Karkhoone | کارخانه | کارخونه
7.29K subscribers
4.04K photos
472 videos
81 files
1.42K links
کارآفرینی به روایتی دیگر...


وبسایت:
Karkhoone.com

توییتر:
twitter.com/karkhoone

📌گروه تبلیغاتی عدد:
@ADD_ADDS

دالان ارتباطی:
@channel_kar
Download Telegram
اعتماد دولت و ملت، اقتصاد دهه 60 به روایت نخست‌وزیر

میرحسین موسوی:

اواخر جنگ پس از آتش‌بس، بازدیدی از پالایشگاه آبادان داشتم. این پالایشگاه در دید مستقیم تیر دشمن بود و در زمان جنگ با خاک یکسان شده و واقعا خاکستر بود. مدیر خیلی خوبی داشتیم که البته هنوز هم هست‌ اما در حال حاضر بیکار است. ایشان سهم عظیمی‌ در برخی از مهمترین پروژه‌های صنعتی کشور از جمله پالایشگاه آبادان و ذوب آهن داشتند. زمانی که به آبادان رفتم‌ ایشان به من گفت: من در ‌این جا صد روزه پالایش نفت را آغاز می‌کنم. از آن جایی که پالایشگاه با خاک یکسان شده بود، بازسازی آن طی ۱۰۰ روز بعید به نظر می رسید. گفتم چگونه؟ گفت: شما فقط کمی کمک ارزی کنید. گفتم‌ این مساله‌ را در مقابل خبرنگاران اعلام کنم؟ گفت: بله اعلام کنید.

در آن دوران آقای میرزاده معاون اجرایی بنده بود. من به ایشان گفتم بررسی کنید که چه اندازه ارز برای بازسازی پالایشگاه نیاز است. ایشان اعلام کرد: 70‌میلیون دلار ارز لازم است. من این موضوع را پشت‌ تریبون در مقابل خبرنگاران اعلام کردم، بگذریم که ایشان 98 روزه پالایشگاه آبادان را با ظرفیت حدود 200‌هزار بشکه نفت احیا کرد، اما نکته‌ای بسیار پر اهمیت‌تر وجود دارد.

من از آبادان مستقیم به تبریز رفتم. در مسجد جامع تبریز جمعیت زیادی حضور داشتند. در آن جا ماجرایی که در آبادان اتفاق افتاده بود را با مردم در میان گذاشتم و اعلام کردم ما در مقابل اینکه 100 روزه پالایشگاه آبادان احیا شود، 70‌میلیون دلار تقبل کردیم به همین دلیل نمی‌توانیم حتی یک کوپن برنج در کشور توزیع کنیم. من هنوز فریاد الله‌اکبری که مردم در حمایت از این موضوع سر دادند هیچ جای دیگری نشنیدم. این در حالی است که در زمان جنگ آذوقه فراوان نبود و کوپن برنج برای مردم خیلی مهم بود، اما آنها می‌دانستند که این بودجه صرف چه نوع کاری می‌شود. این شفافیت و اعتماد باعث پشتیبانی بیشتر مردم از سیاست‌های کل نظام و دولت می‌شد.

دولت زمان جنگ هیچ چیز پنهانی نداشت، تمام مسائل به مردم گفته می‌شد و مردم نیز اعتمادی متقابل به دولت داشتند. بدیهی است که در این نوع رابطه دولت- ملت،اعتماد مردم، خود بزرگترین سرمایه برای دولت بود. این منطق اقتضا می‌کرد که دولت درباره مسائل ارزی رویه‌ای کاملا شفاف را دنبال کند. البته از همان روزهای آغاز به‌کار دولت ما با بحران ارزی مواجه شدیم. در سال‌های 64-63 قدری افزایش درآمد داشتیم، اما بعدا دوباره درآمدها کاهش یافت. کنترل این بحران را می‌توان حداقل مدیون 2 خصلت اخلاقی دولت در فرآیند سیاست‌گذاری عمومی دانست؛ نخست شفافیت اطلاعاتی و اعتماد متقابل دولت - ملت و دوم اعتقاد به عبور تصمیمات دولت از سازوکار کارشناسی و تعامل قوی میان‌بخشی کارشناسان دستگاه‌های مختلف در قالب کمیسیون‌ها و شوراهای‌عالی تصمیم‌گیر دولت.

✅ @karkhone
قانون گذاران آمریکا طرحی آماده کرده اند که تا NSF یا National Science Foundation را بازسازی کنند. NSF یک نهاد مستقل دولتی است و طرح های نوآوری در زمینه تحقیق و مهندسی را پشتیبانی می کنند.
هدف از طرح جدید قانون‌گذاران، قراردادن آمریکا در رهبری نوآوری است. برخی می گویند این طرح در مقابله با چین طراحی شده تا آمریکا همچنان در نوآوری و تکنولوژی پیشتاز بماند.

بودجه NSF در این طرح طی ۵ سال ۱۰۰ میلیارد دلار خواهد بود. قابل توجه است که بودجه سالانه فعلی این نهاد ۸ میلیارد دلار است.

زمینه های پشتبیانی این طرح هوش مصنوعی، محاسبات کوانتومی، شبکه پیشرفته و تولید پیشرفته و ... است.

https://www.sciencemag.org/news/2020/05/us-lawmakers-unveil-bold-100-billion-plan-remake-nsf

✅ @karkhone
نمیشه با ۹تا زن باردار؛ بچه‌ای رو یه ماهه به دنیا آورد!
مهم نیست چقدر باهوش و پرتلاشید! بعضی چیزا بدست آوردنشون زمانبره...باید صبر کنید...فاکتور اصلی و حیاتی برای کسب سود و موفقیت در هر سرمایه گذاری (نه سفته بازی) به ویژه در بازار سهام؛ صبره! دیسیپلینه! دائما خرید و فروش نکردنه! خویشتنداریه! فاصله گرفتن از اخبار و حرکت های گله ایه! با مطالعه، بررسی، مشاوره و وسواس خرید کردن و سپس رها کردنه! ...که ربطی به آی کیو و 24 ساعته بازار رو پاییدن و تحلیل کردن نداره!
پس اگه نتونید احساسات و هیجانات خودتون رو کنترل کنید و برای دیدن بچه عجله کنید؛ هم جنین ناقص متولد میشه و هم کار دست اون مادری (شرکتی) میدید که نیاز به زمان داره تا بچش کامل بشه و زایمان (تولید و سود آوری) کنه!

دو سخن دیگه از جناب اوراکل اوماها اینکه:
تنوع بخشی؛ یه نوع حفاظه در مقابل نادونی! اونایی که میدونن دارن چکار میکنن این حرف براشون معنی خاصی نداره!
چیزی که از تاریخ (تجربه دیگران) می آموزیم اینه که مردم از تاریخ نمی آموزن(...و دوست دارن خودشون همه چیو دوباره تجربه کنن!)

امیرعباس زینت بخش

✅ @karkhone
بلاّ؛ از تهران تا برزیل (بخش سوم )

نگاهی
به زندگی و زمانه "برادران عمید حضور"، بنیانگذاران "گروه صنعتی بلاّ"

در هر منطقه، یک فروشگاه مرکزی بود که محصولات را بین فروشگاه‌های زیرمجموعه خود پخش می‌کرد. مالکیت و مدیریت به سه شکل زیر طراحی شده بود.

موسسات گروه، شامل شرکت تولیدی و صنعتی بلا، تولیدکننده انواع کفش پلاستیکی و چرمی (تاسیس ۱۳۴۱)، شرکت جم، تولیدکننده انواع کفش لاستیکی (تاسیس ۱۳۴۸)، پخش جمشید، اداره فروشگاه‌ها (تاسیس ۱۳۴۹)، شرکت مهپوش، تولیدکننده انواع کفش چرمی (تاسیس ۱۳۵۱)، شرکت بلا انواع کفش (تاسیس ۱۳۵۴)، ایران و فرانسه، جوراب گیلان (تاسیس ۱۳۵۰)، مرکز دیتا سنتر (تاسیس ۱۳۵۳)، شرکت‌مدار بودند. از دیگر فعالیت‌های این خانواده، شرکت کارتن کار، چرم زوک (در سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۶)، و بانک داریوش (در سال ۱۳۵۳) بود.

آنان در زمینه سرمایه‌گذاری، کامپیوتر، توزیع و تولید کفش چرمی، کتانی، چکمه، پوتین، چرم و جوراب (خصوصاً در فاصله سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۵) مشارکت داشتند.

گروه بلا طی ۱۵ سال، فعالیتش را گسترش داد. این موسسات، بیش از ۲۵۰۰ پرسنل داشت. به نظر می‌رسد گسترش قابل توجه فعالیت شرکت‌ها در پنج سال آخر، به علت افزایش درآمدهای نفتی اتفاق افتاد. همین نکته پاشنه آشیل برخی از شرکت‌های گروه، در ارتباط با برخی از بانک‌ها شد. به نظر می‌رسد گروه از نظر توانایی در صنعت کفش و گسترش فعالیت بعد از کفش ملی، قرار داشت.

سیاست‌های رفاهی با استفاده از تجربه بازار بود. اگر کسی بیشتر تلاش می‌کرد، مدیرعامل از تنخواه به او پاداش می‌داد. گاهی وامی به یک کارگر نیازمند می‌داد، یا بازپرداخت آن را می‌بخشید. برای ازدواج خانواده‌های نیازمند و جهیزیه آنها یا در ایام عید مواد غذایی مانند برنج و روغن و خاکه‌زغال در زمستان بین کارگران توزیع می‌شد.

برادران عمیدحضور، در مواقعی همچون ازدواج، بیماری، یا خرید خانه پرسنل، حمایت‌هایی پدرانه از آنان می‌کردند. گسترش فعالیت شرکت‌ها، پرسنل و توسعه فعالیت صنعتی، موجب شد گروه بلا از اوایل سال ۱۳۵۲، از برخی افراد برجسته دانشگاهی برای سازماندهی مدیریتی، دعوت به کار کرد.

✅ @karkhone
ایران با کنار زدن ونزوئلا عنوان بی ارزش ترین ارز ملی سراسر دنیا را در اختیار دارد

آخرین بررسی های صورت گرفته توسط موسسه FXSSI که به صورت متناوب ارزهای دنیا را مورد مقایسه قرار می دهد نشان می دهد که ریال ایران با کنار زدن بولیوار ونزوئلا و با حداقل 15 تا 25 درصد اختلاف، عنوان بی ارزش ترین ارز دنیا در برابر دلار را به خود اختصاص داده است.

پس از ریال ایران نیز بولیوار ونزوئلا، دانگ ویتنام، روپیه اندونزی، سوم ازبکستان، لئون سیرالئون، فرانک گینه، کیپ لائوس، گوارانی پاراگوئه و ریِل کامبوج به ترتیب بی ارزش ترین واحد های پولی دنیا محسوب می شوند.


https://fxssi.com/top-10-of-the-weakest-world-currencies-in-current-year

(ما هدفمون ناامیدی نیست که اصلاحه ولی تاریخ تنظیم این خبر امروز هستش. )

✅ @karkhone
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
تعداد مهاجران ایرانی به تفکیک کشور میزبان و نسبت مهاجران به جمعیت کل کشور «مهاجرت و خروج سرمایه انسانی از ایران» پویا آزادی، متین میررمضانی، محسن مسگران منبع: پروژه «ایران ۲۰۴۰ دانشگاه استنفورد» ✅ @karkhone
فرار مغزها از ایران:
تعداد پژوهشگران ایرانی در خارج از کشور بر اساس مقالات چاپ شده

تعداد فعال فعلی: ۳۲ هزار نفر
تعداد کل: ۱۱۰ هزار نفر


«مهاجرت و خروج سرمایه انسانی از ایران»

پویا آزادی، متین میررمضانی، محسن مسگران

پروژه «ایران ۲۰۴۰ دانشگاه استنفورد»

✅ @karkhone
‍ چالش‌های ایدئولوژیک تکنوکرات‌های انقلابی در ایران

چرا امثال بهزاد نبوی، ترکان، محلوجی، هاشمی طبا و نعمت زاده، نتوانستند در صنعت ایران، کاری زیادی از پیش ببرند؟ (بخش اول)

مقایسه رویکرد تکنوکرات های قبل و بعد از انقلاب، ثابت می کند که در جامعه ایران مرز پررنگی میان اقتصادی و صنعت با حوزه سیاست و حکومت وجود ندارد.

افراد بدون بینش و مسئولیت سیاسی، گره ای از اقتصاد متزلزل نخواهند گشود و اگر روزی فراربرسد که تکنوکرات های دولتی و یا مدیران صنعتی در قبال رویداد ها و تحولات سیاسی، ابراز بی خبری و بی طرفی کردند، این در حقیقت آغاز فاجعه است البته اگر این بی خبری مبتنی بر نوعی سیاست شیادانه و منفعت خواهانه نباشد!




تکنوکرات‌ها و یا فن سالاران به عنوان افراد قائل به استفاده از تکنولوژی در حکمرانی، تقریبا از اواخر دهه ۱۳۳۰ میلادی در عرصه سیاست و جامعه ایران ظاهر شدند.

حکومت پهلوی دوم به خاطر عقب زدن طبقات زمیندار و تجار، سیاست جذب تکنوکرات‌های برجسته‌ای مثل علینقی عالیخانی، رضا نیازمند، خداداد فرمانفرما، مهدی سمیعی، محمد یگانه، صفی اصفیا، تقی توکلی و نجم آبادی را در بوروکراسی دولتی در پیش گرفت و به کمک آنها، تغییرات مهمی در ساختار اقتصادی و صنعتی ایران دهه ۴۰ و ۵۰ ایجاد کرد.


در ایران بعد از انقلاب اما به رغم اینکه حکومت فرصت‌هایی زیادی در اختیار تحصیل‌کردگان رشته‌های فنی و مهندسی قرار داد، اما تکنوکرات‌های برآمده از جریان انقلاب نظیر بهزاد نبوی، زنگنه، هاشمی‌طبا، محلوجی، ترکان، نعمت‌زاده، ویسه، صفایی فراهانی، رضا نوروززاده و غیره هیچ گاه، نتوانستند هم‌طراز تکنوکرات‌های قبل از انقلاب، در حوزه تغییرات اقتصادی و صنعتی ظاهر شوند. البته در همین دوره هم کارهای مهمی صورت گرفت اما سهم صنعت از اقتصاد و در تولید ناخالص ملی، هیچ وقت به نسبت پیشین برنگشت

ضعف صنعت در سالهای بعد از انقلاب می تواند دلایل متعددی داشته باشد، اما تا آنجا که به خواسته و اراده تکنوکرات های انقلابی مربوط می شود، اینها برای انجام نقش‌های ذاتی خود در فرایند توسعه صنعتی، دست کم با دو چالش مهم ایدئولوژیک مواجه بودند:

1. سلطه ایدئولوژی ضد سرمایه‌داری
یکی از ماموریت‌های مرتبط با ماموریت ذاتی تکنوکرات‌ها، پیشبرد توسعه صنعتی است. موفقیت توسعه صنعتی حداقل در دهه ۴۰ و ۵۰ شمسی تا حد زیادی با مقتضیات نظام سرمایه‌داری در پیوند بود. محمدرضا شاه پهلوی و تکنوکرات‌های وقت، نه تنها عملکردشان همسو با نظام سرمایه‌داری بود، بلکه خود مبلغ این الگو نیز به حساب می‌آمدند.

ایدئولوژی انقلاب ایران اما بر ضدیت با نظام سرمایه‌داری استوار بود. در سال‌های اول انقلاب ،حتی کلیت و ضرورت الگوی توسعه صنعتی مورد انکار قرار گرفت و بسیاری قائل به توسعه از طریق رونق کشاورزی بودند. بنابراین تکنوکرات‌های انقلابی برای ایفای نقش خود در پیشبرد برنامه توسعه صنعتی در بن‌بست ایدئولوژیک قرار گرفتند و به رغم اینکه درباره اهمیت صنعت و بنگاه‌های خصوصی صنعت آگاهی کامل داشتند به ناچار مبلغ اقتصاد کشاورزی شدند و یا از دولتی شدن صنعت حمایت کردند!

از اینرو، به دنبال اثبات تدریجی ناکارآمدی اقتصادی دولتی، صلاحیت و اعتبار تکنوکرات های انقلابی هم زیر سوال رفت و آسیب جدی دید.

✅ @karkhone
Forwarded from karkhone | کارخانه (Mehdi)
نخست وزیر عراق روز سه شنبه وارد تهران می شود

عليرضا معزى - معاون ارتباطات و اطلاع رسانی دفتر رئیس جمهور:
🔹 "مصطفی الکاظمی" نخست وزیر عراق به منظور دیدار و گفت و گو با مقام های کشور، روز سه شنبه و در صدر یک هیات عالیرتبه سیاسی – اقتصادی وارد تهران می شود.
🔹نخست وزیر عراق در بدو ورود به تهران و در فرودگاه مهرآباد از سوی رضا اردکانیان وزیر نیرو مورد استقبال قرار می گیرد.
🔹پس از مراسم استقبال رسمی از رئیس دولت عراق از سوی حجت الاسلام والمسلمین دکتر حسن روحانی بلافاصله هیات های رسمی دو کشور مذاکرات دو جانبه را آغاز می کنند. نخست وزیر عراق همچنین ملاقاتی خصوصی با رئیس جمهور کشورمان خواهد داشت.
🔹پس از مذاکرات دو جانبه هیات های دو کشور و ملاقات خصوصی نخست وزیر عراق با دکتر روحانی، مذاکرات مشترک هیات های عالیرتبه دو کشور با حضور اسحاق جهانگیری معاون اول رئیس جمهور و مصطفی الکاظمی برگزار می شود.
🔹نخست وزیر عراق در سفر دو روزه خود به ایران همچنین به دیدار رهبر انقلاب اسلامی خواهد رفت و با رئیس مجلس شورای اسلامی دیدار و گفت و گو می کند.
🔹مصطفی الکاظمی را در سفر به تهران، وزیران امور خارجه، نفت، برق، دارایی، دفاع ، بهداشت و مشاور امنیتی ملی عراق همراهی می کنند.

✅ @karkhone
بسمه تعالی

فرهیخته گرانقدر

باسلام و احترام؛

مستحضرید علیرغم تلاش بی وقفه همه دستگاههای مسئول و به خصوص کادر خدوم بهداشتی و درمانی کشور متأسفانه طی هفته­ های اخیر روند شیوع بیماری کرونا (covid-19 ) و مرگ و میر ناشی از آن با گسترش چشمگیر و نگران­ کننده ­ای مواجه شده که ممکن است زمینه وضع محدودیت های جدید و تعطیلی کسب وکارها را در سطحی وسیع تر از قبل به وجود آورد. با این حال دولت و ستاد ملی مبارزه با کرونا در تلاش است، به گونه ای شایسته و به نحوی عمل نماید تا ضمن حفظ سلامت عمومی، اقشار مختلف به خصوص اقشار آسیب پذیری که ممکن است تحت پوشش سازمان های حمایتی نظیر کمیته امداد و بهزیستی نباشند از طریق روش های جبرانی با مشکلات معیشتی کمتری مواجه گردند.

در این راستا استدعا دارد در خصوص نحوه تأمین مالی و حمایت از اقشار مذکور از طریق پرداخت های جبرانی و حمایتی، سازوکار پیشنهادی خود را ظرف مدت ۱۰ روز برای دبیرخانه کمیسیون اقتصاد هیأت دولت از طریق پست الکترونیکی co.economic@iripo.ir ارسال نمائید. مزید امتنان خواهد بود چنانچه در تنظیم و ارائه پیشنهاد خود به 3 ویژگی زیر توجه فرمائید.

سازوکار پیشنهادی مستقل از ابزارهای بودجه ای دولت باشد (دولت در این زمینه از حداکثر ظرفیت های بودجه ای خود استفاده کرده و تاکنون بالغ بر 500 هزار میلیارد ريال یارانه به این امر اختصاص داده و برنامه های دیگری نیز در همین چارچوب دارد.)

با استفاده از ظرفیت های فعلی کشور اعم از نقدینگی موجود، ابزارهای بازار سرمایه و ... در کوتاه مدت و میان مدت قابل اجرا باشند.

متن پیشنهادی حداکثر در 1000 کلمه تنظیم گردد.

این کمیسیون پس از بررسی و دسته بندی موضوعات، به منظور تبادل نظر و تبیین پیشنهادات بااهمیت، نشستی مشترک با معاون اول محترم رییس جمهور و صاحب نظران برگزار خواهد نمود.

از اینکه با ارایه نظرات ارزشمندتان دولت را در حل مسئله دوگانه حفظ سلامت عمومی پایدار و تأمین معیشت اقشار مختلف به خصوص دهک­های کمتر برخوردار یاری می­ رسانید، سپاسگزاریم.



دفتر هیأت دولت

دبیرخانه کمیسیون اقتصاد



در صورت وجود هر گونه سؤال و ابهام می توانید با دبیرخانه کمیسیون از طریق شماره تلفن های 64455358 و 64455111 تماس حاصل فرمایید.

✅ @karkhone
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
‍ چالش‌های ایدئولوژیک تکنوکرات‌های انقلابی در ایران چرا امثال بهزاد نبوی، ترکان، محلوجی، هاشمی طبا و نعمت زاده، نتوانستند در صنعت ایران، کاری زیادی از پیش ببرند؟ (بخش اول) مقایسه رویکرد تکنوکرات های قبل و بعد از انقلاب، ثابت می کند که در جامعه ایران مرز…
‍ چالش‌های ایدئولوژیک تکنوکرات‌های انقلابی در ایران
چرا امثال بهزاد نبوی، ترکان، محلوجی، هاشمی طبا و نعمت زاده، نتوانستند در صنعت ایران، کاری زیادی از پیش ببرند؟ (بخش دوم و پایانی)

2. بی‌اعتنایی به ناسیونالیزم و روحیه ملی
از دیگر شعارها و وظایف مهم تکنوکرات‌ها، ساختن وطن است. در بسیاری از کشورها، ناسیونالیزم و دفاع از تولیدات و بازارهای داخلی، نیروی محرک توسعه صنعتی بوده است. تکنوکرات‌های دوره پهلوی عمدتا گرایش شدید ناسیونالیستی داشتند و در حقیقت ناسیونالیسم، ایدئولوژی رسمی حکومت به شمار می‌آمد.

فرمانده نوسازی صنعتی وقت یعنی علینقی عالیخانی وزیر اقتصاد، خود از رهبران حزب پان‌ایرانیست بود. به عبارتی جمعی از ناسیونالیست‌های ایرانی در مقطعی از تاریخ (مقارن اوابل دهه ۴۰ شمسی) به هم رسیده و کنترل اقتصاد و صنعت را در دست گرفته بودند.

ایدئولوژی انقلاب اسلامی اما مبلغ جهان وطنی و حمایت از ملل‌اسلامی و مستضعفان عالم و در کل بر ضدیت با ناسیونالیزم استوار بود. تکنوکرات‌های انقلابی در تنگنا و پارادوکس تاریخی و نظری گرفتار آمدند و قرار بود وطنی را بسازند که درباره حدود ثغور و افتخارات گذشته آن قادر به حرف زدن نبودند!

به رغم چنین تنگنایی، همین تکنوکرات های انقلابی، کار بزرگی را صورت دادند که هیچ یک از تکنوکرات‌های دوره پهلوی، توان ورود و پرداختن به آن را نداشتند؛ «دفاع از توسعه سیاسی و فراگردهای دموکراتیک». آنها، با بردن نظام به سمت توسعه سیاسی توانستند سرکشی‌های وطغیان های ایدئولوژیک را قدری مهار کنند و از این طریق به حفظ موجودیت سیستم کمک کنند. واقعیتی که بعید است بسیاری از صاحبان قدرت سیاسی فعلی به آن وقوف داشته باشند!

تکنوکرات‌های دوره پهلوی،به رغم خدمات شایانی که به صنعت کشور کردند، متاسفانه حوزه سیاست را به کلی رها کرده بودند که این امربه تشدید خودکامگی شاه و بی ثباتی و سقوط حکومت منجر شد. البته بعضا افرادی مثل عالیخانی اشکارا از سیاست های اقتصادی شاه انتقاد می کرد اما در حوزه سیاست ترجیح می دادند، به چیزی فراتر از اراده همایونی نپردازند.

حتی زمانی که در اوایل دهه ۵۰ رابطه میان سرمایه دران بزرگ و شاه شکرآب شد و روند خروج سرمایه ها از کشور آغاز شد ،تکنوکرات های وقت، نه تنها دفاعی از مالکیت خصوصی و حق مشارکت طبقات بالا در سیاست نکردند، بلکه حتی میانجی و عامل آشتی میان حکومت و بخش خصوصی نیز نشدند.

مقایسه رویکرد تکنوکرات های قبل و بعد از انقلاب، ثابت می کند که در جامعه ایران مرز پررنگی میان اقتصادی و صنعت با حوزه سیاست و حکومت وجود ندارد. افراد بدون بینش و مسئولیت سیاسی، گره ای از اقتصاد متزلزل نخواهند گشود و اگر روزی فراربرسد که تکنوکرات های دولتی و یا مدیران صنعتی در قبال رویداد ها و تحولات سیاسی، ابراز بی خبری و بی طرفی کردند، این در حقیقت آغاز فاجعه است البته اگر این بی خبری مبتنی بر نوعی سیاست شیادانه و منفعت خواهانه نباشد!

مطالعه بخش نخست

✅ @karkhone
❌ در شرایط فعلی بدون دفترکار در بازار رقابت کن

هر جای 🇮🇷 هستی، در ۵دقیقه خط ثابت تهران بگیر
با تلفن گویای حرفه ای، منشی اختصاصی، فکس و صندوق صوتی
امکان دایورت هوشمند تماس به 📲
فعالسازی آنی (2 هفته رایگان)

☎️ 021284205
🆔 @daftareshoma

#تبلیغ
‍ چندی پیش تنی چند از دوستان بر من منت نهادند و درخواست این رو داشتند که درخصوص قرار داد تعریف شده فی مابین ایران و چین اظهار نظر کنم.
الحمد الله از اونجایی که از کانال های زرد که امروزه قلوب مردم تهران و ایران دستشونه بیزار هستم و متنفر و درونشون عضویت ندارم اخبار رو در محافل اقتصادی دنبال میکنم و اونچه مشخصه هنوز کس و یا کسانی اونقدر اشراف به موضوع ندارند و اگر خوانندگان این متن تا اینجا به مانند حقیر جلسه 14 هیات نمایندگان اتاق تهران رو از طریق پخش زنده اینستاگرام مشاهده کرده باشند صحبت های اقای لاهوتی بهترین پیشنهاد بود در راستای روشن کردن افکار عمومی درباره این قرار داد که هنوز در افراد در سطوح بالاتر هم برایشان قضیه روشن نیست زیرا هنوز چیزی آنچنان قرص و محکم نشده بجز یک پیش‌نویس.

اما در کنجی این ویدیو رو پیداکردم که جماعتی از مردم در کانال وزین وحیدآنلاین! درباره آن توییت هایی نثار کرده بودند.
من خیلی به صحبت های درونش کاری ندارم ولی این پیام از آقای حریری رو که در ادامه اش دیدم و صحبت های حادث شده در آن محفل رو ناخودآگاه یاد سال 97 افتادم.

"جدای از اینکه اونهایی که من را میشناسند میدونن که پشت و روی هر صحنه‌ای حرفم تغییر نمیکنه و در همین برنامه و در آنتن زنده هم همین حرفها را گفتم که در همین ویدیو هم پخش میشه اما واقعا این کار غیراخلاقی است که کفتگوی خصوصی افراد را ضبط و نشر کنند
شخصا شاید علاقه نداشتم با چنین ادبیاتی در منظر عام صحبت کنم
متاسفانه حتی در استودیو صدا وسیما مملکت هم ادمهای بظاهر متشرعی هستند که فاقد حداقل اصول اخلاقی هستند"

اما برگردیم به 97. اسفند 97.
بعد از رایزنی ناموفق برای حضور مرحوم عسگراولادی جهت مصاحبه برای کاری که در نماشا ضبط و منتشر می‌شد با اقای حریری (آن زمان نایب رییس اتاق مشترک ایران و چین) به عنوان یکی از نزدیکان به ایشون تماس گرفتم و موضوع رو شفاهی بیان کردم و جواب شنیدم که: ایشون فقط میرن صدا و سیما !
گفتم خودتون چطور تشریف نمیارید؟ گفتن: منم خوب به هرحال این روزا فضا متشنجه (نزدیک انتخابات اتاق بازرگانی تهران مورخ 13 اسفند 97 گفتگو ها انجام و منتشر میشد.) منم شما رو خیلی خوب نمیشناسم فلذا بگذاریم برای بعد. )

بعد از فوت حاج آقا بود که عبدالله عبدی گفتگوشون با آقای عسگراولادی رو در آپارات منتشر کردند.
آقای حریری هم که این ویدیو ازشون خیلی برام جالب بود.

دنیای عجیبی رو باهاش روبرو هستیم. به گرد بودنش کاری ندارما. ولی اینکه به چیزی مثل صدا و سیما اینقدر اهمیت میدیم و بقیه رو نمیبینیم برام جالبه. البته شاید هم ما زیادی به بعضیا مزیت الکی دادیم و گندشون کردیم.
از همین تریبون هم میگم که جناب آقای حریری چند صباح دیگه پیرو همین قرارداد میخواییم باهاتون تماس بگیریم اگر رای‌ جنابتان همچنان صدا و سیماست و مارو بیخبر از حضورتون جلوی دوربین تسنیم و خبرگزاری دانشجو میدونید بفرمایید که بیهوده زمان رو ازدست ندیم.
با تقدیم احترام
و من الله توفیق

✅ @karkhone
بانک مرکزی آمریکا در اقدامی تاریخی مجوز افتتاح حسابهای بیت‌کوینی را صادر کرد

روز گذشته اداره بازرسی ارزی آمریکا (OCC) طی بیانیه ای رسمی اعلام کرده است که بانکها و موسسات مالی و پس اندازی این کشور مجازند که به مشتریانشان خدمات حسابهای رمزارزی ارائه کنند.

این حکم جدا از اهمیت تاریخی آن و پایانی بر جنگ بانکداری سنتی با ارزهای دیجیتال از آن جهت اهمیت دارد که ارزهای دیجیتال به سبب ماهیت کاملا غیر فیزیکی شان بسیار مستعد سرقت های سایبری هستند و داشتن حساب بیتکوینی در بانک امنیت قابل توجهی را برای دارندگان ارزهای دیجیتالی فراهم خواهد کرد.

گفتنی است بازار رو به رشد و بی انتهای ارزهای دیجیتال باعث شده بوده که اخیرا بانکداران و مسئولین موسسات مالی فشار قابل توجهی را برای صدور مجوز به بانک مرکزی آمریکا وارد آورند.



https://finance.yahoo.com/news/banks-now-hold-bitcoin-behind-214221350.html

✅ @karkhone
در سال ۱۶۸۰ میلادی، ژان باپتیست کُلبر؛ وزیر مالیۀ فرانسه، در دیداری، از بازرگانان فرانسوی پرسید که دولت فرانسه چگونه میتواند به آنها کمک کند تا کسب‌و‌کارشان رونق گیرد. لو ژانر، بازرگانی که هیأت بازرگانان را در آن دیدار نمایندگی می‌کرد، به جای درخواست امتیازها و حمایت‌های دولتی، به وزیر پاسخ داد:

Laissez-nous faire

بگذار کارمان را بکنیم

این پاسخ لو ژانر، بعدها اساسِ اقتصاد آزاد شد: بگذار کارمان را بکنیم. این داستانِ تولد لسه‌فر بود. کنش‌گری بدون کنش، بزرگترین هنر یک حکومت است.از همین رو می‌گویند؛ اقتصاد دستورنامه چه باید کردها نیست، منش چه نباید کردهاست. بلندنظری می‌طلبد که حاکمان یک کشور به خودشان بقبولانند که مفیدترین کنش آنها، بی‌کنشی است. برخی آن را انفعال می‌نامند اما انفعال به مفهوم واکنشی رفتار کردن در مقابل کنش‌های پیشروست در حالی که کنشگریِ بدون کنش، به مفهوم برچیدن قیود از دست و پای شهروندان است.

✅ @karkhone
تولید ناخالص ملی در سال ۲۰۲۰

در سال ۲۰۲۰ اکثر کشورهای دنیا شاهد کاهش تولید ناخالص ملی (GDP) هستند که یکی از مهمترین دلایلش کروناست. ایران نیز با کاهش ۶ درصدی GDP مواجه است.

این موضوع التبه شامل چین نمی شود چرا که رشد یک درصدی GDP را تجربه می کند. در سوی مقابل، آمریکا با ۶ درصد کاهش GDP یکی از کشورهایست که بیشترین کاهش GDP را در ۲۰۲۰ تجربه می کند ...
بومرنگ

✅ @karkhone
Forwarded from braincast | پادکست علوم شناختی و مغز (🎥 BR🧠INCAST📲)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📺 اپیزود چهارم: ارزش افزوده علوم شناختی در کسب و کار

🎦 لینک نمایش اپیزود چهارم braincast

🧠 درک کردن جعبه سیاه ذهن انسان بواسطه علوم شناختی می‌تواند هم در سطح فرد، و هم در سطح تیم‌ منجر به توسعه شود. به نظر می‌رسد بیش از هر چیز، علوم شناختی در تعریف دقیق‌تری مسائل می‌تواند تاثیر بسیاری داشته باشد. توانمندسازی منابع انسانی از طریق بازی‌ها، توسعه همدلی در سازمان‌ها، مطالعه تصمیم مصرف کننده در بازار و ... مواردی از کاربرد علوم شناختی در کسب و کار هستند.


🆔 @braincastmedia
همبستگی ضعیف میان تشکیل سرمایه انسانی و رشد اقتصادی در ایران

محور افقی: تغییر میانگین سطح تحصیلات بین‌ ۱۹۹۰ و ۲۰۱۸
محور عمودی: تغییر تولید ناخالص سرانه

Migration and Brain Drain from Iran
«مهاجرت و خروج سرمایه انسانی از ایران»

پویا آزادی، متین میررمضانی، محسن مسگران
پروژه «ایران ۲۰۴۰ دانشگاه استنفورد»

✅ @karkhone
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
‍ چندی پیش تنی چند از دوستان بر من منت نهادند و درخواست این رو داشتند که درخصوص قرار داد تعریف شده فی مابین ایران و چین اظهار نظر کنم. الحمد الله از اونجایی که از کانال های زرد که امروزه قلوب مردم تهران و ایران دستشونه بیزار هستم و متنفر و درونشون عضویت ندارم…
(این متن دو سال پیش تحریر و نگارش شده است. )

نویسنده، پدرام سلطانی

این هفته سفری تجاری به چین داشتم. بیش از ١٢ سال است که با چینی ها تعاملات تجاری دارم و در این مدت مکرراٌ به چین سفر داشته ام. این سفر اما متفاوت از تمام سفرهای قبلی بود. اولین تغییر را در فرودگاه شانگهای احساس کردم، هنگامی که گذرنامه خود را به پلیس گذرنامه چین دادم و او شروع کرد به پرس و جو در خصوص علت سفر من به چین، محل اقامتم و داشتن بلیط برگشت. در تمام این ١٢ سال به خاطر نداشتم که هنگام ورود به چین با چنین سئوالاتی برخورد کرده باشم.

در اولین جلسه کاری ام دریافتم که حساب های شرکت های ایرانی ثبت شده در چین یک به یک در بانک های چینی در حال بسته شدن است و موضوع، بر خلاف آنچه که در اخبار ایران انعکاس یافته است، منحصر به دانشجویان و اشخاص حقیقی ایرانی نیست. حتی شرکت هایی که از ١٥-١٠ سال پیش در چین ثبت شده اند مشمول این رفتار جدید بانک های چینی شده اند. تجار ایرانی به کارمندان چینی خود متوسل شده اند و شرکت های جدیدی به نام آنان تأسیس می کنند و به امید امانتداری آن ها دارایی خود را به نامشان می زنند.

بیش از یک سال است که با یکی از شرکت های چینی مشغول مذاکره برای سرمایه گذاری مشترکی در ایران هستیم. در جلسه ای که برای ادامه مذاکرات با او داشتم خبر ناخوشایندی به من داد: دولت چین سرمایه گذاری شرکت های چینی در ایران را تقریباٌ ممنوع کرده است و به سختی مجوز سرمایه گذاری خارجی در ایران را صادر می کند.

تقریباٌ در همه جلساتی که داشتم مشتریان چینی اشاره به سخت تر شدن کار با ایران داشتند. اظهار می داشتند که بسیاری از شرکت های چینی ترجیح می دهند خرید خود را در شرایط برابر از ایران نداشته باشند زیرا پرداخت بسیار مشکل است و باید اسناد تجاری را تغییر دهند و به نام کشور دیگری بزنند تا امکان پرداخت پول از بانک هایشان فراهم شود.

"چین عزیز" آرام آرام، ایران این شریک وفادار خود را به حاشیه می راند. از سال ١٣٨٩ که شرکت دولتی نفت چین، علیرغم اخذ امتیازات ویژه از دولت وقت ایران در قرارداد 2.5 میلیارد دلاری سرمایه گذاری در میدان نفتی آزادگان، شروع به کند کردن کار و بهانه تراشی کرد، سیاست عقب گرد چین آشکار شد. قطعاٌ مشکل این نبود که آن ها توان انجام کار را نداشتند بلکه سیگنال پایین کشیدن فتیله کار با ایران را دریافت کرده بودند.

چینی ها در تمام این سال هایی که ایران عضو ناظر سازمان همکاری های شانگهای بود، تنها مخالف عضویت کامل ایران در این سازمان، که در آینده می تواند بزرگ ترین و مهم ترین سازمان اقتصادی آسیا باشد، بودند و برای جلوگیری از عضویت ایران در این سازمان در منشور آن گنجانده بودند که کشورهایی که سازمان ملل بر علیه شان تحریم هایی وضع کرده است نمی توانند به عضویت این سازمان در آیند. حتی پس از لغو تحریم های سازمان ملل، آن ها مخالف عضویت ایران باقی ماندند و در حالی که به عضویت کامل هند، رقیب آسیایی خود، در این سازمان رأی مثبت دادند اما با عضویت ایران موافقت نکردند.

چینی ها حتی در پروژه بلند پروازانه جاده ابریشم نوین مسیر تاریخی جاده ابریشم را به نحوی تغییر داده اند که از بالای ایران بگذرد و یک مسیر فرعی از مسیر اصلی برای ورود به ایران منشعب شده است. داستان سرمایه گذاری کلان چین در بندر گوادر پاکستان نیز مکمل این پروژه در دور زدن ایران است.

در طول این ١٢ سال، دشمنی آمریکا با ما، و ما با آمریکا، باعث شد که ایران به عنوان بهترین مسیر خطوط لوله انتقال نفت و گاز خلیج فارس و آسیای میانه به اروپا، از این مسیرها حذف شود و به یک مسیر فرعی در نقشه انتقال انرژی منطقه تبدیل شود. از بین رفتن این مزیت مهم ژئوپلیتیک ایران تلخ، اما قابل فهم است. اما این که چین، کشوری که این چنین از ما بهره برده است و ما به او چشم امید داشتیم، ایران را از مسیر ترانزیت کالا از شرق به غرب و شمال به جنوب کنار گذاشته است و نگاه درجه دومی به ایران دارد جای تأمل بسیار دارد.

*چین نشان داده است که در عرصه شطرنج جهانی هوشمندانه بازی می کند و چشم انداز بلند مدتی دارد. چرا چین چنین سیاستمدارانه و به آرامی ایران را به حاشیه می برد!!؟ او آینده را چه می بیند که پاکستان و افغانستان را به ایران ترجیح می دهد!!؟ چین برای چینی بند زده اقتصاد ایران چه نقشه ای می کشد!!؟*

✅ @karkhone
‍ کارشکنی ها در مسیر تاسیس ذوب آهن اصفهان از زبان مرحوم تقی توکلی:

با خارجی ها کار کنید اما بدانید که آنها به دنبال منافع خود هستند و برادر شما نیستند !


تقی توکلی از تکنوکرات های برجسته دهه 40 و مدیر و موسس پروژه مس سرچشمه کرمان

حداقل از آغاز دهه 40 شمسی، صنعتی شدن ایران، آرزوی بسیاری از ما بود. همه ما هم می دانستیم که برای صنعتی شدن به ذوب آهن و خط آهن نیازداریم ، اما در مسیر تحقق این آرزو، با انواع فشارهای خارجی و داخلی مواجه شدیم. چون این هدف ما با اهداف آنها منطبق نبود

این کارشکنی خارجی‌ها در دوره رضاشاه هم بود. ذوب‌آهن آرزوی ایرانی‌ها بود. رضاشاه رفت و قرارداد تاسیس ذوب‌آهن برای تولید ۷۰ هزار تن با کروپ آلمان بست. قرار بود در کرج ذوب‌آهن ساخته شود که جایش البته غلط بود. اما در جنگ دوم جهانی، انگلیسی‌ها پیروز شدند و پروژه ذوب‌آهن انجام نشد.

در دهه ۱۳۴۰، دولت ایران به آلمان‌ها فشار آورد که مدیرعامل [کروپ] را بفرست و آن معامله ما را برگردان! این‌بار به تولید ۲۰۰- ۳۰۰ هزارتن. بالاخره قرار می‌شود رئیس کروپ به ایران بیاید. درست در این زمان، آمریکایی‌ها به آلمانی‌ها فشار آوردند که کار را متوقف کنند. این خطِ منافع آمریکایی‌ها بود. تا انقلاب هم همینطور بود. اساس حرفشان به شاه این بود که نمی‌شود هم ایران را صنعتی کنید و از لحاظ صنعتی بی‌نیاز شوید، هم اینکه به ما نفت بفروشید!

از جمله مخاطرات صنعتی‌کردن ایران در آن دوره، ریسک‌های سیاسی و امنیتی مذاکره و قرارداد بستن با روس‌ها و همکاری اقتصادی با کمونیست‌ها، در مناسبات بین‌المللی و شرایط داخلی آن روزگار بود. ما در همان دهه ۴۰ تعارض با ایدئولوژی شوروی هم داشتیم، غائله روس‌ها و فرقه آنها در آذربایجان و وقایع شوم دوره اشغال کشور را هم از یاد نبرده بودیم، ولی قبول کردیم که کارخانه و تکنولوژی ذوب‌آهن از روس‌ها در برابر گاز بگیریم؛ ذوب‌آهنی که در آغاز تا ۶۰۰ هزار تن، و قابل ترقی به ۹۰۰ هزار تن ظرفیت بود.

تا قبل از آن، در مملکت خبری از صنعت فولاد نبود. قدرت ریخته‌گری چدن در ایران پنج هزار تن در سال بود و در سال 57 که انقلاب شد به بیش از ۷۰۰۰۰۰ تن رسیده بود. برنامه‌ریزی شد تا از ۱۶ میلیون تن آهن حدود ۴ میلیون تن از طریق برج بلند و ۱۲ میلیون تن از طریق احیاء مستقیم با گاز تولید شود. همچنین برنامه‌‌ریزی شد تا یک میلیون تن ورق برای ماشین‌سازی، ۳۰۰ هزار تن فولاد مخصوص برای ماشین‌سازی یا ۴۰۰ هزار تن مس، تولید شود و اهداف هم محقق شد.

نتیجه‌ همان اقدامات منجر به جهش صنعتی در کشور شد. سرعت صنعتی‌شدن واقعا بالا و وحشتناک بود. به قدری سرعت صنعتی مملکت جلو رفت که هر ماشینی، هر تکنیکی وارد می‌شد، آن را می‌خورد.

من از آن دوره بود که اعتقاد پیدا کردم باید برای صنعتی کردن کشور از توان خارجی ها هم استفاده کرد اما باید بدانید که هیچ دولتی، هیچ ملتی، با هم برادر نیستند. وقتی دوست می‌شوند که منافعشان همراه هم باشد. اگر نباشد برخورد ایجاد می‌شود. الان هم همینطور است.

✅ @karkhone
سال 2050 و مشکلاتی که هنوز اختراع نشده اند!
▪️یکی از پیش بینی های عجیب از آینده اینترنت این است که رشته های عصبی ذهن انسان به اینترنت متصل می شود. اتصــال عصبی باعث ارتباط بی واسطه میان ذهن انسان و اینترنت می شود. به این ترتیب انسان با ذهن خود می تواند با همه زیرساختهای فیزیکی و الکترونیکی و اقتصادی دنیا ارتباط برقرار کند. ما روزی خواهیم توانست با به خدمت گرفتن رباتهای متصل به اینترنت، دسترسی فیزیکی خود را در سطح جهان گسترش دهیم و از طریق ذهنمان با کتابخانه، سوپرکامیپوترها و حتی تلسکوپهای فضایی ارتباط برقرار کنیم. بدون نیاز به کارگذاشتن اسلات های حافظه در مغزمان، می توانیم با همه دنیا ارتباط بگیریم و اطلاعات عظیم را در مغزمان Download کنیم.
▪️این ارتباط با همه مزایایی که در پی دارد بسیار خطرناک هم خواهد بود! زیرا Cortical Modem که واسطه ارتباط مغزی ما با اینترنت است یک ارتباط دوسویه را برقرار خواهد کرد. در نتیجه تمام دغدغه هایی که در موضوع امنیت شبکه و اینترنت با آن روبرو هستیم و همچنین مشکلاتی که هنوز اختراع نشده اند به ذهنهای ما ورود خواهند کرد! در این میان شاید موضوعی مثل Spamها کمترین تهدید برای ذهن ما باشند. سازمان پروژه های تحقیقاتی پیشرفته دفاعــی آمریکا (DARPA) که هم اکنون روی تولید این مودم ها کار می کند از مشکلات احتمالی آینده آگاه است. به عنوان مثال چه کسی Password مودم ذهن شما را در اختیار خواهد داشت؟ چــه کسی جریان بروزرسانی غیرقابل اجتناب نــرم افزارهایی کــه در ذهــن شــما نصب شده است را بر عهده خواهد داشت؟ همان طور کــه نهادهای امنیتی امروز بــه تماس های تلفنی، ایمیل ها و استفاده اینترنت مردم دسترسی و نظارت دارند در 30 سال آینده به دنبال نظارت بر محتوای ذهنی مردم خواهند بود! گروه های هکری چقدر ممکن است از چنین راه هایی برای دسترسی به ذهن شما سوء استفاده کنند؟
▪️جالب است که با وجود این تهدیدات عجیب، باز هم بسیاری از مردم از چنین فناوری هایی استقبال می کنند.

🔶تلاقی نرم افزار و خیس افزار!
خیس افزار (Wetware) اصطلاحی است که به پیوند میان بافت های زنده وفناوری اطلاعات اشاره دارد و آن را می توان در زمره اصطلاحاتی مانند Software و Hardware قرار داد. مهندسی ژنتیک، داروهای احیاءکننده و فن آوری اطلاعات در نهایت هم گرا خواهند شد. پل زدن میان پردازش رایانه ای و اندام زنده مزایا و چالش هایی را به همراه خواهد داشت. درست همان طور که اتصال به شبکه ها باعث پیچیده شدن امنیت نظام بانکی، بخش زیرساختی مانند سدها و نیروگاه ها و بخش تولید شده است. چنین چالش هایی ما را یاد رمان Neuromancer نوشته گیبسون می اندازد که شخصیت داستان درمی یابد که عضو مهندسی شده و پیوند زده شده به او، هک شده تا زهری را در بدنش منتشر کند و او برای دریافت پادزهر باید کاری که توسط هکر از او خواسته شده را انجام دهد. همین حالا هم اعضای بدن مهندسی شده در آزمایش های درمانگاهی به کار می روند و هنگامی که این فناوری در آینده به طور یکنواخت و متقارن توزیع شود و در دسترس همگان قرار بگیرد، باید نگران بدافزارهایی باشیم که در خیس افزار ما و در بدن ما قرار گرفته و جریان می یابند! اگر این خیس افزار پس از قرارگیری در بدن نیازمند به روز رسانی باشد چه؟ چه کسانی مسئول مدیریت این به روز رسانی ها خواهند بود؟ و آیا چنین افرادی اجازه ارسال کدهای رایانه ای جدید از طریق شبکه بیولوژیکی را خواهند داشت؟
▪️به بیان دیگر، آیا ما باید برای تنظیمات به پزشک مراجعه کنیم و یا اینکه کدهای بیولوژیکی به شیوه دیگری منتشر می شوند؟ مثلا به شیوه ای که به طور همزمان برای همه انجام شود (Management console)؟ آیا قادر خواهیم بود که از دریافت این به روز رسانی ها اجتناب کنیم؟ در نهایت اینکه چه کسی Password عضوهای کاشته شده ما را خواهد داشت؟
▪️بار دیگر باید یادآور شد که هرچند فناوریهایی مثل Cortical Modem عجیب به نظر می رسد، اما هیچ کدام از این سناریوها با در نظرگرفتن آنچه ما از فیزیک، زیست شناسی و شیمی می دانیم غیرممکن نیستند و اتفاقا تقاضاهای زیادی نیز برای چنین فناوری هایی وجود خواهد داشت که از بیماری های ناشی از کهولت سن بکاهند و به کیفیت زندگی سالمندان بیافزایند، در نهایت سالخوردگی را از نقطه پایانی اجتناب ناپذیر به فرآیندی مدیریت شده و پیوسته تبدیل کنند. با این وجود هنوز راهی طولانی برای تحقق این هدف در پیش است.

پ.ن:
نوشتار فوق برداشت و ترجمه آزادی است از نظرات Robert Carlson که در کتاب «20 تغییر بزرگ تکنولوژی تا سال 2050» منتشر شده است.

✅ @karkhone
‍ رضا نیازمند :

⭕️ راه اندازی ۶۰ درصد صنایع در دهه ۴۰ با امضا و تشویق من بود

رضا نیازمند تحصیلات خود را در رشته معدن و ذوب فلزات در مقطع کارشناسی و دکترای مدیریت تکمیل کرد. وقتی نیازمند در سمت معاونت صنایع در وزارت دکتر عالیخانی، مشغول کار بود هم دو شرکت ایران ناسیونال و ماک ایران تأسیس شد.

نیازمند در خاطراتش از حمایت‌ مادر برای رسیدن به جایگاه مدیریتی‌اش به نیکی یاد می‌کند. بعد از فوت پدر، او دنبال کار بود و مادر خطاب به او گفته بود: «باید بروی دانشگاه و هر وقت مهندس شدی برو دنبال کار.»

او خود می‌گوید: «بعد برای ادامه تحصیل راهی آمریکا شدم. وقتی به ایران برگشتم متوجه شدم کسی تحصیلات مدیریت صنعتی ندارد. ۶۰ درصد از صنایعی که آن موقع راه افتاد با امضا و تشویق من بود.»

ماجرای نجات کارخانه ولوو چه بود؟
در یکی از سفرهای نیازمند برای تهیه تجهیزات کارخانه یوریران به سوئد، او از نزدیک در جریان وضعیت بد برخی از کارخانه‌های این کشور از جمله ولوو قرار گرفت. کارخانه ولوو آن روزها در آستانه ورشکستگی بود و دکتر نیازمند از طریق رئیس اتاق صنایع سوئد بازدیدی از کارخانه داشت. در آن موقع او پیشنهادهایی ارایه کرد و آن توصیه‌ها از سوی مدیریت وقت پذیرفته شد. در نهایت راهنمایی‌های نیازمند به ثمر رسید و کارخانه ولوو نجات یافت. دستاوردهای مدیریتی او در خاک کشور سوئد در نهایت موجب شد تا پادشاه سوئد برای او نشان و لقب شوالیه در نظر بگیرد.

شاه سوئد طی فرمانی من را شوالیه سوئد کرد
او در بخشی از کتاب «تکنوکراسی و سیاستگذاری اقتصادی در ایران» که در واقع بیوگرافی مفصلی از او است درباره همین موضوع گفته «نشان به آن نشان که من شش ماه هر روز چهارشنبه شب می‌رفتم سوئد و جمعه شب برمی‌گشتم. آنها روش جدید را برقرار کردند و امتحان کردند بسیار خوب از آب درآمد

سپس روش جدید را در تمام کارخانه مستقر کردند. بهره‌وری بسیار بالا رفت و کارخانه از ورشکستگی نجات یافت. شاه سوئد هم طی فرمانی من را شوالیه سوئد کرد و در ۲۲ مارس ۱۹۷۶ فرمان یک عدد نشان شوالیه برایم صادر کرد و دعوت شدم بروم استکهلم و در آنجا این نشان رسما به من داده شود ولی اوضاع و احوال ایران مناسب برای رفتن من نبود و نشان و فرمان شوالیه سوئد را به تهران فرستادند و سفیر سوئد در یک مهمانی به من داد. سفیر سوئد پیغام داد که شما می‌توانید دو پسر خود را به سوئد بفرستید. تمام هزینه دانشگاه آنها را دولت خواهد داد و خودتان هم می‌توانید در سوئد مقیم شوید که با تشکر فراوان هردو پیشنهاد را رد کردم.»

از رضا نیازمند به عنوان ژنرال صنعت ایران و یکی از پایه‌گذاران توسعه صنعتی کشوریاد می‌شود. او ۱۸ آذر سال ۱۳۹۶ از دنیا رفت

کتاب « تکنوکراسی و سیاستگذاری اقتصادی در ایران به روایت دکتر رضا نیازمند» که به کوشش دکتر علی اصغر سعیدی و توسط نشر لوح فکر انتشار یافته است، بخشی از خاطرات رضا نیازمند را پوشش می دهد.

✅ @karkhone