از تهران نو تا آبعلی و مرودشت (بخش اول)
نگاهی به زندگی و زمانه "محسن آزمایش"، كارآفرين و بنيانگذار كارخانه "آزمايش"
محسن اشتهاردیان(آزمایش) متولد سال ١٣٠٤ در تهران؛ صنعتگر و کارآفرینی بود که بدون ارث پدری و سرمایه اولیه کارش را از شاگردی در بازار تهران آغاز کرد.
او در یازده سالگی شاگرد یک آهنگر در تهران شد و از همان موقع با تلاش و کوشش توانست توجه صاحب کارگاه را به خود جلب کند و مزدی معادل یک تومان در هفته برای او در نظر گرفته شد.
مدت ها در کارگاه های کوچک کار کرد و سرمایه های اندکش را جمع کرد تا روزی بتواند کار بزرگی انجام دهد.
در نوجوانی پدرش را که روحانی بود، از دست داد و هزینه های خانواده پس از مرگ پدر بر دوش او قرار گرفت.وی بخت این را نداشت که بتواند تحصیلات خود را از کلاس چهارم فراتر ببرد و دیگر از آموزش رسمی برخوردار نشد.
او از نظر خانوادگی دارای موقعیت اقتصادی برجسته ای نبود و شرایط یادگیریِ تجربی و آموختن آموزش های لازم اقتصادی و شیوه های تولید درآمد را در حجره یا شرکت پدر و اعضای خانواده نداشت.
او سرانجام در سال ۱۳۱۸ با ۱۴۰ تومان پس انداز و انعام دریافتی از آخرین استادکار خود، مغازه کوچکی در خیابان عین الدوله خرید.
باتوجه به اینکه طی ٧ سال در آهنگری مهارت و تخصص خوبی به دست آورده بود، در کارگاه خود به ساخت در و پنجره مشغول شد و سرمایه اش اندک اندک افزایش یافت.
او صبح تا غروب در کارگاه کار می کرد تا اندوخته ای به دست آورد و با آن پایه های زندگی مادر، برادر و خواهرانش را تامین نماید. محسن توانست در این راه اعتماد بسیاری از اطرافیان را به خودش جلب کند.
اعتبار و اعتمادی که به او کمک کرد با سرمایه کم به سرمایه گذاری و فعالیت در سایر حوزه ها مشغول شود. اهمیت سرمایه و مهارت در تامین درآمد را طی شش تا هفت سال فراگرفت.
در سال ۱۳۲۱ در حالی که هفده سال داشت با یکی از خویشاوندانش خود به نام بتول عاصمی ازدواج نمود.
در سال ١٣٢٩ در حالی که فکر می کرد اشتهاردیان فامیلی جذاب نیست، روانه ثبت احوال شد و نام خانوادگی خود را به «آزمایش» تغییر داد و بعد از آن روز «محسن آزمایش» بود.
محسن که بسیار علاقه مند بود تا خانواده ای بزرگ تشکیل دهد از ازدواج با بتول صاحب فرزندی نشد.
در سال ١٣٣٧ به پیشنهاد همسرش با یکی از خویشاوندانش مجددا ازدواج نمود. بتول عاصمی تصمیم گرفت تا با این ازدواج پایه های زندگی خود و محسن را قوی تر از گذشته کند.
فرزانه سیمن پور ۱۵ سال بیشتر نداشت که به عقد محسن در آمد.
پسری به نام امیرمسعود، متولد سال ١٣٣٩ و سه دختر به نام مژگان متولد ١٣٤٠، نادی ١٣٤٤ و نازنین١٣٤٩ حاصل ازدواج محسن آزمایش با فرزانه سیمینپور بود.
با توجه به اینکه در آغاز سال ۱۳۳۰ لوله کشی شهر تهران مورد توجه جدی دولت و شهرداری قرار گرفت.
اکثر کارهای آن در تاسیس لوله کشی آب، مثل کندن کوچه ها و خیابان ها، انشعابات آب، ساخت لوله آب، تاسیسات و انبار و... از طریق مناقصه به پیمانکاران خصوصی واگذار می شد.
محسن آزمایش نیز در برخی از این
مناقصه ها مشارکت فعال داشت. وی توانست اجرای برخی از این فعالیت ها را به دست آورد.
همچنین در اواسط سال های سی، به ساخت صندلی فلزی و مبل در شرق تهران روی آورد.وی برخی از این صندلی های ساخت کارگاهش را به سازنده اتاق اتوبوس در ایران نیز می فروخت.
در کنار ساخت صندلی، کارگاهی برای آبکاری داشت. در این کارگاه به بهترین نحو، صندلی و سایر وسایل ساخت فلزی آبکاری می شدند.
✅ @karkhone
نگاهی به زندگی و زمانه "محسن آزمایش"، كارآفرين و بنيانگذار كارخانه "آزمايش"
محسن اشتهاردیان(آزمایش) متولد سال ١٣٠٤ در تهران؛ صنعتگر و کارآفرینی بود که بدون ارث پدری و سرمایه اولیه کارش را از شاگردی در بازار تهران آغاز کرد.
او در یازده سالگی شاگرد یک آهنگر در تهران شد و از همان موقع با تلاش و کوشش توانست توجه صاحب کارگاه را به خود جلب کند و مزدی معادل یک تومان در هفته برای او در نظر گرفته شد.
مدت ها در کارگاه های کوچک کار کرد و سرمایه های اندکش را جمع کرد تا روزی بتواند کار بزرگی انجام دهد.
در نوجوانی پدرش را که روحانی بود، از دست داد و هزینه های خانواده پس از مرگ پدر بر دوش او قرار گرفت.وی بخت این را نداشت که بتواند تحصیلات خود را از کلاس چهارم فراتر ببرد و دیگر از آموزش رسمی برخوردار نشد.
او از نظر خانوادگی دارای موقعیت اقتصادی برجسته ای نبود و شرایط یادگیریِ تجربی و آموختن آموزش های لازم اقتصادی و شیوه های تولید درآمد را در حجره یا شرکت پدر و اعضای خانواده نداشت.
او سرانجام در سال ۱۳۱۸ با ۱۴۰ تومان پس انداز و انعام دریافتی از آخرین استادکار خود، مغازه کوچکی در خیابان عین الدوله خرید.
باتوجه به اینکه طی ٧ سال در آهنگری مهارت و تخصص خوبی به دست آورده بود، در کارگاه خود به ساخت در و پنجره مشغول شد و سرمایه اش اندک اندک افزایش یافت.
او صبح تا غروب در کارگاه کار می کرد تا اندوخته ای به دست آورد و با آن پایه های زندگی مادر، برادر و خواهرانش را تامین نماید. محسن توانست در این راه اعتماد بسیاری از اطرافیان را به خودش جلب کند.
اعتبار و اعتمادی که به او کمک کرد با سرمایه کم به سرمایه گذاری و فعالیت در سایر حوزه ها مشغول شود. اهمیت سرمایه و مهارت در تامین درآمد را طی شش تا هفت سال فراگرفت.
در سال ۱۳۲۱ در حالی که هفده سال داشت با یکی از خویشاوندانش خود به نام بتول عاصمی ازدواج نمود.
در سال ١٣٢٩ در حالی که فکر می کرد اشتهاردیان فامیلی جذاب نیست، روانه ثبت احوال شد و نام خانوادگی خود را به «آزمایش» تغییر داد و بعد از آن روز «محسن آزمایش» بود.
محسن که بسیار علاقه مند بود تا خانواده ای بزرگ تشکیل دهد از ازدواج با بتول صاحب فرزندی نشد.
در سال ١٣٣٧ به پیشنهاد همسرش با یکی از خویشاوندانش مجددا ازدواج نمود. بتول عاصمی تصمیم گرفت تا با این ازدواج پایه های زندگی خود و محسن را قوی تر از گذشته کند.
فرزانه سیمن پور ۱۵ سال بیشتر نداشت که به عقد محسن در آمد.
پسری به نام امیرمسعود، متولد سال ١٣٣٩ و سه دختر به نام مژگان متولد ١٣٤٠، نادی ١٣٤٤ و نازنین١٣٤٩ حاصل ازدواج محسن آزمایش با فرزانه سیمینپور بود.
با توجه به اینکه در آغاز سال ۱۳۳۰ لوله کشی شهر تهران مورد توجه جدی دولت و شهرداری قرار گرفت.
اکثر کارهای آن در تاسیس لوله کشی آب، مثل کندن کوچه ها و خیابان ها، انشعابات آب، ساخت لوله آب، تاسیسات و انبار و... از طریق مناقصه به پیمانکاران خصوصی واگذار می شد.
محسن آزمایش نیز در برخی از این
مناقصه ها مشارکت فعال داشت. وی توانست اجرای برخی از این فعالیت ها را به دست آورد.
همچنین در اواسط سال های سی، به ساخت صندلی فلزی و مبل در شرق تهران روی آورد.وی برخی از این صندلی های ساخت کارگاهش را به سازنده اتاق اتوبوس در ایران نیز می فروخت.
در کنار ساخت صندلی، کارگاهی برای آبکاری داشت. در این کارگاه به بهترین نحو، صندلی و سایر وسایل ساخت فلزی آبکاری می شدند.
✅ @karkhone
Forwarded from هفتهنامه شنبه
دوره ایده کسب و کار موفق
داشتن یک ایده اولین قدم برای راه اندازی کسب و کار
اما این ایده رو چطور پیدا کنیم؟
چطور میتونیم بفهمیم ایدمون قابلیت این رو داره که به یک کسب و کار موفق تبدیل بشه؟
اینها سوالاتی هست که تو ذهن همهی کسایی که استارتاپ دارن یا علاقهمند به این حوزه هستن، وجود داره
ما در آکادمی شنبه تصمیم گرفتیم تا وبیناری در رابطه با راهاندازی استارتاپ برگزار کنیم و اون هم با تدریس یکی از استارتاپیهای موفق، مانوئل اوهانجانیانس، مدیر و بنیانگذار استارتاپ ایسمینار
تجربه بی نظیر شرکت در این دوره رو از دست ندید
زمان برگزاری دوره : 15 تیرماه
ساعت : 16 الی 19
کد تخفیف :
academshanbe10
ثبت نام از طریق :
https://eseminar.tv/wb10350
داشتن یک ایده اولین قدم برای راه اندازی کسب و کار
اما این ایده رو چطور پیدا کنیم؟
چطور میتونیم بفهمیم ایدمون قابلیت این رو داره که به یک کسب و کار موفق تبدیل بشه؟
اینها سوالاتی هست که تو ذهن همهی کسایی که استارتاپ دارن یا علاقهمند به این حوزه هستن، وجود داره
ما در آکادمی شنبه تصمیم گرفتیم تا وبیناری در رابطه با راهاندازی استارتاپ برگزار کنیم و اون هم با تدریس یکی از استارتاپیهای موفق، مانوئل اوهانجانیانس، مدیر و بنیانگذار استارتاپ ایسمینار
تجربه بی نظیر شرکت در این دوره رو از دست ندید
زمان برگزاری دوره : 15 تیرماه
ساعت : 16 الی 19
کد تخفیف :
academshanbe10
ثبت نام از طریق :
https://eseminar.tv/wb10350
خوشبینی سرمایه داران ایرانی نسبت به تحولات سیاسی دهه 50
آگهی استخدام و طرح توسعه شرکت مینو چند ماه مانده به انقلاب ۵۷
خسروشاهی در هنگام درگیرهای انقلاب در تدارک توسعه شرکت بود و حتی به پاریس رفته بود تا برای برای عقد قرارداد در خصوص توسعه صادرات محصولات خود{ مینو و تولی پرس} با فرانسوی ها مذاکره کند!
در ابتدای پیروزی انقلاب هیچ کس فکر نمیکرد که کار به مصادره کارخانهها کشیده شود.
به عنوان مثال در بحبوحه انقلاب، دکتر کاظم خسروشاهی، وزیر بازرگانی کابینههای هویدا و آموزگار که خود و خانوادهاش از کارخانهداران کشور در صنایع دارویی و غذایی بودند، درگیر فعالیتهای عادی و روز مره شرکت خود بودند.
خسروشاهیها، خود از خانواده روحانیزاده بودند و اصلا تصور نمیکردند روحانیونی که بواسطه انقلاب اسلامی قدرت را در کنترل گرفته بودند، روزی به مصادره اموال و تخفیف مالکیت خصوصی اقدام کنند. حتی آنها فکر می کردند در یک حکومت شیعه و اسلامی، با آنها برخورد بهتری هم صورت بگیرد.
به همین دلیل، خسروشاهی در هنگام درگیرهای انقلاب در تدارک توسعه شرکت بود و حتی به پاریس رفته بود تا برای برای عقد قرارداد در خصوص توسعه صادرات محصولات خود{ مینو و تولی پرس} با فرانسوی ها مذاکره کند!
این آگهی مربوط به استخدام نیرو در شرکت نیرو به تاریخ تیرماه ۵۷ است اما به ناگاه با تصویت «قانون حفاظت از صنایع« در تیرماه ۱۳۵۸ ورق برگشت و اموال خسروشاهی مصادره شد
گزیدهای از مقاله “جریانهای سیاسی و سرمایهداری صنعتی در ایران” نوشته تیرداد بنکدار
✅ @karkhone
آگهی استخدام و طرح توسعه شرکت مینو چند ماه مانده به انقلاب ۵۷
خسروشاهی در هنگام درگیرهای انقلاب در تدارک توسعه شرکت بود و حتی به پاریس رفته بود تا برای برای عقد قرارداد در خصوص توسعه صادرات محصولات خود{ مینو و تولی پرس} با فرانسوی ها مذاکره کند!
در ابتدای پیروزی انقلاب هیچ کس فکر نمیکرد که کار به مصادره کارخانهها کشیده شود.
به عنوان مثال در بحبوحه انقلاب، دکتر کاظم خسروشاهی، وزیر بازرگانی کابینههای هویدا و آموزگار که خود و خانوادهاش از کارخانهداران کشور در صنایع دارویی و غذایی بودند، درگیر فعالیتهای عادی و روز مره شرکت خود بودند.
خسروشاهیها، خود از خانواده روحانیزاده بودند و اصلا تصور نمیکردند روحانیونی که بواسطه انقلاب اسلامی قدرت را در کنترل گرفته بودند، روزی به مصادره اموال و تخفیف مالکیت خصوصی اقدام کنند. حتی آنها فکر می کردند در یک حکومت شیعه و اسلامی، با آنها برخورد بهتری هم صورت بگیرد.
به همین دلیل، خسروشاهی در هنگام درگیرهای انقلاب در تدارک توسعه شرکت بود و حتی به پاریس رفته بود تا برای برای عقد قرارداد در خصوص توسعه صادرات محصولات خود{ مینو و تولی پرس} با فرانسوی ها مذاکره کند!
این آگهی مربوط به استخدام نیرو در شرکت نیرو به تاریخ تیرماه ۵۷ است اما به ناگاه با تصویت «قانون حفاظت از صنایع« در تیرماه ۱۳۵۸ ورق برگشت و اموال خسروشاهی مصادره شد
گزیدهای از مقاله “جریانهای سیاسی و سرمایهداری صنعتی در ایران” نوشته تیرداد بنکدار
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
از تهران نو تا آبعلی و مرودشت (بخش دوم)
نگاهی به زندگی و زمانه "محسن آزمایش"، كارآفرين و بنيانگذار كارخانه "آزمايش"
در سال ۱۳۳۶ کارگاهش در آتش سوخت و بخش بزرگی از سرمایه اش در اثر این حادثه نابود شد. از همین روی ۱۶ اسفند سال ۱۳۳۷ زمینی در جاده تهران نو خرید و این بار بیرون شهر پایه های کسب وکار خود را گذارد.
شرکت آزمایش در سال ۱۳۴۴ شروع به بهره برداری کرد. سرمایه اولیه آن سی میلیون ریال بود و پس از چند مرحله در سال ۱۳۴۷ سرمایه شرکت به ۲۰۰ میلیون ریال افزایش یافت. او کمی بعد زمینی به مساحت ۱۸۵ هزار متر در کیلومتر ۱۰ جاده آبعلی خرید و به مجموعه سابق افزوده شد، اینگونه بود که کارخانه ای بزرگ متولد شد و «آزمایش» نام گرفت.
در همان سال تولید چندین محصول، اعم از ۵ مدل یخچال، ۷ مدل کولر، ۳ مدل آبگرمکن، ۴ نمونه بخاری و ۶ مدل اجاق گاز به تولیدات کارخانه آزمایش اضافه شد.
او هرگز اعتقادی به استفاده از مشاوران خارجی نداشت و تنها در یک دوره، یک کارشناس خارجی در مجموعه آزمایش وارد شد. خارجی ها تنها می توانستند در مرحله راه اندازی کارخانه حضور داشته باشند. همچنین برای رسیدگی به امور اجرایی کارخانه خود از یک سرهنگ بازنشسته کمک می گرفت و امنیت کارخانه را به این شکل حفظ می کرد.
با توجه به تحقیقات و مدارک باقی مانده از آن زمان، کارخانه آزمایش حقوقی بیشتر از مجموعه های دولتی به کارکنان خود پرداخت می کرد. محسن آزمایش برای کارکنان خود احترامی بسیار قائل بود و به اشکال مختلف امکانات و تسهیلاتی را برای آنان فراهم می کرد.
آزمایش توانست تولیدات خود را بیش از مصرف داخل برآورده کند، بنابراین به علت مرغوبیت، ارزانی و نزدیکی به کشورهای عربی همسایه به آنجا صادر شد. افغانستان، کویت وشیخ نشین های حاشیه خلیج فارس بازارهایی بودند که محسن توانست، آنها را فتح کند، سی درصد بازار افغانستان در اختیار محصولات او قرار گرفت. محسن آزمایش در دهه ۴۰ بلخ را فتح کرد.
محسن به سبب مشکلات و گرفتاری های خانوادگی از تحصیل بازماند ولی در کارخانه خود، کارگاه های فنی برای تحصیل کارمندان خود بنا کرد. در کارخانه آزمایش تهران هنرستانی وجود داشت که حدود ۱۰۰ هنرجو در آن به صورت شبانهروزی مشغول آموزش نظری و عملی در شرکت بودند که در سال سوم به ۳۰۰ نفر توسعه پیدا کرد.
وی علاوه بر کارخانه آزمایش، فعالیت صنعتی خود را توسعه داد. در شهر صنعتی ساوه شرکت فابیست را در اوایل دهه پنجاه تاسیس نمود و به تولید پنلهای پیشساخته (ورقهای با طول بلند) اقدام نمود. از محصول این کارخانه برای ساخت کارخانه آزمایش مرودشت نیز استفاده کرد.
محسن آزمایش در نظر داشت در مجتمع صنعتی آزمایش در مرودشت یک میلیون و چهارصدهزار دستگاه وسیله خانگی یخچال، کولر، اجاق گاز، بخاری، تلویزیون رنگی، آبگرمکن، ماشین لباسشویی و ظرفشویی تولید نماید.
✅ @karkhone
نگاهی به زندگی و زمانه "محسن آزمایش"، كارآفرين و بنيانگذار كارخانه "آزمايش"
در سال ۱۳۳۶ کارگاهش در آتش سوخت و بخش بزرگی از سرمایه اش در اثر این حادثه نابود شد. از همین روی ۱۶ اسفند سال ۱۳۳۷ زمینی در جاده تهران نو خرید و این بار بیرون شهر پایه های کسب وکار خود را گذارد.
شرکت آزمایش در سال ۱۳۴۴ شروع به بهره برداری کرد. سرمایه اولیه آن سی میلیون ریال بود و پس از چند مرحله در سال ۱۳۴۷ سرمایه شرکت به ۲۰۰ میلیون ریال افزایش یافت. او کمی بعد زمینی به مساحت ۱۸۵ هزار متر در کیلومتر ۱۰ جاده آبعلی خرید و به مجموعه سابق افزوده شد، اینگونه بود که کارخانه ای بزرگ متولد شد و «آزمایش» نام گرفت.
در همان سال تولید چندین محصول، اعم از ۵ مدل یخچال، ۷ مدل کولر، ۳ مدل آبگرمکن، ۴ نمونه بخاری و ۶ مدل اجاق گاز به تولیدات کارخانه آزمایش اضافه شد.
او هرگز اعتقادی به استفاده از مشاوران خارجی نداشت و تنها در یک دوره، یک کارشناس خارجی در مجموعه آزمایش وارد شد. خارجی ها تنها می توانستند در مرحله راه اندازی کارخانه حضور داشته باشند. همچنین برای رسیدگی به امور اجرایی کارخانه خود از یک سرهنگ بازنشسته کمک می گرفت و امنیت کارخانه را به این شکل حفظ می کرد.
با توجه به تحقیقات و مدارک باقی مانده از آن زمان، کارخانه آزمایش حقوقی بیشتر از مجموعه های دولتی به کارکنان خود پرداخت می کرد. محسن آزمایش برای کارکنان خود احترامی بسیار قائل بود و به اشکال مختلف امکانات و تسهیلاتی را برای آنان فراهم می کرد.
آزمایش توانست تولیدات خود را بیش از مصرف داخل برآورده کند، بنابراین به علت مرغوبیت، ارزانی و نزدیکی به کشورهای عربی همسایه به آنجا صادر شد. افغانستان، کویت وشیخ نشین های حاشیه خلیج فارس بازارهایی بودند که محسن توانست، آنها را فتح کند، سی درصد بازار افغانستان در اختیار محصولات او قرار گرفت. محسن آزمایش در دهه ۴۰ بلخ را فتح کرد.
محسن به سبب مشکلات و گرفتاری های خانوادگی از تحصیل بازماند ولی در کارخانه خود، کارگاه های فنی برای تحصیل کارمندان خود بنا کرد. در کارخانه آزمایش تهران هنرستانی وجود داشت که حدود ۱۰۰ هنرجو در آن به صورت شبانهروزی مشغول آموزش نظری و عملی در شرکت بودند که در سال سوم به ۳۰۰ نفر توسعه پیدا کرد.
وی علاوه بر کارخانه آزمایش، فعالیت صنعتی خود را توسعه داد. در شهر صنعتی ساوه شرکت فابیست را در اوایل دهه پنجاه تاسیس نمود و به تولید پنلهای پیشساخته (ورقهای با طول بلند) اقدام نمود. از محصول این کارخانه برای ساخت کارخانه آزمایش مرودشت نیز استفاده کرد.
محسن آزمایش در نظر داشت در مجتمع صنعتی آزمایش در مرودشت یک میلیون و چهارصدهزار دستگاه وسیله خانگی یخچال، کولر، اجاق گاز، بخاری، تلویزیون رنگی، آبگرمکن، ماشین لباسشویی و ظرفشویی تولید نماید.
✅ @karkhone
تفاوت صاحب برند با تولید کننده
چرا این روزها در صنعت، مرتب اسم چین و هند و ترکیه به گوشمان می خورد؟
صنعت از قرن نوزدهم تاکنون مبنای تولید و ارزش افزوده در جهان بوده است و کشورهای پیشروی صنعتی، کشورهای قدرتمند جهان هم بودهاند.
شماری از کشورها، به دلایلی که از هر کشور به کشور دیگر متفاوت است، توانستند زود یا دیر به جمع کشورهای صنعتی جهان بپیوندند. در میان این کشورها میتوان نمونههای انگلستان، فرانسه، آلمان، ایتالیا، ژاپن و کره جنوبی را به خاطر آورد.
شماری دیگر، همواره در میان راه بودهاند و بر بنیان صنایع کشورهای پیشروی صنعتی صاحب صنعت شدهاند. در این میان، از ایران میتوان نام آورد و البته بسیاری از کشورها هم نتوانستهاند صاحب صنعتی شوند و کاملاً مصرفکننده تولیدات صنعتی دیگر کشورها بودهاند. افغانستان را می توان در میان این کشورها قرار داد.
صنایع قدرتمند جهان در کشورهایی ظهور یافتهاند که نظام سیاسی دموکراتیک و نظام اقتصادی سرمایهداری را به خود بپذیرفتهاند. دیگر کشورها، هر اندازه از این دو نظام دورتر بودهاند، صنعتیشدن کارآمد یا خلّاق را کمتر تجربه کردهاند.
کشورهایی که در قرن بیستم توانستند در میان کشورهای صنعتی جهان قرار گیرند و جهان را مصرفکننده کالاهای خود سازند، هم از این طریق به ثروتهای بسیار دست یافتند و هم اکنون برای گذار به دوران فراصنعتی که از آن به عنوان دوران دانش یاد میشود، آمادگی بیشتری را کسب کردهاند.
صنعت در آینده نیز مبنایی جدی برای تولید خواهد بود. اما، کشورهای پیشروی صنعتی اکنون در اندیشه تولید دانش صنعتی هستند و ساخت بسیاری کالاهای صنعتی را به دیگر کشورها سپردهاند.
این چنین است که بر خلاف گذشته، مصرفکنندگان نام کشورهایی نظیر آمریکا، آلمان، انگلستان، فرانسه یا ژاپن را بر بسیاری از تولیدات صنعتی نمییابند و به جای آن با نامهایی نظیر چین، هند، اندونزی و ترکیه مواجه میشوند. کشورهای دسته اول، صاحب نام کالا{ برند} هستند و طراحی و تحول آن را در دست دارند و کشورهای دسته دوم کالا را پدید میآورند.
دکتر مجید وحید، عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه تهران
✅ @karkhone
چرا این روزها در صنعت، مرتب اسم چین و هند و ترکیه به گوشمان می خورد؟
صنعت از قرن نوزدهم تاکنون مبنای تولید و ارزش افزوده در جهان بوده است و کشورهای پیشروی صنعتی، کشورهای قدرتمند جهان هم بودهاند.
شماری از کشورها، به دلایلی که از هر کشور به کشور دیگر متفاوت است، توانستند زود یا دیر به جمع کشورهای صنعتی جهان بپیوندند. در میان این کشورها میتوان نمونههای انگلستان، فرانسه، آلمان، ایتالیا، ژاپن و کره جنوبی را به خاطر آورد.
شماری دیگر، همواره در میان راه بودهاند و بر بنیان صنایع کشورهای پیشروی صنعتی صاحب صنعت شدهاند. در این میان، از ایران میتوان نام آورد و البته بسیاری از کشورها هم نتوانستهاند صاحب صنعتی شوند و کاملاً مصرفکننده تولیدات صنعتی دیگر کشورها بودهاند. افغانستان را می توان در میان این کشورها قرار داد.
صنایع قدرتمند جهان در کشورهایی ظهور یافتهاند که نظام سیاسی دموکراتیک و نظام اقتصادی سرمایهداری را به خود بپذیرفتهاند. دیگر کشورها، هر اندازه از این دو نظام دورتر بودهاند، صنعتیشدن کارآمد یا خلّاق را کمتر تجربه کردهاند.
کشورهایی که در قرن بیستم توانستند در میان کشورهای صنعتی جهان قرار گیرند و جهان را مصرفکننده کالاهای خود سازند، هم از این طریق به ثروتهای بسیار دست یافتند و هم اکنون برای گذار به دوران فراصنعتی که از آن به عنوان دوران دانش یاد میشود، آمادگی بیشتری را کسب کردهاند.
صنعت در آینده نیز مبنایی جدی برای تولید خواهد بود. اما، کشورهای پیشروی صنعتی اکنون در اندیشه تولید دانش صنعتی هستند و ساخت بسیاری کالاهای صنعتی را به دیگر کشورها سپردهاند.
این چنین است که بر خلاف گذشته، مصرفکنندگان نام کشورهایی نظیر آمریکا، آلمان، انگلستان، فرانسه یا ژاپن را بر بسیاری از تولیدات صنعتی نمییابند و به جای آن با نامهایی نظیر چین، هند، اندونزی و ترکیه مواجه میشوند. کشورهای دسته اول، صاحب نام کالا{ برند} هستند و طراحی و تحول آن را در دست دارند و کشورهای دسته دوم کالا را پدید میآورند.
دکتر مجید وحید، عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه تهران
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
فراز و فرودهای در مسیر موفقیت یک استارتاپ وجود دارد، فراز و فرودهایی که برای استارتاپها مسیری مبهم ساخته است
در این رویداد پای داستان استارتاپ های موفق مینشینیم.
لینک ثبت نام:
http://eventbox.ir/chameh
کد تخفیف ۵۰ درصدی:
100startups
🔸۱۰۰استارتآپ، پلتفرم سرمایهگذاری بذری
🆔 @ir100startups
#تبلیغ
در این رویداد پای داستان استارتاپ های موفق مینشینیم.
لینک ثبت نام:
http://eventbox.ir/chameh
کد تخفیف ۵۰ درصدی:
100startups
🔸۱۰۰استارتآپ، پلتفرم سرمایهگذاری بذری
🆔 @ir100startups
#تبلیغ
توقف نفرت برای منفعت
کمپینی در آمریکا راه افتاده برای بایکوت کردن فیسبوک با هشتگ #StopHateforProfit. هدف اینست تا فیسبوک در سیاستهایش تجدید نظر کرده و مانع از انتشار محتوایی شود که نفرت، تعصب، نژادپرستی و خشونت را ترویج می کند.
بیش از ۹۸ درصد درآمد سالانه فیسبوک (یعنی ۷۰ میلیارد دلار) از تبلیغات است. تا کنون نزدیک به ۱۰۰۰ شرکت به کمپین فوق پیوسته و تبلیغ در فیسبوک را متوقف کرده اند. از جمله Verizon، فورد، فولکس، هوندا، کوکاکولا، بویینگ، آدیداس، لیوایز، پوما، والگرین و موزیلا. مایکروسافت، استارباکس و پسپی نیز به طور غیررسمی به این کمپین پیوسته اند. دربین بایکوت کننده ها، ۱۰ شرکتی که بیشترین هزینه سالانه تبلیغ در فیسبوک را داشتند، در تصویر پیوست آمده. /بومرنگ
✅ @karkhone
کمپینی در آمریکا راه افتاده برای بایکوت کردن فیسبوک با هشتگ #StopHateforProfit. هدف اینست تا فیسبوک در سیاستهایش تجدید نظر کرده و مانع از انتشار محتوایی شود که نفرت، تعصب، نژادپرستی و خشونت را ترویج می کند.
بیش از ۹۸ درصد درآمد سالانه فیسبوک (یعنی ۷۰ میلیارد دلار) از تبلیغات است. تا کنون نزدیک به ۱۰۰۰ شرکت به کمپین فوق پیوسته و تبلیغ در فیسبوک را متوقف کرده اند. از جمله Verizon، فورد، فولکس، هوندا، کوکاکولا، بویینگ، آدیداس، لیوایز، پوما، والگرین و موزیلا. مایکروسافت، استارباکس و پسپی نیز به طور غیررسمی به این کمپین پیوسته اند. دربین بایکوت کننده ها، ۱۰ شرکتی که بیشترین هزینه سالانه تبلیغ در فیسبوک را داشتند، در تصویر پیوست آمده. /بومرنگ
✅ @karkhone
حق آقایی دلار چقدر است؟
دکتر محمدرضا منجذب
مقبولیت دلار در معاملات بین المللی منافع زیادی را برای اقتصاد آمریکا در پی داشته و خواهد داشت. هنگامی که ارزش دلار کاهش می یابد، این به منزله مالیاتی است که دولت آمریکا غیرمستقیم از شهروندان خود و دیگر کشورهای دنیا دریافت کرده است، که به حق آقایی دلار معروف است.
بعنوان مثال فرض کنید یک دلار معادل یک کیلو پنیر (با کیفیت معین) ارزش داشته باشد. وقتی ارزش دلار نصف می شود، اکنون دو دلار معادل همان مقدار پنیر هست. در فاصله زمانی که آمریکا حجم پول خود را گسترش میدهد که موجب کاهش ارزش دلار می گردد، ابتدا با یک دلار یک کیلو پنیر را میخرد و چون طی زمان ارزش دلار کم شده است فروشنده متضرر میشود. بعبارت دیگر قیمت کالا برای آمریکا نصف شده است. و این مالیاتی است که کشور دیگر به آمریکا داده است.
اصولا حربه کاهش ارزش پول ملی (ارزانتر کردن ارز) برای کشورهای قدرتمند اقتصادی در برهه هایی از زمان اتفاق افتاده است که به جنگ ارزها نیز معروف است.
آقای ترامپ اخیرا بارها اشاره به این موضوع داشت که چرا چین یوهان را (بصورت مصنوعی) ارزان نگه می دارد، و باید آن را گران کند. ارزانتر بودن یوهان بمنزله ارزانتر بودن کالاهای چینی برای خریداران آن می باشد و موجب صادرات آن می شود. داعیه ترامپ اینست که چین باید یوهان را در برابر دلار گران کند تا بدین طریق کالاهای آمریکایی برای چینی ها ارزانتر شود.
چنانچه در نمودار پایین ملاحظه می کنید که آمریکا طی سده اخیر 95 درصد ارزش دلار را کاهش داده است (حال بدلیل سیاستهای انبساطی برای مخارج داخلی و بین المللی خود و جنگها و ...). این بدان معناست که 95 درصد هزینه های خود را از طریق حق آقایی دلار براحتی کسب کرده است. بر اساس آمار منتشره در سال 2018 حدود 40 معاملات با دلاراست، 64 درصد ارزهای بین المللی موجود به دلار است، 63 درصد بدهیهای بین المللی به دلار است، و 59 درصد وامهای بین المللی به دلار است. بعبارت دیگر مجموع ارقام مذکور چیزی حدود دو برابر موجودی دلار آمریکا است. حجم موجود دلار حدود 5000 میلیارد دلار است و لذا مجموع آنها به 10000 میلیارد دلار میرسد که در سطح بین الملل بین کشورهای مختلف در چرخش است. و با کاهش 95 درصدی ارزش دلار طی سده اخیر می توان گفت آمریکا به قیمت امروز 9500 میلیارد دلار از کشورهای جهان بابت حق آقایی دلار به جیب مبارک زده است و هزینه جنگ ها و غیره را در دنیا از کشورهای دنیا گرفته است.
✅ @karkhone
دکتر محمدرضا منجذب
مقبولیت دلار در معاملات بین المللی منافع زیادی را برای اقتصاد آمریکا در پی داشته و خواهد داشت. هنگامی که ارزش دلار کاهش می یابد، این به منزله مالیاتی است که دولت آمریکا غیرمستقیم از شهروندان خود و دیگر کشورهای دنیا دریافت کرده است، که به حق آقایی دلار معروف است.
بعنوان مثال فرض کنید یک دلار معادل یک کیلو پنیر (با کیفیت معین) ارزش داشته باشد. وقتی ارزش دلار نصف می شود، اکنون دو دلار معادل همان مقدار پنیر هست. در فاصله زمانی که آمریکا حجم پول خود را گسترش میدهد که موجب کاهش ارزش دلار می گردد، ابتدا با یک دلار یک کیلو پنیر را میخرد و چون طی زمان ارزش دلار کم شده است فروشنده متضرر میشود. بعبارت دیگر قیمت کالا برای آمریکا نصف شده است. و این مالیاتی است که کشور دیگر به آمریکا داده است.
اصولا حربه کاهش ارزش پول ملی (ارزانتر کردن ارز) برای کشورهای قدرتمند اقتصادی در برهه هایی از زمان اتفاق افتاده است که به جنگ ارزها نیز معروف است.
آقای ترامپ اخیرا بارها اشاره به این موضوع داشت که چرا چین یوهان را (بصورت مصنوعی) ارزان نگه می دارد، و باید آن را گران کند. ارزانتر بودن یوهان بمنزله ارزانتر بودن کالاهای چینی برای خریداران آن می باشد و موجب صادرات آن می شود. داعیه ترامپ اینست که چین باید یوهان را در برابر دلار گران کند تا بدین طریق کالاهای آمریکایی برای چینی ها ارزانتر شود.
چنانچه در نمودار پایین ملاحظه می کنید که آمریکا طی سده اخیر 95 درصد ارزش دلار را کاهش داده است (حال بدلیل سیاستهای انبساطی برای مخارج داخلی و بین المللی خود و جنگها و ...). این بدان معناست که 95 درصد هزینه های خود را از طریق حق آقایی دلار براحتی کسب کرده است. بر اساس آمار منتشره در سال 2018 حدود 40 معاملات با دلاراست، 64 درصد ارزهای بین المللی موجود به دلار است، 63 درصد بدهیهای بین المللی به دلار است، و 59 درصد وامهای بین المللی به دلار است. بعبارت دیگر مجموع ارقام مذکور چیزی حدود دو برابر موجودی دلار آمریکا است. حجم موجود دلار حدود 5000 میلیارد دلار است و لذا مجموع آنها به 10000 میلیارد دلار میرسد که در سطح بین الملل بین کشورهای مختلف در چرخش است. و با کاهش 95 درصدی ارزش دلار طی سده اخیر می توان گفت آمریکا به قیمت امروز 9500 میلیارد دلار از کشورهای جهان بابت حق آقایی دلار به جیب مبارک زده است و هزینه جنگ ها و غیره را در دنیا از کشورهای دنیا گرفته است.
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
کُشتی ریال و دلار
امیررضا عبدلی
1ـ پولها: اگر شما مالی داشته باشید که در بازار یک میلیون تومان قیمتگذاری شده باشد و کسی پیشنهاد کند در ازای آن 50 دلار نقد به شما بپردازد، آیا این معامله را قبول نمیکنید؟ اگر حاضر شود 0.25 مثقال طلا بدهد چطور؟ به نظر میرسد این معامله میتواند با چند اسکناس یورو یا چند مثقال زعفران یا چند پاکت سیمان یا چند ورق اوراق قرضۀ دولت ایران یا آمریکا هم سر بگیرد و این فقط به تمایل و توافق طرفین بستگی دارد. شما هریک از این چیزها را به عنوان پول می پذیرید و بعد هم به راحتی میتوانید آنها را در بازار نقد و خرج کنید. پس ظاهراً همانطور که هایک میگوید ما باید از «پولها» صحبت کنیم، نه از «پول». کالاهای مختلفی در یک اقتصاد هستند که به درجات مختلف نقدینگی دارند یعنی «پول» به حساب می آیند و دست به دست میشوند.
2ـ قانون گرشام: آدمها پول بد را خرج میکنند و پول خوب را ذخیره. پول خوب پولی است که بیشتر از ارزش رسمی خود می ارزد. مثلاً امروز اگر قیمت رسمی دلار هرچیزی کمتر از 21 هزارتومان اعلام شود، در نتیجۀ این اعلام نادرست و دروغ، دلار به پول خوب تبدیل می شود و ریال به پول بد. در این حال مردم ترجیح می دهند ریال را پرداخت و دلار را دریافت کنند. دلار ذخیره میشود و کسی تا مجبور نباشد آن را با ریال معاوضه نمیکند. در نتیجه دلار پیوسته کمیاب تر و گران تر میشود، تا زمانی که دولت ناگزیر شود قیمت واقعی آن را بپذیرد. روزی که دلار و ریال به قیمت واقعی بازار معامله شوند، دیگر هیچ یک از آنها در این معنا خوب یا بد نخواهند بود.
3ـ کمیابی و وفور پولها: هیچگاه در طول تاریخ چیزهایی مثل خاک یا ریگ بیابان یا آب دریا به عنوان پول پذیرفته نشده اند. امّا صدف و پوست و نمک پول بوده اند. پس یکی از شرایط لازم برای آنکه صفت پول را به چیزی اطلاق کنیم، کمیابی آن است. فارسی زبانان در این زمینه حکمت عامیانۀ مشهوری دارند: «پول، علف خرس نیست». میتوان نتیجه گرفت: چیزی که به فراوانی علف خرس باشد، پول نیست.
4ـ رقابت تورّمی پولها: در جهان معاصر، «تورّم» فرآیندی است که طی آن مقدار پول توسّط بانک مرکزی و شبکۀ بانکی افزایش می یابد. پولهایی که تورّم کمتری دارند، کمیاب ترند. نمیتوان به طور کلّی گفت که مردم پول با تورّم کمتر را ترجیح می دهند. مثلاً کسانی که قصد وام گرفتن دارند ترجیح میدهند پولی با تورّم بیشتر را وام بگیرند. چون به این ترتیب قدرت خرید بیشتری را تحویل میگیرند و قدرت خرید کمتری را بازپس میدهند. ولی کسانی که قصد ذخیره و پس انداز یا اعطای وام دارند، پول با تورّم کمتر را ترجیح میدهند. پس با توجّه به تفاوت نرخ تورّم پولها نیز میتوان نظم دیگری از جنس قانون گرشام را مشاهده کرد: پول با تورّم بیشتر (فراوان تر و کم ارزش تر) خرج میشود، و پول با تورّم کمتر (کمیابتر و باارزش تر) ذخیره.
5ـ موازنۀ اعتبار دولتها: در جهان معاصر، پول پشتوانه ندارد. دولتها طبق صلاحدید خود پول منتشر میکنند و مردم اسکناسهای کاغذی یا حسابهای الکترونیک مورد تأیید دولتها را به عنوان پول قبول میکنند. چون بر حسب همین ابزارها حقوق میگیرند، مالیات می پردازند، و مطالبات مالی خود را نزد دادگاه ها مطرح میکنند. اعتبار پولهای معاصر ناشی از اعتبار دولت منتشر کنندۀ آنهاست. در نتیجه وقتی اعتبار یک دولت در مقایسۀ با دولتی دیگر تضعیف شود، باید منتظر افت ارزش پول آن بود.
6ـ افزایش قیمت دلار ناشی از بی انضباطی مالی و پولی مفرط حکّام ایران، و حکم قوانین تخطّی ناپذیر اقتصادی است. با اعدام کردن چند سلطان دیگر، با خفه کردن کارشناسان اقتصادی، و با هیچ اقدام زورمدارانۀ دیگری نمی توان این قوانین را برانداخت و از پیامدهای بی مبالاتی خود قسر در رفت. چارۀ کار، رفع تورّم و بهبود اعتبار تجاری دولت منتشر کنندۀ ریال است. چیزی که نه قصد آن مشاهده می شود و نه توان و قابلیت آن. ریال در حال ضربه فنّی شدن است. و تنها امید اینکه از این شکست درسی برای عبرت آیندگان باقی بماند.
✅ @karkhone
امیررضا عبدلی
1ـ پولها: اگر شما مالی داشته باشید که در بازار یک میلیون تومان قیمتگذاری شده باشد و کسی پیشنهاد کند در ازای آن 50 دلار نقد به شما بپردازد، آیا این معامله را قبول نمیکنید؟ اگر حاضر شود 0.25 مثقال طلا بدهد چطور؟ به نظر میرسد این معامله میتواند با چند اسکناس یورو یا چند مثقال زعفران یا چند پاکت سیمان یا چند ورق اوراق قرضۀ دولت ایران یا آمریکا هم سر بگیرد و این فقط به تمایل و توافق طرفین بستگی دارد. شما هریک از این چیزها را به عنوان پول می پذیرید و بعد هم به راحتی میتوانید آنها را در بازار نقد و خرج کنید. پس ظاهراً همانطور که هایک میگوید ما باید از «پولها» صحبت کنیم، نه از «پول». کالاهای مختلفی در یک اقتصاد هستند که به درجات مختلف نقدینگی دارند یعنی «پول» به حساب می آیند و دست به دست میشوند.
2ـ قانون گرشام: آدمها پول بد را خرج میکنند و پول خوب را ذخیره. پول خوب پولی است که بیشتر از ارزش رسمی خود می ارزد. مثلاً امروز اگر قیمت رسمی دلار هرچیزی کمتر از 21 هزارتومان اعلام شود، در نتیجۀ این اعلام نادرست و دروغ، دلار به پول خوب تبدیل می شود و ریال به پول بد. در این حال مردم ترجیح می دهند ریال را پرداخت و دلار را دریافت کنند. دلار ذخیره میشود و کسی تا مجبور نباشد آن را با ریال معاوضه نمیکند. در نتیجه دلار پیوسته کمیاب تر و گران تر میشود، تا زمانی که دولت ناگزیر شود قیمت واقعی آن را بپذیرد. روزی که دلار و ریال به قیمت واقعی بازار معامله شوند، دیگر هیچ یک از آنها در این معنا خوب یا بد نخواهند بود.
3ـ کمیابی و وفور پولها: هیچگاه در طول تاریخ چیزهایی مثل خاک یا ریگ بیابان یا آب دریا به عنوان پول پذیرفته نشده اند. امّا صدف و پوست و نمک پول بوده اند. پس یکی از شرایط لازم برای آنکه صفت پول را به چیزی اطلاق کنیم، کمیابی آن است. فارسی زبانان در این زمینه حکمت عامیانۀ مشهوری دارند: «پول، علف خرس نیست». میتوان نتیجه گرفت: چیزی که به فراوانی علف خرس باشد، پول نیست.
4ـ رقابت تورّمی پولها: در جهان معاصر، «تورّم» فرآیندی است که طی آن مقدار پول توسّط بانک مرکزی و شبکۀ بانکی افزایش می یابد. پولهایی که تورّم کمتری دارند، کمیاب ترند. نمیتوان به طور کلّی گفت که مردم پول با تورّم کمتر را ترجیح می دهند. مثلاً کسانی که قصد وام گرفتن دارند ترجیح میدهند پولی با تورّم بیشتر را وام بگیرند. چون به این ترتیب قدرت خرید بیشتری را تحویل میگیرند و قدرت خرید کمتری را بازپس میدهند. ولی کسانی که قصد ذخیره و پس انداز یا اعطای وام دارند، پول با تورّم کمتر را ترجیح میدهند. پس با توجّه به تفاوت نرخ تورّم پولها نیز میتوان نظم دیگری از جنس قانون گرشام را مشاهده کرد: پول با تورّم بیشتر (فراوان تر و کم ارزش تر) خرج میشود، و پول با تورّم کمتر (کمیابتر و باارزش تر) ذخیره.
5ـ موازنۀ اعتبار دولتها: در جهان معاصر، پول پشتوانه ندارد. دولتها طبق صلاحدید خود پول منتشر میکنند و مردم اسکناسهای کاغذی یا حسابهای الکترونیک مورد تأیید دولتها را به عنوان پول قبول میکنند. چون بر حسب همین ابزارها حقوق میگیرند، مالیات می پردازند، و مطالبات مالی خود را نزد دادگاه ها مطرح میکنند. اعتبار پولهای معاصر ناشی از اعتبار دولت منتشر کنندۀ آنهاست. در نتیجه وقتی اعتبار یک دولت در مقایسۀ با دولتی دیگر تضعیف شود، باید منتظر افت ارزش پول آن بود.
6ـ افزایش قیمت دلار ناشی از بی انضباطی مالی و پولی مفرط حکّام ایران، و حکم قوانین تخطّی ناپذیر اقتصادی است. با اعدام کردن چند سلطان دیگر، با خفه کردن کارشناسان اقتصادی، و با هیچ اقدام زورمدارانۀ دیگری نمی توان این قوانین را برانداخت و از پیامدهای بی مبالاتی خود قسر در رفت. چارۀ کار، رفع تورّم و بهبود اعتبار تجاری دولت منتشر کنندۀ ریال است. چیزی که نه قصد آن مشاهده می شود و نه توان و قابلیت آن. ریال در حال ضربه فنّی شدن است. و تنها امید اینکه از این شکست درسی برای عبرت آیندگان باقی بماند.
✅ @karkhone
توافقات نهائی تلگرام با کمیسیون بورس و اوراق بهادار
شواهد نشان می دهد که سرانجام پس از چندین دوره مذاکرات و کشمکش های قضائی، با ملزم شدن تلگرام به پرداخت جریمه 18 میلیون دلاری و متوقف سازی عرضه گرام، رمزارز بومی تلگرام و بازگردانی سرمایه ها به سرمایه گذاران، این نبرد جنجالی رو به پایان است.
تلگرام همچنین متعهد خواهد شد که از این پس حداقل پیش از 45 روز قبل از عرضه هرگونه ارز، سکه و یا توکن دیجیتال کمیسیون بورس و اوراق بهادار را مطلع سازد.
گفتنی است گرچه پروژه اصلی متوقف شده است اما فعالیت های اینچنینی تلگرام توقف ناپذیر است، به طوری که هم اکنون پروژه های قابل توجه دیگری با همراهی تعداد زیادی از توسعه دهندگان و شرکتهای داوطلب در حال ارائه هستند، پروژه هایی که می توان از آنها به TON OS و Free TON و توکن آن TON Crystal و همچنین پروژه جدید GramFree اشاره کرد.
https://www.financemagnates.com/cryptocurrency/icos/sec-orders-telegram-to-pay-18m-fine-refunds-1-2-billion-to-investors/
✅ @karkhone
شواهد نشان می دهد که سرانجام پس از چندین دوره مذاکرات و کشمکش های قضائی، با ملزم شدن تلگرام به پرداخت جریمه 18 میلیون دلاری و متوقف سازی عرضه گرام، رمزارز بومی تلگرام و بازگردانی سرمایه ها به سرمایه گذاران، این نبرد جنجالی رو به پایان است.
تلگرام همچنین متعهد خواهد شد که از این پس حداقل پیش از 45 روز قبل از عرضه هرگونه ارز، سکه و یا توکن دیجیتال کمیسیون بورس و اوراق بهادار را مطلع سازد.
گفتنی است گرچه پروژه اصلی متوقف شده است اما فعالیت های اینچنینی تلگرام توقف ناپذیر است، به طوری که هم اکنون پروژه های قابل توجه دیگری با همراهی تعداد زیادی از توسعه دهندگان و شرکتهای داوطلب در حال ارائه هستند، پروژه هایی که می توان از آنها به TON OS و Free TON و توکن آن TON Crystal و همچنین پروژه جدید GramFree اشاره کرد.
https://www.financemagnates.com/cryptocurrency/icos/sec-orders-telegram-to-pay-18m-fine-refunds-1-2-billion-to-investors/
✅ @karkhone
Finance Magnates
SEC Orders Telegram to Pay $18M Fine, Refunds $1.2 Billion to Investors
Messaging giant Telegram is a step closer to end its year-long battle with the US regulators over the TON blockchain.
آمازون همچنان در صدر ارزشمند ترین برندهای دنیا
بررسی های موسسه تحقیقاتی Kantar نشان می دهد که برند آمازون با ارزش بیش از 415 میلیارد دلار با اختلاف و برای دومین سال ارزشمند ترین برند دنیا محسوب می شود.
پس از آمازون نیز اپل، مایکروسافت، گوگل، ویزا، علی بابا، تنسنت، فیسبوک، مک دونالد و مَستر کارت به ترتیب ارزشمندترین برندهای دنیا محسوب می شوند.
✅ @karkhone
بررسی های موسسه تحقیقاتی Kantar نشان می دهد که برند آمازون با ارزش بیش از 415 میلیارد دلار با اختلاف و برای دومین سال ارزشمند ترین برند دنیا محسوب می شود.
پس از آمازون نیز اپل، مایکروسافت، گوگل، ویزا، علی بابا، تنسنت، فیسبوک، مک دونالد و مَستر کارت به ترتیب ارزشمندترین برندهای دنیا محسوب می شوند.
✅ @karkhone
بلاّ؛ از تهران تا برزیل (بخش اول)
نگاهی به زندگی و زمانه "برادران عمید حضور"، بنیانگذاران "گروه صنعتی بلاّ"
بزرگ خاندان عمیدحضور، حسن عمیدحضور متولد سال ١٢٨١ و اهل کاشان بود. فقر خانوادگی و ناامنی در منطقه کاشان مهمترین عامل مهاجرت حسن در سنین نوجوانی به تهران شد.
او دورهگردی حرفهای بود که نیاز به سرمایه آنچنانی نداشت اما فوت و فن بازار و نیز کسب مال را اگرچه با مرارت اما حلال، نصیب خود کرد. حسن پس از چندین سال کار، اعتبار و جایگاه کوچکی در بازار تهران به دست آورد.
تجربه طولانی، انباشت سرمایه و داشتن اعتبار، زمینه بیشتری را برای گسترش فعالیتش در بازار فراهم میآورد و توانست با پساندازش در سال ١٣٠٤، سرمایهای فراهم آورد و مغازهای در تیمچه حاجبالدوله خریداری کند.
خردهفروشی می کرد و به توزیع برخی از کالاهای خرازیِ جدید مثل چتر و کفشهای خارجی می پرداخت. همین حجره، تا سالهای بعد که خانواده عمیدحضور، در عرصه فعالیتهای اقتصادی، رشدی چشمگیر داشت و در بهترین مناطق تهران شعبه و فروشگاه داشت، به عنوان نماد خانواده عمیدحضور در بازار حفظ شد.
حسن عميدحضور در سال ١٣٠٥ ازدواج کرد و حاصل این ازدواج پنج پسر به نامهای امیر، منصور، هاشم، محسن و اسماعیل بود. وی در سال ١٣٢٧ در سن٤٦سالگی بر اثر بیماری درگذشت.
در دهه ٤٠، خانواده تنها در بخش عمدهفروشی کفش فعالیت میکرد ولی در صدد تغییر شیوه تجارت خود بود. در آن زمان شرکت تازهتاسیس «کفش ملی» به مدیریت رحیم ایروانی، تامینکننده اصلی کفش ایران بود.
ایروانی، در یک سفر تجاری، با هاشم عمید حضور ملاقات کرده بود و از تصمیماتش برای گسترش کارخانه و مکانیزه کردن آن با هاشم سخن گفته بود.
در آن سالها، حکومت، برای رشد اقتصاد کشور از بخش خصوصی حمایت میکرد. هاشم در نامهای طولانی به برادرانش، جزییات برنامههای ایروانی را شرح داد و فهرستی بلندبالا از ماشینآلات خریداری شده توسط ایروانی را برای آنان فرستاد و توصیه کرد جهت ورود به حوزه صنعت، باید از حمایتهای سخاوتمندانه دولت استفاده کرد. به این ترتیب اندکی بعد، برادران عمیدحضور زمین نسبتاً وسیعی را در حوالی تهران خریداری کردند و کفش بلا متولد شد.
کفش بلا در سال ١٣٤١ توسط نهاپت مرادیانس و همسرش، نوارت طومانیانس روبنپور و سه فرزندش، استپان، ایزابل و ریدا، با سرمایه سه میلیون ریال به ثبت رسید. چند ماه بعد، امیر و منصور شرکت بلا را که هنوز وارد مرحله تولید نشده بود، خریداری کردند.
زمانی که عمیدحضور وارد فعالیت صنعتی شد، حدود هشت سال از فعالیت ایروانیها در کفش ملی و چندین سال از تاسیس کفش مهشید و سهستاره میگذشت.
در همان دوران بود که منصور عمیدحضور که معتقد بود رونق یا سودآوری در تولید است نه توزیع، شرکت جم را با فاصله تقریباً یک ماه از آغاز سال ١٣٤٢ ثبت کرد. «شرکت و کارخانجات لاستیک و کفشسازی جم» اولین شرکت صنعتی خانواده عمیدحضور است.
بلا در آن زمان هنوز تنها یک نام بود و ماشینآلات و تولید نداشت. پس از ایجاد این شرکت، امیر بار دیگر از او دعوت به کار کرد. بهطور نانوشته، همقسم شدند که در کنار هم کار کنند تا همافزایی داشته باشند.
✅ @karkhone
نگاهی به زندگی و زمانه "برادران عمید حضور"، بنیانگذاران "گروه صنعتی بلاّ"
بزرگ خاندان عمیدحضور، حسن عمیدحضور متولد سال ١٢٨١ و اهل کاشان بود. فقر خانوادگی و ناامنی در منطقه کاشان مهمترین عامل مهاجرت حسن در سنین نوجوانی به تهران شد.
او دورهگردی حرفهای بود که نیاز به سرمایه آنچنانی نداشت اما فوت و فن بازار و نیز کسب مال را اگرچه با مرارت اما حلال، نصیب خود کرد. حسن پس از چندین سال کار، اعتبار و جایگاه کوچکی در بازار تهران به دست آورد.
تجربه طولانی، انباشت سرمایه و داشتن اعتبار، زمینه بیشتری را برای گسترش فعالیتش در بازار فراهم میآورد و توانست با پساندازش در سال ١٣٠٤، سرمایهای فراهم آورد و مغازهای در تیمچه حاجبالدوله خریداری کند.
خردهفروشی می کرد و به توزیع برخی از کالاهای خرازیِ جدید مثل چتر و کفشهای خارجی می پرداخت. همین حجره، تا سالهای بعد که خانواده عمیدحضور، در عرصه فعالیتهای اقتصادی، رشدی چشمگیر داشت و در بهترین مناطق تهران شعبه و فروشگاه داشت، به عنوان نماد خانواده عمیدحضور در بازار حفظ شد.
حسن عميدحضور در سال ١٣٠٥ ازدواج کرد و حاصل این ازدواج پنج پسر به نامهای امیر، منصور، هاشم، محسن و اسماعیل بود. وی در سال ١٣٢٧ در سن٤٦سالگی بر اثر بیماری درگذشت.
در دهه ٤٠، خانواده تنها در بخش عمدهفروشی کفش فعالیت میکرد ولی در صدد تغییر شیوه تجارت خود بود. در آن زمان شرکت تازهتاسیس «کفش ملی» به مدیریت رحیم ایروانی، تامینکننده اصلی کفش ایران بود.
ایروانی، در یک سفر تجاری، با هاشم عمید حضور ملاقات کرده بود و از تصمیماتش برای گسترش کارخانه و مکانیزه کردن آن با هاشم سخن گفته بود.
در آن سالها، حکومت، برای رشد اقتصاد کشور از بخش خصوصی حمایت میکرد. هاشم در نامهای طولانی به برادرانش، جزییات برنامههای ایروانی را شرح داد و فهرستی بلندبالا از ماشینآلات خریداری شده توسط ایروانی را برای آنان فرستاد و توصیه کرد جهت ورود به حوزه صنعت، باید از حمایتهای سخاوتمندانه دولت استفاده کرد. به این ترتیب اندکی بعد، برادران عمیدحضور زمین نسبتاً وسیعی را در حوالی تهران خریداری کردند و کفش بلا متولد شد.
کفش بلا در سال ١٣٤١ توسط نهاپت مرادیانس و همسرش، نوارت طومانیانس روبنپور و سه فرزندش، استپان، ایزابل و ریدا، با سرمایه سه میلیون ریال به ثبت رسید. چند ماه بعد، امیر و منصور شرکت بلا را که هنوز وارد مرحله تولید نشده بود، خریداری کردند.
زمانی که عمیدحضور وارد فعالیت صنعتی شد، حدود هشت سال از فعالیت ایروانیها در کفش ملی و چندین سال از تاسیس کفش مهشید و سهستاره میگذشت.
در همان دوران بود که منصور عمیدحضور که معتقد بود رونق یا سودآوری در تولید است نه توزیع، شرکت جم را با فاصله تقریباً یک ماه از آغاز سال ١٣٤٢ ثبت کرد. «شرکت و کارخانجات لاستیک و کفشسازی جم» اولین شرکت صنعتی خانواده عمیدحضور است.
بلا در آن زمان هنوز تنها یک نام بود و ماشینآلات و تولید نداشت. پس از ایجاد این شرکت، امیر بار دیگر از او دعوت به کار کرد. بهطور نانوشته، همقسم شدند که در کنار هم کار کنند تا همافزایی داشته باشند.
✅ @karkhone
از توسعه نظام هایپرمارکتینگ بپرهیزیم و اشتباه چین را تکرار نکنیم
(کمی نگاه اون طرفکی! )
دولت چین در دو دهه گذشته، دستفروشهای چینی را مجبور کرد که بساط خود را از خیابانها جمع کنند تا هم شهرهای بزرگ این کشور تصویری تمیزی داشته باشند، هم سطح امنیت غذایی و بهداشت بالا رود و هم تجارت قانونمند شود. اما حالا که اقتصاد چین، دچار رکود شده، رهبران این کشور تصمیم گرفتهاند که نه تنها مغازهداری خرد را رواج دهند بلکه دوباره به دستفروشها، کافیشاپهای سیار و ماشینی و انواع خردهفروشیها اجازه کار دهند.
لی کقیانگ نخست وزیر این کشور گفته است که «کارآفرینی خیابانی حیاتیتر از کسبوکارهای بزرگتر و لوکستر برای چین است».
بسیاری از تحلیلگران اقتصادی معتقدند که تصمیم جدید دولت چین مبنی بر اجازه فعالیت دوباره به دستفروشها منطقی است، چون پاندمی کرونا بیش از همه به افراد کمدرآمد و کسبوکارهای کوچک آسیب زده است.
این همان چیزی است که ایران ما تا چند سال پیش از موهبت کامل آن برخوردار بود. نظام توزیع و فروشی که از گذشتگان ما به ارث رسیده بود، ریشه در آموزههای دینی ما مبتنی بر قناعت و مذمت طمع داشت. اما متاسفانه شهرداریها، وزارت اقتصاد و چند نهاد مالی دیگر با دخالت سرمایهدارهای پول پرست به این سیستم بومی پخش و مصرف ایرانی لطمات جدیای را وارد کردند.
حالا که کورونا در جهان فراگیر شده و اقتصادها را یکی پس از دیگری تخریب میکند، به اهمیت این نوع از سیستم فروش بیشتر پی میبریم.
باید بدانیم که حفظ سوپرمارکتهای خرده فروش هم برای اقتصاد محلی ایران از منظر پدافند غیرعامل ضروری است، هم برای مبارزه با سرمایهداری افسار گسیختهای که رواج پیدا کرده است و هم برای کارآفرینیهای خُرد که امروز مشکل چینیها در رفع رکود شده.
هایپرمارکتها با از میان بردن سوپریها در کشور باعث میشوند که اولا طبقه متوسط به طبقه ضعیف تنزل پیدا کند؛ بدین معنا که کسانی، روزگاری خودشان مغازهدار بودند و به اصطلاح خودمانی آقای خودشان بودند، در رقابت با هایپرمارکت ها شکست خورده و
زیر دست سرمایهداراهای صاحب هایپرمارکت شوند. ثانیا موجب میشود مصرفگرایی افسارگسیخته و فرهنگ خرید بیش از حد نیاز رواج پیدا کند.
ثالثا به این موضوع هم باید توجه شود که فروشگاههای زنجیرهای از تولید کنندگان خُرد محلات و روستاها خرید نمیکنند، بلکه فقط محصولات برندهای معروف را میفروشند که باعث کاهش توانمندی و اشتغال در اقتصاد روستایی و شهرستانی خواهد شد.
از طرفی این امر باعث میشود که زنجیره مویرگی انتقال محصول هم از بین برود و در شرایط بحران مثل همین کورونا یا مثل سیل، زلزله، جنگ و ... اصول پدافند غیرعامل نیز خدشهدار شود. سوپرمارکتها یا بقالیها به اندازه مصرف هرمنطقهای، آذوقه و موارد جانبی را انبار میکنند و این کار در مدیریت بحران بسیار کمک کننده است. اگر سوپر مارکتهای محلی کامل حذف شوند، در شرایط بحران، هایپرمارکتها دردسر آفرین خواهند شد و علاوه بر مسئله کمبود و خالی شدنشان، موضوع احتکار هم مطرح است.
دولت و مجلس باید سریعتر جلوی حذف بقالیها و گسترش ویران کننده هایپرمارکتها را بگیرند. مردم نیز نباید به خاطر مقداری تخفیف، به نابودی کسب و کار هموطن خود و سود سرمایه دارهای گردن کلفت کمک کنند.
منبع: جنبش مقاومت در جنگ ارزی
✅ @karkhone
(کمی نگاه اون طرفکی! )
دولت چین در دو دهه گذشته، دستفروشهای چینی را مجبور کرد که بساط خود را از خیابانها جمع کنند تا هم شهرهای بزرگ این کشور تصویری تمیزی داشته باشند، هم سطح امنیت غذایی و بهداشت بالا رود و هم تجارت قانونمند شود. اما حالا که اقتصاد چین، دچار رکود شده، رهبران این کشور تصمیم گرفتهاند که نه تنها مغازهداری خرد را رواج دهند بلکه دوباره به دستفروشها، کافیشاپهای سیار و ماشینی و انواع خردهفروشیها اجازه کار دهند.
لی کقیانگ نخست وزیر این کشور گفته است که «کارآفرینی خیابانی حیاتیتر از کسبوکارهای بزرگتر و لوکستر برای چین است».
بسیاری از تحلیلگران اقتصادی معتقدند که تصمیم جدید دولت چین مبنی بر اجازه فعالیت دوباره به دستفروشها منطقی است، چون پاندمی کرونا بیش از همه به افراد کمدرآمد و کسبوکارهای کوچک آسیب زده است.
این همان چیزی است که ایران ما تا چند سال پیش از موهبت کامل آن برخوردار بود. نظام توزیع و فروشی که از گذشتگان ما به ارث رسیده بود، ریشه در آموزههای دینی ما مبتنی بر قناعت و مذمت طمع داشت. اما متاسفانه شهرداریها، وزارت اقتصاد و چند نهاد مالی دیگر با دخالت سرمایهدارهای پول پرست به این سیستم بومی پخش و مصرف ایرانی لطمات جدیای را وارد کردند.
حالا که کورونا در جهان فراگیر شده و اقتصادها را یکی پس از دیگری تخریب میکند، به اهمیت این نوع از سیستم فروش بیشتر پی میبریم.
باید بدانیم که حفظ سوپرمارکتهای خرده فروش هم برای اقتصاد محلی ایران از منظر پدافند غیرعامل ضروری است، هم برای مبارزه با سرمایهداری افسار گسیختهای که رواج پیدا کرده است و هم برای کارآفرینیهای خُرد که امروز مشکل چینیها در رفع رکود شده.
هایپرمارکتها با از میان بردن سوپریها در کشور باعث میشوند که اولا طبقه متوسط به طبقه ضعیف تنزل پیدا کند؛ بدین معنا که کسانی، روزگاری خودشان مغازهدار بودند و به اصطلاح خودمانی آقای خودشان بودند، در رقابت با هایپرمارکت ها شکست خورده و
زیر دست سرمایهداراهای صاحب هایپرمارکت شوند. ثانیا موجب میشود مصرفگرایی افسارگسیخته و فرهنگ خرید بیش از حد نیاز رواج پیدا کند.
ثالثا به این موضوع هم باید توجه شود که فروشگاههای زنجیرهای از تولید کنندگان خُرد محلات و روستاها خرید نمیکنند، بلکه فقط محصولات برندهای معروف را میفروشند که باعث کاهش توانمندی و اشتغال در اقتصاد روستایی و شهرستانی خواهد شد.
از طرفی این امر باعث میشود که زنجیره مویرگی انتقال محصول هم از بین برود و در شرایط بحران مثل همین کورونا یا مثل سیل، زلزله، جنگ و ... اصول پدافند غیرعامل نیز خدشهدار شود. سوپرمارکتها یا بقالیها به اندازه مصرف هرمنطقهای، آذوقه و موارد جانبی را انبار میکنند و این کار در مدیریت بحران بسیار کمک کننده است. اگر سوپر مارکتهای محلی کامل حذف شوند، در شرایط بحران، هایپرمارکتها دردسر آفرین خواهند شد و علاوه بر مسئله کمبود و خالی شدنشان، موضوع احتکار هم مطرح است.
دولت و مجلس باید سریعتر جلوی حذف بقالیها و گسترش ویران کننده هایپرمارکتها را بگیرند. مردم نیز نباید به خاطر مقداری تخفیف، به نابودی کسب و کار هموطن خود و سود سرمایه دارهای گردن کلفت کمک کنند.
منبع: جنبش مقاومت در جنگ ارزی
✅ @karkhone
بلاّ؛ از تهران تا برزیل (بخش دوم )
نگاهی به زندگی و زمانه "برادران عمید حضور"، بنیانگذاران "گروه صنعتی بلاّ"
آن ها در برابر انحصار تولید کفش که در دستان ایروانی و کفش ملی بود، ایستادند و نهتنها به فکر رونق کسب و کار خویش بودند، به حقوق مشتری نیز احترام می گذاشتند. این مبارزه، در ابتدا، مبارزهای سخت و دشوار بود، چراکه ایروانی شبکه گستردهای از سیاستمداران، بانکداران و تکنوکراتها را به حامیان خود بدل کرده بود و
به شدت در مقابل هر رقیب نوپایی مقاومت میکرد.
تجارت گروه بلا، در اوایل دهه ۱۳۵۰، با بازگشت اسماعیل جوانترین برادرشان از کالیفرنیا، رونق بسیار گرفت. او تنها برادر عمیدحضور بود که به صورت جدی، تحصیلات آکادمیک خود را به پایان رساند. برادران عمیدحضور، در دهه ۵۰ که کار زیاد بود، هفتهای دو یا سه روز ناهار را به صورت سرپایی یا نیمه و نصفه میخوردند و دنبال کار میرفتند.
مادر خانواده، همواره نقشی موثر در حفظ اتحاد برادران داشت. او با استفاده از تجربیات خانوادگیاش فرزندانش را نصیحت میکرد و مانع از شراکت فرزندانش با دیگران میشد.
گروه صنعتی بلا در میانه دهه ۵۰، علاوه بر کفش، چرم، کارتن و جوراب نیز تولید میکرد و حتی برای فروش کالاهای خود در شبکههای ارتباطی، در حدود سال ۱۳۵۲، از کامپیوتر استفاده میکردند.
محصولات گروه بلا، انواع کفشهای پلاستیکی، لاستیکی، گالش، پوتین، ورزشی، دمپایی، کفش تنیس مردانه و... بود. یکی از محصولات بلا، در آغاز، کتانی تخت پلاستیکی بود. پس از چند سال از مواد PVC برای تولید کفش استفاده کردند؛ چون سبک و راحت بود. آنان در شش سال اول، فروشگاه پخش نداشتند، تا اینکه در خرداد ۱۳۴۷ در سرچشمه و بعدها در چهارراه گلوبندک، فروشگاه کفش بلا به بهرهبرداری رسید.
به تدریج از سال ۱۳۴۹ فروشگاهها در سطح تهران و شهرستانها گسترش یافت. پس از آن همچنین قسمت بنکداری و عمدهفروشی به توزیع کفش میپرداخت. گروه بلا در سال ۱۳۵۷، دومین شرکت بزرگ تولید انواع کفش ماشینی، دارای ۱۸۹ نمایندگی فروش در سطح کشور بود. ۵۹ فروشگاه در تهران و ۱۳۰ فروشگاه در شهرستانها، به توزیع کفش میپرداختند.
✅ @karkhone
نگاهی به زندگی و زمانه "برادران عمید حضور"، بنیانگذاران "گروه صنعتی بلاّ"
آن ها در برابر انحصار تولید کفش که در دستان ایروانی و کفش ملی بود، ایستادند و نهتنها به فکر رونق کسب و کار خویش بودند، به حقوق مشتری نیز احترام می گذاشتند. این مبارزه، در ابتدا، مبارزهای سخت و دشوار بود، چراکه ایروانی شبکه گستردهای از سیاستمداران، بانکداران و تکنوکراتها را به حامیان خود بدل کرده بود و
به شدت در مقابل هر رقیب نوپایی مقاومت میکرد.
تجارت گروه بلا، در اوایل دهه ۱۳۵۰، با بازگشت اسماعیل جوانترین برادرشان از کالیفرنیا، رونق بسیار گرفت. او تنها برادر عمیدحضور بود که به صورت جدی، تحصیلات آکادمیک خود را به پایان رساند. برادران عمیدحضور، در دهه ۵۰ که کار زیاد بود، هفتهای دو یا سه روز ناهار را به صورت سرپایی یا نیمه و نصفه میخوردند و دنبال کار میرفتند.
مادر خانواده، همواره نقشی موثر در حفظ اتحاد برادران داشت. او با استفاده از تجربیات خانوادگیاش فرزندانش را نصیحت میکرد و مانع از شراکت فرزندانش با دیگران میشد.
گروه صنعتی بلا در میانه دهه ۵۰، علاوه بر کفش، چرم، کارتن و جوراب نیز تولید میکرد و حتی برای فروش کالاهای خود در شبکههای ارتباطی، در حدود سال ۱۳۵۲، از کامپیوتر استفاده میکردند.
محصولات گروه بلا، انواع کفشهای پلاستیکی، لاستیکی، گالش، پوتین، ورزشی، دمپایی، کفش تنیس مردانه و... بود. یکی از محصولات بلا، در آغاز، کتانی تخت پلاستیکی بود. پس از چند سال از مواد PVC برای تولید کفش استفاده کردند؛ چون سبک و راحت بود. آنان در شش سال اول، فروشگاه پخش نداشتند، تا اینکه در خرداد ۱۳۴۷ در سرچشمه و بعدها در چهارراه گلوبندک، فروشگاه کفش بلا به بهرهبرداری رسید.
به تدریج از سال ۱۳۴۹ فروشگاهها در سطح تهران و شهرستانها گسترش یافت. پس از آن همچنین قسمت بنکداری و عمدهفروشی به توزیع کفش میپرداخت. گروه بلا در سال ۱۳۵۷، دومین شرکت بزرگ تولید انواع کفش ماشینی، دارای ۱۸۹ نمایندگی فروش در سطح کشور بود. ۵۹ فروشگاه در تهران و ۱۳۰ فروشگاه در شهرستانها، به توزیع کفش میپرداختند.
✅ @karkhone
ما دقیقا چند نفریم؟!
از اون محلی که حلال زاده به برادر مادرش میره شاید بشه اینطور ترسیم کرد که چرا قلم زنی این بزرگوار در اصفهان با کمی تلخیص و تغییر بدین شکل در منِ نگارنده ظهور و بروز پیدا کرده است.
از همون محل و یا هر محله دیگه ای هم دوست دارم این دو نکته رو با شما قویا به اشتراک بگذارم و التماس تفکر و پین کردن اون رو در اذهان شما داشته باشم.
خاطرم نیست مورد اول رو پیش تر درموردش صحبت کردم یا خیر ولی بدلیل اهمیت بالای اون میخوام دوباره درباره اون قلم بزنم!
یکی از جدی ترین چالش ها و سوالاتی که بنظرم هنوز هم دقیقا جوابی براش نیست اینه که ما وقتی داریم در مورد اکوسیستم استارتاپی صحبت میکنیم مخاطبمون چند نفر هستند؟ شامل کل حقیقی ها و حقوقی ها.
مشاهدات شخصی نگارنده این رو بیان میکنه که ما شاید چیزی قریب به یک استادیوم آزادی باشیم ولو شاید کمتر. مجلس هایی اعم از دمو دی و دورهمی و کافه در انحای مختلفش که همه حضار و بازیگراش تقریبا ثابت اند.
ورودی و خروجی تیم ها در بخش نیروی انسانی که اونم ثابته و به بیانی میشه اینجور تعریفش کرد که در اکوسیستم ما "در خروج نسبی تعریف شده یعنی خروج شما از یک مرکز در ورود شماست به مرکز نواوری جدیدی. "
در مورد چنتا تیم منحصر به فرد داریم صحبت میکنیم؟ اگر شتابدهنده ای ادعا کرد که 800 تیم برای دوره آخر شتابدهیش ثبت نام کردند آیا مرجع دقیقی برای سنجش هست؟
از این قبیل سوالات بگیرید برید تا بالا. تا اون بالایی که شاید برسید به این سوال که قیم جدی این اکوسیستم کیه که تو قطعی نت یک هفته ای هیچکس ککش نگزید و بیانیه ای نداد.
این مورد اول فکرکردن بهش جدای از اینکه کمی واقعیت هارو مشخص میکنه شاید کارایی اون در این باشه که اگر کل کل کل این اکوسیستم هنوز نتونسته به 2 میلیون از جماعت 80 میلیونی دسترسی داشته باشه باید خیلی زود فکری به حالش کرد.
اما مورد دوم که کمی انتزاعی هست و چندی پیش صحبت یکی از اهل فضل حقیر رو بر اون داشت که مجددا در موردش هشدار بدهم این هست که چرا حضرات استارتاپجات رو چون چوب جادو میدونند و اون رو گزینهای برای حل و فصل تمامی مشکلاتی که باهاشون دست به گریبان هستیم؟
مطالبه این رو نمیکنیم که چرا شریف مثل هاروارد پروژه سالیانه برنمیداره و توی سایتش نمینویسه امسال مثلا روی بحث تورم میخواییم تحقیق و پژوهش بکنیم که خوب خودشون میدونند نیرو های محصلشون رو اکثرا دارند تربیت میکنند برای خارج از کشور. ولی چرا نباید ذغال داغ فکر کردن به تورم، مشکل مسکن و... رو توی ذهن جامعه نواور انداخت؟
شاید بگید که گنده تر از ماش نتونسته مشکل رو حل و فصل کنه که قبول دارم ولی اگر نتونید جوابی براش پیدا کنید یک روزی یک جوری گریبان شما رو میگیره که دیگه نه اینده ای برای کسب و کار خودتون متصور باشید و نه کسی بتونه نواوری ای تعریف بکنه.
به زبان ساده یقه هممون رو میگیره از ریز تا درشت. همش نگید به من چه الان که به من کاری نداره و من اب باریکم به راهه...
راه حل پیشنهادی؟
در مورد اول دست به دست بدید و زمین بازی رو بزرگ کنید
در مورد دوم کمی اقتصاد مشق کنید و بدونید اطلاعات جای دانش رو نمیگیره.
بخش های خصوصی فعالی باشید.
م. زائری
✅ @karkhone
از اون محلی که حلال زاده به برادر مادرش میره شاید بشه اینطور ترسیم کرد که چرا قلم زنی این بزرگوار در اصفهان با کمی تلخیص و تغییر بدین شکل در منِ نگارنده ظهور و بروز پیدا کرده است.
از همون محل و یا هر محله دیگه ای هم دوست دارم این دو نکته رو با شما قویا به اشتراک بگذارم و التماس تفکر و پین کردن اون رو در اذهان شما داشته باشم.
خاطرم نیست مورد اول رو پیش تر درموردش صحبت کردم یا خیر ولی بدلیل اهمیت بالای اون میخوام دوباره درباره اون قلم بزنم!
یکی از جدی ترین چالش ها و سوالاتی که بنظرم هنوز هم دقیقا جوابی براش نیست اینه که ما وقتی داریم در مورد اکوسیستم استارتاپی صحبت میکنیم مخاطبمون چند نفر هستند؟ شامل کل حقیقی ها و حقوقی ها.
مشاهدات شخصی نگارنده این رو بیان میکنه که ما شاید چیزی قریب به یک استادیوم آزادی باشیم ولو شاید کمتر. مجلس هایی اعم از دمو دی و دورهمی و کافه در انحای مختلفش که همه حضار و بازیگراش تقریبا ثابت اند.
ورودی و خروجی تیم ها در بخش نیروی انسانی که اونم ثابته و به بیانی میشه اینجور تعریفش کرد که در اکوسیستم ما "در خروج نسبی تعریف شده یعنی خروج شما از یک مرکز در ورود شماست به مرکز نواوری جدیدی. "
در مورد چنتا تیم منحصر به فرد داریم صحبت میکنیم؟ اگر شتابدهنده ای ادعا کرد که 800 تیم برای دوره آخر شتابدهیش ثبت نام کردند آیا مرجع دقیقی برای سنجش هست؟
از این قبیل سوالات بگیرید برید تا بالا. تا اون بالایی که شاید برسید به این سوال که قیم جدی این اکوسیستم کیه که تو قطعی نت یک هفته ای هیچکس ککش نگزید و بیانیه ای نداد.
این مورد اول فکرکردن بهش جدای از اینکه کمی واقعیت هارو مشخص میکنه شاید کارایی اون در این باشه که اگر کل کل کل این اکوسیستم هنوز نتونسته به 2 میلیون از جماعت 80 میلیونی دسترسی داشته باشه باید خیلی زود فکری به حالش کرد.
اما مورد دوم که کمی انتزاعی هست و چندی پیش صحبت یکی از اهل فضل حقیر رو بر اون داشت که مجددا در موردش هشدار بدهم این هست که چرا حضرات استارتاپجات رو چون چوب جادو میدونند و اون رو گزینهای برای حل و فصل تمامی مشکلاتی که باهاشون دست به گریبان هستیم؟
مطالبه این رو نمیکنیم که چرا شریف مثل هاروارد پروژه سالیانه برنمیداره و توی سایتش نمینویسه امسال مثلا روی بحث تورم میخواییم تحقیق و پژوهش بکنیم که خوب خودشون میدونند نیرو های محصلشون رو اکثرا دارند تربیت میکنند برای خارج از کشور. ولی چرا نباید ذغال داغ فکر کردن به تورم، مشکل مسکن و... رو توی ذهن جامعه نواور انداخت؟
شاید بگید که گنده تر از ماش نتونسته مشکل رو حل و فصل کنه که قبول دارم ولی اگر نتونید جوابی براش پیدا کنید یک روزی یک جوری گریبان شما رو میگیره که دیگه نه اینده ای برای کسب و کار خودتون متصور باشید و نه کسی بتونه نواوری ای تعریف بکنه.
به زبان ساده یقه هممون رو میگیره از ریز تا درشت. همش نگید به من چه الان که به من کاری نداره و من اب باریکم به راهه...
راه حل پیشنهادی؟
در مورد اول دست به دست بدید و زمین بازی رو بزرگ کنید
در مورد دوم کمی اقتصاد مشق کنید و بدونید اطلاعات جای دانش رو نمیگیره.
بخش های خصوصی فعالی باشید.
م. زائری
✅ @karkhone
رشد با شتاب بازار سرمایه در ایران
رشد سریع بازار سرمایه در ایران باعث شده است تا جایگاه ایران از لحاظ اندازه بازار سرمایه نسبت به تولید ناخالص داخلی، بالاتر از بسیاری از کشورهای توسعه یافته قرار بگیرد!
✅ @karkhone
رشد سریع بازار سرمایه در ایران باعث شده است تا جایگاه ایران از لحاظ اندازه بازار سرمایه نسبت به تولید ناخالص داخلی، بالاتر از بسیاری از کشورهای توسعه یافته قرار بگیرد!
✅ @karkhone
جوان توانیاب، نابغه و کارآفرین ایرانی از پله موفقیت بالا رفت و در کنار ۱۰ جوان برتر جهان ایستاد
ساخت استارتاپی ویژه توانیابان
وحید رجبلو مدیر عامل شرکت دانش بنیان توانیتو که دارای معلولیت ۹۸ درصد است از راه یافتن خود به جمع ۱۰ جوان برتر جهان خبر داد.
وحید رجبلو مدیر عامل شرکت دانش بنیان توانیتو با اعلام نتایج قرعه کشی TOYP، گفت: به عنوان اولین معلول، اولین ایرانی و تنها کارآفرین رویداد JCI به جمع ۱۰ جوان برتر جهان راه پیدا کردم.
رجبلو ضمن ابراز خرسندی از کسب این افتخار ملی گفت: مراسم اهدای جوایز در آبان امسال، طی نشستی در ژاپن برگزار میشود. او بیان کرد: این پیروزی و حضورم در اتاق بینالمللی جوانان جهان را به تمام افراد دارای معلولیت تقدیم میکنم، زیرا این موفقیت را مدیون حمایت و همراهی آنها هستم.
گفتنی است؛ JCI هر ساله ۱۰ جوان برجسته زیر ۴۰ سال را انتخاب میکند که توانستهاند مأموریت JCI را به روشهای خارقالعادهای به انجام برسانند.امسال اتاق بینالملل جوانان ایران (JCI IRAN) در اولین سال شرکت در رویداد انتخاب ده جوان برتر جهان، موفق به راهیابی به مرحله نهایی این رویداد شده بود و نام وحید رجبلو به عنوان نماینده ایران در بین ۲۰ نفر برتر جهان میدرخشید.
این ۲۰ جوان در حال رقابت برای قرار گرفتن در بین ۱۰ جوان برتر جهان بودند که رجبلو موفق شد به جمع ۱۰ جوان برتر جهان راه یابد.وحید رجبلو جوان باهوش کرجی است که با وجود ۹۸ درصد معلولیت یک استارتاپ ویژه برای معلولان تولید کرده است که با توسعه آن، معلولان میتوانند دنیای آرامتر و راحتتری داشته باشند.
(ما نیز به نوبه خود این موفقیت را به خانواده گرانسنگ این هموطن عزیز تبریک میگوییم و برای همه توانیابان این مرز و بوم آرزوی توفیقاتی از این دست را از خداوند منان مسئلت مینماییم. )
✅ @karkhone
ساخت استارتاپی ویژه توانیابان
وحید رجبلو مدیر عامل شرکت دانش بنیان توانیتو که دارای معلولیت ۹۸ درصد است از راه یافتن خود به جمع ۱۰ جوان برتر جهان خبر داد.
وحید رجبلو مدیر عامل شرکت دانش بنیان توانیتو با اعلام نتایج قرعه کشی TOYP، گفت: به عنوان اولین معلول، اولین ایرانی و تنها کارآفرین رویداد JCI به جمع ۱۰ جوان برتر جهان راه پیدا کردم.
رجبلو ضمن ابراز خرسندی از کسب این افتخار ملی گفت: مراسم اهدای جوایز در آبان امسال، طی نشستی در ژاپن برگزار میشود. او بیان کرد: این پیروزی و حضورم در اتاق بینالمللی جوانان جهان را به تمام افراد دارای معلولیت تقدیم میکنم، زیرا این موفقیت را مدیون حمایت و همراهی آنها هستم.
گفتنی است؛ JCI هر ساله ۱۰ جوان برجسته زیر ۴۰ سال را انتخاب میکند که توانستهاند مأموریت JCI را به روشهای خارقالعادهای به انجام برسانند.امسال اتاق بینالملل جوانان ایران (JCI IRAN) در اولین سال شرکت در رویداد انتخاب ده جوان برتر جهان، موفق به راهیابی به مرحله نهایی این رویداد شده بود و نام وحید رجبلو به عنوان نماینده ایران در بین ۲۰ نفر برتر جهان میدرخشید.
این ۲۰ جوان در حال رقابت برای قرار گرفتن در بین ۱۰ جوان برتر جهان بودند که رجبلو موفق شد به جمع ۱۰ جوان برتر جهان راه یابد.وحید رجبلو جوان باهوش کرجی است که با وجود ۹۸ درصد معلولیت یک استارتاپ ویژه برای معلولان تولید کرده است که با توسعه آن، معلولان میتوانند دنیای آرامتر و راحتتری داشته باشند.
(ما نیز به نوبه خود این موفقیت را به خانواده گرانسنگ این هموطن عزیز تبریک میگوییم و برای همه توانیابان این مرز و بوم آرزوی توفیقاتی از این دست را از خداوند منان مسئلت مینماییم. )
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
👍1
بورس کی می پوکه؟
مصطفی نصراصفهانی، دکتری اقتصاد مالی
این سوالِ یکی از دوستان قدیمی بود که دانشجوی سال دهم دکتری فلسفه دانشگاه شهید بهشتی است: «بورس کی میپوکه؟»
و پاسخ این است:
«هیچوقت»!!
بازار سهام هم مثل بازار سایر دارائیها ممکن است دچار نوسان و تلاطم بشود. مثلا به یاد دارید که قیمت سکه در سال 97 از حدود سه و نیم میلیون به نزدیک دو و نیم میلیون رسید؟ اما الان دوباره چهار برابر شده است! همچنین قدیمیترها ریزش بازار مسکن و ارز را هم به یاد دارند.
بنابراین تلاطم ذات بازار است و این تلاطم ممکن است کم یا زیاد باشد.
اما اگر بتوانید هیجاناتتان نسبت به نوسانات کوتاهمدت بازار سهام را مهار کنید، هر قدر این نوسان زیاد هم باشد در کل و در سال آینده نسبت به کسی که دلار و طلا و مسکن خریده است سود بیشتری خواهید کرد. این همان چیزی است که سال گذشته هم نوشتم و الان دیدید که درست از آب درآمد.
مسلما اگر کسی در نوسانگیری موفق باشد میتواند سود بیشتری بکند. مثلا قبل از شروع ریزش بازار سهام وارد طلا شود و قبل از رشد مجدد بورس وارد بورس شود. اما مسئله این است که این کار در عین ساده به نظر رسیدن، مهارت زیادی میطلبد! بنابراین به نظر میرسد برای مردم عادی سهامداری بهترین استراتژی باشد.
در بدترین حالت، بازار سهام در ادامه سال جاری یک اصلاح بزرگ خواهد داشت ولی در کل، بازار سهام با اختلاف عملکرد بهتری از بازارهای موازی رقم خواهد زد.
✅ @karkhone
مصطفی نصراصفهانی، دکتری اقتصاد مالی
این سوالِ یکی از دوستان قدیمی بود که دانشجوی سال دهم دکتری فلسفه دانشگاه شهید بهشتی است: «بورس کی میپوکه؟»
و پاسخ این است:
«هیچوقت»!!
بازار سهام هم مثل بازار سایر دارائیها ممکن است دچار نوسان و تلاطم بشود. مثلا به یاد دارید که قیمت سکه در سال 97 از حدود سه و نیم میلیون به نزدیک دو و نیم میلیون رسید؟ اما الان دوباره چهار برابر شده است! همچنین قدیمیترها ریزش بازار مسکن و ارز را هم به یاد دارند.
بنابراین تلاطم ذات بازار است و این تلاطم ممکن است کم یا زیاد باشد.
اما اگر بتوانید هیجاناتتان نسبت به نوسانات کوتاهمدت بازار سهام را مهار کنید، هر قدر این نوسان زیاد هم باشد در کل و در سال آینده نسبت به کسی که دلار و طلا و مسکن خریده است سود بیشتری خواهید کرد. این همان چیزی است که سال گذشته هم نوشتم و الان دیدید که درست از آب درآمد.
مسلما اگر کسی در نوسانگیری موفق باشد میتواند سود بیشتری بکند. مثلا قبل از شروع ریزش بازار سهام وارد طلا شود و قبل از رشد مجدد بورس وارد بورس شود. اما مسئله این است که این کار در عین ساده به نظر رسیدن، مهارت زیادی میطلبد! بنابراین به نظر میرسد برای مردم عادی سهامداری بهترین استراتژی باشد.
در بدترین حالت، بازار سهام در ادامه سال جاری یک اصلاح بزرگ خواهد داشت ولی در کل، بازار سهام با اختلاف عملکرد بهتری از بازارهای موازی رقم خواهد زد.
✅ @karkhone
از تهران نو تا آبعلی و مرودشت (بخش سوم و پایانی)
نگاهی به زندگی و زمانه "محسن آزمایش"، كارآفرين و بنيانگذار كارخانه "آزمايش"
آزمایش در سال ۱۳۴۸ تلویزیون های ۲۳ اینچی را هم به محصولات خود اضافه کرده بود. در این دوره استفاده از تلویزیون میان خانواده های ایران رایج شده بود. آزمایش هم قصد داشت تا از این فرصت در بازار جدید بهره ببرد ولی این بار محسن در محاسبات خود کمی شتاب زده عمل کرد و طرح اوشکست خورد و تلویزیون های آزمایش جایگاهی
در بازار ایران نیافت.
مقصد کرده بود تا زندگی را به شیوه ای جدید سامان دهد و از پای در نیامد. کارگاه های فنی را هر روز بیش از گذشته در مجموعه خود بزرگ کرد و اعتقاد داشت که کارخانه های ایرانی باید مانند فیات ایتالیا، بنز المان و جنرال موتورز آمریکا اداره شوند. مدرنیزه کردن قسمتهای قالبسازی، پرسکاری، پلاستیک و برشکاری از طریق خرید تجهیزات از ایتالیا در همین سال از برنامههای شرکت آزمایش برای نوسازی بود.
در سال ۱۳۵۸ کارخانه های آزمایش مشمول بند "قانون حفاظت صنایع ایران" شد و محسن آزمایش که به او نیز اتهام خروج ارز از کشور در زمان انقلاب زده شد، یک سال پس از ملی شدن و مصادره دارایی اش به سوئیس مهاجرت کرد. پس از چند سال، سایر نهادهای دولتی و شبه دولتی مثل سازمان خصوصی سازی و صندوق بازنشستگی از سهام داران بزرگ شرکت شدند.
سالهای آخر زندگی محسن آزمایش سرشار از یاس و رنج بود، چهار فرزندش در سال ۱۳۵۷ در سوئیس درس میخواندند؛ امیر مسعود بزرگترین آنها ۱۸ ساله و نازنین کوچکترین ۸ ساله بود. فقدان درآمد و کار، هزینه بالای زندگی، بیماری و پیری در خارج از کشور وضع روحی او را به شدت متاثر نموده بود. رفتار پدر سالارانه وی در سوئیس خشنتر شده بود. مردی که عمری بر پای خود ایستاده بود و زندگی بیش از ۲۰۰۰ خانوار از طریق کارخانهاش تامین میشد اکنون به محتاج خانوادهاش بود. تنشهای درون خانواده به جدایی از همسرش در سال ۱۳۶۶ منجر شد.
همسر اولش نیز در ایران زندگی میکرد. پنج سال آخر زندگیش در کنار بیماری بیشتر یک تراژدی بود. مردی که از کودکی تکیهگاه دیگران بود. اکنون به ناچار وابسته به دیگران شده بود. چیزی از درون روحش را متلاشی کرده بود. پسرش تنها تکیهگاه و همزبانش در کشور عرب مراکش بود.
محسن آزمایش که ۱۴ سال از کارخانهاش و حاصل زندگیش جدا شده بود، سرانجام در غربت و در سال ۱۳۷۱ در شهر رباط مراکش درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.
مطالعه بخش اول
مطالعه بخش دوم
✅ @karkhone
نگاهی به زندگی و زمانه "محسن آزمایش"، كارآفرين و بنيانگذار كارخانه "آزمايش"
آزمایش در سال ۱۳۴۸ تلویزیون های ۲۳ اینچی را هم به محصولات خود اضافه کرده بود. در این دوره استفاده از تلویزیون میان خانواده های ایران رایج شده بود. آزمایش هم قصد داشت تا از این فرصت در بازار جدید بهره ببرد ولی این بار محسن در محاسبات خود کمی شتاب زده عمل کرد و طرح اوشکست خورد و تلویزیون های آزمایش جایگاهی
در بازار ایران نیافت.
مقصد کرده بود تا زندگی را به شیوه ای جدید سامان دهد و از پای در نیامد. کارگاه های فنی را هر روز بیش از گذشته در مجموعه خود بزرگ کرد و اعتقاد داشت که کارخانه های ایرانی باید مانند فیات ایتالیا، بنز المان و جنرال موتورز آمریکا اداره شوند. مدرنیزه کردن قسمتهای قالبسازی، پرسکاری، پلاستیک و برشکاری از طریق خرید تجهیزات از ایتالیا در همین سال از برنامههای شرکت آزمایش برای نوسازی بود.
در سال ۱۳۵۸ کارخانه های آزمایش مشمول بند "قانون حفاظت صنایع ایران" شد و محسن آزمایش که به او نیز اتهام خروج ارز از کشور در زمان انقلاب زده شد، یک سال پس از ملی شدن و مصادره دارایی اش به سوئیس مهاجرت کرد. پس از چند سال، سایر نهادهای دولتی و شبه دولتی مثل سازمان خصوصی سازی و صندوق بازنشستگی از سهام داران بزرگ شرکت شدند.
سالهای آخر زندگی محسن آزمایش سرشار از یاس و رنج بود، چهار فرزندش در سال ۱۳۵۷ در سوئیس درس میخواندند؛ امیر مسعود بزرگترین آنها ۱۸ ساله و نازنین کوچکترین ۸ ساله بود. فقدان درآمد و کار، هزینه بالای زندگی، بیماری و پیری در خارج از کشور وضع روحی او را به شدت متاثر نموده بود. رفتار پدر سالارانه وی در سوئیس خشنتر شده بود. مردی که عمری بر پای خود ایستاده بود و زندگی بیش از ۲۰۰۰ خانوار از طریق کارخانهاش تامین میشد اکنون به محتاج خانوادهاش بود. تنشهای درون خانواده به جدایی از همسرش در سال ۱۳۶۶ منجر شد.
همسر اولش نیز در ایران زندگی میکرد. پنج سال آخر زندگیش در کنار بیماری بیشتر یک تراژدی بود. مردی که از کودکی تکیهگاه دیگران بود. اکنون به ناچار وابسته به دیگران شده بود. چیزی از درون روحش را متلاشی کرده بود. پسرش تنها تکیهگاه و همزبانش در کشور عرب مراکش بود.
محسن آزمایش که ۱۴ سال از کارخانهاش و حاصل زندگیش جدا شده بود، سرانجام در غربت و در سال ۱۳۷۱ در شهر رباط مراکش درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.
مطالعه بخش اول
مطالعه بخش دوم
✅ @karkhone
Telegram
Karkhoone | کارخونه
از تهران نو تا آبعلی و مرودشت (بخش اول)
نگاهی به زندگی و زمانه "محسن آزمایش"، كارآفرين و بنيانگذار كارخانه "آزمايش"
محسن اشتهاردیان(آزمایش) متولد سال ١٣٠٤ در تهران؛ صنعتگر و کارآفرینی بود که بدون ارث پدری و سرمایه اولیه کارش را از شاگردی در بازار تهران…
نگاهی به زندگی و زمانه "محسن آزمایش"، كارآفرين و بنيانگذار كارخانه "آزمايش"
محسن اشتهاردیان(آزمایش) متولد سال ١٣٠٤ در تهران؛ صنعتگر و کارآفرینی بود که بدون ارث پدری و سرمایه اولیه کارش را از شاگردی در بازار تهران…