آیا دولت شغل ایجاد میکند؟
| موسسه کیتو
میلتون فریدمن با یک تور به چین سفر کرد. هیئت نمایندگان چینی حاضر در آنجا به وی یک پروژه احداث کانال نشان داد که بر روی آن کار میکردند. فریدمن از هیئت نمایندگان پرسید، میتوانم از شما بپرسم که چرا کارگران شما دارند با بیل زمین را حفر میکنند؟ چطور است که شما از ماشینهای خاکبرداری یا بولدوزر برای این کار استفاده نمیکنید؟ و یکی از اعضای هیئت نمایندگان چینی پاسخ داد، خب اگر ما از ماشینهای بزرگ استفاده کنیم دیگر قادر نخواهیم بود که خیلی اشتغالزایی کنیم. و فریدمن گفت، اوه، پس این یک برنامه اشتغالزایی است. من فکر میکردم شما میخواهید یک کانال احداث کنید. اگر شما به دنبال اشتغالزایی هستید، خُب بیلهای کارگران را از آنها بگیرید و به جای آن قاشق به دستشان بدهید.
اشتغالزایی ورد زبان بسیاری از افراد و به ویژه سیاستمداران است. من استدلال میکنم که ایجاد شغل آسان است؛ این ایجاد ثروت است که امری دشوار است. برای مثال، ما میتوانیم تمام ماشینآلات کشاورزی را نابود کنیم. که یک شبه میتواند میلیونها شغل جدید کشاورزی را ایجاد کند. اما من فکر نمیکنم که کسی بپندارد این راه حل واقعی برای مشکل ما باشد. نکته این است که پیشرفت اقتصادی حاصل نمیشود وقتی که ما شغل میآفرینیم ایجاد شغل که آسان است پیشرفت وقتی حاصل میشود که ما شغلها را نابود میکنیم؛ آنهایی را که دیگر بهشان نیازی نداریم. صد سال پیش، بیش از چهل درصد جمعیت امریکا در کارهای کشاورزی به اشکال مختلف اشتغال داشتند.
امروز این آمار کمتر از دو درصد است، در حالی که تولید کشاورزی افزایش یافته است که این امر نتیجۀ ماشینیزه شدن و اختراع انواع ماشینآلات کشاورزی است. چه اتفاقی بر سر آن شغلهای قدیمی کشاورزی افتاد؟ چون ماشینیزه شدن کارها محصولات کشاورزی را ارزانتر کرده است، امروز مردم میزان کمتری از پول خود را صرف غذا میکنند و قادر اند تا پولشان را در مصارف و مسائل مختلف دیگر خرج کنند. داستان پیشرفت انسان چیزی نبوده جز توانایی ما به از بین بردن مشاغل و صرفهجوی کردنمان در کمیابترین منبع؛ یعنی همان نیروی کار، با این هدف که چیزهایی را بسازیم که میخواهیم. البته نوآوریها به یک باره اتفاق نمیافتند. آنها به تدریج در طول زمان رخ میدهند. و تمام نوآوریهای تکنولوژیکی به این معنی است که کارگران باید مهارتهای جدید را بیاموزند، و بعضی از ایشان احتمالاً برای مدتی از کار بیکار خواهند شد. و گرچه این بیکار شدن امری منفی است، اما گزینههای بدیل آن بهمراتب بدتر اند.
این تحولات در بازار کار هزینهای است که ما برای پیشرفت اقتصادی پرداخت میکنیم. اگر از این تحولات جلوگیری کنیم، با این کار پیشرفت، خلق اختراعات جدید و کاهش فقر را کُند و متوقف میکنیم. از بین رفتن مشاغل همچنین سیگنالی است که به جوانان میگوید که موقعیتهای شغلی جدید در آینده چه خواهد بود. شغلهای جدید جایگزین شغلهای قدیمی شده اند که عموماً در بخش کشاورزی بودند. در طی قرن بیستم ما از ملتی که عمدتاً مشاغل مرتبط با کشاورزی داشت تبدیل به ملتی شده ایم که مشاغل صنعتی، مشاغل خدماتی و مشاغل مرتبط با علم و دانش دارد. و سیگنالهای بازار مردم را راهنمایی میکند که بر روی چه نوع مهارتهایی باید سرمایهگذاری کنند و شغلهای جدید در آینده در چه زمینههایی خواهد بود. دولت چنین سیگنالهایی ندارد. واقعیت این است که بسیاری از برنامههایی اشتغالزایی دولتی برای برآوردن نیاز سیاستمداران است [به رأی آوردن]، نه برای برآوردن نیاز مصرفکنندگان در بازار.
دولتها خیلی خوب بلد اند که کار درست کنند، ولی در ایجاد مشاغلی که تولید ارزش کنند، اصلاً خوب نیستند. اگر شما به دنبال مشاغل ارزشآفرین هستید، به کسانی چون بیل گیتس یا استیو جابز نیاز دارید، کسانی که میدانند چگونه ارزش ایجاد کنند و مشاغلی بهدردبخور ایجاد کنند. بهترین برنامه اشتغالزایی در تاریخ بشریت بازار آزاد است و کارآفرینیای که تولید میکند.
پ.ن1:
اشتراک تجربه شخصی: چندی پیش توی سوال و جواب با یکی از دوستان در یکی از نهاد های حاکمیتی گفتم چرا ماسک هاتون از فلان سامانه وابسته به اون یکی نهاد حاکمیتی گرون تره؟
گفت: اون تمام اتومات میزنه. پارچه رو اینور میده اونور ماسک میگیره. ما ولی اینطور نیستیم. اشتغالزایی کردیم. آخرشم یک حالی بهمون داد گفت نیست تو اقتصادی هستی منم جوابت رو اقتصادی دادم!
شانسی که آوردیم اینه که دوستمون تلگرام نداره.
پ.ن2: دوتا سامانه ای که حالا اسمشون رو نیاوردیم؛ چون تبلیغ میشه، ماسک مملکت روی سرپنجهشون میگرده ها ولی جوابه رو اصلا دوست نداشتم.
✅ @karkhone
| موسسه کیتو
میلتون فریدمن با یک تور به چین سفر کرد. هیئت نمایندگان چینی حاضر در آنجا به وی یک پروژه احداث کانال نشان داد که بر روی آن کار میکردند. فریدمن از هیئت نمایندگان پرسید، میتوانم از شما بپرسم که چرا کارگران شما دارند با بیل زمین را حفر میکنند؟ چطور است که شما از ماشینهای خاکبرداری یا بولدوزر برای این کار استفاده نمیکنید؟ و یکی از اعضای هیئت نمایندگان چینی پاسخ داد، خب اگر ما از ماشینهای بزرگ استفاده کنیم دیگر قادر نخواهیم بود که خیلی اشتغالزایی کنیم. و فریدمن گفت، اوه، پس این یک برنامه اشتغالزایی است. من فکر میکردم شما میخواهید یک کانال احداث کنید. اگر شما به دنبال اشتغالزایی هستید، خُب بیلهای کارگران را از آنها بگیرید و به جای آن قاشق به دستشان بدهید.
اشتغالزایی ورد زبان بسیاری از افراد و به ویژه سیاستمداران است. من استدلال میکنم که ایجاد شغل آسان است؛ این ایجاد ثروت است که امری دشوار است. برای مثال، ما میتوانیم تمام ماشینآلات کشاورزی را نابود کنیم. که یک شبه میتواند میلیونها شغل جدید کشاورزی را ایجاد کند. اما من فکر نمیکنم که کسی بپندارد این راه حل واقعی برای مشکل ما باشد. نکته این است که پیشرفت اقتصادی حاصل نمیشود وقتی که ما شغل میآفرینیم ایجاد شغل که آسان است پیشرفت وقتی حاصل میشود که ما شغلها را نابود میکنیم؛ آنهایی را که دیگر بهشان نیازی نداریم. صد سال پیش، بیش از چهل درصد جمعیت امریکا در کارهای کشاورزی به اشکال مختلف اشتغال داشتند.
امروز این آمار کمتر از دو درصد است، در حالی که تولید کشاورزی افزایش یافته است که این امر نتیجۀ ماشینیزه شدن و اختراع انواع ماشینآلات کشاورزی است. چه اتفاقی بر سر آن شغلهای قدیمی کشاورزی افتاد؟ چون ماشینیزه شدن کارها محصولات کشاورزی را ارزانتر کرده است، امروز مردم میزان کمتری از پول خود را صرف غذا میکنند و قادر اند تا پولشان را در مصارف و مسائل مختلف دیگر خرج کنند. داستان پیشرفت انسان چیزی نبوده جز توانایی ما به از بین بردن مشاغل و صرفهجوی کردنمان در کمیابترین منبع؛ یعنی همان نیروی کار، با این هدف که چیزهایی را بسازیم که میخواهیم. البته نوآوریها به یک باره اتفاق نمیافتند. آنها به تدریج در طول زمان رخ میدهند. و تمام نوآوریهای تکنولوژیکی به این معنی است که کارگران باید مهارتهای جدید را بیاموزند، و بعضی از ایشان احتمالاً برای مدتی از کار بیکار خواهند شد. و گرچه این بیکار شدن امری منفی است، اما گزینههای بدیل آن بهمراتب بدتر اند.
این تحولات در بازار کار هزینهای است که ما برای پیشرفت اقتصادی پرداخت میکنیم. اگر از این تحولات جلوگیری کنیم، با این کار پیشرفت، خلق اختراعات جدید و کاهش فقر را کُند و متوقف میکنیم. از بین رفتن مشاغل همچنین سیگنالی است که به جوانان میگوید که موقعیتهای شغلی جدید در آینده چه خواهد بود. شغلهای جدید جایگزین شغلهای قدیمی شده اند که عموماً در بخش کشاورزی بودند. در طی قرن بیستم ما از ملتی که عمدتاً مشاغل مرتبط با کشاورزی داشت تبدیل به ملتی شده ایم که مشاغل صنعتی، مشاغل خدماتی و مشاغل مرتبط با علم و دانش دارد. و سیگنالهای بازار مردم را راهنمایی میکند که بر روی چه نوع مهارتهایی باید سرمایهگذاری کنند و شغلهای جدید در آینده در چه زمینههایی خواهد بود. دولت چنین سیگنالهایی ندارد. واقعیت این است که بسیاری از برنامههایی اشتغالزایی دولتی برای برآوردن نیاز سیاستمداران است [به رأی آوردن]، نه برای برآوردن نیاز مصرفکنندگان در بازار.
دولتها خیلی خوب بلد اند که کار درست کنند، ولی در ایجاد مشاغلی که تولید ارزش کنند، اصلاً خوب نیستند. اگر شما به دنبال مشاغل ارزشآفرین هستید، به کسانی چون بیل گیتس یا استیو جابز نیاز دارید، کسانی که میدانند چگونه ارزش ایجاد کنند و مشاغلی بهدردبخور ایجاد کنند. بهترین برنامه اشتغالزایی در تاریخ بشریت بازار آزاد است و کارآفرینیای که تولید میکند.
پ.ن1:
اشتراک تجربه شخصی: چندی پیش توی سوال و جواب با یکی از دوستان در یکی از نهاد های حاکمیتی گفتم چرا ماسک هاتون از فلان سامانه وابسته به اون یکی نهاد حاکمیتی گرون تره؟
گفت: اون تمام اتومات میزنه. پارچه رو اینور میده اونور ماسک میگیره. ما ولی اینطور نیستیم. اشتغالزایی کردیم. آخرشم یک حالی بهمون داد گفت نیست تو اقتصادی هستی منم جوابت رو اقتصادی دادم!
شانسی که آوردیم اینه که دوستمون تلگرام نداره.
پ.ن2: دوتا سامانه ای که حالا اسمشون رو نیاوردیم؛ چون تبلیغ میشه، ماسک مملکت روی سرپنجهشون میگرده ها ولی جوابه رو اصلا دوست نداشتم.
✅ @karkhone
اخلاق کسب و کار
یک تحقیق از دانشگاه هاروارد نشان داد که 51% افراد بین 18 تا 29 ساله در آمریکا از سیستم کاپیتالیسم حمایت نمیکنند. احساسات ضدبیزینسی در آمریکا آنقدر قدرتمند شده اند که حتی بعضی چهره های مطرح صنعت بانکداری نیز خواستار اصلاح کاپیتالیسم شده و بسیاری از سیاستمداران دموکرات به دنبال نوعی از سوسیالیسم هستند. سیاستمداران به بیزینسهای بزرگ حمله کرده و آنها را متهم به پرداخت دستمزدهای نجومی به مدیران، کوته نگری اقتصادی بدلیل طمع، نقش بیش از اندازه بخش فاینانس در اقتصاد، اعمال نفوذ سیاسی بر دولت، انحصارگرایی، و بی اخلاقی میکنند.
در میانه تمام این انتقادات، تایلر کوئن، استاد اقتصاد دانشگاه جورج میسون، در کتابش با نام "بیزینسهای بزرگ" توضیح میدهد که بیزینسهای بزرگ در عمل تولیدکننده مشاغل بیشتر و بهترند، دستمزدهای بالاتری به کارمندان خود میپردازند، سرمایهگذاری بزرگتری در تحقیق و توسعه میکنند، بازده و نوآوری بالاتری دارند، و در انجام فعالیتهای خود اخلاقیتر رفتار می نمایند. او با استفاده از تاریخ، دادههای اقتصادی، و حتی روانشناسی به این پرسش میپردازد که چرا بیزینسهای بزرگ نامحبوب هستند، و به بسیاری باورهای غلط در مورد آنها پاسخ میدهد.
تایلر کوئن نویسنده کتاب بیزینسهای بزرگ مثلا این ادعا وجود دارد که مدیران عامل شرکتها درآمدهای نجومی دریافت میکنند و این بشدت مرتبط به نگاه کوتاهمدت و افزایش مقطعی قیمت سهام به قصد سودجویی است. اما شواهد از این ادعا پشتیبانی نمیکنند و حتی برعکس، بسیاری از شرکتهایی که افزایش قیمتهای بزرگ سهام خود را تجربه کردند آنهایی هستند که اصلا در کوتاه مدت نشانی از درآمدزایی ندارند.
کوئن توضیح میدهد که ادعای دستمزدهای نجومی و بیش از اندازه شرکتها هم صحیح نیست. عملا درصد پاداش دریافتی این مدیران از گذشته تاکنون افزایش چندانی نداشته، بلکه میزان دستمزد با افزایش اندازه شرکت رشد داشته، و درآمد مدیران عامل امروز بیش از هر زمان دیگر برمبنای عملکرد درازمدتشان است. این مدیران موفق صاحب مجموعه مهارتهای یگانهای هستند که موجب شده بیزینسهای آمریکایی دارای بهترین کیفیت مدیریت در جهان باشند، که از این منظر و مقایسه، حتی میتوان استدلال کرد که عملا دستمزد این مدیران کم هم هست.
نقد دیگر به افزایش نقش بخش فاینانس (خدمات مالی و بانکی) در اقتصاد آمریکا از دهه 1960 و میزان 4% تولید ناخالص داخلی (GDP) به رقم 8% کنونی است. اما این مقایسه از نظر کوئن خطاست. کار فاینانس مدیریت ثروت بیزینس است و نه درآمد کنونی، و وقتی به میزان اموالی که بخش فاینانس کنترل میکند نگاه کنیم درمیابیم از گذشته تاکنون در حدود 2% باقی مانده است.
اما اصلا وال استریت به چه در میخورد؟ آیا واقعا نمیتوان رشد اقتصادی پایداری بدون داشتن صنعت بانکداری و فاینانس متصور شد؟
کوئن توضیح میدهد که حداقل در آمریکا، بانکها برای تامین مالی زیرساختهای چندگانهای که کشور را بهم متصل کرد ضروری هستند و همچنین بواسطه بخش فاینانس، ایالات متحده قادر است که ریسک بیشتری در سرمایهگذاریهای خارجی خود بکند و در نتیجه از نرخ سود بالاتری متنفع شود، درحالیکه بقیه دنیا به دنبال سرمایهگذاریهای کم ریسکتر در آمریکا و در نتیجه سود کمتر میروند، و این فرایند به متعادلسازی ریسک سرمایه گذاری و بهرهمندی طرفین و رشد اقتصادی میانجامد. البته لیست کارهای بد بخش فاینانس طولانی است اما وقتی به منافع آن در کل جهان نگاه میکنیم، این صنعت یکی از مهمترین اختراعات بشر بوده است.
همچنین ادعای نفوذ سیاسی والاستریت در واشنگتن نیز صحیح نیست. در عمل اولویت والاستریت نظم مالی دولت، تجارت آزاد، دولت قابل پیشبینی، و مهاجرت بالاتر است، که اتفاقا هیچکدام توسط سیاستمداران اجرایی نشده اند.
در نقد مونوپولی، اقتصاد آمریکا امروز دارای چند شرکت فوق العاده خاص است مانند آمازون، گوگل، فیسبوک، والمارت، اپل، و اکسون، اما هیچکدام اینها در تعریف سنتی اقتصادی یک انحصارگر نمیگنجند. اینها سازمانهای پویایی هستند که بطور مداوم بازار را دنبال کرده و دست به نوآوری میزنند. این بیزینسها با دسترسی به سرمایه غیرفیزیکی یعنی تخصص تکنولوژیک و همچنین فرهنگ سازمانی سازنده خود قادرند با ارائه خدمات ارزان، درآمدزایی بالایی انجام دهند؛ درحالیکه کل فرایند یافتن، استخدام، پرورش، و حفظ افراد بااستعداد به عنوان فرمول موفقیت این شرکتها در عمل پیچیده بوده و به سادگی قابل کپی برداری نیست.
✅ @karkhone
یک تحقیق از دانشگاه هاروارد نشان داد که 51% افراد بین 18 تا 29 ساله در آمریکا از سیستم کاپیتالیسم حمایت نمیکنند. احساسات ضدبیزینسی در آمریکا آنقدر قدرتمند شده اند که حتی بعضی چهره های مطرح صنعت بانکداری نیز خواستار اصلاح کاپیتالیسم شده و بسیاری از سیاستمداران دموکرات به دنبال نوعی از سوسیالیسم هستند. سیاستمداران به بیزینسهای بزرگ حمله کرده و آنها را متهم به پرداخت دستمزدهای نجومی به مدیران، کوته نگری اقتصادی بدلیل طمع، نقش بیش از اندازه بخش فاینانس در اقتصاد، اعمال نفوذ سیاسی بر دولت، انحصارگرایی، و بی اخلاقی میکنند.
در میانه تمام این انتقادات، تایلر کوئن، استاد اقتصاد دانشگاه جورج میسون، در کتابش با نام "بیزینسهای بزرگ" توضیح میدهد که بیزینسهای بزرگ در عمل تولیدکننده مشاغل بیشتر و بهترند، دستمزدهای بالاتری به کارمندان خود میپردازند، سرمایهگذاری بزرگتری در تحقیق و توسعه میکنند، بازده و نوآوری بالاتری دارند، و در انجام فعالیتهای خود اخلاقیتر رفتار می نمایند. او با استفاده از تاریخ، دادههای اقتصادی، و حتی روانشناسی به این پرسش میپردازد که چرا بیزینسهای بزرگ نامحبوب هستند، و به بسیاری باورهای غلط در مورد آنها پاسخ میدهد.
تایلر کوئن نویسنده کتاب بیزینسهای بزرگ مثلا این ادعا وجود دارد که مدیران عامل شرکتها درآمدهای نجومی دریافت میکنند و این بشدت مرتبط به نگاه کوتاهمدت و افزایش مقطعی قیمت سهام به قصد سودجویی است. اما شواهد از این ادعا پشتیبانی نمیکنند و حتی برعکس، بسیاری از شرکتهایی که افزایش قیمتهای بزرگ سهام خود را تجربه کردند آنهایی هستند که اصلا در کوتاه مدت نشانی از درآمدزایی ندارند.
کوئن توضیح میدهد که ادعای دستمزدهای نجومی و بیش از اندازه شرکتها هم صحیح نیست. عملا درصد پاداش دریافتی این مدیران از گذشته تاکنون افزایش چندانی نداشته، بلکه میزان دستمزد با افزایش اندازه شرکت رشد داشته، و درآمد مدیران عامل امروز بیش از هر زمان دیگر برمبنای عملکرد درازمدتشان است. این مدیران موفق صاحب مجموعه مهارتهای یگانهای هستند که موجب شده بیزینسهای آمریکایی دارای بهترین کیفیت مدیریت در جهان باشند، که از این منظر و مقایسه، حتی میتوان استدلال کرد که عملا دستمزد این مدیران کم هم هست.
نقد دیگر به افزایش نقش بخش فاینانس (خدمات مالی و بانکی) در اقتصاد آمریکا از دهه 1960 و میزان 4% تولید ناخالص داخلی (GDP) به رقم 8% کنونی است. اما این مقایسه از نظر کوئن خطاست. کار فاینانس مدیریت ثروت بیزینس است و نه درآمد کنونی، و وقتی به میزان اموالی که بخش فاینانس کنترل میکند نگاه کنیم درمیابیم از گذشته تاکنون در حدود 2% باقی مانده است.
اما اصلا وال استریت به چه در میخورد؟ آیا واقعا نمیتوان رشد اقتصادی پایداری بدون داشتن صنعت بانکداری و فاینانس متصور شد؟
کوئن توضیح میدهد که حداقل در آمریکا، بانکها برای تامین مالی زیرساختهای چندگانهای که کشور را بهم متصل کرد ضروری هستند و همچنین بواسطه بخش فاینانس، ایالات متحده قادر است که ریسک بیشتری در سرمایهگذاریهای خارجی خود بکند و در نتیجه از نرخ سود بالاتری متنفع شود، درحالیکه بقیه دنیا به دنبال سرمایهگذاریهای کم ریسکتر در آمریکا و در نتیجه سود کمتر میروند، و این فرایند به متعادلسازی ریسک سرمایه گذاری و بهرهمندی طرفین و رشد اقتصادی میانجامد. البته لیست کارهای بد بخش فاینانس طولانی است اما وقتی به منافع آن در کل جهان نگاه میکنیم، این صنعت یکی از مهمترین اختراعات بشر بوده است.
همچنین ادعای نفوذ سیاسی والاستریت در واشنگتن نیز صحیح نیست. در عمل اولویت والاستریت نظم مالی دولت، تجارت آزاد، دولت قابل پیشبینی، و مهاجرت بالاتر است، که اتفاقا هیچکدام توسط سیاستمداران اجرایی نشده اند.
در نقد مونوپولی، اقتصاد آمریکا امروز دارای چند شرکت فوق العاده خاص است مانند آمازون، گوگل، فیسبوک، والمارت، اپل، و اکسون، اما هیچکدام اینها در تعریف سنتی اقتصادی یک انحصارگر نمیگنجند. اینها سازمانهای پویایی هستند که بطور مداوم بازار را دنبال کرده و دست به نوآوری میزنند. این بیزینسها با دسترسی به سرمایه غیرفیزیکی یعنی تخصص تکنولوژیک و همچنین فرهنگ سازمانی سازنده خود قادرند با ارائه خدمات ارزان، درآمدزایی بالایی انجام دهند؛ درحالیکه کل فرایند یافتن، استخدام، پرورش، و حفظ افراد بااستعداد به عنوان فرمول موفقیت این شرکتها در عمل پیچیده بوده و به سادگی قابل کپی برداری نیست.
✅ @karkhone
میهن نتیجهی صبرِ ایوب
| شرکت میهن با داشتن 10 هزار پرسنل از بزرگترین تولیدکنندگان بستنی و لبنیات در کشور محسوب میشود. تولیدات این شرکت علاوه بر پوشش بازار داخلی به کشورهای عراق، کویت، امارات متحده عربی و جمهوری آذربایجان و ... صادر میشود.
هسته اولیه شرکت فرآورده های لبنی میهن در سال ۱۳۵۵ توسط برادران پایداری در اسلامشهر شکل گرفت.
یکی از تصاویر باقی مانده، قدیمی ایوب پایداری و برادرش را نشان می دهد که کنار یک یخچال بستنی قدیمی سیار ایستاده اند و مشغول فروش بستنی هستند.
عکس هایی که نماد روزهای نوجوانی برادران پایداری است که چند سال بعد به فکر راه اندازی کارخانه بستنی افتادند و نخستین سنگ بنای کاخانجات میهن را در نیمه اول دهه پنجاه در منطقه اسلامهشر و با تولید انواع بستنی های شیری و میوه ای پایه گذاشتند، دورانی که به جز یک کارخانه بستنی سازی در ایران کارخانه دیگری وجود نداشت و بخش مهمی از بستنی های کشور وارداتی بود.
نکتهای که باعث شد برادران پایداری به خصوص ایوب به فکر راه اندازی کارخانه بستنی سازی بیفتند و تلاش کنند با نوآوری در تولید بستنی و تنوع در محصولات، بازار داخلی را متحول کنند؛ او گفته ماموریتش « شادی بخشیدن به مردم با ارائه محصولات نوآورانه و با کیفیتی بالاتر از محصولات مشابه » بوده است و شاید همین روحیه هم بود که باعث شد کارخانه مهین به یکی از بزرگ ترین برندهای تولید بستنی و لبنیات ایران تبدیل شود. محصولات این کارخانه هم اکنون در سراسر کشور و در بیش از ۲۰۰ هزار نقطه به فروش می رسد.
این شرکت با داشتن 10 هزار پرسنل از بزرگترین تولیدکنندگان بستنی و لبنیات در کشور محسوب میشود. تولیدات این شرکت علاوه بر پوشش بازار داخلی به کشورهای عراق، کویت، امارات متحده عربی و جمهوری آذربایجان و … صادر میشود.
برند شرکت میهن در سال ۱۳۹۲ در دهمین جشنواره ملی قهرمانان صنعت ایران به عنوان یکی از ۱۰۰ برند برتر ایران شناخته شد.
✅ @karkhone
| شرکت میهن با داشتن 10 هزار پرسنل از بزرگترین تولیدکنندگان بستنی و لبنیات در کشور محسوب میشود. تولیدات این شرکت علاوه بر پوشش بازار داخلی به کشورهای عراق، کویت، امارات متحده عربی و جمهوری آذربایجان و ... صادر میشود.
هسته اولیه شرکت فرآورده های لبنی میهن در سال ۱۳۵۵ توسط برادران پایداری در اسلامشهر شکل گرفت.
یکی از تصاویر باقی مانده، قدیمی ایوب پایداری و برادرش را نشان می دهد که کنار یک یخچال بستنی قدیمی سیار ایستاده اند و مشغول فروش بستنی هستند.
عکس هایی که نماد روزهای نوجوانی برادران پایداری است که چند سال بعد به فکر راه اندازی کارخانه بستنی افتادند و نخستین سنگ بنای کاخانجات میهن را در نیمه اول دهه پنجاه در منطقه اسلامهشر و با تولید انواع بستنی های شیری و میوه ای پایه گذاشتند، دورانی که به جز یک کارخانه بستنی سازی در ایران کارخانه دیگری وجود نداشت و بخش مهمی از بستنی های کشور وارداتی بود.
نکتهای که باعث شد برادران پایداری به خصوص ایوب به فکر راه اندازی کارخانه بستنی سازی بیفتند و تلاش کنند با نوآوری در تولید بستنی و تنوع در محصولات، بازار داخلی را متحول کنند؛ او گفته ماموریتش « شادی بخشیدن به مردم با ارائه محصولات نوآورانه و با کیفیتی بالاتر از محصولات مشابه » بوده است و شاید همین روحیه هم بود که باعث شد کارخانه مهین به یکی از بزرگ ترین برندهای تولید بستنی و لبنیات ایران تبدیل شود. محصولات این کارخانه هم اکنون در سراسر کشور و در بیش از ۲۰۰ هزار نقطه به فروش می رسد.
این شرکت با داشتن 10 هزار پرسنل از بزرگترین تولیدکنندگان بستنی و لبنیات در کشور محسوب میشود. تولیدات این شرکت علاوه بر پوشش بازار داخلی به کشورهای عراق، کویت، امارات متحده عربی و جمهوری آذربایجان و … صادر میشود.
برند شرکت میهن در سال ۱۳۹۲ در دهمین جشنواره ملی قهرمانان صنعت ایران به عنوان یکی از ۱۰۰ برند برتر ایران شناخته شد.
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
Forwarded from karkhone | کارخانه (Mehdi)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
فیلم منتشره نشده از برخورد متفاوت نیروهای کمیته انقلاب اسلامی با گرانفروشان در اوایل انقلاب
🔹ما دادگاه رو همین جلوی مغازه تشکیل میدیم!
(مستند «کمیته» به تهیهکنندگی مصطفی فتاحی و کارگردانی عبدالحسین بدرلو به سفارش خانه مستند انقلاب اسامی توسط مرکز هنری رسانهای مُحرِم تهیه و تولید شده و محصول سازمان هنریرسانهای اوج است.)
✅ @karkhone
🔹ما دادگاه رو همین جلوی مغازه تشکیل میدیم!
(مستند «کمیته» به تهیهکنندگی مصطفی فتاحی و کارگردانی عبدالحسین بدرلو به سفارش خانه مستند انقلاب اسامی توسط مرکز هنری رسانهای مُحرِم تهیه و تولید شده و محصول سازمان هنریرسانهای اوج است.)
✅ @karkhone
https://t.me/Karkhoone/1916
شرکت SpaceX پریشب ماهواره جدید Michael Freilich رو از پایگاه هوایی Vandenberg به مدار زمین پرتاب کرد. در این ماموریت موشک فالکون 9 بعد از قرار دادن این ماهواره در مدار، روی زمین و در این پایگاه فرود اومد که به دلیل صاف بودن اسمان، ویدیوهای جالبی از اون ثبت شده.
این ماهواره که با همکاری سازمان هایی از جمله ناسا و اژانس فضایی اروپا و توسط شرکت ایرباس در المان ساخته شده، ماموریت داره که با تجهیزاتی که داره، سطح اقیانوس هارو در سال های اینده رصد کنه. بالا رفتن سطح اقیانوسها یکی از تبعات گرمایش جهانی و تغییر اقلیم هست و دانشمندان به کمک تجهیزات این ماهواره مثل رادار که با فرستادن موجی به اقیانوس ها و محاسبه زمان برگشت اون، میتونن تغییرات سطح اقیانوس ها رو در طول زمان با دقتی در حد چند سانتی متر اندازه گیری و ثبت کنن.
این ماهواره به افتخار Michael Freilich؛ رئیس بخش علوم زمین ناسا، که چند ماه پیش به دلیل سرطان فوت کرد، روی اون این نام نهاده شده.
Spaceflightnow.com
✅ @karkhone
شرکت SpaceX پریشب ماهواره جدید Michael Freilich رو از پایگاه هوایی Vandenberg به مدار زمین پرتاب کرد. در این ماموریت موشک فالکون 9 بعد از قرار دادن این ماهواره در مدار، روی زمین و در این پایگاه فرود اومد که به دلیل صاف بودن اسمان، ویدیوهای جالبی از اون ثبت شده.
این ماهواره که با همکاری سازمان هایی از جمله ناسا و اژانس فضایی اروپا و توسط شرکت ایرباس در المان ساخته شده، ماموریت داره که با تجهیزاتی که داره، سطح اقیانوس هارو در سال های اینده رصد کنه. بالا رفتن سطح اقیانوسها یکی از تبعات گرمایش جهانی و تغییر اقلیم هست و دانشمندان به کمک تجهیزات این ماهواره مثل رادار که با فرستادن موجی به اقیانوس ها و محاسبه زمان برگشت اون، میتونن تغییرات سطح اقیانوس ها رو در طول زمان با دقتی در حد چند سانتی متر اندازه گیری و ثبت کنن.
این ماهواره به افتخار Michael Freilich؛ رئیس بخش علوم زمین ناسا، که چند ماه پیش به دلیل سرطان فوت کرد، روی اون این نام نهاده شده.
Spaceflightnow.com
✅ @karkhone
Telegram
karkhone
✅ @karkhone
دورنمایی از مذاکرات و دو توصیه کاربردی به شرکت ها و سازمان های ایرانی
1- زمانی که برجام در پروسه اجرایی شدن بود، ما شاهد هجوم بسیاری از واسطه ها و شرکت های خارجی به بازار ایران بودیم. حضور بسیاری از افراد شیک پوش از چین و آلمان و هلند و آفریقا در لابی هتل ها و راهروی بسیاری از سازمان ها و وزارت خانه ها که منتظر دیدار با مدیران مربوطه بودند، تصویری بسیار پرتکرار بود. در آن زمان نیز کارشناسان، به صورت خصوصی و عمومی، به مدیران و شرکت ها و سازمان های ایرانی تحت عنوان "هشداری برای اقتصاد پسا تحریم؛ مراقب واسطهها باشيم!" هشدار داده بودند. درحقیقت پیش بینی شده بود که بسیاری از این افراد صرفاً واسطه هستند و اگر هم احیاناً از مدیران شرکت ها بودند، فقط و فقط برای ارزیابی بازار و وضعیت آمده اند، لذا نباید زمان، انرژی و فرصت ها در جلسات پی در پی و بی نتیجه با این افراد هدر شود. امّا متأسفانه عطش ملاقات با سرمایه گذاران خارجی و امضای تفاهم نامه ها آنقدر بالا بود که کمتر به این توصیه های دلسوزانه توجه شد. در آن بازار ظاهراً پررونق، قراردادهای بسیاری بسته شد. طبیعتاً در بین آنها معدود قرارداهایی هم با در نظر داشتن تمام جوانب حقوقی منعقد شده بودند، اما به محض خروج دولت ترامپ از برجام، تمام این شرکت ها بازار ایران را ترک کردند وآنچه باقی ماند، حجم بالایی از خسارات بود و بس.
لذا اکنون، با توجه به تحولات اخیر در هیأت حاکمه آمریکا، چه مذاکراتی در پیش باشد یا نه، خیلی زود دوباره شاهد تحرکاتی در جامعه حقوقی و اقتصادی بین¬المللی خواهیم بود. همین حالا نیز برخی از شرکت های معتبر اقدامت زیربنایی، از جمله بررسی سنجش ریسک Enhanced Due Diligence ، در زمینه امکان تجارت مجدد با ایران از سر گرفته اند. در این شرایط، لازم است که شرکت ها و نهادهای ایرانی نیز با آموختن از تجربه برجام قبل از آغاز هرگونه جلسه و یا توافق با طرف های خارجی به انجام مطالعات دقیق و سنجش اعتبار و قابلیت های طرف مقابل توجه ویژه نمایند.
2- پیش بینی در حوزه های سیاسی، خصوصاً در موضوعات بین المللی کار ساده ای نیست. اما در مجموع و علیرغم وجود موافقان و مخالفان بسیار، اکنون زمزمه های بازگشت آمریکا به برجام مطرح است. در عین حال با توجه به خروج بسیاری از شرکت های خارجی از ایران و تعلیق تعهدات قراردادی خود که پس از برجام منعقد شده بود، ما شاهد تعداد بسیار زیاد دعاوی و پرونده های خسارت از طرف شرکت های ایرانی در عرصه بین المللی هستیم. در این خصوص، متأسفانه در بسیاری از موارد طرف خارجی حتی به مکاتبات طرف ایرانی نیز جوابی نداده است. در عین حال نباید فراموش کرد که انجام مکاتبات در جهت مستندسازی پرونده، حتی اگر بی پاسخ بمانند، یک تاکتیک حقوقی کلیدی است.
در نتیجه، به نظر می رسد چند ماه آینده که امید به بازگشت دولت جدید آمریکا به برجام پررنگ است، بهترین فرصت برای شرکت های ایرانی است که با تنظیم یک سیاست مشخص حقوقی مکاتبات منظمی با طرف خارجی خود داشته باشند. بی شک در صورت اتخاذ استراتژی صحیح، طرف خارجی، با در نظر داشتن امکان برگشت آمریکا به برجام، به این مکاتبات واکنش نشان خواهد داد. این مکاتبات در صورت تغییر شرایط و بازگشت آمریکا به برجام در روند مذاکرات آینده برای آغاز مناسبات تجاری و در صورت عدم تغییر شرایط در پیگیری حقوقی خسارات ایجاد شده و داوری های بین المللی نقش مثبتی خواهند داشت.
نتیجه اینکه، بی تردید ما باز هم شاهد هجوم واسطه هایی خواهیم بود که بدون در نظر داشتن منافع میان مدت و بلندمدت طرفین، صرفاً به دنبال عقد قراردادهایی برای دریافت پورسانت های خود می باشد. در شرایطی که ما شاهد خسارات عدیده شرکت های ایرانی هستیم که از تعلیق تعهدات توسط طرف های خارجی نشأت گرفته و روز به روز به زیان های مالی و اعتباری آنها افزوده می شود، انتظار می رود که طرف های ایرانی از وضعیت برجام درس بگیرند و نه تنها قراردادهای آتی خود را با دقت نظر بیشتری منعقد نمایند بلکه اکنون نیز، با استفاده بهینه از پتانسیل بازگشت آمریکا به برجام، مکاتبات هدفمندی را آغاز نموده و با دریافت واکنش از طرف های خارجی، مستندات خود، چه برای حل و فصل دعوا و بازگشت به تجارت و چه برای پیگیری های حقوقی لازم در دعاوی مفتوحه را تکمیل نمایند.
حالا که دورنما امیدوار کننده است، با آموختن از گذشته، آینده را روشن تر بسازیم!
✅ @karkhone
1- زمانی که برجام در پروسه اجرایی شدن بود، ما شاهد هجوم بسیاری از واسطه ها و شرکت های خارجی به بازار ایران بودیم. حضور بسیاری از افراد شیک پوش از چین و آلمان و هلند و آفریقا در لابی هتل ها و راهروی بسیاری از سازمان ها و وزارت خانه ها که منتظر دیدار با مدیران مربوطه بودند، تصویری بسیار پرتکرار بود. در آن زمان نیز کارشناسان، به صورت خصوصی و عمومی، به مدیران و شرکت ها و سازمان های ایرانی تحت عنوان "هشداری برای اقتصاد پسا تحریم؛ مراقب واسطهها باشيم!" هشدار داده بودند. درحقیقت پیش بینی شده بود که بسیاری از این افراد صرفاً واسطه هستند و اگر هم احیاناً از مدیران شرکت ها بودند، فقط و فقط برای ارزیابی بازار و وضعیت آمده اند، لذا نباید زمان، انرژی و فرصت ها در جلسات پی در پی و بی نتیجه با این افراد هدر شود. امّا متأسفانه عطش ملاقات با سرمایه گذاران خارجی و امضای تفاهم نامه ها آنقدر بالا بود که کمتر به این توصیه های دلسوزانه توجه شد. در آن بازار ظاهراً پررونق، قراردادهای بسیاری بسته شد. طبیعتاً در بین آنها معدود قرارداهایی هم با در نظر داشتن تمام جوانب حقوقی منعقد شده بودند، اما به محض خروج دولت ترامپ از برجام، تمام این شرکت ها بازار ایران را ترک کردند وآنچه باقی ماند، حجم بالایی از خسارات بود و بس.
لذا اکنون، با توجه به تحولات اخیر در هیأت حاکمه آمریکا، چه مذاکراتی در پیش باشد یا نه، خیلی زود دوباره شاهد تحرکاتی در جامعه حقوقی و اقتصادی بین¬المللی خواهیم بود. همین حالا نیز برخی از شرکت های معتبر اقدامت زیربنایی، از جمله بررسی سنجش ریسک Enhanced Due Diligence ، در زمینه امکان تجارت مجدد با ایران از سر گرفته اند. در این شرایط، لازم است که شرکت ها و نهادهای ایرانی نیز با آموختن از تجربه برجام قبل از آغاز هرگونه جلسه و یا توافق با طرف های خارجی به انجام مطالعات دقیق و سنجش اعتبار و قابلیت های طرف مقابل توجه ویژه نمایند.
2- پیش بینی در حوزه های سیاسی، خصوصاً در موضوعات بین المللی کار ساده ای نیست. اما در مجموع و علیرغم وجود موافقان و مخالفان بسیار، اکنون زمزمه های بازگشت آمریکا به برجام مطرح است. در عین حال با توجه به خروج بسیاری از شرکت های خارجی از ایران و تعلیق تعهدات قراردادی خود که پس از برجام منعقد شده بود، ما شاهد تعداد بسیار زیاد دعاوی و پرونده های خسارت از طرف شرکت های ایرانی در عرصه بین المللی هستیم. در این خصوص، متأسفانه در بسیاری از موارد طرف خارجی حتی به مکاتبات طرف ایرانی نیز جوابی نداده است. در عین حال نباید فراموش کرد که انجام مکاتبات در جهت مستندسازی پرونده، حتی اگر بی پاسخ بمانند، یک تاکتیک حقوقی کلیدی است.
در نتیجه، به نظر می رسد چند ماه آینده که امید به بازگشت دولت جدید آمریکا به برجام پررنگ است، بهترین فرصت برای شرکت های ایرانی است که با تنظیم یک سیاست مشخص حقوقی مکاتبات منظمی با طرف خارجی خود داشته باشند. بی شک در صورت اتخاذ استراتژی صحیح، طرف خارجی، با در نظر داشتن امکان برگشت آمریکا به برجام، به این مکاتبات واکنش نشان خواهد داد. این مکاتبات در صورت تغییر شرایط و بازگشت آمریکا به برجام در روند مذاکرات آینده برای آغاز مناسبات تجاری و در صورت عدم تغییر شرایط در پیگیری حقوقی خسارات ایجاد شده و داوری های بین المللی نقش مثبتی خواهند داشت.
نتیجه اینکه، بی تردید ما باز هم شاهد هجوم واسطه هایی خواهیم بود که بدون در نظر داشتن منافع میان مدت و بلندمدت طرفین، صرفاً به دنبال عقد قراردادهایی برای دریافت پورسانت های خود می باشد. در شرایطی که ما شاهد خسارات عدیده شرکت های ایرانی هستیم که از تعلیق تعهدات توسط طرف های خارجی نشأت گرفته و روز به روز به زیان های مالی و اعتباری آنها افزوده می شود، انتظار می رود که طرف های ایرانی از وضعیت برجام درس بگیرند و نه تنها قراردادهای آتی خود را با دقت نظر بیشتری منعقد نمایند بلکه اکنون نیز، با استفاده بهینه از پتانسیل بازگشت آمریکا به برجام، مکاتبات هدفمندی را آغاز نموده و با دریافت واکنش از طرف های خارجی، مستندات خود، چه برای حل و فصل دعوا و بازگشت به تجارت و چه برای پیگیری های حقوقی لازم در دعاوی مفتوحه را تکمیل نمایند.
حالا که دورنما امیدوار کننده است، با آموختن از گذشته، آینده را روشن تر بسازیم!
✅ @karkhone
Forwarded from IranServer | ایران سرور
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بلکفرایدیِ امسال تا بلو ماندی، چشم ازمون برندارین!👀
از ۷ آذر تا ۱۰ آذر قراره تاریخیترین تخفیفهای وبِ فارسی منتشر شه.😎
همین حالا نوتیفیکشن کانال رو فعال کنین و گوش به نوتیف بمونین، از ما گفتن!😉
🔹دامنه com فقط ۱۰۰۰ تومن
🔸و تا ۹۹٪ تخفیف، از بهترینهای وب فارسی:
-ایرانسرور
-پونیشا
-تسمینو
-دیما
-راکت
-زرین پال
-ژاکت
-سون لرن
-فرامحتوا
-نوین هاب
-وبسیما
-پشتیبان
اطلاعات بیشتر👇
https://ok2.com/Black-friday99
🔹🔸🔹
@IranServerCom
از ۷ آذر تا ۱۰ آذر قراره تاریخیترین تخفیفهای وبِ فارسی منتشر شه.😎
همین حالا نوتیفیکشن کانال رو فعال کنین و گوش به نوتیف بمونین، از ما گفتن!😉
🔹دامنه com فقط ۱۰۰۰ تومن
🔸و تا ۹۹٪ تخفیف، از بهترینهای وب فارسی:
-ایرانسرور
-پونیشا
-تسمینو
-دیما
-راکت
-زرین پال
-ژاکت
-سون لرن
-فرامحتوا
-نوین هاب
-وبسیما
-پشتیبان
اطلاعات بیشتر👇
https://ok2.com/Black-friday99
🔹🔸🔹
@IranServerCom
دادخواست تولیدکنندگان شمع
| فردریک باستیا (۱۸۵۰-۱۸۰۱)
از تولیدکنندگان شمع، فانوس، چراغ دریایی، چراغ روشنایی خیابان، شمعدان، پیه، صمغ و الکل، به نمایندگان مجلس فرانسه
آقایان
شما در مسیر درستی حرکت میکنید. شما نظریههای مجرد را رد میکنید و اهمیت ناچیزی برای فراوانی و قیمتهای پایین قائلید. توجه شما عمدتاً معطوف به سرنوشت تولیدکنندگان است. شما میخواهید تولیدکنندگان را از رقابت خارجی برهانید و بازار داخلی را برای صنایع داخلی حفظ کنید.
ما آمادهایم که به منظور کاربردی کردن نظریه شما یک پیشنهاد جالب ارائه کنیم.
ما از رقابت خردکننده یک رقیب خارجی که ظاهرا در شرایطی بسیار برتر از ما به تولید چراغ می پردازد و بازار داخلی را در قیمتهای ناباورانهای پایینتر قرار داده است، رنج میبریم. رقیب خارجی به دنبال این است که تولید ما متوقف شود و تمام مصرف کنندگان به وی روی آورند و یک شاخه بزرگ صنعت فرانسه که دارای زیرشاخه های بسیار زیادی است، به یکباره به رکود کامل گرفتار شود.
حتما می دانید این رقیب کیست؟ این رقیب کسی جز خورشید نیست که به طور خصمانهای به جنگ ما آمده است و با یک سیاست دیپلماتیک به تحریک علیه ما میپردازد.
ما از شما میخواهیم که به ما لطف کنید و قانونی بگذارید که به موجب آن درها، پنجرهها، نورگیرها، کرکره های درونی و بیرونی منازل تماماً بسته شود تا نور خورشید نتواند وارد منازل شود و به صنایع کشور آسیب برساند. اعضای محترم پیشنهاد ما را جدی بگیرید.
حال ببینیم اگر شما دسترسی مردم به نور طبیعی را قطع کنید و به این ترتیب نیاز به استفاده از نور مصنوعی را ایجاد کنید، چه صنایعی در فرانسه نهایتاً تشویق خواهد شد؟
اگر فرانسه پیه بیشتری مصرف کند، گاو و گوسفند بیشتری مورد نیاز خواهد بود و نتیجتا تولید گوشت، پشم، چرم و به ویژه تولید کود حیوانی که پایه ثروت کشاورزی است افزایش خواهد یافت.
اگر فرانسه روغن بیشتری مصرف کند، کشت کنجد، زیتون و دانه های روغنی توسعه خواهد یافت.
به همین ترتیب کشتیرانی توسعه خواهد یافت و هزاران کشتی به صید نهنگ مشغول می شوند و به زودی فرانسه صاحب یک ناوگان بزرگ دریایی خواهد شد. شما ممکن است بگویید که اگر چه تولیدکنندگان از این حمایت نفع می برند ولی فرانسه منتفع نمیشود زیرا مصرف کنندگان متضرر میشوند.
پاسخ ما آماده است.
شما دیگر حق ندارید راجع به منافع مصرف کنندگان صحبت کنید، زیرا هر زمان اراده کردهاید منافع مصرف کنندگان را فدای تولیدکنندگان کرده اید. شما به منظور تشویق صنایع به تولید و اشتغال همیشه از تولیدکنندگان حمایت کرده اید و این بار نیز همین کار را بکنید. هنگامی که گفته میشد: «مصرف کننده از ورود آزاد آهن، زغال سنگ، گندم و پارچه منتفع می شود» شما پاسخ میدادید که «اما منافع تولیدکننده در منع ورود کالا است». بسیار خوب، مطمئنا اگر مصرف کننده از پذیرش نور طبیعی نفع می برد تولیدکننده از حذف نور طبیعی منتفع می شود.
شما ممکن است بگویید که نور خورشید یک هدیه سخاوتمندانه طبیعت است و عدم پذیرش آن به منزله عدم پذیرش ذات ثروت است. ولی این استدلال شما به منزله تیر خلاصی بر سیاست های خود شماست. به خاطر داشته باشید که استدلال شما در مورد عدم ورود کالاهای خارجی به این دلیل بوده است که این کالاها بمانند هدایایی است که به بازار داخلی زیان می رساند. اگر قیمت پرتقالی که از پرتغال وارد می شود نصف قیمت پرتقال پاریس باشد، این مساله به دلیل گرمای طبیعی خورشید (در پرتغال) است که طبیعتا بدون هزینه است در حالی که تولید آن در فرانسه باید از طریق گرمای مصنوعی صورت گیرد که لزوما با پرداخت هزینه انجام می شود.
نیروی کار و طبیعت به نسبتهای متفاوتی در تولید با یکدیگر همکاری میکنند و این نسبتها بستگی به امکانات و وضعیت آب و هوایی کشور دارد. بخشی که طبیعت به تولید کمک می کند، همیشه بیهزینه است و آنچه که نیروی انسانی به تولید میافزاید، با هزینه دستمزد مواجه است.
حال چگونه است که اگر قیمت کالای خارجی نصف قیمت کالای داخلی باشد، ورود آن باید ممنوع شود ولی اگر کالای خارجی کاملا رایگان باشد ورود آن باید آزاد باشد.
این استدلال به وضوح از سازگاری لازم برخوردار نیست. اگر ورود کالایی با قیمتی نصف قیمت کالاهای داخلی ممنوع است، ورود کالای رایگان به داخل کشور به طریق اولی باید ممنوع گردد. نور خورشید به منزله کالای خارجی است که استفاده از آن باید ممنوع شود.
✅ @karkhone
| فردریک باستیا (۱۸۵۰-۱۸۰۱)
از تولیدکنندگان شمع، فانوس، چراغ دریایی، چراغ روشنایی خیابان، شمعدان، پیه، صمغ و الکل، به نمایندگان مجلس فرانسه
آقایان
شما در مسیر درستی حرکت میکنید. شما نظریههای مجرد را رد میکنید و اهمیت ناچیزی برای فراوانی و قیمتهای پایین قائلید. توجه شما عمدتاً معطوف به سرنوشت تولیدکنندگان است. شما میخواهید تولیدکنندگان را از رقابت خارجی برهانید و بازار داخلی را برای صنایع داخلی حفظ کنید.
ما آمادهایم که به منظور کاربردی کردن نظریه شما یک پیشنهاد جالب ارائه کنیم.
ما از رقابت خردکننده یک رقیب خارجی که ظاهرا در شرایطی بسیار برتر از ما به تولید چراغ می پردازد و بازار داخلی را در قیمتهای ناباورانهای پایینتر قرار داده است، رنج میبریم. رقیب خارجی به دنبال این است که تولید ما متوقف شود و تمام مصرف کنندگان به وی روی آورند و یک شاخه بزرگ صنعت فرانسه که دارای زیرشاخه های بسیار زیادی است، به یکباره به رکود کامل گرفتار شود.
حتما می دانید این رقیب کیست؟ این رقیب کسی جز خورشید نیست که به طور خصمانهای به جنگ ما آمده است و با یک سیاست دیپلماتیک به تحریک علیه ما میپردازد.
ما از شما میخواهیم که به ما لطف کنید و قانونی بگذارید که به موجب آن درها، پنجرهها، نورگیرها، کرکره های درونی و بیرونی منازل تماماً بسته شود تا نور خورشید نتواند وارد منازل شود و به صنایع کشور آسیب برساند. اعضای محترم پیشنهاد ما را جدی بگیرید.
حال ببینیم اگر شما دسترسی مردم به نور طبیعی را قطع کنید و به این ترتیب نیاز به استفاده از نور مصنوعی را ایجاد کنید، چه صنایعی در فرانسه نهایتاً تشویق خواهد شد؟
اگر فرانسه پیه بیشتری مصرف کند، گاو و گوسفند بیشتری مورد نیاز خواهد بود و نتیجتا تولید گوشت، پشم، چرم و به ویژه تولید کود حیوانی که پایه ثروت کشاورزی است افزایش خواهد یافت.
اگر فرانسه روغن بیشتری مصرف کند، کشت کنجد، زیتون و دانه های روغنی توسعه خواهد یافت.
به همین ترتیب کشتیرانی توسعه خواهد یافت و هزاران کشتی به صید نهنگ مشغول می شوند و به زودی فرانسه صاحب یک ناوگان بزرگ دریایی خواهد شد. شما ممکن است بگویید که اگر چه تولیدکنندگان از این حمایت نفع می برند ولی فرانسه منتفع نمیشود زیرا مصرف کنندگان متضرر میشوند.
پاسخ ما آماده است.
شما دیگر حق ندارید راجع به منافع مصرف کنندگان صحبت کنید، زیرا هر زمان اراده کردهاید منافع مصرف کنندگان را فدای تولیدکنندگان کرده اید. شما به منظور تشویق صنایع به تولید و اشتغال همیشه از تولیدکنندگان حمایت کرده اید و این بار نیز همین کار را بکنید. هنگامی که گفته میشد: «مصرف کننده از ورود آزاد آهن، زغال سنگ، گندم و پارچه منتفع می شود» شما پاسخ میدادید که «اما منافع تولیدکننده در منع ورود کالا است». بسیار خوب، مطمئنا اگر مصرف کننده از پذیرش نور طبیعی نفع می برد تولیدکننده از حذف نور طبیعی منتفع می شود.
شما ممکن است بگویید که نور خورشید یک هدیه سخاوتمندانه طبیعت است و عدم پذیرش آن به منزله عدم پذیرش ذات ثروت است. ولی این استدلال شما به منزله تیر خلاصی بر سیاست های خود شماست. به خاطر داشته باشید که استدلال شما در مورد عدم ورود کالاهای خارجی به این دلیل بوده است که این کالاها بمانند هدایایی است که به بازار داخلی زیان می رساند. اگر قیمت پرتقالی که از پرتغال وارد می شود نصف قیمت پرتقال پاریس باشد، این مساله به دلیل گرمای طبیعی خورشید (در پرتغال) است که طبیعتا بدون هزینه است در حالی که تولید آن در فرانسه باید از طریق گرمای مصنوعی صورت گیرد که لزوما با پرداخت هزینه انجام می شود.
نیروی کار و طبیعت به نسبتهای متفاوتی در تولید با یکدیگر همکاری میکنند و این نسبتها بستگی به امکانات و وضعیت آب و هوایی کشور دارد. بخشی که طبیعت به تولید کمک می کند، همیشه بیهزینه است و آنچه که نیروی انسانی به تولید میافزاید، با هزینه دستمزد مواجه است.
حال چگونه است که اگر قیمت کالای خارجی نصف قیمت کالای داخلی باشد، ورود آن باید ممنوع شود ولی اگر کالای خارجی کاملا رایگان باشد ورود آن باید آزاد باشد.
این استدلال به وضوح از سازگاری لازم برخوردار نیست. اگر ورود کالایی با قیمتی نصف قیمت کالاهای داخلی ممنوع است، ورود کالای رایگان به داخل کشور به طریق اولی باید ممنوع گردد. نور خورشید به منزله کالای خارجی است که استفاده از آن باید ممنوع شود.
✅ @karkhone
ارزش بازار تسلا بیش از کل ارزش بازار بنگاههای خودروساز بزرگ جهان!
At $492 billion, Tesla's market cap is now higher than the market cap of...
GM
Ford
Fiat Chrysler
Honda
Hyundai
Daimler
Ferrari
BMW
& Volkswagen....
Combined.
(یک ویدیویی حضرت مسیح دنیای تکنولوژی داشت که توش گل میکشید در برنامه رادیویی. یادمه بعد از نشرش در کانال یکی از رفقا واکنش نشون داد که ایشون جایی نمیخوابه که اب زیرش بره و این کارش بخاطر اینه که قبل از اون کلی وارد شراکت شده با واحد های تولیدی گل در قاره آمریکا. شخصیت عجیبیه ایشون. از امبر هرد تا مشاور فناوری دونالد ترامپ!
توضیح: لقب مسیح دنیای تک بعد از مرحوم استیوجابز به ایلان ماسک اطلاق شد. )
اینم بخونید بد نیست: https://t.me/Karkhoone/1926
✅ @karkhone
At $492 billion, Tesla's market cap is now higher than the market cap of...
GM
Ford
Fiat Chrysler
Honda
Hyundai
Daimler
Ferrari
BMW
& Volkswagen....
Combined.
(یک ویدیویی حضرت مسیح دنیای تکنولوژی داشت که توش گل میکشید در برنامه رادیویی. یادمه بعد از نشرش در کانال یکی از رفقا واکنش نشون داد که ایشون جایی نمیخوابه که اب زیرش بره و این کارش بخاطر اینه که قبل از اون کلی وارد شراکت شده با واحد های تولیدی گل در قاره آمریکا. شخصیت عجیبیه ایشون. از امبر هرد تا مشاور فناوری دونالد ترامپ!
توضیح: لقب مسیح دنیای تک بعد از مرحوم استیوجابز به ایلان ماسک اطلاق شد. )
اینم بخونید بد نیست: https://t.me/Karkhoone/1926
✅ @karkhone
💻 دوره آنلاین ساخت گزارش حرفهای
🎁 ۲۰۰.۰۰۰ تومان تخفیف
📆 شروع دوره: ۸ آذر ۹۹
روزهای شنبه ساعت ۱۷ تا ۲۱
⏰ زمان دوره: ۴۰ ساعت
• ساخت پرزنتیشن حرفهای با Prezi
• ساخت پرزنتیشن حرفهای با Focusky
• طراحی گزارش و داشبورد کاربردی در Excel
• طراحی گزارش تحلیلی و ساخت داشبورد در Power Bi
⭐️ برای اطلاعات بیشتر درباره شرایط ثبتنام به @IA_support پیام دهید.
http://infgrm.ir/RC9-Karkhone
@InfogramAcademy 📢
#تبلیغ
🎁 ۲۰۰.۰۰۰ تومان تخفیف
📆 شروع دوره: ۸ آذر ۹۹
روزهای شنبه ساعت ۱۷ تا ۲۱
⏰ زمان دوره: ۴۰ ساعت
• ساخت پرزنتیشن حرفهای با Prezi
• ساخت پرزنتیشن حرفهای با Focusky
• طراحی گزارش و داشبورد کاربردی در Excel
• طراحی گزارش تحلیلی و ساخت داشبورد در Power Bi
⭐️ برای اطلاعات بیشتر درباره شرایط ثبتنام به @IA_support پیام دهید.
http://infgrm.ir/RC9-Karkhone
@InfogramAcademy 📢
#تبلیغ
ائتلاف چند جانبه علیه چین
نشریه انگلیسی اکونومیست در سر مقاله خود به رقابت بین آمریکا و چین که اصطلاحا از آن به عنوان جنگ سرد دوم یاد کرده، پرداخته است.
دستاورد دولت ترامپ این بود که تهدید حکومت خودکامه چین را شناسایی کند، حالا وظیفه دولت بایدن این خواهد بود که روی نحوه مواجهه با آن کار کند.
غریزه دونالد ترامپ میگفت که برای مبارزه در این جنگ باید دستتنها پیش رفت؛ متحدان قدیمی ملازمانی بیش نبودند و شریک محسوب نمیشدند.
حالا که جو بایدن خود را برای استراتژیاش در برابر چین آماده میکند، باید مسیر متفاوتی در پیش گیرد.
آمریکا نیاز دارد توافقی بزرگ را با کشورهای همفکر خود حاصل کند تا بتواند تلاشهای آنها را همراستا کند.
اگرچه موانع موجود بر سر راه چنین اتحادی بسیار است، اما منافع آن بسیار عظیمتر خواهد بود.
به ویژه در حوزه استرانژیک فناوری، یک توافق بزرگ آمریکا با کشورهای همفکر میتواند در این حوزه به وسیله کسب منافع حاصل از همکاری نزدیک برای همه، به آمریکا کمک کند تاهمچنان سلطه خود را در حوزه فناوری حفظ کند.
(برای دسترسی به مقاله میتونید از وبسایت outline.com بهره ببرید. )
✅ @karkhone
نشریه انگلیسی اکونومیست در سر مقاله خود به رقابت بین آمریکا و چین که اصطلاحا از آن به عنوان جنگ سرد دوم یاد کرده، پرداخته است.
دستاورد دولت ترامپ این بود که تهدید حکومت خودکامه چین را شناسایی کند، حالا وظیفه دولت بایدن این خواهد بود که روی نحوه مواجهه با آن کار کند.
غریزه دونالد ترامپ میگفت که برای مبارزه در این جنگ باید دستتنها پیش رفت؛ متحدان قدیمی ملازمانی بیش نبودند و شریک محسوب نمیشدند.
حالا که جو بایدن خود را برای استراتژیاش در برابر چین آماده میکند، باید مسیر متفاوتی در پیش گیرد.
آمریکا نیاز دارد توافقی بزرگ را با کشورهای همفکر خود حاصل کند تا بتواند تلاشهای آنها را همراستا کند.
اگرچه موانع موجود بر سر راه چنین اتحادی بسیار است، اما منافع آن بسیار عظیمتر خواهد بود.
به ویژه در حوزه استرانژیک فناوری، یک توافق بزرگ آمریکا با کشورهای همفکر میتواند در این حوزه به وسیله کسب منافع حاصل از همکاری نزدیک برای همه، به آمریکا کمک کند تاهمچنان سلطه خود را در حوزه فناوری حفظ کند.
(برای دسترسی به مقاله میتونید از وبسایت outline.com بهره ببرید. )
✅ @karkhone
حالا نوبته فراوان ترین ماده ی موجود در عالم هست
خلاصه مقاله فورچن درباره هیدروژن
| لینک مطلب در فورچون
هیدروژن سالهاست مثل یه هایپ در زمینههای مختلف مثلا اتومبیلهای هیدروژنی بعنوان رقیب سوختهای فسیلی بوده. حتی با هدف جهان پاکتر؛ و این زمینه جهان پاکتتر هست که دوباره داره به موضوع توجه میده.
دولتهای مختلف (آلمان، انگلیس، فرانسه ...) کلی
سرمایهگذاری در هیدروژن اعلام کردن، علاوه بر شرکتهای بزرگ مثل بیپی.
دید به هیدروژن اینه که خب فراوانترین عنصر در طبیعت هست و میتونه رقیب نفت و گاز در صنایعی مثل کشتی، فولاد و هواپیمایی بشه. اما نوع هیدروژن مهمه.
در حال حاضر حدود ۶٪ گاز تولیدی و ۲٪ ذغال سنگ تولیدی برای
تولید هیدروژن استفاده میشن (این خودش یعنی کلی آلودگی، بیش از آلودگی تولید شده در انگلیس و اندوزی با هم).
مهمترین بحث در مورد هیدروژن سبز هست که از تجدیدپذیرها تولید میشه و درنتیجه تقریبا آلودگیش صفره (تمیزه).
ولی راه طولانی داریم.
سرمایهگذاریها دارن از صفر شروع میکنن.
تجدیدپذیرها به تنهایی به جایی رسیدن که بدون سوبسید با فسیلی میتونن رقابت کنن. اما استفاده از تجدیدپذیرها برای تولید هیدروژن گرون میشه دوباره.
براساس گزارش بلومبرگ، هزینه هر بشکه نفت تقریبا ۰.۳۱ دلار/کیلوگرم هست درحالیکه هزینه هیدروژن سبز فعلا بین ۲.۵۰ تا ۴.۵۰ دلار/کیلوگرم
میشه.
پس بدون قیمت بالا برای آلایندگی (که همون میشه گفت جریمه تولید آلودگی هست) هیدروژن سبز هنوز به صرفه اقتصادی نیست و نیاز به حمایت داره.
تحلیلگران بانک آمریکا میگن قیمت هیدروژن سبز باید تا ۸۵٪ بیاد پایین تا رقابتی بشه؛ اونا برآورد میکنن تا ۲۰۳۰ این اتفاق میافته.
در سال ۲۰۱۹، فقط ۰.۵٪ از هیدروژن تولیدی سبز بوده.
در مورد بودجه تحقیق و توسعه هم در سال ۲۰۱۹، از ۲۰میلیارد دلار، فقط ۸۰۰میلیون برای هیدروژن بود (کمتر از نصف بودجه سوختهای فسیلی).
پس چرا اینقدر صحبت میشه در مورد هیدروژن؟
اول اینکه میتونه میزان آلایندگی صنایع بزرگ رو کم کنه (چون به
هیدروژن نیاز دارن و تولید هیدروژنی که الان داریم خیلی آلایندست و کاهش آلایندگی بیشتر از این در این صنایع خیلی سخته)، و مورد بعد اینکه میتونه مثل باتری، مثلا در روزهای بادی، مازاد باد بعنوان هیدروژن ذخیره بشه و بعدا ازش استفاده بشه.
برای رسیدن به کربن خنثی بودن، باید از هر تکنولوژی استفاده کنیم، مخصوصا در صنایعی که این کار سخته، و هیدروژن چنین موقعیتی رو به ما میده.
تازه مثل تکنولوژی گرفتن کربن، هیدروژن برای نفت و گاز هم خوبه، چرا که میشه با تغییراتی از زیرساختهای فعلی نفت و گاز برای هیدروژن استفاده کرد.
درسته که هیدروژن داره از جایی با سرمایهگذاری خیلی کم میاد، اما سرعت بالایی داره در حرکتش و در زمان مهمی هست. طبق گزارش آژانس بینالملی انرژی، تولید هیدروژن سبز بین سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۳۰ قراره ۶ برابر بشه؛ با درنظر گرفتن برنامههای کشورهایی که در ابتدا اشاره شد، هیدروژن میتونه مثل نفت و گاز بازار خودش رو داشته باشه.
با تخمین تحلیلگران بانک آمریکا، هیدروژن سبز میتونه سهم ۲۵٪ در تولید انرژی در جهان رو تا سال ۲۰۵۰ بدست بیاره.
✅ @karkhone
خلاصه مقاله فورچن درباره هیدروژن
| لینک مطلب در فورچون
هیدروژن سالهاست مثل یه هایپ در زمینههای مختلف مثلا اتومبیلهای هیدروژنی بعنوان رقیب سوختهای فسیلی بوده. حتی با هدف جهان پاکتر؛ و این زمینه جهان پاکتتر هست که دوباره داره به موضوع توجه میده.
دولتهای مختلف (آلمان، انگلیس، فرانسه ...) کلی
سرمایهگذاری در هیدروژن اعلام کردن، علاوه بر شرکتهای بزرگ مثل بیپی.
دید به هیدروژن اینه که خب فراوانترین عنصر در طبیعت هست و میتونه رقیب نفت و گاز در صنایعی مثل کشتی، فولاد و هواپیمایی بشه. اما نوع هیدروژن مهمه.
در حال حاضر حدود ۶٪ گاز تولیدی و ۲٪ ذغال سنگ تولیدی برای
تولید هیدروژن استفاده میشن (این خودش یعنی کلی آلودگی، بیش از آلودگی تولید شده در انگلیس و اندوزی با هم).
مهمترین بحث در مورد هیدروژن سبز هست که از تجدیدپذیرها تولید میشه و درنتیجه تقریبا آلودگیش صفره (تمیزه).
ولی راه طولانی داریم.
سرمایهگذاریها دارن از صفر شروع میکنن.
تجدیدپذیرها به تنهایی به جایی رسیدن که بدون سوبسید با فسیلی میتونن رقابت کنن. اما استفاده از تجدیدپذیرها برای تولید هیدروژن گرون میشه دوباره.
براساس گزارش بلومبرگ، هزینه هر بشکه نفت تقریبا ۰.۳۱ دلار/کیلوگرم هست درحالیکه هزینه هیدروژن سبز فعلا بین ۲.۵۰ تا ۴.۵۰ دلار/کیلوگرم
میشه.
پس بدون قیمت بالا برای آلایندگی (که همون میشه گفت جریمه تولید آلودگی هست) هیدروژن سبز هنوز به صرفه اقتصادی نیست و نیاز به حمایت داره.
تحلیلگران بانک آمریکا میگن قیمت هیدروژن سبز باید تا ۸۵٪ بیاد پایین تا رقابتی بشه؛ اونا برآورد میکنن تا ۲۰۳۰ این اتفاق میافته.
در سال ۲۰۱۹، فقط ۰.۵٪ از هیدروژن تولیدی سبز بوده.
در مورد بودجه تحقیق و توسعه هم در سال ۲۰۱۹، از ۲۰میلیارد دلار، فقط ۸۰۰میلیون برای هیدروژن بود (کمتر از نصف بودجه سوختهای فسیلی).
پس چرا اینقدر صحبت میشه در مورد هیدروژن؟
اول اینکه میتونه میزان آلایندگی صنایع بزرگ رو کم کنه (چون به
هیدروژن نیاز دارن و تولید هیدروژنی که الان داریم خیلی آلایندست و کاهش آلایندگی بیشتر از این در این صنایع خیلی سخته)، و مورد بعد اینکه میتونه مثل باتری، مثلا در روزهای بادی، مازاد باد بعنوان هیدروژن ذخیره بشه و بعدا ازش استفاده بشه.
برای رسیدن به کربن خنثی بودن، باید از هر تکنولوژی استفاده کنیم، مخصوصا در صنایعی که این کار سخته، و هیدروژن چنین موقعیتی رو به ما میده.
تازه مثل تکنولوژی گرفتن کربن، هیدروژن برای نفت و گاز هم خوبه، چرا که میشه با تغییراتی از زیرساختهای فعلی نفت و گاز برای هیدروژن استفاده کرد.
درسته که هیدروژن داره از جایی با سرمایهگذاری خیلی کم میاد، اما سرعت بالایی داره در حرکتش و در زمان مهمی هست. طبق گزارش آژانس بینالملی انرژی، تولید هیدروژن سبز بین سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۳۰ قراره ۶ برابر بشه؛ با درنظر گرفتن برنامههای کشورهایی که در ابتدا اشاره شد، هیدروژن میتونه مثل نفت و گاز بازار خودش رو داشته باشه.
با تخمین تحلیلگران بانک آمریکا، هیدروژن سبز میتونه سهم ۲۵٪ در تولید انرژی در جهان رو تا سال ۲۰۵۰ بدست بیاره.
✅ @karkhone
Fortune
The hydrogen economy: Hyped for years, the most abundant element in the universe is finally having its moment
It's pricy, fringe, and high-carbon—and it could present a huge opportunity.
Forwarded from IranServer | ایران سرور
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بلکفرایدیِ امسال تا بلو ماندی، چشم ازمون برندارین!👀
از ۷ آذر تا ۱۰ آذر قراره تاریخیترین تخفیفهای وبِ فارسی منتشر شه.😎
همین حالا نوتیفیکشن کانال رو فعال کنین و گوش به نوتیف بمونین، از ما گفتن!😉
🔹دامنه com فقط ۱۰۰۰ تومن
🔸و تا ۹۹٪ تخفیف، از بهترینهای وب فارسی:
-ایرانسرور
-پونیشا
-تسمینو
-دیما
-راکت
-زرین پال
-ژاکت
-سون لرن
-فرامحتوا
-نوین هاب
-وبسیما
-پشتیبان
اطلاعات بیشتر👇
https://ok2.com/Black-friday99
🔹🔸🔹
@IranServerCom
از ۷ آذر تا ۱۰ آذر قراره تاریخیترین تخفیفهای وبِ فارسی منتشر شه.😎
همین حالا نوتیفیکشن کانال رو فعال کنین و گوش به نوتیف بمونین، از ما گفتن!😉
🔹دامنه com فقط ۱۰۰۰ تومن
🔸و تا ۹۹٪ تخفیف، از بهترینهای وب فارسی:
-ایرانسرور
-پونیشا
-تسمینو
-دیما
-راکت
-زرین پال
-ژاکت
-سون لرن
-فرامحتوا
-نوین هاب
-وبسیما
-پشتیبان
اطلاعات بیشتر👇
https://ok2.com/Black-friday99
🔹🔸🔹
@IranServerCom
عاليزاد و «شكوپارس»؛ اولين كارخانه شكلات سازي در ايران
حسین عالیزاد در سال 1304 در تبریز و در یک خانواده بازاری به دنیا آمد، پدرش یکی از تجار به نام شهر بود. او که دو برادر و یک خواهر داشت از کودکی به خاطر شغل پدرش به بازار رفت تا علاوه بر کمک به پدر با زیر و بم کار نیز آشنا شود.
یکی از مهمترین گام ها در این جهت را در 16 سالگی برداشت زمانی که تصمیم گرفت کار و کاسبی خود را راه بیندازد و از تجارتخانه و حجره پدرش جدا شود. او به پدرش قول داد که روزی تاجر بزرگی خواهد شد؛ استقلال اگرچه برای حسین سخت بود اما تجربه های بسیاری را برایش به ارمغان آورد که بسیاری از آن ها زیربنایی برای ساختن سالهای بعدی زندگیاش شد.
عالیزاد به تهران آمد، او می خواست با برنامهریزی کارش را پیش ببرد و در اولین قدم برای این که حجم کار را محک بزند تصمیم گرفت با پول کمی که در دست داشت مقداری بادام بخرد و با بستهبندی آنها در وزن های مختلف و سپردنشان نزد قنادیها برای فروش، خود را به قنادیها معرفی کند و با آنها آشنا شود و در کنار این ها مهم تر از همه بتواند با آن ها ارتباط برقرار کند و اعتمادشان را به دست آورد و البته در این بین بازار را نیز بسنجد.
حسین عالیزاد نام شرکتش را براساس نام خانوادگی بازرگانی عالیزاد گذاشت و ابتدا یک اتاق و بعد اتاق دیگری اجاره کرد و با استخدام یک نفر تجارتش را قوی شروع کرد و هر روز هم بر حجم سفارشاتی که از سوی قنادی ها میگرفت افزوده و خیلی زود به چهره شناخته شده در بازار فروش لوازم و مواد اولیه قنادی تبدیل شد.
در کنار تامین تجهیزات قنادیها حضور در نمایشگاههای خارجی و بینالمللی چشم انداز روشنی را پیش روی عالیزاد باز کرد و او را به فکر این انداخت که خود دست به کار شود و کارخانه ای برای تولید شیرینی و شکلات های صنعتی احداث کند؛ تحولی که در دهه 40 برای او سالهای اوج را ساخت.
اگرچه که سرمایه چندانی نداشت اما مصمم بود که کار را از نقطهای شروع کند؛ ابتدا زمینی بین کرج و تهران خریداری کرد و بعد کم، کم برای خرید و نصب دستگاه ها و ماشین آلات اقدام کرد تا این که کارخانه شکومارس رسما در سال 1339 افتتاح شد. کارخانهای که نخستین کارخانه ساخت شکلات در ایران محسوب می شود.
فعاليت هاي صنعتي عليزاده بعد از انقلاب
با پیروزی انقلاب در سال ۱۳۵۷ کارخانه شکومارس در فهرست مصادره های دولتی قرار گرفت و حسین عالیزاد مجبور به واگذاری این کارخانه به دولت شد، اما روحیه خستگی ناپذیرش باعث شد که به فکر راه اندازی کارخانه ای جدید باشد و باردیگر از صفر شروع کند و نشان دهد که او صنعتگری است توانمند که روی پاهای خودش ایستاده و رشد کرده است.
او که سال ها به خارج از کشور رفت و آمد داشت و در نمایشگاه های متعدد شیرینی و شکلات و مواد غذایی شرکت کرده بود، ایده ای جدید در سر داشت و آن تولید آب میوه صنعتی در کشور بود؛ در این بین و در اولین گام با شرکتی دانمارکی که کنستانتره پرتقال تولید می کرد قرار داد بست و نمایندگی آن شرکت را گرفت و بعد زمین جدیدی در شهرک صنعتی کاوه خریداری کرد تا کار را از ابتدا شروع کند؛ البته او این بار نیز سرمایه چندانی نداشت و تقریبا بخش مهمی از دارایی اش را به دولت داده بود اما تجربه راه اندازی شرکت شکومارس دراوایل دهه ۴۰ به او یاد داده بود که او می تواند.
حسن عالیزاد شرکت جدیدش را در سال ۱۳۵۷ تحت عنوان عالیفرد تاسیس و بعد نخستین کارخانه تولید آبمیوه و کنستانتره را در کشور راه اندازی کرد. نخستین محصولات این کارخانه با نام های « سن کوئیک» و « سن تاپ» وارد بازار شد ولی بعد به دلیل خارجی بودن و تذکر وزارت ارشاد مجبور به تغییر آن شدند؛ نام انتخابی جدید آن ها « سن ایچ» بود که خیلی زود توانست جای خود را در بازار باز کند و مورد توجه قرار گیرد.
نکته مهم در این بین برای حسن عالیزاد کیفیت محصولاتش بود، موضوعی که از جوانی و زمان کار را بازار و تجارتخانه اش آموخته بود، او می دانست برای جذب مشتری کیفیت حرف اول را می زند. از نوع آوری های مهم حسین عالیزاد در صنعت آبمیوه می توان به استفاده بسته بندی های ویژه تتراپک و کامبی بلاک در کشور اشاره کرد که در کارخانجات او برای ماندگاری بیشتر آبمیوه و شربت ها مورد استفاده قرار گرفت.
✅ @karkhone
حسین عالیزاد در سال 1304 در تبریز و در یک خانواده بازاری به دنیا آمد، پدرش یکی از تجار به نام شهر بود. او که دو برادر و یک خواهر داشت از کودکی به خاطر شغل پدرش به بازار رفت تا علاوه بر کمک به پدر با زیر و بم کار نیز آشنا شود.
یکی از مهمترین گام ها در این جهت را در 16 سالگی برداشت زمانی که تصمیم گرفت کار و کاسبی خود را راه بیندازد و از تجارتخانه و حجره پدرش جدا شود. او به پدرش قول داد که روزی تاجر بزرگی خواهد شد؛ استقلال اگرچه برای حسین سخت بود اما تجربه های بسیاری را برایش به ارمغان آورد که بسیاری از آن ها زیربنایی برای ساختن سالهای بعدی زندگیاش شد.
عالیزاد به تهران آمد، او می خواست با برنامهریزی کارش را پیش ببرد و در اولین قدم برای این که حجم کار را محک بزند تصمیم گرفت با پول کمی که در دست داشت مقداری بادام بخرد و با بستهبندی آنها در وزن های مختلف و سپردنشان نزد قنادیها برای فروش، خود را به قنادیها معرفی کند و با آنها آشنا شود و در کنار این ها مهم تر از همه بتواند با آن ها ارتباط برقرار کند و اعتمادشان را به دست آورد و البته در این بین بازار را نیز بسنجد.
حسین عالیزاد نام شرکتش را براساس نام خانوادگی بازرگانی عالیزاد گذاشت و ابتدا یک اتاق و بعد اتاق دیگری اجاره کرد و با استخدام یک نفر تجارتش را قوی شروع کرد و هر روز هم بر حجم سفارشاتی که از سوی قنادی ها میگرفت افزوده و خیلی زود به چهره شناخته شده در بازار فروش لوازم و مواد اولیه قنادی تبدیل شد.
در کنار تامین تجهیزات قنادیها حضور در نمایشگاههای خارجی و بینالمللی چشم انداز روشنی را پیش روی عالیزاد باز کرد و او را به فکر این انداخت که خود دست به کار شود و کارخانه ای برای تولید شیرینی و شکلات های صنعتی احداث کند؛ تحولی که در دهه 40 برای او سالهای اوج را ساخت.
اگرچه که سرمایه چندانی نداشت اما مصمم بود که کار را از نقطهای شروع کند؛ ابتدا زمینی بین کرج و تهران خریداری کرد و بعد کم، کم برای خرید و نصب دستگاه ها و ماشین آلات اقدام کرد تا این که کارخانه شکومارس رسما در سال 1339 افتتاح شد. کارخانهای که نخستین کارخانه ساخت شکلات در ایران محسوب می شود.
فعاليت هاي صنعتي عليزاده بعد از انقلاب
با پیروزی انقلاب در سال ۱۳۵۷ کارخانه شکومارس در فهرست مصادره های دولتی قرار گرفت و حسین عالیزاد مجبور به واگذاری این کارخانه به دولت شد، اما روحیه خستگی ناپذیرش باعث شد که به فکر راه اندازی کارخانه ای جدید باشد و باردیگر از صفر شروع کند و نشان دهد که او صنعتگری است توانمند که روی پاهای خودش ایستاده و رشد کرده است.
او که سال ها به خارج از کشور رفت و آمد داشت و در نمایشگاه های متعدد شیرینی و شکلات و مواد غذایی شرکت کرده بود، ایده ای جدید در سر داشت و آن تولید آب میوه صنعتی در کشور بود؛ در این بین و در اولین گام با شرکتی دانمارکی که کنستانتره پرتقال تولید می کرد قرار داد بست و نمایندگی آن شرکت را گرفت و بعد زمین جدیدی در شهرک صنعتی کاوه خریداری کرد تا کار را از ابتدا شروع کند؛ البته او این بار نیز سرمایه چندانی نداشت و تقریبا بخش مهمی از دارایی اش را به دولت داده بود اما تجربه راه اندازی شرکت شکومارس دراوایل دهه ۴۰ به او یاد داده بود که او می تواند.
حسن عالیزاد شرکت جدیدش را در سال ۱۳۵۷ تحت عنوان عالیفرد تاسیس و بعد نخستین کارخانه تولید آبمیوه و کنستانتره را در کشور راه اندازی کرد. نخستین محصولات این کارخانه با نام های « سن کوئیک» و « سن تاپ» وارد بازار شد ولی بعد به دلیل خارجی بودن و تذکر وزارت ارشاد مجبور به تغییر آن شدند؛ نام انتخابی جدید آن ها « سن ایچ» بود که خیلی زود توانست جای خود را در بازار باز کند و مورد توجه قرار گیرد.
نکته مهم در این بین برای حسن عالیزاد کیفیت محصولاتش بود، موضوعی که از جوانی و زمان کار را بازار و تجارتخانه اش آموخته بود، او می دانست برای جذب مشتری کیفیت حرف اول را می زند. از نوع آوری های مهم حسین عالیزاد در صنعت آبمیوه می توان به استفاده بسته بندی های ویژه تتراپک و کامبی بلاک در کشور اشاره کرد که در کارخانجات او برای ماندگاری بیشتر آبمیوه و شربت ها مورد استفاده قرار گرفت.
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
👍1
گزارش استارتاپ ژنوم در حوزه اکوسیستم های برتر جهانی حوزه fintech
گزارش اکوسیستم جهانی Fintech توسعه یافته گزارش اکوسیستم استارتاپ جهانی Startup Genome و اولین قسمت از گزارش سالانه تخصصی است. در این گزارش
20 اکوسیستم برتر جهانی Fintech بر اساس پنج عامل موفقیت از جمله عملکرد ، استعداد ، بودجه ، تمرکز و Legacy رتبه بندی شده است.
لینک دسترسی به گزارش:
https://t.me/Karkhoone/1941
✅ @karkhone
گزارش اکوسیستم جهانی Fintech توسعه یافته گزارش اکوسیستم استارتاپ جهانی Startup Genome و اولین قسمت از گزارش سالانه تخصصی است. در این گزارش
20 اکوسیستم برتر جهانی Fintech بر اساس پنج عامل موفقیت از جمله عملکرد ، استعداد ، بودجه ، تمرکز و Legacy رتبه بندی شده است.
لینک دسترسی به گزارش:
https://t.me/Karkhoone/1941
✅ @karkhone
همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی / چه زیان ترا که من هم برسم به آرزویی
به کسی جمال خود را ننموده ای وبینم / همه جا به هر زبانی بود از تو گفتگویی
بشکست اگر دل من به فدای چشم مستت / سر خم می سلامت شکند اگر سبویی
همه موسم تفرج به چمن روند وصحرا / تو قدم به چشم من نه بنشین کنار جویی
✅ @karkhone
به کسی جمال خود را ننموده ای وبینم / همه جا به هر زبانی بود از تو گفتگویی
بشکست اگر دل من به فدای چشم مستت / سر خم می سلامت شکند اگر سبویی
همه موسم تفرج به چمن روند وصحرا / تو قدم به چشم من نه بنشین کنار جویی
✅ @karkhone
فناوری؛ فرزند کارآفرینی
| امیررضا عبدلی
فن آوری یک روح سرگردان نیست که بنا به قاعده یا تصادف، خود مسیر آیندهء رشد خود را انتخاب کند. تغییرات فن آوری حاصل تصمیمات کارآفرینان هستند. و از دریچۀ چشم کارآفرین، هر فن آوری جدید فقط به شرطی مقرون به صرفه و اقتصادی است که نیروی کار و فن آوری های مکمل آن در قیمتهای مناسب در دسترس باشند.
از طرفی کارگر قابلیت تطبیق دارد و مهارتهای لازم برای بقا و رشد در بازار کار را در محیط کار کسب می کند. و در اینجاست که شرایط نهادی مد نظر عجم اغلو خود را نشان میدهند. این مهارتها میتوانند سوء استفاده و تهدید بنگاه برای افزایش دستمزد و کاهش ساعات کار باشند و میتوانند آموختن و ارتقای مهارتهای شخصی باشند.
سیاستهای مورد ستایشی نظیر تعیین حداقل دستمزد کدام بستر نهادی را تقویت میکنند؟استقرار نهادهای حمایتی انگیزه های موثر و درونی بهبود مهارت را تضعیف میکند و سپس برای جبران این کاستی که در شرایط فاقد مداخله وجود نمیداشت، سیاستهای دیگری تجویز میکنیم.
مسامحتاً میپذیریم که برخی مهارتها عمومی اند در حالی که مشخص نیست برای مثال مهارتی چون برنامه نویسی در چند رشته فعالیت و برای کار با کدام فن آوری ها ضرورت حتمی دارد.
سؤال اصلی این است که اگر کارگری بداند با آموختن مهارتی خاص به درآمد بالاتری دست خواهد یافت و استعداد آن را نیز داشته باشد، آیا با صرفه جویی در رفاه فعلی هزینۀ آموزش خود را تأمین نمیکند؟ اگر در مورد افرادی پاسخ منفی باشد، باید پرسید چتر حمایتی دولت چگونه و چقدر ممکن است در ارتقای وضع شغلی چنین افراد کم انگیزه ای مؤثر باشد؟
در واقع آیا مسئله این نیست که ما دولت را موظف میکنیم تا با چتر حمایت آموزشی شرایط کسانی را ارتقا دهد که (به احتمال زیاد تحت تأثیر شرایط روانی ناشی از نهادهای حمایتی یا حتی به دلایل مربوط به رجحان) ارادۀ شخصی واقعی برای ارتقاء وضع فعلی خود ندارند؟
✅ @karkhone
| امیررضا عبدلی
فن آوری یک روح سرگردان نیست که بنا به قاعده یا تصادف، خود مسیر آیندهء رشد خود را انتخاب کند. تغییرات فن آوری حاصل تصمیمات کارآفرینان هستند. و از دریچۀ چشم کارآفرین، هر فن آوری جدید فقط به شرطی مقرون به صرفه و اقتصادی است که نیروی کار و فن آوری های مکمل آن در قیمتهای مناسب در دسترس باشند.
از طرفی کارگر قابلیت تطبیق دارد و مهارتهای لازم برای بقا و رشد در بازار کار را در محیط کار کسب می کند. و در اینجاست که شرایط نهادی مد نظر عجم اغلو خود را نشان میدهند. این مهارتها میتوانند سوء استفاده و تهدید بنگاه برای افزایش دستمزد و کاهش ساعات کار باشند و میتوانند آموختن و ارتقای مهارتهای شخصی باشند.
سیاستهای مورد ستایشی نظیر تعیین حداقل دستمزد کدام بستر نهادی را تقویت میکنند؟استقرار نهادهای حمایتی انگیزه های موثر و درونی بهبود مهارت را تضعیف میکند و سپس برای جبران این کاستی که در شرایط فاقد مداخله وجود نمیداشت، سیاستهای دیگری تجویز میکنیم.
مسامحتاً میپذیریم که برخی مهارتها عمومی اند در حالی که مشخص نیست برای مثال مهارتی چون برنامه نویسی در چند رشته فعالیت و برای کار با کدام فن آوری ها ضرورت حتمی دارد.
سؤال اصلی این است که اگر کارگری بداند با آموختن مهارتی خاص به درآمد بالاتری دست خواهد یافت و استعداد آن را نیز داشته باشد، آیا با صرفه جویی در رفاه فعلی هزینۀ آموزش خود را تأمین نمیکند؟ اگر در مورد افرادی پاسخ منفی باشد، باید پرسید چتر حمایتی دولت چگونه و چقدر ممکن است در ارتقای وضع شغلی چنین افراد کم انگیزه ای مؤثر باشد؟
در واقع آیا مسئله این نیست که ما دولت را موظف میکنیم تا با چتر حمایت آموزشی شرایط کسانی را ارتقا دهد که (به احتمال زیاد تحت تأثیر شرایط روانی ناشی از نهادهای حمایتی یا حتی به دلایل مربوط به رجحان) ارادۀ شخصی واقعی برای ارتقاء وضع فعلی خود ندارند؟
✅ @karkhone
شرکت امازون؛ یکی از بزرگترین فروشگاه های خرید انلاین در جهان، به لطف پاندمی کروناویروس رشد خارق العاده ای رو تجربه کرده و مجبور شده در طی 10 ماه یعنی از اول سال 2020 تا الان، بیش از 427 هزار کارگر جدید استخدام کنه! یعنی این شرکت تعداد کل کارگرانی که در سال 2017 داشته رو تنها در ده ماه به تعداد کارگرانش اضافه کرده!
این میزان از استخدام در طی این مدت کم توسط یک شرکت در تاریخ امریکا بی سابقه هست و مورد مشابهی که میشه براش پیدا کرد میزان استخدام در کلیه صنایع امریکا در دوران جنگ جهانی دوم هست!
سرعت استخدام های امازون در دوران کروناویروس به مرور شتاب بیشتری هم پیدا کرده و این شرکت بخش عظیمی از این استخدام هارو یعنی 350 هزار نفر رو از ماه ژوئیه امسال تا الان انجام داده، یعنی به طور میانگین امازون 2800 نفر در روز کارگر استخدام کرده!
مقیاس استخدام های امازون از چیزی که به نظر میاد هم بزرگتر هست چون این تعداد فقط شامل کارگران تمام وقت این شرکت از جمله کارگران انبار و مهندسان این شرکت هستن. دیگر کارگران این شرکت از جمله 100 هزار کارگر موقت و همچنین بیش از 500 هزار راننده تحویل بار چون قراردادی هستن، جزو این عدد حساب نشدن!
با این میزان از استخدام، کل کارگران این شرکت نسبت به سال گذشته 50 درصد افزایش پیدا کرده که مجموع کارگران این شرکت در جهان رو به 1.2 میلیون نفر میرسونه. اگر روند رشد کارگران امازون همینجور ادامه پیدا کنه این شرکت طی دو سال از تعداد کارگران شرکت والمارت؛ بزرگترین کارفرمای جهان با بیش از 2.2 میلیون کارگر، هم جلو میزنه.
Nytimes.com
✅ @karkhone
این میزان از استخدام در طی این مدت کم توسط یک شرکت در تاریخ امریکا بی سابقه هست و مورد مشابهی که میشه براش پیدا کرد میزان استخدام در کلیه صنایع امریکا در دوران جنگ جهانی دوم هست!
سرعت استخدام های امازون در دوران کروناویروس به مرور شتاب بیشتری هم پیدا کرده و این شرکت بخش عظیمی از این استخدام هارو یعنی 350 هزار نفر رو از ماه ژوئیه امسال تا الان انجام داده، یعنی به طور میانگین امازون 2800 نفر در روز کارگر استخدام کرده!
مقیاس استخدام های امازون از چیزی که به نظر میاد هم بزرگتر هست چون این تعداد فقط شامل کارگران تمام وقت این شرکت از جمله کارگران انبار و مهندسان این شرکت هستن. دیگر کارگران این شرکت از جمله 100 هزار کارگر موقت و همچنین بیش از 500 هزار راننده تحویل بار چون قراردادی هستن، جزو این عدد حساب نشدن!
با این میزان از استخدام، کل کارگران این شرکت نسبت به سال گذشته 50 درصد افزایش پیدا کرده که مجموع کارگران این شرکت در جهان رو به 1.2 میلیون نفر میرسونه. اگر روند رشد کارگران امازون همینجور ادامه پیدا کنه این شرکت طی دو سال از تعداد کارگران شرکت والمارت؛ بزرگترین کارفرمای جهان با بیش از 2.2 میلیون کارگر، هم جلو میزنه.
Nytimes.com
✅ @karkhone
Nytimes
Pushed by Pandemic, Amazon Goes on a Hiring Spree Without Equal
The company has added 427,300 employees in 10 months, bringing its global work force to more than 1.2 million.
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
كارخانه آزمايش طويله گوسفند شد ! حالا ببينيد محسن آزمایش اين كارخانه را با چه مشقتي تاسيس كرد در خبرها آمده بود كه كارخانه مشهور «آزمايش» در مرودشت شيراز كه زماني محبوب ترين برند لوازم خانگي ايران را توليد مي كرد به طويله گوسفند تبديل شده است. البته…
جوابیه روابط عمومی هولدینگ اقتصادی و خودکفایی آزادگان به مقاله کارخانه آزمایش طویله شد و انتشار این ادعا که سرنوشت برندهای معروف دیگر مانند مینو بهتر از شرکت آزمایش نیست
| روابط عمومی شرکت اقتصادی و خودکفایی آزادگان
در سال 1358 گروه صنعتی مینو متشکل از دو شرکت تولیدی، یک شرکت پخش و یک شرکت صادراتی به سازمان صنایع ملی واگذار شد. در سال 1380 همزمان با اجرای اصل 44 قانون اساسی و واگذاری شرکتها به بخش خصوصی، در قبال پرداخت ثمن معامله این شرکتها به هولدینگ اقتصادی و خودکفایی آزادگان واگذار شدند. هر چند در سالهایی که دولت اداره این شرکتها را برعهده داشت اوضاع مناسبی نداشتند و حتی به مرز زیاندهی رسیده بودند اما با تلاش و همت شبانه روزی صورت گرفته و اداره هوشمندانه این شرکتها امروزه نه تنها شرکتهای گروه صنعتی مینو زیانده نمی باشند، بلکه تعدادشان از چهار شرکت به بیست شرکت رسیده است و تمامی شرکتها سود ده می باشند بگونه ای که به گواه کارشناسان، مینو هم اینک بخاطر داشتن کارخانه آرد مستقل و سیلوهای ذخیره سازی گندم، کارخانه روغن و کارخانه تولید شکر و همچنین گسترش فعالیتهای تولیدی خود با راه اندازی شرکتهای صنایع غذایی مینو شرق در زاهدان و شرکت صنایع غذایی مینو فارس در شیراز و خریداری کشت و صنعت ماریان با برند چاشنی، جایگاه خود را بعنوان غول صنایع غذایی ایران تثبیت کرده است. در دهه 80 و پس از آنکه شرکت شوکوپارس بعنوان بزرگترین تولیدکننده شکلات ایران پس از واگذاری ناموفق به بخش خصوصی به تعطیلی کشیده شده بود، مالکیت آن توسط گروه صنعتی مینو خریداری و این برند مطرح را احیا کرد
با عنایت به سایت کدال(سامانه اطلاعرسانی ناشران) و بررسی صورتهای مالی شرکتهای گروه صنعتی مینو قابل مشاهده است که هولدینگ اقتصادی آزادگان بعنوان مالک گروه صنعتی مینو به آنچنان درجاتی در موفقیت صنعتی کشور رسیده است که یکی از شرکتهای فرعی زیرمجموعه به نام معین آزادگان در شش ماه اول امسال بیش از 10،007 میلیارد ریال سود شناسایی کرده است این درحالی است که شرکت صنعتی مینو با سود 433،2 میلیارد ریالی در شش ماه اول امسال بیش از 528 % افزایش سود نسبت به مدت مشابه سال گذشته و دو برابر کل سال مالی گذشته سود دهی داشته است.
همچنین شرکت قاسم ایران با شناسایی سود 1،705میلیارد ریالی در شش ماه اول امسال 200 درصد نسبت به شش ماه مشابه سال گذشته و 47درصد نسبت به سال مالی منتهی به 29/12/98 سود شناسایی کرده است و فرآیند سود ده بودن و رشد تصاعدی سود آنها نسبت به مدت مشابه سال گذشته در تمامی شرکتهای گروه صنعتی مینو کاملا مشهود و از طریق درگاه های رسمی اطلاع رسانی سازمان بورس اوراق بهادار همانند سامانه اطلاعرسانی ناشران کدال قابل بررسی و ردیابی می باشد.
در پایان لازم است این نکته را یادآور شویم که گروه صنعتی مینو در این سالهای سخت اقتصادی و پس از تهدید کمرشکن تحریم های بین المللی تصمیم گرفت در یک اقدام جهادی و ضربالعجلی در کمتر از دو سال زنجیره تامین مواد اولیه خود را برای تولید بیش از 400 محصول تکمیل کند و در همین راستا کارخانه قند فسا را با 250 هکتار عرصه و اعیان و مزارع در استان فارس خریداری کرد که ظرفیت تولید 7% از نیاز کل کشور به شکر را دارا می باشد و در همین راستا کارخانه روغن را در بهشهر مازندران خریداری کرد که نه تنها تمام نیاز داخلی شرکتهای تولیدی گروه صنعتی مینو به روغن را برطرف می کند، بلکه بخش قابل توجهی از نیاز مصرف خانوارها به روغن را نیز پاسخ می دهد. بی تردید راه اندازی مدرن ترین و بزرگترین واحد استحصال دانه کاکائو و قرار گرفتن گروه صنعتی مینو در ردیف سه شرکت تولید کننده پودر و کره کاکائو و اقدام ارزشمند این گروه در تلاش برای رسیدن به خودکفایی ملی در تامین نیاز مصرفی کشور به پودر و کره کاکائو را نیز نباید از ردیف موفقیتهای چشم گیر این گروه نادیده گرفت چرا که راه اندازی این واحد تولیدی در آبان ماه امسال توسط متخصصان فنی شرکت پارس مینو صورت گرفت، برگ زرینی در تاریخ صنعت این سرزمین می باشد.
گروه صنعتی مینو با داشتن معتبرترین برندهای صنایع غذایی ایران همانند ساقه طلایی، رنگارنگ، ترد، پتی بور،پفک نمکی مینو، تک تک، یام یام، شیک، وایت، پم پم، میکا و ... با بیست شرکت در اقصی نقاط ایران و داشتن بزرگترین شبکه پخش مویرگی ایران با بروزترین و کارآمدترین ناوگان حمل و نقل و بیش از 500 هزار مترمربع سوله در مراکز استانهای کشور، سهم قابل توجه ، تعیین کننده و انکارناپذیری در تامین نیاز مصرفی مردم ایران دارد و این راه را با همت و تلاش وصف ناپذیری ادامه خواهد داد.
(پینوشت: باید به فال نیک گرفت این رو که این اثرگزاری وجود داره و صدامون شنیده میشه. افضل به اون اینکه دوستان هم واکنش نشون میدن! )
✅ @karkhone
| روابط عمومی شرکت اقتصادی و خودکفایی آزادگان
در سال 1358 گروه صنعتی مینو متشکل از دو شرکت تولیدی، یک شرکت پخش و یک شرکت صادراتی به سازمان صنایع ملی واگذار شد. در سال 1380 همزمان با اجرای اصل 44 قانون اساسی و واگذاری شرکتها به بخش خصوصی، در قبال پرداخت ثمن معامله این شرکتها به هولدینگ اقتصادی و خودکفایی آزادگان واگذار شدند. هر چند در سالهایی که دولت اداره این شرکتها را برعهده داشت اوضاع مناسبی نداشتند و حتی به مرز زیاندهی رسیده بودند اما با تلاش و همت شبانه روزی صورت گرفته و اداره هوشمندانه این شرکتها امروزه نه تنها شرکتهای گروه صنعتی مینو زیانده نمی باشند، بلکه تعدادشان از چهار شرکت به بیست شرکت رسیده است و تمامی شرکتها سود ده می باشند بگونه ای که به گواه کارشناسان، مینو هم اینک بخاطر داشتن کارخانه آرد مستقل و سیلوهای ذخیره سازی گندم، کارخانه روغن و کارخانه تولید شکر و همچنین گسترش فعالیتهای تولیدی خود با راه اندازی شرکتهای صنایع غذایی مینو شرق در زاهدان و شرکت صنایع غذایی مینو فارس در شیراز و خریداری کشت و صنعت ماریان با برند چاشنی، جایگاه خود را بعنوان غول صنایع غذایی ایران تثبیت کرده است. در دهه 80 و پس از آنکه شرکت شوکوپارس بعنوان بزرگترین تولیدکننده شکلات ایران پس از واگذاری ناموفق به بخش خصوصی به تعطیلی کشیده شده بود، مالکیت آن توسط گروه صنعتی مینو خریداری و این برند مطرح را احیا کرد
با عنایت به سایت کدال(سامانه اطلاعرسانی ناشران) و بررسی صورتهای مالی شرکتهای گروه صنعتی مینو قابل مشاهده است که هولدینگ اقتصادی آزادگان بعنوان مالک گروه صنعتی مینو به آنچنان درجاتی در موفقیت صنعتی کشور رسیده است که یکی از شرکتهای فرعی زیرمجموعه به نام معین آزادگان در شش ماه اول امسال بیش از 10،007 میلیارد ریال سود شناسایی کرده است این درحالی است که شرکت صنعتی مینو با سود 433،2 میلیارد ریالی در شش ماه اول امسال بیش از 528 % افزایش سود نسبت به مدت مشابه سال گذشته و دو برابر کل سال مالی گذشته سود دهی داشته است.
همچنین شرکت قاسم ایران با شناسایی سود 1،705میلیارد ریالی در شش ماه اول امسال 200 درصد نسبت به شش ماه مشابه سال گذشته و 47درصد نسبت به سال مالی منتهی به 29/12/98 سود شناسایی کرده است و فرآیند سود ده بودن و رشد تصاعدی سود آنها نسبت به مدت مشابه سال گذشته در تمامی شرکتهای گروه صنعتی مینو کاملا مشهود و از طریق درگاه های رسمی اطلاع رسانی سازمان بورس اوراق بهادار همانند سامانه اطلاعرسانی ناشران کدال قابل بررسی و ردیابی می باشد.
در پایان لازم است این نکته را یادآور شویم که گروه صنعتی مینو در این سالهای سخت اقتصادی و پس از تهدید کمرشکن تحریم های بین المللی تصمیم گرفت در یک اقدام جهادی و ضربالعجلی در کمتر از دو سال زنجیره تامین مواد اولیه خود را برای تولید بیش از 400 محصول تکمیل کند و در همین راستا کارخانه قند فسا را با 250 هکتار عرصه و اعیان و مزارع در استان فارس خریداری کرد که ظرفیت تولید 7% از نیاز کل کشور به شکر را دارا می باشد و در همین راستا کارخانه روغن را در بهشهر مازندران خریداری کرد که نه تنها تمام نیاز داخلی شرکتهای تولیدی گروه صنعتی مینو به روغن را برطرف می کند، بلکه بخش قابل توجهی از نیاز مصرف خانوارها به روغن را نیز پاسخ می دهد. بی تردید راه اندازی مدرن ترین و بزرگترین واحد استحصال دانه کاکائو و قرار گرفتن گروه صنعتی مینو در ردیف سه شرکت تولید کننده پودر و کره کاکائو و اقدام ارزشمند این گروه در تلاش برای رسیدن به خودکفایی ملی در تامین نیاز مصرفی کشور به پودر و کره کاکائو را نیز نباید از ردیف موفقیتهای چشم گیر این گروه نادیده گرفت چرا که راه اندازی این واحد تولیدی در آبان ماه امسال توسط متخصصان فنی شرکت پارس مینو صورت گرفت، برگ زرینی در تاریخ صنعت این سرزمین می باشد.
گروه صنعتی مینو با داشتن معتبرترین برندهای صنایع غذایی ایران همانند ساقه طلایی، رنگارنگ، ترد، پتی بور،پفک نمکی مینو، تک تک، یام یام، شیک، وایت، پم پم، میکا و ... با بیست شرکت در اقصی نقاط ایران و داشتن بزرگترین شبکه پخش مویرگی ایران با بروزترین و کارآمدترین ناوگان حمل و نقل و بیش از 500 هزار مترمربع سوله در مراکز استانهای کشور، سهم قابل توجه ، تعیین کننده و انکارناپذیری در تامین نیاز مصرفی مردم ایران دارد و این راه را با همت و تلاش وصف ناپذیری ادامه خواهد داد.
(پینوشت: باید به فال نیک گرفت این رو که این اثرگزاری وجود داره و صدامون شنیده میشه. افضل به اون اینکه دوستان هم واکنش نشون میدن! )
✅ @karkhone
Telegram
Karkhoone | کارخونه
كارخانه آزمايش طويله گوسفند شد !
حالا ببينيد محسن آزمایش اين كارخانه را با چه مشقتي تاسيس كرد
در خبرها آمده بود كه كارخانه مشهور «آزمايش» در مرودشت شيراز كه زماني محبوب ترين برند لوازم خانگي ايران را توليد مي كرد به طويله گوسفند تبديل شده است. البته…
حالا ببينيد محسن آزمایش اين كارخانه را با چه مشقتي تاسيس كرد
در خبرها آمده بود كه كارخانه مشهور «آزمايش» در مرودشت شيراز كه زماني محبوب ترين برند لوازم خانگي ايران را توليد مي كرد به طويله گوسفند تبديل شده است. البته…
وب سایت Windows Central حالا جزییات بیشتری از پروژه مایکروسافت برای اجرای اپهای اندرویدی روی ویندوز 10 ارائه داده.
این پروژه که به صورت داخلی Project Latte نام داره، به طور اتوماتیک باعث نمیشه که کاربر بتونه اپ های اندرویدی یا فایل های APK اپ های اندرویدی رو روی ویندوز اجرا کنه. بلکه برنامه نویس ها باید اپ های اندرویدشون رو با تغییرات کمی در مایکروسافت استور اپلود و احتمالا اونهارو برای معماری x86 دوباره کمپایل کنن. به گفته این سایت این قابلیت روی لایه لینوکس ویندوز یعنی WSL اجرا میشه و احتمالا مایکروسافت یک لایه شبیه ساز هم بالای اون برای اندروید هم بسازه.
این قابلیت از گوگل پلی سرویس (GMS) پشتیبانی نمیکنه چون گوگل مجوز نصب اون رو فقط برای دستگاه های اندروید واقعی و همچنین Chrome OS میده. در نتیجه با وضعیتی بدتر از گوشی های هواوی طرف هستیم و اپ هایی که از GMS استفاده میکنن به طور عادی یا اجرا نمیشن یا بخش هایی از اونها از کار میافته. بنابراین برنامه نویس های این اپ ها باید قبل از اپلود اپ هاشون در مایکروسافت استور، قابلیت هایی که از GMS استفاده میکنن رو حذف کن یا اونهارو جایگزین کنن.
اما وجود لایه اجرای اپ های اندروید خودش قدم بزرگی هست و احتمالا هکرها و برنامه نویس های مختلف بتونن راهی پیدا کنن تا بشه اپ های اندروید رو خارج از مایکروسافت استور دانلود کرد و همچنین مشکل GMS رو به طریقی از جمله پکیج های متن باز GMS حل کرد.
همونجور که قبلا گفتیم، این قابلیت احتمالا در نیمه دوم سال 2021 در اپدیتی برای ویندوز 10 عرضه خواهد شد.
Windowscentral.com
✅ @karkhone
این پروژه که به صورت داخلی Project Latte نام داره، به طور اتوماتیک باعث نمیشه که کاربر بتونه اپ های اندرویدی یا فایل های APK اپ های اندرویدی رو روی ویندوز اجرا کنه. بلکه برنامه نویس ها باید اپ های اندرویدشون رو با تغییرات کمی در مایکروسافت استور اپلود و احتمالا اونهارو برای معماری x86 دوباره کمپایل کنن. به گفته این سایت این قابلیت روی لایه لینوکس ویندوز یعنی WSL اجرا میشه و احتمالا مایکروسافت یک لایه شبیه ساز هم بالای اون برای اندروید هم بسازه.
این قابلیت از گوگل پلی سرویس (GMS) پشتیبانی نمیکنه چون گوگل مجوز نصب اون رو فقط برای دستگاه های اندروید واقعی و همچنین Chrome OS میده. در نتیجه با وضعیتی بدتر از گوشی های هواوی طرف هستیم و اپ هایی که از GMS استفاده میکنن به طور عادی یا اجرا نمیشن یا بخش هایی از اونها از کار میافته. بنابراین برنامه نویس های این اپ ها باید قبل از اپلود اپ هاشون در مایکروسافت استور، قابلیت هایی که از GMS استفاده میکنن رو حذف کن یا اونهارو جایگزین کنن.
اما وجود لایه اجرای اپ های اندروید خودش قدم بزرگی هست و احتمالا هکرها و برنامه نویس های مختلف بتونن راهی پیدا کنن تا بشه اپ های اندروید رو خارج از مایکروسافت استور دانلود کرد و همچنین مشکل GMS رو به طریقی از جمله پکیج های متن باز GMS حل کرد.
همونجور که قبلا گفتیم، این قابلیت احتمالا در نیمه دوم سال 2021 در اپدیتی برای ویندوز 10 عرضه خواهد شد.
Windowscentral.com
✅ @karkhone
Windows Central
Microsoft’s ‘Project Latte’ aims to bring Android apps to Windows 10
Microsoft is working on a software solution that would allow app developers to bring their Android apps to Windows 10 with little to no code changes by packaging them as an MSIX and allowing developers to submit them to the Microsoft Store. The project is…
در تاریخ اقتصادی ایالات متحد، عنوانی به نام "عصر بانکداری آزاد" نقش بسته شده، که به ندرت در تاریخ اقتصاد سایر کشورهای توسعه یافته مشاهده میشه.
این عنوان اشاره به سالهای ۱۸۳۶ تا ۱۸۶۵ در ایالات متحد داره، که بانکداران کشور از نظارت دولت فدرال خارج شده بودند و و دولت های ایالتی مجوزهای بانکداری رو با سهولت بیشتری اعطا میکردند.
عنوان "بانکداری آزاد" به این معنا نبوده که دولتها هیچ مداخلهای در سیستم بانکی نمیکردند. طبعاً بانکداران با مقرراتی ضروری نظیر نسبت ذخایر فلز به اسکناس، الزام نگهداری اوراق قرضۀ ایالتی و.. روبرو بودند. اما سیستم بانکی آمریکا در این دوره با فاصلۀ زیادی آزادتر از سایر کشورهای صنعتی در غرب بوده؛ به قدری آزاد که پدیدهای به نام «پول خصوصی» در ایالات متحد پدیدار میشه. در این دوره بانکداران ملزم به خلق و نشر "پول ملّی" نبودند و میتونستند پول مخصوص خودشون رو منتشر کنند.
نه تنها بانکها، که کسبوکارهای دیگری نظیر شرکتهای بیمه و راهآهن هم پول خصوصی خودشون رو منتشر میکردند. (تصویر زیر نمونهای از پول خصوصیه که توسط کمپانی dlaware bridge منتشر شده بود)
در این دوره ۹۰ درصد از عرضۀ پول در ایالات متحد از اسکناسهای خصوصی بانکها تشکیل شده بود. تنوع بالای رنگ و اندازۀ پولهای خصوصی هم انگیزۀ جعل پول رو بالا برده بود و گفته شده که حدود یک سوم پولهای موجود در اقتصاد جعل شده بودند: این پولهای خصوصی برای خرید کالاها و خدمات مختلف در میان آحاد جامعه دست به دست میشدند، و هر شخصی که این پول رو در دست داشت، به لحاظ قانونی میتونست به بانک مراجعه و درخواست تبدیل پول به سکههای فلزی کنه.
مشکل از جایی شروع شد که برخی از بانکدارها به قدری فراتر از اندوختۀ طلا و نقرهشون پول خلق میکردند که توان تبدیل کردن پولهای خصوصی به فلزات گرانبها رو از دست میدادند.
برای حل این مشکل، راهکاری به ذهن بانکداران آمریکایی رسید؛ اونها تصمیم گرفتند بانکشون رو در مکانهایی برپا کنند که دور از دسترس مردم بود؛ به قدری دور که فقط حیواناتی مثل گربههای وحشی در اون مناطق پرسه میزدن.
هدفشون این بود که تا جایی که امکان داشت دارندگان پولهای بانکی رو از مراجعه به بانکها برای تبدیل پول به سکههای فلزی دلسرد کنند.
دیگه کمتر کسی توان و تمایلش رو داشت که راه درازی رو پیمایش کنه تا اسکناس بانکیشو به فلز تبدیل کنه. در چنین بستری، بانکدارها نگرانی کمتری دربارۀ کسری ذخایر فلز نسبت به اسکناسهای منتشرهشون داشتند، و با خاطر آسودهتری می تونستن پول خصوصی بیشتری خلق و سود بیشتری کسب کنند.
در همین دوره بود که این بانکها به "بانکهای گربهصفت" (Wildcat Banks) معروف شدند؛ علت این نام گذاری هم به این خاطر بود که این بانکدارها در محل زیست گربههای وحشی کسبوکارشونو برپا کرده بودند، و از طرف دیگه چنین عملی "گربهصفتی" این بانکدارها رو هم مشخص میکرد.
نمونهای از گربهصفتی این بانکهای آزاد رو در گزارشی از بازرسان دولتی میتونیم مشاهده کنیم. در این گزارش اومده که بانک Jackson در ایالت میشیگان، اسم سپردهگذارها رو با خودکار و رقم موجودی حساب بانکیشونو با مداد مینوشته تا به راحتی رقم رو دستکاری کنه. علاوه بر اون، این بانک با کسری ذخایر فلز مواجه بوده و برای فریب دادن بازرسان دولتی، سطح جعبههایی که در اون ذخایر فلز نگهداری میکرده رو با سکههای طلا و نقره پوشش می داده، اما درون جعبه محتویات دیگری به غیر از سکه (لیوان و میخ و..) قرار داده بود. در عصر بانکداری آزاد اگرچه دولتهای ایالتی مقرراتی برای کنترل سیستم بانکی معین کرده بودند، اما بانکدارها با ترفندهایی که ذکرش رفت (دستکاری ذخایر سکههای فلزی، دستکاری صورتهای حسابداری، برپایی بانک در مناطق دوردست و..) عملاً مقررات احتیاطی دولتها رو بلااثر میکردند. این اتفاقات در ایالت میشیگان رخ داده بود؛ اولین ایالتی که قانون بانکداری آزاد رو تصویب کرد، و اولین ایالتی هم بود که بساط بانکداری آزاد رو جمع کرد.
بنا به گزارش دادستانی کلّ میشیگان، دارندگان پولهای خصوصی، با کاهش ۶۰ درصدی ارزش اسمی پولشون روبرو شدند:
ناکامی تجربه بانکداری آزاد در ایالت میشیگان رو در گزارشی از بازرسان دولتی اون زمان هم می تونیم مشاهده کنیم. در این گزارش چنین ذکر شده که این قانون عملاً زمینهی آزمندی و نابکاری رو برای عدهای محدود فراهم کرده و به موتور محرکۀ کلاهبرداری تبدیل شده:
ادامه مطلب
✅ @karkhone
این عنوان اشاره به سالهای ۱۸۳۶ تا ۱۸۶۵ در ایالات متحد داره، که بانکداران کشور از نظارت دولت فدرال خارج شده بودند و و دولت های ایالتی مجوزهای بانکداری رو با سهولت بیشتری اعطا میکردند.
عنوان "بانکداری آزاد" به این معنا نبوده که دولتها هیچ مداخلهای در سیستم بانکی نمیکردند. طبعاً بانکداران با مقرراتی ضروری نظیر نسبت ذخایر فلز به اسکناس، الزام نگهداری اوراق قرضۀ ایالتی و.. روبرو بودند. اما سیستم بانکی آمریکا در این دوره با فاصلۀ زیادی آزادتر از سایر کشورهای صنعتی در غرب بوده؛ به قدری آزاد که پدیدهای به نام «پول خصوصی» در ایالات متحد پدیدار میشه. در این دوره بانکداران ملزم به خلق و نشر "پول ملّی" نبودند و میتونستند پول مخصوص خودشون رو منتشر کنند.
نه تنها بانکها، که کسبوکارهای دیگری نظیر شرکتهای بیمه و راهآهن هم پول خصوصی خودشون رو منتشر میکردند. (تصویر زیر نمونهای از پول خصوصیه که توسط کمپانی dlaware bridge منتشر شده بود)
در این دوره ۹۰ درصد از عرضۀ پول در ایالات متحد از اسکناسهای خصوصی بانکها تشکیل شده بود. تنوع بالای رنگ و اندازۀ پولهای خصوصی هم انگیزۀ جعل پول رو بالا برده بود و گفته شده که حدود یک سوم پولهای موجود در اقتصاد جعل شده بودند: این پولهای خصوصی برای خرید کالاها و خدمات مختلف در میان آحاد جامعه دست به دست میشدند، و هر شخصی که این پول رو در دست داشت، به لحاظ قانونی میتونست به بانک مراجعه و درخواست تبدیل پول به سکههای فلزی کنه.
مشکل از جایی شروع شد که برخی از بانکدارها به قدری فراتر از اندوختۀ طلا و نقرهشون پول خلق میکردند که توان تبدیل کردن پولهای خصوصی به فلزات گرانبها رو از دست میدادند.
برای حل این مشکل، راهکاری به ذهن بانکداران آمریکایی رسید؛ اونها تصمیم گرفتند بانکشون رو در مکانهایی برپا کنند که دور از دسترس مردم بود؛ به قدری دور که فقط حیواناتی مثل گربههای وحشی در اون مناطق پرسه میزدن.
هدفشون این بود که تا جایی که امکان داشت دارندگان پولهای بانکی رو از مراجعه به بانکها برای تبدیل پول به سکههای فلزی دلسرد کنند.
دیگه کمتر کسی توان و تمایلش رو داشت که راه درازی رو پیمایش کنه تا اسکناس بانکیشو به فلز تبدیل کنه. در چنین بستری، بانکدارها نگرانی کمتری دربارۀ کسری ذخایر فلز نسبت به اسکناسهای منتشرهشون داشتند، و با خاطر آسودهتری می تونستن پول خصوصی بیشتری خلق و سود بیشتری کسب کنند.
در همین دوره بود که این بانکها به "بانکهای گربهصفت" (Wildcat Banks) معروف شدند؛ علت این نام گذاری هم به این خاطر بود که این بانکدارها در محل زیست گربههای وحشی کسبوکارشونو برپا کرده بودند، و از طرف دیگه چنین عملی "گربهصفتی" این بانکدارها رو هم مشخص میکرد.
نمونهای از گربهصفتی این بانکهای آزاد رو در گزارشی از بازرسان دولتی میتونیم مشاهده کنیم. در این گزارش اومده که بانک Jackson در ایالت میشیگان، اسم سپردهگذارها رو با خودکار و رقم موجودی حساب بانکیشونو با مداد مینوشته تا به راحتی رقم رو دستکاری کنه. علاوه بر اون، این بانک با کسری ذخایر فلز مواجه بوده و برای فریب دادن بازرسان دولتی، سطح جعبههایی که در اون ذخایر فلز نگهداری میکرده رو با سکههای طلا و نقره پوشش می داده، اما درون جعبه محتویات دیگری به غیر از سکه (لیوان و میخ و..) قرار داده بود. در عصر بانکداری آزاد اگرچه دولتهای ایالتی مقرراتی برای کنترل سیستم بانکی معین کرده بودند، اما بانکدارها با ترفندهایی که ذکرش رفت (دستکاری ذخایر سکههای فلزی، دستکاری صورتهای حسابداری، برپایی بانک در مناطق دوردست و..) عملاً مقررات احتیاطی دولتها رو بلااثر میکردند. این اتفاقات در ایالت میشیگان رخ داده بود؛ اولین ایالتی که قانون بانکداری آزاد رو تصویب کرد، و اولین ایالتی هم بود که بساط بانکداری آزاد رو جمع کرد.
بنا به گزارش دادستانی کلّ میشیگان، دارندگان پولهای خصوصی، با کاهش ۶۰ درصدی ارزش اسمی پولشون روبرو شدند:
ناکامی تجربه بانکداری آزاد در ایالت میشیگان رو در گزارشی از بازرسان دولتی اون زمان هم می تونیم مشاهده کنیم. در این گزارش چنین ذکر شده که این قانون عملاً زمینهی آزمندی و نابکاری رو برای عدهای محدود فراهم کرده و به موتور محرکۀ کلاهبرداری تبدیل شده:
ادامه مطلب
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎