داستان رایان جیکوب، مدیر صندوق اینترنت به روایت آبزرور
صندوقی که با 20 سهامدار و 200 هزار دلار شروع کرد، درست کمی بعد سهام اینترنت «داغ شد». یاهو اولین سه ماهه سودده خودش رو گزارش کرد و ناگهان همه به سهام اینترنتی علاقهمند شدن. امثال یاهو رو فرسنگها از سایر شرکتها جلوتر میدونستن (چنانکه این روزها تسلا رو! )
ولی قصه تازه شروع شده بود: تابستون نشده اندازه صندوق 5 میلیون دلار شده بود. زمستون به 25 میلیون دلار رسید. سال 1998 بازده صندوق 197 درصد بود! سال بعد جنون دات کام ادامه داشت: همون ماه اول اندازه صندوق به 125 میلیون رسید!
روزگار خوشی رایان بود: دخترا براش سر و دست می شکستن، مادرا آرزو میکردن دختراشونو بگیره و لقب سکسی ترین مدیر صندوق وال استریت رو بهش داده بودن!
سال 1999 سهام «دات کام» همچنان می تاختن. اندازه صندوق به 600 میلیون دلار رسید و رایان اونقدر مطمئن شد به «توانایی» خودش که خواست مستقل بشه و صندوق خودشو راه انداخت.
اول کار هم چنان بود که پیش بینی میکرد: دو سه ماهه اندازه صندوق به 300 میلیون دلار رسید! ولی ناقوسهای پایان مهمونی به صدا دراومده بودن. سهام دات کام شروع به ریزش کرد ولی رایان که به خودش تلقین می کرد این یک گذار بلند مدته همچنان به خریدن ادامه میداد.
منتظر رفتارهای مشابه از سهامداران تسلا باید باشین به زودی...
همینجور که رایان میخرید و میخرید،سهام هم پایین و پایینتر میرفتن. مثلا سهام iVillage (اصلا اسمش رو هم شنیدین؟) سهام به 100 دلار هم رسید. وقتی میفتاد تو 20 دلار رایان خریدش ولی تا 3 دلار پایین اومد.
این مقاله آبزرور مال سال 2000 اه. اون موقه رایان جیکوب هنوز سهامو تو پورتفولیوش داشت و بهش امیدوار بود که برگرده. ولی عاقبت iVillage چی شد؟ ویکیپدیا بهمون میگه:
ته تهش به 8 و خورده ای دلار فروخته شد و بعدش هم بسته شد.
ممکنه فکر کنین این داستان مال سال 2000 و حباب دات کام بود فقط ولی میگن درسته تاریخ خودشو دقیقا تکرار نمیکنه ولی بیشک ریتم یکسانی داره دوباره و دوباره...
در مورد ARK قبلن نوشتیم. (صندوقی که بسیار به آینده تسلا امیدواره و حتی هدف ۷۰۰۰ دلاری براش گذاشته. ایتیاف خودشو هم با تیتر ARKK راه انداخته.)
مدیر ARK هم بر این بادکنک میدمه. مدیری که البته معلوم نیست خودش هم تا کی دووم داره چون یه شرکت دیگه در حال طی کردن مراحل حقوقی برای بلعیدن َARK اه که اون داستان دیگه ای داره.
ولی شرط میبندم اگه این خانم Cathie Wood مثل رایان از ARK بره و صندوق خودشو راه بندازه ملت برای مشارکت توش سر و دست میشکنن، چنانکه برای رایان جیکوب سر و دست شکستند.
تاریخ دقیقا خودشو تکرار نمیکنه ولی بیشک ریتم یکسانی داره.
در ادامه جنونی که این روزها حکم فرماست این میلیونرهای دو سه ساله تسلا رو ببینین
از اون جالبتر مقالهایه که والاستریت جورنال چاپ کرده درباره نمونههای مشابه.
یا رو دار و ندارش رو آپشنای تسلا خریده، خونهاش و هم فروخته و سهام تسلا خریده... .
✅ @karkhone
صندوقی که با 20 سهامدار و 200 هزار دلار شروع کرد، درست کمی بعد سهام اینترنت «داغ شد». یاهو اولین سه ماهه سودده خودش رو گزارش کرد و ناگهان همه به سهام اینترنتی علاقهمند شدن. امثال یاهو رو فرسنگها از سایر شرکتها جلوتر میدونستن (چنانکه این روزها تسلا رو! )
ولی قصه تازه شروع شده بود: تابستون نشده اندازه صندوق 5 میلیون دلار شده بود. زمستون به 25 میلیون دلار رسید. سال 1998 بازده صندوق 197 درصد بود! سال بعد جنون دات کام ادامه داشت: همون ماه اول اندازه صندوق به 125 میلیون رسید!
روزگار خوشی رایان بود: دخترا براش سر و دست می شکستن، مادرا آرزو میکردن دختراشونو بگیره و لقب سکسی ترین مدیر صندوق وال استریت رو بهش داده بودن!
سال 1999 سهام «دات کام» همچنان می تاختن. اندازه صندوق به 600 میلیون دلار رسید و رایان اونقدر مطمئن شد به «توانایی» خودش که خواست مستقل بشه و صندوق خودشو راه انداخت.
اول کار هم چنان بود که پیش بینی میکرد: دو سه ماهه اندازه صندوق به 300 میلیون دلار رسید! ولی ناقوسهای پایان مهمونی به صدا دراومده بودن. سهام دات کام شروع به ریزش کرد ولی رایان که به خودش تلقین می کرد این یک گذار بلند مدته همچنان به خریدن ادامه میداد.
منتظر رفتارهای مشابه از سهامداران تسلا باید باشین به زودی...
همینجور که رایان میخرید و میخرید،سهام هم پایین و پایینتر میرفتن. مثلا سهام iVillage (اصلا اسمش رو هم شنیدین؟) سهام به 100 دلار هم رسید. وقتی میفتاد تو 20 دلار رایان خریدش ولی تا 3 دلار پایین اومد.
این مقاله آبزرور مال سال 2000 اه. اون موقه رایان جیکوب هنوز سهامو تو پورتفولیوش داشت و بهش امیدوار بود که برگرده. ولی عاقبت iVillage چی شد؟ ویکیپدیا بهمون میگه:
ته تهش به 8 و خورده ای دلار فروخته شد و بعدش هم بسته شد.
ممکنه فکر کنین این داستان مال سال 2000 و حباب دات کام بود فقط ولی میگن درسته تاریخ خودشو دقیقا تکرار نمیکنه ولی بیشک ریتم یکسانی داره دوباره و دوباره...
در مورد ARK قبلن نوشتیم. (صندوقی که بسیار به آینده تسلا امیدواره و حتی هدف ۷۰۰۰ دلاری براش گذاشته. ایتیاف خودشو هم با تیتر ARKK راه انداخته.)
مدیر ARK هم بر این بادکنک میدمه. مدیری که البته معلوم نیست خودش هم تا کی دووم داره چون یه شرکت دیگه در حال طی کردن مراحل حقوقی برای بلعیدن َARK اه که اون داستان دیگه ای داره.
ولی شرط میبندم اگه این خانم Cathie Wood مثل رایان از ARK بره و صندوق خودشو راه بندازه ملت برای مشارکت توش سر و دست میشکنن، چنانکه برای رایان جیکوب سر و دست شکستند.
تاریخ دقیقا خودشو تکرار نمیکنه ولی بیشک ریتم یکسانی داره.
در ادامه جنونی که این روزها حکم فرماست این میلیونرهای دو سه ساله تسلا رو ببینین
از اون جالبتر مقالهایه که والاستریت جورنال چاپ کرده درباره نمونههای مشابه.
یا رو دار و ندارش رو آپشنای تسلا خریده، خونهاش و هم فروخته و سهام تسلا خریده... .
✅ @karkhone
Observer
Net-Wrecked: The Stormy Crash of Ryan Jacob’s Beautiful Internet Fund
Ryan Jacob used to be famous. Not Andy Warhol famous, perhaps, but in the hothouse world of Internet stocks he was something of a rock star. He was the portfolio manager for America’s first m…
خلاصه... اوضاع مملکت «خَر بازار غریبی است »!
بخشی از نامه ذکاءالملک فروغی به سید حسن تقیزاده در صدساله پیش
متحیرم که چه عرض کنم. مجلس شورای ملی نمایش غریبی از خود میدهد. آنچه در روزنامهها ملاحظه میفرمایید نمونهی خیلی ضعیفی از حقیقت است. بیرون مجلس هم نعوذ بالله.
آنچه به تحقیق میتوانم عرض کنم این است که امروز مجلس شورای ملی نماینده حقیقی و مظهر کامل ملت ایران است. اما حقیقت ملت ایران را اگر از حیث مدارک و مشاعر یک اندازه اطلاع دارید، از حیث صلاح و فساد نمیتوانید تصور کنید و به وهم درآورید. بنده هم از عهده بیان بر نمیآیم. چیزی که منظور نیست حتی در اخیار مصلحت و بهبودی حال مملکت و ملت است.
میفرمایید در این مدت کسی به فکر من نیفتاد. بفرمایید کسی به فکر چه افتاد؟ آنچه من میبینم در این مملکت همهکس از اعلی و ادنی بدون استثنا ( یعنی اگر استثنایی باشد همان در حکم النادر کالمعدوم است ) وجههی همتش تحصیل مال است و بس. آنهم گویی ملتزم شدهاند از غیر مجرای صحیح باشد و انصاف این است که از مجرای صحیح میسر نمیشود. مگر اینکه شخص به قوت لایموت قانع شود. آنهم باز نه برای همهکس.
یگانه وسیلهی تحصیل شغل و مقام و هر مقصود دیگر، امروز دستهبندی و انتریگبازی و شارلاتانی است. تا آنجا که معلم شدن و حتی رد و قبول شاگردان در امتحانات از روی دستهبندی و به ملاحظات شخصی میشود.
وزرا به قول عوام مثل پیراهن و زیرجامه عوض میشوند و هر وزیری که عوض میشود و بر سر کار میآید، اجزای ادارات را بیرون میکند و یک دسته تازه از قوم و خویشهای خود یا دوستان یا کسانی که با او برای وزیرشدنش در دسیسهکاری شریک بودهاند، بر سر کار میآورد بیهیچ مناسبتی.
تجار و کسبه دست از کاسبی برداشته و سیاستمآب شده و منظور واحد از سیاستمآبی این است که از این نمد کلاهی داشته باشند. هرچه آخوند و ملا هست میخواهد یا در ادارات مستخدم باشد (استخدام شود) یا مستمریخور باشد.
حضرتعالی میدانید که قحطالرجال امروزی ما نتیجه آن است که در دوره ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه از لیاقت اشخاص صرفنظر کرده و هوسناکی اولیای مملکت، مدار امور بود.
حالا به مراتب بدتر شده و فقط انتریگ و دسیسه و دستهبندی و فحاشی و بستگی به مقامات مقتدرهی خارجی و داخلی میزان پیشرفت مقصود است و بنده پیشبینی میکنم که اگر امر بر همین منوال بگذرد، تا ده پانزده سال دیگر معلومات ایرانیها به درجهای برسد که یک نفر آدم قابل مخاطبه و مصاحبه یافت نشود و اعضای ادارات، همه اشخاصی باشند که پانزده سال قبل، قابل مهتری و جلوداری شمرده نمیشدند.
سست عنصری و سبکسری ما به جایی رسیده که از یک طرف جراید جدیدالتاسیس ما به مناسبت احوال روسیه موسوم به «طوفان» و «آتشفشان» و «احشویروش» میباشند( به مناسبت اینکه وزیر مختار روس، یهودی است ). از طرف دیگر آخوند و ملا و روضهخوان، منکر مدارس جدیده شده، میخواهند درِ آنها را ببندند و روزنامهای را که برای نسوان طبع میشود توقیف کنند. مختصر خر بازار غریبی است.
بنده که عقلم نمیرسد که چگونه تصور نجاح و فلاحتی برای این قوم میشود کرد. فقط امیدی که میتوانم به خود بدهم این است که همانطور که برخلاف قواعد عقلی تاکنون این ملت و دولت باقی مانده ( اگرچه به کثافت و فضاحت ) باز هم بماند، یا بهبودی یابد و الا در جبین این کشتی نور رستگاری نیست.
✅ @karkhone
بخشی از نامه ذکاءالملک فروغی به سید حسن تقیزاده در صدساله پیش
متحیرم که چه عرض کنم. مجلس شورای ملی نمایش غریبی از خود میدهد. آنچه در روزنامهها ملاحظه میفرمایید نمونهی خیلی ضعیفی از حقیقت است. بیرون مجلس هم نعوذ بالله.
آنچه به تحقیق میتوانم عرض کنم این است که امروز مجلس شورای ملی نماینده حقیقی و مظهر کامل ملت ایران است. اما حقیقت ملت ایران را اگر از حیث مدارک و مشاعر یک اندازه اطلاع دارید، از حیث صلاح و فساد نمیتوانید تصور کنید و به وهم درآورید. بنده هم از عهده بیان بر نمیآیم. چیزی که منظور نیست حتی در اخیار مصلحت و بهبودی حال مملکت و ملت است.
میفرمایید در این مدت کسی به فکر من نیفتاد. بفرمایید کسی به فکر چه افتاد؟ آنچه من میبینم در این مملکت همهکس از اعلی و ادنی بدون استثنا ( یعنی اگر استثنایی باشد همان در حکم النادر کالمعدوم است ) وجههی همتش تحصیل مال است و بس. آنهم گویی ملتزم شدهاند از غیر مجرای صحیح باشد و انصاف این است که از مجرای صحیح میسر نمیشود. مگر اینکه شخص به قوت لایموت قانع شود. آنهم باز نه برای همهکس.
یگانه وسیلهی تحصیل شغل و مقام و هر مقصود دیگر، امروز دستهبندی و انتریگبازی و شارلاتانی است. تا آنجا که معلم شدن و حتی رد و قبول شاگردان در امتحانات از روی دستهبندی و به ملاحظات شخصی میشود.
وزرا به قول عوام مثل پیراهن و زیرجامه عوض میشوند و هر وزیری که عوض میشود و بر سر کار میآید، اجزای ادارات را بیرون میکند و یک دسته تازه از قوم و خویشهای خود یا دوستان یا کسانی که با او برای وزیرشدنش در دسیسهکاری شریک بودهاند، بر سر کار میآورد بیهیچ مناسبتی.
تجار و کسبه دست از کاسبی برداشته و سیاستمآب شده و منظور واحد از سیاستمآبی این است که از این نمد کلاهی داشته باشند. هرچه آخوند و ملا هست میخواهد یا در ادارات مستخدم باشد (استخدام شود) یا مستمریخور باشد.
حضرتعالی میدانید که قحطالرجال امروزی ما نتیجه آن است که در دوره ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه از لیاقت اشخاص صرفنظر کرده و هوسناکی اولیای مملکت، مدار امور بود.
حالا به مراتب بدتر شده و فقط انتریگ و دسیسه و دستهبندی و فحاشی و بستگی به مقامات مقتدرهی خارجی و داخلی میزان پیشرفت مقصود است و بنده پیشبینی میکنم که اگر امر بر همین منوال بگذرد، تا ده پانزده سال دیگر معلومات ایرانیها به درجهای برسد که یک نفر آدم قابل مخاطبه و مصاحبه یافت نشود و اعضای ادارات، همه اشخاصی باشند که پانزده سال قبل، قابل مهتری و جلوداری شمرده نمیشدند.
سست عنصری و سبکسری ما به جایی رسیده که از یک طرف جراید جدیدالتاسیس ما به مناسبت احوال روسیه موسوم به «طوفان» و «آتشفشان» و «احشویروش» میباشند( به مناسبت اینکه وزیر مختار روس، یهودی است ). از طرف دیگر آخوند و ملا و روضهخوان، منکر مدارس جدیده شده، میخواهند درِ آنها را ببندند و روزنامهای را که برای نسوان طبع میشود توقیف کنند. مختصر خر بازار غریبی است.
بنده که عقلم نمیرسد که چگونه تصور نجاح و فلاحتی برای این قوم میشود کرد. فقط امیدی که میتوانم به خود بدهم این است که همانطور که برخلاف قواعد عقلی تاکنون این ملت و دولت باقی مانده ( اگرچه به کثافت و فضاحت ) باز هم بماند، یا بهبودی یابد و الا در جبین این کشتی نور رستگاری نیست.
✅ @karkhone
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
علم و ثروت
از هزینه های تحصیل در دانشگاههای برتر دنیا گفتهایم و اینکه اغلب دانشجویان این دانشگاهها، خانوادههای نسبتا مرفهای دارند. مثلا درآمد سالانه خانواده نیمی از دانشجویان هاروارد و ۳۰ درصد دانشجویان دانشگاه پنسیلوانیا، بیش از ۲۰۰ هزار دلار است.
ویدئو پیوست ۱۰ دانشگاه را معرفی میکند که ثروتمندان و افراد مشهور زیادی در آنجا درس خواندهاند:
۱۰) دانشگاه آمریکایی دوبی: صاحبان ماشینهای لوکس
۹) دانشگاه لندن: میلیونرهای آینده
۸) دانشگاه استنفورد: ثروت و جاهطلبی
۷) دانشگاه آکسفورد: ثروتمندان مشهور
۶) دانشگاه مومبای: سلبریتیهای هند
۵) دانشگاه پنسیلوانیا: خانه ثروتمندان
۴) دانشگاه Brown: خانه سلبریتیها
۳) دانشگاه Yale: ثروت و خوشبختی (دانشگاه بوش و کلینتون)
۲) دانشگاه کلمبیا: ثروتمندان باهوش (دانشگاه روزولت و سالینجر)
۱) دانشگاه هاروارد: انجمن سری ثروتمندان (دانشگاه اوباما و بلومبرگ)
✅ @karkhone
از هزینه های تحصیل در دانشگاههای برتر دنیا گفتهایم و اینکه اغلب دانشجویان این دانشگاهها، خانوادههای نسبتا مرفهای دارند. مثلا درآمد سالانه خانواده نیمی از دانشجویان هاروارد و ۳۰ درصد دانشجویان دانشگاه پنسیلوانیا، بیش از ۲۰۰ هزار دلار است.
ویدئو پیوست ۱۰ دانشگاه را معرفی میکند که ثروتمندان و افراد مشهور زیادی در آنجا درس خواندهاند:
۱۰) دانشگاه آمریکایی دوبی: صاحبان ماشینهای لوکس
۹) دانشگاه لندن: میلیونرهای آینده
۸) دانشگاه استنفورد: ثروت و جاهطلبی
۷) دانشگاه آکسفورد: ثروتمندان مشهور
۶) دانشگاه مومبای: سلبریتیهای هند
۵) دانشگاه پنسیلوانیا: خانه ثروتمندان
۴) دانشگاه Brown: خانه سلبریتیها
۳) دانشگاه Yale: ثروت و خوشبختی (دانشگاه بوش و کلینتون)
۲) دانشگاه کلمبیا: ثروتمندان باهوش (دانشگاه روزولت و سالینجر)
۱) دانشگاه هاروارد: انجمن سری ثروتمندان (دانشگاه اوباما و بلومبرگ)
✅ @karkhone
بنیانگذار و مدیر شرکت فرآوردههای گوشتی رباط درگذشت
دکتر واغیناک قازاریان متولد ۱۳۰۴ از اراک است و دارای مدرک دکترای دامپزشکی بود از سوابق ایشان می توان به فعالیت در سازمان دامپروری وزارت کشاورزی، رئیس اداره اصلاح نژاد و بهبود شیر، همکاری با آرزومان، احداث کارخانه فرآورده های گوشتی رباط اشاره کرد.
وی سه سالگی را پشت سر گذاشته بود که همراه خانواده به تهران آمد. بعد از اخذ دیپلم وارد دانشکده علوم دانشگاه تهران شد و رشته شیمی را خواند. اما سال دوم انصراف داد و به دانشکده دامپزشکی راه پیدا کرد. سال ۱۳۳۴ دکترای خود را گرفت.
سازمان دامپروری وزارت کشاورزی او را جذب کرد. چند ماه در امور مالی و اداری کارآموز بود که به عنوان رئیس دامپروری استان خوزستان عازم اهواز شد، علاوه بر حوزه مأموریتش، ایستگاه های دامپروری استان لرستان را هم سرپرستی میکرد.
این مأموریت سه ساله به طول انجامید. وی به تهران انتقال یافت و حکم سرپرستی پروژه بزرگ نخستین جوجه کشی صنعتی را دریافت کرد. در این واحد تعداد ۳۸ دستگاه ماشین جوجه کشی نصب شد. در هفته ۳۴۸ هزار قطعه جوجه تحویل خریداران میداد.
یک سال از اجرای موفقیت آمیز طرح میگذشت که وی را به اداره کل ترویج منتقل و حکم مأموریت در استان کرمانشاه را برایش صادر کردند. بعد از ۷ ماه هنوز با محل آشنایی کافی پیدا نکرده بود که به استان مازندران فرستاده شد. سازمان دامپروری بعد از ۲ سال مأموریت انتقال او را لغو کرد و به تهران فرا خواند و رئیس اداره اصلاح نژاد و بهبود شیر شد. شرکت سهامی صنایع شیر ایران به تازگی تأسیس یافته و کار خود را آغاز کرده بود. وی به عنوان رئیس آزمایشگاه به صنایع شیر انتقال داده شد و یک سال بعد با حفظ سمت به عضویت در هیأت مدیره در آمد.
دکتر قازاریان در سال ۱۳۵۹ دوران بازنشستگی را آغاز و دامنه فعالیت خود را به حوزه فرآورده های گوشتی محدود کرد. وی همزمان با خدمت در صنایع شیر، همکاری نزدیکی با دو شرکت بزرگ فرآورده های گوشتی میکائیلیان و آرزومان (گوشتیران) داشت، تا در سال ۱۳۷۸ استعفا داد و از این پس با تجربه ای این ۱۸ سال همکاری در هیأت مدیره و مدیر عاملی به واحد تولیدی خودش که چند سال پیش راه اندازی کرده بود به کارخانه فرآورده های گوشتی رباط رفت. ( شرکت رباط در سال ۱۳۵۶ تاسیس شده بود)
این واحد واقع در شهر رباط کریم بوده و در حال حاضر به عنوان یکی از خوشنام ترین تولید کنندگان فرآورده های گوشتی از شهرت و اعتبار خوبی برخوردار است.
پس از انقلاب اسلامی و تأسیس کارخانه ای جدید در بخش صنعت غذا وی به عنوان قدیمی ترین عضو صنعت در سمت رئیس هیأت مدیره شرکت تدارکاتی کالباس سازان ایران، برای مدت ۱۵ سال همکاری داشت. همچنین با توجه به تعداد کارخانه های صنایع گوشتی که از مرز ۱۲۰ واحد هم گذشته بود نیاز مبرم تشکیل یک انجمن صنایع گوشتی به خوبی احساس میشد که وی پس از تأسیس، به ریاست هیأت مدیره انتخاب گردید.
بعد از تشکیل شرکت تعاونی صنایع گوشتی نیز به عنوان هیأت مدیره و خزانه دار برگزیده شد که در این مسئولیتها توانست خدمات ارزشمندی ارائه دهد. دکتر قازاریان ۵ دوره رئیس هیئت مدیره انجمن صنفی صنایع فرآورده های گوشتی بود.
✅ @karkhone
دکتر واغیناک قازاریان متولد ۱۳۰۴ از اراک است و دارای مدرک دکترای دامپزشکی بود از سوابق ایشان می توان به فعالیت در سازمان دامپروری وزارت کشاورزی، رئیس اداره اصلاح نژاد و بهبود شیر، همکاری با آرزومان، احداث کارخانه فرآورده های گوشتی رباط اشاره کرد.
وی سه سالگی را پشت سر گذاشته بود که همراه خانواده به تهران آمد. بعد از اخذ دیپلم وارد دانشکده علوم دانشگاه تهران شد و رشته شیمی را خواند. اما سال دوم انصراف داد و به دانشکده دامپزشکی راه پیدا کرد. سال ۱۳۳۴ دکترای خود را گرفت.
سازمان دامپروری وزارت کشاورزی او را جذب کرد. چند ماه در امور مالی و اداری کارآموز بود که به عنوان رئیس دامپروری استان خوزستان عازم اهواز شد، علاوه بر حوزه مأموریتش، ایستگاه های دامپروری استان لرستان را هم سرپرستی میکرد.
این مأموریت سه ساله به طول انجامید. وی به تهران انتقال یافت و حکم سرپرستی پروژه بزرگ نخستین جوجه کشی صنعتی را دریافت کرد. در این واحد تعداد ۳۸ دستگاه ماشین جوجه کشی نصب شد. در هفته ۳۴۸ هزار قطعه جوجه تحویل خریداران میداد.
یک سال از اجرای موفقیت آمیز طرح میگذشت که وی را به اداره کل ترویج منتقل و حکم مأموریت در استان کرمانشاه را برایش صادر کردند. بعد از ۷ ماه هنوز با محل آشنایی کافی پیدا نکرده بود که به استان مازندران فرستاده شد. سازمان دامپروری بعد از ۲ سال مأموریت انتقال او را لغو کرد و به تهران فرا خواند و رئیس اداره اصلاح نژاد و بهبود شیر شد. شرکت سهامی صنایع شیر ایران به تازگی تأسیس یافته و کار خود را آغاز کرده بود. وی به عنوان رئیس آزمایشگاه به صنایع شیر انتقال داده شد و یک سال بعد با حفظ سمت به عضویت در هیأت مدیره در آمد.
دکتر قازاریان در سال ۱۳۵۹ دوران بازنشستگی را آغاز و دامنه فعالیت خود را به حوزه فرآورده های گوشتی محدود کرد. وی همزمان با خدمت در صنایع شیر، همکاری نزدیکی با دو شرکت بزرگ فرآورده های گوشتی میکائیلیان و آرزومان (گوشتیران) داشت، تا در سال ۱۳۷۸ استعفا داد و از این پس با تجربه ای این ۱۸ سال همکاری در هیأت مدیره و مدیر عاملی به واحد تولیدی خودش که چند سال پیش راه اندازی کرده بود به کارخانه فرآورده های گوشتی رباط رفت. ( شرکت رباط در سال ۱۳۵۶ تاسیس شده بود)
این واحد واقع در شهر رباط کریم بوده و در حال حاضر به عنوان یکی از خوشنام ترین تولید کنندگان فرآورده های گوشتی از شهرت و اعتبار خوبی برخوردار است.
پس از انقلاب اسلامی و تأسیس کارخانه ای جدید در بخش صنعت غذا وی به عنوان قدیمی ترین عضو صنعت در سمت رئیس هیأت مدیره شرکت تدارکاتی کالباس سازان ایران، برای مدت ۱۵ سال همکاری داشت. همچنین با توجه به تعداد کارخانه های صنایع گوشتی که از مرز ۱۲۰ واحد هم گذشته بود نیاز مبرم تشکیل یک انجمن صنایع گوشتی به خوبی احساس میشد که وی پس از تأسیس، به ریاست هیأت مدیره انتخاب گردید.
بعد از تشکیل شرکت تعاونی صنایع گوشتی نیز به عنوان هیأت مدیره و خزانه دار برگزیده شد که در این مسئولیتها توانست خدمات ارزشمندی ارائه دهد. دکتر قازاریان ۵ دوره رئیس هیئت مدیره انجمن صنفی صنایع فرآورده های گوشتی بود.
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
برای کمپین مرغ، تخمِمرغ نخریدن های بعدی
باز هم عده ای از هموطنان در پی گرانی مرغ مانند کمپین های قبلی کمپین مرغ نخریم را راه اندازی کرده اند. اما دلیل علمی شکست این کمپین ها چیست؟
راهکار نخریدن کالاهای گران برای ارزان شدن آن در شرایطی راه گشاست که در یک اقتصاد سالم عده ای که با هدف سودجویی اقدام به افزایش قیمت کالای رقابتی خود می کنند وقتی با نخریدن کالا مواجه می شوند به ناچار اقدام به کاهش قیمت می کنند (عرضه و تقاضا). اما دلیل گرانی های اخیر سودجویی برخی نبوده و به علت وضع نابسامان اقتصادی کلان و سراسری موجود این اتفاق افتاده است و گرانی منحصر به یک کالا یا چند کالا نبوده است ضمن اینکه با بررسی نرخ تورم کالاها متوجه خواهیم شد که کالاهای اساسی یه ویژه مواد غذایی در بین کالاهای دیگر کمترین تورم را داشته اند؛ یعنی دلایل اقتصادی دارد مانند گرانتر شدن واردات غذای طیور که در پی سخت تر شدن تحریم های بانکی و کشتیرانی اتفاق افتاده است. بنابراین نخریدن کالاها هیچ مشکلی را در این شرایط حل نمیکند و تنها باعث تعطیلی واحدهای صنفی خواهد شد زیرا که هزینه های تولید بالا رفته است و نه سودجویی!
اگر راهکار نخریدن در این شرایط راهگشا بود مردم ونزوئلا این راهکار را تا حالا اجرا کرده بودند و ونزوئلایی نمی شدند!! پس آن چیزی که ما از نخریدن یک کالا توسط مردم فلان کشور اروپایی شنیده ایم که جواب داده شرایطش به کلی با این اقتصاد متفاوت است و قابل قیاس و عملی در این شرایط نیست.
✅ @karkhone
باز هم عده ای از هموطنان در پی گرانی مرغ مانند کمپین های قبلی کمپین مرغ نخریم را راه اندازی کرده اند. اما دلیل علمی شکست این کمپین ها چیست؟
راهکار نخریدن کالاهای گران برای ارزان شدن آن در شرایطی راه گشاست که در یک اقتصاد سالم عده ای که با هدف سودجویی اقدام به افزایش قیمت کالای رقابتی خود می کنند وقتی با نخریدن کالا مواجه می شوند به ناچار اقدام به کاهش قیمت می کنند (عرضه و تقاضا). اما دلیل گرانی های اخیر سودجویی برخی نبوده و به علت وضع نابسامان اقتصادی کلان و سراسری موجود این اتفاق افتاده است و گرانی منحصر به یک کالا یا چند کالا نبوده است ضمن اینکه با بررسی نرخ تورم کالاها متوجه خواهیم شد که کالاهای اساسی یه ویژه مواد غذایی در بین کالاهای دیگر کمترین تورم را داشته اند؛ یعنی دلایل اقتصادی دارد مانند گرانتر شدن واردات غذای طیور که در پی سخت تر شدن تحریم های بانکی و کشتیرانی اتفاق افتاده است. بنابراین نخریدن کالاها هیچ مشکلی را در این شرایط حل نمیکند و تنها باعث تعطیلی واحدهای صنفی خواهد شد زیرا که هزینه های تولید بالا رفته است و نه سودجویی!
اگر راهکار نخریدن در این شرایط راهگشا بود مردم ونزوئلا این راهکار را تا حالا اجرا کرده بودند و ونزوئلایی نمی شدند!! پس آن چیزی که ما از نخریدن یک کالا توسط مردم فلان کشور اروپایی شنیده ایم که جواب داده شرایطش به کلی با این اقتصاد متفاوت است و قابل قیاس و عملی در این شرایط نیست.
✅ @karkhone
کارآفرینان جاده میسازند، حکومت آنها را میبندد!
| متیو مککَفرِی (بنیاد میزس)
سال گذشته، کارآفرین بریتانیایی مایک واتس با بازکردن نخستین جادهی عوارضی خصوصی در بیش از صد سال گذشته خبرساز شد. جاده امروزه بسته شده است، ولی تاریخچهی مختصر آن نمونهای غمانگیز (و البته کاملاً معمولی) از این است که چگونه حکومت کارآفرینان را نابود میکند و به مشتریان آنان آسیب میرساند.
داستان اصلی به شرح زیر است: پس از تخریب یک بزرگراه محلی به دلیل رانش زمین در فوریهی گذشته، واتس و همسرش پسانداز زندگی خود را برای ساخت یک راه ارتباطی کوچک به کار انداختند، که به رانندگان اجازه میداد از راههای انحرافی پرهزینه پرهیز کنند. جادهی عوارضی یک موفقیت فوری بود، و واتس با گرفتن دو پوند از هر وسیله پول خود را دوباره به دست آورد. (او از سر حسننیت به بسیاری، از جمله وسایل نقلیهی اضطراری اجازهی استفادهی رایگان داد.) با این حال، موفقیت او به سرعت مورد توجه حکومت محلی قرار گرفت، که درصدد تضعیف سرمایهگذاری برآمد.
در یک ترفند افتخارآمیز قدیمی، مقامات ابتدا ایمنی جاده را زیر سوال بردند. ولی پس از آنکه مسافران آن را کاملاً قابل اعتماد دیدند، شورای باث و سامرست شمالشرقی به اقدامات بوروکراتیک بیشتر روی آورد، واتس را وادار به پرداخت ۳۵۰۰ پوند مالیات و ۲۵ هزار پوند جهت هزینهی نقشهبردار و ارزیابیهای زیستمحیطی کرد. با این وجود، جاده به جذب تعداد بیشتری مشتری ادامه داد، جلبتوجه رسانههای جهانی لازم به ذکر نیست. شورا که از موفقیت واتس و شکست خود بهطور روزافزون خجالتزده بود، ۶۶۰ هزار پوند اضافی (در مجموعه ۲ میلیون ۶۶ هزار پوند) برای تعمیر زودتر از موعد جادهی آسیبدیده هزینه کرد.
واتس باوجود این موانع سیاسی موفق به باز نگهداشتن جادهی خود شد، ولی در نهایت نتوانست سود کسب کند. با این وجود، ایدهی او ایدهی خوبی بود. جادهی عوارضی در آزمون بازار شکست نخورد، در آزمون سیاسی شکست خورد. واتس برآورد کرد که حدود ۱۰ هزار پوند از مبلغ هزینهشده کمتر به دست آورده، بدون پرداختیها، او ۱۸ هزار پوند جلوتر بود. این نشان میدهد که در بازار حل یک مشکل سریعاً و کمهزینه شما را ثروتمند میسازد، در سیاست، شما را تبدیل به یک هدف میکند.
با وجود همهی آنچه واتس متحمل شد، او همچنان بر اینکه تصمیم درستی گرفته، سخت استوار است: «مردم میپرسند، آیا این کار را دوباره انجام خواهی داد؟ و من میگویم، بله انجام خواهم داد!»
خوشبینی او باید بهعنوان یک نمونه قرار بگیرد، ولی همچنین یک نکتهی مهم را نشان میدهد: روح کارآفرینانهی قدرتمند، و اخلاق خدمت انسانی همراه با آن است، نمیتواند توسط بوروکراسی خرد شود.
✅ @karkhone
| متیو مککَفرِی (بنیاد میزس)
سال گذشته، کارآفرین بریتانیایی مایک واتس با بازکردن نخستین جادهی عوارضی خصوصی در بیش از صد سال گذشته خبرساز شد. جاده امروزه بسته شده است، ولی تاریخچهی مختصر آن نمونهای غمانگیز (و البته کاملاً معمولی) از این است که چگونه حکومت کارآفرینان را نابود میکند و به مشتریان آنان آسیب میرساند.
داستان اصلی به شرح زیر است: پس از تخریب یک بزرگراه محلی به دلیل رانش زمین در فوریهی گذشته، واتس و همسرش پسانداز زندگی خود را برای ساخت یک راه ارتباطی کوچک به کار انداختند، که به رانندگان اجازه میداد از راههای انحرافی پرهزینه پرهیز کنند. جادهی عوارضی یک موفقیت فوری بود، و واتس با گرفتن دو پوند از هر وسیله پول خود را دوباره به دست آورد. (او از سر حسننیت به بسیاری، از جمله وسایل نقلیهی اضطراری اجازهی استفادهی رایگان داد.) با این حال، موفقیت او به سرعت مورد توجه حکومت محلی قرار گرفت، که درصدد تضعیف سرمایهگذاری برآمد.
در یک ترفند افتخارآمیز قدیمی، مقامات ابتدا ایمنی جاده را زیر سوال بردند. ولی پس از آنکه مسافران آن را کاملاً قابل اعتماد دیدند، شورای باث و سامرست شمالشرقی به اقدامات بوروکراتیک بیشتر روی آورد، واتس را وادار به پرداخت ۳۵۰۰ پوند مالیات و ۲۵ هزار پوند جهت هزینهی نقشهبردار و ارزیابیهای زیستمحیطی کرد. با این وجود، جاده به جذب تعداد بیشتری مشتری ادامه داد، جلبتوجه رسانههای جهانی لازم به ذکر نیست. شورا که از موفقیت واتس و شکست خود بهطور روزافزون خجالتزده بود، ۶۶۰ هزار پوند اضافی (در مجموعه ۲ میلیون ۶۶ هزار پوند) برای تعمیر زودتر از موعد جادهی آسیبدیده هزینه کرد.
واتس باوجود این موانع سیاسی موفق به باز نگهداشتن جادهی خود شد، ولی در نهایت نتوانست سود کسب کند. با این وجود، ایدهی او ایدهی خوبی بود. جادهی عوارضی در آزمون بازار شکست نخورد، در آزمون سیاسی شکست خورد. واتس برآورد کرد که حدود ۱۰ هزار پوند از مبلغ هزینهشده کمتر به دست آورده، بدون پرداختیها، او ۱۸ هزار پوند جلوتر بود. این نشان میدهد که در بازار حل یک مشکل سریعاً و کمهزینه شما را ثروتمند میسازد، در سیاست، شما را تبدیل به یک هدف میکند.
با وجود همهی آنچه واتس متحمل شد، او همچنان بر اینکه تصمیم درستی گرفته، سخت استوار است: «مردم میپرسند، آیا این کار را دوباره انجام خواهی داد؟ و من میگویم، بله انجام خواهم داد!»
خوشبینی او باید بهعنوان یک نمونه قرار بگیرد، ولی همچنین یک نکتهی مهم را نشان میدهد: روح کارآفرینانهی قدرتمند، و اخلاق خدمت انسانی همراه با آن است، نمیتواند توسط بوروکراسی خرد شود.
✅ @karkhone
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
یک درس بزرگ از حملات سایبری اخیر شرکت SolarWinds در وب سایت خود بخشی داشت که لیست مشتریانش را برای عموم به نمایش گذاشته بود. در این لیست بیش از 425 شرکت از لیست مشهور 500 شرکت برتر دنیا به انتخاب نشریه Fortune قرار داشتند. علاوه بر این، اسم سازمانهای نظامی…
درس مهم دیگری از حملات سایبری بزرگ اخیر
تمام سازمانها و شرکتهای آمریکایی که در حملات سایبری اخیر هک شدند هیچکدام نه از نرم افزارهای روسی استفاده کرده بودند و نه چینی (و نه ایرانی). هم تجهیزات آمریکایی بود و هم سیستم عامل و هم همه نرم افزارهای سازمان. هیچ نرم افزار غیربومی وجود نداشت. اما هکرها موفق شدند چنین حمله گسترده و بی سابقه و بی نقص و طولانی مدتی را برنامه ریزی کنند و از آن به بهترین شکل ممکن بهره ببرند.
یکی از درسهای مهمی که از این حمله میگیریم این است که تاکید بیش از حد بر بومی سازی هرگز متضمن امنیت سازمان نیست بلکه پیاده سازی صحیح مدل امنیتی موثرتر است.
شرکتها و سازمانها اگر مدل امنیتی Zero-Trust را به درستی پیاده سازی کرده بودند اینگونه گل نمی خورند.
✅ @karkhone
تمام سازمانها و شرکتهای آمریکایی که در حملات سایبری اخیر هک شدند هیچکدام نه از نرم افزارهای روسی استفاده کرده بودند و نه چینی (و نه ایرانی). هم تجهیزات آمریکایی بود و هم سیستم عامل و هم همه نرم افزارهای سازمان. هیچ نرم افزار غیربومی وجود نداشت. اما هکرها موفق شدند چنین حمله گسترده و بی سابقه و بی نقص و طولانی مدتی را برنامه ریزی کنند و از آن به بهترین شکل ممکن بهره ببرند.
یکی از درسهای مهمی که از این حمله میگیریم این است که تاکید بیش از حد بر بومی سازی هرگز متضمن امنیت سازمان نیست بلکه پیاده سازی صحیح مدل امنیتی موثرتر است.
شرکتها و سازمانها اگر مدل امنیتی Zero-Trust را به درستی پیاده سازی کرده بودند اینگونه گل نمی خورند.
✅ @karkhone
فرآیند خراب شدن!
دیجی کالا ظاهرا لیست Appهای نصب شده روی گوشی کاربران رو برمیداره. دیجی کالا با تایید این خبر که در اینجا توییت شده بود در پاسخ گفته:
۱. ما هیچ دسترسی رو خارج از قوانین گوگل از کاربر نمیگیریم و سایر اپلیکیشنها هم اجازه دریافت این دسترسیها رو دارن.
۲. این اطلاعات به صورت ناشناس ذخیره میشه و ما از اطلاعات شخصی کاربرها استفاده نمیکنیم.
۳. از این دیتا برای segmentation کاربرها استفاده میشه که تجربه کاربری رو در بخشهایی مثل recommendation engine و نمایش تبلیغات بهبود میده.
۴. نقد شما رو از جهت عدم اطلاعرسانی به کاربرها در زمان نصب میپذیریم. عذرخواهی میکنیم و حتما در آپدیت بعدی اپلیکیشن اجازه این دسترسی رو به قسمت setting اضافه میکنیم. اگر کاربری این اجازه رو نداد تمام اطلاعات قبلی کاربر در این بخش پاک خواهد شد.
نکته: در بند 4 نوید داده میشه که اگر کاربری اجازه نداد تمام اطلاعات قبلیش پاک میشه در صورتی که دو خط بالاتر و در بند 2 اومده اطلاعات به صورت ناشناش ذخیره میشه.
✅ @karkhone
دیجی کالا ظاهرا لیست Appهای نصب شده روی گوشی کاربران رو برمیداره. دیجی کالا با تایید این خبر که در اینجا توییت شده بود در پاسخ گفته:
۱. ما هیچ دسترسی رو خارج از قوانین گوگل از کاربر نمیگیریم و سایر اپلیکیشنها هم اجازه دریافت این دسترسیها رو دارن.
۲. این اطلاعات به صورت ناشناس ذخیره میشه و ما از اطلاعات شخصی کاربرها استفاده نمیکنیم.
۳. از این دیتا برای segmentation کاربرها استفاده میشه که تجربه کاربری رو در بخشهایی مثل recommendation engine و نمایش تبلیغات بهبود میده.
۴. نقد شما رو از جهت عدم اطلاعرسانی به کاربرها در زمان نصب میپذیریم. عذرخواهی میکنیم و حتما در آپدیت بعدی اپلیکیشن اجازه این دسترسی رو به قسمت setting اضافه میکنیم. اگر کاربری این اجازه رو نداد تمام اطلاعات قبلی کاربر در این بخش پاک خواهد شد.
نکته: در بند 4 نوید داده میشه که اگر کاربری اجازه نداد تمام اطلاعات قبلیش پاک میشه در صورتی که دو خط بالاتر و در بند 2 اومده اطلاعات به صورت ناشناش ذخیره میشه.
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
گروه "ب"
1. بعد از دیدن تصویری از تایملاین سال تاسیس کسبوکارهای نوآور و اشاره به یکی از این مجموعهها با این توصیف که «اونی که دیرتر تاسیس شده زودتر داره سامون میگیره» مصممتر شدم برای اینکه این بخش رو حتما در این نگارشم داشتهباشم.
چندی پیش آقای وزیر جوان در باب بورسی شدن شرکتهای نوآور عرضه داشتند که «یکی از دلایل کند پیش رفتن ورود شرکتهای استارتآپی به بورس نگرانی برخی دستگاهها در برابر بزرگ شدن اقتصاد شرکتهایی است که وابستگی به نهادهای حکومیتی ندارند»
جای سوال هست که چرا در میان این پکیج برای عرضه در بورس صورتهای مالی به اون زیبایی مارکتپلیس ایرانی رو ول کردید و چسبیدید به عرضه اولیه این یکی؟!
یا بهتر بگم چرا اولین نسخه برای کسبوکاری، پیچیده شده که به قول شما و اطلاعات ما ناوصل هم هست و دقیقا کار مشابه همین دوستان در مجموعه متناظرشون که وصل (به بنیاد میگن) هم هست برای عرضه اولیه انتخاب نشده؟!
قصد ایجاد رعب ندارم ولی فکر میکنم اگر قراره اون مصاحبه جدی گرفته بشه پس جواب این سوال مهمه و اگرم صرف یک اطلاعرسانی بوده از وضعیتی که دچارش هستیم باز ترجیح میدم دعا کنم که کسی از هول حلیم توی دیگ نیوفته و کسبوکاری در بازی دیگری.
-رونوشت به آقای منشی پور. (البته برادر قائم مقام شرکتشون هستند در جمع)
2. چند روز پیش کنار یکی بودیم خیلی زیبا خودش رو توصیف کرد که باعث شد از طرز نگاهش، خوشم بیاد. (چشماش نه ها، نگاهش فقط)
گفت: به فلانی بگو قائم مقام.......کل دنیا داره میاد پیشت!
من خندیم! گفت: مگه غیر اینه؟ «توی کشور یکی هستیم و توی دنیا هم دیگه نداریم. »
همین کافی بود تا عاشق طرز نگاهش بشم.
به نظرم دوستان اکوسیستم هم به این حیطه ورود کنند و دیگه ذیل برنامههاشون اعم از رویداد و سرمایهگذاری و... از صفات عالی بزرگترین و اولین استفاده نکنند.
اون رو بگذارید به عنوان تپههایی دست نخورده برای بقیه. شما برید تو اِشل جهانی دنبال تپه بگردید. کی به کیه؟ اصلا هم به کم قانع نشید. خروجی هم داد، داد. نداد هم فدا سرتون شما بازنمونید از اجراهای قویتون! این سری هم شلخته درو نکنید که چیزی به خوشهچینها برسه تاجایی که میتونید زخمی؛ ببخشید، رویداد برگزار کنید و بهپیش برید. باشد که با دستان شما مملکتی آباد شود. تولید و صنعت و صادرات سیری چند.
3. مردان، زنان و طیف خارج از این دو یحتمل اطلاعات عمومی خوبی درخصوص خدمت مقدس دارند. مشمولان نیز مانند دسته بندی ابتدای این پاراگراف در سه بخش سالم، معاف از رزم و گروه "ب" جای میگیرند. دسته اول که مشخصه. دسته دوم مشکل نقصان جسمی و سومی ذهنی یا روحی دارند.
دسته سوم (گروه ب) یکی از بخشهای بکر برای نوشتن متون خبری و مقالات هست. وظیفه خودم میدونم که به این موارد اشاره کنم چون متاسفانه تاکنون ندیدم چه در بخش اقتصادی و چه حتی در حیطه اجتماعی و فرهنگی نگارشی درباره این بزرگواران صورت بگیره.
اشتراک اطلاعات واصله و تجارب شخصی نشون میده که بعضا به دلیل تعداد بالا و فشردگی زمان دوره آموزشی علیالخصوص در دوران کرونا موجب میشه تا قدرت تصمیم گیری درست از فرد مربوطه (پزشک تصمیمگیر) در دستهبندی مشمولان سلب بشه و خدایی ناکرده فردی به اشتباه در این دسته (گروه "ب") جای گیرد (هرچند امکان اصلاح در ادامه هست). اما در صورت تداوم آن فردی را تصور کنید که بدلیل یک خطای سهوی ناشی از محدودیت زمانی یا هر علت دیگری این برچسب بر او و کارت پایان خدمتش خورده باشد. این افراد به نظرم طی این سال ها بسیار بهشون اجحاف شده و نه مثل توانیابان و افراد دارای سوپیشینه حمایت عمومی پشتشون بوده و نه خبرنگاری کندوکاو کرده در موردشون که وضعیت شغلی این افراد در چه حالیه؟
فکر میکنم وقشته.
(شاید مفید باشه که بدونید داشتن هرنوع خالکوبی شما رو وارد این جرگه میکنه.)
✅ @karkhone
1. بعد از دیدن تصویری از تایملاین سال تاسیس کسبوکارهای نوآور و اشاره به یکی از این مجموعهها با این توصیف که «اونی که دیرتر تاسیس شده زودتر داره سامون میگیره» مصممتر شدم برای اینکه این بخش رو حتما در این نگارشم داشتهباشم.
چندی پیش آقای وزیر جوان در باب بورسی شدن شرکتهای نوآور عرضه داشتند که «یکی از دلایل کند پیش رفتن ورود شرکتهای استارتآپی به بورس نگرانی برخی دستگاهها در برابر بزرگ شدن اقتصاد شرکتهایی است که وابستگی به نهادهای حکومیتی ندارند»
جای سوال هست که چرا در میان این پکیج برای عرضه در بورس صورتهای مالی به اون زیبایی مارکتپلیس ایرانی رو ول کردید و چسبیدید به عرضه اولیه این یکی؟!
یا بهتر بگم چرا اولین نسخه برای کسبوکاری، پیچیده شده که به قول شما و اطلاعات ما ناوصل هم هست و دقیقا کار مشابه همین دوستان در مجموعه متناظرشون که وصل (به بنیاد میگن) هم هست برای عرضه اولیه انتخاب نشده؟!
قصد ایجاد رعب ندارم ولی فکر میکنم اگر قراره اون مصاحبه جدی گرفته بشه پس جواب این سوال مهمه و اگرم صرف یک اطلاعرسانی بوده از وضعیتی که دچارش هستیم باز ترجیح میدم دعا کنم که کسی از هول حلیم توی دیگ نیوفته و کسبوکاری در بازی دیگری.
-رونوشت به آقای منشی پور. (البته برادر قائم مقام شرکتشون هستند در جمع)
2. چند روز پیش کنار یکی بودیم خیلی زیبا خودش رو توصیف کرد که باعث شد از طرز نگاهش، خوشم بیاد. (چشماش نه ها، نگاهش فقط)
گفت: به فلانی بگو قائم مقام.......کل دنیا داره میاد پیشت!
من خندیم! گفت: مگه غیر اینه؟ «توی کشور یکی هستیم و توی دنیا هم دیگه نداریم. »
همین کافی بود تا عاشق طرز نگاهش بشم.
به نظرم دوستان اکوسیستم هم به این حیطه ورود کنند و دیگه ذیل برنامههاشون اعم از رویداد و سرمایهگذاری و... از صفات عالی بزرگترین و اولین استفاده نکنند.
اون رو بگذارید به عنوان تپههایی دست نخورده برای بقیه. شما برید تو اِشل جهانی دنبال تپه بگردید. کی به کیه؟ اصلا هم به کم قانع نشید. خروجی هم داد، داد. نداد هم فدا سرتون شما بازنمونید از اجراهای قویتون! این سری هم شلخته درو نکنید که چیزی به خوشهچینها برسه تاجایی که میتونید زخمی؛ ببخشید، رویداد برگزار کنید و بهپیش برید. باشد که با دستان شما مملکتی آباد شود. تولید و صنعت و صادرات سیری چند.
3. مردان، زنان و طیف خارج از این دو یحتمل اطلاعات عمومی خوبی درخصوص خدمت مقدس دارند. مشمولان نیز مانند دسته بندی ابتدای این پاراگراف در سه بخش سالم، معاف از رزم و گروه "ب" جای میگیرند. دسته اول که مشخصه. دسته دوم مشکل نقصان جسمی و سومی ذهنی یا روحی دارند.
دسته سوم (گروه ب) یکی از بخشهای بکر برای نوشتن متون خبری و مقالات هست. وظیفه خودم میدونم که به این موارد اشاره کنم چون متاسفانه تاکنون ندیدم چه در بخش اقتصادی و چه حتی در حیطه اجتماعی و فرهنگی نگارشی درباره این بزرگواران صورت بگیره.
اشتراک اطلاعات واصله و تجارب شخصی نشون میده که بعضا به دلیل تعداد بالا و فشردگی زمان دوره آموزشی علیالخصوص در دوران کرونا موجب میشه تا قدرت تصمیم گیری درست از فرد مربوطه (پزشک تصمیمگیر) در دستهبندی مشمولان سلب بشه و خدایی ناکرده فردی به اشتباه در این دسته (گروه "ب") جای گیرد (هرچند امکان اصلاح در ادامه هست). اما در صورت تداوم آن فردی را تصور کنید که بدلیل یک خطای سهوی ناشی از محدودیت زمانی یا هر علت دیگری این برچسب بر او و کارت پایان خدمتش خورده باشد. این افراد به نظرم طی این سال ها بسیار بهشون اجحاف شده و نه مثل توانیابان و افراد دارای سوپیشینه حمایت عمومی پشتشون بوده و نه خبرنگاری کندوکاو کرده در موردشون که وضعیت شغلی این افراد در چه حالیه؟
فکر میکنم وقشته.
(شاید مفید باشه که بدونید داشتن هرنوع خالکوبی شما رو وارد این جرگه میکنه.)
✅ @karkhone
4. در پایان ضمن تشکر از گنگ برادر شادمهر و خواهر ریحانه که با معرفی یک سایت جدید به بتزنهای بیشمار ایرانی باعث شدن یک موجی شکل بگیره و دوستان داخلی یک تکونی به خودشون بدن؛ البته که برادرمون در این مسیر نقد هم زیاد شنید، اما یک مورد جدید یافت شده توسط رهبر تتلیتی های دنیا. امروز مطلع شدم که ایشون برای ریلیز آلبوم جدیدشون گفتن که اینکه وضع نشد هی من رایگان بسازم و گوش بدید. یالید دست به نقد بشید و تا وقتی 1 میلیارد تومن نشده جمع کل حمایتها از آلبوم خبری نیست. بعد برای این کرودفاندشون هم سایت معرفی کردن با دامنه .CO . شاید نکته زجرآور برای کسب وکار ها این باشه که عددهای بالا هم تا الان از ایشون حمایت شده.
این رو به عنوان مشت نمونه خروار بدونید که وقتی میگیم رسانه در حوزه کسبوکارها نداریم دقیقا از چی حرف میزنیم. وقتی جوون مملکت 7 ماه باید کارش روی دوشش باشه و عاطل و باطل ازین اتاق جلسه به اون میز جلسه بره آخرش نه پول بگیره و نه درست وقت بذاره برای کارش داریم از چی حرف میزنیم. البته که مسببش اصلا بخش خصوصی نیستا مبادا گمان کنید دوستان طی این سالها خطا داشتندها. نه. اونا همیشه کارشون درسته و مبری هستند از خطا! اونا همیکنه بیلبوردشون توی همت باشه و آگهیشون تو تلویزیون یعنی کارشون درسته. خداشون رو هم شکر میکنند. تریبون میخوان چیکار؟
بخش حاکمیتی هم که نگم براتون.
البته درستترش اینه که بگم مزه داشتن رسانه رو هیچگاه تجربه نکردن. والا کیه که ندونه تو همین اکوسیستم نیمبند ما مدیرمسئول یک هفتهنامه بدون هیچ وجاهتی شده رئیس هیاتمدیره یک صندوق خطرپذیر (VC) معروف و بالاتر از خیلیا از نظر اندازه بیزینس، نشسته.
پ.ن: عکس مربوط به عرضه اولیه استارتاپ DOORDASH (ارسال غذا) ایالات متحده هست. این لینک رو هم داشته باشید چون دوتا عکس نمیتونستم اتچ کنم. مربوط به سهام زوم هست که p/e اون عدد 248 رو نشون میده.
در پناه خدا
|م. زائری
✅ @karkhone
این رو به عنوان مشت نمونه خروار بدونید که وقتی میگیم رسانه در حوزه کسبوکارها نداریم دقیقا از چی حرف میزنیم. وقتی جوون مملکت 7 ماه باید کارش روی دوشش باشه و عاطل و باطل ازین اتاق جلسه به اون میز جلسه بره آخرش نه پول بگیره و نه درست وقت بذاره برای کارش داریم از چی حرف میزنیم. البته که مسببش اصلا بخش خصوصی نیستا مبادا گمان کنید دوستان طی این سالها خطا داشتندها. نه. اونا همیشه کارشون درسته و مبری هستند از خطا! اونا همیکنه بیلبوردشون توی همت باشه و آگهیشون تو تلویزیون یعنی کارشون درسته. خداشون رو هم شکر میکنند. تریبون میخوان چیکار؟
بخش حاکمیتی هم که نگم براتون.
البته درستترش اینه که بگم مزه داشتن رسانه رو هیچگاه تجربه نکردن. والا کیه که ندونه تو همین اکوسیستم نیمبند ما مدیرمسئول یک هفتهنامه بدون هیچ وجاهتی شده رئیس هیاتمدیره یک صندوق خطرپذیر (VC) معروف و بالاتر از خیلیا از نظر اندازه بیزینس، نشسته.
پ.ن: عکس مربوط به عرضه اولیه استارتاپ DOORDASH (ارسال غذا) ایالات متحده هست. این لینک رو هم داشته باشید چون دوتا عکس نمیتونستم اتچ کنم. مربوط به سهام زوم هست که p/e اون عدد 248 رو نشون میده.
در پناه خدا
|م. زائری
✅ @karkhone
شغلهای خورشیدی بیشتر یعنی نفرین، نه نعمت
| پاول دریسِن از سایت بنیاد میزس و ترجمهی رضا طاهری
با استناد به داده های وزارت انرژی ایالات متحده ، نیویورک تایمز اخیراً گزارش داده است که صنعت خورشیدی بسیار بیشتر از صنایع انرژی بادی و زغال سنگ ، آمریکایی ها را استخدام می کند: 374،000 نفر در صنایع خورشیدی در مقابل 100،000 نفر در صنایع انرژی بادی و 160،000 نفر در معادن استخراج زغال سنگ و تولید برق با زغال سنگ. فقط بخش گاز طبیعی افراد بیشتری را استخدام می کند: 398000 نفر کارگر در تولید گاز ، تولید برق ، گرمایش منازل و پتروشیمی ها..
طبق گفته تایمز ، این اتفاق خوبی است. این مقاله نشان می دهد که انرژی خورشیدی در خارج کردن افراد از خطوط بیکاری و دادن مشاغل مولد به آنها چقدر مهم شده است.
در واقع ، این مقاله اشاره می کند ، کالیفرنیا به لطف "استانداردهای انرژی تجدید پذیر قوی و مشوق های نصب" (به عنوان مثال ، مجوزها و یارانه ها) بالاترین میزان مشاغل انرژی خورشیدی را در سال 2016 داشته است.
در اصل ، این موضوع اصلا چیز خوبی نیست و مطمئناً روند مثبتی به حساب نمی آید. در حقیقت ، همانطور که کلایمت دیپات و واشنگتن اگزماینر - با استناد به مطالعه موسسه امریکن اینترپرایز - اشاره کردند ، تعداد کارها در واقع تأکید می کند که به چه میزان انرژی خورشیدی هدر رفته ، ناکارآمد و غیرمولد است.
وقتی به مقادیر انرژی تولید شده در هر بخش نگاه می کنید ، این موضوع کاملاً واضح است. (این شمارش شامل برق تولید شده توسط نیروگاه های هسته ای ، برق-آبی و زمین-گرمایی نیست.)
• 398،000 کارگر گاز طبیعی = 33.8٪ از کل برق تولید شده در ایالات متحده در سال 2016
• 160،000 کارمند زغال سنگ = 30.4٪ از کل برق
• 100000 کارمند صنایع انرژی بادی = 5.6٪ از کل برق
• 374،000 کارگر خورشیدی = 0.9٪ از کل برق
وقتی به میزان برق تولید شده برای هر کارگر نگاه می کنید ، این موضوع حتی واضح تر می شود. در بخش ذغال سنگ به ازای هر کارگر رقم باورنکردنی 7،745 مگاوات-ساعت برق تولید می شود. این رقم برای گاز طبیعی 3812 مگاوات-ساعت ، در بخش انرژی بادی برای هر کارمند 836 مگاوات-ساعت و بخش انرژی خورشیدی به ازای هر کارگر رقم بسیار بد و وحشتناک 98 مگاوات-ساعت است.
به عبارت دیگر ، تولید مقداری مساوی برق به یک کارگر ذغال سنگ ، دو کارگر گاز طبیعی ، 12 کارمند صنعت انرژی بادی یا 79 کارگر خورشیدی نیاز دارد.
حتی بدتر ، در حالی که برق زغال سنگ و گاز ارزان ، مقرون به صرفه و تقریباً همیشه در دسترس است – انرژی بادی و خورشیدی گران ، متناوب ، غیرقابل اعتماد و فقط به طور سالیانه 15-30٪ از زمان در دسترس هستند. انرژی بادی و انرژی خورشیدی اگر که وجود داشته باشند در دسترس هستند ، نه لزوماً وقتی که به آن نیاز دارید.
در حقیقت ، تنها کاری که شرکت های خورشیدی و بادی به خوبی انجام می دهند جمع آوری میلیاردها دلار یارانه از مودیان و میلیاردها دلار از مصرف کنندگان با نرخ برق بسیار بالاتر است. و وقتی به تصویر کلی نگاه می کنید ، تولید انرژی خورشیدی و بادی بسیار بدتر از این است.
زمین. انرژی باد و خورشیدی به سطح زیر کشت بسیار بیشتری احتیاج دارند. نیروگاه های مدرن زغال سنگ یا گازی تقریباً از 300 هکتار برای تولید 600 مگاوات در تقریباً 100٪ زمان استفاده می کنند. نیروگاه بادی 600 مگاواتی فاولر ریج در ایندیانا 50000 هکتار زمین را تحت پوشش قرار داده و حدود 20٪ از سال برق تولید می کند. پانل های خورشیدی پایگاه نیروی هوایی نلیز ایالت نوادا فقط مقدار جزئی 14 مگاوات در 22٪ سال از 140 هکتار زمین انرژی تولید می کنند. دریافت 600 مگاوات در 22٪ سال از چنین پانل هایی به 6000 هکتار زمین نیاز دارد.
نیروی پشتیبان. از آنجا که تولید برق بادی و خورشیدی به صورت تصادفی و متناوب است ، باید توسط نیروگاه های معتبر زغال سنگ یا گاز که در واقع 80٪ کار را انجام می دهند ، پشتیبانی شود. بنابراین ما باید هم سیستم های تجدید پذیر و هم سیستم های سوخت فسیلی بسازیم.
خطوط انتقال. نیروگاه های ذغال سنگ ، گاز و هسته ای می توانند در چند مایلی شهرها واقع شوند. تأسیسات بادی و خورشیدی معمولاً 100-200 مایل از شهرها فاصله دارند و بنابراین به خطوط انتقال بسیار طولانی نیاز دارند.
مواد خام. تمام آن توربین های بادی ، صفحات خورشیدی ، نیروگاه های پشتیبان و خطوط انتقال به مقادیر زیادی بتن ، فولاد ، مس ، فایبرگلاس ، فلزات خاکی کمیاب و سایر منابع نیاز دارند. سنگ معدن باید از درون زمین حفر شود ، به مواد اولیه قابل استفاده و سپس به اجزای نهایی تبدیل شود.
اگر فقط به انرژی زغال سنگ و گاز متکی بودیم ، به تمام زمین و مواد اولیه و انرژی پردازش این مواد برای صدها توربین بادی و هزاران صفحه خورشیدی احتیاج نداشتیم.
✅ @karkhone
| پاول دریسِن از سایت بنیاد میزس و ترجمهی رضا طاهری
با استناد به داده های وزارت انرژی ایالات متحده ، نیویورک تایمز اخیراً گزارش داده است که صنعت خورشیدی بسیار بیشتر از صنایع انرژی بادی و زغال سنگ ، آمریکایی ها را استخدام می کند: 374،000 نفر در صنایع خورشیدی در مقابل 100،000 نفر در صنایع انرژی بادی و 160،000 نفر در معادن استخراج زغال سنگ و تولید برق با زغال سنگ. فقط بخش گاز طبیعی افراد بیشتری را استخدام می کند: 398000 نفر کارگر در تولید گاز ، تولید برق ، گرمایش منازل و پتروشیمی ها..
طبق گفته تایمز ، این اتفاق خوبی است. این مقاله نشان می دهد که انرژی خورشیدی در خارج کردن افراد از خطوط بیکاری و دادن مشاغل مولد به آنها چقدر مهم شده است.
در واقع ، این مقاله اشاره می کند ، کالیفرنیا به لطف "استانداردهای انرژی تجدید پذیر قوی و مشوق های نصب" (به عنوان مثال ، مجوزها و یارانه ها) بالاترین میزان مشاغل انرژی خورشیدی را در سال 2016 داشته است.
در اصل ، این موضوع اصلا چیز خوبی نیست و مطمئناً روند مثبتی به حساب نمی آید. در حقیقت ، همانطور که کلایمت دیپات و واشنگتن اگزماینر - با استناد به مطالعه موسسه امریکن اینترپرایز - اشاره کردند ، تعداد کارها در واقع تأکید می کند که به چه میزان انرژی خورشیدی هدر رفته ، ناکارآمد و غیرمولد است.
وقتی به مقادیر انرژی تولید شده در هر بخش نگاه می کنید ، این موضوع کاملاً واضح است. (این شمارش شامل برق تولید شده توسط نیروگاه های هسته ای ، برق-آبی و زمین-گرمایی نیست.)
• 398،000 کارگر گاز طبیعی = 33.8٪ از کل برق تولید شده در ایالات متحده در سال 2016
• 160،000 کارمند زغال سنگ = 30.4٪ از کل برق
• 100000 کارمند صنایع انرژی بادی = 5.6٪ از کل برق
• 374،000 کارگر خورشیدی = 0.9٪ از کل برق
وقتی به میزان برق تولید شده برای هر کارگر نگاه می کنید ، این موضوع حتی واضح تر می شود. در بخش ذغال سنگ به ازای هر کارگر رقم باورنکردنی 7،745 مگاوات-ساعت برق تولید می شود. این رقم برای گاز طبیعی 3812 مگاوات-ساعت ، در بخش انرژی بادی برای هر کارمند 836 مگاوات-ساعت و بخش انرژی خورشیدی به ازای هر کارگر رقم بسیار بد و وحشتناک 98 مگاوات-ساعت است.
به عبارت دیگر ، تولید مقداری مساوی برق به یک کارگر ذغال سنگ ، دو کارگر گاز طبیعی ، 12 کارمند صنعت انرژی بادی یا 79 کارگر خورشیدی نیاز دارد.
حتی بدتر ، در حالی که برق زغال سنگ و گاز ارزان ، مقرون به صرفه و تقریباً همیشه در دسترس است – انرژی بادی و خورشیدی گران ، متناوب ، غیرقابل اعتماد و فقط به طور سالیانه 15-30٪ از زمان در دسترس هستند. انرژی بادی و انرژی خورشیدی اگر که وجود داشته باشند در دسترس هستند ، نه لزوماً وقتی که به آن نیاز دارید.
در حقیقت ، تنها کاری که شرکت های خورشیدی و بادی به خوبی انجام می دهند جمع آوری میلیاردها دلار یارانه از مودیان و میلیاردها دلار از مصرف کنندگان با نرخ برق بسیار بالاتر است. و وقتی به تصویر کلی نگاه می کنید ، تولید انرژی خورشیدی و بادی بسیار بدتر از این است.
زمین. انرژی باد و خورشیدی به سطح زیر کشت بسیار بیشتری احتیاج دارند. نیروگاه های مدرن زغال سنگ یا گازی تقریباً از 300 هکتار برای تولید 600 مگاوات در تقریباً 100٪ زمان استفاده می کنند. نیروگاه بادی 600 مگاواتی فاولر ریج در ایندیانا 50000 هکتار زمین را تحت پوشش قرار داده و حدود 20٪ از سال برق تولید می کند. پانل های خورشیدی پایگاه نیروی هوایی نلیز ایالت نوادا فقط مقدار جزئی 14 مگاوات در 22٪ سال از 140 هکتار زمین انرژی تولید می کنند. دریافت 600 مگاوات در 22٪ سال از چنین پانل هایی به 6000 هکتار زمین نیاز دارد.
نیروی پشتیبان. از آنجا که تولید برق بادی و خورشیدی به صورت تصادفی و متناوب است ، باید توسط نیروگاه های معتبر زغال سنگ یا گاز که در واقع 80٪ کار را انجام می دهند ، پشتیبانی شود. بنابراین ما باید هم سیستم های تجدید پذیر و هم سیستم های سوخت فسیلی بسازیم.
خطوط انتقال. نیروگاه های ذغال سنگ ، گاز و هسته ای می توانند در چند مایلی شهرها واقع شوند. تأسیسات بادی و خورشیدی معمولاً 100-200 مایل از شهرها فاصله دارند و بنابراین به خطوط انتقال بسیار طولانی نیاز دارند.
مواد خام. تمام آن توربین های بادی ، صفحات خورشیدی ، نیروگاه های پشتیبان و خطوط انتقال به مقادیر زیادی بتن ، فولاد ، مس ، فایبرگلاس ، فلزات خاکی کمیاب و سایر منابع نیاز دارند. سنگ معدن باید از درون زمین حفر شود ، به مواد اولیه قابل استفاده و سپس به اجزای نهایی تبدیل شود.
اگر فقط به انرژی زغال سنگ و گاز متکی بودیم ، به تمام زمین و مواد اولیه و انرژی پردازش این مواد برای صدها توربین بادی و هزاران صفحه خورشیدی احتیاج نداشتیم.
✅ @karkhone
تأثیرات زیست محیطی و حقوق بشر. ایالات متحده اساساً استخراج زمین ها و سایر فلزات کنیاب را ممنوع کرده است ، بنابراین آنها را از کشورهای دیگر وارد می کند. فلزات خاکی کمیاب برای توربین های بادی و صفحات خورشیدی از منطقه بائوتو در مرز چین و مغولستان می آید ، جایی که استانداردهای سلامت و ایمنی کارگران و محیط زیست وحشتناک است - کارگران بیمار را رها می کنند و این استخراج تخریب زیست محیطی را در پی دارد.
هزینه های بالای برق. حتی با وجود همه یارانه های پنهان مالیات دهندگان ، برق تولیدی از باد و خورشید به طور معمول دو برابر گرانتر از منابع معمولی است که بر بودجه خانواده و مشاغل تأثیر می گذارد. بیمارستان ها و کارخانه های پر مصرف با افزایش فزاینده هزینه انرژی روبرو هستند که منجر به اخراج کارگران و تعطیلی نیروگاه می شود. مطالعات در انگلیس ، آلمان و اسپانیا نشان داد که هر شغل بادی و خورشیدی ایجاد شده منجر به از دست دادن دو تا چهار شغل در بخشهای دیگر اقتصاد می شود که در نتیجه باید برق بادی یا خورشیدی گران قیمت بخرند.
حیات وحش و زیستگاه ها. صفحات خورشیدی سطح وسیع زمین را پوشانده و از رشد گیاهان در زیر آنها جلوگیری می کند و زیستگاه ها و جمعیت حیات وحش را کاهش می دهد. توربین های بادی به کشتن عقاب ها ، شاهین ها ، سایر پرندگان و خفاش ها مشهور هستند – نه تنها شرکت های بادی و آژانس های دولتی تعداد واقعی تلفات را پنهان می کنند ، بلکه شرکت های Big Wind را از گونه های در معرض خطر و سایر قوانین محافظت از حیوانات وحشی معاف می کند.
تغییرات اقلیمی. اگر ما از سیستم های انرژی زائد ، خطوط انتقال طولانی ، مواد اولیه مورد نیاز برای ساخت همه آنها و انرژی مورد نیاز برای استخراج ، فرآوری ، تولید ، حمل و نقل ، ساخت و نگهداری فاکتور بگیریم ، انرژی بادی و خورشیدی هیچ کاهش دی اکسید کربن یا گاز های گلخانه ای دیگری را به ارمغان نمی آورند. بنابراین ، حتی اگر در حال حاضر این گازها تغییرات اقلیمی را تحریک کنند (که نمی کنند) ، باد و خورشید به هیچ وجه مزایای اقلیمی ندارند. و این مقدار زحمت ، بدون سود است.
حتی با همه این رفتارهای خاص ، شرکت سووینا به عنوان آخرین شرکت انرژی خورشیدی معرفی شد که ورشکستگی خود را اعلام کرد. و اکنون این گزارش می گوید این شرکت و دیگر شرکت های خورشیدی ایالات متحده اگر دولت بلافاصله تعرفه هایی را برای تمام سلول های خورشیدی و ماژول های وارد شده از هرجایی خارج از ایالات متحده وضع نکند، کاملاً از بین می روند.
باد و خورشید به سادگی معامله ای مضر برای مصرف کنندگان ، کارگران و محیط زیست هستند.
✅ @karkhone
هزینه های بالای برق. حتی با وجود همه یارانه های پنهان مالیات دهندگان ، برق تولیدی از باد و خورشید به طور معمول دو برابر گرانتر از منابع معمولی است که بر بودجه خانواده و مشاغل تأثیر می گذارد. بیمارستان ها و کارخانه های پر مصرف با افزایش فزاینده هزینه انرژی روبرو هستند که منجر به اخراج کارگران و تعطیلی نیروگاه می شود. مطالعات در انگلیس ، آلمان و اسپانیا نشان داد که هر شغل بادی و خورشیدی ایجاد شده منجر به از دست دادن دو تا چهار شغل در بخشهای دیگر اقتصاد می شود که در نتیجه باید برق بادی یا خورشیدی گران قیمت بخرند.
حیات وحش و زیستگاه ها. صفحات خورشیدی سطح وسیع زمین را پوشانده و از رشد گیاهان در زیر آنها جلوگیری می کند و زیستگاه ها و جمعیت حیات وحش را کاهش می دهد. توربین های بادی به کشتن عقاب ها ، شاهین ها ، سایر پرندگان و خفاش ها مشهور هستند – نه تنها شرکت های بادی و آژانس های دولتی تعداد واقعی تلفات را پنهان می کنند ، بلکه شرکت های Big Wind را از گونه های در معرض خطر و سایر قوانین محافظت از حیوانات وحشی معاف می کند.
تغییرات اقلیمی. اگر ما از سیستم های انرژی زائد ، خطوط انتقال طولانی ، مواد اولیه مورد نیاز برای ساخت همه آنها و انرژی مورد نیاز برای استخراج ، فرآوری ، تولید ، حمل و نقل ، ساخت و نگهداری فاکتور بگیریم ، انرژی بادی و خورشیدی هیچ کاهش دی اکسید کربن یا گاز های گلخانه ای دیگری را به ارمغان نمی آورند. بنابراین ، حتی اگر در حال حاضر این گازها تغییرات اقلیمی را تحریک کنند (که نمی کنند) ، باد و خورشید به هیچ وجه مزایای اقلیمی ندارند. و این مقدار زحمت ، بدون سود است.
حتی با همه این رفتارهای خاص ، شرکت سووینا به عنوان آخرین شرکت انرژی خورشیدی معرفی شد که ورشکستگی خود را اعلام کرد. و اکنون این گزارش می گوید این شرکت و دیگر شرکت های خورشیدی ایالات متحده اگر دولت بلافاصله تعرفه هایی را برای تمام سلول های خورشیدی و ماژول های وارد شده از هرجایی خارج از ایالات متحده وضع نکند، کاملاً از بین می روند.
باد و خورشید به سادگی معامله ای مضر برای مصرف کنندگان ، کارگران و محیط زیست هستند.
✅ @karkhone
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
به زمین خوردن غول ها (راجع به شرکت توشیبا و احوال زار این روزهایش) *نگارش متن در تاریخ فوریه 2014 بوده است | این متن به قلم محمدرضا اسلامی در 5 بخش تنظیم شده است. (5/5) در یادداشت قبل به وضعیت شرکت سونی اشاره ای شده بود. این امر مدخلی خواهد بود که…
به زمین خوردن غول ها
(#سونی)
*نگارش متن در تاریخ ژوئن 2017 بوده است
| محمدرضا اسلامی
در ادامه بحث در خصوص شرکتِ سونی و گزارشهای مالی آن، در این نوبت خوب است که نگاه کلی ای به احوال چندسالِ اخیر سونی و شرح کار این غول الکترونیک ژاپن داشته باشیم. این نگاهِ کلی به سونی ، تصویر روشن تری از این نامِ شناخته شده به ما می دهد و باعث می شود تا دیدِ مشخص تری از مفهومِ ورشکستگی در این دست شرکت های با ابعادِ "مگا" در فن آوری را داشته باشیم.
علّتِ این دست نوشتار این است که واقعاً تا چند سال پیش تصویر خیلی خامی از مفهوم ورشکستگی داشتم و با قالبِ ذهنی ای که عمده رویدادها را وابسته به دلایل سیاسی می دید، تصوّر روشنی از زمین خوردن بزرگانِ صنعت نداشتم. وقتی که در شهر دیترویت میشیگان از نزدیک دیدم هزاران خانه متروکه ای که صاحبانشان بعد از ورشکستگی جنرال موتورز ، آنها را رها و کوچ کرده بودند ، واقعاً باور کردم که مفهومِ ورشکست شدن جنرال موتورز یعنی چه؟ فتحِ یک شهر بدونِ شلیکِ گلوله . دیترویت شهرِ صنعتِ خودرو آمریکا ، بنا به گزارش های رسمی، یک چهارمِ جمعیتش را بعد از ورشکستگی سال 2008 از دست داد. زمانی که از نزدیک کارخانه هایِ فولادِ تعطیل شدۀ آمریکایی را دیدم ، باور کردم که فولادِ چین چطور کمر فولادِ آمریکا را شکسته . آن زمان میشد متوجه شد که چرا مدیرانِ صنعت فولاد ژاپنی احساس می کنند ورشکستگی بیخ گوششان است.
در این سلسله نوشتار ( که با بحث توشیبا و پاناسونیک و تویوتا شروع شد) به مرورِ ابعادِ واقعیِ شرکت های ژاپنی می پردازیم. اینکه چقدر گردش مالی دارند و این گردش مالی معادلِ چیست؟ اینکه چند نفر پرسنل داشته و دارند؟ اینکه چه سالی تاسیس شده اند و ...
اما بازگردیم به سونی.
در نوبت قبل گزارشهای مالی سونی و ابعاد سود و ضرر این شرکت مرور شد. اما چند گزاره دیگر راجع به سونی:
- سونی 71 سال پیش ثبت شده است (در سال 1946. یعنی دقیقا بلافاصله بعد از جنگ جهانی دوم و از خاکستر جنگ برخاست).
- شرکت کارش را با 8 نفر کارمند و سرمایه 510 دلار در ساختمانی در توکیو آغاز کرد.
- اولین نوار ضبط صوت در ژاپن توسط سونی ساخته شده است.
- تا دهه 90 میلادی و حتی تا اوایل 2000 سونی بسیار سودآور بوده است. بیشترین منبع سودِ سونی از محل پِلی استیشن بوده است!
-شروع زنجیره بدبیاری های سونی از کی بوده است؟ از وقتی که رقبای جدی در بحث ساخت پلی استیشن به بازار آمدند و دو سه سالِ کم درآمد مصادف و منتهی شد به زمان وقوع سونامی و زلزله مارس 2011 توهوکو (که آسیب های جدی به کشور ژاپن وارد کرد).
- در شرایطی که در سال 2000 سونی یک بازار 100میلیارد دلاری داشت، در انتهای 2011 ( یعنی نه ماه بعد از زلزله و سونامی توهوکو) سونی با یک بازار 18میلیارد دلاری مواجه بود.
- یکسال بعد از سونامی ، یعنی در سال 2012 ، سونی برای اولین بار اعلام کرد که 10هزار نفر از کارکنانش را اخراج می کند. علت این اخراج گسترده، کم کردن هزینه های شرکت بود. شرکتی که در سال مالی 2012 حدود 6میلیارد دلار ضرر داده بود. (گزارش بالا)
- 1000 نفر از اخراجی ها، از قسمت موبایل سونی بودند(گویای اینکه چرا یکباره موبایل سونی در بازار ادامه نیافت).
- در سال 2013 سونی برای کاهش هزینه ها، "دفترِ آمریکای" خود را فروخت ( به قیمت حدودا یک میلیارد دلار)
- در سال 2014 برای اولین بار در گزارش های مشاوران سرمایه گذاری اعلام شد که سونی محلِ خوبی برای سرمایه گذاری نیست (سودِ شرکت پایین است).
- در همان 2014 سونی باز 5000نفر دیگر از کارکنانش را اخراج کرد و اعلام کرد که دیگر روی پی سی کار نمی کند تا بتواند روی موبایل و تبلت متمرکز باشد.
✳️این ها گزاره های مربوط به اتفاقاتی در همین سالهای اخیر است. در مجاورت ما . از یکی از صاحب نام ترین غول های فن آوری . با صدها کارخانه و هزاران اختراع ثبت شده و تجربه ای طولانی در بازاریابی.
رویدادها به همین اندازه واقعی است. برای حضور و رقابت در دنیای فردا باید به مرور واقعیات بنشینیم. برنده شدن یا بازنده شدن ، برای هیچ یک کارت گارانتی ای صادر نشده است.
- برای پایان این گزارش تنها یک گزاره دیگر را هم مرور کنیم:
در سال 2016 سونی توانسته همچنان پنجمین تولید کننده تلویزیون در دنیا باشد. البته خوب است نامهای چهار تولید کننده قبلش را نیز ببینیم، سامسونگ (کره- 48ساله)، ال.جی (کره - 58ساله) ، تی.سی.ال ( چین- 47ساله) ، هیسِنسه (چین- 36ساله!).
کلاب رقابت های میلیمتری.
چشمِ خود تا به هم زنی ، بَرَدَت
تا کُلَه چرخ دادهای ، خورَدَت
✅ @karkhone
(#سونی)
*نگارش متن در تاریخ ژوئن 2017 بوده است
| محمدرضا اسلامی
در ادامه بحث در خصوص شرکتِ سونی و گزارشهای مالی آن، در این نوبت خوب است که نگاه کلی ای به احوال چندسالِ اخیر سونی و شرح کار این غول الکترونیک ژاپن داشته باشیم. این نگاهِ کلی به سونی ، تصویر روشن تری از این نامِ شناخته شده به ما می دهد و باعث می شود تا دیدِ مشخص تری از مفهومِ ورشکستگی در این دست شرکت های با ابعادِ "مگا" در فن آوری را داشته باشیم.
علّتِ این دست نوشتار این است که واقعاً تا چند سال پیش تصویر خیلی خامی از مفهوم ورشکستگی داشتم و با قالبِ ذهنی ای که عمده رویدادها را وابسته به دلایل سیاسی می دید، تصوّر روشنی از زمین خوردن بزرگانِ صنعت نداشتم. وقتی که در شهر دیترویت میشیگان از نزدیک دیدم هزاران خانه متروکه ای که صاحبانشان بعد از ورشکستگی جنرال موتورز ، آنها را رها و کوچ کرده بودند ، واقعاً باور کردم که مفهومِ ورشکست شدن جنرال موتورز یعنی چه؟ فتحِ یک شهر بدونِ شلیکِ گلوله . دیترویت شهرِ صنعتِ خودرو آمریکا ، بنا به گزارش های رسمی، یک چهارمِ جمعیتش را بعد از ورشکستگی سال 2008 از دست داد. زمانی که از نزدیک کارخانه هایِ فولادِ تعطیل شدۀ آمریکایی را دیدم ، باور کردم که فولادِ چین چطور کمر فولادِ آمریکا را شکسته . آن زمان میشد متوجه شد که چرا مدیرانِ صنعت فولاد ژاپنی احساس می کنند ورشکستگی بیخ گوششان است.
در این سلسله نوشتار ( که با بحث توشیبا و پاناسونیک و تویوتا شروع شد) به مرورِ ابعادِ واقعیِ شرکت های ژاپنی می پردازیم. اینکه چقدر گردش مالی دارند و این گردش مالی معادلِ چیست؟ اینکه چند نفر پرسنل داشته و دارند؟ اینکه چه سالی تاسیس شده اند و ...
اما بازگردیم به سونی.
در نوبت قبل گزارشهای مالی سونی و ابعاد سود و ضرر این شرکت مرور شد. اما چند گزاره دیگر راجع به سونی:
- سونی 71 سال پیش ثبت شده است (در سال 1946. یعنی دقیقا بلافاصله بعد از جنگ جهانی دوم و از خاکستر جنگ برخاست).
- شرکت کارش را با 8 نفر کارمند و سرمایه 510 دلار در ساختمانی در توکیو آغاز کرد.
- اولین نوار ضبط صوت در ژاپن توسط سونی ساخته شده است.
- تا دهه 90 میلادی و حتی تا اوایل 2000 سونی بسیار سودآور بوده است. بیشترین منبع سودِ سونی از محل پِلی استیشن بوده است!
-شروع زنجیره بدبیاری های سونی از کی بوده است؟ از وقتی که رقبای جدی در بحث ساخت پلی استیشن به بازار آمدند و دو سه سالِ کم درآمد مصادف و منتهی شد به زمان وقوع سونامی و زلزله مارس 2011 توهوکو (که آسیب های جدی به کشور ژاپن وارد کرد).
- در شرایطی که در سال 2000 سونی یک بازار 100میلیارد دلاری داشت، در انتهای 2011 ( یعنی نه ماه بعد از زلزله و سونامی توهوکو) سونی با یک بازار 18میلیارد دلاری مواجه بود.
- یکسال بعد از سونامی ، یعنی در سال 2012 ، سونی برای اولین بار اعلام کرد که 10هزار نفر از کارکنانش را اخراج می کند. علت این اخراج گسترده، کم کردن هزینه های شرکت بود. شرکتی که در سال مالی 2012 حدود 6میلیارد دلار ضرر داده بود. (گزارش بالا)
- 1000 نفر از اخراجی ها، از قسمت موبایل سونی بودند(گویای اینکه چرا یکباره موبایل سونی در بازار ادامه نیافت).
- در سال 2013 سونی برای کاهش هزینه ها، "دفترِ آمریکای" خود را فروخت ( به قیمت حدودا یک میلیارد دلار)
- در سال 2014 برای اولین بار در گزارش های مشاوران سرمایه گذاری اعلام شد که سونی محلِ خوبی برای سرمایه گذاری نیست (سودِ شرکت پایین است).
- در همان 2014 سونی باز 5000نفر دیگر از کارکنانش را اخراج کرد و اعلام کرد که دیگر روی پی سی کار نمی کند تا بتواند روی موبایل و تبلت متمرکز باشد.
✳️این ها گزاره های مربوط به اتفاقاتی در همین سالهای اخیر است. در مجاورت ما . از یکی از صاحب نام ترین غول های فن آوری . با صدها کارخانه و هزاران اختراع ثبت شده و تجربه ای طولانی در بازاریابی.
رویدادها به همین اندازه واقعی است. برای حضور و رقابت در دنیای فردا باید به مرور واقعیات بنشینیم. برنده شدن یا بازنده شدن ، برای هیچ یک کارت گارانتی ای صادر نشده است.
- برای پایان این گزارش تنها یک گزاره دیگر را هم مرور کنیم:
در سال 2016 سونی توانسته همچنان پنجمین تولید کننده تلویزیون در دنیا باشد. البته خوب است نامهای چهار تولید کننده قبلش را نیز ببینیم، سامسونگ (کره- 48ساله)، ال.جی (کره - 58ساله) ، تی.سی.ال ( چین- 47ساله) ، هیسِنسه (چین- 36ساله!).
کلاب رقابت های میلیمتری.
چشمِ خود تا به هم زنی ، بَرَدَت
تا کُلَه چرخ دادهای ، خورَدَت
✅ @karkhone
🔹گروه صنعتی آرینسعید در نظر دارد با تأسیس شرکت سرمایهگذاری در حوزهی استارتآپی کشور، فعالیتهای خود را در این حوزه گسترش دهد.
🔹به همین منظور و در جهت شناخت هر چه بیشتر بازار، از متخصصان این حوزه در جهت بررسی شرایط بازاری ایدههای استارتآپی دعوت به عمل می آورد.
🔹جهت کسب اطلاعات بیشتر و همچنین ارسال رزومه از طرق زیر با ما در تماس باشید.
📱09132766059
@mohammadostadmohammadi
✉️ mohammad.ostad73@gmail.com
وبسایت گروه صنعتی آرینسعید :
http://saeedmdf.com
🔹به همین منظور و در جهت شناخت هر چه بیشتر بازار، از متخصصان این حوزه در جهت بررسی شرایط بازاری ایدههای استارتآپی دعوت به عمل می آورد.
🔹جهت کسب اطلاعات بیشتر و همچنین ارسال رزومه از طرق زیر با ما در تماس باشید.
📱09132766059
@mohammadostadmohammadi
✉️ mohammad.ostad73@gmail.com
وبسایت گروه صنعتی آرینسعید :
http://saeedmdf.com
«چرخه دوگانه»؛ سیاست اقتصادی جدید چین در عرصه بینالملل
چین، طی سالهای آتی به بزرگترین اقتصاد جهان تبدیل خواهد شد و در همین راستا در حال آماده شدن برای مواجهه با تغییرات عمده تجاری در سطح بینالملل است. دولت چین که به طور همزمان با همهگیری کووید-19 و تنشآفرینی آمریکا مقابله میکند، این بار با سیاست *«چرخه دوگانه»* به تقویت اقتصاد خود میپردازد. سیاستی که با تفکیک فعالیتهای اقتصادی به «داخلی» و «خارجی»، این بار بر خلاف قبل، تاکید خود را بر داخل چین قرار میدهد.
رهبران حزب حاکم در چین معتقدند در سالهای پیش رو، جامعه هدف تولیدکنندگان چینی باید در وهله اول مردم چین باشد. مردم این کشور نیز باید به سمت کاهش پساندازها و رشد مصرفگرایی حرکت کنند تا وابستگی اقتصاد چین به اقتصادهای متزلزل خارجی کاهش یابد.
رئیسجمهور چین، این ابتکار جدید را راهبرد «چرخه دوگانه» نامیده است. چرخه دوگانه به این معناست که چین باید به چرخه قویِ تقاضا و ابتکار داخلی بهعنوان موتور اول محرک اقتصادی روی آورد در حالی که بازارها و سرمایهگذاران خارجی را به مثابه موتور دوم رشد حفظ کند.
منبع: b2n.ir/491792
✅ @karkhone
چین، طی سالهای آتی به بزرگترین اقتصاد جهان تبدیل خواهد شد و در همین راستا در حال آماده شدن برای مواجهه با تغییرات عمده تجاری در سطح بینالملل است. دولت چین که به طور همزمان با همهگیری کووید-19 و تنشآفرینی آمریکا مقابله میکند، این بار با سیاست *«چرخه دوگانه»* به تقویت اقتصاد خود میپردازد. سیاستی که با تفکیک فعالیتهای اقتصادی به «داخلی» و «خارجی»، این بار بر خلاف قبل، تاکید خود را بر داخل چین قرار میدهد.
رهبران حزب حاکم در چین معتقدند در سالهای پیش رو، جامعه هدف تولیدکنندگان چینی باید در وهله اول مردم چین باشد. مردم این کشور نیز باید به سمت کاهش پساندازها و رشد مصرفگرایی حرکت کنند تا وابستگی اقتصاد چین به اقتصادهای متزلزل خارجی کاهش یابد.
رئیسجمهور چین، این ابتکار جدید را راهبرد «چرخه دوگانه» نامیده است. چرخه دوگانه به این معناست که چین باید به چرخه قویِ تقاضا و ابتکار داخلی بهعنوان موتور اول محرک اقتصادی روی آورد در حالی که بازارها و سرمایهگذاران خارجی را به مثابه موتور دوم رشد حفظ کند.
منبع: b2n.ir/491792
✅ @karkhone
CNBC
How China is preparing its economy for a future where the U.S. isn't the center of global demand
Some economists in China lay out their view on what high-level political talk of "dual circulation" means for China's role in international trade going forward.
چهار دهه وسواس بر علم و دانشگاه؛ چهار دهه عقبماندگی اقتصادی
|علی بابایی
در حوزۀ توسعۀ اقتصادی، یکی از جریانهای مطالعاتی همواره مهم، جریان «کچآپ (بهمعنای جهش سریع اقتصادی)» بوده است. چندی پیش، موفق شدیم تا کتاب یکی از تئوریسینهای مهم این جریان مطالعاتی، یعنی پروفسور کئون لی را ترجمه و تحت عنوان «راز جهش اقتصادی» تقدیم به علاقهمندان کشورمان کنیم. البته معتقدم برخی از مفاهیم مهمی که کئون لی در این کتاب بهعنوان عوامل اصلی کچآپ مطرح میکند، به قدری برای جامعۀ سیاستگذار و اقتصاددان کشور ناآشناست که حقیقتا کلمۀ «راز» را برای این کتاب برازنده میسازد.
کئون لی، مهمترین عامل کچآپ اقتصادی را «نوآوری» ذیل رویکرد «حفظ رشد صادرات» میداند. البته حتما برخی میگویند «این را که میدانستیم!». بله بسیاری از ما این عبارت را شنیدهایم؛ اما آن چیزی را که صاحبنظران اقتصادی ما در ایران، بسیار کم در مورد آن شنیدهاند، ادامۀ ماجراست. لی نشان میدهد که دو برداشت متفاوت از مفهوم نوآوری، دو مسیر کاملا متفاوت را برای دو دسته «کشورهای آسیای شرقی» و «کشورهای آمریکای لاتین» رقم زده است: «در دهۀ 50 میلادی، کشورهای آسیای شرقی، نوآوری را در توانمندی فناورانۀ صنعتی-بنگاهی تعریف نمودند و حال آنکه کشورهای آمریکای لاتین، نوآوری را در بخش علم و تحقیقات دانشگاهی خلاصه کردند».
"... در کشورهای آمریکای لاتین، شاهد یک جامعۀ علمیِ به دور از واقعیت و یک بخش صنعتی ضعیف بوده و هستیم. در آمریکای لاتین، به استثنای حوزههای معدودی، شناسایی اولویتهای تحقیقاتی، به طور سنتی بر عهدۀ جامعۀ دانشگاهی بوده که خود این جامعه نیز اولویتهای خود را بر اساس علایق جریان بینالمللی علم تعریف نموده است. در این کشورها، سیستم پاداش برای فعالیتهای تحقیقوتوسعه، به جای آنکه بر دستاوردهای فناورانه تاکید کند، بر دستاوردهای علمی تاکید میکند ... اما در مقابل، سیاستگذاران کشورهای آسیای شرقی، با تاکید بر توسعۀ صنعتی، «سیاست فناوری» را به «سیاست علم» ترجیح دادند و شرکتهای صنعتی کشورهای آسیای شرقی، دست به سرمایهگذاری قابل توجهی بر روی فعالیتهای تحقیقوتوسعه زدهاند ... "
"... مطالعات اقتصادسنجی اخیر بهخوبی نشان دادهاند که برای کشورهای در حال توسعه، علم، نه تاثیر قابلملاحظهای بر روی توسعۀ فناوری دارد و نه بر روی رشد اقتصادی؛ در مقابل، این ثبت پتنت شرکتهاست که منجر به تولید دانش علمی و توسعه اقتصادی میشود. یافتههای این تحقیقات نشان میدهند که مدل خطی نوآوری، که دانش علمی را به عنوان ورودی اصلی نوآوری صنعتی معرفی میکند، چندان قابل اتکا نیست ..."
و اینگونه است که به یکی از جملات طلایی کتاب میرسیم: "... یکی از پیامدهای مهم این یافتهها برای جامعۀ سیاستگذار این است که بدون اجرای سیاستهایی که تحقیقوتوسعۀ شرکتهای صنعتی را تشویق و تحریک نماید، سیاستهایی که صرفا بر بخش علم تاکید میکنند نمیتوانند منافع اقتصادی ملموسی در پی داشته باشند ..."
کمی در مورد جملۀ فوق بیندیشیم. آیا ما پس از انقلاب، راه آسیای شرقی را پیمودهایم یا راه آمریکای لاتین را؟ آیا تاکنون از یکی از سیاستگذاران مهم کشور، حتی یک جمله در مورد اهمیت تحقیقوتوسعۀ شرکتهای صنعتی شنیدهایم؟ آیا حتی یک مشوق یا فشار معنادار بر روی شرکتهای صنعتی (بهخصوص بزرگ)، برای دستیابی به توانمندی تحقیقوتوسعه، و انجام تحقیقوتوسعۀ بیشتر وجود داشته است؟ آیا غیر از این بوده است که اساسا شرکتهای بزرگ را صرفا بنگاههای تولیدی نامیدهایم (از نوع کامودیتی و کالاهای سادهای نظیر پراید) و تمام توجه خود در حوزۀ نوآوری در این چهار دهه را صَرف دانشگاه و شرکتهای زایشی دانشگاهی کوچک کردهایم؟
درواقع همین سیاست «تقویت توانمندی فناورانۀ بنگاهی» بوده است که توانست سامسونگ را از یک شرکت بازرگانی غذایی، تبدیل به شرکتی نماید که پارسال به تنهایی 16.4 میلیارد دلار صرف تحقیقوتوسعه کرده است (مقایسه کنید با کل تحقیقوتوسعۀ ایران در حدود 1.5 میلیارد دلار). یا تویوتای خودروساز در یک صنعت نسبتا بالغ به جایی برسد که پارسال 10 میلیارد دلار صرف تحقیقوتوسعه نماید.
ای کاش میشد مشاورانی که با هدف ساخت یک اتوپیای اقتصادی جدید با اقتباس از دانشمندانی نظیر ابن سینا و ابوریحان، سالهاست که تمام توجه رهبران و سیاستگذاران ما را به سمت بخش علم و دانشگاه معطوف نمودهاند و در مقابل، جامعه را درگیر حس حقارتِ عقب ماندگی فناوری و نوآوری کردهاند، این جملۀ طلایی را دوباره بخوانند: "بدون اجرای سیاستهایی که تحقیقوتوسعۀ شرکتهای صنعتی را تشویق و تحریک نماید، سیاستهایی که صرفا بر بخش علم تاکید میکنند نمیتوانند منافع اقتصادی ملموسی در پی داشته باشند".
✅ @karkhone
|علی بابایی
در حوزۀ توسعۀ اقتصادی، یکی از جریانهای مطالعاتی همواره مهم، جریان «کچآپ (بهمعنای جهش سریع اقتصادی)» بوده است. چندی پیش، موفق شدیم تا کتاب یکی از تئوریسینهای مهم این جریان مطالعاتی، یعنی پروفسور کئون لی را ترجمه و تحت عنوان «راز جهش اقتصادی» تقدیم به علاقهمندان کشورمان کنیم. البته معتقدم برخی از مفاهیم مهمی که کئون لی در این کتاب بهعنوان عوامل اصلی کچآپ مطرح میکند، به قدری برای جامعۀ سیاستگذار و اقتصاددان کشور ناآشناست که حقیقتا کلمۀ «راز» را برای این کتاب برازنده میسازد.
کئون لی، مهمترین عامل کچآپ اقتصادی را «نوآوری» ذیل رویکرد «حفظ رشد صادرات» میداند. البته حتما برخی میگویند «این را که میدانستیم!». بله بسیاری از ما این عبارت را شنیدهایم؛ اما آن چیزی را که صاحبنظران اقتصادی ما در ایران، بسیار کم در مورد آن شنیدهاند، ادامۀ ماجراست. لی نشان میدهد که دو برداشت متفاوت از مفهوم نوآوری، دو مسیر کاملا متفاوت را برای دو دسته «کشورهای آسیای شرقی» و «کشورهای آمریکای لاتین» رقم زده است: «در دهۀ 50 میلادی، کشورهای آسیای شرقی، نوآوری را در توانمندی فناورانۀ صنعتی-بنگاهی تعریف نمودند و حال آنکه کشورهای آمریکای لاتین، نوآوری را در بخش علم و تحقیقات دانشگاهی خلاصه کردند».
"... در کشورهای آمریکای لاتین، شاهد یک جامعۀ علمیِ به دور از واقعیت و یک بخش صنعتی ضعیف بوده و هستیم. در آمریکای لاتین، به استثنای حوزههای معدودی، شناسایی اولویتهای تحقیقاتی، به طور سنتی بر عهدۀ جامعۀ دانشگاهی بوده که خود این جامعه نیز اولویتهای خود را بر اساس علایق جریان بینالمللی علم تعریف نموده است. در این کشورها، سیستم پاداش برای فعالیتهای تحقیقوتوسعه، به جای آنکه بر دستاوردهای فناورانه تاکید کند، بر دستاوردهای علمی تاکید میکند ... اما در مقابل، سیاستگذاران کشورهای آسیای شرقی، با تاکید بر توسعۀ صنعتی، «سیاست فناوری» را به «سیاست علم» ترجیح دادند و شرکتهای صنعتی کشورهای آسیای شرقی، دست به سرمایهگذاری قابل توجهی بر روی فعالیتهای تحقیقوتوسعه زدهاند ... "
"... مطالعات اقتصادسنجی اخیر بهخوبی نشان دادهاند که برای کشورهای در حال توسعه، علم، نه تاثیر قابلملاحظهای بر روی توسعۀ فناوری دارد و نه بر روی رشد اقتصادی؛ در مقابل، این ثبت پتنت شرکتهاست که منجر به تولید دانش علمی و توسعه اقتصادی میشود. یافتههای این تحقیقات نشان میدهند که مدل خطی نوآوری، که دانش علمی را به عنوان ورودی اصلی نوآوری صنعتی معرفی میکند، چندان قابل اتکا نیست ..."
و اینگونه است که به یکی از جملات طلایی کتاب میرسیم: "... یکی از پیامدهای مهم این یافتهها برای جامعۀ سیاستگذار این است که بدون اجرای سیاستهایی که تحقیقوتوسعۀ شرکتهای صنعتی را تشویق و تحریک نماید، سیاستهایی که صرفا بر بخش علم تاکید میکنند نمیتوانند منافع اقتصادی ملموسی در پی داشته باشند ..."
کمی در مورد جملۀ فوق بیندیشیم. آیا ما پس از انقلاب، راه آسیای شرقی را پیمودهایم یا راه آمریکای لاتین را؟ آیا تاکنون از یکی از سیاستگذاران مهم کشور، حتی یک جمله در مورد اهمیت تحقیقوتوسعۀ شرکتهای صنعتی شنیدهایم؟ آیا حتی یک مشوق یا فشار معنادار بر روی شرکتهای صنعتی (بهخصوص بزرگ)، برای دستیابی به توانمندی تحقیقوتوسعه، و انجام تحقیقوتوسعۀ بیشتر وجود داشته است؟ آیا غیر از این بوده است که اساسا شرکتهای بزرگ را صرفا بنگاههای تولیدی نامیدهایم (از نوع کامودیتی و کالاهای سادهای نظیر پراید) و تمام توجه خود در حوزۀ نوآوری در این چهار دهه را صَرف دانشگاه و شرکتهای زایشی دانشگاهی کوچک کردهایم؟
درواقع همین سیاست «تقویت توانمندی فناورانۀ بنگاهی» بوده است که توانست سامسونگ را از یک شرکت بازرگانی غذایی، تبدیل به شرکتی نماید که پارسال به تنهایی 16.4 میلیارد دلار صرف تحقیقوتوسعه کرده است (مقایسه کنید با کل تحقیقوتوسعۀ ایران در حدود 1.5 میلیارد دلار). یا تویوتای خودروساز در یک صنعت نسبتا بالغ به جایی برسد که پارسال 10 میلیارد دلار صرف تحقیقوتوسعه نماید.
ای کاش میشد مشاورانی که با هدف ساخت یک اتوپیای اقتصادی جدید با اقتباس از دانشمندانی نظیر ابن سینا و ابوریحان، سالهاست که تمام توجه رهبران و سیاستگذاران ما را به سمت بخش علم و دانشگاه معطوف نمودهاند و در مقابل، جامعه را درگیر حس حقارتِ عقب ماندگی فناوری و نوآوری کردهاند، این جملۀ طلایی را دوباره بخوانند: "بدون اجرای سیاستهایی که تحقیقوتوسعۀ شرکتهای صنعتی را تشویق و تحریک نماید، سیاستهایی که صرفا بر بخش علم تاکید میکنند نمیتوانند منافع اقتصادی ملموسی در پی داشته باشند".
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
✅ فرصت تامین مالی کسبوکارهای صادراتی
👈مجموعههایی که خطوط فعال صادراتی دارند و حائز شرایط ذیل هستند، جهت افزایش حجم کالای صادراتی و تامین سرمایه درگردش از طریق خطوط ارتباطی زیر با ما در ارتباط باشند:
1️⃣ تکمیل بودن فرآیند صادرات: تامین محصول، ارسال کالا، فروش در بازار مقصد و بازگشت ارز حاصل
2️⃣ دارا بودن سابقه مستند صادراتی
👤 09338888606
TEL: @exportkalaadmin
🆔 https://wa.me/989338888606
👈مجموعههایی که خطوط فعال صادراتی دارند و حائز شرایط ذیل هستند، جهت افزایش حجم کالای صادراتی و تامین سرمایه درگردش از طریق خطوط ارتباطی زیر با ما در ارتباط باشند:
1️⃣ تکمیل بودن فرآیند صادرات: تامین محصول، ارسال کالا، فروش در بازار مقصد و بازگشت ارز حاصل
2️⃣ دارا بودن سابقه مستند صادراتی
👤 09338888606
TEL: @exportkalaadmin
🆔 https://wa.me/989338888606
بنیانگذار میلیاردر علی بابا کجاست؟
به دنیال انتشار گزارش هایی مبنی بر مفقود شدن میلیاردر چینی، جک ما، بار دیگر ویدئو و مطالبی که ادعا می کنند مالک «علی بابا» خودکشی کرده و یا اینکه در زندان چین گرفتار است، در شبکه های اجتماعی دست به دست می شود.
گزارش شده است که در دو ماه گذشته جک ما، بنیانگذار «علی بابا» و گروه «ای ان تی» در انظار عمومی ظاهر نشده است. از جمله عدم حضور او به عنوان داور در فینال برنامه تلویزیونی قهرمانان تجارت در آفریقا.
به گفته بلومبرگ، جک ما که در اوائل قرن بیست و یکم لقب ثروتمندترین مرد چین را داشت حالا با ۵۰ میلیارد دلار سرمایه خالص در رده ۲۵ جهانی قراردارد.
به دلیل عدم حضور بنیانگذار علی بابا در فینال مسابقه تلویزیونی کارآفرینی، لوسی پنگ، مدیراجرایی این شرکت چینی جایگزین او شد.
روزنامه فایننشنال تایمز دلیل غیبت جک ما در این برنامه تلویزیونی را «تداخل برنامه های این میلیاردر عنوان کرده بود.»
گمانه زنی هایی مبنی بر اینکه ناپدید شدن جک ما را به به سخنرانی ای او در ماه اکتبر ربط دهد، وجود دارد. بنیانگذار علی بابا در شانگهای با انتقاد از قوانین بانکی چین خواستار تغییر این قوانین شد. جک ما در سخنرانی خود خواستار اصلاحات اساسی در ساختار بانکی چین شده بود.
در پی بی خبری از این میلیاردر چینی، بار دیگر هشتگ «جک ما کجاست» در صفحه توییتر داغ شده است.
✅ @karkhone
به دنیال انتشار گزارش هایی مبنی بر مفقود شدن میلیاردر چینی، جک ما، بار دیگر ویدئو و مطالبی که ادعا می کنند مالک «علی بابا» خودکشی کرده و یا اینکه در زندان چین گرفتار است، در شبکه های اجتماعی دست به دست می شود.
گزارش شده است که در دو ماه گذشته جک ما، بنیانگذار «علی بابا» و گروه «ای ان تی» در انظار عمومی ظاهر نشده است. از جمله عدم حضور او به عنوان داور در فینال برنامه تلویزیونی قهرمانان تجارت در آفریقا.
به گفته بلومبرگ، جک ما که در اوائل قرن بیست و یکم لقب ثروتمندترین مرد چین را داشت حالا با ۵۰ میلیارد دلار سرمایه خالص در رده ۲۵ جهانی قراردارد.
به دلیل عدم حضور بنیانگذار علی بابا در فینال مسابقه تلویزیونی کارآفرینی، لوسی پنگ، مدیراجرایی این شرکت چینی جایگزین او شد.
روزنامه فایننشنال تایمز دلیل غیبت جک ما در این برنامه تلویزیونی را «تداخل برنامه های این میلیاردر عنوان کرده بود.»
گمانه زنی هایی مبنی بر اینکه ناپدید شدن جک ما را به به سخنرانی ای او در ماه اکتبر ربط دهد، وجود دارد. بنیانگذار علی بابا در شانگهای با انتقاد از قوانین بانکی چین خواستار تغییر این قوانین شد. جک ما در سخنرانی خود خواستار اصلاحات اساسی در ساختار بانکی چین شده بود.
در پی بی خبری از این میلیاردر چینی، بار دیگر هشتگ «جک ما کجاست» در صفحه توییتر داغ شده است.
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
گاوِ نر
|مهدیس پرپنجی
متاسفانه بر خلاف آنچه ترویج میشود، همان آب باریکه کارمندی برای بسیاری از افراد به مراتب امن تر است از رویای بزرگ کارآفرینی.
درست است که کارآفرینی کار هر کسی نیست و از طرفی دلیل نمیشود چون الان کارآفرین نیستید استعدادش را هم نداشته باشید ولی اصلی ترین عامل بر میگردد به محیطی که کارآفرین میخواهد در آنجا فعالیت کند. همان محیط کسب و کار.
گرچه ما در محیط کسب و کار محدود شده به مرزهای جغرافیایی کشور عزیزمان با تحریمهایی مواجه هستیم که محدودیتهای مستقیم و غیر مستقیم نبودن بستر بین المللی در فضای کسب و کار را به کارآفرینان تحمیل میکند و اثراتش فراتر از مرزها نیز ما را دچار آسیب و محدودیتهای فراوانی برای کارآفرینی نموده است ولی از آن مهمتر تفکر حاکم بر دستگاههای داخلی متولی (که کم هم نیستند) است که با بسیاری از نیازهای ترویج کارآفرینی در تضاد است که البته با خودش کنترلها و محدودیتها و رانتها و فسادهایی هم به دنبال دارد و به جای آنکه خودشان را خدمتگذار شما برای ایجاد سهلوت و بازکردن گره از کارتان بدانند، شما را به عنوان فرصتی برای کسب درآمد خودشان میبینند.
و این تنگی فضا برای کارآفرینی و رشد آن مانعی به مراتب بزرگتر از تحریمها است. فیلترینگ سایتهای مختلف هم از جمله موانعی است بر سر راه کسب و کارهای الکترونیکی.
بسیاری از آنهایی که تشویقتان میکنند وارد شوید حتی یک موسسه کوچک را هم اداره نکرده اند( البته بدون رانت)، حتی یکبار هم با ممیز مالیاتی مواجه نشده اند، حتی یکبار هم طعم بی منطقی سیستم را نچشیده اند. امروز اگر میخواهید در سایز بزرگ کار کنید، برای ورود به عرصه کارآفرینی باید خودتان را برای خیلی از سختی ها آماده کرده باشید یا به همان سایز کوچک بسنده کنید.
خلاصه آنکه این کارزار، گاو نر میخواهد و مرد کهن. لذا عزیزان جوانتر، در مواجهه با این مشکلات نا امید نشوید. شما شاید کم خطا نباشید، دور اندیش نباشید، برخی مسایل را بلد نباشید ولی همه این عدم موفقیتها به شما بر نمیگردد. عامل بزرگتری در بیرون از خود شما و کسب و کار شما قرار دارد که هپکوها، ارجها، آزمایشها و خیلی دیگر از بزرگان صنایع و کسب و کار را دچار آسیب نموده است.
من به آن میگویم فضای کسب و کار. اتمسفر پیرامون یک کسب و کار یا همان Business Environment که بارها در موردش سخن گفته ام و از اهمیت تاثیرش نوشته ام.
این تشویق به اینکه نا امید نشوید، به هیچ عنوان تشویق به ورود نیست. صرفا دلگرمی است که فکر نکنید از بی لیاقتی شماها بوده است که موفقیت حاصل نشده است.
گرچه در بسیاری از کشورهای مترقی نیز بالای 90% استارتاپها موفق نمیشوند. بنا بر دلایلی که عمدتا مشکلات راهبری و مدیریتی کسب و کار است (نه کمبود سرمایه) و شما البته که همان مشکلات را هم دارید.
✅ @karkhone
|مهدیس پرپنجی
متاسفانه بر خلاف آنچه ترویج میشود، همان آب باریکه کارمندی برای بسیاری از افراد به مراتب امن تر است از رویای بزرگ کارآفرینی.
درست است که کارآفرینی کار هر کسی نیست و از طرفی دلیل نمیشود چون الان کارآفرین نیستید استعدادش را هم نداشته باشید ولی اصلی ترین عامل بر میگردد به محیطی که کارآفرین میخواهد در آنجا فعالیت کند. همان محیط کسب و کار.
گرچه ما در محیط کسب و کار محدود شده به مرزهای جغرافیایی کشور عزیزمان با تحریمهایی مواجه هستیم که محدودیتهای مستقیم و غیر مستقیم نبودن بستر بین المللی در فضای کسب و کار را به کارآفرینان تحمیل میکند و اثراتش فراتر از مرزها نیز ما را دچار آسیب و محدودیتهای فراوانی برای کارآفرینی نموده است ولی از آن مهمتر تفکر حاکم بر دستگاههای داخلی متولی (که کم هم نیستند) است که با بسیاری از نیازهای ترویج کارآفرینی در تضاد است که البته با خودش کنترلها و محدودیتها و رانتها و فسادهایی هم به دنبال دارد و به جای آنکه خودشان را خدمتگذار شما برای ایجاد سهلوت و بازکردن گره از کارتان بدانند، شما را به عنوان فرصتی برای کسب درآمد خودشان میبینند.
و این تنگی فضا برای کارآفرینی و رشد آن مانعی به مراتب بزرگتر از تحریمها است. فیلترینگ سایتهای مختلف هم از جمله موانعی است بر سر راه کسب و کارهای الکترونیکی.
بسیاری از آنهایی که تشویقتان میکنند وارد شوید حتی یک موسسه کوچک را هم اداره نکرده اند( البته بدون رانت)، حتی یکبار هم با ممیز مالیاتی مواجه نشده اند، حتی یکبار هم طعم بی منطقی سیستم را نچشیده اند. امروز اگر میخواهید در سایز بزرگ کار کنید، برای ورود به عرصه کارآفرینی باید خودتان را برای خیلی از سختی ها آماده کرده باشید یا به همان سایز کوچک بسنده کنید.
خلاصه آنکه این کارزار، گاو نر میخواهد و مرد کهن. لذا عزیزان جوانتر، در مواجهه با این مشکلات نا امید نشوید. شما شاید کم خطا نباشید، دور اندیش نباشید، برخی مسایل را بلد نباشید ولی همه این عدم موفقیتها به شما بر نمیگردد. عامل بزرگتری در بیرون از خود شما و کسب و کار شما قرار دارد که هپکوها، ارجها، آزمایشها و خیلی دیگر از بزرگان صنایع و کسب و کار را دچار آسیب نموده است.
من به آن میگویم فضای کسب و کار. اتمسفر پیرامون یک کسب و کار یا همان Business Environment که بارها در موردش سخن گفته ام و از اهمیت تاثیرش نوشته ام.
این تشویق به اینکه نا امید نشوید، به هیچ عنوان تشویق به ورود نیست. صرفا دلگرمی است که فکر نکنید از بی لیاقتی شماها بوده است که موفقیت حاصل نشده است.
گرچه در بسیاری از کشورهای مترقی نیز بالای 90% استارتاپها موفق نمیشوند. بنا بر دلایلی که عمدتا مشکلات راهبری و مدیریتی کسب و کار است (نه کمبود سرمایه) و شما البته که همان مشکلات را هم دارید.
✅ @karkhone
«کوکاکولای سفید، یک نوشیدنی غیرامپریالیستی!»
|مهدی تدینی
کوکاکولا تا دهۀ ۱۹۴۰ چنان در زندگی روزمرۀ آمریکاییها جا باز کرده بود که گویی به بخشی از فرهنگ آمریکایی تبدیل شده بود. اولین لیوانِ کوکاکولا در یک داروخانۀ محقر و به منزلۀ یک نوشیدنی دارویی دقیقاً در هشتم مه ۱۸۸۶ ساخته و سر کشیده شد (۱۳۴ سال و چهار ماه پیش). روایت تاریخ کوکاکولا که خود مشتی نمونۀ خروار از تاریخ اقتصادی آمریکاست، بماند برای نوشتاری دیگر. در اینجا میخواهم بگویم چگونه میتوان کوکاکولا را از یک «نوشیدنیِ امپریالیستی» به یک نوشیدنی غیرامپریالیستی تبدیل کرد، با همان طعم، البته بدون آن رنگ امپریالیستیِ قهوهایِ سوخته!
برای اینکه بدانیم کوکاکولا چطور سفید شد، باید برویم به شوروی. گئورگی ژوکوف، یکی از نامدارترین ژنرالهای روس است. در جنگ جهانی دوم از مسکو پیروزمندانه دفاع کرد، سال بعد (۱۹۴۳) پیروزِ نبرد استالینگراد شد و دو سال بعد هم فاتح برلین بود. شب نهم مه ۱۹۴۵، وقتی آلمان در برلین تسلیم شدن بیقیدوشرط خود را اعلام میکرد، گیرندۀ یادداشت تسلیم، ژنرال ژوکوف بود. از جمله سمتهای ژوکوف رئیس ستاد کل ارتش سرخ، مارشال اتحاد شوروی و وزارت دفاع شوروی (۱۹۵۵-۱۹۵۷) بود. حال اگر بلندپایهترین نظامی اتحاد شوروی که از قضا آنقدر هم خوشاقبال بود که از همۀ آن پاکسازیهای خونبارِ استالین در دهۀ ۱۹۳۰ قسر دررفته بود، هوس میکرد کولاکولای آمریکایی بنوشد، تکلیف چه بود؟ اگر استالین به طور تصادفی او را در حال نوشیدن این نوشیدنی امپریالیستی منحوس میدید، چه میشد. آدم عاقل در اتحاد شوروی میدانست که گول نشانهای نظامی آویخته به سینهاش را نباید بخورد! اگر نشانها و مدالهایش تا روی زانویش هم بیاید، باز تا جوخۀ اعدام یک شب فاصله دارد... اما طعم کوکاکولا چه میشود؟ میارزد کسی عنوان و مقام و حتی جانش را به خاطر این نوشیدنیِ کوفتی به خطر اندازد؟
اما دوست آن است که گیرد دست دوست، در پریشانی حالی و افسردگی... نظامیها در دنیا همیشه حس اخوتی با هم دارند، حتی اگر در دو سنگر رویاروی همدیگر آتش بر سر هم بریزند. تعلق به رستهای خاص نوعی قرابت بینالمللی پدید میآورد؛ هر چه این تعلق رستگی خاصتر باشد، قرابت و همدلی بینالمللی آنها هم بیشتر است. این مسئله از جمله میان نظامیان وجود دارد. نظامیان به دلیل اینکه پیش از شهروند بودن، «سربازمسلک»اند، این منش باعث میشود با نظامیان دیگر کشورها همحسی عمیقی داشته باشند. در جنگ جهانی دوم، آیزنهاور فرمانده نیروهای آمریکایی و خود از طرفداران کوکاکولا بود. اصلاً اجازه داده بود شرکت کولاکولا در نزدیک جبهه شعبۀ نوشابهپرکنی بزند! معتقد بود کوکانوشی روحیۀ سربازان را بالا میبرد.
پس از اشغال آلمان، آیزنهاور (که حتماً میدانید بعدها رئیسجمهور آمریکا هم شد)، طعم خاص کوکاکولا را به رفیق روس خود، گئورگی ژوکوف، چشانده بود. اما آن زمان دوران اشغالگری بود و چشم استالین از این گوشۀ دنیا دور بود. ژوکوف که نمیتوانست طعم کوکا را فراموش کند، از کلارک، یکی از ژنرالهای آمریکایی خواست که از شرکت کوکاکولا بپرسد آیا میتوانند نوعی کولا با همان طعم اما به رنگ سفید (رنگ ودکا) برای او تولید کنند؟ کلارک درخواست را به گوش رئیسجمهور ترومن رساند و ترومن درخواست را به گوش کوکاکولاییها. شیمیدانهای شرکت کوکاکولا هم این خواستۀ او را اجرا کردند و همان کولاکولا را بیرنگ درست کردند و در بطریهای شفاف با تشتکی مزین به ستارهای سرخ ــ نماد کمونیسم ــ برای ژوکوف میفرستادند.
ژوکوف از دولتمردان و نظامیان خوشاقبال شوروی بود که توانست تا مرگ استالین جایگاه خود را حفظ کند. پس از مرگ استالین برای مدتی حتی در پی خلأ قدرت پدیدآمده به مهرهای اساسی تبدیل شد؛ در واقع زیادی بزرگ شده بود و باید فکری برای سرنگونیاش میشد. پس از مرگ استالین خروشچوف در کنگرۀ بیستم آن سخنرانی معروف را علیه استالین و جنایاتش انجام داد. گروهی از بزرگان حزب علیه خروشچوف موضع گرفتند و چیزی نمانده بود او قافیه را ببازد. اما وقتی او در تنگنا افتاده بود، ژوکوف به عنوان بالاترین مقام ارتش جانب او را گرفت و تهدید کرد ارتش سرخ به نفع خروشچوف مداخله خواهد کرد و همین باعث ماندگاری خروشچوف در قدرت شد. اما این دِین برای این رهبر جدید آن هم در نظامی توتالیتر اصلاً خوشایند نیست. یک بار که ژوکوف به یوگسلاوی رفته بود، پیش از آنکه به وطن بازگردد، از همۀ مناصبش عزل شد و برای همیشه از قدرت کنار رفت.
از جمله افتخارات ژوکوف، در کنار افتخارات نظامی، این شد که فهمید چگونه میتوان یک نوشیدنی امپریالیستیـکاپیتالیستی را غیرامپریالیستی کرد!
✅ @karkhone
|مهدی تدینی
کوکاکولا تا دهۀ ۱۹۴۰ چنان در زندگی روزمرۀ آمریکاییها جا باز کرده بود که گویی به بخشی از فرهنگ آمریکایی تبدیل شده بود. اولین لیوانِ کوکاکولا در یک داروخانۀ محقر و به منزلۀ یک نوشیدنی دارویی دقیقاً در هشتم مه ۱۸۸۶ ساخته و سر کشیده شد (۱۳۴ سال و چهار ماه پیش). روایت تاریخ کوکاکولا که خود مشتی نمونۀ خروار از تاریخ اقتصادی آمریکاست، بماند برای نوشتاری دیگر. در اینجا میخواهم بگویم چگونه میتوان کوکاکولا را از یک «نوشیدنیِ امپریالیستی» به یک نوشیدنی غیرامپریالیستی تبدیل کرد، با همان طعم، البته بدون آن رنگ امپریالیستیِ قهوهایِ سوخته!
برای اینکه بدانیم کوکاکولا چطور سفید شد، باید برویم به شوروی. گئورگی ژوکوف، یکی از نامدارترین ژنرالهای روس است. در جنگ جهانی دوم از مسکو پیروزمندانه دفاع کرد، سال بعد (۱۹۴۳) پیروزِ نبرد استالینگراد شد و دو سال بعد هم فاتح برلین بود. شب نهم مه ۱۹۴۵، وقتی آلمان در برلین تسلیم شدن بیقیدوشرط خود را اعلام میکرد، گیرندۀ یادداشت تسلیم، ژنرال ژوکوف بود. از جمله سمتهای ژوکوف رئیس ستاد کل ارتش سرخ، مارشال اتحاد شوروی و وزارت دفاع شوروی (۱۹۵۵-۱۹۵۷) بود. حال اگر بلندپایهترین نظامی اتحاد شوروی که از قضا آنقدر هم خوشاقبال بود که از همۀ آن پاکسازیهای خونبارِ استالین در دهۀ ۱۹۳۰ قسر دررفته بود، هوس میکرد کولاکولای آمریکایی بنوشد، تکلیف چه بود؟ اگر استالین به طور تصادفی او را در حال نوشیدن این نوشیدنی امپریالیستی منحوس میدید، چه میشد. آدم عاقل در اتحاد شوروی میدانست که گول نشانهای نظامی آویخته به سینهاش را نباید بخورد! اگر نشانها و مدالهایش تا روی زانویش هم بیاید، باز تا جوخۀ اعدام یک شب فاصله دارد... اما طعم کوکاکولا چه میشود؟ میارزد کسی عنوان و مقام و حتی جانش را به خاطر این نوشیدنیِ کوفتی به خطر اندازد؟
اما دوست آن است که گیرد دست دوست، در پریشانی حالی و افسردگی... نظامیها در دنیا همیشه حس اخوتی با هم دارند، حتی اگر در دو سنگر رویاروی همدیگر آتش بر سر هم بریزند. تعلق به رستهای خاص نوعی قرابت بینالمللی پدید میآورد؛ هر چه این تعلق رستگی خاصتر باشد، قرابت و همدلی بینالمللی آنها هم بیشتر است. این مسئله از جمله میان نظامیان وجود دارد. نظامیان به دلیل اینکه پیش از شهروند بودن، «سربازمسلک»اند، این منش باعث میشود با نظامیان دیگر کشورها همحسی عمیقی داشته باشند. در جنگ جهانی دوم، آیزنهاور فرمانده نیروهای آمریکایی و خود از طرفداران کوکاکولا بود. اصلاً اجازه داده بود شرکت کولاکولا در نزدیک جبهه شعبۀ نوشابهپرکنی بزند! معتقد بود کوکانوشی روحیۀ سربازان را بالا میبرد.
پس از اشغال آلمان، آیزنهاور (که حتماً میدانید بعدها رئیسجمهور آمریکا هم شد)، طعم خاص کوکاکولا را به رفیق روس خود، گئورگی ژوکوف، چشانده بود. اما آن زمان دوران اشغالگری بود و چشم استالین از این گوشۀ دنیا دور بود. ژوکوف که نمیتوانست طعم کوکا را فراموش کند، از کلارک، یکی از ژنرالهای آمریکایی خواست که از شرکت کوکاکولا بپرسد آیا میتوانند نوعی کولا با همان طعم اما به رنگ سفید (رنگ ودکا) برای او تولید کنند؟ کلارک درخواست را به گوش رئیسجمهور ترومن رساند و ترومن درخواست را به گوش کوکاکولاییها. شیمیدانهای شرکت کوکاکولا هم این خواستۀ او را اجرا کردند و همان کولاکولا را بیرنگ درست کردند و در بطریهای شفاف با تشتکی مزین به ستارهای سرخ ــ نماد کمونیسم ــ برای ژوکوف میفرستادند.
ژوکوف از دولتمردان و نظامیان خوشاقبال شوروی بود که توانست تا مرگ استالین جایگاه خود را حفظ کند. پس از مرگ استالین برای مدتی حتی در پی خلأ قدرت پدیدآمده به مهرهای اساسی تبدیل شد؛ در واقع زیادی بزرگ شده بود و باید فکری برای سرنگونیاش میشد. پس از مرگ استالین خروشچوف در کنگرۀ بیستم آن سخنرانی معروف را علیه استالین و جنایاتش انجام داد. گروهی از بزرگان حزب علیه خروشچوف موضع گرفتند و چیزی نمانده بود او قافیه را ببازد. اما وقتی او در تنگنا افتاده بود، ژوکوف به عنوان بالاترین مقام ارتش جانب او را گرفت و تهدید کرد ارتش سرخ به نفع خروشچوف مداخله خواهد کرد و همین باعث ماندگاری خروشچوف در قدرت شد. اما این دِین برای این رهبر جدید آن هم در نظامی توتالیتر اصلاً خوشایند نیست. یک بار که ژوکوف به یوگسلاوی رفته بود، پیش از آنکه به وطن بازگردد، از همۀ مناصبش عزل شد و برای همیشه از قدرت کنار رفت.
از جمله افتخارات ژوکوف، در کنار افتخارات نظامی، این شد که فهمید چگونه میتوان یک نوشیدنی امپریالیستیـکاپیتالیستی را غیرامپریالیستی کرد!
✅ @karkhone
بعد از سه اپراتور چینی حالا این
لیست سهام شرکتهای چینی که معاملات انها در بورس بدستور ترامپ ممنوع خواهد شد.
✅ @karkhone
لیست سهام شرکتهای چینی که معاملات انها در بورس بدستور ترامپ ممنوع خواهد شد.
✅ @karkhone