توان موشکی آن‌ها به حدود ۱۰ درصد رسیده، شاید هم کمتر. ...تا این لحظه بیش از ۵ هزار هدف را زده‌ایم؛.... بعضی از مهم‌ترین اهداف را هم برای بعد گذاشته‌ایم، در صورتی که لازم شود، چون اگر آن‌ها را بزنیم، بازسازی‌شان سال‌های زیادی طول خواهد کشید.

این اهداف به تولید برق و خیلی چیزهای دیگر مربوط می‌شود. بنابراین اگر مجبور نباشیم، نمی‌خواهیم آن‌ها را بزنیم. اما این‌ها از آن نوع اهدافی هستند که زدن‌شان بسیار آسان است، ولی اگر هدف قرار بگیرند، ویرانگری بسیار زیادی به همراه دارد. منتظریم ببینیم چه می‌شود و بعد درباره زدن آن‌ها تصمیم بگیریم. ما می‌توانیم همه آن‌ها را ظرف یک روز نابود کنیم، اما در مجموع این حملات باعث افت ۹۰ درصدی در حوزه‌های مختلف شده است.

افزون بر این، رهبری آن‌ها را دو بار و شاید سه بار از میان برده‌ایم و همان‌طور که می‌دانید، ما می‌خواهیم در این موضوع نقش داشته باشیم.

ما نمی‌خواهیم رئیس‌جمهور دیگری سر کار بیاید که شاید حاضر نباشد کاری را که من برای خیر جهان و خیر کشورمان حاضر به انجامش هستم، انجام دهد و بعد پنج یا ده سال دیگر با همین وضعیت روبه‌رو شویم. بنابراین فکر می‌کنیم باید فردی را به ریاست‌جمهوری یا در رأس کشور بگذارند که این بار بتواند کاری را به‌صورت مسالمت‌آمیز پیش ببرد.

به آقای ویتکاف که همین‌جا کنار من ایستاده، گفتند که اساساً می‌خواهند همچنان به ساخت ادامه دهند؛ به‌عبارت ساده‌تر، می‌خواهند به ساخت سلاح هسته‌ای ادامه بدهند، اگر ما «چکش نیمه‌شب» را اجرا نمی‌کردیم.

آن‌ها هیچ‌وقت با حسن نیت مذاکره نکردند. همچنان می‌گفتند می‌خواهیم برنامه هسته‌ای بسازیم، می‌خواهیم در سطوحی که غیرقابل قبول بود غنی‌سازی کنیم. حتی پیشنهادی را که برای تأمین نامحدود و رایگان سوخت هسته‌ای برای همیشه و فقط برای اهداف غیرنظامی به آن‌ها شده بود، رد کردند. افرادی بودند که به آن‌ها سوخت هسته‌ای رایگان پیشنهاد می‌دادند. به این علاقه‌ای نداشتند، چون می‌خواستند سلاح هسته‌ای بسازند.

آن‌ها به همسایه‌های خود حمله کردند، در حالی که همسایه‌هایشان عمدتاً بی‌طرف بودند یا دست‌کم قرار نبود وارد ماجرا شوند... وقتی من نخستین بار این را شنیدم، گفتم نه، حتماً کسی اشتباه کرده ـ اما اشتباهی در کار نبود. امارات بیش از هزار موشک به سمت خود شلیک‌شده دید و تقریباً همه آن‌ها را ساقط کرد. همان روز اولی که در سال ۲۰۱۵ از پله‌برقی پایین آمدم، گفتم: «اجازه نخواهم داد ایران به سلاح هسته‌ای دست پیدا کند.» و حالا فقط دارم به وعده‌ام عمل می‌کنم.

به این فکر کنید. آن حرف را در سال ۲۰۱۵ زدم. آن زمان هم تهدید بود و حالا تهدیدی بسیار بزرگ‌تر شده بود، اما دیگر تهدید نیست؛ دست‌کم نه برای مدت طولانی. ما می‌خواهیم همین‌طور بماند. در حالی که به عملیات «خشم حماسی» ادامه می‌دهیم، بر حفظ جریان انرژی و نفت به سوی جهان هم تمرکز داریم و من اجازه نخواهم داد یک رژیم تروریستی جهان را گروگان بگیرد و بخواهد عرضه نفت جهان را متوقف کند.

و اگر ایران بخواهد چنین کاری بکند، با ضربه‌ای بسیار، بسیار سخت‌تر روبه‌رو خواهد شد. من آن اهداف آسانی را که کمی پیش‌تر به آن‌ها اشاره کردم، هدف قرار خواهم داد؛ آن‌ها را چنان سریع می‌زنیم که دیگر هرگز نتوانند بازیابی شوند، اگر بخواهند چنین بازی‌ای راه بیندازند. بهتر است وارد این بازی نشوند. در بلندمدت، عرضه نفت بدون تهدید کشتی‌ها، پهپادها، موشک‌ها، تهدید هسته‌ای ایران و هر چیز دیگری، بسیار امن‌تر خواهد بود.

بنابراین، تنگه هرمز امن خواهد ماند. ما کشتی‌های زیادی از نیروی دریایی آنجا داریم. بهترین تجهیزات جهان را برای بازرسی مین‌ها در اختیار داریم. باز هم می‌گویم، بیشتر کشتی‌های آن‌ها اکنون در کف دریا هستند. اما اگر لازم شود، آن‌قدر سخت به آن‌ها ضربه خواهیم زد که برای آن‌ها یا هر کسی که به آن‌ها کمک می‌کند، دیگر امکان بازیابی آن بخش از جهان وجود نداشته باشد.

پرسش:
ممنونم آقای رئیس‌جمهور. درباره ایران، شما این را یک «اقدام محدود» توصیف کردید و گفتید به‌زودی تمام می‌شود. منظورتان این است که این هفته تمام می‌شود؟ یا ظرف چند روز؟

ترامپ:
نه. اما فکر می‌کنم به‌زودی.
خیلی زود. هر چه داشتند از بین رفته، از جمله رهبری‌شان. در واقع، دو سطح از رهبری از بین رفته است و همان‌طور که معلوم شد حتی بیش از آن. اما دو سطح از رهبری از میان رفته‌اند. بیشتر مردم حتی هرگز نام رهبرانی را که از آن‌ها صحبت می‌شود هم نشنیده‌اند. بنابراین روشن است که این عملیات بسیار قدرتمند و بسیار مؤثر بوده است.

پرسش:
شما گفتید جنگ به تعبیر خودتان «بسیار کامل» است، اما وزیر دفاع شما می‌گوید این تازه آغاز راه است. پس کدام‌یک درست است؟ و آمریکایی‌ها باید خود را برای ادامه این جنگ تا چه مدت آماده کنند؟

ترامپ:
خب، فکر می‌کنم هر دو را می‌شود گفت. آغاز است؛ آغاز ساختن یک کشور جدید. اما آن‌ها قطعاً دیگر نیروی دریایی ندارند. نیروی هوایی ندارند. پدافند هوایی ندارند. همه‌اش منفجر شده است. رادار ندارند. مخابرات ندارند و رهبری هم ندارند. همه‌چیز از بین رفته است.
بنابراین، می‌توانید به آن جمله از این زاویه نگاه کنید. ما می‌توانیم همین حالا، هنگام خروج از اینجا، این را یک موفقیت عظیم بنامیم؛ یا می‌توانیم جلوتر برویم، و خواهیم رفت. اما خطر اصلی آن جنگ سه روز پیش تمام شد. ما آن‌ها را در همان دو روز اول از پا درآوردیم.

پرسش:
شما پیش‌تر گفتید که ما از بسیاری جهات همین حالا هم پیروز شده‌ایم، اما هنوز به اندازه کافی پیروز نشده‌ایم. از نظر شما «به اندازه کافی» یعنی چه؟ مبنای شما چیست ؟

ترامپ:
اینکه آن‌ها دیگر روز بعد از این، دوباره برنامه‌ای برای توسعه سلاح هسته‌ای آغاز نکنند. اینکه به آن مرد و چند نفر دیگر از اعضای دولت نگاه کنند و بگویند بسیار خب، ما دیگر این کار را نمی‌کنیم. آن‌ها حاضر نبودند چنین چیزی بگویند. و وقتی استیو تماس گرفت و این را به من گفت، من گفتم بسیار خب، پس راه سخت را می‌رویم.
اما فکر می‌کنم راه سخت احتمالاً همان راه آسان است. وقتی من عملاً ببینم که آن‌ها دیگر برای مدت بسیار طولانی هیچ ظرفیتی برای توسعه تسلیحاتی که بتواند علیه ایالات متحده، اسرائیل یا هر یک از متحدان ما به کار رود، ندارند. ما در خاورمیانه متحدان بزرگی داریم، کشورهای بزرگی که متحد ما هستند و تا وقتی هدف قرار نگرفتند، وارد ماجرا نشده بودند.
روزی باید گزارشی ساخته شود که چرا او این کار را کرد؟ چرا آن‌ها این کار را کردند؟ اما اگر من زودتر به آن‌ها ضربه نزده بودم، آن‌ها قرار بود به این کشورها حمله کنند؛ قرار بود اول متحدان ما را بزنند. من بر پایه اطلاعات و قرائن این را باور دارم که آن‌ها قصد داشتند خاورمیانه را در اختیار بگیرند.
آن‌ها به‌دنبال تصاحب خاورمیانه بودند. حالا اگر عملیات «چکش نیمه‌شب» انجام نمی‌شد، این موضوع قطعی بود، چون آن‌ها ظرف چند هفته به سلاح هسته‌ای می‌رسیدند. اما آن عملیات انجام شد و ضربه بزرگی به آن‌ها زد. با این حال، به تعداد موشک‌هایی نگاه کنید که فقط در شش ماه گذشته توانستند بخرند و بسازند.
و آن موشک‌ها به سمت کشورهای مختلف نشانه رفته بود. وقتی می‌بینید بیش از هزار موشک به سوی کشوری مثل امارات شلیک شده، روشن است که آن‌ها به‌دنبال تسلط بر خاورمیانه بودند. ما زودتر رسیدیم. خوش‌شانسی آوردند. به شما می‌گویم، خاورمیانه و آن کشورها که کشورهای بسیار ثروتمندی هستند، خیلی خوش‌شانس‌اند که من رئیس‌جمهور بودم، نه فردی دیگر.

پرسش:
آیا میان شما و معاون رئیس‌جمهورتان درباره اقدام آمریکا در ایران، نقطه اختلافی وجود دارد؟

ترامپ:
فکر نمی‌کنم، نه. در این موضوع خیلی خوب با هم هماهنگ هستیم. می‌توانم بگویم از نظر فلسفی کمی با من تفاوت داشت. فکر می‌کنم شاید برای ورود به این موضوع، کمتر از من اشتیاق داشت؛ اما او هم کاملاً مشتاق بود. اما من احساس کردم این کاری است که باید انجام می‌دادیم. احساس نکردم انتخاب دیگری داریم. اگر ما این کار را نمی‌کردیم، آن‌ها این کار را با ما می‌کردند. بر اساس مذاکراتی که استیو ویتکاف و جرد کوشنر و مارکو و پیت و همه درگیر آن بودند، احساس کردم آن‌ها آماده بودند پیش از ضربه زدن، به ما ضربه بزنند و اگر آن‌ها اول به ما حمله می‌کردند، خیلی بد می‌شد.

پرسش:
گفتید در حال بررسی به‌دست گرفتن کنترل تنگه هرمز هستید. آیا جدول زمانی‌ای وجود دارد؟

ترامپ:
بله می‌خواهم آن را باز نگه دارم. می‌خواهم وضعیتش خوب باشد. می‌دانید، این موضوع برای ما به اندازه چین اهمیت ندارد. ما در واقع اینجا داریم به چین و کشورهای دیگر کمک می‌کنیم، چون بخش زیادی از انرژی‌شان را از این تنگه می‌گیرند. اما ببینید، ما رابطه خوبی با چین داریم. برای من مایه افتخار است که این کار را انجام بدهم.

پرسش:
تصاویری وجود دارد که نشان می‌دهد احتمالاً در یک حمله موشکی آمریکا با موشک تاماهاوک، آن مدرسه دخترانه ایرانی ویران شده است. آیا آمریکایی‌ها، آیا ایالات متحده، مسئولیتی در قبال آن حمله می‌پذیرد؟

ترامپ:
خب، من آن را ندیده‌ام. اما باید بگویم تاماهاوک که یکی از قدرتمندترین سلاح‌هاست، توسط کشورهای دیگر هم استفاده می‌شود و می‌دانید که به آن‌ها فروخته شده است. چه ایران باشد که آن‌ها هم تعدادی تاماهاوک دارند ـ البته آرزو می‌کنند بیشتر داشتند ـ چه کشور دیگری، صرف اینکه یک تاماهاوک به کار رفته، به‌خودی‌خود چیز خاصی را ثابت نمی‌کند. تاماهاوک سلاحی نسبتاً عمومی است.
به کشورهای دیگر هم فروخته می‌شود. اما در حال حاضر این موضوع در دست بررسی است. بله، بفرمایید.

پرسش:
آقای رئیس‌جمهور، شما همین حالا تلویحاً گفتید که ایران somehow somehow به یک تاماهاوک دست پیدا کرده و در روز اول جنگ، مدرسه ابتدایی خودش را بمباران کرده است. اما تنها کسی در دولت خودتان که چنین چیزی می‌گوید شما هستید. حتی وزیر دفاع شما هم وقتی شنبه روی هواپیمای شما و در حالی که پشت سرتان ایستاده بود، در پاسخ به این سؤال چنین چیزی نگفت. چرا فقط شما چنین چیزی را می‌گویید؟

ترامپ:
چون واقعاً هنوز به اندازه کافی درباره آن نمی‌دانم. فکر می‌کنم به من گفته شد که این موضوع در دست بررسی است. اما همان‌طور که می‌دانید، تاماهاوک توسط دیگران هم استفاده می‌شود. کشورهای متعدد دیگری هم تاماهاوک دارند؛ آن را از ما می‌خرند. اما هرچه گزارش نهایی نشان بدهد، من حاضرم همان گزارش را بپذیرم.

پرسش:
آیا باید رهبر جدید را هم از میان بردارید؟ آیا او هدف قرار گرفته است؟

ترامپ:
منظورتان رهبر جدید است؟ منظورتان پسر اوست؟
خب، نمی‌خواهم این را بگویم، اما می‌دانید، ناامید شدم، چون فکر می‌کنیم این انتخاب فقط به تکرار همان مشکلات برای کشور منجر خواهد شد. بنابراین از دیدن انتخاب آن‌ها ناامید شدم.

پرسش:
متشکرم. متشکرم آقا. شما گفتید فردی را برای رهبری جدید ایران در نظر دارید، اگر نه پسر آیت‌الله. در آن فرد به دنبال چه ویژگی‌هایی هستید؟ آیا به فردی از درون نگاه می‌کنید، با توجه به اینکه همین حالا گفتید رهبری آن‌ها از بین رفته است؟

ترامپ:
من ایده «از درون» را دوست دارم؛ حالا که فکر می‌کنم، حتی «ابدیت» را هم دوست دارم، اما ایده درونی بودن را دوست دارم چون خوب جواب می‌دهد. فکر می‌کنم تا اینجا در ونزوئلا این را ثابت کرده‌ایم. ما زنی به نام دلسی داریم که، می‌دانید، رئیس‌جمهور کشور بوده، بسیار مورد احترام است و کارش را خیلی خوب انجام می‌دهد و همه‌چیز بدون اختلال پیش می‌رود.
همان‌طور که یادتان هست، در عراق همه اخراج شدند؛ ارتش اخراج شد، پلیس اخراج شد، سیاستمداران اخراج شدند. هیچ‌کس باقی نماند و می‌دانید چه شد؟ تبدیل به داعش شد، و ما چنین چیزی نمی‌خواهیم. نمی‌خواهیم. بنابراین دوست دارم افرادی را ببینم که از داخل باشند. حالا. درباره پسر شاه صحبت می‌کنند.
درباره افراد دیگری هم صحبت می‌کنند. اما می‌دانید، آیا او در این همه سال آنجا بوده است؟
ما فرمولی داشته‌ایم که تا اینجا خیلی خوب جواب داده و فکر می‌کنم همچنان هم خوب خواهد بود. رابطه ما با ونزوئلا فوق‌العاده است؛ کشور باهوشی است. ما ۱۰۰ میلیون بشکه نفت خارج کرده‌ایم. همین حالا در هیوستون است و در حال فرآوری و آماده‌سازی است.
باید از نزدیک ببینید چطور کار می‌کند. آن را به پالایشگاه‌ها می‌برند و در هیوستون پالایش می‌شود؛ جایی که دقیقاً برای همین نوع محصول طراحی شده است. و تا اینجا ۱۰۰ میلیون بشکه نفت بوده و حالا ۱۰۰ میلیون بشکه دیگر هم در راه است. این مثل یک شراکت است. آن‌قدر خوب با آن‌ها کنار می‌آییم.
برای ونزوئلا عالی است و برای ایالات متحده هم عالی است.