📚 پیشنهاد مطالعه
داستان بدن انسان
تکامل، سلامتی و بیماری
دنیل لیبرمن/ ماندانا فرهادیان
مجموعۀ «مطالعات تکامل»/ دبیر: محمدرضا معمارصادقی
۵۶۸ صفحه/ ۱۴۰۰۰۰۰ تومان
بازدید و خرید از سایت نشر:
www.kargadanpub.com
🔸 دنیل لیبرمن، استاد علوم زیستی در دانشگاه هاروارد، در این کتاب نشان میدهد که چگونه شش میلیون سال تکاملْ بدن امروزی ما را شکل داده و چرا سبک زندگی قرن بیستویکمی ما با فیزیولوژی عصر سنگیمان ناهماهنگ است. او این ناهماهنگی را علت بروز بیماریهایی مانند چاقی و دیابت نوع ۲ میداند.
🔸 لیبرمن نشان میدهد که چگونه بسیاری از بیماریهای مزمن امروزی به این علت ایجاد شدهاند که ژنهای ما با سبک زندگی نیاکان خوراکجو-شکارچیمان، با فعالیت فیزیکی بالا و رژیم غذایی متنوع، سازگار شدهاند، نه با غذاهای فرآوریشده و زندگی بیشازحد ساکنِ امروزی. او در خصوص کژتکامل و همچنین پرداختن صرف به علائم بیماریها، بهجای علل ریشهای آنها، هشدار میدهد، ضمن اینکه نگاهی نیز به نقش تکامل فرهنگی دارد.
🔸 لیبرمن، بر مبنای دانش تکاملی خود، پیشنهادهایی دربارۀ محیطها و عادتهای سالمتر زندگی در آینده نیز عرضه میکند.
#نشر_کرگدن، #پیشنهاد_مطالعه، #داستان_بدن_انسان، #تکامل_بدن، #تکامل_زیستی
داستان بدن انسان
تکامل، سلامتی و بیماری
دنیل لیبرمن/ ماندانا فرهادیان
مجموعۀ «مطالعات تکامل»/ دبیر: محمدرضا معمارصادقی
۵۶۸ صفحه/ ۱۴۰۰۰۰۰ تومان
بازدید و خرید از سایت نشر:
www.kargadanpub.com
🔸 دنیل لیبرمن، استاد علوم زیستی در دانشگاه هاروارد، در این کتاب نشان میدهد که چگونه شش میلیون سال تکاملْ بدن امروزی ما را شکل داده و چرا سبک زندگی قرن بیستویکمی ما با فیزیولوژی عصر سنگیمان ناهماهنگ است. او این ناهماهنگی را علت بروز بیماریهایی مانند چاقی و دیابت نوع ۲ میداند.
🔸 لیبرمن نشان میدهد که چگونه بسیاری از بیماریهای مزمن امروزی به این علت ایجاد شدهاند که ژنهای ما با سبک زندگی نیاکان خوراکجو-شکارچیمان، با فعالیت فیزیکی بالا و رژیم غذایی متنوع، سازگار شدهاند، نه با غذاهای فرآوریشده و زندگی بیشازحد ساکنِ امروزی. او در خصوص کژتکامل و همچنین پرداختن صرف به علائم بیماریها، بهجای علل ریشهای آنها، هشدار میدهد، ضمن اینکه نگاهی نیز به نقش تکامل فرهنگی دارد.
🔸 لیبرمن، بر مبنای دانش تکاملی خود، پیشنهادهایی دربارۀ محیطها و عادتهای سالمتر زندگی در آینده نیز عرضه میکند.
#نشر_کرگدن، #پیشنهاد_مطالعه، #داستان_بدن_انسان، #تکامل_بدن، #تکامل_زیستی
📚 نشست بررسی کتاب «سخن گفتن از خدا»
انجمن حکمت و فلسفه ایران برگزار میکند:
🔹 نشست بررسی کتاب «سخن گفتن از خدا؛ گفتوگویی با سیمون وی»
نوشتهٔ بیونگچول هان
با حضور:
▪️ رسول رسولیپور | سخنران
▪️ صدیق قطبی | سخنران
▪️ مهدی اخوان | دبیر نشست
📅 دوشنبه ۲۵ آبانماه
🕙 ساعت ۱۰ تا ۱۲
📍 مکان برگزاری:
دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه علامه طباطبایی
سالن مطهری
هان در این کتاب، با همراهی فکری سیمون وی، به بحران توجه در جهان معاصر میپردازد؛ بحرانی که در هیاهوی اطلاعات و شتاب زندگی، مجال درنگ و مواجههای اصیل با جهان را از انسان میگیرد. این اثر دعوتی است به بازیافتن امکان توجه، تأمل و سخن گفتن از امر الهی.
🔸 با همکاری انجمن حکمت و فلسفه ایران و انتشارات کرگدن
#انجمن_حکمت_و_فلسفه_ایران
#انتشارات_کرگدن
#نشست_بررسی_کتاب
انجمن حکمت و فلسفه ایران برگزار میکند:
🔹 نشست بررسی کتاب «سخن گفتن از خدا؛ گفتوگویی با سیمون وی»
نوشتهٔ بیونگچول هان
با حضور:
▪️ رسول رسولیپور | سخنران
▪️ صدیق قطبی | سخنران
▪️ مهدی اخوان | دبیر نشست
📅 دوشنبه ۲۵ آبانماه
🕙 ساعت ۱۰ تا ۱۲
📍 مکان برگزاری:
دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه علامه طباطبایی
سالن مطهری
هان در این کتاب، با همراهی فکری سیمون وی، به بحران توجه در جهان معاصر میپردازد؛ بحرانی که در هیاهوی اطلاعات و شتاب زندگی، مجال درنگ و مواجههای اصیل با جهان را از انسان میگیرد. این اثر دعوتی است به بازیافتن امکان توجه، تأمل و سخن گفتن از امر الهی.
🔸 با همکاری انجمن حکمت و فلسفه ایران و انتشارات کرگدن
#انجمن_حکمت_و_فلسفه_ایران
#انتشارات_کرگدن
#نشست_بررسی_کتاب
📚 پیشنهاد مطالعه
موهبتهای بخشودن
داستانهایی الهامبخش از بخشش نابخشودنیها
کاترین شوارتزنگر پرت
مترجمان: ترانه خداویردی، آزاده رهبر
همکاری نشر کرگدن و نشر فرهنگ سیادت
۱۸۸ صفحه/ قیمت: ۳۷۵۰۰۰ تومان
بازدید و خرید از سایت کرگدن:
www.kargadanpub.com
🔸 «بخشش» از آن دست مفاهیمی است که آدمها را میخکوب میکند. وزن خاصی دارد. ما را مجبور میکند از خودمان سؤالهای ناخوشایندی بپرسیم: آیا میتوانم آسیبی را که هرگز نباید تجربه میکردم ببخشم؟ آیا اگر هنوز عصبانی باشم، معنایش این است که نبخشیدهام؟ آیا اگر هیچوقت نتوانم بگویم کسی را میبخشم، ایرادی دارد؟ بخشش بهندرت اقدامی ساده است. بخشش یعنی زمانی که دیگر آزردگی، خشم، شرم یا سایر احساسات منفی را به دوش نکشیم؛ یعنی زمانی که بتوانیم آنها را رها کنیم، یعنی زمانی که دیگر اجازه ندهیم یک حادثه زندگیمان را بهصورت روانی، جسمانی و معنوی کنترل کنیم و سپس به مرحلهای برسیم که بتوانیم تخلیهاش کنیم، اما فراموشش نکنیم.
🔸 کاترین شوارتزنگر پرت، نویسندۀ پرفروش نیویورک تایمز، در طول سالها دوستی و رابطه و زندگی خانوادگی، با مسئلۀ بخشش کلنجار رفته و به همین دلیل از برخی افراد خواسته تا داستانهای بخشش خود را با او به اشتراک بگذارند. هر یک از آنها مسیری متفاوت را از سر گذرانده است. این کتاب داستان انسانهایی است که روشهای خاص و منحصربهفرد خود را در مسیر بخشش روایت میکنند.
#نشر_کرگدن، #موهبتهای_بخشودن، #روانشناسی_بخشش، #خوب_زیستن، #کتاب_فلسفه
موهبتهای بخشودن
داستانهایی الهامبخش از بخشش نابخشودنیها
کاترین شوارتزنگر پرت
مترجمان: ترانه خداویردی، آزاده رهبر
همکاری نشر کرگدن و نشر فرهنگ سیادت
۱۸۸ صفحه/ قیمت: ۳۷۵۰۰۰ تومان
بازدید و خرید از سایت کرگدن:
www.kargadanpub.com
🔸 «بخشش» از آن دست مفاهیمی است که آدمها را میخکوب میکند. وزن خاصی دارد. ما را مجبور میکند از خودمان سؤالهای ناخوشایندی بپرسیم: آیا میتوانم آسیبی را که هرگز نباید تجربه میکردم ببخشم؟ آیا اگر هنوز عصبانی باشم، معنایش این است که نبخشیدهام؟ آیا اگر هیچوقت نتوانم بگویم کسی را میبخشم، ایرادی دارد؟ بخشش بهندرت اقدامی ساده است. بخشش یعنی زمانی که دیگر آزردگی، خشم، شرم یا سایر احساسات منفی را به دوش نکشیم؛ یعنی زمانی که بتوانیم آنها را رها کنیم، یعنی زمانی که دیگر اجازه ندهیم یک حادثه زندگیمان را بهصورت روانی، جسمانی و معنوی کنترل کنیم و سپس به مرحلهای برسیم که بتوانیم تخلیهاش کنیم، اما فراموشش نکنیم.
🔸 کاترین شوارتزنگر پرت، نویسندۀ پرفروش نیویورک تایمز، در طول سالها دوستی و رابطه و زندگی خانوادگی، با مسئلۀ بخشش کلنجار رفته و به همین دلیل از برخی افراد خواسته تا داستانهای بخشش خود را با او به اشتراک بگذارند. هر یک از آنها مسیری متفاوت را از سر گذرانده است. این کتاب داستان انسانهایی است که روشهای خاص و منحصربهفرد خود را در مسیر بخشش روایت میکنند.
#نشر_کرگدن، #موهبتهای_بخشودن، #روانشناسی_بخشش، #خوب_زیستن، #کتاب_فلسفه
Forwarded from ایبنا (خبرگزاری کتاب ایران)
🔰دشواریهای بنیادین فلسفه در گفتوگو با بهنام جودی؛
اندیشیدن با استعارهها
مفاهیم علمی و فلسفی مدرن از پسزمینههای استعاری مصون نیستند
🔸به گفته بهنام جودی: «انسان نمیتواند نسبت خود با واقعیت را صرفاً از طریق زبان دقیق و بیان مفهومی برقرار کند. اگر زبان قادر بود واقعیت را بهطور کامل و بیابهام بازنمایی کند، نیازی به استعاره وجود نداشت؛ اما چنین نیست: انسان ناگزیر است با استفاده از امکانات زبان، از حدود آنچه بهطور مستقیم میشناسد فراتر برود و درباره آنچه هنوز برایش روشن نیست، فرضیهپردازی و داوری کند.»
🔸️پرسش بنیادیتر این است که چرا انسان، با وجود مطالبات عقل، همچنان به شیوههایی از اندیشیدن و تصمیمگیری نیاز دارد که به اثبات مفهومیِ کامل و قطعی متکی نیستند. پاسخ را باید در تناهی انسان جستوجو کرد؛ بهویژه در محدودیت زمانیای که شرایط کنش انسانی را تعیین میکند. عقل نظری میتواند خواستار آن باشد که یک مسئله تا روشنشدن همه جوانب و رفع ابهامها بررسی شود؛ اما انسان در زندگی واقعی نمیتواند همواره کنش خود را تا پایان چنین فرایندی به تعویق بیندازد
🔸️ممکن است یک مسئله از نظر عقلانی نیازمند بررسیهای بیشتری باشد و هنوز نتوان درباره آن به حکمی قطعی رسید؛ اما انسان در موقعیت عملی نمیتواند ضرورت تصمیمگیری را همواره تا پایان این بررسیها معلق نگه دارد. اگر قرار باشد کنش فقط هنگامی مجاز باشد که همه مقدمات آن بهطور کامل و قطعی اثبات شده باشند، بخش بزرگی از زندگی انسانی عملاً از امکان تصمیمگیری محروم میشود. بنابراین، مسئله این نیست که عقل باید کنار گذاشته شود، بلکه این است که مطالبات عقلانیت نظری را نمیتوان بدون توجه به تناهی زمانی انسان، مبنای تمام کنشهای او قرار داد
🔸️اگر بخواهیم یکی از مهمترین استعارههای مطلق در اندیشه و فرهنگ ایرانی را انتخاب کنیم، نور و روشنایی یکی از بهترین نمونههاست. منظورم از استعاره مطلق صرفاً تصویری نیست که در شعر و ادبیات زیاد تکرار شده باشد؛ بلکه استعارهای است که به کمک آن، انسان ایرانی جهان و موقعیت خود را در آن میفهمد و درباره مسائل بنیادین زندگی میاندیشد. چنین استعارهای را نمیتوان بهآسانی با یک مفهوم مشخص جایگزین کرد؛ زیرا معنا و ظرفیت آن فراتر از یک تعریف ساده است.نور و روشنایی، به نظر من، چنین جایگاهی در بخشهای مهمی از تاریخ اندیشه و فرهنگ ایرانی دارند. نور از دوران باستان تا دوره اسلامی و زمان حاضر، در زمینههای گوناگون حضور داشته است؛ از دین و فلسفه و عرفان گرفته تا شعر و ادبیات، زندگی روزمره و حتی زبان سیاسی.
ibna.ir/x6LfT
@ibna_official
اندیشیدن با استعارهها
مفاهیم علمی و فلسفی مدرن از پسزمینههای استعاری مصون نیستند
🔸به گفته بهنام جودی: «انسان نمیتواند نسبت خود با واقعیت را صرفاً از طریق زبان دقیق و بیان مفهومی برقرار کند. اگر زبان قادر بود واقعیت را بهطور کامل و بیابهام بازنمایی کند، نیازی به استعاره وجود نداشت؛ اما چنین نیست: انسان ناگزیر است با استفاده از امکانات زبان، از حدود آنچه بهطور مستقیم میشناسد فراتر برود و درباره آنچه هنوز برایش روشن نیست، فرضیهپردازی و داوری کند.»
🔸️پرسش بنیادیتر این است که چرا انسان، با وجود مطالبات عقل، همچنان به شیوههایی از اندیشیدن و تصمیمگیری نیاز دارد که به اثبات مفهومیِ کامل و قطعی متکی نیستند. پاسخ را باید در تناهی انسان جستوجو کرد؛ بهویژه در محدودیت زمانیای که شرایط کنش انسانی را تعیین میکند. عقل نظری میتواند خواستار آن باشد که یک مسئله تا روشنشدن همه جوانب و رفع ابهامها بررسی شود؛ اما انسان در زندگی واقعی نمیتواند همواره کنش خود را تا پایان چنین فرایندی به تعویق بیندازد
🔸️ممکن است یک مسئله از نظر عقلانی نیازمند بررسیهای بیشتری باشد و هنوز نتوان درباره آن به حکمی قطعی رسید؛ اما انسان در موقعیت عملی نمیتواند ضرورت تصمیمگیری را همواره تا پایان این بررسیها معلق نگه دارد. اگر قرار باشد کنش فقط هنگامی مجاز باشد که همه مقدمات آن بهطور کامل و قطعی اثبات شده باشند، بخش بزرگی از زندگی انسانی عملاً از امکان تصمیمگیری محروم میشود. بنابراین، مسئله این نیست که عقل باید کنار گذاشته شود، بلکه این است که مطالبات عقلانیت نظری را نمیتوان بدون توجه به تناهی زمانی انسان، مبنای تمام کنشهای او قرار داد
🔸️اگر بخواهیم یکی از مهمترین استعارههای مطلق در اندیشه و فرهنگ ایرانی را انتخاب کنیم، نور و روشنایی یکی از بهترین نمونههاست. منظورم از استعاره مطلق صرفاً تصویری نیست که در شعر و ادبیات زیاد تکرار شده باشد؛ بلکه استعارهای است که به کمک آن، انسان ایرانی جهان و موقعیت خود را در آن میفهمد و درباره مسائل بنیادین زندگی میاندیشد. چنین استعارهای را نمیتوان بهآسانی با یک مفهوم مشخص جایگزین کرد؛ زیرا معنا و ظرفیت آن فراتر از یک تعریف ساده است.نور و روشنایی، به نظر من، چنین جایگاهی در بخشهای مهمی از تاریخ اندیشه و فرهنگ ایرانی دارند. نور از دوران باستان تا دوره اسلامی و زمان حاضر، در زمینههای گوناگون حضور داشته است؛ از دین و فلسفه و عرفان گرفته تا شعر و ادبیات، زندگی روزمره و حتی زبان سیاسی.
ibna.ir/x6LfT
@ibna_official
ایبنا
اندیشیدن با استعارهها
به گفته بهنام جودی: «انسان نمیتواند نسبت خود با واقعیت را صرفاً از طریق زبان دقیق و بیان مفهومی برقرار کند. اگر زبان قادر بود واقعیت را بهطور کامل و بیابهام بازنمایی کند، نیازی به استعاره وجود نداشت؛ اما چنین نیست: انسان ناگزیر است با استفاده از امکانات…
Forwarded from مخ نویس (Reza A)
حق با مشتری نیست!
مادرم از یک روز قبل دلشوره داشت!آیا همه دستورات دکتر را انجام داده عکسها و آزمایشات را جا نگذاشته باشد!مبادا چیزی را فراموش کند!
مریضها در اتاق انتظار پشت سرش پچ پچ میکردند،میگفتند مریضی با پای شکسته رفته و با دست شکسته از مطبش برگشته، میگفتند هر روز مطبش آژان و آژانکشی ست از بس که بداخلاقست.
با اینکه خودش بالای صد کیلو وزن داشت به هر مریضی که زانو درد داشت میگفت تا ده کیلو کم نکردی حق نداری پایت را در مطب من بگذاری!
ولی مادر من سی سال پس از خرد و خمیر شدن مچ پایش هنوز هم دارد راه میرود و دکتر ترسناک و بداخلاقش را دعا میکند.
چرا در طبابت حق با مشتری نیست؟
اخیرا کتابی فوق العاده خواندم با ترجمه ای عالی به نام "خطاهای شناختی در پزشکی" نوشته جاناتان هاواردِ نورولوژیست که نشر کرگدن آن را چاپ کرده است و فصل مهمی از این کتاب دقیقا به همین سوال پاسخ میدهد!
ما پزشکان فکر میکنیم هرچه مریض ها از ما بیشتر راضی باشند و بیشتر قربان صدقه مان بروند لابد پزشک بهتری هستیم ولی نویسنده ی این کتاب به تحقیقاتی اشاره میکند که نشان میدهند بیمارانی که هنگام ترک بیمارستان بیشترین رضایت را از پزشکشان داشته اند ۱۲ درصد بیشتر از بقیه مجبور به بستری مجدد شده اند و مرگ و میر "خیلی راضی ها" ۲۸ درصد بیشتر از "ناراضی ها"ست چیزی که دقیقا برای بیماران سفارشی رخ میدهد.
چطور چنین چیزی ممکنست؟
آیا هدف پزشک جلب رضایت بیمار نیست؟
دکتر هاوارد به این سوال یک جواب نه بزرگ میدهد و میگوید:
"هدف پزشکی مراقبت از بیمارست نه جلب رضایت او "یا در ایران،جلب رضایت همراهان او!
ما پزشکان برای اینکه بین بیمارانمان محبوب شویم ممکنست مجبور شویم حرفهایی را به آنها بزنیم که آنها دوست دارند از ما بشنوند نه واقعیت هایی که باید بدانند یا گاهی مجبوریم کارهایی برای بیمار انجام دهیم که آنها را راضی میکند نه کارهای سختی که آنها باید انجام دهند.
اگر به بیماری که دوبار سکته کرده و هنوز دارد سیگار میکشد بگویید قرصهای من را بخور سیگارت را هم بکش تا زمانی که سکته سوم را بکند با رضایت کامل مریض شما میماند ولی اگر به او بگویید اگر سیگارت را قطع نکنی سکته سوم ات حتی با وجود قرصهای من قطعیست دیگر او را نمیبینید.
اگر به مریضی که میگرن دارد و زالو می اندازد بگویید هم قرصهای من را بخور هم زالویت را بنداز ،عاشق شما خواهد شد ولی اگر بگویید بین من و جناب زالو یکی را انتخاب کن و تمام! آنوقت ویزیتهایش هم تمامخواهد شد.
اگر در برابر اصرار مریضی وسواسی که هر چند ماه یک بار از شما میخواهد برایش سی تی اسکن بنویسید مقاومت نکنید شما به دکتر محبوب او تبدیل میشوید و امتیازتان در سایت های دکتریابی بالا میرود بدون اینکه بیست سال بعد او یا شما خبردار شوید علت سرطانش همین عکسهای بی دلیل بوده است.
دکتر هاوارد می گوید:
امتیاز بالایی که بیماران به یک پزشک میدهند اصلا به این معنا نیست که او پزشک بهتریست در واقع اگر شما پزشکی هستید که رفتاری حرفه ای و علمی دارید باید حتما تعدادی از بیماران از شما ناراضی باشند.
ما پزشکان باید قبول کنیم که هرگز نمیتوانیم و قرار هم نیست همه بیماران را از خودمان راضی نگه داریم و بیماران هم باید این را درک کنند که پزشک خوب پزشکیست که بهترین درمان را برای آنها انجام میدهد نه پزشکی که آنها را راضی نگه میدارد.
به همین دلیلست که در مطب بر خلاف دکان حق با مشتری نیست و شاید خیلی کارها و شغلهای دیگر هم از همین جنس باشند.
آیا پدر محبوبی که به بچه اش اجازه میدهد هرکاری میخواهد بکند پدر بهتریست یا پدر سختگیری که به فکر بیست سال بعد بچه است؟
ما از کدام استادان و معلمهایمان بیشتر نفع برده ایم آنها که سر کلاسشان موشک کاغذی به هم پرت میکردیم یا آنهایی که مثل بید سر کلاسشان می لرزیدیم و از ترسشان خوب درس میخواندیم؟
سیاست از چه جنسیست؟
اخیرا کتاب خواب آشفته نفت دکتر موحد که با دستان خودشان به من هدیه داده بودند را تمام کردم.
بعد از خواندن این کتاب عشق و علاقه ام به دکتر مصدق از قبل هم بیشتر شد ولی حالا فکر میکنم شاید اتفاقا مشکل در همینجاست؟در همین علاقه و رضایت!
دکتر مصدق میخواست مردم ایران حتی صد سال بعد از مرگش هم از او راضی باشند در حالی که وظیفه اصلی او مثل یک پزشک نه راضی کردن مردم بلکه نجات ایران و مردمش بود.
او وقتی فهمید نمیتواند هم مشروطه نیم بند ایران را نجات دهد هم از پس انگلیسی های بدقلق بر آید ، رضایت مردم را انتخاب کرد درحالی که اگر با شاه و انگلیس به مصالحه ای میرسید گرچه مردم آن روزگار هرگز او را بخاطر کوتاه آمدنش نمیبخشیدند ولی نوه ها و نتیجه های همان مردم یعنی ما احتمالا امروز اوضاع خیلی بهتری داشتیم.
آیا امروز هم همان داستان در حال تکرارست؟
آیا یک سیاستمدار مثل یک پزشک باید مردم کشورش را نجات دهد حتی بدون راضی بودن مردم کشورش از او!؟
https://t.me/draboutorab
مادرم از یک روز قبل دلشوره داشت!آیا همه دستورات دکتر را انجام داده عکسها و آزمایشات را جا نگذاشته باشد!مبادا چیزی را فراموش کند!
مریضها در اتاق انتظار پشت سرش پچ پچ میکردند،میگفتند مریضی با پای شکسته رفته و با دست شکسته از مطبش برگشته، میگفتند هر روز مطبش آژان و آژانکشی ست از بس که بداخلاقست.
با اینکه خودش بالای صد کیلو وزن داشت به هر مریضی که زانو درد داشت میگفت تا ده کیلو کم نکردی حق نداری پایت را در مطب من بگذاری!
ولی مادر من سی سال پس از خرد و خمیر شدن مچ پایش هنوز هم دارد راه میرود و دکتر ترسناک و بداخلاقش را دعا میکند.
چرا در طبابت حق با مشتری نیست؟
اخیرا کتابی فوق العاده خواندم با ترجمه ای عالی به نام "خطاهای شناختی در پزشکی" نوشته جاناتان هاواردِ نورولوژیست که نشر کرگدن آن را چاپ کرده است و فصل مهمی از این کتاب دقیقا به همین سوال پاسخ میدهد!
ما پزشکان فکر میکنیم هرچه مریض ها از ما بیشتر راضی باشند و بیشتر قربان صدقه مان بروند لابد پزشک بهتری هستیم ولی نویسنده ی این کتاب به تحقیقاتی اشاره میکند که نشان میدهند بیمارانی که هنگام ترک بیمارستان بیشترین رضایت را از پزشکشان داشته اند ۱۲ درصد بیشتر از بقیه مجبور به بستری مجدد شده اند و مرگ و میر "خیلی راضی ها" ۲۸ درصد بیشتر از "ناراضی ها"ست چیزی که دقیقا برای بیماران سفارشی رخ میدهد.
چطور چنین چیزی ممکنست؟
آیا هدف پزشک جلب رضایت بیمار نیست؟
دکتر هاوارد به این سوال یک جواب نه بزرگ میدهد و میگوید:
"هدف پزشکی مراقبت از بیمارست نه جلب رضایت او "یا در ایران،جلب رضایت همراهان او!
ما پزشکان برای اینکه بین بیمارانمان محبوب شویم ممکنست مجبور شویم حرفهایی را به آنها بزنیم که آنها دوست دارند از ما بشنوند نه واقعیت هایی که باید بدانند یا گاهی مجبوریم کارهایی برای بیمار انجام دهیم که آنها را راضی میکند نه کارهای سختی که آنها باید انجام دهند.
اگر به بیماری که دوبار سکته کرده و هنوز دارد سیگار میکشد بگویید قرصهای من را بخور سیگارت را هم بکش تا زمانی که سکته سوم را بکند با رضایت کامل مریض شما میماند ولی اگر به او بگویید اگر سیگارت را قطع نکنی سکته سوم ات حتی با وجود قرصهای من قطعیست دیگر او را نمیبینید.
اگر به مریضی که میگرن دارد و زالو می اندازد بگویید هم قرصهای من را بخور هم زالویت را بنداز ،عاشق شما خواهد شد ولی اگر بگویید بین من و جناب زالو یکی را انتخاب کن و تمام! آنوقت ویزیتهایش هم تمامخواهد شد.
اگر در برابر اصرار مریضی وسواسی که هر چند ماه یک بار از شما میخواهد برایش سی تی اسکن بنویسید مقاومت نکنید شما به دکتر محبوب او تبدیل میشوید و امتیازتان در سایت های دکتریابی بالا میرود بدون اینکه بیست سال بعد او یا شما خبردار شوید علت سرطانش همین عکسهای بی دلیل بوده است.
دکتر هاوارد می گوید:
امتیاز بالایی که بیماران به یک پزشک میدهند اصلا به این معنا نیست که او پزشک بهتریست در واقع اگر شما پزشکی هستید که رفتاری حرفه ای و علمی دارید باید حتما تعدادی از بیماران از شما ناراضی باشند.
ما پزشکان باید قبول کنیم که هرگز نمیتوانیم و قرار هم نیست همه بیماران را از خودمان راضی نگه داریم و بیماران هم باید این را درک کنند که پزشک خوب پزشکیست که بهترین درمان را برای آنها انجام میدهد نه پزشکی که آنها را راضی نگه میدارد.
به همین دلیلست که در مطب بر خلاف دکان حق با مشتری نیست و شاید خیلی کارها و شغلهای دیگر هم از همین جنس باشند.
آیا پدر محبوبی که به بچه اش اجازه میدهد هرکاری میخواهد بکند پدر بهتریست یا پدر سختگیری که به فکر بیست سال بعد بچه است؟
ما از کدام استادان و معلمهایمان بیشتر نفع برده ایم آنها که سر کلاسشان موشک کاغذی به هم پرت میکردیم یا آنهایی که مثل بید سر کلاسشان می لرزیدیم و از ترسشان خوب درس میخواندیم؟
سیاست از چه جنسیست؟
اخیرا کتاب خواب آشفته نفت دکتر موحد که با دستان خودشان به من هدیه داده بودند را تمام کردم.
بعد از خواندن این کتاب عشق و علاقه ام به دکتر مصدق از قبل هم بیشتر شد ولی حالا فکر میکنم شاید اتفاقا مشکل در همینجاست؟در همین علاقه و رضایت!
دکتر مصدق میخواست مردم ایران حتی صد سال بعد از مرگش هم از او راضی باشند در حالی که وظیفه اصلی او مثل یک پزشک نه راضی کردن مردم بلکه نجات ایران و مردمش بود.
او وقتی فهمید نمیتواند هم مشروطه نیم بند ایران را نجات دهد هم از پس انگلیسی های بدقلق بر آید ، رضایت مردم را انتخاب کرد درحالی که اگر با شاه و انگلیس به مصالحه ای میرسید گرچه مردم آن روزگار هرگز او را بخاطر کوتاه آمدنش نمیبخشیدند ولی نوه ها و نتیجه های همان مردم یعنی ما احتمالا امروز اوضاع خیلی بهتری داشتیم.
آیا امروز هم همان داستان در حال تکرارست؟
آیا یک سیاستمدار مثل یک پزشک باید مردم کشورش را نجات دهد حتی بدون راضی بودن مردم کشورش از او!؟
https://t.me/draboutorab
Telegram
مخ نویس
گپی در مورد مغز ، تکامل و انسان
Rezaaboutorab55@yahoo.com
Rezaaboutorab55@yahoo.com
🎊🎊 تجدید چاپ شد
ایدئالیسم تحلیلی
خلاصهای روشن از تنها متافیزیک قابلدفاع در قرن بیستویکم
برناردو کاستروپ/ محمدمهدى نورالهى
۲۱۶ صفحه/ ۸۰۰۰۰۰ تومان
بازدید و خرید از سایت نشر:
www.kargadanpub.com
🔸 آیا جهان بهراستی «فیزیکی» است؟ آیا جهان «اطلاعاتبنیاد» است؟ یا شاید درستتر این باشد که بگوییم جهان «ذهنی» است. برناردو کاستروپ، فیلسوف و مهندس کامپیوتر، با بهرهگیری از ابزارهای فلسفۀ تحلیلی و با نقد مبانی متافیزیکی مادّهگرایی، میکوشد قرائتی منسجم از ماهیت واقعیت و آگاهی عرضه کند.
🔸 از نظر او، پرسشهای ما در باب ماهیت هستی با علم، بهتنهایی، پاسخ نمییابند. پیشنهاد او «ایدئالیسم تحلیلی» است: اینکه جهان بیرونی از همان سنخِ وجودیِ ذهنها و افکار و عواطف ما است؛ اینکه جهان از منظر خود سوبژکتیو است، اما از چشمانداز ما ابژکتیو.
🔸 ایدئالیسم تحلیلی با رویکردهای متافیزیکی معاصر تعارضاتی آشکار دارد. کاستروپ میکوشد نشان دهد چرا فیزیکالیسم افسانهای بیش نیست که حتی دیگر سودمندی و کارکرد سیاسی-اجتماعی پیشین خود را نیز از دست داده است. از سوی دیگر، او پانسایکیسم (همهروانمندانگاری) را نیز به همین اندازه ناموجه مییابد. او ایدئالیسم تحلیلی را محتملترین و سادهترین فرضیهای میداند که دربارۀ ماهیت واقعیت در اختیار داریم و در چهارچوب آن میتوان به بصیرتهای جدیدی دربارۀ آگاهی، مرگ، آغاز جهان، هویت، زمان و ذهنمندی دست یافت.
#نشر_کرگدن، #تجدید_چاپ، #ایدئالیسم_تحلیلی، #فلسفه_ذهن، #فلسفه_تحلیلی
ایدئالیسم تحلیلی
خلاصهای روشن از تنها متافیزیک قابلدفاع در قرن بیستویکم
برناردو کاستروپ/ محمدمهدى نورالهى
۲۱۶ صفحه/ ۸۰۰۰۰۰ تومان
بازدید و خرید از سایت نشر:
www.kargadanpub.com
🔸 آیا جهان بهراستی «فیزیکی» است؟ آیا جهان «اطلاعاتبنیاد» است؟ یا شاید درستتر این باشد که بگوییم جهان «ذهنی» است. برناردو کاستروپ، فیلسوف و مهندس کامپیوتر، با بهرهگیری از ابزارهای فلسفۀ تحلیلی و با نقد مبانی متافیزیکی مادّهگرایی، میکوشد قرائتی منسجم از ماهیت واقعیت و آگاهی عرضه کند.
🔸 از نظر او، پرسشهای ما در باب ماهیت هستی با علم، بهتنهایی، پاسخ نمییابند. پیشنهاد او «ایدئالیسم تحلیلی» است: اینکه جهان بیرونی از همان سنخِ وجودیِ ذهنها و افکار و عواطف ما است؛ اینکه جهان از منظر خود سوبژکتیو است، اما از چشمانداز ما ابژکتیو.
🔸 ایدئالیسم تحلیلی با رویکردهای متافیزیکی معاصر تعارضاتی آشکار دارد. کاستروپ میکوشد نشان دهد چرا فیزیکالیسم افسانهای بیش نیست که حتی دیگر سودمندی و کارکرد سیاسی-اجتماعی پیشین خود را نیز از دست داده است. از سوی دیگر، او پانسایکیسم (همهروانمندانگاری) را نیز به همین اندازه ناموجه مییابد. او ایدئالیسم تحلیلی را محتملترین و سادهترین فرضیهای میداند که دربارۀ ماهیت واقعیت در اختیار داریم و در چهارچوب آن میتوان به بصیرتهای جدیدی دربارۀ آگاهی، مرگ، آغاز جهان، هویت، زمان و ذهنمندی دست یافت.
#نشر_کرگدن، #تجدید_چاپ، #ایدئالیسم_تحلیلی، #فلسفه_ذهن، #فلسفه_تحلیلی
🎊🎊 تجدید چاپ شد
شکستن طلسم وحشت
محاکمۀ شگفتانگیز و پایانناپذیر ژنرال آگوستو پینوشه
آریل دورفمن/ زهرا شمس
۲۰۰ صفحه/ ۷۵۰۰۰۰ تومان
بازدید و خرید از سایت نشر:
www.kargadanpub.com
🔸 آریل دورفمن یکی از روایتگران اصلی دورۀ وحشت و سرکوب سیاسی در امریکای لاتین است. او پس از کودتای ۱۹۷۳ ژنرال آگوستو پینوشه در شیلی، مجبور به فرار و ترک میهن شد و سالهای تبعیدش را صرف نوشتن از این فاجعه و آثار آن بر جامعۀ شیلی کرد.
🔸 محاکمۀ ژنرال پینوشه، بهعنوان آمر اصلی کشتار، شکنجه و سربه نیستی مبارزان سیاسی و حتی مردم عادی شیلی، برای دورفمن و هموطنان او به رؤیایی محال شبیه بود، اما بازداشت ناگهانی و جنجالی ژنرال در سال ۱۹۹۸ در لندن گویی دریچهای رو به امید و عدالت گشود. دورفمن در این کتاب، ضمن پیگیری روند بازداشت و محاکمۀ ژنرال پینوشه، از آثار کودتای ۱۹۷۳ بر شیلی و نسلهای آیندۀ این کشور سخن میگوید و ما را با ترسها و امیدهای مردمی که تحت سرکوب زیستهاند آشنا میکند.
#نشر_کرگدن، #تجدید_چاپ، #شکستن_طلسم_وحشت، #آریل_دورفمن، #تاریخ_سیاسی_شیلی
شکستن طلسم وحشت
محاکمۀ شگفتانگیز و پایانناپذیر ژنرال آگوستو پینوشه
آریل دورفمن/ زهرا شمس
۲۰۰ صفحه/ ۷۵۰۰۰۰ تومان
بازدید و خرید از سایت نشر:
www.kargadanpub.com
🔸 آریل دورفمن یکی از روایتگران اصلی دورۀ وحشت و سرکوب سیاسی در امریکای لاتین است. او پس از کودتای ۱۹۷۳ ژنرال آگوستو پینوشه در شیلی، مجبور به فرار و ترک میهن شد و سالهای تبعیدش را صرف نوشتن از این فاجعه و آثار آن بر جامعۀ شیلی کرد.
🔸 محاکمۀ ژنرال پینوشه، بهعنوان آمر اصلی کشتار، شکنجه و سربه نیستی مبارزان سیاسی و حتی مردم عادی شیلی، برای دورفمن و هموطنان او به رؤیایی محال شبیه بود، اما بازداشت ناگهانی و جنجالی ژنرال در سال ۱۹۹۸ در لندن گویی دریچهای رو به امید و عدالت گشود. دورفمن در این کتاب، ضمن پیگیری روند بازداشت و محاکمۀ ژنرال پینوشه، از آثار کودتای ۱۹۷۳ بر شیلی و نسلهای آیندۀ این کشور سخن میگوید و ما را با ترسها و امیدهای مردمی که تحت سرکوب زیستهاند آشنا میکند.
#نشر_کرگدن، #تجدید_چاپ، #شکستن_طلسم_وحشت، #آریل_دورفمن، #تاریخ_سیاسی_شیلی