حمایت مالی آلمان از صنایع در مقابل کرونا
هواپیمایی لوفتهانزا 9.8 میلیارد دلار
آدیداس 3.3 میلیارد دلار
گروه TUI (توریست) 2 میلیارد دلار
گروه Ceconomy (فروشگاه الکترونیک): 1.9 میلیارد دلار
جالب اینکه همزمان با تزریق نقدینگی سطح نظارت افزایش میابد ... مثلا دولت آلمان صاحب 3 صندلی هیات مدیره در لوفتهانزا خواهد بود و نظارت میکند که کمکهای مالی، صرف افزایش حقوق مدیران و پایمال شدن حقوق جامعه نشود ... همزمان با افزایش کنترل دولت، شرکتها ساختار خصوصی خود را حفظ میکند و اعضای هیات مدیره دولتی، در برخی موارد تخصصی، بدون رای خواهند بود
✅ @karkhone
هواپیمایی لوفتهانزا 9.8 میلیارد دلار
آدیداس 3.3 میلیارد دلار
گروه TUI (توریست) 2 میلیارد دلار
گروه Ceconomy (فروشگاه الکترونیک): 1.9 میلیارد دلار
جالب اینکه همزمان با تزریق نقدینگی سطح نظارت افزایش میابد ... مثلا دولت آلمان صاحب 3 صندلی هیات مدیره در لوفتهانزا خواهد بود و نظارت میکند که کمکهای مالی، صرف افزایش حقوق مدیران و پایمال شدن حقوق جامعه نشود ... همزمان با افزایش کنترل دولت، شرکتها ساختار خصوصی خود را حفظ میکند و اعضای هیات مدیره دولتی، در برخی موارد تخصصی، بدون رای خواهند بود
✅ @karkhone
( اگر هوس نمیکنید متن رو بخونید. در هر حال فقط قرار نیست ارزش گذاری ها تنه بزنه به تنه سیلیکون ولی و بقیه چیز ها رو ازش مطلع نشید. )
اخراج کارمندان به سبک Airbnb
صنعت گردشگری در بحران کرونا آسیب جدی ديده چرا که درآمد آنها رابطه مستقیمی با میزان اجاره مکان های اقامتی دارد. به همین دلیل شركت Airbnb نيز اعلام کرده ۲۵ درصد کارمندانش را اخراج می کند.
هر کارمند اخراجی ۱۴ هفته حقوق پایه می گیرد به همراه یک هفته حقوق اضافه به ازای هرسال سابقه کار. به عنوان مثال یک مهندس با ۶ سال سابقه کار، برای ۲۰ هفته حقوق پایه دریافت خواهد کرد. همچنین تمام کارمندان اخراجی تا یک سال بیمه پزشکی خواهند داشت.
✅ @karkhone
اخراج کارمندان به سبک Airbnb
صنعت گردشگری در بحران کرونا آسیب جدی ديده چرا که درآمد آنها رابطه مستقیمی با میزان اجاره مکان های اقامتی دارد. به همین دلیل شركت Airbnb نيز اعلام کرده ۲۵ درصد کارمندانش را اخراج می کند.
هر کارمند اخراجی ۱۴ هفته حقوق پایه می گیرد به همراه یک هفته حقوق اضافه به ازای هرسال سابقه کار. به عنوان مثال یک مهندس با ۶ سال سابقه کار، برای ۲۰ هفته حقوق پایه دریافت خواهد کرد. همچنین تمام کارمندان اخراجی تا یک سال بیمه پزشکی خواهند داشت.
✅ @karkhone
زندگی و زمانه علی خسروشاهی، مالک و بنیانگذار شرکت مینو (بخش اول)
در گذشته، یکی از راههای مهم ارتباطی ایران با اروپا و بزرگترین قطب اقتصادی، شهر تبریز بود. این شهر خاستگاه بسیاری از فعالان بزرگ اقتصادی ایران در حوزه تجارت و صنعت است.
سال ١٢٩٠در خانوادهای تبریزی و تجارتپیشه پسری به دنیا آمد که دو دهه بعد توانست تحولی عظیم در صنعت شکلات و بیسکوییت ایران ایجاد کند.
« علی خسروشاهی» در سالهای ١٣٣٨ تا ١٣٥٧ توانست شرکت مینو را به بزرگترین تولید کننده صنعت غذایی تبدیل کند و مینو را از یک شرکت به پنج شرکت گسترش دهد.
علی تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در تبریز گذراند و در سال ١٣١٩ از دانشگاه تهران با مدرک لیسانس حقوق، فارغالتحصیل شد. او به زبانهای فرانسه و انگلیسی آشنایی داشت که همین موضوع باعث تسهیل در امر فعالیتهای تجاری او شد.
خسروشاهی بر اجزای مختلف مالی، اداری، تولیدی و بازاریابی اشراف داشت و یکی از متخصصین شیرینیسازی در ایران بود که در زندگیاش هیچگاه در پی نمایش ثروت نبود.
شرکت مینو اوایل دهه پنجاه و با رونق گرفتن فعالیتهای صنعتی، با کمبود کارگر مواجه شد و این موضوع باعث شد از شهرهای مختلف و معاودین عراقی نیرو جذب کند.
تمامی کارگران مشمول بیمه بودند و حقوق قانونی به آنها پرداخت میشد. تعدادی از کارگران را زنان تشکیل میدادند. در رابطه با سواستفاده جنسی، شرکت به شدت حساس بود. مدیران عموما پیگیری میکردند که
سرپرستان از قدرت خود سوءاستفاده نکنند. البته گاهی هم فضای دوستی و آشنایی بین کارگران منجر به ازدواج با یگدیگر میشد.
خسرو شاهی مدتی نیز به توزیع پودر شوینده پرداخت. پس از مدتی واحدهای قوطیسازی و چاپ را نیز راهاندازی کرد. علاوه بر این موارد، شیرخشک شرکت نستله را نیز در ایران توزیع میکرد.
شرکت پارس مینو در ١٦ آبان ١٣٣٨ به منظور تولید مواد غذایی و دارویی در کیلومتر ١٠ جاده مخصوص کرج شروع به فعالیت کرد.
بهتدریج بخشهای مختلف تولید آب نبات، بیسکوییت، پاستیل، شکلات، پفک، ویفر، آدامس و ... نيز به شرکت اضافه شد. سه سال پس از شکلگیری و گسترش فعالیت گروه مینو، شوکوپارس هم برای تولید انواع مواد غذایی و شکلات تاسیس شد.
در سال ١٣٥١ گسترش شرکت صنعتی مینو در دستور کار قرار گرفت. بنابراین در زميني به وسعت ٥٤ هکتار در خرمدره توابع زنجان، یک شهرک بزرگ کارخانهای احداث شد که پس از آن بستر لازم برای توسعه در آن منطقه فراهم گردید و شرکتهای دیگری در آن جا شروع به فعالیت كردند. با وجود برق، آب و جاده، اشتغال در آن جا رونق گرفت.
علی خسروشاهی در سفرهایش به خارج از کشور در مغازهها اجناس مختلف را جمعآوری میکرد و میچشید. در یکی از این امتحانات به محصولی برخورد که بعدا در ایران با نام «پفک نمکی» به بازار عرضه شد ، آن محصول از شرکت آمریکایی بیاتریس فودز بود.
✅ @karkhone
در گذشته، یکی از راههای مهم ارتباطی ایران با اروپا و بزرگترین قطب اقتصادی، شهر تبریز بود. این شهر خاستگاه بسیاری از فعالان بزرگ اقتصادی ایران در حوزه تجارت و صنعت است.
سال ١٢٩٠در خانوادهای تبریزی و تجارتپیشه پسری به دنیا آمد که دو دهه بعد توانست تحولی عظیم در صنعت شکلات و بیسکوییت ایران ایجاد کند.
« علی خسروشاهی» در سالهای ١٣٣٨ تا ١٣٥٧ توانست شرکت مینو را به بزرگترین تولید کننده صنعت غذایی تبدیل کند و مینو را از یک شرکت به پنج شرکت گسترش دهد.
علی تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در تبریز گذراند و در سال ١٣١٩ از دانشگاه تهران با مدرک لیسانس حقوق، فارغالتحصیل شد. او به زبانهای فرانسه و انگلیسی آشنایی داشت که همین موضوع باعث تسهیل در امر فعالیتهای تجاری او شد.
خسروشاهی بر اجزای مختلف مالی، اداری، تولیدی و بازاریابی اشراف داشت و یکی از متخصصین شیرینیسازی در ایران بود که در زندگیاش هیچگاه در پی نمایش ثروت نبود.
شرکت مینو اوایل دهه پنجاه و با رونق گرفتن فعالیتهای صنعتی، با کمبود کارگر مواجه شد و این موضوع باعث شد از شهرهای مختلف و معاودین عراقی نیرو جذب کند.
تمامی کارگران مشمول بیمه بودند و حقوق قانونی به آنها پرداخت میشد. تعدادی از کارگران را زنان تشکیل میدادند. در رابطه با سواستفاده جنسی، شرکت به شدت حساس بود. مدیران عموما پیگیری میکردند که
سرپرستان از قدرت خود سوءاستفاده نکنند. البته گاهی هم فضای دوستی و آشنایی بین کارگران منجر به ازدواج با یگدیگر میشد.
خسرو شاهی مدتی نیز به توزیع پودر شوینده پرداخت. پس از مدتی واحدهای قوطیسازی و چاپ را نیز راهاندازی کرد. علاوه بر این موارد، شیرخشک شرکت نستله را نیز در ایران توزیع میکرد.
شرکت پارس مینو در ١٦ آبان ١٣٣٨ به منظور تولید مواد غذایی و دارویی در کیلومتر ١٠ جاده مخصوص کرج شروع به فعالیت کرد.
بهتدریج بخشهای مختلف تولید آب نبات، بیسکوییت، پاستیل، شکلات، پفک، ویفر، آدامس و ... نيز به شرکت اضافه شد. سه سال پس از شکلگیری و گسترش فعالیت گروه مینو، شوکوپارس هم برای تولید انواع مواد غذایی و شکلات تاسیس شد.
در سال ١٣٥١ گسترش شرکت صنعتی مینو در دستور کار قرار گرفت. بنابراین در زميني به وسعت ٥٤ هکتار در خرمدره توابع زنجان، یک شهرک بزرگ کارخانهای احداث شد که پس از آن بستر لازم برای توسعه در آن منطقه فراهم گردید و شرکتهای دیگری در آن جا شروع به فعالیت كردند. با وجود برق، آب و جاده، اشتغال در آن جا رونق گرفت.
علی خسروشاهی در سفرهایش به خارج از کشور در مغازهها اجناس مختلف را جمعآوری میکرد و میچشید. در یکی از این امتحانات به محصولی برخورد که بعدا در ایران با نام «پفک نمکی» به بازار عرضه شد ، آن محصول از شرکت آمریکایی بیاتریس فودز بود.
✅ @karkhone
بازی مبهم نفت در روزگار کرونایی
سید حمید حسینی، فعال اقتصادی و عضو هیات رییسه اتاق بازرگانی ایران و عراق
در ماههای اخیر،کرونا به مانند یک زلزله ده ریشتری، اقتصاد جهان را با بحران جدی روبرو کرد و کاهش رشد اقتصادی، افزایش بیکاری و مرگ بسیاری از کسبوکارها را به همراه داشت.
صنعت نفت و گاز، یکی از بزرگترین بازندههای این پدیده بوده است. آسیبهایی که به صنایع هواپیمایی، توریسم، هتلداری، مد، ورزش، هنر و... وارد شده، هیچ کدام به اندازه نفت نبوده است.
این صنعت بدترین دوران خود را در ۶۰ سال گذشته سپری میکند. کاهش ٧٠% قیمت نفت و فرآوردههای آن و همچنین سرگردان بودن میلیونها بشکه نفت روی تانکرهای غولپیکر، بازیگران نفت را به وحشت انداخته است.
علیرغم توافق کم سابقه، دیر هنگام و سه جانبه کشورهای عضو اُپک، اُپک پلاس و کشورهای خارج از اُپک نظیر آمریکا، کانادا، نروژ و برزیل برای خارج کردن روزانه ۱۹/۵ میلیون بشکه از بازار نفت در ماههای می و جون، هنوز شاهد تلاطم قیمت هستیم.
متاسفانه کشور عزیزمان ایران به عنوان بزرگترین دارنده ذخائر هیدروکربوری جهان در صورت ادامه این وضعیت، یکی از بزرگترین بازندههای این ماجرا خواهد بود.
این امیدواری وجود دارد که با پایان یافتن تدریجی قرنطینه ۴/۵ میلیارد نفر از مردم و شروع کسبوکارها، شاهد بهبود بازار نفت و افزایش قیمتها باشیم.
خوشبختانه در این هفته، با توجه به انتشار اخبار مثبت در رابطه با آزمایش واکسن کرونا، شاهد افزایش قیمت نفت برنت حدود ۳۵ دلار هستیم که هم زمان قیمت هر بشکه بنزین که حدود ۱۱ دلار سقوط کرده بود به سطح ۳۵ دلار رسیده است و این امیدواری وجود دارد که قیمت نفت در کانال ۳۰ دلار باقی بماند.
اگر چه این کاهش قیمت در کوتاهمدت باعث کاهش درآمدهای ارزی ناشی از صادرات نفت خام و محصولات پتروشیمی و فرآوردههای نفتی میگردد اما میتواند در بلندمدت تولیدکنندگان نفت شیل در آمریکا و نفت متعارف در دریای شمال، سواحل چین، خلیج مکزیک، آلاسکا وآسیای میانه را از بازار خارج نماید و راه را برای ورود مجدد ایران به بازار جهانی نفت فراهم کند.
✅ @karkhone
سید حمید حسینی، فعال اقتصادی و عضو هیات رییسه اتاق بازرگانی ایران و عراق
در ماههای اخیر،کرونا به مانند یک زلزله ده ریشتری، اقتصاد جهان را با بحران جدی روبرو کرد و کاهش رشد اقتصادی، افزایش بیکاری و مرگ بسیاری از کسبوکارها را به همراه داشت.
صنعت نفت و گاز، یکی از بزرگترین بازندههای این پدیده بوده است. آسیبهایی که به صنایع هواپیمایی، توریسم، هتلداری، مد، ورزش، هنر و... وارد شده، هیچ کدام به اندازه نفت نبوده است.
این صنعت بدترین دوران خود را در ۶۰ سال گذشته سپری میکند. کاهش ٧٠% قیمت نفت و فرآوردههای آن و همچنین سرگردان بودن میلیونها بشکه نفت روی تانکرهای غولپیکر، بازیگران نفت را به وحشت انداخته است.
علیرغم توافق کم سابقه، دیر هنگام و سه جانبه کشورهای عضو اُپک، اُپک پلاس و کشورهای خارج از اُپک نظیر آمریکا، کانادا، نروژ و برزیل برای خارج کردن روزانه ۱۹/۵ میلیون بشکه از بازار نفت در ماههای می و جون، هنوز شاهد تلاطم قیمت هستیم.
متاسفانه کشور عزیزمان ایران به عنوان بزرگترین دارنده ذخائر هیدروکربوری جهان در صورت ادامه این وضعیت، یکی از بزرگترین بازندههای این ماجرا خواهد بود.
این امیدواری وجود دارد که با پایان یافتن تدریجی قرنطینه ۴/۵ میلیارد نفر از مردم و شروع کسبوکارها، شاهد بهبود بازار نفت و افزایش قیمتها باشیم.
خوشبختانه در این هفته، با توجه به انتشار اخبار مثبت در رابطه با آزمایش واکسن کرونا، شاهد افزایش قیمت نفت برنت حدود ۳۵ دلار هستیم که هم زمان قیمت هر بشکه بنزین که حدود ۱۱ دلار سقوط کرده بود به سطح ۳۵ دلار رسیده است و این امیدواری وجود دارد که قیمت نفت در کانال ۳۰ دلار باقی بماند.
اگر چه این کاهش قیمت در کوتاهمدت باعث کاهش درآمدهای ارزی ناشی از صادرات نفت خام و محصولات پتروشیمی و فرآوردههای نفتی میگردد اما میتواند در بلندمدت تولیدکنندگان نفت شیل در آمریکا و نفت متعارف در دریای شمال، سواحل چین، خلیج مکزیک، آلاسکا وآسیای میانه را از بازار خارج نماید و راه را برای ورود مجدد ایران به بازار جهانی نفت فراهم کند.
✅ @karkhone
بچه های بالا کجای کارند؟
چند کلامی با در و دیوار و مجلسی آدم ها
چندوقتی هست که به واسطه ی کارها و مسائلی که پیش آمده است، ما هم با مجلسی آدم ها رفت و آمد کرده ایم و سر و کله زده ایم.
اشتباهی کرده ایم و با خودمان گفته ایم چند کلامی از تجربه ی این رفت و آمد ها با در و دیوار مجلس صحبت کنیم، شاید مجلسی آدمی رد شد و به گوش مبارک اش رسید.
سرتان را درد نمی آورم، غرض بیان دو عدد خاطره از برخورد با این بزرگواران است تا ان شا الله مشی جدیدیان با پیشینیان متفاوت باشد.
چندی پیش به سبب سابقه ای که وجود داشت، مسئولیت کاری بر عهده ی مان قرار گرفته بود. القضا از آن حوزه های پر سر و صدا و پر دردسر هم بود که حسابی شایعات و اخبار صحیح و غلط اش درهم آمیخته است و بعضا دیده می شود حتی مسئول رده بالای نظام نیز مطالبی اشتباه به زبان می آورد.
القصه با شروع مسئولیت، باتوجه به امکانات و دسترسی های تیم پشت پرده آن سازمان که اتفاقا خَلقا و خُلقا متصل به بچه های بالا بود، فشار سنگینی از چپ و راست و بالا و پایین حواله مان شد و اخبار مختلفی پراکنده شد و خلاصه هرچه پرونده و دزدی از آدم ابوالبشر تا کنون بود، متوجه سومدیریت و عملکرد ما شد. چاره ای نبود جز اینکه کاسه ی چه کنم چه کنم دست بگیریم و دانه دانه برویم سراغ مسئولین امر و هرکدام را نسبت به موضوع و اخبار منتشرشده توجیه کنیم.
باتوجه به مستندات و سندهایی که وجود داشت، هرکسی می دید "اشهد ان" ی میگفت که ما پاک و منزهیم.
در این بین مسیرمان افتاد به نماینده ی مجلسی که اتفاقا بسیار داعیه ولایی و انقلابی گری داشت، هرچه برایش آیه و قرآن آوردیم و سند نشان دادیم فایده نداشت، میپرسیدیم دلیل تان چیست؟ سند تان چیست؟ فقط یک کلام تحویل میداد: «بچه های بالا گفته اند؟»
مرتبا میگفتیم خب آقا بچه های بالا بر چه سند و مدرکی گفته اند، میگفت سند و مدرک نمی خواهد. میگفتیم یعنی شما خودتان قدرت تشخیص ندارید که گوش و چشم و عقل خودتان را داده اید دست این حضرات ... باز میگفت «بچه های بالا گفته اند» اصلا کاری نداشت که ما چه میگوییم... هرچه آنها می گفتند می گفت و در نطق هایش در مجلس شورای اسلامی مرتبا مطرح می کرد. شده بود "بل هم اضل"ی که هیچ منطقی را قبول نمی کرد. صندلی را اجاره داد بود به بچه های بالا، دین و ایمان را هم ایضا.
اوایل فکر میکردیم این مسئله ی این شخص است، اما بعدها سرجریانی که خیلی هم در کشور سر و صدا کرد، چندین روز جنگیدیم و تمامی نمایندگان را توجیه کردیم و مطلب را برای شان توضیح دادیم تا روزی که در صحن رای گیری است اسیر اشتباه نشوند.
شب آخر فکر می کنم تا ساعت ده یازده شب، دانه دانه حضرات رو توجیه می کردیم و مطلب را برای شان توضیح میدادیم و هرکدام هم اذعان می کردند که حرفمان صحیح است و قول میدادند که به طرح رای نخواهند داد.
تقریبا از رای نیاوردن طرح خیال مان تخت شده بود. 10 ساعت به رای گیری مانده بود که الحمدلله 8 ساعت آن را می خوابیدند و آن 2 ساعت را هم یا پای صبحانه اند یا در راه، درنتیجه دیگر ان شا الله رای نمایندگان بر نمی گردد.
صبح زمان رای گیری برخلاف انتظارمان، طرح با قاطبه آرا رأی آورد!
انگشت به دهان مانده بودیم.
رفتیم سراغ تک تک حضرات. استاد، عزیز، رئیس. چه شد پس آن عهد معهود؟ مگر قرار نبود رای مخالف بدهی.
جواب همه با نقل مضمون یکی بود...
-حاجی شب از بالا تماس گرفتن و گفتن صلاح به اینست که رأی موافق بدهید...!!!
+کدام صلاح؟ کدام مصلحت؟ ما که همه ی بازی پشت پرده را توضیح داده بودیم.
جواب یک چیز بود:
-به دلایلی به مصلحت نبود!
+دلیل اش چیست؟
-بچه های بالا گفته اند!
القصه اینکه، نماینده بزرگوار نه بچه های بالا، آنقدر بالا هستند که به وحی وصل باشند، و نه آنقدر این میدان شفاف است که بشود بچه ی بالایی را با معرفت و با مرام و صادق دانست.
لطفا اصالت داشته باش و مغز و دست و دکمه رای و صندلی ات را به کسی قرض نده.
منبع: قانان
✅ @karkhone
چند کلامی با در و دیوار و مجلسی آدم ها
چندوقتی هست که به واسطه ی کارها و مسائلی که پیش آمده است، ما هم با مجلسی آدم ها رفت و آمد کرده ایم و سر و کله زده ایم.
اشتباهی کرده ایم و با خودمان گفته ایم چند کلامی از تجربه ی این رفت و آمد ها با در و دیوار مجلس صحبت کنیم، شاید مجلسی آدمی رد شد و به گوش مبارک اش رسید.
سرتان را درد نمی آورم، غرض بیان دو عدد خاطره از برخورد با این بزرگواران است تا ان شا الله مشی جدیدیان با پیشینیان متفاوت باشد.
چندی پیش به سبب سابقه ای که وجود داشت، مسئولیت کاری بر عهده ی مان قرار گرفته بود. القضا از آن حوزه های پر سر و صدا و پر دردسر هم بود که حسابی شایعات و اخبار صحیح و غلط اش درهم آمیخته است و بعضا دیده می شود حتی مسئول رده بالای نظام نیز مطالبی اشتباه به زبان می آورد.
القصه با شروع مسئولیت، باتوجه به امکانات و دسترسی های تیم پشت پرده آن سازمان که اتفاقا خَلقا و خُلقا متصل به بچه های بالا بود، فشار سنگینی از چپ و راست و بالا و پایین حواله مان شد و اخبار مختلفی پراکنده شد و خلاصه هرچه پرونده و دزدی از آدم ابوالبشر تا کنون بود، متوجه سومدیریت و عملکرد ما شد. چاره ای نبود جز اینکه کاسه ی چه کنم چه کنم دست بگیریم و دانه دانه برویم سراغ مسئولین امر و هرکدام را نسبت به موضوع و اخبار منتشرشده توجیه کنیم.
باتوجه به مستندات و سندهایی که وجود داشت، هرکسی می دید "اشهد ان" ی میگفت که ما پاک و منزهیم.
در این بین مسیرمان افتاد به نماینده ی مجلسی که اتفاقا بسیار داعیه ولایی و انقلابی گری داشت، هرچه برایش آیه و قرآن آوردیم و سند نشان دادیم فایده نداشت، میپرسیدیم دلیل تان چیست؟ سند تان چیست؟ فقط یک کلام تحویل میداد: «بچه های بالا گفته اند؟»
مرتبا میگفتیم خب آقا بچه های بالا بر چه سند و مدرکی گفته اند، میگفت سند و مدرک نمی خواهد. میگفتیم یعنی شما خودتان قدرت تشخیص ندارید که گوش و چشم و عقل خودتان را داده اید دست این حضرات ... باز میگفت «بچه های بالا گفته اند» اصلا کاری نداشت که ما چه میگوییم... هرچه آنها می گفتند می گفت و در نطق هایش در مجلس شورای اسلامی مرتبا مطرح می کرد. شده بود "بل هم اضل"ی که هیچ منطقی را قبول نمی کرد. صندلی را اجاره داد بود به بچه های بالا، دین و ایمان را هم ایضا.
اوایل فکر میکردیم این مسئله ی این شخص است، اما بعدها سرجریانی که خیلی هم در کشور سر و صدا کرد، چندین روز جنگیدیم و تمامی نمایندگان را توجیه کردیم و مطلب را برای شان توضیح دادیم تا روزی که در صحن رای گیری است اسیر اشتباه نشوند.
شب آخر فکر می کنم تا ساعت ده یازده شب، دانه دانه حضرات رو توجیه می کردیم و مطلب را برای شان توضیح میدادیم و هرکدام هم اذعان می کردند که حرفمان صحیح است و قول میدادند که به طرح رای نخواهند داد.
تقریبا از رای نیاوردن طرح خیال مان تخت شده بود. 10 ساعت به رای گیری مانده بود که الحمدلله 8 ساعت آن را می خوابیدند و آن 2 ساعت را هم یا پای صبحانه اند یا در راه، درنتیجه دیگر ان شا الله رای نمایندگان بر نمی گردد.
صبح زمان رای گیری برخلاف انتظارمان، طرح با قاطبه آرا رأی آورد!
انگشت به دهان مانده بودیم.
رفتیم سراغ تک تک حضرات. استاد، عزیز، رئیس. چه شد پس آن عهد معهود؟ مگر قرار نبود رای مخالف بدهی.
جواب همه با نقل مضمون یکی بود...
-حاجی شب از بالا تماس گرفتن و گفتن صلاح به اینست که رأی موافق بدهید...!!!
+کدام صلاح؟ کدام مصلحت؟ ما که همه ی بازی پشت پرده را توضیح داده بودیم.
جواب یک چیز بود:
-به دلایلی به مصلحت نبود!
+دلیل اش چیست؟
-بچه های بالا گفته اند!
القصه اینکه، نماینده بزرگوار نه بچه های بالا، آنقدر بالا هستند که به وحی وصل باشند، و نه آنقدر این میدان شفاف است که بشود بچه ی بالایی را با معرفت و با مرام و صادق دانست.
لطفا اصالت داشته باش و مغز و دست و دکمه رای و صندلی ات را به کسی قرض نده.
منبع: قانان
✅ @karkhone
داریوش آشوری
شاه نمیتوانست مدیریت واحدهای بزرگ صنعتی را از قدرت خود مستقل ببیند. میخواست که همگی تحت فرمانش باشند. مثلا، ناگهان دستور میداد مزد کارگران باید فلانقدر باشد یا عیدی کارگران باید به فلان صورت پرداخت شود. کارگران هم ناگهان برمیخاستند و اجرای «فرمان اعلیحضرت» را از کارفرما مطالبه میکردند. بازتاب این حرفها در بازار فشار تورمی بزرگی ایجاد میکرد. نتیجه این شد که صاحبان تجربههای بزرگی مثل برادران لاجوردی در گروه بهشهر و دیگران، کارخانههاشان را به گرو به بانکها بسپارند و پولها را به خارج از کشور ببرند.
از کارشناسان وقت سازمان برنامه
✅ @karkhone
شاه نمیتوانست مدیریت واحدهای بزرگ صنعتی را از قدرت خود مستقل ببیند. میخواست که همگی تحت فرمانش باشند. مثلا، ناگهان دستور میداد مزد کارگران باید فلانقدر باشد یا عیدی کارگران باید به فلان صورت پرداخت شود. کارگران هم ناگهان برمیخاستند و اجرای «فرمان اعلیحضرت» را از کارفرما مطالبه میکردند. بازتاب این حرفها در بازار فشار تورمی بزرگی ایجاد میکرد. نتیجه این شد که صاحبان تجربههای بزرگی مثل برادران لاجوردی در گروه بهشهر و دیگران، کارخانههاشان را به گرو به بانکها بسپارند و پولها را به خارج از کشور ببرند.
از کارشناسان وقت سازمان برنامه
✅ @karkhone
انتخاب سوال!
در امتحان نهایی که در طول زندگی در مدرسه و دانشگاه تجربه کردیم همیشه تعدادی سوال اجباری داشتیم که باید حل میکردیم. خودمون هیچوقت حق انتخاب سوالاتمون رو نداشتیم. هوش و توانمندی شامل یک رقابت سرسخت میشد و برندگان این رقابت کسانی بودند که این سوالات اجباری که توسط معلم انتخاب شده بود رو درست حل کنند.
در بازارهای مالی داستان به کلی متفاوته. هوش و ذکاوت جور دیگری تعریف میشه. اینجا حق انتخاب داریم. سوالات بیشمارند و ما میتونیم به این سوالات جواب بدیم یا اینکه از روشون رد شیم و نادیده بگیریمشون.
در یک بازار کوچک مثل بازار ایران هزار نماد و فرصت مختلف وجود داره و یک معاملهگر باید بگرده و سوالی رو پیدا کنه که قادر به حل کردنش باشه. چیزی که آرزوی دوران تحصیلمون بود! فکر کنید معلمی به دانشجوهاش میگفت خودتون برید سوالاتی که بلدید رو پیدا کنید و همونها رو امتحان بدید!!
اینجا هوش یعنی انتخاب درست سوالات و متاسفانه مشکل اصلی اینه که این کار از چیزی که به نظر میاد خیلی سخت تره. انتخاب درست سوال یعنی گاهی اوقات باید بنشینیم کنار و دنبال سوال نگردیم و کاری نکنیم. اگر زمانی سهمی رو نفهمیدیم اجباری نیست سمتش بریم. آدم عاقل نمیشینه پای سوالی که بلد نیست!! خلاصه هوش مالی یعنی گشتن و انتخاب سوال درست.
از زاویه جدید به داستان نگاه کنیم. ما در این بازار حق انتخاب داریم. به جای اینکه اولین سوالی که دیدیم رو بدون در نظر گرفتن شرایط و تواناییمون انتخاب کنیم گاهی باید بیشتر بگردیم. مطمئنا یک گوشه کناری یک سوال خیلی ساده هست که ما با اعتماد به نفس بیشتری میتونیم حلش کنیم.
تا حالا دیدید کسی اسلحه بذاره رو شقیقه کسی و بگه همین الان باید نظرتو درباره این سهم بگی وگرنه… ؟
علی احمدی؛ دانشجوی دکتری مالی دانشگاه یورک
✅ @karkhone
در امتحان نهایی که در طول زندگی در مدرسه و دانشگاه تجربه کردیم همیشه تعدادی سوال اجباری داشتیم که باید حل میکردیم. خودمون هیچوقت حق انتخاب سوالاتمون رو نداشتیم. هوش و توانمندی شامل یک رقابت سرسخت میشد و برندگان این رقابت کسانی بودند که این سوالات اجباری که توسط معلم انتخاب شده بود رو درست حل کنند.
در بازارهای مالی داستان به کلی متفاوته. هوش و ذکاوت جور دیگری تعریف میشه. اینجا حق انتخاب داریم. سوالات بیشمارند و ما میتونیم به این سوالات جواب بدیم یا اینکه از روشون رد شیم و نادیده بگیریمشون.
در یک بازار کوچک مثل بازار ایران هزار نماد و فرصت مختلف وجود داره و یک معاملهگر باید بگرده و سوالی رو پیدا کنه که قادر به حل کردنش باشه. چیزی که آرزوی دوران تحصیلمون بود! فکر کنید معلمی به دانشجوهاش میگفت خودتون برید سوالاتی که بلدید رو پیدا کنید و همونها رو امتحان بدید!!
اینجا هوش یعنی انتخاب درست سوالات و متاسفانه مشکل اصلی اینه که این کار از چیزی که به نظر میاد خیلی سخت تره. انتخاب درست سوال یعنی گاهی اوقات باید بنشینیم کنار و دنبال سوال نگردیم و کاری نکنیم. اگر زمانی سهمی رو نفهمیدیم اجباری نیست سمتش بریم. آدم عاقل نمیشینه پای سوالی که بلد نیست!! خلاصه هوش مالی یعنی گشتن و انتخاب سوال درست.
از زاویه جدید به داستان نگاه کنیم. ما در این بازار حق انتخاب داریم. به جای اینکه اولین سوالی که دیدیم رو بدون در نظر گرفتن شرایط و تواناییمون انتخاب کنیم گاهی باید بیشتر بگردیم. مطمئنا یک گوشه کناری یک سوال خیلی ساده هست که ما با اعتماد به نفس بیشتری میتونیم حلش کنیم.
تا حالا دیدید کسی اسلحه بذاره رو شقیقه کسی و بگه همین الان باید نظرتو درباره این سهم بگی وگرنه… ؟
علی احمدی؛ دانشجوی دکتری مالی دانشگاه یورک
✅ @karkhone
خاطره عزت الله سحابي از برخوردهاي تحقيرآميز با كارفرمايان در اوايل پيروزي انقلاب
مدیر کارخانه را از بالای کوره ذوب فلز آویزان میکردند تا مثلا حقوق ها را چند درصد افرایش دهد !
یکی از دلایل تحقیر کارفرمایان و مدیران صنایع در سالهای اول و دوم بعد از پیروزی انقلاب، نفوذ گروههای مارکسیستی در میان کارگران کارخانهها بود. برای اینکه بدانید صنعت ایران چه روزهایی را از سر گذرانده است به این خاطره توجه کنید
مرحوم مهندس عزت الله سحابی میگوید:
در اسفند ۵۸ که دولت موقت تشکیل شد، صاحبان بسیاری از صنایع یا فرار کرده بودند و یا پنهان شده بودند و جرات نمیکردند که جلو بیایند. بنابراین بسیاری از کارخانهها در کنترل شورای کارگری بود.
حزب کمونیست کارگران یکی از نیروهای فعال در میان کارگران طی آن سالها بود و تحریکاتی در میان کارگران داشت و حتی مدیران که ما برای کارخانهها تعیین میکردیم نیز از دست آنها امنیت نداشتند.
اینها مثلا دست و پای مدیر کارخانه را به زور میگرفتند و به عنوان تهدید او را از بالای کوره ذوب فلز آویزان میکردند و از او اجازه میگرفتند که مثلا ۵۰۰ تومان به حقوق کارگران اضافه شود!
اگر هم یک کارخانه یک امتیاز به کارگران میداد تمام کارخانههای دیگرآن منطقه حتی با زور هم که شده آن امتیاز را میگرفتند. در واقع نوعی مسابقه امتیاز گرفتن بود.آن هم با زور و از طریق تسلط شوراهای کارگری بر مدیریت کارخانه ها!
منبع: «اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی» نوشته بهمن احمدی امویی، چاپ ۱۳۸۵، صفحه ۱۷
✅ @karkhone
مدیر کارخانه را از بالای کوره ذوب فلز آویزان میکردند تا مثلا حقوق ها را چند درصد افرایش دهد !
یکی از دلایل تحقیر کارفرمایان و مدیران صنایع در سالهای اول و دوم بعد از پیروزی انقلاب، نفوذ گروههای مارکسیستی در میان کارگران کارخانهها بود. برای اینکه بدانید صنعت ایران چه روزهایی را از سر گذرانده است به این خاطره توجه کنید
مرحوم مهندس عزت الله سحابی میگوید:
در اسفند ۵۸ که دولت موقت تشکیل شد، صاحبان بسیاری از صنایع یا فرار کرده بودند و یا پنهان شده بودند و جرات نمیکردند که جلو بیایند. بنابراین بسیاری از کارخانهها در کنترل شورای کارگری بود.
حزب کمونیست کارگران یکی از نیروهای فعال در میان کارگران طی آن سالها بود و تحریکاتی در میان کارگران داشت و حتی مدیران که ما برای کارخانهها تعیین میکردیم نیز از دست آنها امنیت نداشتند.
اینها مثلا دست و پای مدیر کارخانه را به زور میگرفتند و به عنوان تهدید او را از بالای کوره ذوب فلز آویزان میکردند و از او اجازه میگرفتند که مثلا ۵۰۰ تومان به حقوق کارگران اضافه شود!
اگر هم یک کارخانه یک امتیاز به کارگران میداد تمام کارخانههای دیگرآن منطقه حتی با زور هم که شده آن امتیاز را میگرفتند. در واقع نوعی مسابقه امتیاز گرفتن بود.آن هم با زور و از طریق تسلط شوراهای کارگری بر مدیریت کارخانه ها!
منبع: «اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی» نوشته بهمن احمدی امویی، چاپ ۱۳۸۵، صفحه ۱۷
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ایلان ماسک از صفر شروع کرد. مهاجری بود با یک دلار در روز درآمد. در آمریکا درس خواند، ارتباطات جدید ساخت، کسب و کار خودش را راه انداخت و رویاهایش را دنبال کرد. اسپیس ایکس از دل یک پروژه دولتی آغاز نشد بلکه از یک انگیزه فردی برخواست؛ انگیزه ایلان برای رفتن به مریخ.
برای رفتن به مریخ به راکت نیاز بود.قیمت راکت در آمریکا حدود ۶۵ میلیون دلار بود. ایلان می دانست که قیمت تمام شده راکت فقط ۲ درصد این رقم است اما بوروکراسی دولتی و نبود رقابت اجازه نمیداد یک کنشگر اقتصادی مثل ایلان به رویای خود برسد. پس ایلان تصمیم گرفت راکت را خود بسازد. راکتی که ساخته شد و تاریخ را برای همیشه عوض کرد. اسپیس ایکس، شرکت خصوصیِ ایلان ماسک دیروز با پرتاب فالکن ۹ به اولین شرکت خصوصی در جهان تبدیل شد که توانست انسانی را به فضا ببرد.
برای من قسمت شگفت انگیز داستان فقط ماجراجویی شخصی ایلان ماسک نیست بلکه سیستمی است که چنین چیزی را ممکن میسازد. سیستم اقتصادی، اجتماعی و سیاسی که یک انسان را از یک دلار در روز به فتح مریخ میرساند شاید شگفت انگیزترین دستاورد بشر تا به امروز باشد.
✅ @karkhone
برای رفتن به مریخ به راکت نیاز بود.قیمت راکت در آمریکا حدود ۶۵ میلیون دلار بود. ایلان می دانست که قیمت تمام شده راکت فقط ۲ درصد این رقم است اما بوروکراسی دولتی و نبود رقابت اجازه نمیداد یک کنشگر اقتصادی مثل ایلان به رویای خود برسد. پس ایلان تصمیم گرفت راکت را خود بسازد. راکتی که ساخته شد و تاریخ را برای همیشه عوض کرد. اسپیس ایکس، شرکت خصوصیِ ایلان ماسک دیروز با پرتاب فالکن ۹ به اولین شرکت خصوصی در جهان تبدیل شد که توانست انسانی را به فضا ببرد.
برای من قسمت شگفت انگیز داستان فقط ماجراجویی شخصی ایلان ماسک نیست بلکه سیستمی است که چنین چیزی را ممکن میسازد. سیستم اقتصادی، اجتماعی و سیاسی که یک انسان را از یک دلار در روز به فتح مریخ میرساند شاید شگفت انگیزترین دستاورد بشر تا به امروز باشد.
✅ @karkhone
اوقات خوش آن بود که با دوست بهسر شد / باقی همه بیحاصلی و بیخبری بود
شوفاژکار محصول مشترک همکاریش بود با مرحوم عزیز الله علاالدینی. خیلی دوری هم رو طاقت نیاوردن و امروز علی اصغر حاجیبابا بنیانگذار صنایع فروآلیاژ ایران نیز به جرگه یارانش پیوست.
رضی الله عنهم جمیعا
✅ @karkhone
شوفاژکار محصول مشترک همکاریش بود با مرحوم عزیز الله علاالدینی. خیلی دوری هم رو طاقت نیاوردن و امروز علی اصغر حاجیبابا بنیانگذار صنایع فروآلیاژ ایران نیز به جرگه یارانش پیوست.
رضی الله عنهم جمیعا
✅ @karkhone
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
اوقات خوش آن بود که با دوست بهسر شد / باقی همه بیحاصلی و بیخبری بود شوفاژکار محصول مشترک همکاریش بود با مرحوم عزیز الله علاالدینی. خیلی دوری هم رو طاقت نیاوردن و امروز علی اصغر حاجیبابا بنیانگذار صنایع فروآلیاژ ایران نیز به جرگه یارانش پیوست. رضی الله…
از پنبه تا آتش
به یاد مرحوم علیاصغر حاجی بابا
در میان کارآفرینان ایرانی شاید زندگی هیچکس به اندازه اصغر حاجی بابا پر فراز و نشیب نبوده است. در وقایع 28 مرداد کسب وکارش را در خطر جدی میبیند. در دهه 40 پایش ناخواسته به ماجرای ترور حسنعلی منصور کشیده میشود و تا پای اعدام پیش میرود و در وقوع انقلاب 57 نیز از سوی کارگران تهدید به مرگ میشود. دانستن زندگی پر ماجرایش درسهای بیشماری دارد.
علی اصغر حاجی بابا کارش را در یک مغازه لحافدوزی آغاز میکند. مدتی بعد تصمیم میگیرد مستقل شود و با شراکت یکی از برادرانش کارگاه لحافدوزی دایر میکند و کسب و کارش میگیرد.
او که از طرفداران جبهه ملی است، در ارتباط با کودتای 28 مرداد و قیام 30 تیر، با تهدید ساواک مواجه میشود. حاجی بابا پیش خودش میگوید اگر یک کبریت به پنبه و لحاف برسد هست و نیستش از بین میرود. نصیحت پدرش یادش میآید که گفته بود «خواهی بشوی گنده / آهن بخر و پنبه». او که تجارت پنبه را پر ریسک میبیند، به تجارت آهن رو میآورد و موفقتر و سرشناستر میشود.
در سال 1341 به فکر تولید میافتد و احساس میکند کشور به صنعت ریختهگری نیاز دارد. برای جذب سرمایه در بازار تهران فراخوان میدهد اما مورد استقبال قرار نمیگیرد اما برادران تحصیلی که بنیانگذار شیرآلات «شیبه» هستند، شراکت با او را میپذیرند و به این ترتیب در سال 1342 کارخانه پارس متال تاسیس میشود. پارس متال اولین کارخانه ریختهگری مدرن بود که با برق و کورههای ذوب برقی، تولید لولهها و اتصالات آب و فاضلاب را در ایران شروع کرد که از نظر کیفیت با نمونه مشابه آلمانی خود رقابت میکرد. در سال 1347 سهامش را به برادران تحصیلی و عدهای دیگر از شرکایش واگذار و در سال 1350 کارخانه شوفاژکار را احداث میکند و به این ترتیب تولید دیگهای چدنی حرارت مرکزی برای اولین بار در ایران آغاز میشود که نوعی وسیله گرمایش جدید و مدرن در آن دوران بود.
پس از انقلاب با توجه به اینکه صنایع ریختهگری ایران در تامین مواد اولیه ریختهگری مشکلاتی داشتند، مرحوم حاجی بابا تصمیم میگیرد زنجیره مواد اولیه ریختهگری در ایران را کامل کند و در سال 1360 به دنبال تاسیس کارخانه فروسیلیس در سمنان میرود. در سال 1364 ساخت کارخانه رزیتان و در سال 1366 قالبسازی ایران مدل را آغاز میکند تا این سه واحد بتوانند مواد اولیه صنایع ریختهگری و فولاد کشور را تامین کنند.
داستان ترور حسنعلی منصور و بریدن حکم اعدام برای علی اصغر حاجی بابا هم خواندنی است؛ ماجرا از این قرار بوده که چون ترور منصور به دست محمد بخارایی، از کارکنان آهنفروشی علیاصغر حاجیبابا، رخ داده، او را نیز به ظن همدستی در قتل دستگیر کرده و تا آستانه اعدام پیش میبرند.
مرحوم حاجیبابا برایم تعریف کرد که محمد بخارایی مدتی در مغازه آهنفروشی شاگردش بوده و مدتی بعد از جدایی، حسنعلی منصور- نخست وزیر- را ترور کرده است. او را نیز دستگیر میکنند و همراه با پنج نفر دیگر به اتهام ترور نخست وزیر،پای میز محاکمه میکشانند و حکم اعدام میدهند. خبر حکم اعدامشان در صفحه اول روزنامه اطلاعات منتشر میشود اما حکومت زود میفهمد که حاجی بابا در این فقره بیگناه است و با تلاشهای همسرش روز بعد خبری که در اطلاعات منتشر شده ، تکذیب میشود و در بررسیها نیز میفهمند که او در این ترور نقشی نداشته است.
زمانی که در اتاق ایران حضور داشتم، فیلم «پنبه تا آتش» را دیدم. فیلمی که روایتگر سالها رنج و تلاش مرحوم حاجی بابا از حجره لحافدوزی تا صنایع ریختهگری و فروآلیاژ است. فیلم را ببینید تا ببینید در طول این همه سال بر کارآفرینان ایرانی چه گذشته است.
روحش شاد و یادش به بزرگی و کرامت، گرامی.
محسن جلالپور
✅ @karkhone
به یاد مرحوم علیاصغر حاجی بابا
در میان کارآفرینان ایرانی شاید زندگی هیچکس به اندازه اصغر حاجی بابا پر فراز و نشیب نبوده است. در وقایع 28 مرداد کسب وکارش را در خطر جدی میبیند. در دهه 40 پایش ناخواسته به ماجرای ترور حسنعلی منصور کشیده میشود و تا پای اعدام پیش میرود و در وقوع انقلاب 57 نیز از سوی کارگران تهدید به مرگ میشود. دانستن زندگی پر ماجرایش درسهای بیشماری دارد.
علی اصغر حاجی بابا کارش را در یک مغازه لحافدوزی آغاز میکند. مدتی بعد تصمیم میگیرد مستقل شود و با شراکت یکی از برادرانش کارگاه لحافدوزی دایر میکند و کسب و کارش میگیرد.
او که از طرفداران جبهه ملی است، در ارتباط با کودتای 28 مرداد و قیام 30 تیر، با تهدید ساواک مواجه میشود. حاجی بابا پیش خودش میگوید اگر یک کبریت به پنبه و لحاف برسد هست و نیستش از بین میرود. نصیحت پدرش یادش میآید که گفته بود «خواهی بشوی گنده / آهن بخر و پنبه». او که تجارت پنبه را پر ریسک میبیند، به تجارت آهن رو میآورد و موفقتر و سرشناستر میشود.
در سال 1341 به فکر تولید میافتد و احساس میکند کشور به صنعت ریختهگری نیاز دارد. برای جذب سرمایه در بازار تهران فراخوان میدهد اما مورد استقبال قرار نمیگیرد اما برادران تحصیلی که بنیانگذار شیرآلات «شیبه» هستند، شراکت با او را میپذیرند و به این ترتیب در سال 1342 کارخانه پارس متال تاسیس میشود. پارس متال اولین کارخانه ریختهگری مدرن بود که با برق و کورههای ذوب برقی، تولید لولهها و اتصالات آب و فاضلاب را در ایران شروع کرد که از نظر کیفیت با نمونه مشابه آلمانی خود رقابت میکرد. در سال 1347 سهامش را به برادران تحصیلی و عدهای دیگر از شرکایش واگذار و در سال 1350 کارخانه شوفاژکار را احداث میکند و به این ترتیب تولید دیگهای چدنی حرارت مرکزی برای اولین بار در ایران آغاز میشود که نوعی وسیله گرمایش جدید و مدرن در آن دوران بود.
پس از انقلاب با توجه به اینکه صنایع ریختهگری ایران در تامین مواد اولیه ریختهگری مشکلاتی داشتند، مرحوم حاجی بابا تصمیم میگیرد زنجیره مواد اولیه ریختهگری در ایران را کامل کند و در سال 1360 به دنبال تاسیس کارخانه فروسیلیس در سمنان میرود. در سال 1364 ساخت کارخانه رزیتان و در سال 1366 قالبسازی ایران مدل را آغاز میکند تا این سه واحد بتوانند مواد اولیه صنایع ریختهگری و فولاد کشور را تامین کنند.
داستان ترور حسنعلی منصور و بریدن حکم اعدام برای علی اصغر حاجی بابا هم خواندنی است؛ ماجرا از این قرار بوده که چون ترور منصور به دست محمد بخارایی، از کارکنان آهنفروشی علیاصغر حاجیبابا، رخ داده، او را نیز به ظن همدستی در قتل دستگیر کرده و تا آستانه اعدام پیش میبرند.
مرحوم حاجیبابا برایم تعریف کرد که محمد بخارایی مدتی در مغازه آهنفروشی شاگردش بوده و مدتی بعد از جدایی، حسنعلی منصور- نخست وزیر- را ترور کرده است. او را نیز دستگیر میکنند و همراه با پنج نفر دیگر به اتهام ترور نخست وزیر،پای میز محاکمه میکشانند و حکم اعدام میدهند. خبر حکم اعدامشان در صفحه اول روزنامه اطلاعات منتشر میشود اما حکومت زود میفهمد که حاجی بابا در این فقره بیگناه است و با تلاشهای همسرش روز بعد خبری که در اطلاعات منتشر شده ، تکذیب میشود و در بررسیها نیز میفهمند که او در این ترور نقشی نداشته است.
زمانی که در اتاق ایران حضور داشتم، فیلم «پنبه تا آتش» را دیدم. فیلمی که روایتگر سالها رنج و تلاش مرحوم حاجی بابا از حجره لحافدوزی تا صنایع ریختهگری و فروآلیاژ است. فیلم را ببینید تا ببینید در طول این همه سال بر کارآفرینان ایرانی چه گذشته است.
روحش شاد و یادش به بزرگی و کرامت، گرامی.
محسن جلالپور
✅ @karkhone
دوستان را کی کنی محروم / تو که با دشمنان نظر داری
به حمد الله در حال تبدیل کاخ سفید به حسینیه هستیم منتهی بیخ گوش خودمون داریم افرادی رو که با تبر بزنیشون تبر به ستوه در میاد.
متن خبر به نقل از عصرایران:
شاید ویژهترین استخدام نفتی نمایندگان، مربوط به الیاس حضرتی باشد؛ نمایندهای که یکبار در دوران زنگنه اول، به نفت رفت و بازنشسته شد و حالا دوباره به نفت برگشته است.
به گزارش عصرخبر، سمت سازمانی که اکنون برای وی در نظر گرفتهشده در سیستم جامع نیروی انسانی، سمت بازرس ارشد در اداره کل بازرسی وزارت نفت است و بهاحتمال فراوان مدیرکل بازرسی وزارت نفت میشود.
✅ @karkhone
به حمد الله در حال تبدیل کاخ سفید به حسینیه هستیم منتهی بیخ گوش خودمون داریم افرادی رو که با تبر بزنیشون تبر به ستوه در میاد.
متن خبر به نقل از عصرایران:
شاید ویژهترین استخدام نفتی نمایندگان، مربوط به الیاس حضرتی باشد؛ نمایندهای که یکبار در دوران زنگنه اول، به نفت رفت و بازنشسته شد و حالا دوباره به نفت برگشته است.
به گزارش عصرخبر، سمت سازمانی که اکنون برای وی در نظر گرفتهشده در سیستم جامع نیروی انسانی، سمت بازرس ارشد در اداره کل بازرسی وزارت نفت است و بهاحتمال فراوان مدیرکل بازرسی وزارت نفت میشود.
✅ @karkhone
ارزشمند ترین شرکت های استارتاپی در دنیا
بررسی های شرکت فن آوری CB Insights نشان می دهد ارزشمند ترین استارتاپ دنیا شرکت چینی Bytedance است که در حوزه هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی فعال است و برآورد می شود که ارزش این استارتاپ حدود 75 میلیارد دلار است.
همچنین بعد از آن نیز استارتاپهای Didi سرویس دهنده حمل و نقل، Stripe خدمات دهنده فن آوری های مالی، SpaceX خدمات دهنده مسافرت های فضائی، Airbnb پلتفرم اشتراک مکانهای اقامتی، Kuaishou سرویس به اشتراک گذاری ویدیو، Paytm شرکت تجارت الکترونیکی، Epic سازنده بازیهای ویدیوئی، DJI سازنده پهپادهای فیلمبرداری و در نهایت سرویس دهنده حمل و نقل Grab به ترتیب ارزشمندترین استارتاپهای دنیا محسوب می شوند.
نکته حائز اهمیت آنست که غیر از استارتاپ سنگاپوری Grab و استارتاپ هندی Paytm همگی ده استارتاپ ارزشمند دنیا آمریکایی و یا چینی هستند.
✅ @karkhone
بررسی های شرکت فن آوری CB Insights نشان می دهد ارزشمند ترین استارتاپ دنیا شرکت چینی Bytedance است که در حوزه هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی فعال است و برآورد می شود که ارزش این استارتاپ حدود 75 میلیارد دلار است.
همچنین بعد از آن نیز استارتاپهای Didi سرویس دهنده حمل و نقل، Stripe خدمات دهنده فن آوری های مالی، SpaceX خدمات دهنده مسافرت های فضائی، Airbnb پلتفرم اشتراک مکانهای اقامتی، Kuaishou سرویس به اشتراک گذاری ویدیو، Paytm شرکت تجارت الکترونیکی، Epic سازنده بازیهای ویدیوئی، DJI سازنده پهپادهای فیلمبرداری و در نهایت سرویس دهنده حمل و نقل Grab به ترتیب ارزشمندترین استارتاپهای دنیا محسوب می شوند.
نکته حائز اهمیت آنست که غیر از استارتاپ سنگاپوری Grab و استارتاپ هندی Paytm همگی ده استارتاپ ارزشمند دنیا آمریکایی و یا چینی هستند.
✅ @karkhone
داستان "سهام چرخه اي"
چرا خودرو سازي ايران به بخش خصوصي نرسيد؟
صنعت خودروسازی بعد از صنعت نفت، بزرگترین صنعت کشور محسوب میشود، شرایط نامتعادل صنعت خودرو، دولت را به سمتی میبرد که با طرح «ساماندهی صنعت خودرو» که مشکل خودروسازیها را دولتی بودن آن میداند، همراه میشود و در تلاش است تا صنایع خودروسازی به بخش خصوصی واگذار شود.
نارسایی ناشی از خصوصیسازی در شرکتهای خودروساز باعث بوجود آمدن یک سیستم پیچیده شده است.
با بررسی سهامداران دو شرکت بزرگ خودروساز، متوجه میشویم که آنها با استفاده از مدل «سهام چرخهای» ساختار تودرتویی برای خود ایجاد کردهاند که میتوانند نقش بسزایی در تصمیمات دولت ایفا کنند.
ساختار آنها حکایت از شرکتهایی دارد که نه به بخش خصوصی واقعی تعلق دارند و نه سرمایهای برای تشکیل داشتهاند، بلکه تنها با تاسیس این شرکتهای جدید، فروش سهام به آنها صورت گرفته در واقع آنها خود سهام خود را خریدهاند.
به طور مثال در شرکت سایپا همین سیستم حاکم است. شرکتهای سرمایهگذاری گروه صنعتی رنا، پیشگامان بازرگانی ستاره تابان، شرکت سرمایهگذاری سایپا، تجارت الكترونيك خودرو تابان، سرمایهگذاری و توسعه نیوان ابتکار و شرکت توسعه سرمایه رادین در مجموع ۹۵/۴۲ درصد از سهام شرکت سایپا را در اختیار دارند.
در حالیکه مالکیت بخش عمده و حاکمیت مدیریتی این شرکتها در اختیار شرکت سایپا و زیرمجموعههایش است و از این طریق سهامداری چرخهای به شکلی بسیار گسترده در این شرکت انجام شده است.
این ساختار پیچیده یک حلقه بسته مدیریتی را فراهم میکند که منجر به کوچکشدن شرکت شده و باعث میشود در این چرخه پول بلوکه شده و عملاً هیچگونه خصوصیسازیای صورت نگیرد.
✅ @karkhone
چرا خودرو سازي ايران به بخش خصوصي نرسيد؟
صنعت خودروسازی بعد از صنعت نفت، بزرگترین صنعت کشور محسوب میشود، شرایط نامتعادل صنعت خودرو، دولت را به سمتی میبرد که با طرح «ساماندهی صنعت خودرو» که مشکل خودروسازیها را دولتی بودن آن میداند، همراه میشود و در تلاش است تا صنایع خودروسازی به بخش خصوصی واگذار شود.
نارسایی ناشی از خصوصیسازی در شرکتهای خودروساز باعث بوجود آمدن یک سیستم پیچیده شده است.
با بررسی سهامداران دو شرکت بزرگ خودروساز، متوجه میشویم که آنها با استفاده از مدل «سهام چرخهای» ساختار تودرتویی برای خود ایجاد کردهاند که میتوانند نقش بسزایی در تصمیمات دولت ایفا کنند.
ساختار آنها حکایت از شرکتهایی دارد که نه به بخش خصوصی واقعی تعلق دارند و نه سرمایهای برای تشکیل داشتهاند، بلکه تنها با تاسیس این شرکتهای جدید، فروش سهام به آنها صورت گرفته در واقع آنها خود سهام خود را خریدهاند.
به طور مثال در شرکت سایپا همین سیستم حاکم است. شرکتهای سرمایهگذاری گروه صنعتی رنا، پیشگامان بازرگانی ستاره تابان، شرکت سرمایهگذاری سایپا، تجارت الكترونيك خودرو تابان، سرمایهگذاری و توسعه نیوان ابتکار و شرکت توسعه سرمایه رادین در مجموع ۹۵/۴۲ درصد از سهام شرکت سایپا را در اختیار دارند.
در حالیکه مالکیت بخش عمده و حاکمیت مدیریتی این شرکتها در اختیار شرکت سایپا و زیرمجموعههایش است و از این طریق سهامداری چرخهای به شکلی بسیار گسترده در این شرکت انجام شده است.
این ساختار پیچیده یک حلقه بسته مدیریتی را فراهم میکند که منجر به کوچکشدن شرکت شده و باعث میشود در این چرخه پول بلوکه شده و عملاً هیچگونه خصوصیسازیای صورت نگیرد.
✅ @karkhone
از پنبه تا آتش
مروري بر فعاليت هاي "علی اصغر حاجی بابا"؛ پیشکسوت صنعت کشور
در روز سه شنبه ١٣ خرداد ١٣٩٩، "علی اصغر حاجی بابا" از بزرگان صنعت کشور و موسس برخی از مطرح ترین شرکت های صنایع ریخته گری و ماشین سازی دار فانی را وداع گفت.
وی با توجه به سابقه کارآفرینی و علاقه به تأسیس صنایع و همچنین مهارت بسیاری که در این رشته بهدست آورده بود، توانست در آبادانی و پیشرفت صنعتی وطن نقش مهمي ايفا كند و به آزادی و حاکمیت قانون در کشورش بیندیشد.
"علی اصغر حاجی بابا" در سال ١٣١٠ در تهران متولد شد. او در سن ۱۳ سالگی، پس از دریافت گواهی ششم ابتدایی، با شاگردی نزد پدر و سپس به اتفاق برادران، وارد شغل لحافدوزی شد و آن را تا حد نیمه کارخانهای توسعه داد.
خانواده حاجی بابا، در زمینه تجارت پنبه و عرضه مستقیم و گسترده محصولات خود در تهران و پخش آن در شهرستانها به فعالیت مشغول شدند.
او در جریان مقاومت در برابر کودتای ٢٨ مرداد تهدید به آتش کشیده شدن لحافدوزیاش از سوی کودتاچیان مواجه شد و در جریان انقلاب اسلامی هم از سوی تعدادی از کارگرانش تهدید به مرگ شد، کتک خورد و حتی سرش شکست.
وي از پنبه فروشی به آهن فروشی روی آورد، زخم کارگرانش را تحمل کرد و به کارآفرینی ادامه داد تا اینکه که به کارآفرین پیشکسوت و بنیانگذار صنایع ریختهگری و فروآلیاژ کشور شناخته شد.
در دهه ۱۳۴۰ با ترور حسنعلی منصور، به دست محمد بخارایی که از قضا مدتی شاگرد علی اصغر حاجی بابا بود، زندگی و شغل این کارآفرین ایرانی زیر فشار سیاسی حکومت قرار گرفت. مدتی دستگیر و با انتشار عکسش در روزنامهها، تهدید به اعدام شد.
حاجی بابا در سال ۱۳۴۲ کارخانه ریختهگری «پارس متال» و در سال ۱۳۵۰کارخانه «شوفاژکار» را تاسیس کرد.
قسمت مهمی از فعالیتهای کارآفرینی حاجی بابا در سالهای بعد از انقلاب رقم خورد که به عنوان مثال میتوان به تاسیس کارخانههای رزیتان (۱۳۶۰)، فروسیلیس ایران (۱۳۶۱) و احیای فروآلیاژ ازنا (۱۳۸۱) و توسعه شوفاژکار (۱۳۸۹) و نیز تاسیس انجمن مدیران صنایع ایران اشاره کرد.
حاجی بابا با هزاران ضربه سنگین به توسعه صنایعی میاندیشید که روزی به راهشان انداخته است و امروز اداره آنها را به فرزندان و نوه هایش میسپارد.
پسرش محسن حاجی بابا که ادامهدهنده راه پدر در صنعت است، بهتازگی مدیر عاملی کارخانه رزیتان را به عهده گرفته است و حال باید دید نسل سوم خانواده، میراث خانوادگی را که نه فقط چند کارخانه، بلکه دستاورد دهها سال عشقورزی به وطن است به کجا میبرند و تا کجاها میرسانند.
(شایان ذکر است مراسم ختم این کارآفرین فقید کشور نیز امروز از ساعت 15 الی 18 در مسجد الغدیر در میرداماد برقرار میباشد. )
✅ @karkhone
مروري بر فعاليت هاي "علی اصغر حاجی بابا"؛ پیشکسوت صنعت کشور
در روز سه شنبه ١٣ خرداد ١٣٩٩، "علی اصغر حاجی بابا" از بزرگان صنعت کشور و موسس برخی از مطرح ترین شرکت های صنایع ریخته گری و ماشین سازی دار فانی را وداع گفت.
وی با توجه به سابقه کارآفرینی و علاقه به تأسیس صنایع و همچنین مهارت بسیاری که در این رشته بهدست آورده بود، توانست در آبادانی و پیشرفت صنعتی وطن نقش مهمي ايفا كند و به آزادی و حاکمیت قانون در کشورش بیندیشد.
"علی اصغر حاجی بابا" در سال ١٣١٠ در تهران متولد شد. او در سن ۱۳ سالگی، پس از دریافت گواهی ششم ابتدایی، با شاگردی نزد پدر و سپس به اتفاق برادران، وارد شغل لحافدوزی شد و آن را تا حد نیمه کارخانهای توسعه داد.
خانواده حاجی بابا، در زمینه تجارت پنبه و عرضه مستقیم و گسترده محصولات خود در تهران و پخش آن در شهرستانها به فعالیت مشغول شدند.
او در جریان مقاومت در برابر کودتای ٢٨ مرداد تهدید به آتش کشیده شدن لحافدوزیاش از سوی کودتاچیان مواجه شد و در جریان انقلاب اسلامی هم از سوی تعدادی از کارگرانش تهدید به مرگ شد، کتک خورد و حتی سرش شکست.
وي از پنبه فروشی به آهن فروشی روی آورد، زخم کارگرانش را تحمل کرد و به کارآفرینی ادامه داد تا اینکه که به کارآفرین پیشکسوت و بنیانگذار صنایع ریختهگری و فروآلیاژ کشور شناخته شد.
در دهه ۱۳۴۰ با ترور حسنعلی منصور، به دست محمد بخارایی که از قضا مدتی شاگرد علی اصغر حاجی بابا بود، زندگی و شغل این کارآفرین ایرانی زیر فشار سیاسی حکومت قرار گرفت. مدتی دستگیر و با انتشار عکسش در روزنامهها، تهدید به اعدام شد.
حاجی بابا در سال ۱۳۴۲ کارخانه ریختهگری «پارس متال» و در سال ۱۳۵۰کارخانه «شوفاژکار» را تاسیس کرد.
قسمت مهمی از فعالیتهای کارآفرینی حاجی بابا در سالهای بعد از انقلاب رقم خورد که به عنوان مثال میتوان به تاسیس کارخانههای رزیتان (۱۳۶۰)، فروسیلیس ایران (۱۳۶۱) و احیای فروآلیاژ ازنا (۱۳۸۱) و توسعه شوفاژکار (۱۳۸۹) و نیز تاسیس انجمن مدیران صنایع ایران اشاره کرد.
حاجی بابا با هزاران ضربه سنگین به توسعه صنایعی میاندیشید که روزی به راهشان انداخته است و امروز اداره آنها را به فرزندان و نوه هایش میسپارد.
پسرش محسن حاجی بابا که ادامهدهنده راه پدر در صنعت است، بهتازگی مدیر عاملی کارخانه رزیتان را به عهده گرفته است و حال باید دید نسل سوم خانواده، میراث خانوادگی را که نه فقط چند کارخانه، بلکه دستاورد دهها سال عشقورزی به وطن است به کجا میبرند و تا کجاها میرسانند.
(شایان ذکر است مراسم ختم این کارآفرین فقید کشور نیز امروز از ساعت 15 الی 18 در مسجد الغدیر در میرداماد برقرار میباشد. )
✅ @karkhone
جایگزین قرعهکشی خودرو
مقدمه:
طرح قرعه کشی خودرو، با رکورد شگفت انگیز 8میلیون نفر ثبت نام کننده نشان داد برازنده عنوان "لاتاری ملی" است!
در این طرح، برندگان خوش شانس (یا خوش رانت! ) چند ده میلیون تومان سود میکنند ولی گیر بقیه مردم چیزی نمی آید.
به هرحال اگر این قرعه کشی واقعی باشد، بهتر از وضعیت قبلی است که مردم "سرکار" بودند و همه خودروهای ثبت نامی ظرف چند میلی ثانیه نصیب عده ای خاص میشد!
جالبه که وضعیت مشابهی هم در عرضه اولیه سهام حاکم بود:
عرضه اولیه سهام در ایران، معمولا به قیمت پایین تر از ارزش آن عرضه میشود و خریداران آن معمولا میتوانند درصد سود خوبی را کسب کنند. (حالا به درست و غلط این موضوع کاری نداریم)
در سالهای قبل، این موضوع محلی برای رانت خواری شده بود و سهامها معمولا به دست مردم عادی نمی رسید.
چند وقتی است که رویه خوبی در بورس حاکم شده است به اسم ثبت سفارش یا بوک بیلدینگ! به این ترتیب که کل سهام به طور مساوی بین همه متقاضیان تقسیم میشود، که هرچند رقم ناچیزی است ولی حداقل عادلانه تر است.
مثلا در عرضه اولیه سهام پگاه گیلان، حدود سه میلیون نفر شرکت کردند و به هرکسی رقم ناچیز 15هزار تومان سهام رسید!
ایده ابتکاری برای خودرو:
از آنجایی که قرار است قرعه کشی های دیگری هم برگزار شود، یک ایده جایگزین را مطرح میکنیم.
فلسفه وجودی این ایده از این قرار است حالا که قرار است رانتی توزیع شود چرا بین همه مردم، یا تعدادی زیادی از مردم، و به طور مساوی تقسیم نشود؟
ایده از این قرار است:
الان مثلا ایران خودرو قراره 5هزارتا پژو پارس به قیمت کارخانه (حدود 80میلیون تومان) بفروشد. برای این منظور برای هر پژو پارس، 80میلیون بن با ارزش اسمی یک تومان منتشر میشود
مردم هم ثبت سفارش میکنند و به هرکسی تعداد معدودی بن میرسد. مردم پول را پرداخت میکند و 80میلیون تومان به ازای هر خودرو به ایران خودرو میرسد.
حالا بازار ثانویه برای این بن ها تشکیل میشه. کسانی که واقعا قصد خرید خودرو دارند باید وارد این بازار ثانویه شوند و از بقیه مردم بن بخرند تا اینکه بتوانند به 80 میلیون بن برسند و بروند خودرویشان را از خودروساز تحویل بگیرند.
واضح است که قیمت این بن ها در بازار ثانویه بالا می رود تا جایی که قیمت خرید خودرو با بن، نزدیک قیمت بازار میشود.
البته تعدادی از مردم هم ممکن است بن های خود را نفروشند و به عنوان یک دارایی دیجیتال و باارزشمند نگه دارند.
همین جا یک فرصت برای ایران خودرو وجود دارد که با علم به این موضوع، بن های بیشتری منتشر کند و پول بیشتری از مردم جمع کند.
ولی تعهد دارد هر خریداری که 80میلیون بن آورد، یک پرشیا تحویلش دهد.
قیمت خودرو برحسب ریال ثابت نیست ولی برحسب بن ثابت باید بماند!
مزایای این طرح:
حذف رانتهای ناعادلانه ناشی از فساد و پارتی بازی و عدم تکرار تراژدی سلطان خودرو.
حذف رانتهای عادلانه! ناشی از قرعه کشی و در عوض تقسیم مساوی بین متقاضیان
حذف سود نامتعارف برای خودروساز و انتقال آن به مردم به طور مساوی
شکل گیری پول نیمه خصوصی با پشتوانه خودرو!
امکان تامین مالی برای خودروساز
کاملا غیر ربوی بودن
مصون بودن از تورم
امکان سرمایه گذاری مردم در خرید بن به جای احتکار کردن خودرو
برخی نکات فنی و اجرایی :
تجارب خوبی که درباره عرضه ETF دولت کسب شد میتواند اینجا به کار بیاید. مثلا این که از طریق همه بانکها عرضه شد و منحصر به یک عرضه کننده واحد نبود.
همچنین این عرضه اولیه از روی خطهای موبایل و دستگاههای پوز هم قابل ارائه است (مشابه شارژ تلفن همراه) معیار عرضه اولیه هم فقط یک چیز باشد : کد ملی
پیشنهاد میشود بازار ثانویه این بن ها، کاملا غیرمتمرکز باشد. حالا اگر در بورس تهران هم معامله شد، مانعی نیست ولی منحصر به آن نباشد.
برای این منظور شهروندان یک حساب یا کیف بن دیجیتال دارند که بن هایشان در آن ذخیره میشود و در عین حال به راحتی میتوانند بن هایشان را به دوست و آشنا و هرکسی که خواستند منتقل کنند. اگر لازم باشد از بستر بلاکچین هم میتوان کمک گرفت. به نظر میرسد بتوان ظرف چندماه زیرساخت این موضوع را آماده کرد.
مبانی نظری طرح:
برای آشنایی بیشتر با مبانی این طرح میتوانید به کتاب خصوصی سازی پول تالیف فردریک فون هایک برنده نوبل اقتصاد مراجعه کنید!
نکته پایانی:
دقت کنید که طرفدار این روش قیمت گذاری خودرو نیستم، ولی به هر حال اگر اصرار بر این وضعیت وجود دارد چه بهتر که این رانت شیرین بین همه مردم تقسیم شود.
دکتر مهدی نصرتی
✅ @karkhone
مقدمه:
طرح قرعه کشی خودرو، با رکورد شگفت انگیز 8میلیون نفر ثبت نام کننده نشان داد برازنده عنوان "لاتاری ملی" است!
در این طرح، برندگان خوش شانس (یا خوش رانت! ) چند ده میلیون تومان سود میکنند ولی گیر بقیه مردم چیزی نمی آید.
به هرحال اگر این قرعه کشی واقعی باشد، بهتر از وضعیت قبلی است که مردم "سرکار" بودند و همه خودروهای ثبت نامی ظرف چند میلی ثانیه نصیب عده ای خاص میشد!
جالبه که وضعیت مشابهی هم در عرضه اولیه سهام حاکم بود:
عرضه اولیه سهام در ایران، معمولا به قیمت پایین تر از ارزش آن عرضه میشود و خریداران آن معمولا میتوانند درصد سود خوبی را کسب کنند. (حالا به درست و غلط این موضوع کاری نداریم)
در سالهای قبل، این موضوع محلی برای رانت خواری شده بود و سهامها معمولا به دست مردم عادی نمی رسید.
چند وقتی است که رویه خوبی در بورس حاکم شده است به اسم ثبت سفارش یا بوک بیلدینگ! به این ترتیب که کل سهام به طور مساوی بین همه متقاضیان تقسیم میشود، که هرچند رقم ناچیزی است ولی حداقل عادلانه تر است.
مثلا در عرضه اولیه سهام پگاه گیلان، حدود سه میلیون نفر شرکت کردند و به هرکسی رقم ناچیز 15هزار تومان سهام رسید!
ایده ابتکاری برای خودرو:
از آنجایی که قرار است قرعه کشی های دیگری هم برگزار شود، یک ایده جایگزین را مطرح میکنیم.
فلسفه وجودی این ایده از این قرار است حالا که قرار است رانتی توزیع شود چرا بین همه مردم، یا تعدادی زیادی از مردم، و به طور مساوی تقسیم نشود؟
ایده از این قرار است:
الان مثلا ایران خودرو قراره 5هزارتا پژو پارس به قیمت کارخانه (حدود 80میلیون تومان) بفروشد. برای این منظور برای هر پژو پارس، 80میلیون بن با ارزش اسمی یک تومان منتشر میشود
مردم هم ثبت سفارش میکنند و به هرکسی تعداد معدودی بن میرسد. مردم پول را پرداخت میکند و 80میلیون تومان به ازای هر خودرو به ایران خودرو میرسد.
حالا بازار ثانویه برای این بن ها تشکیل میشه. کسانی که واقعا قصد خرید خودرو دارند باید وارد این بازار ثانویه شوند و از بقیه مردم بن بخرند تا اینکه بتوانند به 80 میلیون بن برسند و بروند خودرویشان را از خودروساز تحویل بگیرند.
واضح است که قیمت این بن ها در بازار ثانویه بالا می رود تا جایی که قیمت خرید خودرو با بن، نزدیک قیمت بازار میشود.
البته تعدادی از مردم هم ممکن است بن های خود را نفروشند و به عنوان یک دارایی دیجیتال و باارزشمند نگه دارند.
همین جا یک فرصت برای ایران خودرو وجود دارد که با علم به این موضوع، بن های بیشتری منتشر کند و پول بیشتری از مردم جمع کند.
ولی تعهد دارد هر خریداری که 80میلیون بن آورد، یک پرشیا تحویلش دهد.
قیمت خودرو برحسب ریال ثابت نیست ولی برحسب بن ثابت باید بماند!
مزایای این طرح:
حذف رانتهای ناعادلانه ناشی از فساد و پارتی بازی و عدم تکرار تراژدی سلطان خودرو.
حذف رانتهای عادلانه! ناشی از قرعه کشی و در عوض تقسیم مساوی بین متقاضیان
حذف سود نامتعارف برای خودروساز و انتقال آن به مردم به طور مساوی
شکل گیری پول نیمه خصوصی با پشتوانه خودرو!
امکان تامین مالی برای خودروساز
کاملا غیر ربوی بودن
مصون بودن از تورم
امکان سرمایه گذاری مردم در خرید بن به جای احتکار کردن خودرو
برخی نکات فنی و اجرایی :
تجارب خوبی که درباره عرضه ETF دولت کسب شد میتواند اینجا به کار بیاید. مثلا این که از طریق همه بانکها عرضه شد و منحصر به یک عرضه کننده واحد نبود.
همچنین این عرضه اولیه از روی خطهای موبایل و دستگاههای پوز هم قابل ارائه است (مشابه شارژ تلفن همراه) معیار عرضه اولیه هم فقط یک چیز باشد : کد ملی
پیشنهاد میشود بازار ثانویه این بن ها، کاملا غیرمتمرکز باشد. حالا اگر در بورس تهران هم معامله شد، مانعی نیست ولی منحصر به آن نباشد.
برای این منظور شهروندان یک حساب یا کیف بن دیجیتال دارند که بن هایشان در آن ذخیره میشود و در عین حال به راحتی میتوانند بن هایشان را به دوست و آشنا و هرکسی که خواستند منتقل کنند. اگر لازم باشد از بستر بلاکچین هم میتوان کمک گرفت. به نظر میرسد بتوان ظرف چندماه زیرساخت این موضوع را آماده کرد.
مبانی نظری طرح:
برای آشنایی بیشتر با مبانی این طرح میتوانید به کتاب خصوصی سازی پول تالیف فردریک فون هایک برنده نوبل اقتصاد مراجعه کنید!
نکته پایانی:
دقت کنید که طرفدار این روش قیمت گذاری خودرو نیستم، ولی به هر حال اگر اصرار بر این وضعیت وجود دارد چه بهتر که این رانت شیرین بین همه مردم تقسیم شود.
دکتر مهدی نصرتی
✅ @karkhone
اگر شما دارای کسب و کار هستید این گزارش را مطالعه کنید:
در آینده نزدیک برای صنایع، سازمانها، شرکتها و موسسات خصوصی نیروی کار متخصص و خوش فکر که گرداننده امور باشد، قدرت تصمیم گیری داشته باشد و باری از دوش سازمان شما بردارد وجود نخواهد داشت.
الگوی فکری نسل جدید در ایران وارد جریان های جدید درآمد زایی شده.
گروه زیادی معتقدند یک گوشی موبایل قادر است تا پنج برابر حقوق ماهانه وزارت کار درآمدزایی کند. فقط بیش از هزار نفر در ایران پکیج های روش درآمد زایی با گوشی موبایل میفروشند که مهمترین آنها ۵۰۰ هزار نفر فالور دارد. این یعنی ۵۰۰ هزار نفر از نیروی کار کشور فقط گرد یک نفر جمع شده اند که معتقد است نباید برای سازمانی کار کنید.
بیش از یک میلیون نفر از نیروی کار ۲۵ الی ۴۰ سال با سرمایه گذاری در بورس، ارزهای دیجیتال و بازارهای مالی وارد این مدل جریان درآمد زایی شده اند که در گذشته این گروه سنی اساسا بازارهای مالی را یا نمی شناختند یا به عنوان شغل دوم لحاظ میکردند.
بیش از هزار نفر اینفلوئنسر اینستاگرام هستند و سی و پنج هزار نفر در تلاشند مانند این هزار نفر از این طریق به درآمد برسند.
۱۵هزار جوان به صورت اختصاصی شغل گردانندگی کانال تلگرامی را انتخاب کرده اند و در سال جمعا ۱۵ میلیارد تومان درآمد دارند .
در ایران ۶۶۵ نفر پیج اینستاگرام با فالوور های بین ۱ تا ۵ میلیون نفر دارند که برای هر تبلیغ در این پیج ها حدود ۱۰ میلیون تومان دریافت میکنند.
و در نهایت بخش عمده نیروی کار جوان، ترجیح میدهد نه دنبال کار باشد و نه مشغول به کاری.
چراکه ارزش زمان خود را بیشتر از این میداند که ۳۰ روز از عمر خود را به قیمت ۲ میلیون تومان بفروشد!
همین آمارها کافیست تا نسبت به تغییرات مدل فکری نسل جدید کنجکاو باشید و بدانید نیروی کار خوش فکر و مستعد در حال تبدیل شدن به یک منبع نایاب است.
این روزها سعی کنید با آموزش نیروهایی که دارید ، نوع دغدغه و نیازهای آنها را شناسایی کنید. آنها را آموزش دهید. برای آنها آینده روشنی متصور شوید و فراموش نکنید این حق طبیعی آنهاست که نگران آینده خود باشند.
نگران آینده آنها باشید و اگر تصور میکنید همین که به آنها حقوق و دستمزد به موقع می دهید کافیست، منتظر از دست دادن نیروهای خوب خود در شرایط سخت اقتصادی امروز باشید.
در زمان نگارش این متن، فقط بنده به دنبال ۵ مدیر فروش خوب و ۱۰ فرشنده خوب برای پنج سازمان هستم. اما فرد مستعد و توانمندی پیدا نکردم.
حتما شما هم در زمان مطالعه این متن مدتیست به دنبال چنین افرادی هستید.
امروز کمیابند. به زودی نایاب خواهند شد.
بخشی از این موضوع به دلیل تغییر مدل فکری این نسل است. بخش زیادی هم کارفرمایانی که حاضر نشدند بپذیرند نیروی کار امروز با گذشته تفاوت فکری و نگرشی دارد. نمیتوان با سبک مدیریتی گذشته بر نسل امروز مدیریت کرد.
تغییر کنید. قبل از آنکه مجبور شوید
Change, before you have to.
✅ @karkhone
در آینده نزدیک برای صنایع، سازمانها، شرکتها و موسسات خصوصی نیروی کار متخصص و خوش فکر که گرداننده امور باشد، قدرت تصمیم گیری داشته باشد و باری از دوش سازمان شما بردارد وجود نخواهد داشت.
الگوی فکری نسل جدید در ایران وارد جریان های جدید درآمد زایی شده.
گروه زیادی معتقدند یک گوشی موبایل قادر است تا پنج برابر حقوق ماهانه وزارت کار درآمدزایی کند. فقط بیش از هزار نفر در ایران پکیج های روش درآمد زایی با گوشی موبایل میفروشند که مهمترین آنها ۵۰۰ هزار نفر فالور دارد. این یعنی ۵۰۰ هزار نفر از نیروی کار کشور فقط گرد یک نفر جمع شده اند که معتقد است نباید برای سازمانی کار کنید.
بیش از یک میلیون نفر از نیروی کار ۲۵ الی ۴۰ سال با سرمایه گذاری در بورس، ارزهای دیجیتال و بازارهای مالی وارد این مدل جریان درآمد زایی شده اند که در گذشته این گروه سنی اساسا بازارهای مالی را یا نمی شناختند یا به عنوان شغل دوم لحاظ میکردند.
بیش از هزار نفر اینفلوئنسر اینستاگرام هستند و سی و پنج هزار نفر در تلاشند مانند این هزار نفر از این طریق به درآمد برسند.
۱۵هزار جوان به صورت اختصاصی شغل گردانندگی کانال تلگرامی را انتخاب کرده اند و در سال جمعا ۱۵ میلیارد تومان درآمد دارند .
در ایران ۶۶۵ نفر پیج اینستاگرام با فالوور های بین ۱ تا ۵ میلیون نفر دارند که برای هر تبلیغ در این پیج ها حدود ۱۰ میلیون تومان دریافت میکنند.
و در نهایت بخش عمده نیروی کار جوان، ترجیح میدهد نه دنبال کار باشد و نه مشغول به کاری.
چراکه ارزش زمان خود را بیشتر از این میداند که ۳۰ روز از عمر خود را به قیمت ۲ میلیون تومان بفروشد!
همین آمارها کافیست تا نسبت به تغییرات مدل فکری نسل جدید کنجکاو باشید و بدانید نیروی کار خوش فکر و مستعد در حال تبدیل شدن به یک منبع نایاب است.
این روزها سعی کنید با آموزش نیروهایی که دارید ، نوع دغدغه و نیازهای آنها را شناسایی کنید. آنها را آموزش دهید. برای آنها آینده روشنی متصور شوید و فراموش نکنید این حق طبیعی آنهاست که نگران آینده خود باشند.
نگران آینده آنها باشید و اگر تصور میکنید همین که به آنها حقوق و دستمزد به موقع می دهید کافیست، منتظر از دست دادن نیروهای خوب خود در شرایط سخت اقتصادی امروز باشید.
در زمان نگارش این متن، فقط بنده به دنبال ۵ مدیر فروش خوب و ۱۰ فرشنده خوب برای پنج سازمان هستم. اما فرد مستعد و توانمندی پیدا نکردم.
حتما شما هم در زمان مطالعه این متن مدتیست به دنبال چنین افرادی هستید.
امروز کمیابند. به زودی نایاب خواهند شد.
بخشی از این موضوع به دلیل تغییر مدل فکری این نسل است. بخش زیادی هم کارفرمایانی که حاضر نشدند بپذیرند نیروی کار امروز با گذشته تفاوت فکری و نگرشی دارد. نمیتوان با سبک مدیریتی گذشته بر نسل امروز مدیریت کرد.
تغییر کنید. قبل از آنکه مجبور شوید
Change, before you have to.
✅ @karkhone
المهدي و سنگ اندازي ها
واگذاري ناكام بزرگترين كارخانه آلومينيوم ايران به بخش خصوصي
معدنکاری و صنایع معدنی، همچون سایر بخشهای تولیدی و صنعتی کشور، فعالیت اقتصادی محسوب میشود. بر اساس اصل۴۴ قانون اساسی، سهام و مالکیت بهرهبرداری از معادن و صنایع معدنی، باید به بخش خصوصی واگذار شود و دولت در آن سهمی نداشته باشد، اما اتفاقی که برای این واگذاریها افتاده، شکلگیری «خصولتیها» بوده است که در مفهوم اقتصادی هیچ جایگاهی ندارد و گویا فقط مخصوص و ویژه ایران است!
همواره به محض اینکه بخش خصوصی به اقتصاد ورود پیدا میکند، مخالفتهایی نیز صورت میگیرد و مشکلاتی گریبان آنها را میگیرد. ضمن اینکه مقاومت شرکتهای دولتی در برابر این واگذاریها فراوان است چون بودن زیر چتر دولت، آنها را فربهتر میکند.
واضح است که در این شرایط، بخش خصوصی مثلاً شرایط استخدام 30 نفر که توسط یکی از مقامات شهرستان سفارش شده است را ندارد، همچنین برایش امکان پرداخت هزینه تبلیغات انتخاباتی نمایندگان مجلس آن شهر نیز ممکن و میسر نیست.
با این وجود مخالفتها شروع شده و خیلی زود شمشیرها از رو بسته میشود. وقتی محلِ رانت گرفته شود، همه به بخش خصوصی حمله کرده و آنگاه با تمام توان سعی دارند تا آن شرکت و کسبوکار زمین بخورد و این انگ را به پیشانی بخش خصوصی میچسبانند که توان مدیریت ندارد.
یکی از بهترین و سالمترین واگذاریهای دولت، شرکت آلومینیوم المهدی بود که به بخش خصوصی سپرده شد. اما دیری نپایید که حس و طعم واقعی این خصوصیسازی در بین اعضای واقعی بخش خصوصی به تلخی گرایید و در مقابل آن مقاومت و مخالفتهایی صورت گرفت.
المهدی اقساط این واگذاری را به درستی پرداخت میکرد ولی با موانعی که سر راه او قرار گرفت، نتوانست همراه با بخش خصوصی راه خود را طی کند.
انتظارات و توقعات از این خصوصیسازی با درصدی که دولت اعلام کرده بود، کمی دور از واقعیت بود. بهعنوان مثال وامی که از خارج ایران گرفته شده بود، اقساطش باید به صورت یورو و با ارز آزاد پرداخت میشد اما در مقابل، محصولات باید مطابق سامانه نظام یکپارچه معاملات ارزی (نیما) به فروش میرسید.
زمانی که المهدی در اختیار بخش دولتی بود، به سازمان بیمه تامین اجتماعی هزینهای پرداخت نمیکرد. به اداره برق نیز بابت مصارف صنعتی پولی نمیداد اما به محض اینکه به بخش خصوصی سپرده شد، همه ادارههای دولتی، مدعی وصول مطالبات خود شدند.
در زمانی که المهدی در اختیار دولت بود، همه محصولات آن توسط دولت خریداری میشد اما پس از واگذاری، دولت خریدهای خود را قطع کرد تا المهدی زمین بخورد.
در چنین شرایطی المهدی نتوانست به تعهداتش عمل کند و به شکست محکوم شد. پس از آن صحبتهای زیادی شنیده شد که مدعی بودند خصوصیسازی شکست خورده است. پس از این اتفاقات، سازمان خصوصیسازی با توجه به وکالتی که در اختیار داشت، المهدی را به مپنا که شرکتی شبهدولتی است واگذار کرد.
هیچ کشوری با خصوصیسازی زمین نخورده است، قطعاً دولت جمهوری اسلامی ایران هم میتواند از تجربیات سایر کشورها استفاده کند و با روی آوردن به خصوصیسازی، باعث رشد و ارتقاء صنایع مختلف شود.
اگر فشارها برداشته شود و حواشی نیز کمتر گردد و حاکمیت بتواند شرایط یکسانی برای هر دو بخش فراهم سازد، میتوان به فعالیتهای بخش خصوصی امیدوارتر بود.
✅ @karkhone
واگذاري ناكام بزرگترين كارخانه آلومينيوم ايران به بخش خصوصي
معدنکاری و صنایع معدنی، همچون سایر بخشهای تولیدی و صنعتی کشور، فعالیت اقتصادی محسوب میشود. بر اساس اصل۴۴ قانون اساسی، سهام و مالکیت بهرهبرداری از معادن و صنایع معدنی، باید به بخش خصوصی واگذار شود و دولت در آن سهمی نداشته باشد، اما اتفاقی که برای این واگذاریها افتاده، شکلگیری «خصولتیها» بوده است که در مفهوم اقتصادی هیچ جایگاهی ندارد و گویا فقط مخصوص و ویژه ایران است!
همواره به محض اینکه بخش خصوصی به اقتصاد ورود پیدا میکند، مخالفتهایی نیز صورت میگیرد و مشکلاتی گریبان آنها را میگیرد. ضمن اینکه مقاومت شرکتهای دولتی در برابر این واگذاریها فراوان است چون بودن زیر چتر دولت، آنها را فربهتر میکند.
واضح است که در این شرایط، بخش خصوصی مثلاً شرایط استخدام 30 نفر که توسط یکی از مقامات شهرستان سفارش شده است را ندارد، همچنین برایش امکان پرداخت هزینه تبلیغات انتخاباتی نمایندگان مجلس آن شهر نیز ممکن و میسر نیست.
با این وجود مخالفتها شروع شده و خیلی زود شمشیرها از رو بسته میشود. وقتی محلِ رانت گرفته شود، همه به بخش خصوصی حمله کرده و آنگاه با تمام توان سعی دارند تا آن شرکت و کسبوکار زمین بخورد و این انگ را به پیشانی بخش خصوصی میچسبانند که توان مدیریت ندارد.
یکی از بهترین و سالمترین واگذاریهای دولت، شرکت آلومینیوم المهدی بود که به بخش خصوصی سپرده شد. اما دیری نپایید که حس و طعم واقعی این خصوصیسازی در بین اعضای واقعی بخش خصوصی به تلخی گرایید و در مقابل آن مقاومت و مخالفتهایی صورت گرفت.
المهدی اقساط این واگذاری را به درستی پرداخت میکرد ولی با موانعی که سر راه او قرار گرفت، نتوانست همراه با بخش خصوصی راه خود را طی کند.
انتظارات و توقعات از این خصوصیسازی با درصدی که دولت اعلام کرده بود، کمی دور از واقعیت بود. بهعنوان مثال وامی که از خارج ایران گرفته شده بود، اقساطش باید به صورت یورو و با ارز آزاد پرداخت میشد اما در مقابل، محصولات باید مطابق سامانه نظام یکپارچه معاملات ارزی (نیما) به فروش میرسید.
زمانی که المهدی در اختیار بخش دولتی بود، به سازمان بیمه تامین اجتماعی هزینهای پرداخت نمیکرد. به اداره برق نیز بابت مصارف صنعتی پولی نمیداد اما به محض اینکه به بخش خصوصی سپرده شد، همه ادارههای دولتی، مدعی وصول مطالبات خود شدند.
در زمانی که المهدی در اختیار دولت بود، همه محصولات آن توسط دولت خریداری میشد اما پس از واگذاری، دولت خریدهای خود را قطع کرد تا المهدی زمین بخورد.
در چنین شرایطی المهدی نتوانست به تعهداتش عمل کند و به شکست محکوم شد. پس از آن صحبتهای زیادی شنیده شد که مدعی بودند خصوصیسازی شکست خورده است. پس از این اتفاقات، سازمان خصوصیسازی با توجه به وکالتی که در اختیار داشت، المهدی را به مپنا که شرکتی شبهدولتی است واگذار کرد.
هیچ کشوری با خصوصیسازی زمین نخورده است، قطعاً دولت جمهوری اسلامی ایران هم میتواند از تجربیات سایر کشورها استفاده کند و با روی آوردن به خصوصیسازی، باعث رشد و ارتقاء صنایع مختلف شود.
اگر فشارها برداشته شود و حواشی نیز کمتر گردد و حاکمیت بتواند شرایط یکسانی برای هر دو بخش فراهم سازد، میتوان به فعالیتهای بخش خصوصی امیدوارتر بود.
✅ @karkhone
بانکهای مرکزی اکثر کشورهای برجسته خاورمیانه - غیر از ایران - در حال بکار گیری خدمات بلاکچینی
گزارش ها حاکی از آن است که در پی روی آوری بسیاری از بانکها و سازمانهای بزرگ در کشورهایی نظیر ترکیه، امارات، مصر، اردن و بحرین به خدمات بلاکچینی، بانک مرکزی عربستان سعودی با هدف پیشی گرفتن در این حوزه و در خلال طرحی عظیم آغاز به بکارگیری راهکاری بلاکچینی در خدمات بانکداری بین المللی کرده است.
بانک مرکزی عربستان در راستای طرح نوین تسهیلات فرامرزی از راهکارهای بلاکچینی برای ارسال حواله جات استفاده می کند و از دیگر سو نیز در حال گسترش فعالیت های رمزارزی با بانکهای اماراتی است.
گفتنی است قدرتهای همسایه نه تنها راهکارهای بلاکچینی اتخاذ کرده اند بلکه در کشورهایی نظیر ترکیه پاره ای از مبادلات بین المللی با ارز دیجیتال انجام می شود و بانک مرکزی نیز در پی پیاده سازی قریب الوقوع ارز دیجیتال ملی است.
منبع: فوربز
https://www.forbes.com/sites/michaeloloughlin/2020/06/08/saudi-arabia-central-bank-leads-the-way-with-blockchain-powered-transfer/#5bfbbff16d4e
✅ @karkhone
گزارش ها حاکی از آن است که در پی روی آوری بسیاری از بانکها و سازمانهای بزرگ در کشورهایی نظیر ترکیه، امارات، مصر، اردن و بحرین به خدمات بلاکچینی، بانک مرکزی عربستان سعودی با هدف پیشی گرفتن در این حوزه و در خلال طرحی عظیم آغاز به بکارگیری راهکاری بلاکچینی در خدمات بانکداری بین المللی کرده است.
بانک مرکزی عربستان در راستای طرح نوین تسهیلات فرامرزی از راهکارهای بلاکچینی برای ارسال حواله جات استفاده می کند و از دیگر سو نیز در حال گسترش فعالیت های رمزارزی با بانکهای اماراتی است.
گفتنی است قدرتهای همسایه نه تنها راهکارهای بلاکچینی اتخاذ کرده اند بلکه در کشورهایی نظیر ترکیه پاره ای از مبادلات بین المللی با ارز دیجیتال انجام می شود و بانک مرکزی نیز در پی پیاده سازی قریب الوقوع ارز دیجیتال ملی است.
منبع: فوربز
https://www.forbes.com/sites/michaeloloughlin/2020/06/08/saudi-arabia-central-bank-leads-the-way-with-blockchain-powered-transfer/#5bfbbff16d4e
✅ @karkhone
Forbes
Saudi Arabia Central Bank Leads The Way With Blockchain-Powered Transfer
While fintech is on the rise across the region, this new money transfer via blockchain by the central bank will no doubt shine the much-deserved spotlight on fintech in Saudi Arabia.
طرح پیشخرید + پیشفروش محصولات و خدمات مورد نیاز توسط افراد حقیقی و حقوقی
خلاصه ایده:
1- هر فرد حقیقی و حقوقی میتواند هر نیاز خود را پیشخرید کند اعم از محصولات یا خدمات.
2- هر پیشخرید شامل چند فیلد اساسی است:
مشخصات کلی (مثلا یخچال تیپ فلان، دوره تحصیلی فلان، خدمات تشخیص/ درمان فلان بیماری)
تاریخی که محصولات/ خدمات مورد نیاز است
میزان پیشپرداخت (مقداری از قیمت که خریدار موقع ثبت پیشخرید پرداخت میکند)
نحوه تسویه (موقع دریافت محصول/ خدمت با بصورت اقساطی)
3- هر تاجر (شفافی*) میتواند محصولات و خدماتی را به مردم پیشفروش کند.
4- اسناد خرید و فروش هر محصول در بازار قابل خرید و فروش است
5- ارائه مشاوره رسمی به عموم مردم که دو نوع مشاوره است:
یک راهنمای استاندارد شامل توصیههایی برای شناسایی و اولویتبندی نیازها برای افراد حقیقی و خانوادههاست مثل نیازهای سلامتی، تحصیلی، شغلی و اسکان.
یکه راهنمای نحوه ثبت پیشخرید، نحوه انتخاب تاجر معتبر، و نحوه پیشپرداخت و پرداخت.
(احتمالا مشاوره مشابهی برای SME ها هم لازم/ مفید باشد. بعلاوه ارائه مشاورههای خصوصی به افراد حقیقی و حقوقی نیز مجاز و مفید است.)
6- تولیدکنندگان و ارائه کنندگان مختلف نیز میتوانند محصولات/ خدمات آتی خود را پیشفروش کنند.
7- سوسیدهای عمومی فقط شامل امور ضروری، تکالیف قانون اساسی و امور اضطراری میشود و در موارد دیگر قیمتها در بازار آزاد تعیین میشود.
8- کلیه دستگاههای عمومی موظف به تامین محصولات و خدمات مورد نیاز از بازار پیشخرید، و موظف به عرضه محصولات و خدمات خود در بازارند (کمک و کیف این را باید بیشتر فکر و مشورت کنم هنوز مطمئن نیستم ولی حتما باید تابع قانون تجارت مثل خصوصیها باشند)
منظور شفاف بودن گردش مالی مربوط به این پیشخریدها و پیشفروشهاست
فواید:
پیشخریدها بخاطر داشتن عنصر پیشپرداخت، سیگنال معتبر و قابل اتکا به تجار و تولیدکنندگان میدهد که چگونه سرمایهگذاری کنند.
افراد میتواند ذخیره اندک خود را صرف پیشخرید موارد مهم و باارزش کنند
سرمایهگذاران میتوانند با ملاحظه سیگنالهای قابل اتکای پیشخرید، اقدام به سرمایهگذاری کنند.
ترکیب پیشخریدها و پیشفروشها علامت خیلی مفیدی برای مقامات عمومی خواهد بود اگر در سیاستگذاری و اجرا تابع قوانین معتبر و حقوق افراد باشند.
معایب:
افراد طبقه محروم آمادگی ذهنی پیشخرید ندارند و اگر راهنمایی خوبی نشوند ممکن اسیر رقابتی شوند که دیگران در آن بمراتب آمادهترند.
تضمین استاندارد محصولات، مسئله مهمی است و تجار و تولیدکنندگان نزدیک به مقامات عمومی، میتوانند حداقل در کوتاه مدت، اجناس و خدمات با کیفیت کمتر را به مشتریان (مخصوصا در مناطق محروم و اقلیتنشین) قالب کنند و با استناد به برخی بندهای مبهم قراردادی، در قبال کمفروشی مواخذه نشوند.
تجار و تولیدکنندگان نزدیک به مقامات عمومی، میتوانند با استناد به فعالیت در این زمینه از رانتهای فراوانی استفاده کنند.
اگر زیرساخت الکترونیک کشور صدمه جدی ببیند، این بازار تا حد زیادی مختل میشود (ثبت و پروسس باید طوری باشد که در شرایط صدمه، بتواند موقتا بصورت غیرآنلاین ادامه یابد)
(مهم: باید نظرخواهی کنم از چند نفر اقتصاددان، متخصص تجارت انبوه، متخصص استاندارد و مخصوصا حقوقدان تجارت. آیا باید جداجدا مشورت کنم یا اینکه بصورت مثلا میزگرد یا جلسه توفان فکری یا چی؟)
به قلم عیسی پیلهور (راه ارتباطی با نگارنده @Issa_pilehvar )
✅ @karkhone
خلاصه ایده:
1- هر فرد حقیقی و حقوقی میتواند هر نیاز خود را پیشخرید کند اعم از محصولات یا خدمات.
2- هر پیشخرید شامل چند فیلد اساسی است:
مشخصات کلی (مثلا یخچال تیپ فلان، دوره تحصیلی فلان، خدمات تشخیص/ درمان فلان بیماری)
تاریخی که محصولات/ خدمات مورد نیاز است
میزان پیشپرداخت (مقداری از قیمت که خریدار موقع ثبت پیشخرید پرداخت میکند)
نحوه تسویه (موقع دریافت محصول/ خدمت با بصورت اقساطی)
3- هر تاجر (شفافی*) میتواند محصولات و خدماتی را به مردم پیشفروش کند.
4- اسناد خرید و فروش هر محصول در بازار قابل خرید و فروش است
5- ارائه مشاوره رسمی به عموم مردم که دو نوع مشاوره است:
یک راهنمای استاندارد شامل توصیههایی برای شناسایی و اولویتبندی نیازها برای افراد حقیقی و خانوادههاست مثل نیازهای سلامتی، تحصیلی، شغلی و اسکان.
یکه راهنمای نحوه ثبت پیشخرید، نحوه انتخاب تاجر معتبر، و نحوه پیشپرداخت و پرداخت.
(احتمالا مشاوره مشابهی برای SME ها هم لازم/ مفید باشد. بعلاوه ارائه مشاورههای خصوصی به افراد حقیقی و حقوقی نیز مجاز و مفید است.)
6- تولیدکنندگان و ارائه کنندگان مختلف نیز میتوانند محصولات/ خدمات آتی خود را پیشفروش کنند.
7- سوسیدهای عمومی فقط شامل امور ضروری، تکالیف قانون اساسی و امور اضطراری میشود و در موارد دیگر قیمتها در بازار آزاد تعیین میشود.
8- کلیه دستگاههای عمومی موظف به تامین محصولات و خدمات مورد نیاز از بازار پیشخرید، و موظف به عرضه محصولات و خدمات خود در بازارند (کمک و کیف این را باید بیشتر فکر و مشورت کنم هنوز مطمئن نیستم ولی حتما باید تابع قانون تجارت مثل خصوصیها باشند)
منظور شفاف بودن گردش مالی مربوط به این پیشخریدها و پیشفروشهاست
فواید:
پیشخریدها بخاطر داشتن عنصر پیشپرداخت، سیگنال معتبر و قابل اتکا به تجار و تولیدکنندگان میدهد که چگونه سرمایهگذاری کنند.
افراد میتواند ذخیره اندک خود را صرف پیشخرید موارد مهم و باارزش کنند
سرمایهگذاران میتوانند با ملاحظه سیگنالهای قابل اتکای پیشخرید، اقدام به سرمایهگذاری کنند.
ترکیب پیشخریدها و پیشفروشها علامت خیلی مفیدی برای مقامات عمومی خواهد بود اگر در سیاستگذاری و اجرا تابع قوانین معتبر و حقوق افراد باشند.
معایب:
افراد طبقه محروم آمادگی ذهنی پیشخرید ندارند و اگر راهنمایی خوبی نشوند ممکن اسیر رقابتی شوند که دیگران در آن بمراتب آمادهترند.
تضمین استاندارد محصولات، مسئله مهمی است و تجار و تولیدکنندگان نزدیک به مقامات عمومی، میتوانند حداقل در کوتاه مدت، اجناس و خدمات با کیفیت کمتر را به مشتریان (مخصوصا در مناطق محروم و اقلیتنشین) قالب کنند و با استناد به برخی بندهای مبهم قراردادی، در قبال کمفروشی مواخذه نشوند.
تجار و تولیدکنندگان نزدیک به مقامات عمومی، میتوانند با استناد به فعالیت در این زمینه از رانتهای فراوانی استفاده کنند.
اگر زیرساخت الکترونیک کشور صدمه جدی ببیند، این بازار تا حد زیادی مختل میشود (ثبت و پروسس باید طوری باشد که در شرایط صدمه، بتواند موقتا بصورت غیرآنلاین ادامه یابد)
(مهم: باید نظرخواهی کنم از چند نفر اقتصاددان، متخصص تجارت انبوه، متخصص استاندارد و مخصوصا حقوقدان تجارت. آیا باید جداجدا مشورت کنم یا اینکه بصورت مثلا میزگرد یا جلسه توفان فکری یا چی؟)
به قلم عیسی پیلهور (راه ارتباطی با نگارنده @Issa_pilehvar )
✅ @karkhone