Karkhoone | کارخانه | کارخونه
7.29K subscribers
4.04K photos
472 videos
81 files
1.42K links
کارآفرینی به روایتی دیگر...


وبسایت:
Karkhoone.com

توییتر:
twitter.com/karkhoone

📌گروه تبلیغاتی عدد:
@ADD_ADDS

دالان ارتباطی:
@channel_kar
Download Telegram
اگر چشم و گوشتون باز نمیشه!

به همین سادگی:
شما بانک دارید، تصمیم به ساخت مال میگیرید، از بانکتون وام میگیرید، پروژه را شروع میکنید ، در میانه کار بدلیل بدهی مال تون را به بانکتون واگذار میکنید، حالا بانکتون میشه زیانده و ترازش بشدت به هم میریزه، مالتون را در مزایده از بانکتون میخرید به قیمت بالا ، بانکتون ترازهای مالی‌اش ترمیم میشه ، چندسال دیگه شما اقساط وام مال تون را نمیتونید به بانکتون بدید ، بانکتون مال را از شما بجای بدهی تون برمیداره...

✅ @karkhone
یک درس بزرگ از حملات سایبری اخیر

شرکت SolarWinds در وب سایت خود بخشی داشت که لیست مشتریانش را برای عموم به نمایش گذاشته بود. در این لیست بیش از 425 شرکت از لیست مشهور 500 شرکت برتر دنیا به انتخاب نشریه Fortune قرار داشتند. علاوه بر این، اسم سازمانهای نظامی (ازجمله پنتاگون) و دستگاه های دولتی آمریکا هم در لیست مشتریان این شرکت دیده میشد. همین موضوع باعث شده بود تا هکرها سرنخهای خوبی بدست آوردند و مطمئن شوند که طعمه را به درستی انتخاب کرده اند! SolarWinds بعد از رسوایی اخیر این لیست را از وب سایتش حذف کرد.

انتشار لیست مشتریان در وب سایت تولیدکنندگان و فروشندگان محصولات و نرم افزارها می تواند امنیت آنها را خدشه دار کند.
شایسته است مرکز افتا، همه شرکتهایی را که از این مرکز مجوز فعالیت گرفته اند از انتشار عمومی لیست مشتریان منع کند. کارفرماها نیز می توانند در قراردادهای خود با پیمانکاران بر عدم انتشار نام کارفرما در لیست مشتریان تاکید کنند.

✅ @karkhone
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
به زمین خوردن غول ها (راجع به شرکت توشیبا و احوال زار این روزهایش) *نگارش متن در تاریخ فوریه 2014 بوده است | این متن به قلم محمدرضا اسلامی در 5 بخش تنظیم شده است. (5/4) ترَک در شمشیر سامورایی طی سه یادداشت فوق در خصوص بحران در شرکت توشیبا ژاپن…
به زمین خوردن غول ها
(راجع به شرکت توشیبا و احوال زار این روزهایش)
*نگارش متن در تاریخ فوریه 2014 بوده است

| این متن به قلم محمدرضا اسلامی در 5 بخش تنظیم شده است. (5/5)

در یادداشت قبل به وضعیت شرکت سونی اشاره ای شده بود. این امر مدخلی خواهد بود که پس از بحث های توشیبا ، پاناسونیک و تویوتا، گفتگویی در خصوص وضعیت شرکت سونی داشته باشیم.
دوستانی تذکر دادند که وضعیت سونی در بازار تهران بسیار خوب و پررونق است و چطور گفته می شود که سونی دیگر در آن اوجِ سابق نیست؟ در پاسخ باید گفت، بحث آسیب های شدیدی که شرکت های ژاپنی دارند از شرکت های چینی متحمل می شوند را با دور زدن در بازار نمی شود حس کرد؛ باید گزارش‌های مالی این شرکت ها را مرور کرد و وارد جزئیات اعداد و ارقام شد.

فایل پی. دی. اف گزارش مالی 2013 سونی ، به اشتراک گذاشته می شود. در این گزارش توضیحاتی در خصوص تولیدات سونی در حوزه های:

"موبایل + دوربین عکاسی و فیلمبرداری + گیم (بازی) + تلویزیون + تجهیزات پزشکی"

ارایه شده است. در نوبت های بعد به جزئیات این گزارش ورود خواهیم کرد. اما فعلاً برای یک چشم انداز کلی، در اسلاید زیر وضعیت کلی سونی در 2012 و 2013 با هم مقایسه شده است (صفحه شش گزارش). در 2012 مجموعه تمام تلاشهای کارخانجات و مدیران نتوانست جلو ضرر دهی شرکت را بگیرد و در مجموع سونی 456 میلیارد ین ضرر داده است. یکسال بعد تلاشهای مدیران و کارکنان منجر به بهبود وضعیت در 2013 شد و این شرکت اندکی سود ده شد.

با این وجود، سود خالص سونی در 2013، (Net Income) ، بسیار ناچیز بوده است: فقط 43میلیارد ین.
[یعنی چیزی کمتر از "نیم میلیارد دلار" برای یک امپراطوری! با 125هزار کارمند]
به عنوان یک مقایسه ذهنی، می توان این عدد سود کمتر از نیم میلیارد دلار سونی را با اتهام حدود سه میلیارد دلاری بابک زنجانی مقایسه کرد.


باز برای یک مقایسه ذهنی دیگر، اگر این سود را با سود تویوتا مقایسه کنیم می بینیم کمتر از نیم میلیارد دلار سودِ سونی در برابر 22میلیارد دلار سود تویوتا ، عدد بسیار ناچیزی است. دلیلش این است که چینی ها (و حتی کره ای ها) هنوز نتوانسته اند نام درخشان تویوتا را (که در ذهن ها با کیفیت قرین شده) بشکنند و لذا تفاوتِ ماهوی در روندِ کامیابی و عدم کامیابی بین سونی (صنایع الکترونیک) و تویوتا (صنایع خودرو) شاهدیم. شاید اگر روزی وضعیتِ صنعت خودرو هم مثل صنایع الکترونیک شود، همین بلا بر سر تویوتا و هوندا نیز بیاید.

اما برگردیم به گزارش مالی سونی. با اینکه تلاشهای مدیران وضعیت خوبی را در 2013 نسبت به 2012 ایجاد کرده بود ولی اسلاید دوم در پایین نشان می دهد که این روَند حفظ نشد و مجدداً می بینیم که سال مالی 2017 نسبت به سال مالی 2016 ، سال ناموفقی برای سونی محسوب می شود: حدود 6% کاهش فروش.

در این باره بیشتر گفتگو خواهیم کرد.


پی نوشت: در گزارش مالی سال 2017 هر 112 ین، یک دلار در نظر گرفته شده است.

✅ @karkhone
نظر شهيد آوينى درباره فيلترينگ

| محمدرضا اسلامى

سيد مرتضى آوينى در آن سالها كه هنوز «ماهواره» وجود نداشت (و در جامعه بحث فيلترينگ/ممنوعيت "ويدئو" بود!)، در مقاله ‏اي زيبا و جذاب (و البته سينمايي و ديالوگ‏ مانند)، نظراتى ارائه داده است که در آن بحث هاى جدى درباره بى ثمر بودنِ «محدودسازى» دارد.

خواندن حرفهاي آن سال شهيد آوينى درباره "ماهواره" و شجاعت او در پيش بينى و نقد رفتار "فيلترينگ منشانه" اسباب تعجب و حيرت است. اينكه چطور حكايت همچنان باقى است؟

همان متن را امروز بخوانيم و بجاى كلمات "ماهواره" و "ويدئو"، بگذاريم "تلگرام" (يا هر گرام ديگرى) يا هر مظهرى از مظاهر مدرنيته و زندگى جديد.

از متن يادداشت آوينى :

« از تو مي‏پرسم: اگر چنين مي‏شُد که بتوان برنامه‏ هاي ماهواره ‏ها را با همين آنتن‏ هاي معمولي تلويزيون گرفت، ما چه مي‏گفتيم؟ آيا درست بود که بگوييم: خوب! تکليف ماهواره‏ ها را روشن کرديم؟... نه! »

« ما بايد بدانيم که در چه دنيايي زندگي مي‏کنيم و با توجه به اين واقعيتها، راه هايی براي حفظِ فرهنگ خودمان پيدا کنيم. با فرار کردن و انزوا گرفتن و ديوار به دور خود کشيدن که مسأله ما حل نمي‏شود. ما عادت کرده‏ ايم که براي دور ماندن از خطرات، اصل را بر پرهيز بگذاريم» (!)

« همين عکس العملي که اکنون در برابر "ويدئو" وجود دارد (*توجه: يادداشت در سال ١٣٧١ نوشته شده) پيش از اين در برابر راديو و بعد تلويزيون نيز وجود داشته است. اين مواجهه، توفيقی اجباری است که به انکشاف حقيقت دين مدد خواهد رسانيد و نه فقط مددرسانی، که اصلا در عالمی که حقايق به اضدادشان شناخته مي‏شوند، اين تنها راه ظهور و انکشاف حقيقتِ دين است.

حقيقت دين در جهاد رخ خواهد نمود نه در رهبانيت؛ و پناه گرفتن در پس ديوارها و صندوق‏خانه ‏ها (!) در مواجهه با دنياي جديد، نوعي رهبانيت است.»

«حكايتِ ما، حکايت آن پادشاه است که شازده کوچولو در ستارۀ اول ديد. پادشاه فرمان‏هاي عاقلانه‏ اى مي‏داد؛ چرا که علاقه‏ مند بود که فرمان‏ هايش اجرا شود. مثلا وقتي شازده کوچولو مي‏پرسيد: اجازه هست بنشينم؟ پادشاه مي‏گفت: به تو فرمان مي‏دهم که بنشيني! »

«مگر ما تنها ميراث‏ دارانِ اين دين هستيم؟ و يا مگر دين اسلام لاي پنبه و زَرورق حفظ شده است؟ (!) و تازه مگر اين ماهواره‏ ها راشيطان در مدار زمين نگه داشته است؟ (!)

دوست من! ضعف ماست که دشمن را قدرت‏مند جلوه مي‏دهد. ما تا آنجا بنيانِ کارمان را بر "گريختن" و "پناه گرفتن" گذاشته ‏ايم که از يک نوار ويدئو هم دشمني غول‏ پيکر براي خودمان تراشيده ‏ايم. مگر اين نوار بى زبان فقط در برابر فيلم‏هاي مبتذل حساسيت دارد » (؟!)

‎
مرتضى آوينى اگر امروز زنده بود و در يكى از اين روزهاى بهارى بر روى مين هاى فكّه از ميان ما نرفته بود، احتمالا يك كانال تلگرامى داشت و احتمالا در آن همچنان بر بى ثمر بودن ديوار كشيدن ها ، مى نوشت. احتمالا صداى مرتضى آوينى اگر زنده بود چندان شنيده نمى شد ، چه اگر نبود آن گونه ى رفتنش، اين گونه ى از زيستن اش را نمى شناختيم.

آنكه آن روز بر فيلترينگ ماهواره، آنگونه تاخت، امروز اگر بود بر فيلترينگ تلگرام و ديگر "گرام" ها چه مى گفت؟


منبع:کتاب رستاخیز جان صفحه ١١٣

پى نوشت:
مراد از فيلترينگ در اين يادداشت، محدودكردن است، يا همان كه آوينى مى گويد: ديوار كشيدن. يا آنكه گفته: تكليف را روشن كردن!
يا پرهيز.

✅ @karkhone
از اسماعیل بخشی و سلبریتی‌های نیشکر هفت‌ تپه "قهرمانِ خیرخواه" نسازیم!


| مرتضی کاظمی

۱. شرکت کشت‌وصنعت نیشکر هفت‌تپه از ابتدای تأسیس دولتی و قبل از خصوصی‌سازی سالها زیان‌ده بوده است. در ده‌ساله منتهی به عرضه و واگذاری، ارزش بازدهی این شرکت و ارزش ویژه دفتری آن منفی بوده؛ قبل از خصوصی‌سازی بدهی‌های این بنگاه به حدود ۵۰۰ میلیارد تومان رسیده و همچنین شرکت با زیان انباشتهٔ حدود ۳۵۰ میلیارد تومان مواجه بوده است.
۲. با چنین وصفی، هیأت واگذاری (شامل وزارای اقتصاد و دادگستری و روسای اتاق‌های بازرگانی و تعاون و همچنین دو نماینده مجلس و وزیر مربوطه در کنار رییس سازمان برنامه‌بودجه) تصمیم گرفته‌اند این شرکت به بخش خصوصی واگذار شود. سازمان خصوصی‌سازی برای واگذاری، روالی مشخص و مصوب داشته است. این شیوه، کامل و بی‌عیب نیست و می‌توانسته بسیار بهتر از این باشد اما قانونی است. طی ده‌سال، هفت مزایده برگزار شده و اطلاعیه‌هایی منتشر شده اما بعد از سال‌ها فقط و فقط یک متقاضی (یعنی آقایان اسدبیگی و شرکا) در این مزایده‌ها شرکت کرده‌اند.‌
۳. آیا کاری خلاف قانون انجام شده؟ ما صحبت‌های مسؤولین را شنیدیم و ادعاهای هر دو طرف را در رسانه‌ها مطالعه کردیم؛ به نظر من این خصوصی‌سازی مطابق با روال قانونی انجام شده است. کسانی که ادعا می‌کنند کاری غیرقانونی انجام شده سند و مدرکی برای ادعایشان ارائه نکرده و به‌ نظر می‌رسد فقط با گمانه‌زنی و اتهام‌زنی به تهییج و جوسازی بسنده می‌کنند.
۴. در پایان سال ۹۳ تعداد کارکنان در این شرکت حدود ۲۵۰۰ نفر بوده و همین تعداد در اطلاعیه‌ها و صورت‌های مالی منعکس شده است. خریداران خود را برای این تعداد (که احتمالاً بسیاری از همین تعداد، نیروی مازاد بوده‌اند) آماده کرده بودند اما بنا به گفتهٔ مسؤولین در زمانی که در حال هماهنگی و تنظیم قرارداد بوده‌اند (احتمالاً در مدت سه ماه) متأسفانه حدود دو هزار نفر به کارگران و کارکنان این بنگاه افزوده شده‌ است. این هجومِ نیروهای مازاد احتمالاً با فشار عوامل سیاسی و اجتماعی و توسط مدیران دولتی (قبل از خصوصی سازی) اتفاق افتاده و باعث شده ده‌ها میلیارد تومان به هزینه‌های این شرکت تحمیل شود.
۵. فکر می‌کنم آقایان اسدبیگی اگر با محاسبات دقیق و اطلاعات مناسب تصمیم می‌گرفتند از تحویل گرفتن این شرکت خودداری می‌کردند اما در هر حال، درست یا اشتباه، خریداران پس از ورود، صدها میلیارد تومان هزینه و ریسک این سرمایه‌گذاری را پذیرفته‌اند. آنگونه که من مطالعه کردم متوجه شدم قراردادی که با سازمان خصوصی‌سازی داشتند قانونی بوده و تا زمانی که به تعهدات خود عمل کرده باشند مالک و مدیر این شرکت بوده و هستند.
۶. حداقل حقی که مدیران و مالکان یک بنگاه اقتصادی دارند اخراج نیروی مازاد مطابق با قراردادهایشان است. این حق مدیر و مالکان بوده افرادی مثل آقای اسماعیل بخشی و هزاران کارگر مازاد از این شرکت کنار گذاشته شوند. شرکت نیشکر هفت‌تپه یک بنگاه "اقتصادی" است و هیچ گاه قرار نبوده یک "خیریه" باشد. لطفاً به کلمه "اقتصادی" دقت کنید. بنگاه اقتصادی یک خیریه یا سازمان برای حمایتهای اجتماعی نبوده و نیست. حتی اگر خیریه هم بوده مجاز و شایسته نبوده افرادی مثل آقای اسماعیل بخشی و حامیانش خود را به این بنگاه یا هر بنگاه دیگری تحمیل کند. ضمن همدلی با این کارگران عزیز؛ امیدوارم این عزیزان بتوانند ضمن حفظ عزت‌نفس به جای تحمیل و فشار در جستجوی شغلی مناسب باشند.
۷. آنگونه که در رسانه‌ها منعکس شده آقای بخشی و بعضی از کارگران علاقه‌مند هستند این شرکت را تحویل بگیرند. چه ایده‌ٔ پرریسک و خوبی! به نظرم لازم است شرکتی (سهامی یا تعاونی) تشکیل و این شرکت را تحویل بگیرند. برای اینکه پوست‌ در بازی داشته باشند لازم است سرمایه‌گذاری سنگینی در حد صدها میلیارد تومان انجام دهند و با فعالیت شبانه‌روزی این بنگاه را بعد از ده‌ها سال‌ زیاندهی به بنگاهی سودآور تبدیل کنند. چنین اتفاقی به نفع همه است. آقای بخشی به عنوان یک سلبریتی کارگری می‌تواند سوسیالیست‌ها، کمونیست‌ها و برابری‌طلب‌های ایران را به منظور سرمایه‌گذاری و مشارکت در حل مشکلاتی که سال‌هاست گریبانگیر یک شرکت دولتی بوده بسیج کند و تئوری‌های سوسیالیست‌های این مملکت را آزمون کند.
به نظرم فرصت خوبی است. بسیار خوشحال می‌شوم این فرصت تاریخی در اختیار این بزرگواران گذاشته شود تا پس‌اندازهایشان را از طریق خرید سهام در اختیار کارگران بگذارند و با سرمایه‌گذاری در این بنگاه اثبات کنند خطابه‌هایشان در حمایت از کارگران و عدالت‌‌طلبی فقط حرف نبوده است.

✅ @karkhone
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
مستند کوتاه شبکه Vice درباره رمزارزها

(مستند به زبان اصلی است و گفتگوها زیرنویس (زبان اصلی) شده است.)

✅ @karkhone
کلاس اقتصاد توسعه مهندس اصفیا

| بخشی از مصاحبه مدیرعامل وقت سازمان برنامه، دی ماه 1343

درآمد سرانه مردم روستاهای ما فعلا حدود ده هزار ریال در سال است و لازم است برنامه‌های عمرانی خود را بنحوی پیش بریم که تا بیست سال آینده این مبلغ به متجاوز از 20 هزار ریال یعنی دو برابر برسد.

در راه رسیدن به این هدف‌های عالی وظایف سنگینی هم بر دوش دولت و هم بر دوش مردم است. اولین و مهمترین اصل اقتصادی این است که برای آنکه بتوانیم در آینده بیشتر مصرف کنیم، (باید) بیشتر پس‌انداز و سرمایه‌گذاری نمائیم بعبارت دیگر بایستی مصرف فعلی را فدای مصرف بیشتر در آینده نمائیم.

طبیعی است که این فداکاری و گذشت از مصرف فعلی قدری گران است ولی باید توجه داشت که در راه رسیدن به هدف‌های عالی رشد اقتصادی این تنها راهی استکه می‌توان انتخاب کرد و این تنها راهی استکه کشورهای مترقی پیموده‌اند.
عامل اساسی محدودکننده برنامه‌های عمرانی ما اعتبار مالی بوده‌است.

البته برای تامین اعتبارات عمرانی یک راه بسیار ساده وجود دارد و آن انتشار اسکناس است ولی این آسانترین راه، بدترین را ممکن نیز هست. زیرا همانطور که میدانید جریان تورمی که بر اثر استفاده بی‌تناسب از اعتبار بانک مرکزی بوجود خواهد آمد اساس و شیرازه اقتصاد کشور را در هم خواهد ریخت.

بنابراین اگر دولت تصمیم گرفته که از طریق مالیاتها بر درآمد خود بیفزاید باید توجه نمود که هدف از آن جلب همکاری و فداکاری مردم در تامین هزینه‌های عمرانی است که نتایج آن متوجه خود مردم خواهد شد.

پ.ن: آیا پیش و پس از دهه چهل تا به امروز، مسئول اقتصادی دیگری سراغ دارید که مسائل اقتصادی را اینگونه برای مردم توضیح دهد؟
/ سیاست‌گذاری صنعتی

✅ @karkhone
مقاله‌ای از بانک جهانی در مرکز یک مناقشه

این گزارش فاینانشیال تایمز به مقاله‌ای اشاره میکند که که در آن محققین با استفاده از داده‌های بانک جهانی مسیر حرکت دآمدهای نفتی را بررسی و مشاهده کردند که بیشتر این پول‌ها به حساب‌های خارجی مقامات آن کشورها منتقل میشوند. همچنین، بررسی داده‌های 22 کشوری که بیش از همه از کمک‌های خارجی بهره میبرند نشان داد که در هر دوره سه ماهه‌ای که یک کشور کمک خارجی معادل 1% جی‌دی‌پی خود دریافت می‌نمود، پول منتقل شده به حساب‌های خارجی‌اش در کشورهایی که امکان فرار مالیاتی میدهند مانند سوئیس و لوکزامبورگ 3% رشد میکرد که به معنی نشت 7.5% کمک‌ها بود.

لینک به مقاله

✅ @karkhone
مناقصه تصفیه شیرابه پسماندهای اصفهان

|علیرضا بازارگان

همانطور که می‌دانید شیرابه‌ها به شدت آلوده هستند. منظور از شیرابه همان آب لجنی است که وقتی می‌خواهید زباله را به سر کوچه ببرید بعضی اوقات از کیسه چکه چکه می‌کند و بوی تعفن می‌دهد! این شیرابه‌ها نهایتا در محل پردازش پسماند در خارج از شهر تجمیع می‌شوند و یک مشکل بسیار جدی برای محیط زیست ایجاد می‌کنند.

اکنون شهرداری اصفهان فراخوانی داده است تا شرکت‌ها برای تصفیه شیرابه‌های این شهر دست به کار شوند. بنده چند ماه است که به عنوان مشاور سازمان مدیریت پسماند شهر اصفهان در حال نگارش اسناد فنی این منافصه بوده‌ام و از نزدیک مشاهده کرده‌ام که این سازمان چگونه تلاش دارد با یاری فن‌آوران عزیز، یکی از اولین شهرهای ایران شود که بر مشکل شیرابه غلبه می‌کند.

آگهی مناقصه برای علاقه‌مندان به پیوست تقدیم می‌گردد. به صورت خلاصه خدمتتان عرض میکنم که میزان COD شیرابه اصفهان حدود ۱۰۰ هزار میلیگرم بر لیتر و EC حدود ۶۵ زیمنس بر سانتیمتر میباشد. از طرفی مقادیر قابل قبول برای شیرابه تصفیه شده COD کمتر از ۶۹۰۰ میلیگرم بر لیتر و EC کمتر از ۳ زیمنس بر سانتیمتر خواهد بود.

✅ @karkhone
شراکت اقتصادی با چین؛ الگوی الجزائر

| سیاوش فلاح پور

الجزائر در سال‌های گذشته به طرز شگفت آوری موفق شده جایگاهی ویژه در چشم‌انداز تجارت بین‌المللی چین به دست آورد.
این موقعیت علاوه بر ایجاد منافع اقتصادی و عمرانی متعدد، عملا الجزائر را به بخشی مهم از پروژه جاده ابریشم BRI تبدیل کرده است.
نماد حضور چین در الجزائر پروژه مسجد اعظم است؛ بنایی خیره کننده با ۲۰۰ هزار متر مساحت/ظرفیت بیش از ۱۲۰ هزار نفر که بزرگ‌ترین مسجد آفریقا وسومین مسجد بزرگ جهان به شمار می‌آید.
ساخت این مسجد از سال ۲۰۱۲ توسط شرکت CSCEC چین، زیر نظر شرکت ملی الجزائر با ارزش ۱ میلیارد دلار آغاز شده.
بسیاری این پروژه را نماد تحول بزرگ در روابط دو کشور می‌دانند؛ تحولی که بر اساس آن می‌توان گفت الجزائر پایگاه آینده چین در آفریقا ومخصوصا حوزه غرب مدیترانه است.

یکی از نقاط بنیادین در این شراکت استراتژیک،ورود شرکت ساینوپک چین به بازار نفتی الجزائر و تعاملش با شرکت سوناتراک است.
ساینوپک در سال ۲۰۰۲ برای همکاری با سوناتراک در توسعه یکی از میادین نفتی الجزائر وارد همکاری شد؛ ارزش پروژه بیش از ۵۰۰ میلیون دلار بود که ۷۵ درصد آن را طرف چینی تامین کرد.
این نقطه آغازی برای توسعه برق آسای روابط دوجانبه طی یک دهه و نفوذ چشمگیر چین در اقتصاد الجزائر است.

چین طی این سال‌ها وارد حوزه مسکن در الجزائر شد.
همچنین اجرای پروژه‌های زیرساختی و عمرانی مانند توسعه خط آهن، ساخت بزرگراه، ساخت بندر شرشال (یکی از مهمترین بنادر الجزائر)، ساخت فرودگاه جدید پایتخت، ساخت استادیوم جدید وهران، ساخت بزرگ‌ترین زندان الجزائر از دیگر برنامه‌های چین بوده
علاوه بر این‌ها، همکاری دولت الجزائر و فضای اقتصادی مناسب، راه برای ورود تدریجی
چینی‌ها به حوزه معدن، تولید سیمان و ساخت قطعات در الجزائر هموار کرده.

الجزائر اصلی‌ترین مقصد چینی‌ها در آفریقا هم هست و مطابق آمار، بیش از ۷۰ هزار شهروند چینی(عمدتا نیروی کار) در این کشور حضور دارند
اما بخش دیگر روابط که بسیار مهم است و کمتر از آن سخنی گفته می‌شود، روابط نظامی و در واقع خریدهای تسلیحاتی است.
الجزائر بزرگ‌ترین خریدار تسلیحات چینی در آفریقا و سومین خریدار در سطح جهان است.
خریدهای نظامی الجزائر شامل لیست طولانی است که آخرینش، نسل سوم موشک‌های ضد زره HJ-12 است.
(پیش از عبور از حوزه نظامی توجه داشته باشیم که خریدهای تسلیحاتی الجزائر از روسیه نیز سیر صعودیِ پر رنگی داشته)

الجزائر صاحب طولانی‌ترین ساحل در غرب مدیترانه است که شامل منطقه ویژه اقتصادی و البته بندر حمدانیه می‌شود؛این بندر نقشی استراتژیک در پروژه جاده ابریشم چین خواهد داشت.
دولت الجزائر در سال ۲۰۱۶ موفق شد بیش از ۶ میلیارد دلار سرمایه از بانک‌های چین برای توسعه این بندر جذب کند.

بدون شک مجموعه این تحولات، نگرانی و حتی واکنش منفی غرب (مخصوصا فرانسه و در درجه دوم آمریکا) را به دنبال داشته
پارلمان فرانسه و نمایندگان این کشور در اتحادیه اروپا...
تا کنون چندین بار رسما از امتیازات اقتصادی دولت الجزائر برای چین ابراز نارضایتی کرده و آن را نوعی بی احترامی توصیف کرده‌اند.
این نگرانی‌ها مخصوصا بعد از تصمیم دولت الجزائر برای ممنوعیت واردات بیش از ۸۰۰ کالای اروپایی تشدید شد؛ این بازار عمدتا در اختیار کالاهای چینی قرار گرفت.
باید توجه داشت که عبور الجزائر از فرانسه برای توسعه روابط اقتصادی با چین، هرگز رخداد آسانی نبوده.
فرانسه تا پیش از ۲۰۱۳ بزرگ‌ترین شریک اقتصادی(حجم مبادله سالانه ۸ میلیارد یورو) و اصلی‌ترین سرمایه‌گذار خارجی در الجزائر بود
فرانسه بیش از ۴۵۰ شرکت و موسسه اقتصادی در الجزائر دارد.
این شرکت‌ها عمدتا در حوزه‌ دارو،حمل و نقل،صنایع خودرو و.. فعالیت دارند ومجموعا بیش از ۱۴۰ هزار شغل تامین کرده‌اند.
با این حال اما چشم انداز رهبران الجزائر، عبور از اروپا برای شراکت استراتژیک با قدرت‌های شرقی و مشخصا چین است
شراکتی که می‌تواند یک نقطه عطف در تاریخ الجزائر باشد.

لینک‌هایی برای اطلاعات و جزئیات بیشتر از روابط اقتصادی دو کشور، سرمایه‌گذاری‌های چین در الجزائر
https://t.co/hgg2dvFIXt?amp=1

https://t.co/YvPNa1D4Pz?amp=1

https://t.co/K66uyifEZt?amp=1


✅ @karkhone
درباره افسانه کارآفرینی
| برزین جعفرتاش

در این سال‌ها خیلی درباره برکات و معجزات کارآفرینی شنیدیم. ولی آیا واقعا کارآفرینی بیشتر باعث توسعه بیشتر می‌شود؟ برای پاسخ به این سوال نگاهی به آمار و ارقام کنیم. نرخ خوداشتغالی در کشورهای فقیر 30-50 درصد است، در حالی که این نرخ برای کشورهای توسعه‌یافته 12.8 درصد است. نرخ خوداشتغالی در کشور بنگلادش 75.4% و در بنین 88.7% است در حالی که در نروژ تنها 6.7% و در آمریکا 7.5% خوداشتغال هستند!

به عبارت دیگر، فرآیند توسعه تا حد زیادی به معنی ظهور سازمان‌های متوسط و بزرگ با محوریت تقسیم کار و تخصصی‌شدن امور است نه تعدد کارآفرینان!
/سیاست‌گذاری صنعتی

✅ @karkhone
وادی سیلیکون

در سرزمین اسرائیل، منطقه‌ای وجود داره به نام سیلیکون وادی؛ یک نسخۀ خاورمیانه‌ای از "سیلیکون ولی" آمریکایی‌ها، که کانون کمپانی‌های فوق تکنولوژیک و نوآوری‌های تکنولوژیکه.

در میان کشورهای توسعه یافته کمتر اقتصادی وجود داره که "سیلیکون ولی" داشته باشه.
بسیاری از این کشورها در حسرت یک سیلیکون ولی هستند، چراکه سیلیکون ولی‌ها بر ظرفیت‌های تولیدی یک جامعه اضافه میکنند، رشد بهره‌وری اقتصاد رو بالا می‌برند، ثروت جوامع رو افزایش میدهند، و مهم‌تر اینکه توانمندی‌هایی به دولت‌ها می‌بخشند تا تودۀ مردم رو در این رفاه و ثروت حاصله تسهیم کنند.
اسرائیل از اقتصادهای انگشت‌شماریه که به واسطه‌ی وادی سیلیکون به این توانمندی‌ها دست پیدا کرده.

وادی سیلیکون اسرائیل کمابیش ماجرایی مشابه درۀ سیلیکون آمریکایی‌ها داره؛ هر دوی اونها تصورات رایجی که از نوآفرینی و نوآفرینان در ذهنمون نقش بسته رو بر هم می زنه
تاریخچه وادی سیلیکون همانند تاریخچه درۀ سیلکون به ما یادآوری میکنه که پیشرفتهای تکنولوژیک همواره ثمرۀ همکاری بخش عمومی و خصوصیه.

درباره وادی سیلیکون افرادی زیادی مطالعات بسیاری انجام دادند، نظیر Erez Maggor . سعی میکنیم به نکات مهم مطالعاتش اشاره‌ای داشته باشیم:
ماجرای حرکت اسراییل به سمت صنایع high tech از میانه‌های دهۀ ۷۰ میلادی شروع شد؛ دوره‌ای که اقتصاد اسرائیل با رکود روبرو شد، صادراتش وابستگی زیادی به صنایع سنتی نظیر نساجی داشت و از همین منظر آسیب‌پذیری زیادی پیدا کرده بود. مزیت پیشین رقابتی‌ش در صنایع سنتی هم در حال کمرنگ شدن بود.
در چنین شرایطی، سیاستگذاران به این نتیجه می رسند که باید از صنایع سنتی به سمت پلکان‌های فوقانی توسعه (های تک) حرکت کنیم.

مسئولیت این کار به سازمان نوآوری اسرائیل سپرده شد؛ سازمانی که با یارانه‌های میلیارد دلاری پژوهش و توسعۀ تکنولوژی، اسرائیل رو به سمت پلکان "های تِک" بالا کشوند.
این سازمان حتی به شرکت های خارجی (نظیر نشنال سِمی‌کنداکتر آمریکا) یارانه پرداخت می کرد تا در اسرائیل مراکز پژوهش و توسعه برپا کنند، وارد سرمایه‌گذاری مشترک با بنگاه‌های های تِک اسرائیلی بشن و از این راه تکنولوژی، دانش مدیریتی، دانش طراحی محصول و.. رو به بنگاه‌های بومی منتقل کنند.
کمپانی‌های تکنولوژیک برتری نظیر Given Imaging (مبتکر کپسول‌های آندوسکوپی)، Radvision و.. مرهون یارانه‌های پژوهش و توسعۀ سازمان نوآوری اسرائیل هستند.

طبعاً سازمان هم در قبال حمایت‌هاش شرکت‌ها رو ملزم می کرد که عملیات کسب‌وکارشون رو به خارج از کشور برون‌سپاری نکنند.
این موضوع برخلاف رویۀ ایالات متحد بود، که شرکت‌های تکنولوژیکی که به یاری سرمایه‌گذاری‌ها و یارانه‌های پژوهش و توسعۀ دولتی پرورش پیدا کردند، دست آخر با برون‌سپاری عملیات کسب‌وکارشون به آسیا، اشتغال باکیفیت کارخانه‌ای رو در آمریکا از بین بردند.

اما دولت اسرائیل شدیداً این مسئله رو کنترل کرد.

در اون زمان صنعت سرمایۀ خطرپذیر (venture capital، نهاد تأمین مالی کسب‌وکارهای نوآفرین) در اسرائیل صنعت نوزادی بود و نمی تونست نقش مؤثری در تأمین مالی صنعت های تِک ایفا کنه. به همین خاطر سازمان نوآوری اسرائیل این خلأ رو پر کرد.

اما حتی زمانی که صنعت سرمایۀ خطرپذیر پا به عرصۀ ظهور گذاشت، تنها بر موجی سوار شد که سازمان نوآوری اسرائیل پیش‌تر آفریده بود.

یکی از فعالان سرمایۀ خطرپذیر به نام Chemi Peres در پارلمان اسرائیل اذعان داشت که این صنعت چندان حوصله توسعۀ تکنولوژی رو نداره و به دنبال بازده کوتاه‌مدته:
صندوق‌های سرمایۀ خطرپذیر در یک بازۀ کوتاه زمانی (۳ تا ۷ سال) فعالیت دارند، و در همین بازۀ کوتاه به دنبال بازده بالا برای سرمایه‌گذاران‌شون هستند. این مدل کسب‌وکار، سرمایۀ صنعت رو از کسب‌وکارهای نوآفرینی که در طولانی‌مدت به بازدهی می‌رسند یا چشم‌انداز تجاری مبهمی دارند دور می کنه.
همونطور که Peres هم اشاره کرده، اونها بر بیزینس‌هایی تمرکز می کنن که تولید بازاری‌ای در چنته دارند و در شرف نفوذ در بازارها هستند؛ گزینه‌های دیگه بازده بالای کوتاه‌مدتی براشون نداره.

دولت اسرائیل با آگاهی از این معضل بود که تأمین مالی صنعت های‌تِک رو برای چندین دهه برعهده گرفت.
لازم به ذکره که توسعۀ صنعت سرمایۀ خطرپذیر اسرائیل هم مشابه سایر کسب‌وکارهای نوآفرین کشور، مرهون حمایت‌های دولت بوده.

در اسرائیل یک صندوق سرمایۀ خطرپذیر دولتی به نام yozma (یک عبارت عبری، به معنای نوآوری) وجود داره که در آغاز راه وجوه بزرگی به صنعت سرمایۀ خطرپذیر خصوصی تزریق میکرد.
در آخر هم باید به زیرساخت‌های کم‌نظیر تکنولوژیک اسرائیل، که مهندسان، تکنسین‌ها و دانشمندان کارآزموده هستند اشاره کنیم، که به واسطۀ سرمایه‌گذاری‌های گستردۀ دولت اسرائیل فرصت پرورش پیدا کردند، و به نیروی محرکۀ نوآفرینی در صنعت high tech اسرائیل تبدیل شدند.

✅ @karkhone
گزارش رقابت پذیری جهانی ۲۰۲۰

Global Competitiveness Report Special Edition 2020: How Countries are Performing on the Road to Recovery

مجمع جهانی اقتصاد، هر ساله گزارشی را تحت عنوان «رقابت‌پذیری جهانی» منتشر و جایگاه کشورها را به لحاظ شاخص رقابت‌پذیری مشخص می‌کند. با این وجود، در سال ۲۰۲۰ به دلیل شرایط بحرانی موجود، این رتبه‏‌بندی متوقف شد و در مقابل، نسخه اختصاصی این گزارش به شرح اولویت‌‏های بهبود و احیا و در نظر گرفتن عناصر سازنده تحول سیستم‌های اقتصادی از جمله بهره‌وری و جامعه اختصاص یافت.

هدف از ارائه گزارش ویژه ۲۰۲۰، پرداختن به این موضوع است که کشورها چگونه می‌توانند تمرکز خود را بر برگشت به مسیر رشد ضمن توجه به بهبود آن، گسترش دهند.

پیشنهادها و چهارچوب‌های زمانی در این گزارش، در چهار حوزه عملیاتی دسته‌بندی می‌شوند: ۱) احیا و تحول محیط توانمندسازی ۲) احیا و تحول سرمایه انسانی ، ۳) احیا و تحول بازارها و ۴) احیا و تحول اکوسیستم نوآوری.

طی بحران اخیر، در برخی زمینه‌ها، پیشرفت متوقف و یا به طور قابل توجهی کند شده است؛ این در حالی است که در سایر زمینه‌ها بهبود چشمگیری نسبت به روندهای قبلی وجود داشته است.

۵ حوزه نخست که بیشترین حرکت رو به پایین و نزولی را در اقتصادهای پیشرفته تجربه کردند، رقابت در خدمات شبکه‌ای، خدمات خرده‌فروشی، خدمات حرفه‌ای، همکاری بین بنگاه‌ها و سهولت یافتن کارکنان ماهر است. این در حالی است که در اقتصادهای نوظهور این حوزه‌ها شامل هزینه‌های کسب و کار در رابطه با جرم و خشونت، استقلال قضایی، جرایم سازمان یافته، میزان انحصار در بازار و اعتماد عمومی به سیاستمداران بوده است.

۵ زمینه‌ای که بیشترین حرکت رو به بالا و صعودی را طی کرده، در هر دو اقتصادهای پیشرفته و نوظهور شامل ۳ مورد مشترک؛ پاسخ دولت به تغییر، همکاری در درون یک بنگاه و در دسترس بودن سرمایه خطرپذیر است که در مورد سلامت بانک‌ها و حمایت از شبکه تامین اجتماعی مختص اقتصادهای پیشرفته و در مورد کارایی خدمات آموزشی و ظرفیت جذب استعداد مرتبط با اقتصادهای نوظهور است.

نظرسنجی انجام شده همچنین به تشخیص برخی از ویژگیهای مشترکی که کشورها بهتر بتوانند اثر همه گیری بر اقتصاد و مردم خود را مدیریت کنند، کمک کرد.

براساس ارزیابی نظرات رهبران کسب و کار، الف) دیجیتالی‌سازی اقتصاد و مهارت‌های دیجیتالی ب) شبکه‌های تامین اجتماعی و سلامت مالی ج) حکمرانی و برنامه‌ریزی د) سیستم سلامت و ظرفیت تحقیقات در میزان مقاومت پذیری کشورها در برابر بحران سلامت نقش داشته است.


✅ @karkhone
تو یه تحقیق اومدن تخمین زدن اگه قرار باشه برنامه دولت‌ها برای خارج کردن خودروهای بنزینی از بازار و برقی شدن ‌شون طبق چیزی که وعده داده شده پیش بره، تا ۳۰ سال بعد چقدر از عناصر مورد نیاز باتری‌ها لازم خواهیم داشت. و اعداد بدست اومده هولناکند. در هر سه نوع متداول باتری لیتیومی، به نزدیک ۲۰ میلیون تن لیتیوم نیاز خواهیم داشت که اندازه کل ذخایره بولیویه که با اختلاف بزرگترین ذخایر جهان رو داره! در مورد نیکل، به حدود ۱۰۰ میلیون تن نیازه! کل منابع جهان ۳۰۰ میلیون تنه، که حداکثر ۹۰ میلیون تنش رو میشه فعلا استخراج کرد!
تازه قرار نیست در سال ۲۰۵۰ صد در صد ماشین‌های توی جاده‌های همه کشورها برقی شده باشند.
برای بعد از ۲۰۵۰ دو راه باقی میمونه:
۱- استخراج عناصر از سیاره‌ها و سیارک‌ها
۲- ممنوع کردن تردد با خودرو و حتی مالکیتش

کاملا مشخصه کدوم گزینه اجرا خواهد شد.

(علت اظهار نظر های حضرت مسیح درخصوص حاکمیت بولیوی براتون هویدا شد؟! )

✅ @karkhone
بازارهای منطقه ؛ افسانه El Dorado یا موقعیت تجاری؟


تمایل به دستیابی به موقعیت و ثروت در همه اعصار، و در تمام جوامع بشری وجود داشته است. اوراق تاریخ شاهد جنگ ها، صلح ها و همکاری های بسیار بوده و حتی افسانه های بسیاری هم در خصوص موقعیت ها، ذخایر ، شهرها و یا حتی سرزمین های مملو از طلا و ثروت بوده و هست. در قرن ۱۶ و ۱۷ میلادی، اروپائیان بسیاری باور داشتند که در ورای دریاها، مکانی است مملو از ثروت‌های عظیم که El Dorado نام دارد. در جست‌وجوی El Dorado و برای تصاحب ثروت هنگفت آن زندگی‌های بی‌شماری از بین رفت و امیدهای بسیاری نقش بر آب شد، اما آن مکان و آن ثروت افسانه ای هرگز پیدا نشده است. البته همیشه کسانی هستند که از این شوق افراد در این مسیر بیشترین بهره برداری را برای منافع خود می کنند.

اگر چه El Dorado افسانه ای بیش نیست، اما این اصطلاح هر گاه که گروهی و یا اشخاصی بدون برنامه قدم در راهی به منظور کسب موقعیت و ثروت می گذارند به کار برده می شود. لذا با توجه به زمزمه های وقوع گشایش هایی در عرصه بین المللی و همچنین وعده هایی در خصوص مشارکت در روند توسعه کشورهای همسایه از جمله جمهوری آذربایجان، تحرکات فعالین اقتصادی اعم از شرکتهای خارجی، و شرکت های ایرانی کاملا قابل مشاهده است. در این خصوص توجه به دو
موضوع اهمیت دارد :

1- در روند همکاری های فراملی و به منظور به حداقل رساندن ریسک های حقوقی و اقتصادی، ضروری است شرکت ها و بانک ها قبل از هرگونه ایجاد تعهد و یا مشارکت با همتایان خارجی خود اقدام به انجام تحقیقات و بررسی و شناسایی مشتریان و شرکای تجاری خود با استفاده از روندهایی تحت عنوان Due Diligence(DD) نمایند. در روند DD که با توجه به مخاطب، شامل مراحل مختلف است شرکت ها ضمن بررسی جزئیات سوابق، فعالیت، منابع، اعتبار و توان اقتصادی و مالکیت هر شرکت در نهایت اقدام به سرمایه گذاری، مشارکت و یا خرید و فروش کالا و خدمات با آنها می کنند. این امر جهت مصون ماندن از مشکلات عدیده حقوقی و اقتصادی در روند تعاملات فراملی، پیش از هرگونه اقدام به ایجاد تعهد، ضروری است؛ حتی در خصوص معتبرترین شرکت ها! لذا بهتر است از ابتدا با کمی توجه به تمام جوانب، یک حاشیه امن برای فعالیت فراهم کرد که در آینده جای حسرت و پشیمانی نباشد. It's Better to be Safe Than Sorry.

2- علیرغم تلخی یادآوری برخی واقعیت ها، باید توجه داشت که هنوز خاطرات تلخ حذف و یا به حاشیه رانده شدن از بازارهای پر سود منطقه اعم از کشورهای آسیای میانه ،افغانستان ، عراق، قطر و آذربایجان در یاد بسیاری از فعالین اقتصادی و مدیران هست. اکنون نیز با توجه به فراخوان کشور آذربایجان برای مشارکت در روند بازسازی و دیگر پروژه های اقتصادی، ما شاهد مکاتبات و ارائه راه حلهای بسیاری اعم از رسمی و صنفی در این زمینه هستیم. ولی باید از گذشته درس بگیریم! ورود به بازار هر کشور از جمله آذربایجان و موفقیت در آن، با بخشنامه و یا نشست و سمینار توسط یک نهاد و یا صنف حل نخواهد شد! بلکه نیازمند برنامه ریزی، تعامل بخش خصوصی و دولتی و حتی بانک ها، همچنین همفکری و پرهیز از اقداماتی که باعث خدشه به اعتبار و توان بالای شرکت های ایرانی خواهد شد، است.


نتیجه اینکه، برای ورود به بازارهای پر رقابت مانند جمهوری آذربایجان شرکت های ایرانی، باید ضمن اطمینان از توان رقابتی خود با رقبایی از اروپا و روسیه و ترکیه، نسبت به شناسایی موقعیت ها، بررسی های میدانی و شناخت شرکا، اقدام نمایند. در غیر اینصورت ، شرکت های اروپایی و ترکیه و روسیه با تمام قدرت بازار را قبضه خواهند کرد و شرکت های ایرانی فقط در حسرت El Dorado افسانه ای خواهند ماند و بس.

پ.ن : جهت استحضار همراهان گرامی پروژه مصوب سنکرون شبکه برق ایران و روسیه با بازیگری آذربایجان صورت خواهد پذیرفت و فراخوان های اعلام شده در متن مربوط به عملیات اقتصادی در منطقه قره‌باغ می‌باشد.

✅ @karkhone
از دغدغه‌هایی که صاحبان کسب‌وکار و مدیران وب‌سایت با آن روبه‌رو هستند مسئله تولید محتوا به صورت تخصصی است. مزایای زیادی در برون‌سپاری تولید محتوا به کمک موسسات تخصصی تولید محتوا مانند ترجمیک، وجود دارد که در اینجا به برخی از آن‌ها پرداخته‌ایم.
در ترجمیک بخوانید

ترجمیک پلتفرم جامع خدمات زبانی، شما را در انجام پروژه‌های تولید محتوا به صورت تخصصی و با قیمتی مناسب یاری ‌می‌کند.

@tarjomic
#ترجمیک
پاسخ جالب احمد خيامي به حبيب ثابت در باره احتمال شكست طرح ساخت «پيكان» در ايران

| “پیکان سرنوشت ما” . صفحه ۱۲۵

ساخت خودرو در ايران زمان شاه هم مخالفاني داشت؛ مخالفان قدرتمندي در حد حبيب ثابت، وارد كننده خودرو فولكس واگن كه تا حد ممكن كارشكني و توليد ياس و دلسردي كرد. تاجايي كه احمد خيامي مالك ايران ناسيونال يك روز در پاسخ به طعنه و كنايه او گفت: « یا موفق به ساخت پیکان در ایران می شوم و یا به همان شغل ماشین شویی بازخواهم گشت!»


هیچ کس باور نمی‌کرد ایران بتواند خودرو سواری بسازد!

ساخت خودرو سواری در داخل ایران دهه ۱۳۴۰ بیشتر به رویا شبیه بود. حتی شاه هم به خیامی گفته بود این کار ممکن نیست. ساخت سواری در ایران با دو مشکل عمده مواجه بود یکی نبود تجهیزات و قالب های صنعتی و دوم کارشکنی افراد متنفذی بود که نمایندگی فروش خودروهای خارجی را در ایران داشتند و نگران از بین رفتن بازار و سود خود بودند.

اما احمد خیامی مصمم بود که به هرقیمتی شده به رویای ساخت سواری در ایران جامه عمل بپوشد. او چند ماه در اروپا ماند و با چندین شرکت خودروسازی مذاکره کرد تا در نهایت توانست از شرکت روتس انگلیس مجوز تولید سواری پیکان را بگیرد.

یکی از مخالفان ساخت پیکان در ایران حبیب الله ثابت بود که نمایندگی فروش خودرو «فولکس واگن» در اختیار داشت. احمد خیامی در خاطرات خود اولین مواجهه با حبیب ثابت را این گونه شرح داده است:

در همان هواپیمایی که با آن به ایران بازمی‌گشتم، حبیب الله ثابت همسفرم بود. به محض آنکه مرا دید از قسمت درجه یک به قسمت توریستی آمد و گفت شنیده ام قصد داری سواری بسازی؛ پسر جان! من به تو توجه می‌دهم این کاری که می‌خواهی بکنی صد درصد ناممکن است. من در این باره مطالعات بسیار کرده‌ام و می‌دانم جز زیان و از بین رفتن سرمایه و آبرو چیزی به دست نخواهی آورد.

در پاسخ گفتم از نصایح شما بسیار سپاسگزارم. من این کار را برای مردم مملکتم می‌کنم و اطمینان دارم کاری است و تا جان در بدن دارم برای ساختن اتومبیل در ایران تلاش میکنم. آبروی من با این امور از بین نمی‌رود و اگر سرمایه هم از دست رفت باز هم کار ماشین‌شویی برایم ممکن است. هنوز سطح زندگی خود را در حدود همان زمان ماشین‌شویی نگه داشته ام. می‌بینید با اینکه از محل فروش اتوبوس و مینی‌بوس ساخته شده در کارخانه ایران ناسیونال روزانه بیش از صد هزار تومان درآمد دارم. هنوز با توریست کلاس(بلیط درجه ۲) مسافرت می‌کنم.

حبیب ثابت گفت همین را هم از دست خواهی داد و اضافه کرد نظری ندارم، چون هر کار بکنی نمیتوانی بازار فروش فلوکس واگن را که نمایندگی آن را دارم از دستم بگیری و این اتومبیل چنان در ایران طرفدار دارد که هیچ اتومبیلی نه در ایران بلکه در دنیا به پایش نمی‌رسد.چون به تو علاقه دارم، خواستم نظرم را گفته باشم.از آقای ثابت بسیار تشکر کردم و او در حالی که به نظر می‌رسید کمی هم دلخور شده برگشت سر جایش.

تنها حبیب الله ثابت این نظر را نداشت؛ هر کس در این کار وارد بود ساختن اتومبیل را در ایران غیرممکن می‌دانست. حتی موقعی که تولید پیکان را آغاز کردیم، معاون صنعتی وزارت اقتصاد که پرنفوذ ترین شخص در امور صنعتی کشور بود در دیداری گفت: آقای خیامی، دیدم اتومبیلت از گردنه‌های کندوان بالا میرفت! مثل اینکه باور نمی‌کرد اتومبیل ساخت ایران بتواند از گردنه‌های پیچ در پیچ و جاده‌های کوهستانی ایران عبور کند.

✅ @karkhone
داستان رایان جیکوب، مدیر صندوق اینترنت به روایت آبزرور


صندوقی که با 20 سهامدار و 200 هزار دلار شروع کرد، درست کمی بعد سهام اینترنت «داغ شد». یاهو اولین سه ماهه سودده خودش رو گزارش کرد و ناگهان همه به سهام اینترنتی علاقه‌مند شدن. امثال یاهو رو فرسنگ‌ها از سایر شرکتها جلوتر میدونستن (چنانکه این روزها تسلا رو! )
ولی قصه تازه شروع شده بود: تابستون نشده اندازه صندوق 5 میلیون دلار شده بود. زمستون به 25 میلیون دلار رسید. سال 1998 بازده صندوق 197 درصد بود! سال بعد جنون دات کام ادامه داشت: همون ماه اول اندازه صندوق به 125 میلیون رسید!
روزگار خوشی رایان بود: دخترا براش سر و دست می شکستن، مادرا آرزو میکردن دختراشونو بگیره و لقب سکسی ترین مدیر صندوق وال استریت رو بهش داده بودن!
سال 1999 سهام «دات کام» همچنان می تاختن. اندازه صندوق به 600 میلیون دلار رسید و رایان اونقدر مطمئن شد به «توانایی» خودش که خواست مستقل بشه و صندوق خودشو راه انداخت.
اول کار هم چنان بود که پیش بینی میکرد: دو سه ماهه اندازه صندوق به 300 میلیون دلار رسید! ولی ناقوسهای پایان مهمونی به صدا دراومده بودن. سهام دات کام شروع به ریزش کرد ولی رایان که به خودش تلقین می کرد این یک گذار بلند مدته همچنان به خریدن ادامه میداد.
منتظر رفتارهای مشابه از سهامداران تسلا باید باشین به زودی...
همینجور که رایان میخرید و میخرید،سهام هم پایین و پایینتر میرفتن. مثلا سهام iVillage (اصلا اسمش رو هم شنیدین؟) سهام به 100 دلار هم رسید. وقتی میفتاد تو 20 دلار رایان خریدش ولی تا 3 دلار پایین اومد.
این مقاله آبزرور مال سال 2000 اه. اون موقه رایان جیکوب هنوز سهامو تو پورتفولیوش داشت و بهش امیدوار بود که برگرده. ولی عاقبت iVillage چی شد؟ ویکیپدیا بهمون میگه:
ته تهش به 8 و خورده ای دلار فروخته شد و بعدش هم بسته شد.
ممکنه فکر کنین این داستان مال سال 2000 و حباب دات کام بود فقط ولی میگن درسته تاریخ خودشو دقیقا تکرار نمیکنه ولی بیشک ریتم یکسانی داره دوباره و دوباره...
در مورد ARK قبلن نوشتیم. (صندوقی که بسیار به آینده تسلا امیدواره و حتی هدف ۷۰۰۰ دلاری براش گذاشته. ای‌تی‌اف خودشو هم با تیتر ARKK راه انداخته.)
مدیر ARK هم بر این بادکنک میدمه. مدیری که البته معلوم نیست خودش هم تا کی دووم داره چون یه شرکت دیگه در حال طی کردن مراحل حقوقی برای بلعیدن َARK اه که اون داستان دیگه ای داره.
ولی شرط میبندم اگه این خانم Cathie Wood مثل رایان از ARK بره و صندوق خودشو راه بندازه ملت برای مشارکت توش سر و دست میشکنن، چنانکه برای رایان جیکوب سر و دست شکستند.
تاریخ دقیقا خودشو تکرار نمیکنه ولی بیشک ریتم یکسانی داره.
در ادامه جنونی که این روزها حکم فرماست این میلیونرهای دو سه ساله تسلا رو ببینین
از اون جالبتر مقاله‌ایه که وال‌استریت جورنال چاپ کرده درباره نمونه‌های مشابه.
یا رو دار و ندارش رو آپشنای تسلا خریده، خونه‌اش و هم فروخته و سهام تسلا خریده... .

✅ @karkhone
خلاصه... اوضاع مملکت «خَر بازار غریبی است »!

بخشی از نامه ذکاءالملک فروغی به سید حسن تقی‌زاده در صدساله پیش


متحیرم که چه عرض کنم. مجلس شورای ملی نمایش غریبی از خود می‌دهد. آنچه در روزنامه‌ها ملاحظه می‌فرمایید نمونه‌ی خیلی ضعیفی از حقیقت است. بیرون مجلس هم نعوذ بالله.

آنچه به تحقیق می‌توانم عرض کنم این است که امروز مجلس شورای ملی نماینده حقیقی و مظهر کامل ملت ایران است. اما حقیقت ملت ایران را اگر از حیث مدارک و مشاعر یک اندازه اطلاع دارید، از حیث صلاح و فساد نمی‌توانید تصور کنید و به وهم درآورید. بنده هم از عهده بیان بر نمی‌آیم. چیزی که منظور نیست حتی در اخیار مصلحت و بهبودی حال مملکت و ملت است.

می‌فرمایید در این مدت کسی به فکر من نیفتاد. بفرمایید کسی به فکر چه افتاد؟ آنچه من می‌بینم در این مملکت همه‌کس از اعلی و ادنی بدون استثنا ( یعنی اگر استثنایی باشد همان در حکم النادر کالمعدوم است ) وجهه‌ی همتش تحصیل مال است و بس. آنهم گویی ملتزم شده‌اند از غیر مجرای صحیح باشد و انصاف این است که از مجرای صحیح میسر نمی‌شود. مگر اینکه شخص به قوت لایموت قانع شود. آنهم باز نه برای همه‌کس.

یگانه وسیله‌ی تحصیل شغل و مقام و هر مقصود دیگر، امروز دسته‌بندی و انتریگ‌بازی و شارلاتانی است. تا آنجا که معلم شدن و حتی رد و قبول شاگردان در امتحانات از روی دسته‌بندی و به ملاحظات شخصی می‌شود.

وزرا به قول عوام مثل پیراهن و زیرجامه عوض می‌شوند و هر وزیری که عوض می‌شود و بر سر کار می‌آید، اجزای ادارات را بیرون می‌کند و یک دسته تازه از قوم و خویش‌های خود یا دوستان یا کسانی که با او برای وزیرشدنش در دسیسه‌کاری شریک بوده‌اند، بر سر کار می‌آورد بی‌هیچ مناسبتی.

تجار و کسبه دست از کاسبی برداشته و سیاست‌مآب شده و منظور واحد از سیاست‌مآبی این است که از این نمد کلاهی داشته باشند. هرچه آخوند و ملا هست می‌خواهد یا در ادارات مستخدم باشد (استخدام شود) یا مستمری‌خور باشد.

حضرتعالی می‌دانید که قحط‌الرجال امروزی ما نتیجه آن است که در دوره ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه از لیاقت اشخاص صرف‌نظر کرده و هوسناکی اولیای مملکت، مدار امور بود.

حالا به مراتب بدتر شده و فقط انتریگ‌ و دسیسه و دسته‌بندی و فحاشی و بستگی به مقامات مقتدره‌ی خارجی و داخلی میزان پیشرفت مقصود است و بنده پیش‌بینی می‌کنم که اگر امر بر همین منوال بگذرد، تا ده پانزده سال دیگر معلومات ایرانی‌ها به درجه‌ای برسد که یک نفر آدم قابل مخاطبه و مصاحبه یافت نشود و اعضای ادارات، همه اشخاصی باشند که پانزده سال قبل، قابل مهتری و جلوداری شمرده نمی‌شدند.

سست عنصری و سبکسری ما به جایی رسیده که از یک طرف جراید جدیدالتاسیس ما به مناسبت احوال روسیه موسوم به «طوفان» و «آتشفشان» و «احشویروش» می‌باشند( به مناسبت اینکه وزیر مختار روس، یهودی است ). از طرف دیگر آخوند و ملا و روضه‌خوان، منکر مدارس جدیده شده، می‌خواهند درِ آنها را ببندند و روزنامه‌‌ای را که برای نسوان طبع می‌شود توقیف کنند. مختصر خر بازار غریبی است.

بنده که عقلم نمی‌رسد که چگونه تصور نجاح و فلاحتی برای این قوم می‌شود کرد. فقط امیدی که می‌توانم به خود بدهم این است که همانطور که برخلاف قواعد عقلی تاکنون این ملت و دولت باقی مانده ( اگرچه به کثافت و فضاحت ) باز هم بماند، یا بهبودی یابد و الا در جبین این کشتی نور رستگاری نیست.

✅ @karkhone
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
علم و ثروت

از هزینه‌ های تحصیل در دانشگاه‌های برتر دنیا گفته‌ایم و اینکه اغلب دانشجویان این دانشگاه‌ها، خانواده‌های نسبتا مرفه‌ای دارند. مثلا درآمد سالانه خانواده‌ نیمی از دانشجویان هاروارد و ۳۰ درصد دانشجویان دانشگاه پنسیلوانیا، بیش از ۲۰۰ هزار دلار است.

ویدئو پیوست ۱۰ دانشگاه‌ را معرفی می‌کند که ثروتمندان و افراد مشهور زیادی در آنجا درس خوانده‌اند:
۱۰) دانشگاه آمریکایی دوبی: صاحبان ماشین‌های لوکس
۹) دانشگاه لندن: میلیونرهای آینده
۸) دانشگاه استنفورد: ثروت و جاه‌طلبی
۷) دانشگاه آکسفورد: ثروتمندان مشهور
۶) دانشگاه مومبای: سلبریتی‌های هند
۵) دانشگاه پنسیلوانیا: خانه ثروتمندان
۴) دانشگاه Brown: خانه سلبریتی‌ها
۳) دانشگاه Yale: ثروت و خوشبختی (دانشگاه بوش و کلینتون)
۲) دانشگاه کلمبیا: ثروتمندان باهوش (دانشگاه روزولت و سالینجر)
۱) دانشگاه هاروارد: انجمن سری ثروتمندان (دانشگاه اوباما و بلومبرگ)

✅ @karkhone
‍ بنیانگذار و مدیر شرکت فرآورده‌های گوشتی رباط درگذشت

دکتر
واغیناک قازاریان متولد ۱۳۰۴ از اراک است و دارای مدرک دکترای دامپزشکی بود از سوابق ایشان می توان به فعالیت­ در سازمان دامپروری وزارت کشاورزی، رئیس اداره اصلاح نژاد و بهبود شیر، همکاری با آرزومان، احداث کارخانه فرآورده های گوشتی رباط اشاره کرد.

وی سه سالگی را پشت سر گذاشته بود که همراه خانواده به تهران آمد. بعد از اخذ دیپلم وارد دانشکده علوم دانشگاه تهران شد و رشته شیمی را خواند. اما سال دوم انصراف داد و به دانشکده دامپزشکی راه پیدا کرد. سال ۱۳۳۴ دکترای خود را گرفت.


سازمان دامپروری وزارت کشاورزی او را جذب کرد. چند ماه در امور مالی و اداری کارآموز بود که به عنوان رئیس دامپروری استان خوزستان عازم اهواز شد، علاوه بر حوزه مأموریتش، ایستگاه های دامپروری استان لرستان را هم سرپرستی می­کرد.


این مأموریت سه ساله به طول انجامید. وی به تهران انتقال یافت و حکم سرپرستی پروژه بزرگ نخستین جوجه­ کشی صنعتی را دریافت کرد. در این واحد تعداد ۳۸ دستگاه ماشین جوجه کشی نصب شد. در هفته ۳۴۸ هزار قطعه جوجه تحویل خریداران می­داد.

یک سال از اجرای موفقیت آمیز طرح می­گذشت که وی را به اداره کل ترویج منتقل و حکم مأموریت در استان کرمانشاه را برایش صادر کردند. بعد از ۷ ماه هنوز با محل آشنایی کافی پیدا نکرده بود که به استان مازندران فرستاده شد. سازمان دامپروری بعد از ۲ سال مأموریت انتقال او را لغو کرد و به تهران فرا خواند و رئیس اداره اصلاح نژاد و بهبود شیر شد. شرکت سهامی صنایع شیر ایران به تازگی تأسیس یافته و کار خود را آغاز کرده بود. وی به عنوان رئیس آزمایشگاه به صنایع شیر انتقال داده شد و یک سال بعد با حفظ سمت به عضویت در هیأت مدیره در آمد.


دکتر قازاریان در سال ۱۳۵۹ دوران بازنشستگی را آغاز و دامنه فعالیت خود را به حوزه فرآورده های گوشتی محدود کرد. وی همزمان با خدمت در صنایع شیر، همکاری نزدیکی با دو شرکت بزرگ فرآورده های گوشتی میکائیلیان و آرزومان (گوشتیران) داشت، تا در سال ۱۳۷۸ استعفا داد و از این­ پس با تجربه­ ای این ۱۸ سال همکاری در هیأت مدیره و مدیر عاملی به واحد تولیدی خودش که چند سال پیش راه ­اندازی کرده بود به کارخانه فرآورده های گوشتی رباط رفت. ( شرکت رباط در سال ۱۳۵۶ تاسیس شده بود)


این واحد واقع در شهر رباط کریم بوده و در حال حاضر به عنوان یکی از خوشنام ­ترین تولید کنندگان فرآورده های گوشتی از شهرت و اعتبار خوبی برخوردار است.

پس از انقلاب اسلامی و تأسیس کارخانه ای جدید در بخش صنعت غذا وی به عنوان قدیمی­ ترین عضو صنعت در سمت رئیس هیأت مدیره شرکت تدارکاتی کالباس سازان ایران، برای مدت ۱۵ سال همکاری داشت. همچنین با توجه به تعداد کارخانه­ های صنایع گوشتی که از مرز ۱۲۰ واحد هم گذشته بود نیاز مبرم تشکیل یک انجمن صنایع گوشتی به خوبی احساس می­شد که وی پس از تأسیس، به ریاست هیأت مدیره انتخاب گردید.

بعد از تشکیل شرکت تعاونی صنایع گوشتی نیز به عنوان هیأت مدیره و خزانه­ دار برگزیده شد که در این مسئولیت­ها توانست خدمات ارزشمندی ارائه دهد. دکتر قازاریان ۵ دوره رئیس هیئت مدیره انجمن صنفی صنایع فرآورده های گوشتی بود.

✅ @karkhone