Forwarded from karkhone | کارخانه (کاری)
🔴سایت Fax.ir که اولین سرویس ابری ایران محسوب میشود در اطلاعیه ای اعلام کرد سرویس ابری Fax خود را از 40 روز دیگر متوقف می کند.
▪️این سرویس از جمله موفق ترین سیستمهای مبتنی بر ابر بود که نزدیک به یک دهه قدمت دارد.
▪️توقف فعالیت این سرویس ابری باعث ضربه و زیان زیادی به مشتریان این سرویس خواهد شد.
▪️توقف این سرویس در اعتماد مشتریان به سرویس های ابری خدشه جدی وارد خواهد کرد.
✅ @karkhone
▪️این سرویس از جمله موفق ترین سیستمهای مبتنی بر ابر بود که نزدیک به یک دهه قدمت دارد.
▪️توقف فعالیت این سرویس ابری باعث ضربه و زیان زیادی به مشتریان این سرویس خواهد شد.
▪️توقف این سرویس در اعتماد مشتریان به سرویس های ابری خدشه جدی وارد خواهد کرد.
✅ @karkhone
تاثیر کرونا بر کمپانی های اقتصادی دنیا
فشار اقتصادی اونقدری بوده که باعث شد کانتاس ایرلاین استرالیا به فکر فروش بیسکوئیت و پیژامه بیفته.
https://bit.ly/3gVt4VR
✅ @karkhone
فشار اقتصادی اونقدری بوده که باعث شد کانتاس ایرلاین استرالیا به فکر فروش بیسکوئیت و پیژامه بیفته.
https://bit.ly/3gVt4VR
✅ @karkhone
Rockefeller Foundation.pdf
5.1 MB
یک زیر خاکی از بنیاد راکفلر در مورد استفاده از یک پاندمی همگیر در جهت تاثیر بر تحکیم قدرت سیاسی در جهان.
این پیپر در سال ۲۰۱۰ به چاپ رسیده.
بخوانید و لذت ببرید!
مناسب احوالات و ایضا پیشگویی های دوران کرونا
✅ @karkhone
این پیپر در سال ۲۰۱۰ به چاپ رسیده.
بخوانید و لذت ببرید!
مناسب احوالات و ایضا پیشگویی های دوران کرونا
✅ @karkhone
«سه ستاره، به درخشندگی سامسونگ»
|مهدی تدینی
یکی از رموز موفقیت اقتصادی کرۀ جنوبی نوع خاصی از شرکتداری بود که در این کشور در دوران پس از جنگ جهانی دوم جا افتاد و تا امروز نیز به گونهای تعدیلشده ادامه دارد. اقتصاد کره بر پاشنۀ اَبَرشرکتهای خانوادگی میگردد که به «چائِبول» (Chaebol) معروفند. چائبولها شرکتهایی خوشهایاند که شاخههایشان در حوزههای صنعتی مختلف فعال است. برای مثال گروه سامسونگ به عنوان یکی از بزرگترین چائبولهای کره، در چندین صنعت فعالیت دارد، در حالی که بسیاری گمان کنند سامسونگ فقط دستگاههای الکترونیک مانند گوشی تلفن همراه تولید میکند. بگذارید معروفترین حوزههایی را که شرکت سامسونگ در آن فعال است، نام ببرم: بیمۀ عمر، صنایع سنگین (یکی از بزرگترین شرکتهای کشتیسازی کره)، ساختوساز (که یکی از شاهکارهایش برج خلیفۀ دبی است)، همکاری در خودروسازی با شرکت رنوی فرانسه، تولیدات پولیمری و لیتیوم، حوزۀ مد و فشن و در نهایت هتلداری.
سامسونگ در 2017 بیش از 265 میلیارد دلار درآمد ناخالص داشت که سود خالص آن 37 میلیارد دلار بود. برای اینکه بفهمیم این مبلغ چقدر است، یادآوری میکنم اگر ایران روزی دو میلیون بشکه نفت به قیمت میانگین و ایدئال 50 دلار به ازاری هر بشکه بفروشد، درآمد «ناخالص» آن در یک سال حدود 36.5 میلیارد دلار میشود. حال در نظر بگیرید که سامسونگ شرکتی خصوصی است و سنت چائبولها نیز بر پایۀ همین شرکتداری خانوادگی است. در اصل این الگو را کرهایها از ژاپنیها یاد گرفتند. ژاپنیها با همین شیوۀ شرکتداری خانوادگی از اواخر قرن نوزدهم اوج گرفتند؛ شیوهای که به «زایباتسو» (Zaibatsu) معروف بود. اما در پی شکست ژاپن از آمریکا در جنگ جهانی دوم، ژنرال مکآرتور، فرماندار آمریکایی، این شرکتها را که موتور اقتصاد و تأمینکنندگان جنگی ژاپن بودند، متلاشی کرد و شیوۀ دیگری جایگزین آن شد.
لی بیونگـچول بنیانگذار شرکت سامسونگ وقتی در اواخر دهۀ چهل شرکت خود را نامگذاری و ثبت میکرد، بسیار متأثر از الگوهای ژاپنی بود و به تقلید از دو شرکت ژاپنیِ «میتسوبیشی» (سه لوزی) و «میتسویی» (سه چشمه)، نام شرکتش را «سه ستاره» (سامسونگ) گذاشت تا در اوج باشد و بدرخشد. او دو بار شکست خورد، یک بار در دهۀ چهل وقتی کره به اشغال ژاپن درآمد و یک بار در دهۀ پنجاه وقتی جنگ کره کشور را به خاک و خون کشید. البته شرکت او ابتدا در کار مواد غذایی و سپس در صنعت شکرریزی بود. شرکت سامسونگ الکترونیکز تازه در سال 1969 تأسیس شد. اما از سامسونگ که بگذریم، مسئله در اینجا این نوع اقتصاد است که بر پایۀ ابرشرکتهای خانوادگی میگردد. چنانکه شرکت سامسونگ با بیش از 310.000 هزار کارمند همچنان در اختیار خانوادۀ لی است.
اینکه این نوع اقتصاد چه ویژگیهایی دارد، نقش دولت ــ که رانتهای هدفمند به چائبولها میدهد ــ در این اقتصاد چیست، این شرکتها چه تأثیری بر اقتصاد، رفاه اجتماعی و حاکمیت سیاسی میگذارند، همگی پرسشهایی جدی است که اقتصاددانان و جامعهشناسان با تحقیق دقیق باید پاسخ دهند. اما چیزی که وجود دارد این است که این نوع شرکتداری ویژگیهای مهمی دارد که باعث موفقیت آن میشود، از جمله اینکه تصمیمگیری به متمرکزترین شکل ممکن صورت میگیرد و ثبات، انسجام و وفاداری مدیریتی بینظیری در آن وجود دارد. در واقع اقتصاد سوار بر شبکۀ خویشاوندی سنتی میشود و از این لحاظ آمیزهای از سنت و مدرنیته است.
یک چائبول برای تصرف بازارهای جهانی به مدرنترین الگوها چنگ میزند و همزمان هر چه پیشتازتر و موفقتر باشد، سنت خانوادگی خود را بیشتر و بهتر حفظ میکند. در واقع در زیر لایۀ مدرنسازی، تحکیم مناسبات سنتی نیز تضمین میشود. یک شرکت بزرگ وقتی مدیریت متمرکز، سلسلهمراتبی و و مبتنی بر فرماندهی فرمانبری دارد، ماندگاری و پویایی بیشتری دارد.
در نهایت اگر این الگو را با ایران در هفتاد هشتاد سال گذشته مقایسه کنیم، به سختی میتوان شرکتداری بزرگ خانوادگی پیدا کرد. البته شرکتهای خانوادگی (یا شخصی) بزرگی در دهۀ چهل و پنجاه در ایران شکل گرفت که همگی پس از انقلاب دولتی و مصادره شد، اما پس از آن نیز هیچگاه این مجال برای شرکتهای خصوصیـخانوادگی (تأکید میکنم خصوصی، نه خصولتی یا سهامی) دست نداد که چنین نقشی در اقتصاد ایفا کنند. یک بخش خصوصی وابسته و شبهدولتی پدید آمد که سهامش دست مردم بود و مدیرش از کابینه میآمد. نیمهخصوصی شدن باعث شد شرکتها نه به درستی به دولت پاسخگو باشند و نه به سهامدارانشان! دولتها که عوض میشوند ــ وزرا تندتر ــ و سهامداران خُرد هم چه میدانند زیر و بم شرکتداری چیست...
✅ @karkhone
|مهدی تدینی
یکی از رموز موفقیت اقتصادی کرۀ جنوبی نوع خاصی از شرکتداری بود که در این کشور در دوران پس از جنگ جهانی دوم جا افتاد و تا امروز نیز به گونهای تعدیلشده ادامه دارد. اقتصاد کره بر پاشنۀ اَبَرشرکتهای خانوادگی میگردد که به «چائِبول» (Chaebol) معروفند. چائبولها شرکتهایی خوشهایاند که شاخههایشان در حوزههای صنعتی مختلف فعال است. برای مثال گروه سامسونگ به عنوان یکی از بزرگترین چائبولهای کره، در چندین صنعت فعالیت دارد، در حالی که بسیاری گمان کنند سامسونگ فقط دستگاههای الکترونیک مانند گوشی تلفن همراه تولید میکند. بگذارید معروفترین حوزههایی را که شرکت سامسونگ در آن فعال است، نام ببرم: بیمۀ عمر، صنایع سنگین (یکی از بزرگترین شرکتهای کشتیسازی کره)، ساختوساز (که یکی از شاهکارهایش برج خلیفۀ دبی است)، همکاری در خودروسازی با شرکت رنوی فرانسه، تولیدات پولیمری و لیتیوم، حوزۀ مد و فشن و در نهایت هتلداری.
سامسونگ در 2017 بیش از 265 میلیارد دلار درآمد ناخالص داشت که سود خالص آن 37 میلیارد دلار بود. برای اینکه بفهمیم این مبلغ چقدر است، یادآوری میکنم اگر ایران روزی دو میلیون بشکه نفت به قیمت میانگین و ایدئال 50 دلار به ازاری هر بشکه بفروشد، درآمد «ناخالص» آن در یک سال حدود 36.5 میلیارد دلار میشود. حال در نظر بگیرید که سامسونگ شرکتی خصوصی است و سنت چائبولها نیز بر پایۀ همین شرکتداری خانوادگی است. در اصل این الگو را کرهایها از ژاپنیها یاد گرفتند. ژاپنیها با همین شیوۀ شرکتداری خانوادگی از اواخر قرن نوزدهم اوج گرفتند؛ شیوهای که به «زایباتسو» (Zaibatsu) معروف بود. اما در پی شکست ژاپن از آمریکا در جنگ جهانی دوم، ژنرال مکآرتور، فرماندار آمریکایی، این شرکتها را که موتور اقتصاد و تأمینکنندگان جنگی ژاپن بودند، متلاشی کرد و شیوۀ دیگری جایگزین آن شد.
لی بیونگـچول بنیانگذار شرکت سامسونگ وقتی در اواخر دهۀ چهل شرکت خود را نامگذاری و ثبت میکرد، بسیار متأثر از الگوهای ژاپنی بود و به تقلید از دو شرکت ژاپنیِ «میتسوبیشی» (سه لوزی) و «میتسویی» (سه چشمه)، نام شرکتش را «سه ستاره» (سامسونگ) گذاشت تا در اوج باشد و بدرخشد. او دو بار شکست خورد، یک بار در دهۀ چهل وقتی کره به اشغال ژاپن درآمد و یک بار در دهۀ پنجاه وقتی جنگ کره کشور را به خاک و خون کشید. البته شرکت او ابتدا در کار مواد غذایی و سپس در صنعت شکرریزی بود. شرکت سامسونگ الکترونیکز تازه در سال 1969 تأسیس شد. اما از سامسونگ که بگذریم، مسئله در اینجا این نوع اقتصاد است که بر پایۀ ابرشرکتهای خانوادگی میگردد. چنانکه شرکت سامسونگ با بیش از 310.000 هزار کارمند همچنان در اختیار خانوادۀ لی است.
اینکه این نوع اقتصاد چه ویژگیهایی دارد، نقش دولت ــ که رانتهای هدفمند به چائبولها میدهد ــ در این اقتصاد چیست، این شرکتها چه تأثیری بر اقتصاد، رفاه اجتماعی و حاکمیت سیاسی میگذارند، همگی پرسشهایی جدی است که اقتصاددانان و جامعهشناسان با تحقیق دقیق باید پاسخ دهند. اما چیزی که وجود دارد این است که این نوع شرکتداری ویژگیهای مهمی دارد که باعث موفقیت آن میشود، از جمله اینکه تصمیمگیری به متمرکزترین شکل ممکن صورت میگیرد و ثبات، انسجام و وفاداری مدیریتی بینظیری در آن وجود دارد. در واقع اقتصاد سوار بر شبکۀ خویشاوندی سنتی میشود و از این لحاظ آمیزهای از سنت و مدرنیته است.
یک چائبول برای تصرف بازارهای جهانی به مدرنترین الگوها چنگ میزند و همزمان هر چه پیشتازتر و موفقتر باشد، سنت خانوادگی خود را بیشتر و بهتر حفظ میکند. در واقع در زیر لایۀ مدرنسازی، تحکیم مناسبات سنتی نیز تضمین میشود. یک شرکت بزرگ وقتی مدیریت متمرکز، سلسلهمراتبی و و مبتنی بر فرماندهی فرمانبری دارد، ماندگاری و پویایی بیشتری دارد.
در نهایت اگر این الگو را با ایران در هفتاد هشتاد سال گذشته مقایسه کنیم، به سختی میتوان شرکتداری بزرگ خانوادگی پیدا کرد. البته شرکتهای خانوادگی (یا شخصی) بزرگی در دهۀ چهل و پنجاه در ایران شکل گرفت که همگی پس از انقلاب دولتی و مصادره شد، اما پس از آن نیز هیچگاه این مجال برای شرکتهای خصوصیـخانوادگی (تأکید میکنم خصوصی، نه خصولتی یا سهامی) دست نداد که چنین نقشی در اقتصاد ایفا کنند. یک بخش خصوصی وابسته و شبهدولتی پدید آمد که سهامش دست مردم بود و مدیرش از کابینه میآمد. نیمهخصوصی شدن باعث شد شرکتها نه به درستی به دولت پاسخگو باشند و نه به سهامدارانشان! دولتها که عوض میشوند ــ وزرا تندتر ــ و سهامداران خُرد هم چه میدانند زیر و بم شرکتداری چیست...
✅ @karkhone
❌ در شرایط فعلی بدون دفترکار در بازار رقابت کن
هر جای 🇮🇷 هستی، در ۵دقیقه خط ثابت تهران بگیر
با تلفن گویای حرفه ای، منشی اختصاصی، فکس و صندوق صوتی
امکان دایورت هوشمند تماس به 📲
فعالسازی آنی (2 هفته رایگان)
☎️ 021284205
🆔 @daftareshoma
#تبلیغ
هر جای 🇮🇷 هستی، در ۵دقیقه خط ثابت تهران بگیر
با تلفن گویای حرفه ای، منشی اختصاصی، فکس و صندوق صوتی
امکان دایورت هوشمند تماس به 📲
فعالسازی آنی (2 هفته رایگان)
☎️ 021284205
🆔 @daftareshoma
#تبلیغ
Forwarded from karkhone | کارخانه (Mehdi)
نمایشگاه الکامپ باز هم به تعویق افتاد.
◾️ستاد اجرایی نمایشگاه الکامپ اعلام کرد که بخاطر شرایط کرونا برگزاری این نمایشگاه برای بار دوم با تعویق روبرو شده و در ماه های پایانی سال برگزار میشود.
🔳پ.ن: همانگونه که از ابتدا مشخص بود بدلیل شرایط حاکم بر جامعه امکان برگزاری نمایشگاه الکامپ در شهریور وجود ندارد از هم اکنون هم کاملا مشخص است که امکان برگزاری در ماه های پایانی سال نیز وجود نخواهد داشت. زیرا پیش بینی ها نشان میدهد حداقل تا یکسال کرونا و مشکلات ناشی از آن ادامه دارد. از سوی دیگر اگر الکامپ سال 1400 طبق برنامه قرار باشد در تیرماه سال آینده برگزار شود برگزاری دو الکامپ به فاصله زمانی 4 ماه هیچ توجیهی ندارد. لذا به دست اندرکاران نمایشگاه الکامپ پیشنهاد میشود نمایشگاه سال 99 را مثل اکثریت قریب به اتفاق نمایشگاه های مشابه لغو کنند.
(اگر اشتباه نکنیم که نمیکنیم اقای محمود حقوردی رو باید خطاب قرار بدیم. روابط عمومی فعلی سازمان نصر و یا به قولی نظام صنفی رایانه ای /
و سوال اینکه این میزان اصرار به برگزاری اون هم حضوری برای نمایشگاه کسب و کار های انلاین جدای از اینکه یک سوال جدی داره یک تناقض با صدای بلند هم محسوب میشه! منتظر نظرات اهل فن هستیم. )
✅ @karkhone
◾️ستاد اجرایی نمایشگاه الکامپ اعلام کرد که بخاطر شرایط کرونا برگزاری این نمایشگاه برای بار دوم با تعویق روبرو شده و در ماه های پایانی سال برگزار میشود.
🔳پ.ن: همانگونه که از ابتدا مشخص بود بدلیل شرایط حاکم بر جامعه امکان برگزاری نمایشگاه الکامپ در شهریور وجود ندارد از هم اکنون هم کاملا مشخص است که امکان برگزاری در ماه های پایانی سال نیز وجود نخواهد داشت. زیرا پیش بینی ها نشان میدهد حداقل تا یکسال کرونا و مشکلات ناشی از آن ادامه دارد. از سوی دیگر اگر الکامپ سال 1400 طبق برنامه قرار باشد در تیرماه سال آینده برگزار شود برگزاری دو الکامپ به فاصله زمانی 4 ماه هیچ توجیهی ندارد. لذا به دست اندرکاران نمایشگاه الکامپ پیشنهاد میشود نمایشگاه سال 99 را مثل اکثریت قریب به اتفاق نمایشگاه های مشابه لغو کنند.
(اگر اشتباه نکنیم که نمیکنیم اقای محمود حقوردی رو باید خطاب قرار بدیم. روابط عمومی فعلی سازمان نصر و یا به قولی نظام صنفی رایانه ای /
و سوال اینکه این میزان اصرار به برگزاری اون هم حضوری برای نمایشگاه کسب و کار های انلاین جدای از اینکه یک سوال جدی داره یک تناقض با صدای بلند هم محسوب میشه! منتظر نظرات اهل فن هستیم. )
✅ @karkhone
The Structure of Corruption in Iran.pdf
291.5 KB
The Structure of Corruption in Iran
«ساختار فساد در ایران»
پویا آزادی
پروژه «ایران ۲۰۴۰ دانشگاه استنفورد»
✅ @karkhone
«ساختار فساد در ایران»
پویا آزادی
پروژه «ایران ۲۰۴۰ دانشگاه استنفورد»
✅ @karkhone
ساموئل فلورمن نوشته است: «کوچک بودن، پیش از همه، یک کلمه است که از لحاظ تکنولوژیکی، سیاسی، اجتماعی، زیبایی شناختی والبته اخلاقی، خنثی است». استفاده از آن به عنوان نماد خیر یکی از نمونههای سرگرم کننده از انسان احمق خواهد بود. در واقع، شرکتهای کوچک جایگاه مهمی در نظام آمریکایی دارند. اما برای رسیدن به رونق و شکوفایی در قرن بیست و یکم، بایستی دوباره یاد بگیریم که بزرگ نیز میتواند زیبا باشد.
|بزرگ زیباست اثر رابرت اتکینسون
✅ @karkhone
|بزرگ زیباست اثر رابرت اتکینسون
✅ @karkhone
لزوم سهیم شدن دولت در هزینه "خود اکتشافی"
| دنی رودریک
عدم اطمینان از اینکه تولید چه کالای جدیدی میتواند سودآور باشد، یکی از موانع اصلی توسعه اقتصادی است. برای مقابله با این عدم اطمینان نیاز به یکسری سرمایهگذاریهای اولیه و همچنین ابتکاراتی برای بهبود عملکرد فنآوریهای وارداتی متناسب با شرایط داخلی است. از آنجاییکه هردوی این حوزهها مملو از اثرات جانبی است (موارد موفق بهراحتی میتوانند شبیهسازی شوند و در نتیجه نتوانند از سود سرمایهگذاری جدید خود بهرهمند شوند)، توجیه اقتصادی حمایت از آنها قوی است. ازاینرو دولتها معمولاً در مراحل اولیه فرایند اکتشاف بایستی بخشی از هزینه را بر عهده بگیرند. روش انجام کار میتواند به این شکل باشد که کارآفرینان بخش خصوصی برای استفاده از منابع عمومی با آوردن پیشنهاد سرمایهگذاری خود وارد یک مسابقه گردند. معیارهای حمایت مالی از چنین پیشنهادی شامل:
الف) مرتبط به فعالیتهای جدید باشند؛
ب) توان بالقوه برای یادگیری و سرریز فنآوری به دیگر فعالان اقتصادی وجود داشته باشد؛
ج) بنگاههای بخش خصوصی حاضر به پذیرفتن نظارت و ممیزی عملکردشان توسط نهاد دولتی باشند.
/ توانمندسازی تولید
✅ @karkhone
| دنی رودریک
عدم اطمینان از اینکه تولید چه کالای جدیدی میتواند سودآور باشد، یکی از موانع اصلی توسعه اقتصادی است. برای مقابله با این عدم اطمینان نیاز به یکسری سرمایهگذاریهای اولیه و همچنین ابتکاراتی برای بهبود عملکرد فنآوریهای وارداتی متناسب با شرایط داخلی است. از آنجاییکه هردوی این حوزهها مملو از اثرات جانبی است (موارد موفق بهراحتی میتوانند شبیهسازی شوند و در نتیجه نتوانند از سود سرمایهگذاری جدید خود بهرهمند شوند)، توجیه اقتصادی حمایت از آنها قوی است. ازاینرو دولتها معمولاً در مراحل اولیه فرایند اکتشاف بایستی بخشی از هزینه را بر عهده بگیرند. روش انجام کار میتواند به این شکل باشد که کارآفرینان بخش خصوصی برای استفاده از منابع عمومی با آوردن پیشنهاد سرمایهگذاری خود وارد یک مسابقه گردند. معیارهای حمایت مالی از چنین پیشنهادی شامل:
الف) مرتبط به فعالیتهای جدید باشند؛
ب) توان بالقوه برای یادگیری و سرریز فنآوری به دیگر فعالان اقتصادی وجود داشته باشد؛
ج) بنگاههای بخش خصوصی حاضر به پذیرفتن نظارت و ممیزی عملکردشان توسط نهاد دولتی باشند.
/ توانمندسازی تولید
✅ @karkhone
از وزارت تجارت تا وزارت صمت
سیر تحولات وزارت صنعت،معدن و تجارت در ۱۱۰سال
سال ١٢٨٥ وزارت تجارت جهت تجمیع اقدامات و سیاستگذاری های دولت در حوزه تجارت و بازرگانی تاسیس شد.
سال ۱۳۰۲ نام آن به وزارت فوائد عامه تغییر پیدا کرد.
سال ۱۳۰۸ وزارت فوائد عامه به دو وزارتخانه اقتصاد ملی(متولی امور مربوط به بازرگانی، کشاورزی، صنعت و اداره ثبت علائم تجارتی و صنعتی) و وزارت طرق و شوارع یا همان اداره کل راه (متولی امور مربوط به جاده سازی، احداث راهآهن، کشف معادن نفت شمال، مطالعه درباره ذوبآهن و تاسیس کارخانه آن) تفکیک شد.
سال ۱۳۱۶ به دو وزارتخانه تجارت و صنایع و معادن تفکیک شد. از این سال وزارت صنایع به صورت تخصصی در تمام حوزه های مرتبط با صنعت و معدن شروع به کار کرد و با تصمیم فرهنگستان ایران، نام وزارت تجارت به وزارت بازرگانی و وزارت صنایع و معادن به وزارت پیشه و هنر تغییر یافت.
سال ۱۳۲۰ وزارت بازرگانی و پیشه و هنر با یکدیگر ادغام و نام آن به وزارتخانه بازرگانی و پیشه و هنر تبدیل شد.
سال ۱۳۲۶ به وزارت اقتصاد ملی تغییر نام داد و اداره امور صنایع و معادن دولتی نیز به آن واگذار شد که در دوره جنبش ملی کردن صنعت نفت وظیفه صادرات و واردات کالاهای غیرنفتی را به عهده گرفت.
سال ۱۳۳۴ وزارتخانه اقتصاد ملی به دو وزارتخانه بازرگانی و وزارت صنایع و معادن تبدیل و تفکیک شد.
سال ۱۳۴۱ وزارت بازرگانی و صنایع و معادن با یکدیگر ادغام و وزارت اقتصاد شکل گرفت.
سال ۱۳۵۲ وزارت اقتصاد از هم پاشید و به سه وزارتخانه بازرگانی، صنایع و معادن و اقتصاد و امور دارایی تبدیل شد.
سال ۱۳۶۰ وزارت صنایع و معادن به دو وزارتخانه معادن و فلزات و صنایع تفکیک شد.
سال ١٣٦١ وزارت صنایع به دو وزارتخانه صنایع و صنایع سنگین تقسیم شد و این اولین باری بود که حوزه صنعت و معدن با ۴ وزارتخانه بازرگانی، معادن و فلزات، صنايع و صنایع سنگین اداره می شد.
سال ١٣٧٣ وزارت صنایع و صنایع سنگین ادغام و وزارت صنایع رونمایی شد.
سال ١٣٧٩ وزارت صنایع با وزارت معادن و فلزات ادغام و وزارت صنایع و معادن متولد شد.
سال ۱۳۹۰ وزارت بازرگانی و صنایع و معادن با یکدیگر ادغام شد و وزارت صنعت، معدن و تجارت که بهصورت سرواژه وزارت صمت نیز خوانده میشود، ثبت شد.
✅ @karkhone
سیر تحولات وزارت صنعت،معدن و تجارت در ۱۱۰سال
سال ١٢٨٥ وزارت تجارت جهت تجمیع اقدامات و سیاستگذاری های دولت در حوزه تجارت و بازرگانی تاسیس شد.
سال ۱۳۰۲ نام آن به وزارت فوائد عامه تغییر پیدا کرد.
سال ۱۳۰۸ وزارت فوائد عامه به دو وزارتخانه اقتصاد ملی(متولی امور مربوط به بازرگانی، کشاورزی، صنعت و اداره ثبت علائم تجارتی و صنعتی) و وزارت طرق و شوارع یا همان اداره کل راه (متولی امور مربوط به جاده سازی، احداث راهآهن، کشف معادن نفت شمال، مطالعه درباره ذوبآهن و تاسیس کارخانه آن) تفکیک شد.
سال ۱۳۱۶ به دو وزارتخانه تجارت و صنایع و معادن تفکیک شد. از این سال وزارت صنایع به صورت تخصصی در تمام حوزه های مرتبط با صنعت و معدن شروع به کار کرد و با تصمیم فرهنگستان ایران، نام وزارت تجارت به وزارت بازرگانی و وزارت صنایع و معادن به وزارت پیشه و هنر تغییر یافت.
سال ۱۳۲۰ وزارت بازرگانی و پیشه و هنر با یکدیگر ادغام و نام آن به وزارتخانه بازرگانی و پیشه و هنر تبدیل شد.
سال ۱۳۲۶ به وزارت اقتصاد ملی تغییر نام داد و اداره امور صنایع و معادن دولتی نیز به آن واگذار شد که در دوره جنبش ملی کردن صنعت نفت وظیفه صادرات و واردات کالاهای غیرنفتی را به عهده گرفت.
سال ۱۳۳۴ وزارتخانه اقتصاد ملی به دو وزارتخانه بازرگانی و وزارت صنایع و معادن تبدیل و تفکیک شد.
سال ۱۳۴۱ وزارت بازرگانی و صنایع و معادن با یکدیگر ادغام و وزارت اقتصاد شکل گرفت.
سال ۱۳۵۲ وزارت اقتصاد از هم پاشید و به سه وزارتخانه بازرگانی، صنایع و معادن و اقتصاد و امور دارایی تبدیل شد.
سال ۱۳۶۰ وزارت صنایع و معادن به دو وزارتخانه معادن و فلزات و صنایع تفکیک شد.
سال ١٣٦١ وزارت صنایع به دو وزارتخانه صنایع و صنایع سنگین تقسیم شد و این اولین باری بود که حوزه صنعت و معدن با ۴ وزارتخانه بازرگانی، معادن و فلزات، صنايع و صنایع سنگین اداره می شد.
سال ١٣٧٣ وزارت صنایع و صنایع سنگین ادغام و وزارت صنایع رونمایی شد.
سال ١٣٧٩ وزارت صنایع با وزارت معادن و فلزات ادغام و وزارت صنایع و معادن متولد شد.
سال ۱۳۹۰ وزارت بازرگانی و صنایع و معادن با یکدیگر ادغام شد و وزارت صنعت، معدن و تجارت که بهصورت سرواژه وزارت صمت نیز خوانده میشود، ثبت شد.
✅ @karkhone
لیستی از اختراعات مهم در هر سال
(از 1950 تاکنون)
مرورشون افکار متفاوتی رو در ذهن بیدار میکنه. هر کدوم اثرات زیادی روی زندگی اکثریت داشتهاند هم از منظر اجتماعی هم از منظر اقتصادی
✅ @karkhone
(از 1950 تاکنون)
مرورشون افکار متفاوتی رو در ذهن بیدار میکنه. هر کدوم اثرات زیادی روی زندگی اکثریت داشتهاند هم از منظر اجتماعی هم از منظر اقتصادی
✅ @karkhone
Workandmoney
Life-Changing Inventions From the Year You Were Born
These revolutionary products will remind you how far we’ve come — and make you wonder, what does the future hold?
Forwarded from karkhone | کارخانه (Mehdi)
مالیاتهایی که اپل می دهد
شرکت اپل برای فروش محصولات و سرویس هایش در نقاط مختلف دنیا مالیات می دهد. مثلا این شرکت در سال ۲۰۱۹ بیش از ۶ میلیارد دلار مالیات پرداخت کرده و حالا طبق دستور اتحادیه اروپا باید ۱۵ میلیارد دلار مالیات به ایرلند بدهد چرا که از قوانین ایرلند سواستفاده کرده برای کاهش مالیات خود در اتحادیه اروپا.
اگر اپل در ایران فعالیت رسمی داشت، چقدر مالیات می داد؟
✅ @karkhone
شرکت اپل برای فروش محصولات و سرویس هایش در نقاط مختلف دنیا مالیات می دهد. مثلا این شرکت در سال ۲۰۱۹ بیش از ۶ میلیارد دلار مالیات پرداخت کرده و حالا طبق دستور اتحادیه اروپا باید ۱۵ میلیارد دلار مالیات به ایرلند بدهد چرا که از قوانین ایرلند سواستفاده کرده برای کاهش مالیات خود در اتحادیه اروپا.
اگر اپل در ایران فعالیت رسمی داشت، چقدر مالیات می داد؟
✅ @karkhone
اقتصاد مسموم
یک تئوری ناخوشایند و تلخ رایج در میان فعالین اقتصادی در ممالک تورمی وجود دارد:
"در دورههای جهش تورمی، تا میتوانید به هر طریق ممکن، از محل بدهی و وام بانکی تامین مالی نمایید: اصل وام و سود آن خودبخود در بستر تورم چند ده درصدی مستهلک میشود..."
برای همین است که اصولا تنها کسانی که شانس دارند و یا رانت دارند و خودی محسوب میشوند، امکان دسترسی به منابع خرد و کلان بانکی را دارند.
بعنوان مثال در نظر بگیرید: فردی/شرکتی در سال 96 اگر 1000 میلیارد تومان وام 24% سه ساله جهت احداث یک واحد تولیدی (در خوشبینانه ترین حالت؛ و اگر بجای آن دلار و طلا و خودرو و ملک نخریده باشد) گرفته باشد (معادل با 250 میلیون دلار)، در سال 99 مبلغ اصل وام و سود مرکب آن حدود 1900 میلیارد تومان میشود.
دارایی شخصیت مذکور اما امروز ارزش دلاری دارد و با قیمت امروز، 5500 میلیارد تومان ارزشگذاری میشود. اگر وی امروز مبلغ وام و سود آنرا تصفیه کند، تنها بیش از 3600 میلیارد تومان سود تورمی بدست آورده است معادل با 160 میلیون دلار؛ 160 ویلای یک میلیون دلاری در کشور کانادا !
(برای این همه ثروت باد آورده هم مانند سکه های فروشی بانک مرکزی نه مالیات میدهد نه به کسی پاسخ ...بنیاد خیریه هم راه اندازی میکند ...)
نمونه این حساب و کتاب برای هر فردی که نه تنها طی سه سال گذشته، بلکه در تمامی دهه های گذشته، از وام بانکی به هر میزان استفاده کرده و آنرا به دارایی تبدیل کرده است، صادق است...
اینطور میشود که در سرزمین ما برخی طی مدتی کوتاه، بار تمام زندگی خود و نسلهای بعدیشان را میبندد: از مسیر کاملا قانونی (حتی ایجاد واحد تولیدی)
و بیشتر از این، خوش بحال آنانکه موسسات مالی و بانکهای خصوصی دارند، و سپردههای مردم را در بانکشان نگه میدارند و به بنگاههای اختصاصی وام میدهند.
از آن طرف اما، حالا بیچاره مردم اجاره نشین و قشر حقوق بگیر را در نظر آورید: از حقوق بگیران و کاهش قدرت خریدشان قبلا در این کانال صحبت شده است؛ اما بیچاره قشر اجاره نشین: برآوردها حاکی از آن است که در تهران حدود 40% از خانوارها اجاره نشین هستند، در کل کشور هم حدود 30%.
در ایران مرسوم است که برای کاهش رقم اجاره، مبلغی را بعنوان رهن به صاحبخانه میدهیم. در دوران جهش تورمی، این مبلغ رهن برای صاحبخانه حکم دسترسی به همان وام بانکی را دارد، و برای مستأجر بیچاره، حکم وام دهنده. در حالیکه مبلغ رهن 100 میلیون تومانی سال 96، معادل 25 هزار دلار بود، امروز و پس از گذشت سه سال برای مستأجر، تنها معادل 4500 دلار ارزش دارد. اینطور میشود که 30% جمعیت اجاره نشین این مملکت، اندک ثروتی را که طی سالها پس انداز کردهاند را به آسانی و در سایه تصمیمات غلط حکومت گردانان از دست میدهند...
عدالت اجتماعی در نظر ما معنای دیگری دارد، معنایی دور از تعاریف رایج مورد نظر مسؤولین.
و این میشود تعبیر ضربالمثل معروف که: "پول، پول می آورد." حال چه پول خودت باشد، چه قرض، چه ودیعه رهن، و چه وام بانکی...
خلاصه اینکه اقتصاد و سیاست این مملکت امراض و مشکلات بسیاری دارد که برای برخی ثروت هنگفت و پاسپورت کانادا و دومنیکن می آورد و برای کثیر جمعیت جامعه فقر و درماندگی.
✅ @karkhone
یک تئوری ناخوشایند و تلخ رایج در میان فعالین اقتصادی در ممالک تورمی وجود دارد:
"در دورههای جهش تورمی، تا میتوانید به هر طریق ممکن، از محل بدهی و وام بانکی تامین مالی نمایید: اصل وام و سود آن خودبخود در بستر تورم چند ده درصدی مستهلک میشود..."
برای همین است که اصولا تنها کسانی که شانس دارند و یا رانت دارند و خودی محسوب میشوند، امکان دسترسی به منابع خرد و کلان بانکی را دارند.
بعنوان مثال در نظر بگیرید: فردی/شرکتی در سال 96 اگر 1000 میلیارد تومان وام 24% سه ساله جهت احداث یک واحد تولیدی (در خوشبینانه ترین حالت؛ و اگر بجای آن دلار و طلا و خودرو و ملک نخریده باشد) گرفته باشد (معادل با 250 میلیون دلار)، در سال 99 مبلغ اصل وام و سود مرکب آن حدود 1900 میلیارد تومان میشود.
دارایی شخصیت مذکور اما امروز ارزش دلاری دارد و با قیمت امروز، 5500 میلیارد تومان ارزشگذاری میشود. اگر وی امروز مبلغ وام و سود آنرا تصفیه کند، تنها بیش از 3600 میلیارد تومان سود تورمی بدست آورده است معادل با 160 میلیون دلار؛ 160 ویلای یک میلیون دلاری در کشور کانادا !
(برای این همه ثروت باد آورده هم مانند سکه های فروشی بانک مرکزی نه مالیات میدهد نه به کسی پاسخ ...بنیاد خیریه هم راه اندازی میکند ...)
نمونه این حساب و کتاب برای هر فردی که نه تنها طی سه سال گذشته، بلکه در تمامی دهه های گذشته، از وام بانکی به هر میزان استفاده کرده و آنرا به دارایی تبدیل کرده است، صادق است...
اینطور میشود که در سرزمین ما برخی طی مدتی کوتاه، بار تمام زندگی خود و نسلهای بعدیشان را میبندد: از مسیر کاملا قانونی (حتی ایجاد واحد تولیدی)
و بیشتر از این، خوش بحال آنانکه موسسات مالی و بانکهای خصوصی دارند، و سپردههای مردم را در بانکشان نگه میدارند و به بنگاههای اختصاصی وام میدهند.
از آن طرف اما، حالا بیچاره مردم اجاره نشین و قشر حقوق بگیر را در نظر آورید: از حقوق بگیران و کاهش قدرت خریدشان قبلا در این کانال صحبت شده است؛ اما بیچاره قشر اجاره نشین: برآوردها حاکی از آن است که در تهران حدود 40% از خانوارها اجاره نشین هستند، در کل کشور هم حدود 30%.
در ایران مرسوم است که برای کاهش رقم اجاره، مبلغی را بعنوان رهن به صاحبخانه میدهیم. در دوران جهش تورمی، این مبلغ رهن برای صاحبخانه حکم دسترسی به همان وام بانکی را دارد، و برای مستأجر بیچاره، حکم وام دهنده. در حالیکه مبلغ رهن 100 میلیون تومانی سال 96، معادل 25 هزار دلار بود، امروز و پس از گذشت سه سال برای مستأجر، تنها معادل 4500 دلار ارزش دارد. اینطور میشود که 30% جمعیت اجاره نشین این مملکت، اندک ثروتی را که طی سالها پس انداز کردهاند را به آسانی و در سایه تصمیمات غلط حکومت گردانان از دست میدهند...
عدالت اجتماعی در نظر ما معنای دیگری دارد، معنایی دور از تعاریف رایج مورد نظر مسؤولین.
و این میشود تعبیر ضربالمثل معروف که: "پول، پول می آورد." حال چه پول خودت باشد، چه قرض، چه ودیعه رهن، و چه وام بانکی...
خلاصه اینکه اقتصاد و سیاست این مملکت امراض و مشکلات بسیاری دارد که برای برخی ثروت هنگفت و پاسپورت کانادا و دومنیکن می آورد و برای کثیر جمعیت جامعه فقر و درماندگی.
✅ @karkhone
چندی پیش یکی از دوستان خدمت بنده عرضه داشتند که کانال شما خیلی استارتاپی نیست. این مدیر یکی از هزاران شتابدهنده ایرانی! فکر میکنم با این حرکتشون دنبال تخلیه اطلاعاتی بودند تا ما هم کمی دست بجنبونیم و چنتا خبر بیات خدمتتون تقدیم کنیم.
بماند به یادگار برای مدیران شتابدهنده های حوزه پروش جلبک تا بگیرید و برید بالاتر! باز جای شکرش باقیه که در تولید شتابدهنده بجای گندم خودکفا شدیم. والا.
یک شتابدهنده شما نمیدونید به چقدر ادم نون میرسونه.
1. خبر اول رو خیلی کوتاه اشاره کنیم که به اطلاعمون رسیده یکی از تاکسی های اینترنتی در حال تاسیس شتابدهنده هستند و حتی دانشگاه محل تاسیس این مرکز هم مشخص شده. خوبی همچین مرکزی نسبت به نهاد های حاکمیتی و حمایت دولتی و شبه دولتی اینه که بخش خصوصی اندازه جیب خودش رو میدونه و پول پاشی و پول شویی درونش خیلی اتفاق نمی افته. اسم اون تاکسی اینترنتی؟! هر موقع تاسیس شد دوستان پول میدن به رسانه های غیر و خبرشون کار میشه...
2. مورد بعدی شروع فعالیت های استان تهران بنیاد برکت هست و تا اونجایی که ما مطلع شدیم تا امروز هم دوتا از پارک های دانشگاهی (تربیت مدرس و علم و صنعت) بستن با بخش اشتغال بنیاد و میخوان وام بگیرن. خبر از اون حیث اهمیت داره که کلا بنیاد رو شما به نام فعالیت های استان غیر تهران میشناسید و این تغییر سیاست و رویه و شروع فعالیت در تهران هنوز علتش دقیقا مشخص نیست. دوستان دارای شتابدهنده! با عنایت به بودجه محدود این بخش بهتره زودتر نامه هاشون رو مزین به نام امسال و با استفاده از کلید واژه های "کمک به جوانان ایرانی" و " فرهنگ سازی اقتصاد دانش بنیان" و این قبیل سخنان دهن پر کن نامه بزنند و وام بگیرن.
چی از این بهتر که شما بدون هیچ متر و معیاری بشی مدیر شتابدهنده اینقدرم ازت حمایت کنند که بدی به استارتاپ اخرشم همایش بزارن
"بررسی علل موفق نبودن شتابدهنده های ایرانی! "
3. مورد سوم خدا رو شکر به شتابدهنده ها و مدیران معظم این مراکز مربوط نیست و یک کوچولو نیازمند نخ تسبیح است برای وصل کردن چنتا مورد.
یحتمل تبلیغات یکی از سریال های شبکه نمایش خانگی رو در محل ایستگاه های دوچرخه اشتراکی دیده اید. چند شب پیش هم بود که توییت زرد صبا اذرپیک درباره این سریال رو مشاهده کردیم و کاشف به عمل اومد حامی این پروژه سازمان فرهنگی هنری اوج هستش. لنزور هم که بسته شد منتهی این وسط حالا که اقای شکوری مقدم دیگه در محفل ما نیستند بهتره در این باره صحبت کنیم که شرکت ها و استارتاپ های ایرانی و کسب و کار ها تا کجا قرار هست یا شیفته نهاد های این چنینی باشند و یا برای رشد به این مراکز کردیت های عجیب بدهند.
چه در این مورد و چه در خصوص سرویش ارشیو سیما که اون هم بعد از نقل و انتقالاتی امروز به وفور اسمش از تریبون های مختلف صدا و سیما شنیده میشه.
اینها گوشه ای بود از شیطنت ها و اتفاقات مهمی که به جرات میتونیم بگیم شاید 80% افراد از اون مطلع نیستند حتی افراد متخصص و رصد کننده این فضا.
ضمنا در موارد اتی برای جواب دادن به مخاطبتون اول اون رو خوب ارزیابی کنید.
به امید موفقیت های بیشتر بخش خصوصی
|م. زائری
✅ @karkhone
بماند به یادگار برای مدیران شتابدهنده های حوزه پروش جلبک تا بگیرید و برید بالاتر! باز جای شکرش باقیه که در تولید شتابدهنده بجای گندم خودکفا شدیم. والا.
یک شتابدهنده شما نمیدونید به چقدر ادم نون میرسونه.
1. خبر اول رو خیلی کوتاه اشاره کنیم که به اطلاعمون رسیده یکی از تاکسی های اینترنتی در حال تاسیس شتابدهنده هستند و حتی دانشگاه محل تاسیس این مرکز هم مشخص شده. خوبی همچین مرکزی نسبت به نهاد های حاکمیتی و حمایت دولتی و شبه دولتی اینه که بخش خصوصی اندازه جیب خودش رو میدونه و پول پاشی و پول شویی درونش خیلی اتفاق نمی افته. اسم اون تاکسی اینترنتی؟! هر موقع تاسیس شد دوستان پول میدن به رسانه های غیر و خبرشون کار میشه...
2. مورد بعدی شروع فعالیت های استان تهران بنیاد برکت هست و تا اونجایی که ما مطلع شدیم تا امروز هم دوتا از پارک های دانشگاهی (تربیت مدرس و علم و صنعت) بستن با بخش اشتغال بنیاد و میخوان وام بگیرن. خبر از اون حیث اهمیت داره که کلا بنیاد رو شما به نام فعالیت های استان غیر تهران میشناسید و این تغییر سیاست و رویه و شروع فعالیت در تهران هنوز علتش دقیقا مشخص نیست. دوستان دارای شتابدهنده! با عنایت به بودجه محدود این بخش بهتره زودتر نامه هاشون رو مزین به نام امسال و با استفاده از کلید واژه های "کمک به جوانان ایرانی" و " فرهنگ سازی اقتصاد دانش بنیان" و این قبیل سخنان دهن پر کن نامه بزنند و وام بگیرن.
چی از این بهتر که شما بدون هیچ متر و معیاری بشی مدیر شتابدهنده اینقدرم ازت حمایت کنند که بدی به استارتاپ اخرشم همایش بزارن
"بررسی علل موفق نبودن شتابدهنده های ایرانی! "
3. مورد سوم خدا رو شکر به شتابدهنده ها و مدیران معظم این مراکز مربوط نیست و یک کوچولو نیازمند نخ تسبیح است برای وصل کردن چنتا مورد.
یحتمل تبلیغات یکی از سریال های شبکه نمایش خانگی رو در محل ایستگاه های دوچرخه اشتراکی دیده اید. چند شب پیش هم بود که توییت زرد صبا اذرپیک درباره این سریال رو مشاهده کردیم و کاشف به عمل اومد حامی این پروژه سازمان فرهنگی هنری اوج هستش. لنزور هم که بسته شد منتهی این وسط حالا که اقای شکوری مقدم دیگه در محفل ما نیستند بهتره در این باره صحبت کنیم که شرکت ها و استارتاپ های ایرانی و کسب و کار ها تا کجا قرار هست یا شیفته نهاد های این چنینی باشند و یا برای رشد به این مراکز کردیت های عجیب بدهند.
چه در این مورد و چه در خصوص سرویش ارشیو سیما که اون هم بعد از نقل و انتقالاتی امروز به وفور اسمش از تریبون های مختلف صدا و سیما شنیده میشه.
اینها گوشه ای بود از شیطنت ها و اتفاقات مهمی که به جرات میتونیم بگیم شاید 80% افراد از اون مطلع نیستند حتی افراد متخصص و رصد کننده این فضا.
ضمنا در موارد اتی برای جواب دادن به مخاطبتون اول اون رو خوب ارزیابی کنید.
به امید موفقیت های بیشتر بخش خصوصی
|م. زائری
✅ @karkhone
Forwarded from karkhone | کارخانه (Mohammad)
این کلیپ خریت محض رو نمیدونم دیدید یا نه ولی در پست بعدی براتون میگذارم.
https://t.me/Karkhoone/1458
این حرکت ستاک یعنی روایت همون کار!
البته مفت چنگ اون بچه زرنگی که تونسته یک واحد بخش خصوصی رو اینجوری تیغ بزنه.
کانال توی واتس آپ یعنی حماقت محض!
نوشتن دات(نقطه) توی ادرس تلگرام که اصلا برای نامکابری نقطه رو قبول نداره یعنی حماقت محض!
امروز ستاک فردا هم بقیه تون رو تیغ میزنند.
به گوش دوستان رسید که فهو المراد ولی اگر نرسید این گوی و میدان ادامه داره و دومینوش گریبان خیلیا رو میگیره.
تاکید کنیم...
حماقت محض
✅ @karkhone
https://t.me/Karkhoone/1458
این حرکت ستاک یعنی روایت همون کار!
البته مفت چنگ اون بچه زرنگی که تونسته یک واحد بخش خصوصی رو اینجوری تیغ بزنه.
کانال توی واتس آپ یعنی حماقت محض!
نوشتن دات(نقطه) توی ادرس تلگرام که اصلا برای نامکابری نقطه رو قبول نداره یعنی حماقت محض!
امروز ستاک فردا هم بقیه تون رو تیغ میزنند.
به گوش دوستان رسید که فهو المراد ولی اگر نرسید این گوی و میدان ادامه داره و دومینوش گریبان خیلیا رو میگیره.
تاکید کنیم...
حماقت محض
✅ @karkhone
تاریخچه کارخانه کبریت ممتاز تبریز
صنعت کبریت یکی از صنایع قدیمی ایران است و قدمت آن به بیشتر از یک قرن می رسد. اصولا شهر تبریز را باید مادر این صنعت در ایران دانست چرا که هنوز هم بزرگترین واحدهای تولید کبریت در این شهر فعال و در حال تولید هستند. گفته میشود در جریان مبارزات مشروطیت یک کارگاه ابتدایی توسط حاج میرزا حسین واعظ در شهر تبریز دایر شد که روی قوطیهای آن شعارهای ملی چاپ میشد. مدتی بعد از آن خانوادههای توکلی و خویی بطور جدی نسبت به اقدام کارخانه و تولید کبریت با کیفیت مرغوب اقدام نمودند.
شرکت کبریت ممتاز در سال ۱۳۰۰ شمسی به همت آقایان حاج محمد رحیم و حاج محمدباقر خویی بنیانگذاری شد و مجلس در سال ۱۳۰۲ اولین امتیاز احداث کارخانه را به نام این دو نفر صادر کرد. شرکت ممتاز با خرید ماشینآلات نیمه اتوماتیک از کشور آلمان در محله باغمئشه تبریز کارخانه خود را احداث و تولید انبوه کبریت را آغاز نمود.
در سال ۱۳۴۰ شمسی به منظور استفاده بهینه از ضایعات چوب، کارخانه نئوپان از کشور آلمان خریداری و نصب گردید که با تکمیل و تغییراتی در ماشینآلات هنوز فعال و در حال تولید است. در سال ۱۳۵۰ شمسی شرکت کبریت ستاره ممتاز در جوار کارخانه ممتاز قدیمی احداث و با خرید دو خط ماشینآلات تمام اتوماتیک و بسیار مدرن از شرکت آرنکو سوئد راهاندازی گردید. محصولات کارخانه ستاره ممتاز که با نظارت شرکت کبریت سوئد تولید میشد هم طراز کبریتهای اروپایی بود و تحولی در صنعت کبریت ایجاد نمود که بقیه کارخانجات را مجبور کرد تا بطور جدی نسبت به اصلاح ماشینآلات و بهبود محصول خود فکر نمایند.
در سال ۱۳۶۷ شمسی بعلت افزایش مصرف کبریت و نیاز بازار به این محصول مردمی سه خط دیگر از ماشین آلات تمام اتوماتیک ساخت سوئد خریداری و کلیه ۵ خط مدرن در سالنهای جدیدالاحداث در محل فعلی کارخانه در ابتدای جاده تبریز-اهر نصب گردید و این شرکتها به بزرگترین تولیدکننده کبریت در ایران ارتقا یافتند و توانستند اولین مهر استاندارد را در این صنعت کسب نمایند. بعد از انقلاب اسلامی در پیروی از سیاست محرومیتزدایی در مناطق محروم کشور این شرکتها کارخانهای را در شهر مشکین احداث نمودند که اکنون محصولات آن به نام کبریت مشکین تولید و به بازار عرضه میشود.
✅ @karkhone
صنعت کبریت یکی از صنایع قدیمی ایران است و قدمت آن به بیشتر از یک قرن می رسد. اصولا شهر تبریز را باید مادر این صنعت در ایران دانست چرا که هنوز هم بزرگترین واحدهای تولید کبریت در این شهر فعال و در حال تولید هستند. گفته میشود در جریان مبارزات مشروطیت یک کارگاه ابتدایی توسط حاج میرزا حسین واعظ در شهر تبریز دایر شد که روی قوطیهای آن شعارهای ملی چاپ میشد. مدتی بعد از آن خانوادههای توکلی و خویی بطور جدی نسبت به اقدام کارخانه و تولید کبریت با کیفیت مرغوب اقدام نمودند.
شرکت کبریت ممتاز در سال ۱۳۰۰ شمسی به همت آقایان حاج محمد رحیم و حاج محمدباقر خویی بنیانگذاری شد و مجلس در سال ۱۳۰۲ اولین امتیاز احداث کارخانه را به نام این دو نفر صادر کرد. شرکت ممتاز با خرید ماشینآلات نیمه اتوماتیک از کشور آلمان در محله باغمئشه تبریز کارخانه خود را احداث و تولید انبوه کبریت را آغاز نمود.
در سال ۱۳۴۰ شمسی به منظور استفاده بهینه از ضایعات چوب، کارخانه نئوپان از کشور آلمان خریداری و نصب گردید که با تکمیل و تغییراتی در ماشینآلات هنوز فعال و در حال تولید است. در سال ۱۳۵۰ شمسی شرکت کبریت ستاره ممتاز در جوار کارخانه ممتاز قدیمی احداث و با خرید دو خط ماشینآلات تمام اتوماتیک و بسیار مدرن از شرکت آرنکو سوئد راهاندازی گردید. محصولات کارخانه ستاره ممتاز که با نظارت شرکت کبریت سوئد تولید میشد هم طراز کبریتهای اروپایی بود و تحولی در صنعت کبریت ایجاد نمود که بقیه کارخانجات را مجبور کرد تا بطور جدی نسبت به اصلاح ماشینآلات و بهبود محصول خود فکر نمایند.
در سال ۱۳۶۷ شمسی بعلت افزایش مصرف کبریت و نیاز بازار به این محصول مردمی سه خط دیگر از ماشین آلات تمام اتوماتیک ساخت سوئد خریداری و کلیه ۵ خط مدرن در سالنهای جدیدالاحداث در محل فعلی کارخانه در ابتدای جاده تبریز-اهر نصب گردید و این شرکتها به بزرگترین تولیدکننده کبریت در ایران ارتقا یافتند و توانستند اولین مهر استاندارد را در این صنعت کسب نمایند. بعد از انقلاب اسلامی در پیروی از سیاست محرومیتزدایی در مناطق محروم کشور این شرکتها کارخانهای را در شهر مشکین احداث نمودند که اکنون محصولات آن به نام کبریت مشکین تولید و به بازار عرضه میشود.
✅ @karkhone
قرارداد رانندگان تاکسی اینترنتی، کارگری میشود
حکم یک قاضی علیه اوبر و لیفت
بر اساس حکم یک قاضی در ایالت کالیفرنیای آمریکا، شرکتهای اوبر و لیفت مجبور خواهند شد با رانندگانشان به عنوان کارگر قرارداد ببندند، نه به عنوان پیمانکار مستقل.
به گزارش گاردین، این حکم که ۱۰ روز فرصت تجدیدنظرخواهی دارد، در پی شکایت فرمانداری کالیفرنیا از شرکتهایی صادر شد که میخواهند قانون جدید کار در کالیفرنیا را دور بزنند.
بر اساس قانون جدید که به AB5 مشهور شده تنها کسانی پیمانکار مستقل شناخته میشوند که اولا از کنترل شرکت رها باشند، دوما کاری را انجام دهند که برای تجارت شرکت نقش محوری و مرکزی نداشته باشد، و سوما در همان صنعت یک تجارت مستقل داشته باشند.
این قانون که از اول ژانویه اجرایی شده، بهخصوص بعد از شیوع کرونا و کاهش درآمدهای رانندگان شرکتهای اوبر و لیفت میتواند متضمن حداقلی از دستمزد و مزایا برای رانندگان باشد.
پس از اجرایی شدن قانون جدید، شرکتهای اوبر و لیفت تلاش کردهاند با تغییراتی در نرمافزارشان و همچنین با خرج کردن بیش از ۱۰۰ میلیون دلار برای کارزارهای تبلیغاتی و روابط عمومی ماجرا را طوری پیش ببرند که تحت تاثیر قانون جدید قرار نگیرند.
بسیاری معتقدند این حکم قضایی نقطه عطفی در مبارزه کارگران اقتصاد گیگ برای حقوقشان است. پیش از این در آمریکا و همزمان با عرضه سهام اوبر در بورس، رانندگان این شرکت اعتصاب سراسری کرده بودند. یکی از رانندگان شرکت لیفت که از فعالان کارگران اقتصاد گیگ هم هست، میگوید:
«رانندهها میخواهند شرکتها به جای سرمایهگذاری بر روی دور زدن قانون جدید، پولشان را در حمایت از کارگرانشان سرمایهگذاری کنند. ما سالهاست که داریم کارگران شرکتهای میلیارددلاری اقتصاد گیگ را سازماندهی میکنیم تا بلکه این شرکتها از قوانین کار پیروی کنند. امروز دادگاه سمت ما ایستاد، نه سمت شرکتها»
در ایران هم رانندگان شرکتهای اسنپ، تپسی و دیگر شرکتهای مسافربری اینترنتی نه تنها تشکل و یا سندیکایی برای دفاع از حقوقشان ندارند، بلکه از حقوق مندرج در قانون کار هم محروم هستند و با آنها به عنوان پیمانکار مستقل برخورد میشود، نه کارگر و کارمند شرکت.
بسیاری معتقدند فراخوان دلگرم کننده «رئیس خودت باش» عملاً ترجمان «به ما کمک کن تا قوانین استخدام را دور بزنیم» است. در واقع این شرکتها با برچسب «مستقل و آزاد»، خود را از تعهدات کارفرمای مسئول رها کردهاند.
منتقدان بر این باورند که تنها در صورت وجود اتحادیه ای قدرتمند از رانندگان این شرکت ها است که میتوان امید به برقراری نوعی تعادل در رابطه یک طرفه قدرتِ مبتنی بر انحصار محض را داشت.
✅ @karkhone
حکم یک قاضی علیه اوبر و لیفت
بر اساس حکم یک قاضی در ایالت کالیفرنیای آمریکا، شرکتهای اوبر و لیفت مجبور خواهند شد با رانندگانشان به عنوان کارگر قرارداد ببندند، نه به عنوان پیمانکار مستقل.
به گزارش گاردین، این حکم که ۱۰ روز فرصت تجدیدنظرخواهی دارد، در پی شکایت فرمانداری کالیفرنیا از شرکتهایی صادر شد که میخواهند قانون جدید کار در کالیفرنیا را دور بزنند.
بر اساس قانون جدید که به AB5 مشهور شده تنها کسانی پیمانکار مستقل شناخته میشوند که اولا از کنترل شرکت رها باشند، دوما کاری را انجام دهند که برای تجارت شرکت نقش محوری و مرکزی نداشته باشد، و سوما در همان صنعت یک تجارت مستقل داشته باشند.
این قانون که از اول ژانویه اجرایی شده، بهخصوص بعد از شیوع کرونا و کاهش درآمدهای رانندگان شرکتهای اوبر و لیفت میتواند متضمن حداقلی از دستمزد و مزایا برای رانندگان باشد.
پس از اجرایی شدن قانون جدید، شرکتهای اوبر و لیفت تلاش کردهاند با تغییراتی در نرمافزارشان و همچنین با خرج کردن بیش از ۱۰۰ میلیون دلار برای کارزارهای تبلیغاتی و روابط عمومی ماجرا را طوری پیش ببرند که تحت تاثیر قانون جدید قرار نگیرند.
بسیاری معتقدند این حکم قضایی نقطه عطفی در مبارزه کارگران اقتصاد گیگ برای حقوقشان است. پیش از این در آمریکا و همزمان با عرضه سهام اوبر در بورس، رانندگان این شرکت اعتصاب سراسری کرده بودند. یکی از رانندگان شرکت لیفت که از فعالان کارگران اقتصاد گیگ هم هست، میگوید:
«رانندهها میخواهند شرکتها به جای سرمایهگذاری بر روی دور زدن قانون جدید، پولشان را در حمایت از کارگرانشان سرمایهگذاری کنند. ما سالهاست که داریم کارگران شرکتهای میلیارددلاری اقتصاد گیگ را سازماندهی میکنیم تا بلکه این شرکتها از قوانین کار پیروی کنند. امروز دادگاه سمت ما ایستاد، نه سمت شرکتها»
در ایران هم رانندگان شرکتهای اسنپ، تپسی و دیگر شرکتهای مسافربری اینترنتی نه تنها تشکل و یا سندیکایی برای دفاع از حقوقشان ندارند، بلکه از حقوق مندرج در قانون کار هم محروم هستند و با آنها به عنوان پیمانکار مستقل برخورد میشود، نه کارگر و کارمند شرکت.
بسیاری معتقدند فراخوان دلگرم کننده «رئیس خودت باش» عملاً ترجمان «به ما کمک کن تا قوانین استخدام را دور بزنیم» است. در واقع این شرکتها با برچسب «مستقل و آزاد»، خود را از تعهدات کارفرمای مسئول رها کردهاند.
منتقدان بر این باورند که تنها در صورت وجود اتحادیه ای قدرتمند از رانندگان این شرکت ها است که میتوان امید به برقراری نوعی تعادل در رابطه یک طرفه قدرتِ مبتنی بر انحصار محض را داشت.
✅ @karkhone
فرض کنیم که بعضیها کمک نمیکردند!
|محمود درویش
1. در حکومت پهلوی میلیاردها تومان با دلار هفتتومان هزینه شد تا کشت و صنعت نیشکر در خوزستان راه بیافتد و ذوبآهن در اصفهان. حاصلش شد فاجعه برای خوزستان و زایندهرود. اگر آن لطف را نمیکردند، چه میشد؟
2. در دولت میرحسین موسوی سد استقلال میناب به بهرهبرداری رسید و کمر استقلال کشاورزی را شکست و منجر به ایجاد پرشمارترین فروچالهها در خاور هرمزگان شد و صدها هزار نخل از میان رفت. واقعاً اگر آن زمان به مردم میناب لطف نکرده بودند، چه میشد؟
3. در دولت هاشمی رفسنجانی نیروگاه شهید مفتح همدان در دشت فامنین به بهرهبرداری رسید به هدف تولید انرژی و اشتغالزایی. اما به دلیل جانمایی غلط نیروگاه، سفرههای آب زیرزمینی به شدت پایین رفت و یازده فروچاله عظیم در منطقه ایجاد شده و حدود پنجاههزار نفر بیکار شده و یا از منطقه مهاجرت کردند! واقعا اگر آن زمان آقای خرم استاندار وقت همدان به مردم منطقه لطف نمیکرد، چه میشد؟
4. در دولت سیدمحمد خاتمی سد عظیم کریت بر روی یک آب باریکه ساخته شد در نزدیکی طبس به هدف رونق کشاورزی و ایجاد مهاجرت معکوس. اما عملاً قطرهای آب پشت آن جمع نشد و متاسفانه سبب نابودی یکی از کهنسازههای پرافتخار صنعت آبیاری ایران به قدمت بیش از هفتصدسال را فراهم کرد! واقعاً اگر آقای بیطرف - وزیر وقت نیرو - آن صدمیلیاردتومان را در آن زمان که دلار هزار تومان بود، هزینه نمیکرد و به مردم طبس لطف نکرده بود، چه میشد؟
5. در دولت محمود احمدینژاد، سد گتوند به رغم مشکلات جدی با بودجه سههزار و هشتصدمیلیارد تومان آبگیری شد تا بر غلظت شوری کارون بیافزاید، به نحوی که برای حذفش نیاز به نههزار میلیارد تومان بود که دیگر پولی موجود نبود! اگر آن بودجه - معادل سه برابر بودجه لازم برای حل مشکل پسماند و فاضلاب در کل خوزستان - هزینه نمیشد و آن لطف را محمود نمیکرد، چه میشد؟
6. محمدباقر قالیباف ششهزار و هشتصدمیلیارد تومان هزینه کرد تا اتوبان صدر را دوطبقه کند و مشکل ترافیک و آلودگی هوای منطقه حل شود. اما مشکل بزرگتر شد. اگر آن لطف در حق مردم تهران نشده بود، چه میشد؟
7. در دولت تدبیر و امید مردی به پردیسان رسید که با افتخار گفت: خوشبختانه در طول دو سال اخیر هیچ تلفاتی در حوزه محیطبانها نداشتیم. در حالیکه هفت محیطبان جانشان را از دست داده و یازده داوطلب هم کشته شده بودند. در حقیقت، هیچ مقطعی از تاریخ محیطزیست ایران، چنین خونبار و تلخ نبوده است! واقعا اگر حسن روحانی این لطف را به ملت ایران نکرده و عیسی را معاون محیطزیست خود نکرده بود، چه میشد؟
✅ @karkhone
|محمود درویش
1. در حکومت پهلوی میلیاردها تومان با دلار هفتتومان هزینه شد تا کشت و صنعت نیشکر در خوزستان راه بیافتد و ذوبآهن در اصفهان. حاصلش شد فاجعه برای خوزستان و زایندهرود. اگر آن لطف را نمیکردند، چه میشد؟
2. در دولت میرحسین موسوی سد استقلال میناب به بهرهبرداری رسید و کمر استقلال کشاورزی را شکست و منجر به ایجاد پرشمارترین فروچالهها در خاور هرمزگان شد و صدها هزار نخل از میان رفت. واقعاً اگر آن زمان به مردم میناب لطف نکرده بودند، چه میشد؟
3. در دولت هاشمی رفسنجانی نیروگاه شهید مفتح همدان در دشت فامنین به بهرهبرداری رسید به هدف تولید انرژی و اشتغالزایی. اما به دلیل جانمایی غلط نیروگاه، سفرههای آب زیرزمینی به شدت پایین رفت و یازده فروچاله عظیم در منطقه ایجاد شده و حدود پنجاههزار نفر بیکار شده و یا از منطقه مهاجرت کردند! واقعا اگر آن زمان آقای خرم استاندار وقت همدان به مردم منطقه لطف نمیکرد، چه میشد؟
4. در دولت سیدمحمد خاتمی سد عظیم کریت بر روی یک آب باریکه ساخته شد در نزدیکی طبس به هدف رونق کشاورزی و ایجاد مهاجرت معکوس. اما عملاً قطرهای آب پشت آن جمع نشد و متاسفانه سبب نابودی یکی از کهنسازههای پرافتخار صنعت آبیاری ایران به قدمت بیش از هفتصدسال را فراهم کرد! واقعاً اگر آقای بیطرف - وزیر وقت نیرو - آن صدمیلیاردتومان را در آن زمان که دلار هزار تومان بود، هزینه نمیکرد و به مردم طبس لطف نکرده بود، چه میشد؟
5. در دولت محمود احمدینژاد، سد گتوند به رغم مشکلات جدی با بودجه سههزار و هشتصدمیلیارد تومان آبگیری شد تا بر غلظت شوری کارون بیافزاید، به نحوی که برای حذفش نیاز به نههزار میلیارد تومان بود که دیگر پولی موجود نبود! اگر آن بودجه - معادل سه برابر بودجه لازم برای حل مشکل پسماند و فاضلاب در کل خوزستان - هزینه نمیشد و آن لطف را محمود نمیکرد، چه میشد؟
6. محمدباقر قالیباف ششهزار و هشتصدمیلیارد تومان هزینه کرد تا اتوبان صدر را دوطبقه کند و مشکل ترافیک و آلودگی هوای منطقه حل شود. اما مشکل بزرگتر شد. اگر آن لطف در حق مردم تهران نشده بود، چه میشد؟
7. در دولت تدبیر و امید مردی به پردیسان رسید که با افتخار گفت: خوشبختانه در طول دو سال اخیر هیچ تلفاتی در حوزه محیطبانها نداشتیم. در حالیکه هفت محیطبان جانشان را از دست داده و یازده داوطلب هم کشته شده بودند. در حقیقت، هیچ مقطعی از تاریخ محیطزیست ایران، چنین خونبار و تلخ نبوده است! واقعا اگر حسن روحانی این لطف را به ملت ایران نکرده و عیسی را معاون محیطزیست خود نکرده بود، چه میشد؟
✅ @karkhone
( دوباره فصل برداشت زعفران آغاز شده و بحث خام فروشی و یا بهره نبردن از حداکثر ظرفیت ارزش افزوده در بازار داخل مجددا بالا گرفته که امروز هم در صحبت های سرپرست وزارت صمت شنیده میشد. این سیاهه رو در گوشه و کناری میان صحبت های داغ پیرامون این موضوع دیدم و برام جالب بود. کلیپ لینک شده به این متن هم محصول سس زعفران محصول جدید برند thomy هستش. )
سلام
یعنی اراجیف.
حرف مفت و صد من یک غاز.
زمینه تخصصی بنده نیست،
لکن دو سال پیش احدی از دوستان مستقر در فلورانس که مغازه دار هستند پیشنهاد دادند ده کیلویی زغفران در بسته بندی متناسب با بازار مصرف(۳-۵-۱۵ گرمی)تهیه و ارسال نماییم.
حساب کردیم قیمت یک گرم بازار داخل حدود یک یورو، قیمت فروش بسته بندی شده ۱۸ یورو.
هزینه بسته بندی ۱۵۰۰ تک تومان!
ابتدا توهم کار قانونی به سرمان زد!
دنبالش رفتیم، یک گله مسئول و کارشناس و صدتا ضابطه و استاندارد و چرت و پرت.
اگر چهارنعل مسیر قانونی را میرفتیم سالها زمان میبرد!
زعفرانها را کیسه کردیم و اظهار کردیم خاک باغچه!
فرستادیم کشوری واسط.
گرمی حدود یک یورو هزینه شد بابت بسته بندی و انالیز و صدور گواهی و ... کلا ظرف ۳ روز.
هفته بعد هم رفت پشت ویترین در فلورانس!
علت العلل خام فروشی همان سازمان بی سازمان و همان بیسوادهای منصوب دایی و عمو و ادارات زاید و بی خاصیت هستند که نان شان از چوب لای چرخ مردم گذاشتن در می آید!
https://youtu.be/HmsHjrGBcwE
✅ @karkhone
سلام
یعنی اراجیف.
حرف مفت و صد من یک غاز.
زمینه تخصصی بنده نیست،
لکن دو سال پیش احدی از دوستان مستقر در فلورانس که مغازه دار هستند پیشنهاد دادند ده کیلویی زغفران در بسته بندی متناسب با بازار مصرف(۳-۵-۱۵ گرمی)تهیه و ارسال نماییم.
حساب کردیم قیمت یک گرم بازار داخل حدود یک یورو، قیمت فروش بسته بندی شده ۱۸ یورو.
هزینه بسته بندی ۱۵۰۰ تک تومان!
ابتدا توهم کار قانونی به سرمان زد!
دنبالش رفتیم، یک گله مسئول و کارشناس و صدتا ضابطه و استاندارد و چرت و پرت.
اگر چهارنعل مسیر قانونی را میرفتیم سالها زمان میبرد!
زعفرانها را کیسه کردیم و اظهار کردیم خاک باغچه!
فرستادیم کشوری واسط.
گرمی حدود یک یورو هزینه شد بابت بسته بندی و انالیز و صدور گواهی و ... کلا ظرف ۳ روز.
هفته بعد هم رفت پشت ویترین در فلورانس!
علت العلل خام فروشی همان سازمان بی سازمان و همان بیسوادهای منصوب دایی و عمو و ادارات زاید و بی خاصیت هستند که نان شان از چوب لای چرخ مردم گذاشتن در می آید!
https://youtu.be/HmsHjrGBcwE
✅ @karkhone
YouTube
THOMY - Senf mit Safran - 2018 (DE)
THOMY Senf mit Safran bringt Sie in Reisestimmung!
Handgepflückter Persischer Safran, das edelste Gewürz der Welt, verleiht ein Aroma wie aus 1001 Nacht. Jetzt entdecken!
Handgepflückter Persischer Safran, das edelste Gewürz der Welt, verleiht ein Aroma wie aus 1001 Nacht. Jetzt entdecken!
ایران و اقتصاد به زبان مارکس
| بیژن اشتری
غلو نیست اگر بگوئیم اقتصاد ایران بیش از پنجاه سال است که تحت تاثیر آموزههای مارکسیستی است. پنجاه و دو سال پیش کتابی به اسم" اقتصاد به زبان ساده" به قلم محمود عسکری زاده نوشته و در بین همسازمانی هایش-مجاهدین خلق- توزیع شد.این کتابِ درون سازمانی خلاصهای از دو کتابی بود که عبدالحسین نوشین عضو کمیته مرکزی حزب توده در دهه بیست شمسی از روی آثار مارکس ترجمه کرده بود. باری،تاثیر کتاب عسکری زاده به فراسوی سازمانش رفت. تقریباً همه آنچه که در این کتاب درباره اقتصاد از نگاه کمونیستی مطرح شده، مورد توجه و قبول اکثریت مخالفان رژیم شاه، از مسلمان سنتی تا چپ افراطی، قرار گرفت. روحانیون انقلابی هم ناخواسته به طرفداران این آموزه ها مبدل شدند تا آنجا که در دوره حکمرانیشان حق مالکیت خصوصی را که از مسلمات شرع اسلام است نادیده گرفتند و در مقیاس عظیم به مصادره و تصرف اموال و املاک به اصطلاح طاغوتیها رو آوردند.
اقتصاد جمهوری اسلامی در دهه اول حیاتش به شدت تحت تاثیر آموزه های اقتصادی مارکسیستی بوده است. همین بزرگان اصلاح طلب امروز در دهه اول جمهوری اسلامی با اجرای سیاست های کوپنیسم، ملی کردن صنایع و دولتی کردن همه چیز، عملا جزو اجرا کنندگان سفت و سخت این آموزهها بودند. به طور خلاصه تاثیرگذاری های منفی آموزه های مارکسیستی بر اقتصاد ایران را، که تا امروز نیز ادامه یافته، می توان این گونه فهرست بندی کرد: نفی حقوق مالکیت خصوصی، اولویت دادن صنعت بر تجارت، غیرمولد انگاشتن تجارت و سپردن انحصار آن به دولت، مخالفت با ورود سرمایه خارجی به کشور، سرمایه گذار خارجی را استثمارگر و عامل نفوذ تلقی کردن، ملی کردن کارخانه ها و بنگاه های بزرگ، قیمت گذاری دستور، خودکفایی اقتصادی را والاترین ارزش تلقی کردن، سرکوب بخش خصوصی و نابود کردن عامل رقابت در اقتصاد.
✅ @karkhone
| بیژن اشتری
غلو نیست اگر بگوئیم اقتصاد ایران بیش از پنجاه سال است که تحت تاثیر آموزههای مارکسیستی است. پنجاه و دو سال پیش کتابی به اسم" اقتصاد به زبان ساده" به قلم محمود عسکری زاده نوشته و در بین همسازمانی هایش-مجاهدین خلق- توزیع شد.این کتابِ درون سازمانی خلاصهای از دو کتابی بود که عبدالحسین نوشین عضو کمیته مرکزی حزب توده در دهه بیست شمسی از روی آثار مارکس ترجمه کرده بود. باری،تاثیر کتاب عسکری زاده به فراسوی سازمانش رفت. تقریباً همه آنچه که در این کتاب درباره اقتصاد از نگاه کمونیستی مطرح شده، مورد توجه و قبول اکثریت مخالفان رژیم شاه، از مسلمان سنتی تا چپ افراطی، قرار گرفت. روحانیون انقلابی هم ناخواسته به طرفداران این آموزه ها مبدل شدند تا آنجا که در دوره حکمرانیشان حق مالکیت خصوصی را که از مسلمات شرع اسلام است نادیده گرفتند و در مقیاس عظیم به مصادره و تصرف اموال و املاک به اصطلاح طاغوتیها رو آوردند.
اقتصاد جمهوری اسلامی در دهه اول حیاتش به شدت تحت تاثیر آموزه های اقتصادی مارکسیستی بوده است. همین بزرگان اصلاح طلب امروز در دهه اول جمهوری اسلامی با اجرای سیاست های کوپنیسم، ملی کردن صنایع و دولتی کردن همه چیز، عملا جزو اجرا کنندگان سفت و سخت این آموزهها بودند. به طور خلاصه تاثیرگذاری های منفی آموزه های مارکسیستی بر اقتصاد ایران را، که تا امروز نیز ادامه یافته، می توان این گونه فهرست بندی کرد: نفی حقوق مالکیت خصوصی، اولویت دادن صنعت بر تجارت، غیرمولد انگاشتن تجارت و سپردن انحصار آن به دولت، مخالفت با ورود سرمایه خارجی به کشور، سرمایه گذار خارجی را استثمارگر و عامل نفوذ تلقی کردن، ملی کردن کارخانه ها و بنگاه های بزرگ، قیمت گذاری دستور، خودکفایی اقتصادی را والاترین ارزش تلقی کردن، سرکوب بخش خصوصی و نابود کردن عامل رقابت در اقتصاد.
✅ @karkhone