داریوش آشوری
شاه نمیتوانست مدیریت واحدهای بزرگ صنعتی را از قدرت خود مستقل ببیند. میخواست که همگی تحت فرمانش باشند. مثلا، ناگهان دستور میداد مزد کارگران باید فلانقدر باشد یا عیدی کارگران باید به فلان صورت پرداخت شود. کارگران هم ناگهان برمیخاستند و اجرای «فرمان اعلیحضرت» را از کارفرما مطالبه میکردند. بازتاب این حرفها در بازار فشار تورمی بزرگی ایجاد میکرد. نتیجه این شد که صاحبان تجربههای بزرگی مثل برادران لاجوردی در گروه بهشهر و دیگران، کارخانههاشان را به گرو به بانکها بسپارند و پولها را به خارج از کشور ببرند.
از کارشناسان وقت سازمان برنامه
✅ @karkhone
شاه نمیتوانست مدیریت واحدهای بزرگ صنعتی را از قدرت خود مستقل ببیند. میخواست که همگی تحت فرمانش باشند. مثلا، ناگهان دستور میداد مزد کارگران باید فلانقدر باشد یا عیدی کارگران باید به فلان صورت پرداخت شود. کارگران هم ناگهان برمیخاستند و اجرای «فرمان اعلیحضرت» را از کارفرما مطالبه میکردند. بازتاب این حرفها در بازار فشار تورمی بزرگی ایجاد میکرد. نتیجه این شد که صاحبان تجربههای بزرگی مثل برادران لاجوردی در گروه بهشهر و دیگران، کارخانههاشان را به گرو به بانکها بسپارند و پولها را به خارج از کشور ببرند.
از کارشناسان وقت سازمان برنامه
✅ @karkhone
انتخاب سوال!
در امتحان نهایی که در طول زندگی در مدرسه و دانشگاه تجربه کردیم همیشه تعدادی سوال اجباری داشتیم که باید حل میکردیم. خودمون هیچوقت حق انتخاب سوالاتمون رو نداشتیم. هوش و توانمندی شامل یک رقابت سرسخت میشد و برندگان این رقابت کسانی بودند که این سوالات اجباری که توسط معلم انتخاب شده بود رو درست حل کنند.
در بازارهای مالی داستان به کلی متفاوته. هوش و ذکاوت جور دیگری تعریف میشه. اینجا حق انتخاب داریم. سوالات بیشمارند و ما میتونیم به این سوالات جواب بدیم یا اینکه از روشون رد شیم و نادیده بگیریمشون.
در یک بازار کوچک مثل بازار ایران هزار نماد و فرصت مختلف وجود داره و یک معاملهگر باید بگرده و سوالی رو پیدا کنه که قادر به حل کردنش باشه. چیزی که آرزوی دوران تحصیلمون بود! فکر کنید معلمی به دانشجوهاش میگفت خودتون برید سوالاتی که بلدید رو پیدا کنید و همونها رو امتحان بدید!!
اینجا هوش یعنی انتخاب درست سوالات و متاسفانه مشکل اصلی اینه که این کار از چیزی که به نظر میاد خیلی سخت تره. انتخاب درست سوال یعنی گاهی اوقات باید بنشینیم کنار و دنبال سوال نگردیم و کاری نکنیم. اگر زمانی سهمی رو نفهمیدیم اجباری نیست سمتش بریم. آدم عاقل نمیشینه پای سوالی که بلد نیست!! خلاصه هوش مالی یعنی گشتن و انتخاب سوال درست.
از زاویه جدید به داستان نگاه کنیم. ما در این بازار حق انتخاب داریم. به جای اینکه اولین سوالی که دیدیم رو بدون در نظر گرفتن شرایط و تواناییمون انتخاب کنیم گاهی باید بیشتر بگردیم. مطمئنا یک گوشه کناری یک سوال خیلی ساده هست که ما با اعتماد به نفس بیشتری میتونیم حلش کنیم.
تا حالا دیدید کسی اسلحه بذاره رو شقیقه کسی و بگه همین الان باید نظرتو درباره این سهم بگی وگرنه… ؟
علی احمدی؛ دانشجوی دکتری مالی دانشگاه یورک
✅ @karkhone
در امتحان نهایی که در طول زندگی در مدرسه و دانشگاه تجربه کردیم همیشه تعدادی سوال اجباری داشتیم که باید حل میکردیم. خودمون هیچوقت حق انتخاب سوالاتمون رو نداشتیم. هوش و توانمندی شامل یک رقابت سرسخت میشد و برندگان این رقابت کسانی بودند که این سوالات اجباری که توسط معلم انتخاب شده بود رو درست حل کنند.
در بازارهای مالی داستان به کلی متفاوته. هوش و ذکاوت جور دیگری تعریف میشه. اینجا حق انتخاب داریم. سوالات بیشمارند و ما میتونیم به این سوالات جواب بدیم یا اینکه از روشون رد شیم و نادیده بگیریمشون.
در یک بازار کوچک مثل بازار ایران هزار نماد و فرصت مختلف وجود داره و یک معاملهگر باید بگرده و سوالی رو پیدا کنه که قادر به حل کردنش باشه. چیزی که آرزوی دوران تحصیلمون بود! فکر کنید معلمی به دانشجوهاش میگفت خودتون برید سوالاتی که بلدید رو پیدا کنید و همونها رو امتحان بدید!!
اینجا هوش یعنی انتخاب درست سوالات و متاسفانه مشکل اصلی اینه که این کار از چیزی که به نظر میاد خیلی سخت تره. انتخاب درست سوال یعنی گاهی اوقات باید بنشینیم کنار و دنبال سوال نگردیم و کاری نکنیم. اگر زمانی سهمی رو نفهمیدیم اجباری نیست سمتش بریم. آدم عاقل نمیشینه پای سوالی که بلد نیست!! خلاصه هوش مالی یعنی گشتن و انتخاب سوال درست.
از زاویه جدید به داستان نگاه کنیم. ما در این بازار حق انتخاب داریم. به جای اینکه اولین سوالی که دیدیم رو بدون در نظر گرفتن شرایط و تواناییمون انتخاب کنیم گاهی باید بیشتر بگردیم. مطمئنا یک گوشه کناری یک سوال خیلی ساده هست که ما با اعتماد به نفس بیشتری میتونیم حلش کنیم.
تا حالا دیدید کسی اسلحه بذاره رو شقیقه کسی و بگه همین الان باید نظرتو درباره این سهم بگی وگرنه… ؟
علی احمدی؛ دانشجوی دکتری مالی دانشگاه یورک
✅ @karkhone
خاطره عزت الله سحابي از برخوردهاي تحقيرآميز با كارفرمايان در اوايل پيروزي انقلاب
مدیر کارخانه را از بالای کوره ذوب فلز آویزان میکردند تا مثلا حقوق ها را چند درصد افرایش دهد !
یکی از دلایل تحقیر کارفرمایان و مدیران صنایع در سالهای اول و دوم بعد از پیروزی انقلاب، نفوذ گروههای مارکسیستی در میان کارگران کارخانهها بود. برای اینکه بدانید صنعت ایران چه روزهایی را از سر گذرانده است به این خاطره توجه کنید
مرحوم مهندس عزت الله سحابی میگوید:
در اسفند ۵۸ که دولت موقت تشکیل شد، صاحبان بسیاری از صنایع یا فرار کرده بودند و یا پنهان شده بودند و جرات نمیکردند که جلو بیایند. بنابراین بسیاری از کارخانهها در کنترل شورای کارگری بود.
حزب کمونیست کارگران یکی از نیروهای فعال در میان کارگران طی آن سالها بود و تحریکاتی در میان کارگران داشت و حتی مدیران که ما برای کارخانهها تعیین میکردیم نیز از دست آنها امنیت نداشتند.
اینها مثلا دست و پای مدیر کارخانه را به زور میگرفتند و به عنوان تهدید او را از بالای کوره ذوب فلز آویزان میکردند و از او اجازه میگرفتند که مثلا ۵۰۰ تومان به حقوق کارگران اضافه شود!
اگر هم یک کارخانه یک امتیاز به کارگران میداد تمام کارخانههای دیگرآن منطقه حتی با زور هم که شده آن امتیاز را میگرفتند. در واقع نوعی مسابقه امتیاز گرفتن بود.آن هم با زور و از طریق تسلط شوراهای کارگری بر مدیریت کارخانه ها!
منبع: «اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی» نوشته بهمن احمدی امویی، چاپ ۱۳۸۵، صفحه ۱۷
✅ @karkhone
مدیر کارخانه را از بالای کوره ذوب فلز آویزان میکردند تا مثلا حقوق ها را چند درصد افرایش دهد !
یکی از دلایل تحقیر کارفرمایان و مدیران صنایع در سالهای اول و دوم بعد از پیروزی انقلاب، نفوذ گروههای مارکسیستی در میان کارگران کارخانهها بود. برای اینکه بدانید صنعت ایران چه روزهایی را از سر گذرانده است به این خاطره توجه کنید
مرحوم مهندس عزت الله سحابی میگوید:
در اسفند ۵۸ که دولت موقت تشکیل شد، صاحبان بسیاری از صنایع یا فرار کرده بودند و یا پنهان شده بودند و جرات نمیکردند که جلو بیایند. بنابراین بسیاری از کارخانهها در کنترل شورای کارگری بود.
حزب کمونیست کارگران یکی از نیروهای فعال در میان کارگران طی آن سالها بود و تحریکاتی در میان کارگران داشت و حتی مدیران که ما برای کارخانهها تعیین میکردیم نیز از دست آنها امنیت نداشتند.
اینها مثلا دست و پای مدیر کارخانه را به زور میگرفتند و به عنوان تهدید او را از بالای کوره ذوب فلز آویزان میکردند و از او اجازه میگرفتند که مثلا ۵۰۰ تومان به حقوق کارگران اضافه شود!
اگر هم یک کارخانه یک امتیاز به کارگران میداد تمام کارخانههای دیگرآن منطقه حتی با زور هم که شده آن امتیاز را میگرفتند. در واقع نوعی مسابقه امتیاز گرفتن بود.آن هم با زور و از طریق تسلط شوراهای کارگری بر مدیریت کارخانه ها!
منبع: «اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی» نوشته بهمن احمدی امویی، چاپ ۱۳۸۵، صفحه ۱۷
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ایلان ماسک از صفر شروع کرد. مهاجری بود با یک دلار در روز درآمد. در آمریکا درس خواند، ارتباطات جدید ساخت، کسب و کار خودش را راه انداخت و رویاهایش را دنبال کرد. اسپیس ایکس از دل یک پروژه دولتی آغاز نشد بلکه از یک انگیزه فردی برخواست؛ انگیزه ایلان برای رفتن به مریخ.
برای رفتن به مریخ به راکت نیاز بود.قیمت راکت در آمریکا حدود ۶۵ میلیون دلار بود. ایلان می دانست که قیمت تمام شده راکت فقط ۲ درصد این رقم است اما بوروکراسی دولتی و نبود رقابت اجازه نمیداد یک کنشگر اقتصادی مثل ایلان به رویای خود برسد. پس ایلان تصمیم گرفت راکت را خود بسازد. راکتی که ساخته شد و تاریخ را برای همیشه عوض کرد. اسپیس ایکس، شرکت خصوصیِ ایلان ماسک دیروز با پرتاب فالکن ۹ به اولین شرکت خصوصی در جهان تبدیل شد که توانست انسانی را به فضا ببرد.
برای من قسمت شگفت انگیز داستان فقط ماجراجویی شخصی ایلان ماسک نیست بلکه سیستمی است که چنین چیزی را ممکن میسازد. سیستم اقتصادی، اجتماعی و سیاسی که یک انسان را از یک دلار در روز به فتح مریخ میرساند شاید شگفت انگیزترین دستاورد بشر تا به امروز باشد.
✅ @karkhone
برای رفتن به مریخ به راکت نیاز بود.قیمت راکت در آمریکا حدود ۶۵ میلیون دلار بود. ایلان می دانست که قیمت تمام شده راکت فقط ۲ درصد این رقم است اما بوروکراسی دولتی و نبود رقابت اجازه نمیداد یک کنشگر اقتصادی مثل ایلان به رویای خود برسد. پس ایلان تصمیم گرفت راکت را خود بسازد. راکتی که ساخته شد و تاریخ را برای همیشه عوض کرد. اسپیس ایکس، شرکت خصوصیِ ایلان ماسک دیروز با پرتاب فالکن ۹ به اولین شرکت خصوصی در جهان تبدیل شد که توانست انسانی را به فضا ببرد.
برای من قسمت شگفت انگیز داستان فقط ماجراجویی شخصی ایلان ماسک نیست بلکه سیستمی است که چنین چیزی را ممکن میسازد. سیستم اقتصادی، اجتماعی و سیاسی که یک انسان را از یک دلار در روز به فتح مریخ میرساند شاید شگفت انگیزترین دستاورد بشر تا به امروز باشد.
✅ @karkhone
اوقات خوش آن بود که با دوست بهسر شد / باقی همه بیحاصلی و بیخبری بود
شوفاژکار محصول مشترک همکاریش بود با مرحوم عزیز الله علاالدینی. خیلی دوری هم رو طاقت نیاوردن و امروز علی اصغر حاجیبابا بنیانگذار صنایع فروآلیاژ ایران نیز به جرگه یارانش پیوست.
رضی الله عنهم جمیعا
✅ @karkhone
شوفاژکار محصول مشترک همکاریش بود با مرحوم عزیز الله علاالدینی. خیلی دوری هم رو طاقت نیاوردن و امروز علی اصغر حاجیبابا بنیانگذار صنایع فروآلیاژ ایران نیز به جرگه یارانش پیوست.
رضی الله عنهم جمیعا
✅ @karkhone
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
اوقات خوش آن بود که با دوست بهسر شد / باقی همه بیحاصلی و بیخبری بود شوفاژکار محصول مشترک همکاریش بود با مرحوم عزیز الله علاالدینی. خیلی دوری هم رو طاقت نیاوردن و امروز علی اصغر حاجیبابا بنیانگذار صنایع فروآلیاژ ایران نیز به جرگه یارانش پیوست. رضی الله…
از پنبه تا آتش
به یاد مرحوم علیاصغر حاجی بابا
در میان کارآفرینان ایرانی شاید زندگی هیچکس به اندازه اصغر حاجی بابا پر فراز و نشیب نبوده است. در وقایع 28 مرداد کسب وکارش را در خطر جدی میبیند. در دهه 40 پایش ناخواسته به ماجرای ترور حسنعلی منصور کشیده میشود و تا پای اعدام پیش میرود و در وقوع انقلاب 57 نیز از سوی کارگران تهدید به مرگ میشود. دانستن زندگی پر ماجرایش درسهای بیشماری دارد.
علی اصغر حاجی بابا کارش را در یک مغازه لحافدوزی آغاز میکند. مدتی بعد تصمیم میگیرد مستقل شود و با شراکت یکی از برادرانش کارگاه لحافدوزی دایر میکند و کسب و کارش میگیرد.
او که از طرفداران جبهه ملی است، در ارتباط با کودتای 28 مرداد و قیام 30 تیر، با تهدید ساواک مواجه میشود. حاجی بابا پیش خودش میگوید اگر یک کبریت به پنبه و لحاف برسد هست و نیستش از بین میرود. نصیحت پدرش یادش میآید که گفته بود «خواهی بشوی گنده / آهن بخر و پنبه». او که تجارت پنبه را پر ریسک میبیند، به تجارت آهن رو میآورد و موفقتر و سرشناستر میشود.
در سال 1341 به فکر تولید میافتد و احساس میکند کشور به صنعت ریختهگری نیاز دارد. برای جذب سرمایه در بازار تهران فراخوان میدهد اما مورد استقبال قرار نمیگیرد اما برادران تحصیلی که بنیانگذار شیرآلات «شیبه» هستند، شراکت با او را میپذیرند و به این ترتیب در سال 1342 کارخانه پارس متال تاسیس میشود. پارس متال اولین کارخانه ریختهگری مدرن بود که با برق و کورههای ذوب برقی، تولید لولهها و اتصالات آب و فاضلاب را در ایران شروع کرد که از نظر کیفیت با نمونه مشابه آلمانی خود رقابت میکرد. در سال 1347 سهامش را به برادران تحصیلی و عدهای دیگر از شرکایش واگذار و در سال 1350 کارخانه شوفاژکار را احداث میکند و به این ترتیب تولید دیگهای چدنی حرارت مرکزی برای اولین بار در ایران آغاز میشود که نوعی وسیله گرمایش جدید و مدرن در آن دوران بود.
پس از انقلاب با توجه به اینکه صنایع ریختهگری ایران در تامین مواد اولیه ریختهگری مشکلاتی داشتند، مرحوم حاجی بابا تصمیم میگیرد زنجیره مواد اولیه ریختهگری در ایران را کامل کند و در سال 1360 به دنبال تاسیس کارخانه فروسیلیس در سمنان میرود. در سال 1364 ساخت کارخانه رزیتان و در سال 1366 قالبسازی ایران مدل را آغاز میکند تا این سه واحد بتوانند مواد اولیه صنایع ریختهگری و فولاد کشور را تامین کنند.
داستان ترور حسنعلی منصور و بریدن حکم اعدام برای علی اصغر حاجی بابا هم خواندنی است؛ ماجرا از این قرار بوده که چون ترور منصور به دست محمد بخارایی، از کارکنان آهنفروشی علیاصغر حاجیبابا، رخ داده، او را نیز به ظن همدستی در قتل دستگیر کرده و تا آستانه اعدام پیش میبرند.
مرحوم حاجیبابا برایم تعریف کرد که محمد بخارایی مدتی در مغازه آهنفروشی شاگردش بوده و مدتی بعد از جدایی، حسنعلی منصور- نخست وزیر- را ترور کرده است. او را نیز دستگیر میکنند و همراه با پنج نفر دیگر به اتهام ترور نخست وزیر،پای میز محاکمه میکشانند و حکم اعدام میدهند. خبر حکم اعدامشان در صفحه اول روزنامه اطلاعات منتشر میشود اما حکومت زود میفهمد که حاجی بابا در این فقره بیگناه است و با تلاشهای همسرش روز بعد خبری که در اطلاعات منتشر شده ، تکذیب میشود و در بررسیها نیز میفهمند که او در این ترور نقشی نداشته است.
زمانی که در اتاق ایران حضور داشتم، فیلم «پنبه تا آتش» را دیدم. فیلمی که روایتگر سالها رنج و تلاش مرحوم حاجی بابا از حجره لحافدوزی تا صنایع ریختهگری و فروآلیاژ است. فیلم را ببینید تا ببینید در طول این همه سال بر کارآفرینان ایرانی چه گذشته است.
روحش شاد و یادش به بزرگی و کرامت، گرامی.
محسن جلالپور
✅ @karkhone
به یاد مرحوم علیاصغر حاجی بابا
در میان کارآفرینان ایرانی شاید زندگی هیچکس به اندازه اصغر حاجی بابا پر فراز و نشیب نبوده است. در وقایع 28 مرداد کسب وکارش را در خطر جدی میبیند. در دهه 40 پایش ناخواسته به ماجرای ترور حسنعلی منصور کشیده میشود و تا پای اعدام پیش میرود و در وقوع انقلاب 57 نیز از سوی کارگران تهدید به مرگ میشود. دانستن زندگی پر ماجرایش درسهای بیشماری دارد.
علی اصغر حاجی بابا کارش را در یک مغازه لحافدوزی آغاز میکند. مدتی بعد تصمیم میگیرد مستقل شود و با شراکت یکی از برادرانش کارگاه لحافدوزی دایر میکند و کسب و کارش میگیرد.
او که از طرفداران جبهه ملی است، در ارتباط با کودتای 28 مرداد و قیام 30 تیر، با تهدید ساواک مواجه میشود. حاجی بابا پیش خودش میگوید اگر یک کبریت به پنبه و لحاف برسد هست و نیستش از بین میرود. نصیحت پدرش یادش میآید که گفته بود «خواهی بشوی گنده / آهن بخر و پنبه». او که تجارت پنبه را پر ریسک میبیند، به تجارت آهن رو میآورد و موفقتر و سرشناستر میشود.
در سال 1341 به فکر تولید میافتد و احساس میکند کشور به صنعت ریختهگری نیاز دارد. برای جذب سرمایه در بازار تهران فراخوان میدهد اما مورد استقبال قرار نمیگیرد اما برادران تحصیلی که بنیانگذار شیرآلات «شیبه» هستند، شراکت با او را میپذیرند و به این ترتیب در سال 1342 کارخانه پارس متال تاسیس میشود. پارس متال اولین کارخانه ریختهگری مدرن بود که با برق و کورههای ذوب برقی، تولید لولهها و اتصالات آب و فاضلاب را در ایران شروع کرد که از نظر کیفیت با نمونه مشابه آلمانی خود رقابت میکرد. در سال 1347 سهامش را به برادران تحصیلی و عدهای دیگر از شرکایش واگذار و در سال 1350 کارخانه شوفاژکار را احداث میکند و به این ترتیب تولید دیگهای چدنی حرارت مرکزی برای اولین بار در ایران آغاز میشود که نوعی وسیله گرمایش جدید و مدرن در آن دوران بود.
پس از انقلاب با توجه به اینکه صنایع ریختهگری ایران در تامین مواد اولیه ریختهگری مشکلاتی داشتند، مرحوم حاجی بابا تصمیم میگیرد زنجیره مواد اولیه ریختهگری در ایران را کامل کند و در سال 1360 به دنبال تاسیس کارخانه فروسیلیس در سمنان میرود. در سال 1364 ساخت کارخانه رزیتان و در سال 1366 قالبسازی ایران مدل را آغاز میکند تا این سه واحد بتوانند مواد اولیه صنایع ریختهگری و فولاد کشور را تامین کنند.
داستان ترور حسنعلی منصور و بریدن حکم اعدام برای علی اصغر حاجی بابا هم خواندنی است؛ ماجرا از این قرار بوده که چون ترور منصور به دست محمد بخارایی، از کارکنان آهنفروشی علیاصغر حاجیبابا، رخ داده، او را نیز به ظن همدستی در قتل دستگیر کرده و تا آستانه اعدام پیش میبرند.
مرحوم حاجیبابا برایم تعریف کرد که محمد بخارایی مدتی در مغازه آهنفروشی شاگردش بوده و مدتی بعد از جدایی، حسنعلی منصور- نخست وزیر- را ترور کرده است. او را نیز دستگیر میکنند و همراه با پنج نفر دیگر به اتهام ترور نخست وزیر،پای میز محاکمه میکشانند و حکم اعدام میدهند. خبر حکم اعدامشان در صفحه اول روزنامه اطلاعات منتشر میشود اما حکومت زود میفهمد که حاجی بابا در این فقره بیگناه است و با تلاشهای همسرش روز بعد خبری که در اطلاعات منتشر شده ، تکذیب میشود و در بررسیها نیز میفهمند که او در این ترور نقشی نداشته است.
زمانی که در اتاق ایران حضور داشتم، فیلم «پنبه تا آتش» را دیدم. فیلمی که روایتگر سالها رنج و تلاش مرحوم حاجی بابا از حجره لحافدوزی تا صنایع ریختهگری و فروآلیاژ است. فیلم را ببینید تا ببینید در طول این همه سال بر کارآفرینان ایرانی چه گذشته است.
روحش شاد و یادش به بزرگی و کرامت، گرامی.
محسن جلالپور
✅ @karkhone
دوستان را کی کنی محروم / تو که با دشمنان نظر داری
به حمد الله در حال تبدیل کاخ سفید به حسینیه هستیم منتهی بیخ گوش خودمون داریم افرادی رو که با تبر بزنیشون تبر به ستوه در میاد.
متن خبر به نقل از عصرایران:
شاید ویژهترین استخدام نفتی نمایندگان، مربوط به الیاس حضرتی باشد؛ نمایندهای که یکبار در دوران زنگنه اول، به نفت رفت و بازنشسته شد و حالا دوباره به نفت برگشته است.
به گزارش عصرخبر، سمت سازمانی که اکنون برای وی در نظر گرفتهشده در سیستم جامع نیروی انسانی، سمت بازرس ارشد در اداره کل بازرسی وزارت نفت است و بهاحتمال فراوان مدیرکل بازرسی وزارت نفت میشود.
✅ @karkhone
به حمد الله در حال تبدیل کاخ سفید به حسینیه هستیم منتهی بیخ گوش خودمون داریم افرادی رو که با تبر بزنیشون تبر به ستوه در میاد.
متن خبر به نقل از عصرایران:
شاید ویژهترین استخدام نفتی نمایندگان، مربوط به الیاس حضرتی باشد؛ نمایندهای که یکبار در دوران زنگنه اول، به نفت رفت و بازنشسته شد و حالا دوباره به نفت برگشته است.
به گزارش عصرخبر، سمت سازمانی که اکنون برای وی در نظر گرفتهشده در سیستم جامع نیروی انسانی، سمت بازرس ارشد در اداره کل بازرسی وزارت نفت است و بهاحتمال فراوان مدیرکل بازرسی وزارت نفت میشود.
✅ @karkhone
ارزشمند ترین شرکت های استارتاپی در دنیا
بررسی های شرکت فن آوری CB Insights نشان می دهد ارزشمند ترین استارتاپ دنیا شرکت چینی Bytedance است که در حوزه هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی فعال است و برآورد می شود که ارزش این استارتاپ حدود 75 میلیارد دلار است.
همچنین بعد از آن نیز استارتاپهای Didi سرویس دهنده حمل و نقل، Stripe خدمات دهنده فن آوری های مالی، SpaceX خدمات دهنده مسافرت های فضائی، Airbnb پلتفرم اشتراک مکانهای اقامتی، Kuaishou سرویس به اشتراک گذاری ویدیو، Paytm شرکت تجارت الکترونیکی، Epic سازنده بازیهای ویدیوئی، DJI سازنده پهپادهای فیلمبرداری و در نهایت سرویس دهنده حمل و نقل Grab به ترتیب ارزشمندترین استارتاپهای دنیا محسوب می شوند.
نکته حائز اهمیت آنست که غیر از استارتاپ سنگاپوری Grab و استارتاپ هندی Paytm همگی ده استارتاپ ارزشمند دنیا آمریکایی و یا چینی هستند.
✅ @karkhone
بررسی های شرکت فن آوری CB Insights نشان می دهد ارزشمند ترین استارتاپ دنیا شرکت چینی Bytedance است که در حوزه هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی فعال است و برآورد می شود که ارزش این استارتاپ حدود 75 میلیارد دلار است.
همچنین بعد از آن نیز استارتاپهای Didi سرویس دهنده حمل و نقل، Stripe خدمات دهنده فن آوری های مالی، SpaceX خدمات دهنده مسافرت های فضائی، Airbnb پلتفرم اشتراک مکانهای اقامتی، Kuaishou سرویس به اشتراک گذاری ویدیو، Paytm شرکت تجارت الکترونیکی، Epic سازنده بازیهای ویدیوئی، DJI سازنده پهپادهای فیلمبرداری و در نهایت سرویس دهنده حمل و نقل Grab به ترتیب ارزشمندترین استارتاپهای دنیا محسوب می شوند.
نکته حائز اهمیت آنست که غیر از استارتاپ سنگاپوری Grab و استارتاپ هندی Paytm همگی ده استارتاپ ارزشمند دنیا آمریکایی و یا چینی هستند.
✅ @karkhone
داستان "سهام چرخه اي"
چرا خودرو سازي ايران به بخش خصوصي نرسيد؟
صنعت خودروسازی بعد از صنعت نفت، بزرگترین صنعت کشور محسوب میشود، شرایط نامتعادل صنعت خودرو، دولت را به سمتی میبرد که با طرح «ساماندهی صنعت خودرو» که مشکل خودروسازیها را دولتی بودن آن میداند، همراه میشود و در تلاش است تا صنایع خودروسازی به بخش خصوصی واگذار شود.
نارسایی ناشی از خصوصیسازی در شرکتهای خودروساز باعث بوجود آمدن یک سیستم پیچیده شده است.
با بررسی سهامداران دو شرکت بزرگ خودروساز، متوجه میشویم که آنها با استفاده از مدل «سهام چرخهای» ساختار تودرتویی برای خود ایجاد کردهاند که میتوانند نقش بسزایی در تصمیمات دولت ایفا کنند.
ساختار آنها حکایت از شرکتهایی دارد که نه به بخش خصوصی واقعی تعلق دارند و نه سرمایهای برای تشکیل داشتهاند، بلکه تنها با تاسیس این شرکتهای جدید، فروش سهام به آنها صورت گرفته در واقع آنها خود سهام خود را خریدهاند.
به طور مثال در شرکت سایپا همین سیستم حاکم است. شرکتهای سرمایهگذاری گروه صنعتی رنا، پیشگامان بازرگانی ستاره تابان، شرکت سرمایهگذاری سایپا، تجارت الكترونيك خودرو تابان، سرمایهگذاری و توسعه نیوان ابتکار و شرکت توسعه سرمایه رادین در مجموع ۹۵/۴۲ درصد از سهام شرکت سایپا را در اختیار دارند.
در حالیکه مالکیت بخش عمده و حاکمیت مدیریتی این شرکتها در اختیار شرکت سایپا و زیرمجموعههایش است و از این طریق سهامداری چرخهای به شکلی بسیار گسترده در این شرکت انجام شده است.
این ساختار پیچیده یک حلقه بسته مدیریتی را فراهم میکند که منجر به کوچکشدن شرکت شده و باعث میشود در این چرخه پول بلوکه شده و عملاً هیچگونه خصوصیسازیای صورت نگیرد.
✅ @karkhone
چرا خودرو سازي ايران به بخش خصوصي نرسيد؟
صنعت خودروسازی بعد از صنعت نفت، بزرگترین صنعت کشور محسوب میشود، شرایط نامتعادل صنعت خودرو، دولت را به سمتی میبرد که با طرح «ساماندهی صنعت خودرو» که مشکل خودروسازیها را دولتی بودن آن میداند، همراه میشود و در تلاش است تا صنایع خودروسازی به بخش خصوصی واگذار شود.
نارسایی ناشی از خصوصیسازی در شرکتهای خودروساز باعث بوجود آمدن یک سیستم پیچیده شده است.
با بررسی سهامداران دو شرکت بزرگ خودروساز، متوجه میشویم که آنها با استفاده از مدل «سهام چرخهای» ساختار تودرتویی برای خود ایجاد کردهاند که میتوانند نقش بسزایی در تصمیمات دولت ایفا کنند.
ساختار آنها حکایت از شرکتهایی دارد که نه به بخش خصوصی واقعی تعلق دارند و نه سرمایهای برای تشکیل داشتهاند، بلکه تنها با تاسیس این شرکتهای جدید، فروش سهام به آنها صورت گرفته در واقع آنها خود سهام خود را خریدهاند.
به طور مثال در شرکت سایپا همین سیستم حاکم است. شرکتهای سرمایهگذاری گروه صنعتی رنا، پیشگامان بازرگانی ستاره تابان، شرکت سرمایهگذاری سایپا، تجارت الكترونيك خودرو تابان، سرمایهگذاری و توسعه نیوان ابتکار و شرکت توسعه سرمایه رادین در مجموع ۹۵/۴۲ درصد از سهام شرکت سایپا را در اختیار دارند.
در حالیکه مالکیت بخش عمده و حاکمیت مدیریتی این شرکتها در اختیار شرکت سایپا و زیرمجموعههایش است و از این طریق سهامداری چرخهای به شکلی بسیار گسترده در این شرکت انجام شده است.
این ساختار پیچیده یک حلقه بسته مدیریتی را فراهم میکند که منجر به کوچکشدن شرکت شده و باعث میشود در این چرخه پول بلوکه شده و عملاً هیچگونه خصوصیسازیای صورت نگیرد.
✅ @karkhone
از پنبه تا آتش
مروري بر فعاليت هاي "علی اصغر حاجی بابا"؛ پیشکسوت صنعت کشور
در روز سه شنبه ١٣ خرداد ١٣٩٩، "علی اصغر حاجی بابا" از بزرگان صنعت کشور و موسس برخی از مطرح ترین شرکت های صنایع ریخته گری و ماشین سازی دار فانی را وداع گفت.
وی با توجه به سابقه کارآفرینی و علاقه به تأسیس صنایع و همچنین مهارت بسیاری که در این رشته بهدست آورده بود، توانست در آبادانی و پیشرفت صنعتی وطن نقش مهمي ايفا كند و به آزادی و حاکمیت قانون در کشورش بیندیشد.
"علی اصغر حاجی بابا" در سال ١٣١٠ در تهران متولد شد. او در سن ۱۳ سالگی، پس از دریافت گواهی ششم ابتدایی، با شاگردی نزد پدر و سپس به اتفاق برادران، وارد شغل لحافدوزی شد و آن را تا حد نیمه کارخانهای توسعه داد.
خانواده حاجی بابا، در زمینه تجارت پنبه و عرضه مستقیم و گسترده محصولات خود در تهران و پخش آن در شهرستانها به فعالیت مشغول شدند.
او در جریان مقاومت در برابر کودتای ٢٨ مرداد تهدید به آتش کشیده شدن لحافدوزیاش از سوی کودتاچیان مواجه شد و در جریان انقلاب اسلامی هم از سوی تعدادی از کارگرانش تهدید به مرگ شد، کتک خورد و حتی سرش شکست.
وي از پنبه فروشی به آهن فروشی روی آورد، زخم کارگرانش را تحمل کرد و به کارآفرینی ادامه داد تا اینکه که به کارآفرین پیشکسوت و بنیانگذار صنایع ریختهگری و فروآلیاژ کشور شناخته شد.
در دهه ۱۳۴۰ با ترور حسنعلی منصور، به دست محمد بخارایی که از قضا مدتی شاگرد علی اصغر حاجی بابا بود، زندگی و شغل این کارآفرین ایرانی زیر فشار سیاسی حکومت قرار گرفت. مدتی دستگیر و با انتشار عکسش در روزنامهها، تهدید به اعدام شد.
حاجی بابا در سال ۱۳۴۲ کارخانه ریختهگری «پارس متال» و در سال ۱۳۵۰کارخانه «شوفاژکار» را تاسیس کرد.
قسمت مهمی از فعالیتهای کارآفرینی حاجی بابا در سالهای بعد از انقلاب رقم خورد که به عنوان مثال میتوان به تاسیس کارخانههای رزیتان (۱۳۶۰)، فروسیلیس ایران (۱۳۶۱) و احیای فروآلیاژ ازنا (۱۳۸۱) و توسعه شوفاژکار (۱۳۸۹) و نیز تاسیس انجمن مدیران صنایع ایران اشاره کرد.
حاجی بابا با هزاران ضربه سنگین به توسعه صنایعی میاندیشید که روزی به راهشان انداخته است و امروز اداره آنها را به فرزندان و نوه هایش میسپارد.
پسرش محسن حاجی بابا که ادامهدهنده راه پدر در صنعت است، بهتازگی مدیر عاملی کارخانه رزیتان را به عهده گرفته است و حال باید دید نسل سوم خانواده، میراث خانوادگی را که نه فقط چند کارخانه، بلکه دستاورد دهها سال عشقورزی به وطن است به کجا میبرند و تا کجاها میرسانند.
(شایان ذکر است مراسم ختم این کارآفرین فقید کشور نیز امروز از ساعت 15 الی 18 در مسجد الغدیر در میرداماد برقرار میباشد. )
✅ @karkhone
مروري بر فعاليت هاي "علی اصغر حاجی بابا"؛ پیشکسوت صنعت کشور
در روز سه شنبه ١٣ خرداد ١٣٩٩، "علی اصغر حاجی بابا" از بزرگان صنعت کشور و موسس برخی از مطرح ترین شرکت های صنایع ریخته گری و ماشین سازی دار فانی را وداع گفت.
وی با توجه به سابقه کارآفرینی و علاقه به تأسیس صنایع و همچنین مهارت بسیاری که در این رشته بهدست آورده بود، توانست در آبادانی و پیشرفت صنعتی وطن نقش مهمي ايفا كند و به آزادی و حاکمیت قانون در کشورش بیندیشد.
"علی اصغر حاجی بابا" در سال ١٣١٠ در تهران متولد شد. او در سن ۱۳ سالگی، پس از دریافت گواهی ششم ابتدایی، با شاگردی نزد پدر و سپس به اتفاق برادران، وارد شغل لحافدوزی شد و آن را تا حد نیمه کارخانهای توسعه داد.
خانواده حاجی بابا، در زمینه تجارت پنبه و عرضه مستقیم و گسترده محصولات خود در تهران و پخش آن در شهرستانها به فعالیت مشغول شدند.
او در جریان مقاومت در برابر کودتای ٢٨ مرداد تهدید به آتش کشیده شدن لحافدوزیاش از سوی کودتاچیان مواجه شد و در جریان انقلاب اسلامی هم از سوی تعدادی از کارگرانش تهدید به مرگ شد، کتک خورد و حتی سرش شکست.
وي از پنبه فروشی به آهن فروشی روی آورد، زخم کارگرانش را تحمل کرد و به کارآفرینی ادامه داد تا اینکه که به کارآفرین پیشکسوت و بنیانگذار صنایع ریختهگری و فروآلیاژ کشور شناخته شد.
در دهه ۱۳۴۰ با ترور حسنعلی منصور، به دست محمد بخارایی که از قضا مدتی شاگرد علی اصغر حاجی بابا بود، زندگی و شغل این کارآفرین ایرانی زیر فشار سیاسی حکومت قرار گرفت. مدتی دستگیر و با انتشار عکسش در روزنامهها، تهدید به اعدام شد.
حاجی بابا در سال ۱۳۴۲ کارخانه ریختهگری «پارس متال» و در سال ۱۳۵۰کارخانه «شوفاژکار» را تاسیس کرد.
قسمت مهمی از فعالیتهای کارآفرینی حاجی بابا در سالهای بعد از انقلاب رقم خورد که به عنوان مثال میتوان به تاسیس کارخانههای رزیتان (۱۳۶۰)، فروسیلیس ایران (۱۳۶۱) و احیای فروآلیاژ ازنا (۱۳۸۱) و توسعه شوفاژکار (۱۳۸۹) و نیز تاسیس انجمن مدیران صنایع ایران اشاره کرد.
حاجی بابا با هزاران ضربه سنگین به توسعه صنایعی میاندیشید که روزی به راهشان انداخته است و امروز اداره آنها را به فرزندان و نوه هایش میسپارد.
پسرش محسن حاجی بابا که ادامهدهنده راه پدر در صنعت است، بهتازگی مدیر عاملی کارخانه رزیتان را به عهده گرفته است و حال باید دید نسل سوم خانواده، میراث خانوادگی را که نه فقط چند کارخانه، بلکه دستاورد دهها سال عشقورزی به وطن است به کجا میبرند و تا کجاها میرسانند.
(شایان ذکر است مراسم ختم این کارآفرین فقید کشور نیز امروز از ساعت 15 الی 18 در مسجد الغدیر در میرداماد برقرار میباشد. )
✅ @karkhone
جایگزین قرعهکشی خودرو
مقدمه:
طرح قرعه کشی خودرو، با رکورد شگفت انگیز 8میلیون نفر ثبت نام کننده نشان داد برازنده عنوان "لاتاری ملی" است!
در این طرح، برندگان خوش شانس (یا خوش رانت! ) چند ده میلیون تومان سود میکنند ولی گیر بقیه مردم چیزی نمی آید.
به هرحال اگر این قرعه کشی واقعی باشد، بهتر از وضعیت قبلی است که مردم "سرکار" بودند و همه خودروهای ثبت نامی ظرف چند میلی ثانیه نصیب عده ای خاص میشد!
جالبه که وضعیت مشابهی هم در عرضه اولیه سهام حاکم بود:
عرضه اولیه سهام در ایران، معمولا به قیمت پایین تر از ارزش آن عرضه میشود و خریداران آن معمولا میتوانند درصد سود خوبی را کسب کنند. (حالا به درست و غلط این موضوع کاری نداریم)
در سالهای قبل، این موضوع محلی برای رانت خواری شده بود و سهامها معمولا به دست مردم عادی نمی رسید.
چند وقتی است که رویه خوبی در بورس حاکم شده است به اسم ثبت سفارش یا بوک بیلدینگ! به این ترتیب که کل سهام به طور مساوی بین همه متقاضیان تقسیم میشود، که هرچند رقم ناچیزی است ولی حداقل عادلانه تر است.
مثلا در عرضه اولیه سهام پگاه گیلان، حدود سه میلیون نفر شرکت کردند و به هرکسی رقم ناچیز 15هزار تومان سهام رسید!
ایده ابتکاری برای خودرو:
از آنجایی که قرار است قرعه کشی های دیگری هم برگزار شود، یک ایده جایگزین را مطرح میکنیم.
فلسفه وجودی این ایده از این قرار است حالا که قرار است رانتی توزیع شود چرا بین همه مردم، یا تعدادی زیادی از مردم، و به طور مساوی تقسیم نشود؟
ایده از این قرار است:
الان مثلا ایران خودرو قراره 5هزارتا پژو پارس به قیمت کارخانه (حدود 80میلیون تومان) بفروشد. برای این منظور برای هر پژو پارس، 80میلیون بن با ارزش اسمی یک تومان منتشر میشود
مردم هم ثبت سفارش میکنند و به هرکسی تعداد معدودی بن میرسد. مردم پول را پرداخت میکند و 80میلیون تومان به ازای هر خودرو به ایران خودرو میرسد.
حالا بازار ثانویه برای این بن ها تشکیل میشه. کسانی که واقعا قصد خرید خودرو دارند باید وارد این بازار ثانویه شوند و از بقیه مردم بن بخرند تا اینکه بتوانند به 80 میلیون بن برسند و بروند خودرویشان را از خودروساز تحویل بگیرند.
واضح است که قیمت این بن ها در بازار ثانویه بالا می رود تا جایی که قیمت خرید خودرو با بن، نزدیک قیمت بازار میشود.
البته تعدادی از مردم هم ممکن است بن های خود را نفروشند و به عنوان یک دارایی دیجیتال و باارزشمند نگه دارند.
همین جا یک فرصت برای ایران خودرو وجود دارد که با علم به این موضوع، بن های بیشتری منتشر کند و پول بیشتری از مردم جمع کند.
ولی تعهد دارد هر خریداری که 80میلیون بن آورد، یک پرشیا تحویلش دهد.
قیمت خودرو برحسب ریال ثابت نیست ولی برحسب بن ثابت باید بماند!
مزایای این طرح:
حذف رانتهای ناعادلانه ناشی از فساد و پارتی بازی و عدم تکرار تراژدی سلطان خودرو.
حذف رانتهای عادلانه! ناشی از قرعه کشی و در عوض تقسیم مساوی بین متقاضیان
حذف سود نامتعارف برای خودروساز و انتقال آن به مردم به طور مساوی
شکل گیری پول نیمه خصوصی با پشتوانه خودرو!
امکان تامین مالی برای خودروساز
کاملا غیر ربوی بودن
مصون بودن از تورم
امکان سرمایه گذاری مردم در خرید بن به جای احتکار کردن خودرو
برخی نکات فنی و اجرایی :
تجارب خوبی که درباره عرضه ETF دولت کسب شد میتواند اینجا به کار بیاید. مثلا این که از طریق همه بانکها عرضه شد و منحصر به یک عرضه کننده واحد نبود.
همچنین این عرضه اولیه از روی خطهای موبایل و دستگاههای پوز هم قابل ارائه است (مشابه شارژ تلفن همراه) معیار عرضه اولیه هم فقط یک چیز باشد : کد ملی
پیشنهاد میشود بازار ثانویه این بن ها، کاملا غیرمتمرکز باشد. حالا اگر در بورس تهران هم معامله شد، مانعی نیست ولی منحصر به آن نباشد.
برای این منظور شهروندان یک حساب یا کیف بن دیجیتال دارند که بن هایشان در آن ذخیره میشود و در عین حال به راحتی میتوانند بن هایشان را به دوست و آشنا و هرکسی که خواستند منتقل کنند. اگر لازم باشد از بستر بلاکچین هم میتوان کمک گرفت. به نظر میرسد بتوان ظرف چندماه زیرساخت این موضوع را آماده کرد.
مبانی نظری طرح:
برای آشنایی بیشتر با مبانی این طرح میتوانید به کتاب خصوصی سازی پول تالیف فردریک فون هایک برنده نوبل اقتصاد مراجعه کنید!
نکته پایانی:
دقت کنید که طرفدار این روش قیمت گذاری خودرو نیستم، ولی به هر حال اگر اصرار بر این وضعیت وجود دارد چه بهتر که این رانت شیرین بین همه مردم تقسیم شود.
دکتر مهدی نصرتی
✅ @karkhone
مقدمه:
طرح قرعه کشی خودرو، با رکورد شگفت انگیز 8میلیون نفر ثبت نام کننده نشان داد برازنده عنوان "لاتاری ملی" است!
در این طرح، برندگان خوش شانس (یا خوش رانت! ) چند ده میلیون تومان سود میکنند ولی گیر بقیه مردم چیزی نمی آید.
به هرحال اگر این قرعه کشی واقعی باشد، بهتر از وضعیت قبلی است که مردم "سرکار" بودند و همه خودروهای ثبت نامی ظرف چند میلی ثانیه نصیب عده ای خاص میشد!
جالبه که وضعیت مشابهی هم در عرضه اولیه سهام حاکم بود:
عرضه اولیه سهام در ایران، معمولا به قیمت پایین تر از ارزش آن عرضه میشود و خریداران آن معمولا میتوانند درصد سود خوبی را کسب کنند. (حالا به درست و غلط این موضوع کاری نداریم)
در سالهای قبل، این موضوع محلی برای رانت خواری شده بود و سهامها معمولا به دست مردم عادی نمی رسید.
چند وقتی است که رویه خوبی در بورس حاکم شده است به اسم ثبت سفارش یا بوک بیلدینگ! به این ترتیب که کل سهام به طور مساوی بین همه متقاضیان تقسیم میشود، که هرچند رقم ناچیزی است ولی حداقل عادلانه تر است.
مثلا در عرضه اولیه سهام پگاه گیلان، حدود سه میلیون نفر شرکت کردند و به هرکسی رقم ناچیز 15هزار تومان سهام رسید!
ایده ابتکاری برای خودرو:
از آنجایی که قرار است قرعه کشی های دیگری هم برگزار شود، یک ایده جایگزین را مطرح میکنیم.
فلسفه وجودی این ایده از این قرار است حالا که قرار است رانتی توزیع شود چرا بین همه مردم، یا تعدادی زیادی از مردم، و به طور مساوی تقسیم نشود؟
ایده از این قرار است:
الان مثلا ایران خودرو قراره 5هزارتا پژو پارس به قیمت کارخانه (حدود 80میلیون تومان) بفروشد. برای این منظور برای هر پژو پارس، 80میلیون بن با ارزش اسمی یک تومان منتشر میشود
مردم هم ثبت سفارش میکنند و به هرکسی تعداد معدودی بن میرسد. مردم پول را پرداخت میکند و 80میلیون تومان به ازای هر خودرو به ایران خودرو میرسد.
حالا بازار ثانویه برای این بن ها تشکیل میشه. کسانی که واقعا قصد خرید خودرو دارند باید وارد این بازار ثانویه شوند و از بقیه مردم بن بخرند تا اینکه بتوانند به 80 میلیون بن برسند و بروند خودرویشان را از خودروساز تحویل بگیرند.
واضح است که قیمت این بن ها در بازار ثانویه بالا می رود تا جایی که قیمت خرید خودرو با بن، نزدیک قیمت بازار میشود.
البته تعدادی از مردم هم ممکن است بن های خود را نفروشند و به عنوان یک دارایی دیجیتال و باارزشمند نگه دارند.
همین جا یک فرصت برای ایران خودرو وجود دارد که با علم به این موضوع، بن های بیشتری منتشر کند و پول بیشتری از مردم جمع کند.
ولی تعهد دارد هر خریداری که 80میلیون بن آورد، یک پرشیا تحویلش دهد.
قیمت خودرو برحسب ریال ثابت نیست ولی برحسب بن ثابت باید بماند!
مزایای این طرح:
حذف رانتهای ناعادلانه ناشی از فساد و پارتی بازی و عدم تکرار تراژدی سلطان خودرو.
حذف رانتهای عادلانه! ناشی از قرعه کشی و در عوض تقسیم مساوی بین متقاضیان
حذف سود نامتعارف برای خودروساز و انتقال آن به مردم به طور مساوی
شکل گیری پول نیمه خصوصی با پشتوانه خودرو!
امکان تامین مالی برای خودروساز
کاملا غیر ربوی بودن
مصون بودن از تورم
امکان سرمایه گذاری مردم در خرید بن به جای احتکار کردن خودرو
برخی نکات فنی و اجرایی :
تجارب خوبی که درباره عرضه ETF دولت کسب شد میتواند اینجا به کار بیاید. مثلا این که از طریق همه بانکها عرضه شد و منحصر به یک عرضه کننده واحد نبود.
همچنین این عرضه اولیه از روی خطهای موبایل و دستگاههای پوز هم قابل ارائه است (مشابه شارژ تلفن همراه) معیار عرضه اولیه هم فقط یک چیز باشد : کد ملی
پیشنهاد میشود بازار ثانویه این بن ها، کاملا غیرمتمرکز باشد. حالا اگر در بورس تهران هم معامله شد، مانعی نیست ولی منحصر به آن نباشد.
برای این منظور شهروندان یک حساب یا کیف بن دیجیتال دارند که بن هایشان در آن ذخیره میشود و در عین حال به راحتی میتوانند بن هایشان را به دوست و آشنا و هرکسی که خواستند منتقل کنند. اگر لازم باشد از بستر بلاکچین هم میتوان کمک گرفت. به نظر میرسد بتوان ظرف چندماه زیرساخت این موضوع را آماده کرد.
مبانی نظری طرح:
برای آشنایی بیشتر با مبانی این طرح میتوانید به کتاب خصوصی سازی پول تالیف فردریک فون هایک برنده نوبل اقتصاد مراجعه کنید!
نکته پایانی:
دقت کنید که طرفدار این روش قیمت گذاری خودرو نیستم، ولی به هر حال اگر اصرار بر این وضعیت وجود دارد چه بهتر که این رانت شیرین بین همه مردم تقسیم شود.
دکتر مهدی نصرتی
✅ @karkhone
اگر شما دارای کسب و کار هستید این گزارش را مطالعه کنید:
در آینده نزدیک برای صنایع، سازمانها، شرکتها و موسسات خصوصی نیروی کار متخصص و خوش فکر که گرداننده امور باشد، قدرت تصمیم گیری داشته باشد و باری از دوش سازمان شما بردارد وجود نخواهد داشت.
الگوی فکری نسل جدید در ایران وارد جریان های جدید درآمد زایی شده.
گروه زیادی معتقدند یک گوشی موبایل قادر است تا پنج برابر حقوق ماهانه وزارت کار درآمدزایی کند. فقط بیش از هزار نفر در ایران پکیج های روش درآمد زایی با گوشی موبایل میفروشند که مهمترین آنها ۵۰۰ هزار نفر فالور دارد. این یعنی ۵۰۰ هزار نفر از نیروی کار کشور فقط گرد یک نفر جمع شده اند که معتقد است نباید برای سازمانی کار کنید.
بیش از یک میلیون نفر از نیروی کار ۲۵ الی ۴۰ سال با سرمایه گذاری در بورس، ارزهای دیجیتال و بازارهای مالی وارد این مدل جریان درآمد زایی شده اند که در گذشته این گروه سنی اساسا بازارهای مالی را یا نمی شناختند یا به عنوان شغل دوم لحاظ میکردند.
بیش از هزار نفر اینفلوئنسر اینستاگرام هستند و سی و پنج هزار نفر در تلاشند مانند این هزار نفر از این طریق به درآمد برسند.
۱۵هزار جوان به صورت اختصاصی شغل گردانندگی کانال تلگرامی را انتخاب کرده اند و در سال جمعا ۱۵ میلیارد تومان درآمد دارند .
در ایران ۶۶۵ نفر پیج اینستاگرام با فالوور های بین ۱ تا ۵ میلیون نفر دارند که برای هر تبلیغ در این پیج ها حدود ۱۰ میلیون تومان دریافت میکنند.
و در نهایت بخش عمده نیروی کار جوان، ترجیح میدهد نه دنبال کار باشد و نه مشغول به کاری.
چراکه ارزش زمان خود را بیشتر از این میداند که ۳۰ روز از عمر خود را به قیمت ۲ میلیون تومان بفروشد!
همین آمارها کافیست تا نسبت به تغییرات مدل فکری نسل جدید کنجکاو باشید و بدانید نیروی کار خوش فکر و مستعد در حال تبدیل شدن به یک منبع نایاب است.
این روزها سعی کنید با آموزش نیروهایی که دارید ، نوع دغدغه و نیازهای آنها را شناسایی کنید. آنها را آموزش دهید. برای آنها آینده روشنی متصور شوید و فراموش نکنید این حق طبیعی آنهاست که نگران آینده خود باشند.
نگران آینده آنها باشید و اگر تصور میکنید همین که به آنها حقوق و دستمزد به موقع می دهید کافیست، منتظر از دست دادن نیروهای خوب خود در شرایط سخت اقتصادی امروز باشید.
در زمان نگارش این متن، فقط بنده به دنبال ۵ مدیر فروش خوب و ۱۰ فرشنده خوب برای پنج سازمان هستم. اما فرد مستعد و توانمندی پیدا نکردم.
حتما شما هم در زمان مطالعه این متن مدتیست به دنبال چنین افرادی هستید.
امروز کمیابند. به زودی نایاب خواهند شد.
بخشی از این موضوع به دلیل تغییر مدل فکری این نسل است. بخش زیادی هم کارفرمایانی که حاضر نشدند بپذیرند نیروی کار امروز با گذشته تفاوت فکری و نگرشی دارد. نمیتوان با سبک مدیریتی گذشته بر نسل امروز مدیریت کرد.
تغییر کنید. قبل از آنکه مجبور شوید
Change, before you have to.
✅ @karkhone
در آینده نزدیک برای صنایع، سازمانها، شرکتها و موسسات خصوصی نیروی کار متخصص و خوش فکر که گرداننده امور باشد، قدرت تصمیم گیری داشته باشد و باری از دوش سازمان شما بردارد وجود نخواهد داشت.
الگوی فکری نسل جدید در ایران وارد جریان های جدید درآمد زایی شده.
گروه زیادی معتقدند یک گوشی موبایل قادر است تا پنج برابر حقوق ماهانه وزارت کار درآمدزایی کند. فقط بیش از هزار نفر در ایران پکیج های روش درآمد زایی با گوشی موبایل میفروشند که مهمترین آنها ۵۰۰ هزار نفر فالور دارد. این یعنی ۵۰۰ هزار نفر از نیروی کار کشور فقط گرد یک نفر جمع شده اند که معتقد است نباید برای سازمانی کار کنید.
بیش از یک میلیون نفر از نیروی کار ۲۵ الی ۴۰ سال با سرمایه گذاری در بورس، ارزهای دیجیتال و بازارهای مالی وارد این مدل جریان درآمد زایی شده اند که در گذشته این گروه سنی اساسا بازارهای مالی را یا نمی شناختند یا به عنوان شغل دوم لحاظ میکردند.
بیش از هزار نفر اینفلوئنسر اینستاگرام هستند و سی و پنج هزار نفر در تلاشند مانند این هزار نفر از این طریق به درآمد برسند.
۱۵هزار جوان به صورت اختصاصی شغل گردانندگی کانال تلگرامی را انتخاب کرده اند و در سال جمعا ۱۵ میلیارد تومان درآمد دارند .
در ایران ۶۶۵ نفر پیج اینستاگرام با فالوور های بین ۱ تا ۵ میلیون نفر دارند که برای هر تبلیغ در این پیج ها حدود ۱۰ میلیون تومان دریافت میکنند.
و در نهایت بخش عمده نیروی کار جوان، ترجیح میدهد نه دنبال کار باشد و نه مشغول به کاری.
چراکه ارزش زمان خود را بیشتر از این میداند که ۳۰ روز از عمر خود را به قیمت ۲ میلیون تومان بفروشد!
همین آمارها کافیست تا نسبت به تغییرات مدل فکری نسل جدید کنجکاو باشید و بدانید نیروی کار خوش فکر و مستعد در حال تبدیل شدن به یک منبع نایاب است.
این روزها سعی کنید با آموزش نیروهایی که دارید ، نوع دغدغه و نیازهای آنها را شناسایی کنید. آنها را آموزش دهید. برای آنها آینده روشنی متصور شوید و فراموش نکنید این حق طبیعی آنهاست که نگران آینده خود باشند.
نگران آینده آنها باشید و اگر تصور میکنید همین که به آنها حقوق و دستمزد به موقع می دهید کافیست، منتظر از دست دادن نیروهای خوب خود در شرایط سخت اقتصادی امروز باشید.
در زمان نگارش این متن، فقط بنده به دنبال ۵ مدیر فروش خوب و ۱۰ فرشنده خوب برای پنج سازمان هستم. اما فرد مستعد و توانمندی پیدا نکردم.
حتما شما هم در زمان مطالعه این متن مدتیست به دنبال چنین افرادی هستید.
امروز کمیابند. به زودی نایاب خواهند شد.
بخشی از این موضوع به دلیل تغییر مدل فکری این نسل است. بخش زیادی هم کارفرمایانی که حاضر نشدند بپذیرند نیروی کار امروز با گذشته تفاوت فکری و نگرشی دارد. نمیتوان با سبک مدیریتی گذشته بر نسل امروز مدیریت کرد.
تغییر کنید. قبل از آنکه مجبور شوید
Change, before you have to.
✅ @karkhone
المهدي و سنگ اندازي ها
واگذاري ناكام بزرگترين كارخانه آلومينيوم ايران به بخش خصوصي
معدنکاری و صنایع معدنی، همچون سایر بخشهای تولیدی و صنعتی کشور، فعالیت اقتصادی محسوب میشود. بر اساس اصل۴۴ قانون اساسی، سهام و مالکیت بهرهبرداری از معادن و صنایع معدنی، باید به بخش خصوصی واگذار شود و دولت در آن سهمی نداشته باشد، اما اتفاقی که برای این واگذاریها افتاده، شکلگیری «خصولتیها» بوده است که در مفهوم اقتصادی هیچ جایگاهی ندارد و گویا فقط مخصوص و ویژه ایران است!
همواره به محض اینکه بخش خصوصی به اقتصاد ورود پیدا میکند، مخالفتهایی نیز صورت میگیرد و مشکلاتی گریبان آنها را میگیرد. ضمن اینکه مقاومت شرکتهای دولتی در برابر این واگذاریها فراوان است چون بودن زیر چتر دولت، آنها را فربهتر میکند.
واضح است که در این شرایط، بخش خصوصی مثلاً شرایط استخدام 30 نفر که توسط یکی از مقامات شهرستان سفارش شده است را ندارد، همچنین برایش امکان پرداخت هزینه تبلیغات انتخاباتی نمایندگان مجلس آن شهر نیز ممکن و میسر نیست.
با این وجود مخالفتها شروع شده و خیلی زود شمشیرها از رو بسته میشود. وقتی محلِ رانت گرفته شود، همه به بخش خصوصی حمله کرده و آنگاه با تمام توان سعی دارند تا آن شرکت و کسبوکار زمین بخورد و این انگ را به پیشانی بخش خصوصی میچسبانند که توان مدیریت ندارد.
یکی از بهترین و سالمترین واگذاریهای دولت، شرکت آلومینیوم المهدی بود که به بخش خصوصی سپرده شد. اما دیری نپایید که حس و طعم واقعی این خصوصیسازی در بین اعضای واقعی بخش خصوصی به تلخی گرایید و در مقابل آن مقاومت و مخالفتهایی صورت گرفت.
المهدی اقساط این واگذاری را به درستی پرداخت میکرد ولی با موانعی که سر راه او قرار گرفت، نتوانست همراه با بخش خصوصی راه خود را طی کند.
انتظارات و توقعات از این خصوصیسازی با درصدی که دولت اعلام کرده بود، کمی دور از واقعیت بود. بهعنوان مثال وامی که از خارج ایران گرفته شده بود، اقساطش باید به صورت یورو و با ارز آزاد پرداخت میشد اما در مقابل، محصولات باید مطابق سامانه نظام یکپارچه معاملات ارزی (نیما) به فروش میرسید.
زمانی که المهدی در اختیار بخش دولتی بود، به سازمان بیمه تامین اجتماعی هزینهای پرداخت نمیکرد. به اداره برق نیز بابت مصارف صنعتی پولی نمیداد اما به محض اینکه به بخش خصوصی سپرده شد، همه ادارههای دولتی، مدعی وصول مطالبات خود شدند.
در زمانی که المهدی در اختیار دولت بود، همه محصولات آن توسط دولت خریداری میشد اما پس از واگذاری، دولت خریدهای خود را قطع کرد تا المهدی زمین بخورد.
در چنین شرایطی المهدی نتوانست به تعهداتش عمل کند و به شکست محکوم شد. پس از آن صحبتهای زیادی شنیده شد که مدعی بودند خصوصیسازی شکست خورده است. پس از این اتفاقات، سازمان خصوصیسازی با توجه به وکالتی که در اختیار داشت، المهدی را به مپنا که شرکتی شبهدولتی است واگذار کرد.
هیچ کشوری با خصوصیسازی زمین نخورده است، قطعاً دولت جمهوری اسلامی ایران هم میتواند از تجربیات سایر کشورها استفاده کند و با روی آوردن به خصوصیسازی، باعث رشد و ارتقاء صنایع مختلف شود.
اگر فشارها برداشته شود و حواشی نیز کمتر گردد و حاکمیت بتواند شرایط یکسانی برای هر دو بخش فراهم سازد، میتوان به فعالیتهای بخش خصوصی امیدوارتر بود.
✅ @karkhone
واگذاري ناكام بزرگترين كارخانه آلومينيوم ايران به بخش خصوصي
معدنکاری و صنایع معدنی، همچون سایر بخشهای تولیدی و صنعتی کشور، فعالیت اقتصادی محسوب میشود. بر اساس اصل۴۴ قانون اساسی، سهام و مالکیت بهرهبرداری از معادن و صنایع معدنی، باید به بخش خصوصی واگذار شود و دولت در آن سهمی نداشته باشد، اما اتفاقی که برای این واگذاریها افتاده، شکلگیری «خصولتیها» بوده است که در مفهوم اقتصادی هیچ جایگاهی ندارد و گویا فقط مخصوص و ویژه ایران است!
همواره به محض اینکه بخش خصوصی به اقتصاد ورود پیدا میکند، مخالفتهایی نیز صورت میگیرد و مشکلاتی گریبان آنها را میگیرد. ضمن اینکه مقاومت شرکتهای دولتی در برابر این واگذاریها فراوان است چون بودن زیر چتر دولت، آنها را فربهتر میکند.
واضح است که در این شرایط، بخش خصوصی مثلاً شرایط استخدام 30 نفر که توسط یکی از مقامات شهرستان سفارش شده است را ندارد، همچنین برایش امکان پرداخت هزینه تبلیغات انتخاباتی نمایندگان مجلس آن شهر نیز ممکن و میسر نیست.
با این وجود مخالفتها شروع شده و خیلی زود شمشیرها از رو بسته میشود. وقتی محلِ رانت گرفته شود، همه به بخش خصوصی حمله کرده و آنگاه با تمام توان سعی دارند تا آن شرکت و کسبوکار زمین بخورد و این انگ را به پیشانی بخش خصوصی میچسبانند که توان مدیریت ندارد.
یکی از بهترین و سالمترین واگذاریهای دولت، شرکت آلومینیوم المهدی بود که به بخش خصوصی سپرده شد. اما دیری نپایید که حس و طعم واقعی این خصوصیسازی در بین اعضای واقعی بخش خصوصی به تلخی گرایید و در مقابل آن مقاومت و مخالفتهایی صورت گرفت.
المهدی اقساط این واگذاری را به درستی پرداخت میکرد ولی با موانعی که سر راه او قرار گرفت، نتوانست همراه با بخش خصوصی راه خود را طی کند.
انتظارات و توقعات از این خصوصیسازی با درصدی که دولت اعلام کرده بود، کمی دور از واقعیت بود. بهعنوان مثال وامی که از خارج ایران گرفته شده بود، اقساطش باید به صورت یورو و با ارز آزاد پرداخت میشد اما در مقابل، محصولات باید مطابق سامانه نظام یکپارچه معاملات ارزی (نیما) به فروش میرسید.
زمانی که المهدی در اختیار بخش دولتی بود، به سازمان بیمه تامین اجتماعی هزینهای پرداخت نمیکرد. به اداره برق نیز بابت مصارف صنعتی پولی نمیداد اما به محض اینکه به بخش خصوصی سپرده شد، همه ادارههای دولتی، مدعی وصول مطالبات خود شدند.
در زمانی که المهدی در اختیار دولت بود، همه محصولات آن توسط دولت خریداری میشد اما پس از واگذاری، دولت خریدهای خود را قطع کرد تا المهدی زمین بخورد.
در چنین شرایطی المهدی نتوانست به تعهداتش عمل کند و به شکست محکوم شد. پس از آن صحبتهای زیادی شنیده شد که مدعی بودند خصوصیسازی شکست خورده است. پس از این اتفاقات، سازمان خصوصیسازی با توجه به وکالتی که در اختیار داشت، المهدی را به مپنا که شرکتی شبهدولتی است واگذار کرد.
هیچ کشوری با خصوصیسازی زمین نخورده است، قطعاً دولت جمهوری اسلامی ایران هم میتواند از تجربیات سایر کشورها استفاده کند و با روی آوردن به خصوصیسازی، باعث رشد و ارتقاء صنایع مختلف شود.
اگر فشارها برداشته شود و حواشی نیز کمتر گردد و حاکمیت بتواند شرایط یکسانی برای هر دو بخش فراهم سازد، میتوان به فعالیتهای بخش خصوصی امیدوارتر بود.
✅ @karkhone
بانکهای مرکزی اکثر کشورهای برجسته خاورمیانه - غیر از ایران - در حال بکار گیری خدمات بلاکچینی
گزارش ها حاکی از آن است که در پی روی آوری بسیاری از بانکها و سازمانهای بزرگ در کشورهایی نظیر ترکیه، امارات، مصر، اردن و بحرین به خدمات بلاکچینی، بانک مرکزی عربستان سعودی با هدف پیشی گرفتن در این حوزه و در خلال طرحی عظیم آغاز به بکارگیری راهکاری بلاکچینی در خدمات بانکداری بین المللی کرده است.
بانک مرکزی عربستان در راستای طرح نوین تسهیلات فرامرزی از راهکارهای بلاکچینی برای ارسال حواله جات استفاده می کند و از دیگر سو نیز در حال گسترش فعالیت های رمزارزی با بانکهای اماراتی است.
گفتنی است قدرتهای همسایه نه تنها راهکارهای بلاکچینی اتخاذ کرده اند بلکه در کشورهایی نظیر ترکیه پاره ای از مبادلات بین المللی با ارز دیجیتال انجام می شود و بانک مرکزی نیز در پی پیاده سازی قریب الوقوع ارز دیجیتال ملی است.
منبع: فوربز
https://www.forbes.com/sites/michaeloloughlin/2020/06/08/saudi-arabia-central-bank-leads-the-way-with-blockchain-powered-transfer/#5bfbbff16d4e
✅ @karkhone
گزارش ها حاکی از آن است که در پی روی آوری بسیاری از بانکها و سازمانهای بزرگ در کشورهایی نظیر ترکیه، امارات، مصر، اردن و بحرین به خدمات بلاکچینی، بانک مرکزی عربستان سعودی با هدف پیشی گرفتن در این حوزه و در خلال طرحی عظیم آغاز به بکارگیری راهکاری بلاکچینی در خدمات بانکداری بین المللی کرده است.
بانک مرکزی عربستان در راستای طرح نوین تسهیلات فرامرزی از راهکارهای بلاکچینی برای ارسال حواله جات استفاده می کند و از دیگر سو نیز در حال گسترش فعالیت های رمزارزی با بانکهای اماراتی است.
گفتنی است قدرتهای همسایه نه تنها راهکارهای بلاکچینی اتخاذ کرده اند بلکه در کشورهایی نظیر ترکیه پاره ای از مبادلات بین المللی با ارز دیجیتال انجام می شود و بانک مرکزی نیز در پی پیاده سازی قریب الوقوع ارز دیجیتال ملی است.
منبع: فوربز
https://www.forbes.com/sites/michaeloloughlin/2020/06/08/saudi-arabia-central-bank-leads-the-way-with-blockchain-powered-transfer/#5bfbbff16d4e
✅ @karkhone
Forbes
Saudi Arabia Central Bank Leads The Way With Blockchain-Powered Transfer
While fintech is on the rise across the region, this new money transfer via blockchain by the central bank will no doubt shine the much-deserved spotlight on fintech in Saudi Arabia.
طرح پیشخرید + پیشفروش محصولات و خدمات مورد نیاز توسط افراد حقیقی و حقوقی
خلاصه ایده:
1- هر فرد حقیقی و حقوقی میتواند هر نیاز خود را پیشخرید کند اعم از محصولات یا خدمات.
2- هر پیشخرید شامل چند فیلد اساسی است:
مشخصات کلی (مثلا یخچال تیپ فلان، دوره تحصیلی فلان، خدمات تشخیص/ درمان فلان بیماری)
تاریخی که محصولات/ خدمات مورد نیاز است
میزان پیشپرداخت (مقداری از قیمت که خریدار موقع ثبت پیشخرید پرداخت میکند)
نحوه تسویه (موقع دریافت محصول/ خدمت با بصورت اقساطی)
3- هر تاجر (شفافی*) میتواند محصولات و خدماتی را به مردم پیشفروش کند.
4- اسناد خرید و فروش هر محصول در بازار قابل خرید و فروش است
5- ارائه مشاوره رسمی به عموم مردم که دو نوع مشاوره است:
یک راهنمای استاندارد شامل توصیههایی برای شناسایی و اولویتبندی نیازها برای افراد حقیقی و خانوادههاست مثل نیازهای سلامتی، تحصیلی، شغلی و اسکان.
یکه راهنمای نحوه ثبت پیشخرید، نحوه انتخاب تاجر معتبر، و نحوه پیشپرداخت و پرداخت.
(احتمالا مشاوره مشابهی برای SME ها هم لازم/ مفید باشد. بعلاوه ارائه مشاورههای خصوصی به افراد حقیقی و حقوقی نیز مجاز و مفید است.)
6- تولیدکنندگان و ارائه کنندگان مختلف نیز میتوانند محصولات/ خدمات آتی خود را پیشفروش کنند.
7- سوسیدهای عمومی فقط شامل امور ضروری، تکالیف قانون اساسی و امور اضطراری میشود و در موارد دیگر قیمتها در بازار آزاد تعیین میشود.
8- کلیه دستگاههای عمومی موظف به تامین محصولات و خدمات مورد نیاز از بازار پیشخرید، و موظف به عرضه محصولات و خدمات خود در بازارند (کمک و کیف این را باید بیشتر فکر و مشورت کنم هنوز مطمئن نیستم ولی حتما باید تابع قانون تجارت مثل خصوصیها باشند)
منظور شفاف بودن گردش مالی مربوط به این پیشخریدها و پیشفروشهاست
فواید:
پیشخریدها بخاطر داشتن عنصر پیشپرداخت، سیگنال معتبر و قابل اتکا به تجار و تولیدکنندگان میدهد که چگونه سرمایهگذاری کنند.
افراد میتواند ذخیره اندک خود را صرف پیشخرید موارد مهم و باارزش کنند
سرمایهگذاران میتوانند با ملاحظه سیگنالهای قابل اتکای پیشخرید، اقدام به سرمایهگذاری کنند.
ترکیب پیشخریدها و پیشفروشها علامت خیلی مفیدی برای مقامات عمومی خواهد بود اگر در سیاستگذاری و اجرا تابع قوانین معتبر و حقوق افراد باشند.
معایب:
افراد طبقه محروم آمادگی ذهنی پیشخرید ندارند و اگر راهنمایی خوبی نشوند ممکن اسیر رقابتی شوند که دیگران در آن بمراتب آمادهترند.
تضمین استاندارد محصولات، مسئله مهمی است و تجار و تولیدکنندگان نزدیک به مقامات عمومی، میتوانند حداقل در کوتاه مدت، اجناس و خدمات با کیفیت کمتر را به مشتریان (مخصوصا در مناطق محروم و اقلیتنشین) قالب کنند و با استناد به برخی بندهای مبهم قراردادی، در قبال کمفروشی مواخذه نشوند.
تجار و تولیدکنندگان نزدیک به مقامات عمومی، میتوانند با استناد به فعالیت در این زمینه از رانتهای فراوانی استفاده کنند.
اگر زیرساخت الکترونیک کشور صدمه جدی ببیند، این بازار تا حد زیادی مختل میشود (ثبت و پروسس باید طوری باشد که در شرایط صدمه، بتواند موقتا بصورت غیرآنلاین ادامه یابد)
(مهم: باید نظرخواهی کنم از چند نفر اقتصاددان، متخصص تجارت انبوه، متخصص استاندارد و مخصوصا حقوقدان تجارت. آیا باید جداجدا مشورت کنم یا اینکه بصورت مثلا میزگرد یا جلسه توفان فکری یا چی؟)
به قلم عیسی پیلهور (راه ارتباطی با نگارنده @Issa_pilehvar )
✅ @karkhone
خلاصه ایده:
1- هر فرد حقیقی و حقوقی میتواند هر نیاز خود را پیشخرید کند اعم از محصولات یا خدمات.
2- هر پیشخرید شامل چند فیلد اساسی است:
مشخصات کلی (مثلا یخچال تیپ فلان، دوره تحصیلی فلان، خدمات تشخیص/ درمان فلان بیماری)
تاریخی که محصولات/ خدمات مورد نیاز است
میزان پیشپرداخت (مقداری از قیمت که خریدار موقع ثبت پیشخرید پرداخت میکند)
نحوه تسویه (موقع دریافت محصول/ خدمت با بصورت اقساطی)
3- هر تاجر (شفافی*) میتواند محصولات و خدماتی را به مردم پیشفروش کند.
4- اسناد خرید و فروش هر محصول در بازار قابل خرید و فروش است
5- ارائه مشاوره رسمی به عموم مردم که دو نوع مشاوره است:
یک راهنمای استاندارد شامل توصیههایی برای شناسایی و اولویتبندی نیازها برای افراد حقیقی و خانوادههاست مثل نیازهای سلامتی، تحصیلی، شغلی و اسکان.
یکه راهنمای نحوه ثبت پیشخرید، نحوه انتخاب تاجر معتبر، و نحوه پیشپرداخت و پرداخت.
(احتمالا مشاوره مشابهی برای SME ها هم لازم/ مفید باشد. بعلاوه ارائه مشاورههای خصوصی به افراد حقیقی و حقوقی نیز مجاز و مفید است.)
6- تولیدکنندگان و ارائه کنندگان مختلف نیز میتوانند محصولات/ خدمات آتی خود را پیشفروش کنند.
7- سوسیدهای عمومی فقط شامل امور ضروری، تکالیف قانون اساسی و امور اضطراری میشود و در موارد دیگر قیمتها در بازار آزاد تعیین میشود.
8- کلیه دستگاههای عمومی موظف به تامین محصولات و خدمات مورد نیاز از بازار پیشخرید، و موظف به عرضه محصولات و خدمات خود در بازارند (کمک و کیف این را باید بیشتر فکر و مشورت کنم هنوز مطمئن نیستم ولی حتما باید تابع قانون تجارت مثل خصوصیها باشند)
منظور شفاف بودن گردش مالی مربوط به این پیشخریدها و پیشفروشهاست
فواید:
پیشخریدها بخاطر داشتن عنصر پیشپرداخت، سیگنال معتبر و قابل اتکا به تجار و تولیدکنندگان میدهد که چگونه سرمایهگذاری کنند.
افراد میتواند ذخیره اندک خود را صرف پیشخرید موارد مهم و باارزش کنند
سرمایهگذاران میتوانند با ملاحظه سیگنالهای قابل اتکای پیشخرید، اقدام به سرمایهگذاری کنند.
ترکیب پیشخریدها و پیشفروشها علامت خیلی مفیدی برای مقامات عمومی خواهد بود اگر در سیاستگذاری و اجرا تابع قوانین معتبر و حقوق افراد باشند.
معایب:
افراد طبقه محروم آمادگی ذهنی پیشخرید ندارند و اگر راهنمایی خوبی نشوند ممکن اسیر رقابتی شوند که دیگران در آن بمراتب آمادهترند.
تضمین استاندارد محصولات، مسئله مهمی است و تجار و تولیدکنندگان نزدیک به مقامات عمومی، میتوانند حداقل در کوتاه مدت، اجناس و خدمات با کیفیت کمتر را به مشتریان (مخصوصا در مناطق محروم و اقلیتنشین) قالب کنند و با استناد به برخی بندهای مبهم قراردادی، در قبال کمفروشی مواخذه نشوند.
تجار و تولیدکنندگان نزدیک به مقامات عمومی، میتوانند با استناد به فعالیت در این زمینه از رانتهای فراوانی استفاده کنند.
اگر زیرساخت الکترونیک کشور صدمه جدی ببیند، این بازار تا حد زیادی مختل میشود (ثبت و پروسس باید طوری باشد که در شرایط صدمه، بتواند موقتا بصورت غیرآنلاین ادامه یابد)
(مهم: باید نظرخواهی کنم از چند نفر اقتصاددان، متخصص تجارت انبوه، متخصص استاندارد و مخصوصا حقوقدان تجارت. آیا باید جداجدا مشورت کنم یا اینکه بصورت مثلا میزگرد یا جلسه توفان فکری یا چی؟)
به قلم عیسی پیلهور (راه ارتباطی با نگارنده @Issa_pilehvar )
✅ @karkhone
يادگار خاندان امين الضرب
روايتي از اقدامات خاندان امینالضرب در اقتصاد ایران
خاندان امینالضرب در تاریخ ایران، تجارت را از دایره تنگ و انحصاری دولت رهایی دادند و توانستند در سایه ثروت بسیاری که از طریق ارتباطات خارجی و داخلی خود فراهم آورده بودند، به پیشگامان تجدد در ایران بدل شوند.
خانواده اي كه به هر ايراني آموخت در سخت ترين شرايط استبدادي، با وجود نظام ايلي و فقدان هر گونه محاسبات درست حقوقي و امكانات اوليه مثل جاده، بندر، دانشگاه و ... مي توان اقدام به كارهاي بزرگ كرد.
امینالضربها در زمره نخستین پیشگامان تجدد در تاریخ ایران به شمار میروند و با توجه به سرمایهای که در اختیار داشتند، واردکننده بسیاری از صنایع جدید به ایران بدون دخالت دولت بودند.
محمد حسين امين الضرب كه بسیاری او را به عنوان «پدر برق ایران» مینامند؛ با خریداری یک کارخانه برق شهری در سال ١٢٨٤ه.ش از روسیه حدود چهارهزار چراغ در تهران روشن کرد. او بعدها مولدها و تجهیزات دیگری را نیز خریداری کرد تا این کارخانه را توسعه دهد.
دامنه فعاليت خانواده امين الضرب را مي توان در زمينه كريستال، فيروزه، الماس، پنبه، چاي، قند، شكر، صابون، ترياك، شال، پشم و ... برشمرد.
نقش امين الضرب ها در تشكيل مجلس «وکلای تجار» به عنوان اولین نهاد حامی تجار ایران بسيار قابل توجه مي باشد. نهادي كه بعدها به اتاق بازرگانی تغییر نام داد.
اين خاندان، يادآور انسانهايي مسئول و فعال در عصر نااميدي ها هستند، كساني كه در تعيين سرنوشتشان منفعل عمل نكردند.
مورخان تاریخ اقتصاد ایران اعتقاد دارند، پایه تمامی فعالیتهای صنفی و تخصصی بخش بازرگانی کشور از همین نهاد شکل گرفته است.
این نهاد مدرن اقتصادی توسط امین الضرب بنیان گذاری شد و تا سال ١٣٠٥ نیز با همین نام به کار ادامه میداد.
در ١٦ مهرماه همین سال، این نهاد به «اتاق تجارت تهران» تغییر نام داد و برای اولین بار در فهرست تشکل های، وزارت بازرگانی به ثبت رسید.
تا سال ١٣١١ ریاست اتاق همچنان برعهده حاج امین اصفهانی بود.در بين سال هاي ١٣١٣ تا سال ١٣٣٥ و دوران ریاست نیکپور، اتاق تجار بار دیگر نام خود را تغییر داد و براساس عرف بین المللی، عنوان «اتاق بازرگانی» برای آن انتخاب شد.
از آنجايي كه اتاق بازرگانی تنها به پشتیبانی از بدنه تجاری کشور می پرداخت در سال ۱۳۴۸ از ادغام دو اتاق بازرگانی و اتاق صنایع و معادن ایران بوجود آمد.
در سال ١٣٩٥ اتاق بازرگانی تهران از اعطای نشان امینالضرب، رونمايي كرد و قرار شد از آن به عنوان يك نوبل اقتصادی ياد شود.
مهمترين هدف اين نشان تقويت روحيه كارآفريني با توجه به مشکلات موجود و تشويق ارتقاي فضای کسبوکار در بين فعالان اقتصادی مي باشد.
✅ @karkhone
روايتي از اقدامات خاندان امینالضرب در اقتصاد ایران
خاندان امینالضرب در تاریخ ایران، تجارت را از دایره تنگ و انحصاری دولت رهایی دادند و توانستند در سایه ثروت بسیاری که از طریق ارتباطات خارجی و داخلی خود فراهم آورده بودند، به پیشگامان تجدد در ایران بدل شوند.
خانواده اي كه به هر ايراني آموخت در سخت ترين شرايط استبدادي، با وجود نظام ايلي و فقدان هر گونه محاسبات درست حقوقي و امكانات اوليه مثل جاده، بندر، دانشگاه و ... مي توان اقدام به كارهاي بزرگ كرد.
امینالضربها در زمره نخستین پیشگامان تجدد در تاریخ ایران به شمار میروند و با توجه به سرمایهای که در اختیار داشتند، واردکننده بسیاری از صنایع جدید به ایران بدون دخالت دولت بودند.
محمد حسين امين الضرب كه بسیاری او را به عنوان «پدر برق ایران» مینامند؛ با خریداری یک کارخانه برق شهری در سال ١٢٨٤ه.ش از روسیه حدود چهارهزار چراغ در تهران روشن کرد. او بعدها مولدها و تجهیزات دیگری را نیز خریداری کرد تا این کارخانه را توسعه دهد.
دامنه فعاليت خانواده امين الضرب را مي توان در زمينه كريستال، فيروزه، الماس، پنبه، چاي، قند، شكر، صابون، ترياك، شال، پشم و ... برشمرد.
نقش امين الضرب ها در تشكيل مجلس «وکلای تجار» به عنوان اولین نهاد حامی تجار ایران بسيار قابل توجه مي باشد. نهادي كه بعدها به اتاق بازرگانی تغییر نام داد.
اين خاندان، يادآور انسانهايي مسئول و فعال در عصر نااميدي ها هستند، كساني كه در تعيين سرنوشتشان منفعل عمل نكردند.
مورخان تاریخ اقتصاد ایران اعتقاد دارند، پایه تمامی فعالیتهای صنفی و تخصصی بخش بازرگانی کشور از همین نهاد شکل گرفته است.
این نهاد مدرن اقتصادی توسط امین الضرب بنیان گذاری شد و تا سال ١٣٠٥ نیز با همین نام به کار ادامه میداد.
در ١٦ مهرماه همین سال، این نهاد به «اتاق تجارت تهران» تغییر نام داد و برای اولین بار در فهرست تشکل های، وزارت بازرگانی به ثبت رسید.
تا سال ١٣١١ ریاست اتاق همچنان برعهده حاج امین اصفهانی بود.در بين سال هاي ١٣١٣ تا سال ١٣٣٥ و دوران ریاست نیکپور، اتاق تجار بار دیگر نام خود را تغییر داد و براساس عرف بین المللی، عنوان «اتاق بازرگانی» برای آن انتخاب شد.
از آنجايي كه اتاق بازرگانی تنها به پشتیبانی از بدنه تجاری کشور می پرداخت در سال ۱۳۴۸ از ادغام دو اتاق بازرگانی و اتاق صنایع و معادن ایران بوجود آمد.
در سال ١٣٩٥ اتاق بازرگانی تهران از اعطای نشان امینالضرب، رونمايي كرد و قرار شد از آن به عنوان يك نوبل اقتصادی ياد شود.
مهمترين هدف اين نشان تقويت روحيه كارآفريني با توجه به مشکلات موجود و تشويق ارتقاي فضای کسبوکار در بين فعالان اقتصادی مي باشد.
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
کمابیش رویکرد ثابتی در یکصد سال اخیر داشته ایم
در قبال طبیعت فعالیت اقتصادی.
این دستورالعمل پیرو گران شدن پنیر در تبریز در حدود ۱۳۲۷ صادر شده است.
توجه کنید فرقه پیشه وری در ۱۳۲۴ برچیده شده بوده است.
لذا این دستپخت کمونیست ها نیست.
همه همین طوری بوده اند.
(پیشاپیش از مناعت طبع دوستان آذری برای بیان حقایق صنعتی و اقتصادی سپاس گزاریم. )
✅ @karkhone
در قبال طبیعت فعالیت اقتصادی.
این دستورالعمل پیرو گران شدن پنیر در تبریز در حدود ۱۳۲۷ صادر شده است.
توجه کنید فرقه پیشه وری در ۱۳۲۴ برچیده شده بوده است.
لذا این دستپخت کمونیست ها نیست.
همه همین طوری بوده اند.
(پیشاپیش از مناعت طبع دوستان آذری برای بیان حقایق صنعتی و اقتصادی سپاس گزاریم. )
✅ @karkhone
اتحاد جماهیر شوروی هم کشتی کشتی نفت روسیه را مفت به کشورهای همقماش خود میداد تا نفوذ امپراتوری سرخ را در سراسر جهان حفظ کند ، از بلغارستان بگیرید تا لهستان ، مجارستان ، چکسلواکی ، رومانی ، آلمان شرقی و کوبا که نفت مفت برادر بزرگ را میگرفتند و بلافاصله به کشورهای غربی به قیمت بازار آزاد میفروختند تا درآمد حاصل را صرف اقتصاد رو به زوالشان بکنند . شوروی سالیانه ٣٠ میلیارد دلار صرف کمک اقتصادی به کشورهای متحدش میکرد در حالی که اقتصاد ویران داخلی خودش به شدت به این پول نیاز داشت
پل کندی مورخ انگلیسی میگوید : چنانچه یک کشور حیطۀ حاکمیت خود را در امور خارجی بیش از حد گسترش دهد نه تنها منفعتی نصیب خود نمیکند بلکه به واسطۀ این هزینههای بیهوده در معرض فروپاشی داخلی قرار میگیرد و اصولا راز نابودی شوروی در همین ویژگی نهفته بود.
در عین حال شوروی مجبور بود علاوه بر صدور نفت و گاز مفت ، بخش قابل توجهی از بودجه سالیانهاش را هم صرف تولید تسلیحات نظامی کند تا در رقابت تسلیحاتی با آمریکا و غرب کم نیاورد ولی نهایتا آنچه سرنوشت این کشور را رقم زد نه تعداد موشکهای هستهایش بود نه تعداد کشورهای کمونیستی متحد بلکه نبود کاغذ توالت در فروشگاههای مسکو و بلگراد نقطۀ پایان این امپراتوری را رقم زد.
آرمانگرایی شدید ویژگی اصلی جامعه شوروی بود اما دولت شوروی در انتقال این آرمانها به نسلهای بعد عاجز بود در نتیجه وقتی یک حکومت دشمنان خارجی زیادی دارد تنها در صورتی میتواند كار خود را پیش ببرد كه به ملتش متكی باشد ولی مردم واقعا چرا باید از حاکمانی دروغگو و بیلیاقت حمایت کنند ؟!
✅ @karkhone
پل کندی مورخ انگلیسی میگوید : چنانچه یک کشور حیطۀ حاکمیت خود را در امور خارجی بیش از حد گسترش دهد نه تنها منفعتی نصیب خود نمیکند بلکه به واسطۀ این هزینههای بیهوده در معرض فروپاشی داخلی قرار میگیرد و اصولا راز نابودی شوروی در همین ویژگی نهفته بود.
در عین حال شوروی مجبور بود علاوه بر صدور نفت و گاز مفت ، بخش قابل توجهی از بودجه سالیانهاش را هم صرف تولید تسلیحات نظامی کند تا در رقابت تسلیحاتی با آمریکا و غرب کم نیاورد ولی نهایتا آنچه سرنوشت این کشور را رقم زد نه تعداد موشکهای هستهایش بود نه تعداد کشورهای کمونیستی متحد بلکه نبود کاغذ توالت در فروشگاههای مسکو و بلگراد نقطۀ پایان این امپراتوری را رقم زد.
آرمانگرایی شدید ویژگی اصلی جامعه شوروی بود اما دولت شوروی در انتقال این آرمانها به نسلهای بعد عاجز بود در نتیجه وقتی یک حکومت دشمنان خارجی زیادی دارد تنها در صورتی میتواند كار خود را پیش ببرد كه به ملتش متكی باشد ولی مردم واقعا چرا باید از حاکمانی دروغگو و بیلیاقت حمایت کنند ؟!
✅ @karkhone
"مصطفی عالی نسب"؛ کارآفرین ملی یا مارکسیست مسلمان
صنعتگری که به مردم کشورش استفاده از نفت را آموخت
در سال ۱۲۹۸ خانواده ای تبریزی در شهر کاظمین پسري به دنیا آوردند كه بعدها نقش مهمي در پيوند اقتصاد و کارآفرینی ايفا كرد.
"میر مصطفی عالی نسب" که پیش وند "میر" را به واسطه سیادت خانواده در نام خود داشت، در سال ۱۳۱۶ به تنهایی راهی تهران شد و در دوره های آموزشی حسابداری شرکت کرد.
او دوره های آموزش زبان انگلیسی و فرانسه را نیز پشت سر گذاشت و به طور همزمان در بخش حسابداری شرکت تجاری اتفاق، فعالیت می کرد.
پس از مدت کوتاهی با پیشرفت در امور شغلی موفق شد ریاست حسابداری شرکت را به عهده بگيرد.
مصطفي مطالعات خود را دائما در زمینه های اقتصادی، اسلامی و سایر بخش ها تعمیم مي داد. مطالعاتي كه براي او هم جنبه نظری داشتند و هم برای فهم هرچه بهتر مشکلات، نیازها و مسائل اقتصاد ایران انجام می شدند.
مطالعه مكاتب اقتصادی را از نظریه افلاطون آغاز کرد و هنگامی که به مکتب تاریخی آلمان رسید، مجذوب استحکام نظری و راه گشایی های عملی آن شد.
او همزمان در کنار این مطالعات، در مورد مناطق مختلف ایران نیز به تحقیق مي پرداخت.
با توجه به اينكه مذهب در اين خانواده ریشه پرقدرتي داشت، عالی نسب توانست در كنار مرتضی مطهری و سید محمد حسین بهشتی جلسات و مباحث مستمری را دنبال كند و همچنين از دوستان نزديك علامه محمد تقی جعفری نیز محسوب مي شد.
در سال ۱۳۲۰ پس از گذراندن چند دوره آموزشی و کار در شرکت اتفاق، بر اثر اشغال ایران توسط متفقین به تبریز بازگشت و کسب و کار مستقلی به راه انداخت.
پس از تسلط حزب دموکرات در شهریور ۱۳۲۴ بر تبریز، میرمصطفی عالی نسب بار دیگر به تهران آمد و تا سال ۱۳۲۸ به تجارت ظروف چینی و بلور مشغول شد.
در بازار بزرگ تهران حجره او در تیمچه حاجب الدوله یکی از پر رفت و آمدترین حجره ها شد. قدرت فعالیت اقتصادی او شهرت ویژه ای پیدا کرد و هنوز ۳۰ سال را تمام نکرده بود که تجربه های متنوعی در فعالیت های اقتصادی از مدیریت حسابداری شرکت اتفاق در تهران، فروش سهام، کار در شرکت ها تا فعالیت مستقل تجارت ظروف چینی در تبریز و تهران را از سر گذراند.
وی با مطالعات دینی و بررسی های اقتصادی ای كه داشت و همچنين به واسطه رویکردهای ملی، تصمیم گرفت مسیر فعالیت های خود را تغییر دهد و در مسیر تولید ملی گام بردارد. عالی نسب از سال ۱۳۲۸ دیگر کارت بازرگانی اش را تمدید نکرد.
اين تصمیم عالی نسب برای تغییر رویه در فعالیت های اقتصادی مصادف شد با ملی کردن صنعت نفت كه توسط محمد مصدق انجام گرفت.
با توجه به اينكه آن زمان چراغ های نفتی توسط کمپانی والور انگلستان به ایران می آمد با تحریم این کشور دچار مشکل شده بوديم.
بخش دوم این متن را در لینک زیر مطالعه بفرمایید:
https://bit.ly/30sFfUx
✅ @karkhone
صنعتگری که به مردم کشورش استفاده از نفت را آموخت
در سال ۱۲۹۸ خانواده ای تبریزی در شهر کاظمین پسري به دنیا آوردند كه بعدها نقش مهمي در پيوند اقتصاد و کارآفرینی ايفا كرد.
"میر مصطفی عالی نسب" که پیش وند "میر" را به واسطه سیادت خانواده در نام خود داشت، در سال ۱۳۱۶ به تنهایی راهی تهران شد و در دوره های آموزشی حسابداری شرکت کرد.
او دوره های آموزش زبان انگلیسی و فرانسه را نیز پشت سر گذاشت و به طور همزمان در بخش حسابداری شرکت تجاری اتفاق، فعالیت می کرد.
پس از مدت کوتاهی با پیشرفت در امور شغلی موفق شد ریاست حسابداری شرکت را به عهده بگيرد.
مصطفي مطالعات خود را دائما در زمینه های اقتصادی، اسلامی و سایر بخش ها تعمیم مي داد. مطالعاتي كه براي او هم جنبه نظری داشتند و هم برای فهم هرچه بهتر مشکلات، نیازها و مسائل اقتصاد ایران انجام می شدند.
مطالعه مكاتب اقتصادی را از نظریه افلاطون آغاز کرد و هنگامی که به مکتب تاریخی آلمان رسید، مجذوب استحکام نظری و راه گشایی های عملی آن شد.
او همزمان در کنار این مطالعات، در مورد مناطق مختلف ایران نیز به تحقیق مي پرداخت.
با توجه به اينكه مذهب در اين خانواده ریشه پرقدرتي داشت، عالی نسب توانست در كنار مرتضی مطهری و سید محمد حسین بهشتی جلسات و مباحث مستمری را دنبال كند و همچنين از دوستان نزديك علامه محمد تقی جعفری نیز محسوب مي شد.
در سال ۱۳۲۰ پس از گذراندن چند دوره آموزشی و کار در شرکت اتفاق، بر اثر اشغال ایران توسط متفقین به تبریز بازگشت و کسب و کار مستقلی به راه انداخت.
پس از تسلط حزب دموکرات در شهریور ۱۳۲۴ بر تبریز، میرمصطفی عالی نسب بار دیگر به تهران آمد و تا سال ۱۳۲۸ به تجارت ظروف چینی و بلور مشغول شد.
در بازار بزرگ تهران حجره او در تیمچه حاجب الدوله یکی از پر رفت و آمدترین حجره ها شد. قدرت فعالیت اقتصادی او شهرت ویژه ای پیدا کرد و هنوز ۳۰ سال را تمام نکرده بود که تجربه های متنوعی در فعالیت های اقتصادی از مدیریت حسابداری شرکت اتفاق در تهران، فروش سهام، کار در شرکت ها تا فعالیت مستقل تجارت ظروف چینی در تبریز و تهران را از سر گذراند.
وی با مطالعات دینی و بررسی های اقتصادی ای كه داشت و همچنين به واسطه رویکردهای ملی، تصمیم گرفت مسیر فعالیت های خود را تغییر دهد و در مسیر تولید ملی گام بردارد. عالی نسب از سال ۱۳۲۸ دیگر کارت بازرگانی اش را تمدید نکرد.
اين تصمیم عالی نسب برای تغییر رویه در فعالیت های اقتصادی مصادف شد با ملی کردن صنعت نفت كه توسط محمد مصدق انجام گرفت.
با توجه به اينكه آن زمان چراغ های نفتی توسط کمپانی والور انگلستان به ایران می آمد با تحریم این کشور دچار مشکل شده بوديم.
بخش دوم این متن را در لینک زیر مطالعه بفرمایید:
https://bit.ly/30sFfUx
✅ @karkhone
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
در چین، آمریکا، و کشورهای مختلف جهان، اشتباهات فاجعهبار دولتها منجر شد به اینکه ویروس تبدیل به بحران شود و این بیزینسها هستند که با موفقیت در حال نجات جان انسانها هستند. در حالیکه آمریکا با کمبود ماسک روبروست شرکت هانی بال دو کارخانه جدید برای تولید ماسک n95 برپا کرده و میزان تولید خود را ۴ برابر نمود. شرکت فیسبوک 720,000 ماسک اهدا نموده است شرکت گلدمن ساکس 600,000 اپل 10,000,000. این درحالی است که دولت فدرال 1.5 میلیون ماسک در انبارها دارد ولی از تخصیص آن در زمان مناسب عاجز است. شرکت جاکی اینترنشنال تولید لباسهای پزشکی خود را گسترش داده و 10,000 یونیفرم به کارمندان بخشهای حساس پزشکی نیویورک اهدا نمود. شرکت یونایتد تکنولوژی 90,000 هزار وسایل حفاظتی به آژانس مدیریت بحران آمریکا اهدا نمود. شرکت مای پیلو مرکز خدمات تلفنی خود را برای کمک به وضعیت پاندمی تغییر داده و 75% ظرفیت خود را به تولید ماسک تبدیل کرده است. داستانهای مشابهی در سراسر جهان در حال وقوع هستند.
✅ @karkhone
✅ @karkhone