقصر است، هواشناسی هشدار می‌دهد، وزیر دستور می‌دهد، استاندار جلسه می‌گذارد و مردم… فقط نفس می‌کشند؛ البته اگر بتوانند.
طنز تلخ ماجرا اینجاست:
در کشوری که می‌تواند با یک تصمیم ساده جلوی سوزاندن مازوت را بگیرد، ترجیح می‌دهد با صد دستور پیچیده، فقط وانمود کند که کاری کرده است.
ملانصرالدین اگر زنده بود، احتمالا می‌گفت:
«اول الاغ را از چاه بیرون بیاورید، بعد جلسه بگذارید که چرا افتاد.»
ولی ما برعکس عمل می‌کنیم؛
الاغ را رها می‌کنیم،
برای چاه کمیته می‌زنیم،
و به مردم می‌گوییم: «نگران نباشید، همه چیز تحت کنترل است.»
🌍 ژورنالیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com

نشست امروز کشاورزان شرق اصفهان با استاندار؛ باز هم وعده سرِ خرمن!

کشاورزان آمدند با دردِ آب، زمین و معیشت؛
اما تهِ جلسه هیچ بود جز
وعده‌های تکراری و حرف‌های بی‌عمل.

نه تصمیم روشن،
نه اقدام فوری،
نه پاسخ قانع‌کننده.

کشاورزان می‌گویند:
استاندار دروغ می‌گوید؛ هیچ کاری نمی‌کنند.
جلسه‌ها فقط برای وقت‌کشی است
و نتیجه‌اش همیشه صفر.

این‌همه نشست،
این‌همه حرف،
اما زمین‌ها خشک و سفره‌ها خالی است.

@Eterazebazar

فهرست مدیران مسئول مازوت که باید به اتهام قتل غیر عمد محاکمه شوند!
این گزارش ویژه تهران

💣 مازوت‌سوزی در استان تهران

تصمیمی که می‌تواند به پرونده «قتل غیرعمد» ختم شود


⛔️ هوای تهران آلوده نیست؛ آلوده شده است

در روزهایی که میلیون‌ها شهروند تهرانی هوای سمی تنفس می‌کنند، نیروگاه‌های اطراف تهران با مجوز و سکوت مدیران مسئول، به مصرف مازوت ادامه داده‌اند؛ سوختی فوق‌آلاینده که طبق قانون، استفاده از آن تهدید مستقیم علیه سلامت عمومی محسوب می‌شود.

این وضعیت نه ناگهانی است، نه اجتناب‌ناپذیر.

مازوت‌سوزی در استان تهران یک تصمیم مدیریتی آگاهانه است.

🔥 مسئولان این تصمیم در استان تهران چه کسانی‌اند؟

طبق قوانین جاری کشور، مسئولیت مستقیم و غیرقابل انکار متوجه نهادها و مقامات زیر است:

🟥 سطح ملی
وزارت نفت | تأمین سوخت آلاینده
وزارت نیرو | اجازه مصرف مازوت در نیروگاه‌ها
سازمان حفاظت محیط‌زیست کشور | عدم توقف فعالیت آلاینده

🟥 سطح استانی
استاندار تهران | رئیس کارگروه آلودگی هوا
مدیرکل محیط‌زیست استان تهران | مسئول صدور اخطار و اعلام جرم
فرمانداران شهرهای اطراف نیروگاه‌ها

🟥 سطح اجرایی
مدیران عامل نیروگاه‌های اطراف تهران
مدیران بهره‌برداری
مسئولان HSE
هیچ‌کدام از این مقامات، طبق قانون، حق سکوت یا توجیه ندارند.

⚖️ مستند قانونی
اصل ۵۰ قانون اساسی: فعالیت آلاینده علیه سلامت عمومی ممنوع
قانون هوای پاک: استفاده از سوخت آلاینده جرم است
ماده ۶۸۸ قانون مجازات اسلامی: تهدید علیه بهداشت عمومی جرم کیفری
ترک فعل: خودداری از اقدام قانونی = مسئولیت کیفری

⚠️ هشدار
آلودگی هوای تهران ثبت شده است.
بستری‌ها و مرگ‌های منتسب به آلودگی هوا مستند است.
تصمیم‌ها مشخص‌اند.

مسئولان هم مشخص‌اند.

این پرونده می‌تواند روزی با عنوان «قتل هزاران شهروند تهرانی» در دادگاه باز شود.

#مازوت_سوزی
#تهران
#قتل_خاموش
#ترک_فعل
#قانون_هوای_پاک
#مسئولیت_مدیران
@journalistsir

در حاشیه انتقاد وزیر از پخش آهنگ در مدارس

کودکان

امروز با دستورالعمل‌های دیروز؛ مسئله کجاست؟

وقتی بالاترین مقام آموزشی کشور با قاطعیت اعلام می‌کند «در مدرسه چیزی به نام آهنگ نداریم»، مسئله فقط یک آهنگ نیست؛ مسئله تعریف او از «مدرسه»، «تربیت» و حتی «کودک» است.
این جمله، خلاصه‌ای فشرده از نوعی نگاه مدیریتی است که سال‌هاست آموزش و پرورش ایران را در وضعیت ایستاده نگه داشته؛ نه رو به جلو، نه حتی رو به عقب، فقط متوقف.

در دنیای امروز، موسیقی نه ابزار فساد است و نه عامل انحراف؛ بلکه بخشی از آموزش، مهارت‌های اجتماعی، رشد عاطفی و حتی درمان روانی کودکان محسوب می‌شود.

اما در نظامی که هر پدیده زنده‌ای بالقوه «مسئله‌دار» تلقی می‌شود، ساده‌ترین راه، حذف آن است.

وقتی گفته می‌شود «مدرسه فضای مقدس است»، تقدس جای آموزش را می‌گیرد.
تقدس سؤال نمی‌پذیرد، نقد نمی‌خواهد و تغییر را تهدید می‌بیند.

نتیجه؟
نسلی که باید خلاق باشد، به اطاعت عادت می‌کند؛ نسلی که باید شاد باشد، یاد می‌گیرد ساکت بماند.

این‌جا دیگر بحث «دو مدرسه از ۱۲۳ هزار مدرسه» نیست.
این همان تکنیک قدیمی کوچک‌نمایی مسئله است.
اگر مسئله را «موردی» تعریف کنیم، دیگر نیازی به اصلاح ساختار نداریم.
اما واقعیت این است که شکاف اصلی، بین دنیای ذهنی تصمیم‌گیران و دنیای واقعی کودکان است.
کودکی که با گوشی هوشمند، شبکه‌های اجتماعی و محتوای چندرسانه‌ای بزرگ می‌شود، با مدیریتی مواجه است که هنوز با «آهنگ در مدرسه» مسئله دارد.

سؤال اصلی این نیست که در مدرسه آهنگ باشد یا نه. سؤال این است:
آیا نظام آموزشی ما کودک را آن‌طور که هست می‌بیند، یا آن‌طور که دوست دارد نباشد؟
تا وقتی سیاست‌گذاری آموزشی با ترس از زندگی اداره شود، خروجی‌اش دانش‌آموزانی خواهد بود که یا منفعل‌اند، یا معترض؛ و در هر دو حالت، قربانی.
🌍 ژورنالیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com

🚨 مازوت‌سوزی با مجوز رسمی؛

آلودگی هوا با امضای حاکمیتی


با تأیید یک مقام رسمی مجلس مبنی بر صدور مجوز مازوت‌سوزی نیروگاه‌ها از سوی شورای عالی امنیت ملی، اکنون روشن شده آلودگی گسترده هوا نتیجه «تصمیم‌های مجاز» است؛ تصمیم‌هایی که طبق قانون، با وجود هر نوع مجوز، در صورت تهدید سلامت عمومی، دادستانی موظف به ورود و تشکیل پرونده علیه مسئولان آن است.

🔴 مجوز صادر شده؛ آلودگی هم صادر شد
دبیر دوم کمیسیون انرژی مجلس اعلام کرده است مازوت‌سوزی در نیروگاه‌ها با اجازه شورای عالی امنیت ملی و بر اساس ابلاغیه رسمی به وزارت نفت و وزارت نیرو انجام می‌شود و نیروگاه‌ها مجازند روزانه تا ۴۵ میلیون لیتر مازوت مصرف کنند.

به گفته این مقام، به دلیل ناترازی گاز، بخشی از این مجوز فعال شده و مازوت‌سوزی در برخی نیروگاه‌ها ادامه دارد؛ هرچند ادعا می‌شود میزان آن نسبت به سال گذشته کمتر است.

⚠️ قانون چه می‌گوید؟ مجوز، مصونیت نیست

بر اساس قوانین جاری کشور، هیچ مصوبه یا مجوزی، حتی در بالاترین سطوح، حق نقض سلامت عمومی را ایجاد نمی‌کند:

اصل ۵۰ قانون اساسی: هر فعالیت آلاینده علیه سلامت عمومی ممنوع است
قانون هوای پاک: استفاده از سوخت آلاینده جرم است و مسئولیت آن متوجه مدیران و تصمیم‌گیران است

ماده ۶۸۸ قانون مجازات اسلامی: تهدید علیه بهداشت عمومی جرم کیفری است

ترک فعل: خودداری از جلوگیری از آلودگی، حتی با علم به پیامدها، جرم محسوب می‌شود

به بیان صریح‌تر:
اگر تصمیمی «مجاز» باشد اما منجر به مرگ و بیماری شهروندان شود، همچنان قابل تعقیب قضایی است.

⚖️ مسئولیت با چه کسانی است؟
با علنی شدن منشأ مجوز، زنجیره مسئولیت شفاف‌تر از همیشه است:

وزارت نفت (تأمین سوخت)
وزارت نیرو (مصرف سوخت در نیروگاه‌ها)
سازمان حفاظت محیط‌زیست (وظیفه توقف فعالیت آلاینده)
مقامات استانی و مدیران نیروگاه‌ها
و نهاد تصمیم‌گیر صادرکننده مجوز
مجوز، مسئولیت را حذف نمی‌کند؛ فقط آن را مستندتر می‌کند.

❓ پرسش بی‌پاسخ مردم

وقتی آلودگی هوا جان می‌گیرد،
وقتی بیمارستان‌ها پر می‌شوند،
وقتی مرگ‌های منتسب به آلودگی ثبت می‌شود،
چه کسی پاسخگوی این «تصمیم‌های مجاز» است؟

و چرا هزینه ناترازی‌ها را باید مردم با ریه‌هایشان بپردازند؟

⚠️ هشدار پایانی
مازوت‌سوزی دیگر پنهان نیست.

مجوز آن علنی شده است.

مسئولیت‌ها مشخص‌تر از همیشه‌اند.

دادستانی موظف به ورود است.
و این پرونده می‌تواند روزی با عنوان «تهدید علیه سلامت عمومی و قتل غیرعمد» گشوده شود.
#مازوت_سوزی
#مجوز_رسمی
#آلودگی_هوا
#قانون_هوای_پاک
#دادستانی
#ترک_فعل
#مسئولیت_مدیران
@journalistsir

دادستانی موظف است؛ مجوز، مانع تعقیب نیست

بر اساس قوانین صریح جمهوری اسلامی ایران، دادستان به‌عنوان مدعی‌العموم نه‌تنها اختیار، بلکه تکلیف قانونی دارد در موارد تهدید سلامت عمومی، بدون نیاز به شکایت خصوصی وارد عمل شود.

آلودگی گسترده هوا ناشی از مازوت‌سوزی، مصداق روشن این تکلیف است.

1) تکلیف قانونی دادستان
ماده ۲۲ قانون آیین دادرسی کیفری: دادستان مسئول حفظ حقوق عمومی و تعقیب جرایم است.

جرایم علیه بهداشت عمومی از جمله مواردی است که ورود دادستان الزامی است، نه اختیاری.

2) مجوز بالادستی، سپر قضایی نیست
هیچ مصوبه یا مجوزی، حتی با عنوان «امنیتی»، قدرت تعلیق قوانین کیفری و اصول قانون اساسی را ندارد.

اصل ۵۰ قانون اساسی: فعالیت آلاینده علیه سلامت عمومی ممنوع است.
قانون هوای پاک (۱۳۹۶): استفاده از سوخت آلاینده جرم است و مسئولیت آن متوجه تصمیم‌گیران و مجریان است.

ماده ۶۸۸ قانون مجازات اسلامی: هر اقدامی که تهدید علیه بهداشت عمومی باشد، جرم است؛ با مجوز یا بی‌مجوز.

3) ترک فعل؛ جرم مستقل
اگر مقامات مسئول با علم به پیامدهای مرگبار آلودگی اقدام مؤثر نکنند یا اجازه ادامه دهند، مرتکب ترک فعل مجرمانه شده‌اند.
این عنوان، مستقل از «صدور مجوز» قابل تعقیب است.

4) دامنه مسئولیت
دادستان می‌تواند و باید علیه:
مقامات تأمین‌کننده سوخت (وزارت نفت)
مقامات مصرف‌کننده (وزارت نیرو، مدیران نیروگاه‌ها)
نهاد ناظر (سازمان حفاظت محیط‌زیست)
مقامات استانی و مدیران اجرایی و تصمیم‌گیران صادرکننده مجوز، پرونده تشکیل دهد.

جمع‌بندی حقوقی
وقتی نتیجه یک تصمیم «مجاز»، مرگ و بیماری شهروندان است، عنوان جرم باقی می‌ماند.

دادستانی مکلف به اقدام فوری، تشکیل پرونده و توقف جرم است.

با علنی شدن مجوز مازوت‌سوزی نیروگاه‌ها، اکنون روشن است آلودگی هوا «تصادفی» نیست.
طبق قانون، دادستانی موظف است در برابر تهدید سلامت عمومی ورود کند؛ مجوز، مصونیت قضایی نمی‌آورد.
:
مازوت‌سوزی با مجوز رسمی انجام می‌شود. نتیجه‌اش هم معلوم است: هوای سمی، بیمارستان‌های شلوغ، مرگ زودرس.
قانون صریح می‌گوید تهدید علیه بهداشت عمومی جرم است؛ چه با مجوز، چه بی‌مجوز.

اگر اقدام نشود، ترک فعل ثبت می‌شود.
اگر ادامه یابد، پرونده کیفری باز می‌شود.
خط قرمز قانون:
اصل ۵۰ قانون اساسی
قانون هوای پاک
ماده ۶۸۸ قانون مجازات اسلامی
نتیجه:
مجوزها علنی شد.
مسئولیت‌ها مشخص است.
نوبت اقدام دادستانی است.
@journalistsir

پایان ۳۰ سال آلودگی؛ نجات خلیج‌فارس از رهاسازی فاضلاب

رئیس محترم قوه قضائیه
رئیس محترم جمهور
وزیر محترم نیرو
رئیس محترم سازمان حفاظت از محیط‌زیست
استاندار محترم بوشهر
هموطنان گرامی
موضوع: پویش ملی نجات خلیج‌فارس: «پایان ۳۰ سال تزریق آلودگی به قلب آبی ایران»
سلام و احترام؛
خلیج‌فارس تنها یک دریا نیست؛ هویت ملی ماست.
آیا می‌دانید در ۳۰ سال گذشته، درست زمانی که مردم بوشهر با جیره‌بندی سخت آب روبه‌رو هستند، سالانه ۱۵ میلیون مترمکعب فاضلاب شیرین اما به‌شدت آلوده، مستقیماً به این دریای نیلگون ریخته می‌شود؟
این فاجعه یک مشکل محلی نیست؛ تهدیدی ملی است علیه سفره غذایی ایرانیان (آلودگی آبزیان و سایت‌های پرورش میگو)، سلامت زیستگاه‌های پرندگان مهاجر و زمستان‌گذران خورشکسته، گردشگران و ارزشمندترین زیست‌بوم‌های کشور.
ما در حال دور ریختن «طلای خاکستری» هستیم؛ منبعی که می‌تواند بوشهر را به قطب گردشگری و اشتغال سبز تبدیل کند.
راهکارها موجود است: زمین وسیع، آب فراوان، دانش فنی و سرمایه‌گذار آماده.
تنها حلقه مفقوده، «فشار افکار عمومی» برای بیدار کردن اراده مدیریتی است. با تصفیه و بازچرخانی این آب، می‌توان هزاران هکتار جنگل ساحلی ایجاد کرد، آب صنایع و فضای سبز را از همین منبع تأمین نمود و ضمن پایان دادن به بحران آب بوشهر، هزاران شغل پایدار آفرید.
ما امضاکنندگان، قاطعانه از سران قوا می‌خواهیم تا پایان سال ۱۴۰۵:
۱. تکمیل و نوسازی فوری تصفیه‌خانه فاضلاب بوشهر را در اولویت ملی قرار دهند.
۲. رهاسازی فاضلاب در خلیج‌فارس و اراضی پیرامونی را فوراً متوقف کنند.
۳. طرح ملی بازچرخانی پساب برای ایجاد کمربند سبز، تأمین آب صنعت و حذف مصرف آب شرب در فضای سبز را اجرایی نمایند.
هموطنان عزیز، امضای شما، رأی به نجات خلیج‌فارس و پایان این چرخه ویرانگر است؛ نگذاریم میراث فرزندانمان قربانی غفلت شود.
لطفاً امضا کنید؛ خلیج‌فارس چشم‌انتظار یاری ماست.
با تجدید احترام؛
پیشاپیش از توجه شما سپاسگزاریم.

• شروع کارزار: ۱۴ آذر ۱۴۰۴

• پایان کارزار: ۲۵ خرداد ۱۴۰۵

• از طرف: شهروندان و فعالان محیط زیست استان بوشهر

• هشتگ رسمی: #نجات_خلیج_فارس

• نویسنده: محمدمهدی طیاری

• لینک کارزار: 

https://www.karzar.net/273857

ویژه البرز


🚨 مدیرانی که مازوت‌سوزی را امضا می کنند، طبق قانون اساسی و قوانین کشوری باید محاکمه شوند..

فهرست مقامات استان البرز که باید بجرم قتل غیر عمد محاکمه شوند!

تصمیمی که می‌تواند به پرونده قتل غیرعمد ختم شود

ادامه مصرف مازوت در نیروگاه‌ها و واحدهای صنعتی اطراف کرج، هم‌زمان با تشدید آلودگی هوا در استان البرز، طبق قوانین جاری کشور مصداق تهدید علیه سلامت عمومی، ترک فعل مدیریتی و زمینه‌ساز مرگ زودرس شهروندان است؛ تصمیمی که مسئولان آن مشخص‌اند و قابل پیگرد قضایی هستند.

🔴 مازوت‌سوزی، انتخاب مدیریتی است نه اجبار فنی

در روزهایی که شاخص‌های آلودگی هوا در استان البرز به وضعیت ناسالم و خطرناک رسیده، گزارش‌ها از مصرف سوخت فوق‌آلاینده مازوت در برخی نیروگاه‌ها و صنایع بزرگ اطراف کرج حکایت دارد؛
سوختی که طبق قانون هوای پاک، استفاده از آن ممنوع یا مشروط به شرایط اضطراری و نظارت سخت‌گیرانه است.
کارشناسان می‌گویند مازوت‌سوزی ارتباط مستقیم با افزایش بیماری‌های قلبی و ریوی، بستری بیماران و مرگ زودرس دارد و ادامه آن، صرفاً یک «مسأله فنی» نیست، بلکه تصمیمی مدیریتی با پیامدهای جانی است.

⚖️ چه کسانی در استان البرز مسئول‌اند؟

بر اساس قوانین بالادستی، مسئولیت مستقیم این وضعیت متوجه نهادها و مقامات زیر است:

در سطح ملی:
وزارت نفت (تأمین سوخت)
وزارت نیرو (نحوه مصرف سوخت در نیروگاه‌ها)
سازمان حفاظت محیط‌زیست کشور (وظیفه توقف فعالیت آلاینده)
در سطح استانی:
استاندار البرز (رئیس کارگروه آلودگی هوا)
مدیرکل حفاظت محیط‌زیست استان البرز
فرمانداران شهرهای درگیر آلودگی

در سطح اجرایی:
مدیران عامل نیروگاه‌ها و صنایع آلاینده
مدیران بهره‌برداری
مسئولان HSE

📜 مستندات قانونی
اصل ۵۰ قانون اساسی: هر فعالیت آلاینده علیه سلامت عمومی ممنوع است
قانون هوای پاک (۱۳۹۶): استفاده از سوخت آلاینده جرم و مسئولیت آن متوجه مدیران است
ماده ۶۸۸ قانون مجازات اسلامی: تهدید علیه بهداشت عمومی جرم کیفری است
ترک فعل: خودداری از اقدام قانونی برای جلوگیری از آلودگی، مسئولیت کیفری دارد
⚠️ هشدار
آلودگی هوای استان البرز ثبت می‌شود.
پیامدهای سلامت آن ثبت می‌شود.
و تصمیم‌های مدیریتی نیز ثبت خواهند شد.
این پرونده می‌تواند روزی با عنوان «قتل غیرعمد هزاران شهروند» در دادگاه گشوده شود.
#مازوت_سوزی
#استان_البرز
#کرج
#قتل_خاموش
#ترک_فعل
#قانون_هوای_پاک
#مسئولیت_مدیران
@journalistsir

.
🎥 قانون هوای پاک اجرا نشد؛ اعتراف رسمی با ماسک طنز

🔹شینا انصاری، معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست، در اظهاراتی که امروز توسط ایرنا منتشر شد، رسما تأیید کرد بخش زیادی از «قانون هوای پاک» پس از ۷ تا ۸ سال همچنان اجرا نشده است؛ قانونی مصوب سال ۱۳۹۶ با بیش از ۱۴ آیین‌نامه اجرایی که قرار بود نفس شهروندان را نجات دهد، نه فقط آرشیو مجلس را.

🔹او با اشاره به درهم‌تنیدگی محیط‌زیست و سلامت عمومی گفت آلودگی هوا، آب، خاک، پسماند و شیرابه‌ها هرکدام به‌تنهایی برای تهدید سلامت کافی‌اند، چه برسد به اینکه هم‌زمان و بی‌مدیریت رها شده باشند.
جمله کلیدی اما همان بود که سال‌هاست مردم با ریه‌هایشان می‌گویند: «بخش زیادی از قانون هوای پاک تحقق نیافته است.»

🔻اینجا طنز ماجرا شروع می‌شود؛
چون رئیس نهادی که به گفته خودش «عالی‌ترین نهاد سیاست‌گذاری محیط‌زیست کشور» است، حالا دارد از اجرانشدن قانونی حرف می‌زند که خودش یکی از متولیان مستقیم آن است.
یعنی متهم و شاهد، هر دو پشت یک تریبون.
🔹قانون هوای پاک صراحت دارد؛ از ممنوعیت استفاده از سوخت‌های آلاینده مانند مازوت در نیروگاه‌ها و صنایع، تا تکالیف مشخص وزارت نفت، نیرو، صمت، کشور و البته سازمان حفاظت محیط‌زیست برای نظارت، جلوگیری و اعلام جرم. اما در عمل، هر زمستان مازوت می‌سوزد، هوا می‌سوزد، مردم می‌سوزند و قانون… خاموش است.

🔻خانم انصاری می‌گوید «تلاش می‌کنیم آلاینده‌ها کاهش یابد».

مردم اما می‌پرسند: اگر سازمان محیط‌زیست نتوانسته یا نخواسته مانع مازوت‌سوزی شود، اگر از اختیارات قانونی‌اش برای توقف این روند استفاده نکرده، آیا خودش مشمول ترک فعل نمی‌شود؟

🔹قانون فقط برای نوشتن نیست.
اجرا نشدن قانون، خودش یک تخلف است. و یادآوری ساده این است: همان‌طور که امروز شما از پشت تریبون از اجرای ناقص قانون می‌گویید، ممکن است فردا پشت میز دادگاه مجبور شوید توضیح دهید چرا مانع نقض آن نشدید.

🔻قانون هوای پاک هنوز زنده است؛ فقط کسی جرأت نکرده آن را اجرا کند. و طنز تلخ ماجرا اینجاست که مسئولان، حالا با صداقت، دارند از شکست خودشان خبر می‌دهند.

خبری که برای ریه‌های مردم، کمی خیلی دیر است.
🌍 ژورنالیست
محیط زیست، دغدغه زندگیست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com

گنجشکک اشی مشی را نخورید!


گنجشک، این موجود سبک‌وزنِ پرسر‌وصدا، سهمش از شهر فقط دود است و ترس.

نه شکارچی است، نه مدعی قدرت؛ نانِ خشکش را با هزار احتیاط می‌دزدد و با همان هم آواز می‌خواند.
با این حال، بعضی انسان‌ها هنوز فکر می‌کنند راز توانمندی‌شان در لقمه‌ای از گوشت گنجشک پنهان شده.
افسانه‌ای قدیمی که هیچ پشتوانه‌ای ندارد، جز میل همیشگی ما به بلعیدن ضعف دیگران.
گنجشک نه داروست، نه معجزه. فقط آینه‌ای است که نشان می‌دهد چه‌قدر راحت می‌توانیم بی‌گناه‌ترین‌ها را قربانی باورهای غلط کنیم.
اگر قرار است چیزی «قوت» بدهد، شاید کمی عقل و رحم اثرش بیشتر باشد.
@journalistsir

.ویژه اصفهان

🎥 قانون هوای پاک در اصفهان اجرا نشد؛ اعتراف ملی، مسئولیت محلی

🔹در حالی که شینا انصاری، رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست، به‌تازگی اعلام کرده «بخش زیادی از قانون هوای پاک پس از ۷ تا ۸ سال اجرا نشده»، اصفهان یکی از روشن‌ترین نمونه‌های این ناکامی مزمن است؛ استانی که هر زمستانش با وارونگی هوا، مازوت، صنایع آلاینده و نفس‌های قرضی شناخته می‌شود.
🔹قانون هوای پاک مصوب ۱۳۹۶ تکالیف روشنی برای اجرا در سطح استان‌ها دارد؛ از ممنوعیت مصرف سوخت‌های آلاینده در شرایط اضطرار، تا نظارت مستمر بر صنایع، نیروگاه‌ها و مدیریت پسماند.
اما در عمل، آنچه در اصفهان دیده می‌شود «مدیریت بحران پس از بحران» است، نه پیشگیری قانونی.

🔻در این میان، مسئولیت مستقیم متوجه مقامات استانی است:

استاندار اصفهان،
مدیرکل حفاظت محیط‌زیست استان،
رئیس کارگروه کاهش آلودگی هوا،
و دستگاه‌های اجرایی عضو این کارگروه.
قانون اجرا نمی‌شود، اما جلسات برگزار می‌شود؛ هوا آلوده است، اما گزارش‌ها «در دست بررسی» می‌ماند.

🔹وقتی رئیس سازمان محیط‌زیست کشور می‌گوید قانون اجرا نشده، ترجمه استانی آن ساده است: در اصفهان هم ابزار قانونی بوده، اختیار بوده، هشدار بوده؛ اما اراده توقف آلاینده‌ها، به‌ویژه در روزهای بحرانی، یا وجود نداشته یا به‌موقع استفاده نشده است.

🔻طنز تلخ ماجرا اینجاست که قانون هوای پاک در اصفهان بیشتر به «یادداشت توصیه‌ای» شبیه شده تا سند الزام‌آور. نتیجه‌اش هم روشن است: مدارس تعطیل، بیمارستان‌ها شلوغ، صنایع روشن، و قانون خاموش.
🔹یادآوری آخر: اجرای قانون لطف نیست، وظیفه است. و همان‌طور که امروز از تریبون‌ها از «عدم اجرا» گفته می‌شود، فردا ممکن است همین پرسش ساده در جای رسمی‌تری مطرح شود: چرا وقتی قانون بود، اجرا نشد؟
🌍 ژورنالیست
محیط زیست، دغدغه زندگیست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com