از استارتاپ که حرف میزنیم، دقیقاً از چه حرف میزنیم؟
چطور میشود صدها نفر را با کمترین دستمزد ممکن در فروش و بازاریابی به کار گرفت؟!
یک راهش این است که آدمهای تازه فارغالتحصیل را استخدام کنی و کار را تفریح نشاندهی. برایشان آبجوی مجانی و فوتبالدستی میآوری.
محیط کار را ملغمهای از مهد کودک و خانهمجردی می کنی. مهمانی میگیری. با این کارها به منبع بیپایانی از بچهباحالها میرسی..
این تصویر براتون آشناست؟
بخشی از کتابِ "مصائب من در حباب استارتآپ" است، روایتی از یک روزنامهنگار باتجربه که در ۵۰ سالگی وارد یک استارتاپ میشود!
✅ @karkhone
چطور میشود صدها نفر را با کمترین دستمزد ممکن در فروش و بازاریابی به کار گرفت؟!
یک راهش این است که آدمهای تازه فارغالتحصیل را استخدام کنی و کار را تفریح نشاندهی. برایشان آبجوی مجانی و فوتبالدستی میآوری.
محیط کار را ملغمهای از مهد کودک و خانهمجردی می کنی. مهمانی میگیری. با این کارها به منبع بیپایانی از بچهباحالها میرسی..
این تصویر براتون آشناست؟
بخشی از کتابِ "مصائب من در حباب استارتآپ" است، روایتی از یک روزنامهنگار باتجربه که در ۵۰ سالگی وارد یک استارتاپ میشود!
✅ @karkhone
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
فئودالیسم دیجیتال (3/2) |ماریانا مازوکاتو ما نباید گوگل را به مثابۀ فراهمکنندۀ خدمات رایگان به کاربرانش نگاه کنیم؛ بلکه برعکس، این کاربران گوگل هستند که به رایگان "درونداد" لازم برای فرآیند تولیدی گوگل را فراهم میکنند : دروندادهایی نظیر توجه کاربران…
فئودالیسم دیجیتال (3/3)
|ماریانا مازوکاتو
از قدیمالایام، صنایعی که ماهیتاً به انحصاریشدن گرایش داشتهاند، نظیر راهآهن و آبرسانی، برای جلوگیری از اجحافگریشان نسبت به جامعه، یا به مالکیت عمومی در آمدند (در اروپا)، یا اینکه شدیداً مقرراتگذاری شدند (در آمریکا)؛ اما پلتفرمهای آنلاین انحصارگر، علیرغم تمام نگرانیهایی که آفریدهاند (نظیر نقض حریم شخصی، کنترل اطلاعات، و قدرت بازاریشان)، تحت مالکیت عمومی نیستند، و مقرراتی هم بر آنان حکم نمیرانَد.
در غیاب یک قوای مقرراتگذاری نیرومند و فراملّی، آنان قادر به تصاحب پاداش فوقالعادهای خواهند شد. نرخهای پایین مالیاتی هم که شرکتهای تکنولوژی از محل پاداششان میپردازند، با در نظر گرفتن اینکه توفیقات آنها بر شالودۀ تکنولوژیهای تأمینشده توسط سرمایهگذاریهای پرریسک 'عمومی' به بار آمده است، پارادوکسیکال به چشم میآید.
اگر به محاسبات دادههای اقتصادی (نظیر حسابهای ملّی) نگاهی بیاندازیم، در این محاسبات، مشارکت اقتصادی پلتفرمهای اینترنتی در درآمد ملّی، به وسیلۀ خدمات تبلیغاتیای که به بنگاهها میفروشند نشان داده میشود. اما چندان واضح نیست که چرا تبلیغات آگهی باید به عنوان مشارکتی در تولید ملّی حقیقی پنداشته شود؛ چه رسد به بهبود رفاه اجتماعی که باید هدف اصلی فعالیتهای اقتصادی باشد.
محاسبات دادههای اقتصادی، تحت تأثیر اقتصاد نئوکلاسیک، هر تراکنش بازاری را، مادامی که قیمتی دریافت نماید، علامتی از تولید نوعی برونداد اقتصادی ترجمه میکند و آن را ارزنده میپندارد؛ خواه تبلیغات باشد یا خدمات مالی.
اما این دیدگاه گمراهکننده است : اگر هم غولهای آنلاین چیزی بر رفاه اجتماعی میافزایند، آن را از طریق خدماتی که برای کاربرانشان فراهم میکنند، انجام میدهند؛ نه از طریق خدمات تبلیغاتی.
فعالیتهایی که برای پلتفرمهای آنلاین سودی به بار میآورند - نظیر تبلیغات، واکاوی اطلاعات کاربران، و فروش آنها - چیزی بر ارزش از پیش تولیدشده، که خدماتی نظیر پیامرسانی در فیسبوک یا جستجو در گوگل میباشد نمیافزایند. آن فعالیتهای سودآور غولهای آنلاین، تنها به سایر شرکتها کمک میکند تا در رقابت با همدیگر بتوانند بخش بزرگتری از ارزش تولیدشده را تصاحب نمایند. رویکرد مغشوش و گمراهکنندهای که نسبت به مفهوم ارزش بر علم اقتصاد حاکم است، نتایج پارادوکسیکالی را آفریده است: در محاسبات دادههای اقتصادی، فعالیتهای نامولد تبلیغاتی به عنوان مشارکت غولهای آنلاین در درآمد ملی محاسبه میشوند، و خدمات ارزندهتری که به کاربران ارائه میدهند، در این محاسبات منظور نمیگردند.
✅ @karkhone
|ماریانا مازوکاتو
از قدیمالایام، صنایعی که ماهیتاً به انحصاریشدن گرایش داشتهاند، نظیر راهآهن و آبرسانی، برای جلوگیری از اجحافگریشان نسبت به جامعه، یا به مالکیت عمومی در آمدند (در اروپا)، یا اینکه شدیداً مقرراتگذاری شدند (در آمریکا)؛ اما پلتفرمهای آنلاین انحصارگر، علیرغم تمام نگرانیهایی که آفریدهاند (نظیر نقض حریم شخصی، کنترل اطلاعات، و قدرت بازاریشان)، تحت مالکیت عمومی نیستند، و مقرراتی هم بر آنان حکم نمیرانَد.
در غیاب یک قوای مقرراتگذاری نیرومند و فراملّی، آنان قادر به تصاحب پاداش فوقالعادهای خواهند شد. نرخهای پایین مالیاتی هم که شرکتهای تکنولوژی از محل پاداششان میپردازند، با در نظر گرفتن اینکه توفیقات آنها بر شالودۀ تکنولوژیهای تأمینشده توسط سرمایهگذاریهای پرریسک 'عمومی' به بار آمده است، پارادوکسیکال به چشم میآید.
اگر به محاسبات دادههای اقتصادی (نظیر حسابهای ملّی) نگاهی بیاندازیم، در این محاسبات، مشارکت اقتصادی پلتفرمهای اینترنتی در درآمد ملّی، به وسیلۀ خدمات تبلیغاتیای که به بنگاهها میفروشند نشان داده میشود. اما چندان واضح نیست که چرا تبلیغات آگهی باید به عنوان مشارکتی در تولید ملّی حقیقی پنداشته شود؛ چه رسد به بهبود رفاه اجتماعی که باید هدف اصلی فعالیتهای اقتصادی باشد.
محاسبات دادههای اقتصادی، تحت تأثیر اقتصاد نئوکلاسیک، هر تراکنش بازاری را، مادامی که قیمتی دریافت نماید، علامتی از تولید نوعی برونداد اقتصادی ترجمه میکند و آن را ارزنده میپندارد؛ خواه تبلیغات باشد یا خدمات مالی.
اما این دیدگاه گمراهکننده است : اگر هم غولهای آنلاین چیزی بر رفاه اجتماعی میافزایند، آن را از طریق خدماتی که برای کاربرانشان فراهم میکنند، انجام میدهند؛ نه از طریق خدمات تبلیغاتی.
فعالیتهایی که برای پلتفرمهای آنلاین سودی به بار میآورند - نظیر تبلیغات، واکاوی اطلاعات کاربران، و فروش آنها - چیزی بر ارزش از پیش تولیدشده، که خدماتی نظیر پیامرسانی در فیسبوک یا جستجو در گوگل میباشد نمیافزایند. آن فعالیتهای سودآور غولهای آنلاین، تنها به سایر شرکتها کمک میکند تا در رقابت با همدیگر بتوانند بخش بزرگتری از ارزش تولیدشده را تصاحب نمایند. رویکرد مغشوش و گمراهکنندهای که نسبت به مفهوم ارزش بر علم اقتصاد حاکم است، نتایج پارادوکسیکالی را آفریده است: در محاسبات دادههای اقتصادی، فعالیتهای نامولد تبلیغاتی به عنوان مشارکت غولهای آنلاین در درآمد ملی محاسبه میشوند، و خدمات ارزندهتری که به کاربران ارائه میدهند، در این محاسبات منظور نمیگردند.
✅ @karkhone
از سراب تا امنیت
یکی از فاکتورهای مهم در امنیت نرمافزار (ازجمله پیامرسانها)، میزان اطلاعات جمعآوری شده از کاربران توسط آن نرمافزار است. این اطلاعات، اصطلاحا متادیتا (ابرداده) نام دارد. چند مثال ببینید:
- هر کاربر با چه کسی، چه زمانی و برای چه مدتی تماس گرفت؟
- دوستان و مخاطبان هر کاربر چه کسانی هستند؟
- هر کاربر در چه گروهها یا کانالهایی عضو است؟
- هر کاربر در چه محدوده جغرافیایی رفت و آمد دارد؟
یکی از پیامرسانهایی که در بومرنگ چندبار در موردش نوشتیم، "سیگنال" نام دارد. پیامرسانی بسیار امن که تمام کدهای آن (در سمت کاربر و سرور) به صورت متن باز در اختیار همه قرار دارد. پیامهای رمز شده کاربر بر روی سرور ذخیره نمیشود. مهمتر از همه کمترین اطلاعات ممکن را از کاربر جمعآوری میکند. در نتیجه ردیابی کاربران سیگنال برای سرویسهای جاسوسی و امنیتی تقریبا ناممکن است.
به طور مثال در یک همکاری اجباری بین سیگنال و FBI، هیچ اطلاعات ارزشمندی از کاربران افشا نشد. ماموران FBI بعد از بررسی سرورهای سیگنال تنها چیزی که در مورد یک کاربر یافتند، این بود: "اولین و آخرین باری که کاربر از سیگنال استفاده کرده"!
بعد از همین داستان، ادوارد اسنودن خطاب به گوگل نوشت: "از سیگنال یاد بگیرید".
/بومرنگ
(فارغ از اینکه دقیقا چرا این پیامرسان مصداق محتوای مجرمانه دارد که باید از نشرش خودداری بشود، باید اشاره کنیم و این سوال رو عمومی تر بپرسیم که آیا تاکنون به این دقت کردید که هر دو شبکه اجتماعی باز (فیلتر نشده) در ایران متعلق به یک کمپانی است؟! )
✅ @karkhone
یکی از فاکتورهای مهم در امنیت نرمافزار (ازجمله پیامرسانها)، میزان اطلاعات جمعآوری شده از کاربران توسط آن نرمافزار است. این اطلاعات، اصطلاحا متادیتا (ابرداده) نام دارد. چند مثال ببینید:
- هر کاربر با چه کسی، چه زمانی و برای چه مدتی تماس گرفت؟
- دوستان و مخاطبان هر کاربر چه کسانی هستند؟
- هر کاربر در چه گروهها یا کانالهایی عضو است؟
- هر کاربر در چه محدوده جغرافیایی رفت و آمد دارد؟
یکی از پیامرسانهایی که در بومرنگ چندبار در موردش نوشتیم، "سیگنال" نام دارد. پیامرسانی بسیار امن که تمام کدهای آن (در سمت کاربر و سرور) به صورت متن باز در اختیار همه قرار دارد. پیامهای رمز شده کاربر بر روی سرور ذخیره نمیشود. مهمتر از همه کمترین اطلاعات ممکن را از کاربر جمعآوری میکند. در نتیجه ردیابی کاربران سیگنال برای سرویسهای جاسوسی و امنیتی تقریبا ناممکن است.
به طور مثال در یک همکاری اجباری بین سیگنال و FBI، هیچ اطلاعات ارزشمندی از کاربران افشا نشد. ماموران FBI بعد از بررسی سرورهای سیگنال تنها چیزی که در مورد یک کاربر یافتند، این بود: "اولین و آخرین باری که کاربر از سیگنال استفاده کرده"!
بعد از همین داستان، ادوارد اسنودن خطاب به گوگل نوشت: "از سیگنال یاد بگیرید".
/بومرنگ
(فارغ از اینکه دقیقا چرا این پیامرسان مصداق محتوای مجرمانه دارد که باید از نشرش خودداری بشود، باید اشاره کنیم و این سوال رو عمومی تر بپرسیم که آیا تاکنون به این دقت کردید که هر دو شبکه اجتماعی باز (فیلتر نشده) در ایران متعلق به یک کمپانی است؟! )
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
سریال JOHN LAW بازار بورس جان بالاخره فهمید که عامل شادابی مردم آمستردام چیست. بله بازار بورس آمستردام (EURONEXT AMSTERDAM) مردم را در یک شرایط پویای اجتماعی قرار داده بود. جان به سرعت وارد بازار شد و کار را یاد گرفت. روزها در بازار و شبها در قمارخانه ها…
سریال JOHN LAW
بانک مرکزی
جان با ورود به پاریس و دیدن این مشکلات نقشه های بزرگی از سرش گذشت. او وارد قمارخانه های اشرافی شد و به واسطه ی مهارت در قمار، دوستانی ثروتمند،قدرتمند و با نفوذ پیدا کرد.
این موقعیت، جان را به اجرای تز خود نزدیک کرد و اولین بانک مرکزی (CENTRAL BANK) جهان را تشکیل داد.
او در ابتدا اعلام میکند، که میتوانند سکه های خود را به بانک بیاورند و در ازای آن سود خوبی دریافت کنند. این پیشنهاد جان با استقبال خوبی همراه شد. او با دیدن این شرایط جرات بیشتری پیدا کرد و گام بعدی را برداشت.
اعلام فروش سهام بانک مرکزی
فروش سهام بانک شامل یک پیشنهاد وسوسه کننده بود. مردم میتوانند در خرید سهام، مقداری سکه دهند و مابقی را اوراق قرضه ای که هیچ اعتباری نداشت را بدهند و سهام خریداری کنند.
خب این بهترین فرصت برای مردمی بود که نمی توانستند طلب خود را از حکومت بگیرند،به همین دلیل این پیشنهاد شگفت انگیز برای مردم بسیار جذاب بود.
آنقدر جذاب که مشارکت مردم حداکثری بود.
و اینجا بود که اولین پول کاغذی بدون پشتوانه ی مالی به بازار عرضه شد!
ادامه دارد...
✅ @karkhone
بانک مرکزی
جان با ورود به پاریس و دیدن این مشکلات نقشه های بزرگی از سرش گذشت. او وارد قمارخانه های اشرافی شد و به واسطه ی مهارت در قمار، دوستانی ثروتمند،قدرتمند و با نفوذ پیدا کرد.
این موقعیت، جان را به اجرای تز خود نزدیک کرد و اولین بانک مرکزی (CENTRAL BANK) جهان را تشکیل داد.
او در ابتدا اعلام میکند، که میتوانند سکه های خود را به بانک بیاورند و در ازای آن سود خوبی دریافت کنند. این پیشنهاد جان با استقبال خوبی همراه شد. او با دیدن این شرایط جرات بیشتری پیدا کرد و گام بعدی را برداشت.
اعلام فروش سهام بانک مرکزی
فروش سهام بانک شامل یک پیشنهاد وسوسه کننده بود. مردم میتوانند در خرید سهام، مقداری سکه دهند و مابقی را اوراق قرضه ای که هیچ اعتباری نداشت را بدهند و سهام خریداری کنند.
خب این بهترین فرصت برای مردمی بود که نمی توانستند طلب خود را از حکومت بگیرند،به همین دلیل این پیشنهاد شگفت انگیز برای مردم بسیار جذاب بود.
آنقدر جذاب که مشارکت مردم حداکثری بود.
و اینجا بود که اولین پول کاغذی بدون پشتوانه ی مالی به بازار عرضه شد!
ادامه دارد...
✅ @karkhone
یک پارگراف طلایی از کتاب "چگونگی شکلگیری یک ابرقدرت اقتصادی؛ رمزگشایی از صنعتی شدن سریع چین"
چه چیزی مانع از این شد که کشور هند بتواند با گرتهبرداری از چین، انقلاب صنعتی خود را شروع کند؟
آیا علت اصلیاش، عدم دسترسی به فناوری است؟ خیر، هندوستان سابق بر این توانایی خود در ارسال سفینه فضایی به مریخ را نشان داده بود. پس آیا علت اصلی، (فقدان) دموکراسی است؟ باز هم خیر، چرا که هند بزرگترین دموکراسی روی زمین بوده و است.
پس آیا نبود حقوق مالکیت علت اصلی عدم توسعه صنعتی این کشور است؟ خیر. هزاران سال است که در این کشور حقوق مالکیت خصوصی مورد احترام بوده است. پس آیا نبود حاکمیت قانون در این کشور علت این موضوع است؟ باز هم خیر، چرا که این کشور حقوق عرفی کشور انگلستان را در سده هجدهدم به ارث برده است.
پس چرا هند بجای تولید اسباببازی اقدام به واردات آن میکند؟ برای پاسخ به این پرسش، باید قوانینی چون قانون مزیت نسبی یا شعارهای هیجانانگیز نهادهای بهرهکش یا فراگیر را فراموش کرد و بجای آن به شکست هماهنگی در بازار فکر کرد.
این هماهنگی، همان نبود بازار تهییج شده و مناسب و همچنین، فقدان واسطههایی است که بتوانند تعداد بیشماری از دهقانان خودبسنده و ناآشنا به کارهای گروهی را در شکل سازمانهایی بر پایه اصل تقسیم کار و تولید تخصصی محصول، سازماندهی کنند. این نبود خالقین بازار و واسطههای قدرتمند است که از انتقال کارگاههای کوچک و تولید در حد نیاز، به کارخانههای بزرگ با تولید انبوه، جلوگیری کرده است.
خلاصه اینکه فقدان تجربه صنعتی شدن اولیه در هندوستان بود که از آغاز انقلاب صنعتی نخست در این کشور و ایجاد و پرورش طبقه قدرتمند و بزرگی از تجار، انتقال جمعیت روستایی این کشور در قالب نیروی کار سازمانیافته، رونق و گسترش تقسیم نیروی کار و شکلگیری زنجیره تامین و شبکههای توزیع در این کشور، جلوگیری کرد.
مترجم: حسین صبوری کارخانه
ویراستار: جعفر خیرخواهان
/سیاستگذاری صنعتی
✅ @karkhone
چه چیزی مانع از این شد که کشور هند بتواند با گرتهبرداری از چین، انقلاب صنعتی خود را شروع کند؟
آیا علت اصلیاش، عدم دسترسی به فناوری است؟ خیر، هندوستان سابق بر این توانایی خود در ارسال سفینه فضایی به مریخ را نشان داده بود. پس آیا علت اصلی، (فقدان) دموکراسی است؟ باز هم خیر، چرا که هند بزرگترین دموکراسی روی زمین بوده و است.
پس آیا نبود حقوق مالکیت علت اصلی عدم توسعه صنعتی این کشور است؟ خیر. هزاران سال است که در این کشور حقوق مالکیت خصوصی مورد احترام بوده است. پس آیا نبود حاکمیت قانون در این کشور علت این موضوع است؟ باز هم خیر، چرا که این کشور حقوق عرفی کشور انگلستان را در سده هجدهدم به ارث برده است.
پس چرا هند بجای تولید اسباببازی اقدام به واردات آن میکند؟ برای پاسخ به این پرسش، باید قوانینی چون قانون مزیت نسبی یا شعارهای هیجانانگیز نهادهای بهرهکش یا فراگیر را فراموش کرد و بجای آن به شکست هماهنگی در بازار فکر کرد.
این هماهنگی، همان نبود بازار تهییج شده و مناسب و همچنین، فقدان واسطههایی است که بتوانند تعداد بیشماری از دهقانان خودبسنده و ناآشنا به کارهای گروهی را در شکل سازمانهایی بر پایه اصل تقسیم کار و تولید تخصصی محصول، سازماندهی کنند. این نبود خالقین بازار و واسطههای قدرتمند است که از انتقال کارگاههای کوچک و تولید در حد نیاز، به کارخانههای بزرگ با تولید انبوه، جلوگیری کرده است.
خلاصه اینکه فقدان تجربه صنعتی شدن اولیه در هندوستان بود که از آغاز انقلاب صنعتی نخست در این کشور و ایجاد و پرورش طبقه قدرتمند و بزرگی از تجار، انتقال جمعیت روستایی این کشور در قالب نیروی کار سازمانیافته، رونق و گسترش تقسیم نیروی کار و شکلگیری زنجیره تامین و شبکههای توزیع در این کشور، جلوگیری کرد.
مترجم: حسین صبوری کارخانه
ویراستار: جعفر خیرخواهان
/سیاستگذاری صنعتی
✅ @karkhone
چگونه میتوان در آمریکا ثروتمند شد؟
در آمریکا ورود به طبقه متوسطِ بالا غیر ممکن نیست هرچند ورود به 1% ثروتمند جامعه شاید به همان اندازه ممکن نباشد. این مقاله راه های ثروتمند شدن و تحرک طبقاتی را با استفاده از تحلیل داده های مالیاتی نشان می دهد. امریکایی ها بطور کلی نسبت به ساخت آینده و زندگی خود خوش بین هستند. همانگونه که نتیجه یک پیمایش نشان می دهد حدود سه چهارم (75%) پاسخگویان آمریکایی معتقدند سختکوشی و کار و تلاش زیاد عنصری بسیار مهم در دست یابی به موفقیت است.
این در حالیست که 62% آنان به تحصیلات عالیه و کمتر از 20% پاسخگویان به ثروت خانوادگی جهت کسب موفقیت در زندگی باور دارند. با این وجود، زمانی که صحبت از نابرابری درآمد و تحرک اجتماعی می شود، ایالات متحده غالبا در مقایسه با سایر اقتصادهای توسعه یافته در رتبه پایین تری قرار می گیرد. بنابراین، سوال اینجاست: چه عاملی باعث امیدواری جوانان آمریکایی به ثروتمند شدن می شود؟
یافته های اخیرِ مطالعه ای که توسط راج چِتی و چند اقتصاد دان دیگر در دانشگاه استنفورد انجام گرفت پاسخ به پرسش فوق را ساده تر می کند. این تحقیق با مطالعه سوابق مالیاتی در آمریکا دو عامل اصلی را آشکار می سازد: نخست اینکه توزیع درآمدی فارغ التحصیلانِ دانشگاهایی خاص، در آمریکا چگونه است؛ و دومین مورد به تبیین تفاوت درآمدی و نسبت آن با ثروت خانوادگی می پردازد.
یافته اول بیانگر این موضوع است که فارغ التحصیل شدن از دانشگاه های ممتاز آمریکایی (Ivy League) تضمینی برای حضور در طیف بالایی طبقه متوسط است. به عبارت دیگر، فارغ التحصیلان این دانشگاه ها با توجه به ظرفیت خود و فارغ از پیشینه خانوادگی قادر به حضور در دو دهک بالاییِ جامعه آمریکا می باشند. البته فارغ التحصیلان دانشگاه های کمتر شناخته شده نیز شانس حضور در این طیف را دارا هستند چرا که، مولفه درآمد علاوه بر برند دانشگاه از رشته دانشگاهی نیز متاثر است. به طور میانگین، مهندسین فارغ التحصیل از دانشگاه های کمتر شناخته شده نیز شانس مشابهی نسبت به فارغ التحصیلان دانشگاه های ممتاز آمریکا را دارند.
اما تحصیلات عالیه به تنهایی نمی تواند طبقه متوسط بالا را به رده ثروتمندان جامعه سوق دهد. تنها تعداد کمی از مهندسان، پرستاران و داروسازان قادر به حضور در 1% بالایی جامعه هستند و عمده اعضای این طبقه را مدیران بانکی و فعالان حوزه مالی تشکیل می دهند چراکه فعالان این صنعت، از حقوق و مزایای بسیار بالایی برخوردار هستند. در اینجا نقش دانشگاه های ممتاز آمریکا بیش از پیش قابل توجه است؛ معمولا فارغ التحصیلان دانشگاه های ییل و هاروارد در نهایت در وال استریت مشغول به کار می شوند که نقش مهمی کسب ثروت ایفا می کنند.
یافته دوم این پژوهش به بررسی تفاوت درآمد افراد و ثروت خانوادگی آنها می پردازد. این روند در بالاترین سطح توزیع درآمد کاملا مشهود است. بین سال های 1999 تا 2004 تنها 2% از فارغ التحصیلان دانشگاه پرینستون از دو دهک پایین درآمدی بوده اند در حالیکه 3.2% فارغ التحصیلان از یک دهم درصد درآمدی بالای جامعه بوده اند. این آمار نشان می دهد، روندهای پذیرش دانشجو در دانشگاه های برتر گاهی متاثر از خانواده ی متقاضیان تحصیل در این دانشگاه هاست.
بعبارت دیگر، ساده ترین راه برای ثروتمند شدن، داشتن والدینی ثروتمند است. یافتن همسری ثروتمند نیز دومین راه آسان برای ورود به اعضای طبقه بالاست. در صورتیکه هیچ یک از دو راه بالا در دسترس نبود، باید برای ورود به دانشگاه های ممتاز تلاش کرد هرچند یادآوری این نکته نیز ضروری است که همه فارغ التحصیلان پرینستون ثروتمند نمی شوند!
نگارنده در گونه شناسی طبقاتی، طبقه متوسط را در سه طیف متوسط، متوسط پایین و متوسط بالا در نظر گرفته است.
لیگ پیچک یا Ivy league که شامل 8 دانشگاه سرشناس (هاروارد، ییل، استنفورد، براون، دارت موث، کلمبیا، کورنل، پنسیلوانیا) در ایالات متحده می باشد.
/اکونومیست
✅ @karkhone
در آمریکا ورود به طبقه متوسطِ بالا غیر ممکن نیست هرچند ورود به 1% ثروتمند جامعه شاید به همان اندازه ممکن نباشد. این مقاله راه های ثروتمند شدن و تحرک طبقاتی را با استفاده از تحلیل داده های مالیاتی نشان می دهد. امریکایی ها بطور کلی نسبت به ساخت آینده و زندگی خود خوش بین هستند. همانگونه که نتیجه یک پیمایش نشان می دهد حدود سه چهارم (75%) پاسخگویان آمریکایی معتقدند سختکوشی و کار و تلاش زیاد عنصری بسیار مهم در دست یابی به موفقیت است.
این در حالیست که 62% آنان به تحصیلات عالیه و کمتر از 20% پاسخگویان به ثروت خانوادگی جهت کسب موفقیت در زندگی باور دارند. با این وجود، زمانی که صحبت از نابرابری درآمد و تحرک اجتماعی می شود، ایالات متحده غالبا در مقایسه با سایر اقتصادهای توسعه یافته در رتبه پایین تری قرار می گیرد. بنابراین، سوال اینجاست: چه عاملی باعث امیدواری جوانان آمریکایی به ثروتمند شدن می شود؟
یافته های اخیرِ مطالعه ای که توسط راج چِتی و چند اقتصاد دان دیگر در دانشگاه استنفورد انجام گرفت پاسخ به پرسش فوق را ساده تر می کند. این تحقیق با مطالعه سوابق مالیاتی در آمریکا دو عامل اصلی را آشکار می سازد: نخست اینکه توزیع درآمدی فارغ التحصیلانِ دانشگاهایی خاص، در آمریکا چگونه است؛ و دومین مورد به تبیین تفاوت درآمدی و نسبت آن با ثروت خانوادگی می پردازد.
یافته اول بیانگر این موضوع است که فارغ التحصیل شدن از دانشگاه های ممتاز آمریکایی (Ivy League) تضمینی برای حضور در طیف بالایی طبقه متوسط است. به عبارت دیگر، فارغ التحصیلان این دانشگاه ها با توجه به ظرفیت خود و فارغ از پیشینه خانوادگی قادر به حضور در دو دهک بالاییِ جامعه آمریکا می باشند. البته فارغ التحصیلان دانشگاه های کمتر شناخته شده نیز شانس حضور در این طیف را دارا هستند چرا که، مولفه درآمد علاوه بر برند دانشگاه از رشته دانشگاهی نیز متاثر است. به طور میانگین، مهندسین فارغ التحصیل از دانشگاه های کمتر شناخته شده نیز شانس مشابهی نسبت به فارغ التحصیلان دانشگاه های ممتاز آمریکا را دارند.
اما تحصیلات عالیه به تنهایی نمی تواند طبقه متوسط بالا را به رده ثروتمندان جامعه سوق دهد. تنها تعداد کمی از مهندسان، پرستاران و داروسازان قادر به حضور در 1% بالایی جامعه هستند و عمده اعضای این طبقه را مدیران بانکی و فعالان حوزه مالی تشکیل می دهند چراکه فعالان این صنعت، از حقوق و مزایای بسیار بالایی برخوردار هستند. در اینجا نقش دانشگاه های ممتاز آمریکا بیش از پیش قابل توجه است؛ معمولا فارغ التحصیلان دانشگاه های ییل و هاروارد در نهایت در وال استریت مشغول به کار می شوند که نقش مهمی کسب ثروت ایفا می کنند.
یافته دوم این پژوهش به بررسی تفاوت درآمد افراد و ثروت خانوادگی آنها می پردازد. این روند در بالاترین سطح توزیع درآمد کاملا مشهود است. بین سال های 1999 تا 2004 تنها 2% از فارغ التحصیلان دانشگاه پرینستون از دو دهک پایین درآمدی بوده اند در حالیکه 3.2% فارغ التحصیلان از یک دهم درصد درآمدی بالای جامعه بوده اند. این آمار نشان می دهد، روندهای پذیرش دانشجو در دانشگاه های برتر گاهی متاثر از خانواده ی متقاضیان تحصیل در این دانشگاه هاست.
بعبارت دیگر، ساده ترین راه برای ثروتمند شدن، داشتن والدینی ثروتمند است. یافتن همسری ثروتمند نیز دومین راه آسان برای ورود به اعضای طبقه بالاست. در صورتیکه هیچ یک از دو راه بالا در دسترس نبود، باید برای ورود به دانشگاه های ممتاز تلاش کرد هرچند یادآوری این نکته نیز ضروری است که همه فارغ التحصیلان پرینستون ثروتمند نمی شوند!
نگارنده در گونه شناسی طبقاتی، طبقه متوسط را در سه طیف متوسط، متوسط پایین و متوسط بالا در نظر گرفته است.
لیگ پیچک یا Ivy league که شامل 8 دانشگاه سرشناس (هاروارد، ییل، استنفورد، براون، دارت موث، کلمبیا، کورنل، پنسیلوانیا) در ایالات متحده می باشد.
/اکونومیست
✅ @karkhone
انگوران و برادران معدنکار
روایتی از نقش برادران رستگار در اشاعه شیوههای نوین معدنکاری
🔹پس از پایان جنگ جهانی دوم، برادران رستگار که فارغالتحصیل دانشگاه فرانسه و استاد دانشگاه تهران بودند در زمینهی استخراج مواد معدنی به فعالیت پرداختند. رضا در سال ١٢٨٦ و مرتضی ١٢٩١ شمسی در اصفهان بدنیا آمدند.
رضا پس از اخذ دکترای میکروبیولوژی از فرانسه، ریاست دانشکده دامپزشکی را عهدهدار شد. او برای اولین بار سرم ضد مشمشه را در ایران تولید کرد. مرتضی نیز فارغالتحصیل رشته مهندسی مکانیک بود و در دانشگاه تهران به تدریس مشغول شد.
رضا فردی عملگرا و سازماندهنده و مرتضی عاشق طبیعت وحش بود و علاقهی ویژهای به کشف معادن داشت. این دو برادر بعد از پایان جنگ جهانی دوم، شرکت سیمیران «شرکت معدنی و صنعتی» را تاسیس کردند.
مسئولیت و مدیریت مالی و اداری به رضا واگذار شد و مسایلی همچون کشف، توسعه معادن، احداث جاده جهت انتقال مواد معدنی به بازار، ساخت منازل کارگران و مهندسان را مرتضی به عهده گرفت.
این دو برادر معدن بزرگ زیرزمینی سرب و روی کوشک در بافق یزد و معدن سرب انگوران در جنوب غربی زنجان را بهرهبرداری میکردند. پس از مدتی به منظور استخراج اصولی و دارای ارزشافزودهی بیشتر با شرکت BRZ انگلیسی قرارداد مشاوره بستند و تجهیزات لازم را فراهم کردند.
در همان زمان معدن و کارخانه تغلیظ انگوران راهاندازی شد. انگوران بزرگترین معدن در ایران بود و کنستانتره روی و سرب از انگوران و کوشک به اروپا صادر میشد.
برادران رستگار را میتوان پدر معادن ایران دانست. آنها از جمله سرمایهگذاران بخش خصوصی بودند که استخراج را از شکل و شیوه سنتی به صنعتی تغییر داده و نیمنگاهی به صادرات بازار جهانی داشتند.
آنها فعالیتهای توسعهایی خود را تا زمانی که فضای سیاسی ایران رادیکال گشت و رضا دستگیر شد و یکماه به زندان افتاد ادامه دادند. پس از چندی به خارج از ایران مهاجرت کردند.
به همت این دو برادر در سال ١٣٧٧ در زمینی به مساحت ٤٠٠ متر مربع در محوطه دانشگاه دامپزشکی، آزمایشگاهی مجهز بنا شد.
رضا و مرتضی رستگار با فاصلهی یکسال از همدیگر در سالهای ١٣٧٧ و ١٣٧٨ در لندن درگذشتند.
✅ @karkhone
روایتی از نقش برادران رستگار در اشاعه شیوههای نوین معدنکاری
🔹پس از پایان جنگ جهانی دوم، برادران رستگار که فارغالتحصیل دانشگاه فرانسه و استاد دانشگاه تهران بودند در زمینهی استخراج مواد معدنی به فعالیت پرداختند. رضا در سال ١٢٨٦ و مرتضی ١٢٩١ شمسی در اصفهان بدنیا آمدند.
رضا پس از اخذ دکترای میکروبیولوژی از فرانسه، ریاست دانشکده دامپزشکی را عهدهدار شد. او برای اولین بار سرم ضد مشمشه را در ایران تولید کرد. مرتضی نیز فارغالتحصیل رشته مهندسی مکانیک بود و در دانشگاه تهران به تدریس مشغول شد.
رضا فردی عملگرا و سازماندهنده و مرتضی عاشق طبیعت وحش بود و علاقهی ویژهای به کشف معادن داشت. این دو برادر بعد از پایان جنگ جهانی دوم، شرکت سیمیران «شرکت معدنی و صنعتی» را تاسیس کردند.
مسئولیت و مدیریت مالی و اداری به رضا واگذار شد و مسایلی همچون کشف، توسعه معادن، احداث جاده جهت انتقال مواد معدنی به بازار، ساخت منازل کارگران و مهندسان را مرتضی به عهده گرفت.
این دو برادر معدن بزرگ زیرزمینی سرب و روی کوشک در بافق یزد و معدن سرب انگوران در جنوب غربی زنجان را بهرهبرداری میکردند. پس از مدتی به منظور استخراج اصولی و دارای ارزشافزودهی بیشتر با شرکت BRZ انگلیسی قرارداد مشاوره بستند و تجهیزات لازم را فراهم کردند.
در همان زمان معدن و کارخانه تغلیظ انگوران راهاندازی شد. انگوران بزرگترین معدن در ایران بود و کنستانتره روی و سرب از انگوران و کوشک به اروپا صادر میشد.
برادران رستگار را میتوان پدر معادن ایران دانست. آنها از جمله سرمایهگذاران بخش خصوصی بودند که استخراج را از شکل و شیوه سنتی به صنعتی تغییر داده و نیمنگاهی به صادرات بازار جهانی داشتند.
آنها فعالیتهای توسعهایی خود را تا زمانی که فضای سیاسی ایران رادیکال گشت و رضا دستگیر شد و یکماه به زندان افتاد ادامه دادند. پس از چندی به خارج از ایران مهاجرت کردند.
به همت این دو برادر در سال ١٣٧٧ در زمینی به مساحت ٤٠٠ متر مربع در محوطه دانشگاه دامپزشکی، آزمایشگاهی مجهز بنا شد.
رضا و مرتضی رستگار با فاصلهی یکسال از همدیگر در سالهای ١٣٧٧ و ١٣٧٨ در لندن درگذشتند.
✅ @karkhone
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
سریال JOHN LAW بانک مرکزی جان با ورود به پاریس و دیدن این مشکلات نقشه های بزرگی از سرش گذشت. او وارد قمارخانه های اشرافی شد و به واسطه ی مهارت در قمار، دوستانی ثروتمند،قدرتمند و با نفوذ پیدا کرد. این موقعیت، جان را به اجرای تز خود نزدیک کرد و اولین بانک…
سریال JOHN LAW
شرکت MISSISSIPPI
بعد از معروفیت جان در فرانسه، او تصمیم گرفت شرکتی به نام mississippi احداث کند. این نام از ایالتی در آمریکا که توسط جنگها به استعمار فرانسه در آمده بود، گرفته شد. با احداث این شرکت جان اعلام کرد که (یکی از شهرهای این ایالت،غنی از طلا و بسیار استراتژیک است که خوشبختانه ورود ، خروج و کنترل این شهر سرسبز در انحصار شرکت من است).
مردم که جان را ناجی خود میدیدند، ادعا های او را باور کردند، غافل از این که در آنجا جز سرخ پوست، پشه و مگس چیز دیگری نبود!
مردم ساده لوح برای خرید سهام او صف کشیدند. آنها به ترتیب 100% ،300% و حتی 3000% سود کردند. غرق در خوشحالی بودند، اما پشت پرده ،تمام سکه ها و اوراق قرضه حکومت بدهکار از دستشان پیش پیش گرفته شده بود.
اصطلاح میلیونر
روزی یک مرد باهوش به بانک میرود و اعلام میکند، میخواهد تمام سهم و پولی که دارد به صورت یکجا دریافت کند!
بانک به او یک واگن طلا میدهد و آن مرد برای اولین بار اصطلاح {میلیونر} را خلق کرد.
مردم شک کردند و ترسیدند.فاجعه ای در حال رخ دادن بود...
ادامه دارد...
✅ @karkhone
شرکت MISSISSIPPI
بعد از معروفیت جان در فرانسه، او تصمیم گرفت شرکتی به نام mississippi احداث کند. این نام از ایالتی در آمریکا که توسط جنگها به استعمار فرانسه در آمده بود، گرفته شد. با احداث این شرکت جان اعلام کرد که (یکی از شهرهای این ایالت،غنی از طلا و بسیار استراتژیک است که خوشبختانه ورود ، خروج و کنترل این شهر سرسبز در انحصار شرکت من است).
مردم که جان را ناجی خود میدیدند، ادعا های او را باور کردند، غافل از این که در آنجا جز سرخ پوست، پشه و مگس چیز دیگری نبود!
مردم ساده لوح برای خرید سهام او صف کشیدند. آنها به ترتیب 100% ،300% و حتی 3000% سود کردند. غرق در خوشحالی بودند، اما پشت پرده ،تمام سکه ها و اوراق قرضه حکومت بدهکار از دستشان پیش پیش گرفته شده بود.
اصطلاح میلیونر
روزی یک مرد باهوش به بانک میرود و اعلام میکند، میخواهد تمام سهم و پولی که دارد به صورت یکجا دریافت کند!
بانک به او یک واگن طلا میدهد و آن مرد برای اولین بار اصطلاح {میلیونر} را خلق کرد.
مردم شک کردند و ترسیدند.فاجعه ای در حال رخ دادن بود...
ادامه دارد...
✅ @karkhone
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
غیرصنعتی سازی ناقص
بطور تاریخی، رشد مبتنی بر صادرات در پی یک دوره صنعتی سازی عامل توسعه اقتصادی بوده است. اما اکنون بعضی اقتصاددانان نگران هستند که کشورهای در حال توسعه در حال غیرصنعتی سازی هستند و یا هرگز فرآیند صنعتی شدن را طی نمی کنند، در نتیجه پتانسیل رشد مبتنی بر صادرات آنها محدود می شود. این تئوری "غیرصنعتی سازی ناقص" است. آینده کشورهای در حال توسعه نامعلوم است. اما چندین گزینه دیگر هم برای رشد وجود دارد، از جمله صادرات بخش خدمات، رشد تجارت داخلی، و رشد مبتنی بر مشتری.
*زیرنویس فارسی
✅ @karkhone
بطور تاریخی، رشد مبتنی بر صادرات در پی یک دوره صنعتی سازی عامل توسعه اقتصادی بوده است. اما اکنون بعضی اقتصاددانان نگران هستند که کشورهای در حال توسعه در حال غیرصنعتی سازی هستند و یا هرگز فرآیند صنعتی شدن را طی نمی کنند، در نتیجه پتانسیل رشد مبتنی بر صادرات آنها محدود می شود. این تئوری "غیرصنعتی سازی ناقص" است. آینده کشورهای در حال توسعه نامعلوم است. اما چندین گزینه دیگر هم برای رشد وجود دارد، از جمله صادرات بخش خدمات، رشد تجارت داخلی، و رشد مبتنی بر مشتری.
*زیرنویس فارسی
✅ @karkhone
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تیزر مستند «معارض: داستان ناگفته قتلی که جهان را در شوک فروبرد» 🇹🇷🇸🇦
(دیروز بود که مطلع شدیم محمد مساعد در وان ترکیه دستگیر شده. کاری به این نداریم که آنکارا بجای تورنتو شده حیاط خلوت فقط سوال داریم که اون دستی که میتونه خبرنگار بگیره چرا زورش به شبکه قمار و رهبر تتلیتی های دنیا نمیرسه. البته یا زورش نمیرسه یا، بماند! شاید اینجا هم باید بخش خصوصی ورود پیدا کنه.)
✅ @karkhone
(دیروز بود که مطلع شدیم محمد مساعد در وان ترکیه دستگیر شده. کاری به این نداریم که آنکارا بجای تورنتو شده حیاط خلوت فقط سوال داریم که اون دستی که میتونه خبرنگار بگیره چرا زورش به شبکه قمار و رهبر تتلیتی های دنیا نمیرسه. البته یا زورش نمیرسه یا، بماند! شاید اینجا هم باید بخش خصوصی ورود پیدا کنه.)
✅ @karkhone
حال اين روزهاي موسس شركت «بوتان»
کارآفرینی بزرگ در بستر بیماری است ؛ از ياد او غافل نشويم !
| قاسم خرمی
مهندس محسن خلیلی عراقی را از زمانی که در «شورای فرهنگ و صنعت» وزارت صنايع همکاری داشتیم، می شناختم. پیر مرد مودب و مهربان و باسوادی بود که به گمانم از طرف انجمن مدیران صنایع شرکت می کرد. زودتر از همه می آمد و دیرتر از همه می رفت و همیشه هم حرفی برای گفتن داشت. سخنان او معمولا با این لحن آرام و تکیه کلام عاطفی شروع می شد « الهی قربونتون بشم !»
از بیماری اش خبر داشتم، می دانستم که ممکن است حوصله گفتگو نداشته باشد اما دوست داشتم از او که عمری است کارخانه دار است مطلبی، حرفی و یا سخنی داشته باشیم.
با تردید بسیار با او تماس گرفتم. تلفنش زنگ خورد اما گوشی را بر نداشت. یک ربع بعد خودش تماس گرفت. با صدایی که به سختی شنیده می شد، پرسید با «من چکار داشتید؟» با اینکه بعید می دانستم از پانزده سال پیش چیزی به یادش مانده باشد اما خودم را معرفی کردم و اوشناخت!
به هرحال تقاضای گفتگو با نشریه را با او در میان گذاشتم. عذرخواهی کرد و گفت در این شرایط برایم مقدور نیست و بدون آنکه من اصرار کنم ادامه داد که «دچار سرطان حنجره است!» و شرایط مناسبی برای گفتگو ندارد.
جمله دردناک و تکان دهنده ای بود که می شد رنجها و مصائب یک عمر کارکردن و کارآفرینی شرافتمندانه را از آن شنید. شك ندارم كه بعضي در گلوي او، تبديل به سرطان شده و صدايش را بند آورده است!
خليلي عراقي كارخانه دار تحصيل كرده وطن پرستي است كه در سال 1332 در رشته مهندسي الكترونيك از دانشگاه تهران فارغ التحصيل شد و بخشي از دوران جواني را صرف همراهي با جنبش ملي مصدق كرد و از دوستان و همفكران مصطفي چمران بود.
او را ميشود يكي از نمايندگان واقعي بورژوازي ملي ايران ناميد كه به همراه پدر و برادرانش از كارآموزي در كارگاههاي كوچك شروع كردند و با كوشش مستمر و پر رنج و با پيش پا افتاده ترين امكانات، صنعتي بزرگ و موثر را در كشور بنا نهادند.
مالك شركت «بوتان» نيز،همچون بسیاری از سرمایه داران ایرانی از گزند تندروی ها و مصادره های سالهای نخست انقلاب در امان نماند. اموال او در معرض مصادره کامل قرار گرفت و در مواردی برای او حکم زندان، شلاق و تبعید صادر شد.
او با صرف وقت و هزینه بسیار خوشبختانه از آن آشوب ها و تهدیدها و تحقیرها عبور کرد و توانست بوتان را تا امروز نگهدارد. اما در باره سختي هاي اين راه مي گويد« والله! اگر اين كارخانه را مصادره مي كردند من راحت تر بودم » ! شركت «بوتان» از قديمي ترين صنايع خانوادگي فعال در كشور است .
روند درمان مهندس محسن خليلي عراقي چندسالي است كه به طول انجاميده است. از ياد او غافل نشويم و براي سلامتي اين صنعتگر بزرگ، دعا كنيم!
✅ @karkhone
کارآفرینی بزرگ در بستر بیماری است ؛ از ياد او غافل نشويم !
| قاسم خرمی
مهندس محسن خلیلی عراقی را از زمانی که در «شورای فرهنگ و صنعت» وزارت صنايع همکاری داشتیم، می شناختم. پیر مرد مودب و مهربان و باسوادی بود که به گمانم از طرف انجمن مدیران صنایع شرکت می کرد. زودتر از همه می آمد و دیرتر از همه می رفت و همیشه هم حرفی برای گفتن داشت. سخنان او معمولا با این لحن آرام و تکیه کلام عاطفی شروع می شد « الهی قربونتون بشم !»
از بیماری اش خبر داشتم، می دانستم که ممکن است حوصله گفتگو نداشته باشد اما دوست داشتم از او که عمری است کارخانه دار است مطلبی، حرفی و یا سخنی داشته باشیم.
با تردید بسیار با او تماس گرفتم. تلفنش زنگ خورد اما گوشی را بر نداشت. یک ربع بعد خودش تماس گرفت. با صدایی که به سختی شنیده می شد، پرسید با «من چکار داشتید؟» با اینکه بعید می دانستم از پانزده سال پیش چیزی به یادش مانده باشد اما خودم را معرفی کردم و اوشناخت!
به هرحال تقاضای گفتگو با نشریه را با او در میان گذاشتم. عذرخواهی کرد و گفت در این شرایط برایم مقدور نیست و بدون آنکه من اصرار کنم ادامه داد که «دچار سرطان حنجره است!» و شرایط مناسبی برای گفتگو ندارد.
جمله دردناک و تکان دهنده ای بود که می شد رنجها و مصائب یک عمر کارکردن و کارآفرینی شرافتمندانه را از آن شنید. شك ندارم كه بعضي در گلوي او، تبديل به سرطان شده و صدايش را بند آورده است!
خليلي عراقي كارخانه دار تحصيل كرده وطن پرستي است كه در سال 1332 در رشته مهندسي الكترونيك از دانشگاه تهران فارغ التحصيل شد و بخشي از دوران جواني را صرف همراهي با جنبش ملي مصدق كرد و از دوستان و همفكران مصطفي چمران بود.
او را ميشود يكي از نمايندگان واقعي بورژوازي ملي ايران ناميد كه به همراه پدر و برادرانش از كارآموزي در كارگاههاي كوچك شروع كردند و با كوشش مستمر و پر رنج و با پيش پا افتاده ترين امكانات، صنعتي بزرگ و موثر را در كشور بنا نهادند.
مالك شركت «بوتان» نيز،همچون بسیاری از سرمایه داران ایرانی از گزند تندروی ها و مصادره های سالهای نخست انقلاب در امان نماند. اموال او در معرض مصادره کامل قرار گرفت و در مواردی برای او حکم زندان، شلاق و تبعید صادر شد.
او با صرف وقت و هزینه بسیار خوشبختانه از آن آشوب ها و تهدیدها و تحقیرها عبور کرد و توانست بوتان را تا امروز نگهدارد. اما در باره سختي هاي اين راه مي گويد« والله! اگر اين كارخانه را مصادره مي كردند من راحت تر بودم » ! شركت «بوتان» از قديمي ترين صنايع خانوادگي فعال در كشور است .
روند درمان مهندس محسن خليلي عراقي چندسالي است كه به طول انجاميده است. از ياد او غافل نشويم و براي سلامتي اين صنعتگر بزرگ، دعا كنيم!
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
Forwarded from مارکتینگ آز
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💢 6 عامل موفقیت در بازاریابی خدمات
💯 فیلیپ کاتلر، پدر بازاریابی مدرن، در بررسی شرکتهای خدماتی موفق، 6 عاملی که در تمام این شرکتهای موفق، مشترک بود را شناسایی کرده است
💯 این 6 عامل را در موشن گرافیک پیوست با ذکر مثالهای واقعی، توضیح دادهایم
🔆مارکتینگ آز 👇 👇 👇
✅ @Marketing_AZ
💯 فیلیپ کاتلر، پدر بازاریابی مدرن، در بررسی شرکتهای خدماتی موفق، 6 عاملی که در تمام این شرکتهای موفق، مشترک بود را شناسایی کرده است
💯 این 6 عامل را در موشن گرافیک پیوست با ذکر مثالهای واقعی، توضیح دادهایم
🔆مارکتینگ آز 👇 👇 👇
✅ @Marketing_AZ
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
سریال JOHN LAW شرکت MISSISSIPPI بعد از معروفیت جان در فرانسه، او تصمیم گرفت شرکتی به نام mississippi احداث کند. این نام از ایالتی در آمریکا که توسط جنگها به استعمار فرانسه در آمده بود، گرفته شد. با احداث این شرکت جان اعلام کرد که (یکی از شهرهای این ایالت،غنی…
سریال JOHN LAW-قسمت پنجم (آخر)
اولین حباب اقتصادی تاریخ
همانطور که میدانید بانکها نمی توانند پول تمام مشترک های خود را به صورت یکجا پرداخت کنند. مخصوصا بانک جان که با پشتوانه ای پوشالی بود. مردم به بانک و خانه ی جان حمله کردند و بر اثر جمعیت بسیار زیاد زیر دست و پای یک دیگر جان می دادند. دولت هراسان بانک را تعطیل کرد و بعد داشتن طلا را جرم اعلام کرد ولی جز عصبانیت بیشتر مردم هیچ اتفاقی نمی افتاد. تعداد مردم بیشتر و بیشتر می شد تا جایی که کل کشور فرانسه را درگیری فرا گرفت.
دولت،مردم و بانک ورشکسته شدند
در اینجا اولین حباب اقتصادی جهان بنام MISSISSIPPI BUBBLE منفجر شد.
زمانی که این اتفاق افتاد یک دولت بیمار بود، بورسی به راه انداخت با قیمتی فراتر از قیمت واقعی خود. این اتفاق در هر بورسی میتواند دوباره تکرار شود، پس بهتر است با چشمانی باز حرکت کنیم تا قیمت واقعی را از قیمت اسمی تشخیص دهیم.
قهرمان داستان ما از فرانسه فرار کرد و در گوشه ای از دنیا در فقر مرد.
پایان.
✅ @karkhone
اولین حباب اقتصادی تاریخ
همانطور که میدانید بانکها نمی توانند پول تمام مشترک های خود را به صورت یکجا پرداخت کنند. مخصوصا بانک جان که با پشتوانه ای پوشالی بود. مردم به بانک و خانه ی جان حمله کردند و بر اثر جمعیت بسیار زیاد زیر دست و پای یک دیگر جان می دادند. دولت هراسان بانک را تعطیل کرد و بعد داشتن طلا را جرم اعلام کرد ولی جز عصبانیت بیشتر مردم هیچ اتفاقی نمی افتاد. تعداد مردم بیشتر و بیشتر می شد تا جایی که کل کشور فرانسه را درگیری فرا گرفت.
دولت،مردم و بانک ورشکسته شدند
در اینجا اولین حباب اقتصادی جهان بنام MISSISSIPPI BUBBLE منفجر شد.
زمانی که این اتفاق افتاد یک دولت بیمار بود، بورسی به راه انداخت با قیمتی فراتر از قیمت واقعی خود. این اتفاق در هر بورسی میتواند دوباره تکرار شود، پس بهتر است با چشمانی باز حرکت کنیم تا قیمت واقعی را از قیمت اسمی تشخیص دهیم.
قهرمان داستان ما از فرانسه فرار کرد و در گوشه ای از دنیا در فقر مرد.
پایان.
✅ @karkhone
مصائب مدیریت دولتی در ایران از زبان محمدرضا نعمتزاده
اوایل دولت آقای احمدینژاد بود که آقای وزیریهامانه وزیر وقت نفت من را به ناهار دعوت کرد و گفت میخواهم همان کاری را که در پتروشیمی کردید، در پالایش و پخش هم انجام دهید. گفتم اجازه دهید کار قبلی را ادامه دهیم، تازه یاد گرفتهایم. گفت سوخت بسیار مهم است. شدیدا با بحران سوخت مواجهیم و باید در این حوزه سرمایهگذاری شود. حتی همسرم هم به این کار رضایت نداشت و مخالف بود. بالاخره به آنجا رفتم و حدود سه سال آنجا بودم.
از روز اول طرحهای جدید را شروع کردیم. ستاره خلیج فارس که بهتازگی افتتاح کردند، از تأسیس شرکت و شروع و مشارکت ۵۰درصدی با خارجیها آنجا حضور داشتم و باید سالها قبل راه میافتاد؛ اما نشد. برای بهینهسازی تمام پالایشگاهها و اصلاح سوخت قرارداد بستیم. همین بنزین یورو۴ که امروز تولید میشود، قراردادی است که آن زمان بستیم و شروع شد. چند پالایشگاه دیگر را هم از صفر شروع کردیم؛ اما متأسفانه کارش پیش نرفته است.
در دوران آقای احمدینژاد برخی از بیرون و نهاد ریاستجمهوری امر و نهی میکردند که چه کسی را بگذار و دیگری را بردار. میگفتند مدیرعامل فلان پالایشگاه را عوض کن و دیگری را بگذار. میگفتم این کار تخصصی است و این فرد ۲۵ سال در این صنعت حضور داشته و کار را میداند. برای همین او را انتخاب کردهام. نمیتوانم از خیابان کسی را بیاورم بگذارم مدیرعامل پالایشگاه. در همه پستها میتوان این کار را کرد؛ اما پالایشگاه، فنی است و یک بیاحتیاطی میتواند منجر به آتشسوزی و کشتار شود.
یکی از بزرگواران که در شورای نگهبان اکنون حضور دارند، تماس گرفتند و فرمودند فلانی به امام بیاحترامی کرده و باید او را از این سمت بردارید. آن زمان آقای نوذری وزیر نفت بود. گفتم آن فرد چنین آدمی نیست که به امام توهین کند. آقای نوذری دو، سه بار گفت اگر این کار را نکنید، از راه دیگری وارد میشویم. رفتم نزد حاجآقایی که به نقل از او طرح شده بود که آن فرد، به امام توهین کرده. گفتم حاجآقا، شما این حرف را زدهاید؟ گفتند بله. پرسیدم شما این فرد را دیدهاید؟ میشناسید؟ گفتند نه. گفتم پس چرا این حرف را میزنید. گفتند فلانی به من زنگ زده و کاملا مورد اعتماد است. گفتم مطمئن هستید اشتباه نکرده؟ گفت اشتباه نمیکند. مدیر را نزد آن آقا در شهرستان فرستادم و گفتم درست است که تو با فلانی صحبت کردهای و درباره من چنین حرفهایی را زدهای؟ آن شخص گفته بود انجمن اسلامی فلانجا این حرفها را به ما گفتهاند. پیگیری کردیم و متوجه شدیم آن فرد دنبال گرید بوده و ما به او صلاحیت آن را اعطا نکرده بودیم. برای همین در پی برکناری آن مدیر برآمده بود.
در کرمانشاه پالایشگاه آناهیتا را تأسیس کردیم. معمولا دنبال احیای فرهنگ و تاریخ گذشته هستم. به نظر من اینها به کارهای اقتصادی هویت میدهد. آقای نوذری وزیر به من گفت امامجمعه آنجا اصرار دارد این نام طاغوتی است و باید عوض شود. گفتم کجای نام آناهیتا طاغوتی است؟ آناهیتا الهه آب است و نشان میدهد که ما تاریخ داریم. دوباره که به من دراینباره تذکر دادند، گفتم از قول من سلام برسانید و بگویید تا حکم شرعی و قانونی تعویض نام را به من ندهید، این کار را نمیکنم. گفت در نمازجمعه میگویم. گفتم بگویید. در نمازجمعه گفت، من هم در مصاحبهای اظهارات امامجمعه را رد کردم. امروز هم اسم آنجا آناهیتاست؛ اما متأسفانه همانطور مثل قبل مانده و کسی کار را ادامه نداده که اگر ما بودیم، قطعا امروز دودش درآمده بود.
علت اصلی برکناری من از شرکت ملی پالایش و پخش در دولت نهم، مصاحبه کوتاهی بود که با یکی از خانمهای جوان خبرنگار کرده بودم. این خبرنگار به من گفت آقای نعمتزاده گفته میشود آقای احمدینژاد رجایی زمانه است، ما که آن زمان به دنیا نیامدهایم، شما که زمان نخستوزیری ایشان وزیرشان بودهاید، نظرتان چیست؟ گفتم این را از من نپرس. خیلی اصرار کرد. گفتم من از جنبه مدیریت ایشان میگویم. مرحوم رجایی اهل مشورت بود، نظرخواهی میکرد، جلسه میگذاشت، به حرف دیگران گوش میداد، برخلاف او، آقای احمدینژاد خودمحور است. ساعت ۱۱ همان شب من را اخراج کردند. منزل بودم که آقای نوذری تماس گرفت گفت مصاحبه شما را آقای رئیسجمهور دیده و گفته صبح دیگر نرو. گفتم خدا را شکر راحت شدم.
در سالهایی که بازنشسته بودم، برای پتروشیمی مکران در چابهار طراحی کردیم تا عسلویه دیگری را ایجاد کنیم، اما متأسفانه دوستان به سرعتی که ما شروع کردیم ادامه ندادند. آنجا راه بیفتد، ۱۰ میلیارد دلار به صادرات کشور اضافه میشود. با رقمهای اندک این کار شدنی نیست، باید کارهای جهشی انجام داد.
✅ @karkhone
اوایل دولت آقای احمدینژاد بود که آقای وزیریهامانه وزیر وقت نفت من را به ناهار دعوت کرد و گفت میخواهم همان کاری را که در پتروشیمی کردید، در پالایش و پخش هم انجام دهید. گفتم اجازه دهید کار قبلی را ادامه دهیم، تازه یاد گرفتهایم. گفت سوخت بسیار مهم است. شدیدا با بحران سوخت مواجهیم و باید در این حوزه سرمایهگذاری شود. حتی همسرم هم به این کار رضایت نداشت و مخالف بود. بالاخره به آنجا رفتم و حدود سه سال آنجا بودم.
از روز اول طرحهای جدید را شروع کردیم. ستاره خلیج فارس که بهتازگی افتتاح کردند، از تأسیس شرکت و شروع و مشارکت ۵۰درصدی با خارجیها آنجا حضور داشتم و باید سالها قبل راه میافتاد؛ اما نشد. برای بهینهسازی تمام پالایشگاهها و اصلاح سوخت قرارداد بستیم. همین بنزین یورو۴ که امروز تولید میشود، قراردادی است که آن زمان بستیم و شروع شد. چند پالایشگاه دیگر را هم از صفر شروع کردیم؛ اما متأسفانه کارش پیش نرفته است.
در دوران آقای احمدینژاد برخی از بیرون و نهاد ریاستجمهوری امر و نهی میکردند که چه کسی را بگذار و دیگری را بردار. میگفتند مدیرعامل فلان پالایشگاه را عوض کن و دیگری را بگذار. میگفتم این کار تخصصی است و این فرد ۲۵ سال در این صنعت حضور داشته و کار را میداند. برای همین او را انتخاب کردهام. نمیتوانم از خیابان کسی را بیاورم بگذارم مدیرعامل پالایشگاه. در همه پستها میتوان این کار را کرد؛ اما پالایشگاه، فنی است و یک بیاحتیاطی میتواند منجر به آتشسوزی و کشتار شود.
یکی از بزرگواران که در شورای نگهبان اکنون حضور دارند، تماس گرفتند و فرمودند فلانی به امام بیاحترامی کرده و باید او را از این سمت بردارید. آن زمان آقای نوذری وزیر نفت بود. گفتم آن فرد چنین آدمی نیست که به امام توهین کند. آقای نوذری دو، سه بار گفت اگر این کار را نکنید، از راه دیگری وارد میشویم. رفتم نزد حاجآقایی که به نقل از او طرح شده بود که آن فرد، به امام توهین کرده. گفتم حاجآقا، شما این حرف را زدهاید؟ گفتند بله. پرسیدم شما این فرد را دیدهاید؟ میشناسید؟ گفتند نه. گفتم پس چرا این حرف را میزنید. گفتند فلانی به من زنگ زده و کاملا مورد اعتماد است. گفتم مطمئن هستید اشتباه نکرده؟ گفت اشتباه نمیکند. مدیر را نزد آن آقا در شهرستان فرستادم و گفتم درست است که تو با فلانی صحبت کردهای و درباره من چنین حرفهایی را زدهای؟ آن شخص گفته بود انجمن اسلامی فلانجا این حرفها را به ما گفتهاند. پیگیری کردیم و متوجه شدیم آن فرد دنبال گرید بوده و ما به او صلاحیت آن را اعطا نکرده بودیم. برای همین در پی برکناری آن مدیر برآمده بود.
در کرمانشاه پالایشگاه آناهیتا را تأسیس کردیم. معمولا دنبال احیای فرهنگ و تاریخ گذشته هستم. به نظر من اینها به کارهای اقتصادی هویت میدهد. آقای نوذری وزیر به من گفت امامجمعه آنجا اصرار دارد این نام طاغوتی است و باید عوض شود. گفتم کجای نام آناهیتا طاغوتی است؟ آناهیتا الهه آب است و نشان میدهد که ما تاریخ داریم. دوباره که به من دراینباره تذکر دادند، گفتم از قول من سلام برسانید و بگویید تا حکم شرعی و قانونی تعویض نام را به من ندهید، این کار را نمیکنم. گفت در نمازجمعه میگویم. گفتم بگویید. در نمازجمعه گفت، من هم در مصاحبهای اظهارات امامجمعه را رد کردم. امروز هم اسم آنجا آناهیتاست؛ اما متأسفانه همانطور مثل قبل مانده و کسی کار را ادامه نداده که اگر ما بودیم، قطعا امروز دودش درآمده بود.
علت اصلی برکناری من از شرکت ملی پالایش و پخش در دولت نهم، مصاحبه کوتاهی بود که با یکی از خانمهای جوان خبرنگار کرده بودم. این خبرنگار به من گفت آقای نعمتزاده گفته میشود آقای احمدینژاد رجایی زمانه است، ما که آن زمان به دنیا نیامدهایم، شما که زمان نخستوزیری ایشان وزیرشان بودهاید، نظرتان چیست؟ گفتم این را از من نپرس. خیلی اصرار کرد. گفتم من از جنبه مدیریت ایشان میگویم. مرحوم رجایی اهل مشورت بود، نظرخواهی میکرد، جلسه میگذاشت، به حرف دیگران گوش میداد، برخلاف او، آقای احمدینژاد خودمحور است. ساعت ۱۱ همان شب من را اخراج کردند. منزل بودم که آقای نوذری تماس گرفت گفت مصاحبه شما را آقای رئیسجمهور دیده و گفته صبح دیگر نرو. گفتم خدا را شکر راحت شدم.
در سالهایی که بازنشسته بودم، برای پتروشیمی مکران در چابهار طراحی کردیم تا عسلویه دیگری را ایجاد کنیم، اما متأسفانه دوستان به سرعتی که ما شروع کردیم ادامه ندادند. آنجا راه بیفتد، ۱۰ میلیارد دلار به صادرات کشور اضافه میشود. با رقمهای اندک این کار شدنی نیست، باید کارهای جهشی انجام داد.
✅ @karkhone
کرونا و پايان عصر دارايي هاي فيزيكي
عروسی علی بابا و آمازون و عزای استارباکس و مک دونالد
| جعفرعزیزی
به نظر مي رسد پاندمي كرونا نه تنها به اين زودي از دنيا رفتني نيست بلكه هر روز چهره اي جديد از خود رو مي كند ، بعد از زمين گير كردن هواپيما ها و به خاك سياه نشاندن هتلداران و نابودي كامل صنعت توريسم ، حالا اين بيماري عجيب و كاملا پيچيده سراغ دارايي هاي فيزيكي ، مراكز خريد و دارايي هاي مشهود رفته است .
ركود اقتصادي اگر يك فصل ادامه داشته باشد - كه ظاهرًا قطعي است - نه تنها مصرف نفت و كامادتي كه فروش فيزيكي محصولات ،حمل و نقل دريايي ، زميني و هوايي ، رستورانها ، فست فودها و بسياري از خدمات را دچار تغييرات بنيادي خواهد كرد.
علاوه بر كسب و كار ، خدمات آموزشي و رفاهي نيز براي تداوم حيات راهي جز آنلاين شدن نخواهند داشت . مراكز خريد ( Mall) ، املاك و مستغلات ، فروشگاه ها و رستورانهاي زنجيره اَي ، مدارس ، دانشگاه ها و آموزشگاه ها ، باشگاه هاي ورزشي ، سلامتي و زيبايي بايد بپذيرند كه بِه عصر جديدي وارد شده و درآمد و هزينه هاي خود را با شرايط جديد تطبيق دهند.
براي اولين بار طي يك قرن گذشته دارايي هاي مشهود و فيزيكي بطور جدي مورد تهديد واقع شده اند ، شركتهايي مثل آمازون ، علي بابا و...در دنيا فروش بالا و بالاتر ثبت خواهند كرد و غولهايي مثل وال مارت، كارفور ، مك دونالد، استارباكس و... بِه كاهش شعب خواهند انديشيد.
سرعت تغييرات بِه حدي است كه فروش آنلاين در دنيا طي سه ماه اخير چندين برابر شده و فضاي اينترنت و الكترونيك ميدان دار اقتصاد شده است.
انقلابي جديد در حال وقوع است كه نتيحه آن نابودي كامل برخي كسب و كارها و صنايع و ظهور فعاليتهايي از نوع آنلاين و الكترونيك است .
از زمان انقلاب صنعتي تا كنون هيچ زماني تا اين حد كار با صنايع و دارايي هاي فيزيكي جان بشريت را تهديد نكرده است و همه تلاشها طي دو دهه گذشته براي توسعه آي تي و الكترونيك يك طرف تهديد سه ماهه كرونا يك طرف ، حالا ديگر توسعه آنلاين و الكترونيك صرفا يك مقوله لوكس ، بهينه سازي و كاهش هزينه اي نيست بلكه يك اجبار مرگ وزندگي است .
✅ @karkhone
عروسی علی بابا و آمازون و عزای استارباکس و مک دونالد
| جعفرعزیزی
به نظر مي رسد پاندمي كرونا نه تنها به اين زودي از دنيا رفتني نيست بلكه هر روز چهره اي جديد از خود رو مي كند ، بعد از زمين گير كردن هواپيما ها و به خاك سياه نشاندن هتلداران و نابودي كامل صنعت توريسم ، حالا اين بيماري عجيب و كاملا پيچيده سراغ دارايي هاي فيزيكي ، مراكز خريد و دارايي هاي مشهود رفته است .
ركود اقتصادي اگر يك فصل ادامه داشته باشد - كه ظاهرًا قطعي است - نه تنها مصرف نفت و كامادتي كه فروش فيزيكي محصولات ،حمل و نقل دريايي ، زميني و هوايي ، رستورانها ، فست فودها و بسياري از خدمات را دچار تغييرات بنيادي خواهد كرد.
علاوه بر كسب و كار ، خدمات آموزشي و رفاهي نيز براي تداوم حيات راهي جز آنلاين شدن نخواهند داشت . مراكز خريد ( Mall) ، املاك و مستغلات ، فروشگاه ها و رستورانهاي زنجيره اَي ، مدارس ، دانشگاه ها و آموزشگاه ها ، باشگاه هاي ورزشي ، سلامتي و زيبايي بايد بپذيرند كه بِه عصر جديدي وارد شده و درآمد و هزينه هاي خود را با شرايط جديد تطبيق دهند.
براي اولين بار طي يك قرن گذشته دارايي هاي مشهود و فيزيكي بطور جدي مورد تهديد واقع شده اند ، شركتهايي مثل آمازون ، علي بابا و...در دنيا فروش بالا و بالاتر ثبت خواهند كرد و غولهايي مثل وال مارت، كارفور ، مك دونالد، استارباكس و... بِه كاهش شعب خواهند انديشيد.
سرعت تغييرات بِه حدي است كه فروش آنلاين در دنيا طي سه ماه اخير چندين برابر شده و فضاي اينترنت و الكترونيك ميدان دار اقتصاد شده است.
انقلابي جديد در حال وقوع است كه نتيحه آن نابودي كامل برخي كسب و كارها و صنايع و ظهور فعاليتهايي از نوع آنلاين و الكترونيك است .
از زمان انقلاب صنعتي تا كنون هيچ زماني تا اين حد كار با صنايع و دارايي هاي فيزيكي جان بشريت را تهديد نكرده است و همه تلاشها طي دو دهه گذشته براي توسعه آي تي و الكترونيك يك طرف تهديد سه ماهه كرونا يك طرف ، حالا ديگر توسعه آنلاين و الكترونيك صرفا يك مقوله لوكس ، بهينه سازي و كاهش هزينه اي نيست بلكه يك اجبار مرگ وزندگي است .
✅ @karkhone
وقتی آقاعلی دید اختراع تفنگ تهپر مورد توجه شاه قرار گرفت گفت آماده است برای قشون ایران -اگر شاه قصد بازپسگیری شهرهای ایرانی را داشته باشد- کالسکهای بسازد که هم حرکت کند و هم توپ داشته باشد، شاه گفت: ما جز رعیت خود با کسی جنگ نداریم.
گویند، ناصرالدین شاه پس از آنکه ساعت معروف و نمونه کالسکه (اختراعات آقا شیخعلی استرآبادی) را دید برای اینکه دماغ آن مرحوم را بسوزاند گفت حیف، صد حیف که فکر شما در مقام صنعت صرف شود شما باید این هوش خداداده را مصروف دین و علم و مذهب بفرمائید.
از آن مرحوم شنیدم که گفت: به ناصرالدین شاه گفتم اگر مخارج یک مدرسه را بدهید من یک مدرسه تشکیل می دهم که در هر اطاقی از آن مدرسه یک علم صنعتی تدریس شود و پس از زمانی قهرأ صنایع ایران در تحت علمیت خواهد آمد. و نظر آن مرحوم به مدرسه دارالفنون بوده، ولی ناصرالدین شاه چون دید این مدرسه اگر منعقد گردد اصلاح اهالی ایران را منتج خواهد گردید، لذا جواب داد حیف است که فکر شما در جزئیات خراب شود. به هر جهت دماغ آن مرحوم سوخت چنان که دماغ دیگران سوخته گردید رحمة الله عليه.
/تاریخ بیداری ایرانیان
✅ @karkhone
گویند، ناصرالدین شاه پس از آنکه ساعت معروف و نمونه کالسکه (اختراعات آقا شیخعلی استرآبادی) را دید برای اینکه دماغ آن مرحوم را بسوزاند گفت حیف، صد حیف که فکر شما در مقام صنعت صرف شود شما باید این هوش خداداده را مصروف دین و علم و مذهب بفرمائید.
از آن مرحوم شنیدم که گفت: به ناصرالدین شاه گفتم اگر مخارج یک مدرسه را بدهید من یک مدرسه تشکیل می دهم که در هر اطاقی از آن مدرسه یک علم صنعتی تدریس شود و پس از زمانی قهرأ صنایع ایران در تحت علمیت خواهد آمد. و نظر آن مرحوم به مدرسه دارالفنون بوده، ولی ناصرالدین شاه چون دید این مدرسه اگر منعقد گردد اصلاح اهالی ایران را منتج خواهد گردید، لذا جواب داد حیف است که فکر شما در جزئیات خراب شود. به هر جهت دماغ آن مرحوم سوخت چنان که دماغ دیگران سوخته گردید رحمة الله عليه.
/تاریخ بیداری ایرانیان
✅ @karkhone
روابط حوزه انرژی پکن و ریاض
| مجید رئوفی
بزرگترين شركاي اقتصادي چين در خاورميانه،عربستان و امارات دو متحد امريكا هستند.
بزرگترين صادركننده نفت به چين، عربستان است. جالب آن كه باوجود لابي گسترده امريكا،عربستان عضو و سهامدار بانك توسعه زيرساختهاي آسيا شد كه چين براي توسعه ابتكار كمربند و جاده تأسيس كرده.
عربستان وقتي ديد روسيه در سال ٢٠١٧ در صدر صادركنندگان نفت به چين قرار گرفته،حاضر شد به پالايشگاههاي تي پات چين،نفت بفروشد و با يوان رنمينبي تسويه كند؛كاري كه قبلا در شأن خود نمي ديد. عربستان از زمان ملك عبدالله به سمت چين گرايش پيداكرد. او به چين سفر كرد و قراردادهاي فراواني بست.
تجارت سعودی و چین از 1.8میلیارد در سال 1999 به 70.2میلیارد دلار در سال 2012 رسید که بالاترین میزان تجارت دوجانبه بین دو کشور بوده است.این رقم در سال2017 حدود 50میلیارد دلار بود.تجارت دو كشور منحصربه قراردادهاي انرژي نيست وبخش معدن و زيرساختهاي حمل و نقل و ...را در برمي گيرد
در سال 2009، شرکت مهندسی راهآهن چین که یک هلدینگ دولتی است، یک قرارداد 1.8 میلیارد دلاری را برای ساخت راهآهن پرسرعت مکه به مدینه منعقد کرد.
در سال ٢٠١٠ برای اولین بار،سه مرکز چینی در عربستان با نام چاینامارت، با صدهزار مترمربع زیربنا در یک تقاطع شلوغ و درحال توسعه ایجاد شد. به نظر میرسید این مرکز نماد عصر جدید افول غربیها و صعود چینیها در سعودي باشد.
در جريان سفر ملك سلمان به چين در سال ٢٠١٧ چین و عربستان قراردادهای اقتصادی به ارزش ۶۵ میلیارد دلار در بخش هاي تولید نفت، احداث پالایشگاههای مدرن و اجرای طرحهای پتروشیمی در این عربستان و چين امضاء کردند.هيچكس هم نگفت نكند چين،با اين قراردادها به استعمار عربستان چشم دارد.
عربستان هم باوجود مخالفتهاي امريكا مسيري را كه به نفع خودش بود،پيش گرفت.با وجود لغو سفر سال ٢٠١٥ شي به عربستان به بهانه حمله به يمن،به دليل سياستهاي عربستان در نزديكي به چين،شي در سال ٢٠١٦ اول به عربستان سفر كرد،بعد به ايران.
✅ @karkhone
| مجید رئوفی
بزرگترين شركاي اقتصادي چين در خاورميانه،عربستان و امارات دو متحد امريكا هستند.
بزرگترين صادركننده نفت به چين، عربستان است. جالب آن كه باوجود لابي گسترده امريكا،عربستان عضو و سهامدار بانك توسعه زيرساختهاي آسيا شد كه چين براي توسعه ابتكار كمربند و جاده تأسيس كرده.
عربستان وقتي ديد روسيه در سال ٢٠١٧ در صدر صادركنندگان نفت به چين قرار گرفته،حاضر شد به پالايشگاههاي تي پات چين،نفت بفروشد و با يوان رنمينبي تسويه كند؛كاري كه قبلا در شأن خود نمي ديد. عربستان از زمان ملك عبدالله به سمت چين گرايش پيداكرد. او به چين سفر كرد و قراردادهاي فراواني بست.
تجارت سعودی و چین از 1.8میلیارد در سال 1999 به 70.2میلیارد دلار در سال 2012 رسید که بالاترین میزان تجارت دوجانبه بین دو کشور بوده است.این رقم در سال2017 حدود 50میلیارد دلار بود.تجارت دو كشور منحصربه قراردادهاي انرژي نيست وبخش معدن و زيرساختهاي حمل و نقل و ...را در برمي گيرد
در سال 2009، شرکت مهندسی راهآهن چین که یک هلدینگ دولتی است، یک قرارداد 1.8 میلیارد دلاری را برای ساخت راهآهن پرسرعت مکه به مدینه منعقد کرد.
در سال ٢٠١٠ برای اولین بار،سه مرکز چینی در عربستان با نام چاینامارت، با صدهزار مترمربع زیربنا در یک تقاطع شلوغ و درحال توسعه ایجاد شد. به نظر میرسید این مرکز نماد عصر جدید افول غربیها و صعود چینیها در سعودي باشد.
در جريان سفر ملك سلمان به چين در سال ٢٠١٧ چین و عربستان قراردادهای اقتصادی به ارزش ۶۵ میلیارد دلار در بخش هاي تولید نفت، احداث پالایشگاههای مدرن و اجرای طرحهای پتروشیمی در این عربستان و چين امضاء کردند.هيچكس هم نگفت نكند چين،با اين قراردادها به استعمار عربستان چشم دارد.
عربستان هم باوجود مخالفتهاي امريكا مسيري را كه به نفع خودش بود،پيش گرفت.با وجود لغو سفر سال ٢٠١٥ شي به عربستان به بهانه حمله به يمن،به دليل سياستهاي عربستان در نزديكي به چين،شي در سال ٢٠١٦ اول به عربستان سفر كرد،بعد به ايران.
✅ @karkhone
افسانه ناهار مجانی
واقعیت زندگی روی زمین این است که منابع محدودند، در حالی که مرز خواسته های بشر برای کالاها و خدمات در فکر نمیگنجد. آرزو ندارید سوار بر پورشهی نو خود، از دروازهی ویلای ساحلیتان وارد شوید؟ خیلیهایمان دوست داریم که این چیزها و چیزهای بسیار دیگری را علاوه بر اینها داشته باشیم ولی محدودیت منابع و از جمله محدودیت زمان، دست ما را بسته است.
چون نمیتوانیم از هر چیز همان قدر که میخواهیم داشته باشیم، ناچار به انتخاب هستیم. هیچ ناهاری مجانی نمیشود. انجام هر کاری، ما را به قربانی کردن فرصت انجام کار دیگر وادار میکند. برای همین است که اقتصاددانان، همهی هزینهها را به هزینهی فرصت از دست رفته تعبیر میکنند.
بسیاری از هزینهها را میشود با پول سنجید، ولی اینها هم هزینهی فرصت از دست رفته هستند. هزینهی فرصت از دست رفتهی یک خرید، برای ما، ارزش کالاهاییست که دیگر نمیتوانیم آنها را داشته باشیم، اجباری که نتیجهی صَرفِ پول در خرید قبلی ماست. ولی اگر برای انجام کاری نیازی به پرداخت پول نباشد، معنیش این نیست که آن کار بیهزینه است. برای قدم زدن و لذت بردن از غروب خورشید، پولی نمیدهیم، ولی هزینهی فرصت از دست رفتهی قدم زدن بجای خود باقی است. زمانی که صرف قدم زدن کردهایم را میتوانستیم صرف کار ارزشمند دیگری کنیم
بارها گفتهاند و شنیدهایم که بعضی چیزها آنقدر مهم است که بدون توجه به هزینه، باید انجامشان داد. در نظر اول چنین گزارهای ممکن است منطقی به نظر بیاید، حتی شاید راهی مؤثر برای ترغیب دولتها به صرف پول برای چیزهایی باشد که به آنها ارزش میدهید و دلتان میخواهد دیگران برای پرداخت قیمتاش کمکتان کنند. این نادیدهگرفتن هزینه، جایی غیرمنطقی بودنش معلوم میشود که بفهمیم هزینه، قیمت دیگر گزینه های از دست رفته است.
انتخاب های تولیدکنندگان و مصرفکنندگان، هر دو، مشمول موضوع هزینه است. برای مصرف کننده، هزینهی یک کالا که در قیمت آن منعکس میگردد، به ما کمک میکند که میل خود به یک محصول را با دیگر محصولاتی که به جای آن میتوانیم بخریم مقایسه کنیم. اگر هزینهها را لحاظ نکنیم، بعید نیست که درآمدمان صرف چیزهای اشتباه شود، یعنی چیزهایی که به اندازهی دیگر گزینه های احتمالی در نظرمان ارزش ندارند.
تولیدکننده هم با مسئلهی هزینه مواجه است، و آن هزینۀ منابعی است که برای ساخت یک محصول یا فراهم آوردن خدمات میپردازند. برای مثال استفاده از منابعی مثل چوب، فولاد، و سنگ ساختمانی برای ساختن یک خانه جدید، منابع را از ساختن محصولات دیگر مثل بیمارستان و مدرسه منحرف میکند. هزینه تولید بالا، به این معنی است که همین مواد اولیه، در نظر خریداران و فروشندگان در بازارهای دیگر، مصارف ارزشمندتری دارد. تولیدکنندهای که به دنبال سود است، این پیغام را دریافت میکند و متناسب با آن عمل میکند. در مقابل، سیاستهای دولت با اعمال مالیات یا معافیت، این پیغامها را خنثی میکند، به این منظور که به آنهایی که از تغییر قیمت در بازار آزاد متضرر میگردند، کمک کند. ولی چنین سیاستهایی کارایی نظام «انگیزهی بازار» را—که هدفاش هدایت منابع به مشتریانی است که، در تعادل عرضه و تقاضا، بیشترین ارزش را برای هر کالایی قائلند—کاهش داده و مختل میکند.
سیاستمداران و چانهزنانِ لابیهای سیاسی که به دنبال اهداف خویشند، اغلب از آموزش رایگان، مراقبت پزشکی رایگان یا مسکن رایگان صحبت میکنند. این اصطلاحات فریبنده است. و در واقع هیچ کدامشان رایگان نیست. برای تولید هر یک از آنها نیاز به منابع محدود داریم. ساختمانها، نیروی کار و منابع دیگری را که برای ساخت آموزشگاه استفاده میشود، میشد در عوض برای تولید غذای بیشتر یا تفریح یا حفاظت از محیط زیست یا مراقبت پزشکی به کار گرفت. هزینه های ساخت یک آموزشگاه، ارزش آن کالاهایی است که باید از آنها دست بشوییم. دولت ممکن است قادر باشد هزینهها را جابجا کند، امّا نمیتواند از آنها اجتناب کند.
در طول ۲۵۰ سال گذشته، اقتصادهای بهرهمند از بازار آزاد توانستهاند با به کار گرفتن همین فرایند، فشار ناشی از کمبود منابع را کاهش دهند و کیفیت زندگی مردمشان را بهبود بخشند. این موضوع در بهترین حالت، جایی و وقتی رخ داده است که پیغامهای بازار آزاد اجازه یافتهاند بر حاضران در بازار اثر بگذارند و رفتارهایشان را به نفع سود همگان هدایت کنند، نه جایی که گروههای دارای ابزارهای سیاسی، به نفع خواستههایی خاص با اقداماتشان، پیغامهای بازار را منحرف و منهزم کردهاند.
/کتاب عقل معاش
✅ @karkhone
واقعیت زندگی روی زمین این است که منابع محدودند، در حالی که مرز خواسته های بشر برای کالاها و خدمات در فکر نمیگنجد. آرزو ندارید سوار بر پورشهی نو خود، از دروازهی ویلای ساحلیتان وارد شوید؟ خیلیهایمان دوست داریم که این چیزها و چیزهای بسیار دیگری را علاوه بر اینها داشته باشیم ولی محدودیت منابع و از جمله محدودیت زمان، دست ما را بسته است.
چون نمیتوانیم از هر چیز همان قدر که میخواهیم داشته باشیم، ناچار به انتخاب هستیم. هیچ ناهاری مجانی نمیشود. انجام هر کاری، ما را به قربانی کردن فرصت انجام کار دیگر وادار میکند. برای همین است که اقتصاددانان، همهی هزینهها را به هزینهی فرصت از دست رفته تعبیر میکنند.
بسیاری از هزینهها را میشود با پول سنجید، ولی اینها هم هزینهی فرصت از دست رفته هستند. هزینهی فرصت از دست رفتهی یک خرید، برای ما، ارزش کالاهاییست که دیگر نمیتوانیم آنها را داشته باشیم، اجباری که نتیجهی صَرفِ پول در خرید قبلی ماست. ولی اگر برای انجام کاری نیازی به پرداخت پول نباشد، معنیش این نیست که آن کار بیهزینه است. برای قدم زدن و لذت بردن از غروب خورشید، پولی نمیدهیم، ولی هزینهی فرصت از دست رفتهی قدم زدن بجای خود باقی است. زمانی که صرف قدم زدن کردهایم را میتوانستیم صرف کار ارزشمند دیگری کنیم
بارها گفتهاند و شنیدهایم که بعضی چیزها آنقدر مهم است که بدون توجه به هزینه، باید انجامشان داد. در نظر اول چنین گزارهای ممکن است منطقی به نظر بیاید، حتی شاید راهی مؤثر برای ترغیب دولتها به صرف پول برای چیزهایی باشد که به آنها ارزش میدهید و دلتان میخواهد دیگران برای پرداخت قیمتاش کمکتان کنند. این نادیدهگرفتن هزینه، جایی غیرمنطقی بودنش معلوم میشود که بفهمیم هزینه، قیمت دیگر گزینه های از دست رفته است.
انتخاب های تولیدکنندگان و مصرفکنندگان، هر دو، مشمول موضوع هزینه است. برای مصرف کننده، هزینهی یک کالا که در قیمت آن منعکس میگردد، به ما کمک میکند که میل خود به یک محصول را با دیگر محصولاتی که به جای آن میتوانیم بخریم مقایسه کنیم. اگر هزینهها را لحاظ نکنیم، بعید نیست که درآمدمان صرف چیزهای اشتباه شود، یعنی چیزهایی که به اندازهی دیگر گزینه های احتمالی در نظرمان ارزش ندارند.
تولیدکننده هم با مسئلهی هزینه مواجه است، و آن هزینۀ منابعی است که برای ساخت یک محصول یا فراهم آوردن خدمات میپردازند. برای مثال استفاده از منابعی مثل چوب، فولاد، و سنگ ساختمانی برای ساختن یک خانه جدید، منابع را از ساختن محصولات دیگر مثل بیمارستان و مدرسه منحرف میکند. هزینه تولید بالا، به این معنی است که همین مواد اولیه، در نظر خریداران و فروشندگان در بازارهای دیگر، مصارف ارزشمندتری دارد. تولیدکنندهای که به دنبال سود است، این پیغام را دریافت میکند و متناسب با آن عمل میکند. در مقابل، سیاستهای دولت با اعمال مالیات یا معافیت، این پیغامها را خنثی میکند، به این منظور که به آنهایی که از تغییر قیمت در بازار آزاد متضرر میگردند، کمک کند. ولی چنین سیاستهایی کارایی نظام «انگیزهی بازار» را—که هدفاش هدایت منابع به مشتریانی است که، در تعادل عرضه و تقاضا، بیشترین ارزش را برای هر کالایی قائلند—کاهش داده و مختل میکند.
سیاستمداران و چانهزنانِ لابیهای سیاسی که به دنبال اهداف خویشند، اغلب از آموزش رایگان، مراقبت پزشکی رایگان یا مسکن رایگان صحبت میکنند. این اصطلاحات فریبنده است. و در واقع هیچ کدامشان رایگان نیست. برای تولید هر یک از آنها نیاز به منابع محدود داریم. ساختمانها، نیروی کار و منابع دیگری را که برای ساخت آموزشگاه استفاده میشود، میشد در عوض برای تولید غذای بیشتر یا تفریح یا حفاظت از محیط زیست یا مراقبت پزشکی به کار گرفت. هزینه های ساخت یک آموزشگاه، ارزش آن کالاهایی است که باید از آنها دست بشوییم. دولت ممکن است قادر باشد هزینهها را جابجا کند، امّا نمیتواند از آنها اجتناب کند.
در طول ۲۵۰ سال گذشته، اقتصادهای بهرهمند از بازار آزاد توانستهاند با به کار گرفتن همین فرایند، فشار ناشی از کمبود منابع را کاهش دهند و کیفیت زندگی مردمشان را بهبود بخشند. این موضوع در بهترین حالت، جایی و وقتی رخ داده است که پیغامهای بازار آزاد اجازه یافتهاند بر حاضران در بازار اثر بگذارند و رفتارهایشان را به نفع سود همگان هدایت کنند، نه جایی که گروههای دارای ابزارهای سیاسی، به نفع خواستههایی خاص با اقداماتشان، پیغامهای بازار را منحرف و منهزم کردهاند.
/کتاب عقل معاش
✅ @karkhone
مهدی بازرگان و صنعت؛ رویداد مبهم مصادره ها در دولت موقت (2/1)
|قاسم خرمی
آخرین فرزند «عباسقلی آقا تجارتی تبریزی» و از نخستین دانشجویان ممتازی است که با بورسیه تحصیلی حکومت پهلوی اول برای تحصیل در رشته ترمودینامیک و نساجی به فرانسه رفت و در نهایت تبدیل به منتقد و مخالف و سپس اولین نخست وزیرِ حکومتِ انقلابي و جایگزین پهلوی دوم شد.
مهدی بازرگان در جوانی هیچ علاقه ای به سیاست نداشت اما برآمدن مصدق و جنبش ملی شدن نفت، او را به عالم سیاست کشاند و دیگر هیچ وقت نتوانست از آن رهایی پیدا کند. او در دو مرحله از بحرانی ترین شرایط تاریخ معاصر ایران، یعنی دعوای حقوقی خلع ید انگلستان از نفت ایران در دهه 30 و نیز اوایل پیروزی انقلاب 57، درگیر هاي مناصب و مسئولیت اجرایی و سیاسی شد و بعد از آن، تا آخر عمر، سایر ویژگی های شخصی و فکری او، خاصه نوع نگاهش به دین، علم، صنعت و اقتصاد، زیر سایه سياست و بعضا اتهامات سیاسی پنهان ماند.
بازرگان از نظر فکری، ادامه نسل نوگرایان وطن خواه و خوشبین به فرهنگ و دستاوردهای فنی و صنعتی تمدن غرب بود که دغدغه توسعه و تعالي ملي داشت. به همين منظور،کوشید تا ابتدا «همخوانی میان دین و تجدد» و سپس «همسان سازی میان علم و دین» برقرار نماید. از اینرو، با دانش فنی و ترمودینامیکی خود، حتی تعابیر و تفاسیر متفاوت از مفاهیم مذهبی ارائه کرد که سخت مورد علاقه برخی گروههای اسلامی و انقلابی در رژیم پیشین قرار گرفت. او که از پدری پولدار زاده شده بود، پدر پولدار برخی از گروههای چریکی قبل از انقلاب هم بود.
از بازرگان اثر و یا بهتر است بگوییم، مفهومی به یادگار مانده است، تحت عنوان «راه طی شده» که واکاوی آن ممکن است، خیلی از تصورات ما در باره او را دچار تردید کند؛ هر چند در اواخر عمر اين نظريه را تعديل كرد و به گمانم از كل عقايد ديني او فقط «توحيد» و « معاد» دست نخورده باقي ماند. بازرگان اعتقاد داشت که «راه علم» همان «راه انبیاء» الهی است که قبلا بوسیله آنها طی شده است و همه اکتشافات و اختراعاتی که امروزه توسط بشر انجام می شود، در حقیقت پیدا کردن همان معرفت گم شده است ؛ ما راه انبیاء را نرفتیم اما انسان غربی، راه بشر را رفته است.
اگر این برداشت ما از حرف بازرگان درست باشد، چنین تفکری در نقطه مقابل «اومانیسم»، «پوزوتیویسم» و «لیبرالیسم» قرار می گیرد که تمدن صنعتی را نتیجه بکار گیری حس، عقل و تجربه بشر و پس زدن داوری ها و الهامات غیبی و دینی می داند. در حقیقت از نظر معرفتی، بازرگان اصلا لیبرال به حساب نمی آمد و تمام برچسب ها و یا فحش هایی که تحت عنوان «لیبرال» نثار او شد، از اساس هدفگیری درستی نبود هر چند در رفتار سیاسی اش، انسانی به غایت دموکرات و البته ضد استبداد بود.
بازرگان همچنین « سکولار» و يا مخالف جدایی دین از سیاست هم نبود. حتی با ورود روحانیون به سیاست هم مخالفتی نداشت و روحانیون سیاست ورز را به دو دسته خوب و بد تقسیم می کرد که معیارش، میزان قرابت آنها با اخلاق و مدارا و حقوق بشر بود. اما در مجموع موافقتی با حکومت روحانیون به عنوان یک صنف و طبقه نداشت. ذهنیتی نخبه گرا داشت و علاقمند بود که شارحان و مبلغان و پيروان دین، بیشتر افراد تحصیل کرده، شیک پوش، آراسته، اتوکشیده و کراواتی اما با اخلاق، پرهیزگار و متدین باشند.
✅ @karkhone
|قاسم خرمی
آخرین فرزند «عباسقلی آقا تجارتی تبریزی» و از نخستین دانشجویان ممتازی است که با بورسیه تحصیلی حکومت پهلوی اول برای تحصیل در رشته ترمودینامیک و نساجی به فرانسه رفت و در نهایت تبدیل به منتقد و مخالف و سپس اولین نخست وزیرِ حکومتِ انقلابي و جایگزین پهلوی دوم شد.
مهدی بازرگان در جوانی هیچ علاقه ای به سیاست نداشت اما برآمدن مصدق و جنبش ملی شدن نفت، او را به عالم سیاست کشاند و دیگر هیچ وقت نتوانست از آن رهایی پیدا کند. او در دو مرحله از بحرانی ترین شرایط تاریخ معاصر ایران، یعنی دعوای حقوقی خلع ید انگلستان از نفت ایران در دهه 30 و نیز اوایل پیروزی انقلاب 57، درگیر هاي مناصب و مسئولیت اجرایی و سیاسی شد و بعد از آن، تا آخر عمر، سایر ویژگی های شخصی و فکری او، خاصه نوع نگاهش به دین، علم، صنعت و اقتصاد، زیر سایه سياست و بعضا اتهامات سیاسی پنهان ماند.
بازرگان از نظر فکری، ادامه نسل نوگرایان وطن خواه و خوشبین به فرهنگ و دستاوردهای فنی و صنعتی تمدن غرب بود که دغدغه توسعه و تعالي ملي داشت. به همين منظور،کوشید تا ابتدا «همخوانی میان دین و تجدد» و سپس «همسان سازی میان علم و دین» برقرار نماید. از اینرو، با دانش فنی و ترمودینامیکی خود، حتی تعابیر و تفاسیر متفاوت از مفاهیم مذهبی ارائه کرد که سخت مورد علاقه برخی گروههای اسلامی و انقلابی در رژیم پیشین قرار گرفت. او که از پدری پولدار زاده شده بود، پدر پولدار برخی از گروههای چریکی قبل از انقلاب هم بود.
از بازرگان اثر و یا بهتر است بگوییم، مفهومی به یادگار مانده است، تحت عنوان «راه طی شده» که واکاوی آن ممکن است، خیلی از تصورات ما در باره او را دچار تردید کند؛ هر چند در اواخر عمر اين نظريه را تعديل كرد و به گمانم از كل عقايد ديني او فقط «توحيد» و « معاد» دست نخورده باقي ماند. بازرگان اعتقاد داشت که «راه علم» همان «راه انبیاء» الهی است که قبلا بوسیله آنها طی شده است و همه اکتشافات و اختراعاتی که امروزه توسط بشر انجام می شود، در حقیقت پیدا کردن همان معرفت گم شده است ؛ ما راه انبیاء را نرفتیم اما انسان غربی، راه بشر را رفته است.
اگر این برداشت ما از حرف بازرگان درست باشد، چنین تفکری در نقطه مقابل «اومانیسم»، «پوزوتیویسم» و «لیبرالیسم» قرار می گیرد که تمدن صنعتی را نتیجه بکار گیری حس، عقل و تجربه بشر و پس زدن داوری ها و الهامات غیبی و دینی می داند. در حقیقت از نظر معرفتی، بازرگان اصلا لیبرال به حساب نمی آمد و تمام برچسب ها و یا فحش هایی که تحت عنوان «لیبرال» نثار او شد، از اساس هدفگیری درستی نبود هر چند در رفتار سیاسی اش، انسانی به غایت دموکرات و البته ضد استبداد بود.
بازرگان همچنین « سکولار» و يا مخالف جدایی دین از سیاست هم نبود. حتی با ورود روحانیون به سیاست هم مخالفتی نداشت و روحانیون سیاست ورز را به دو دسته خوب و بد تقسیم می کرد که معیارش، میزان قرابت آنها با اخلاق و مدارا و حقوق بشر بود. اما در مجموع موافقتی با حکومت روحانیون به عنوان یک صنف و طبقه نداشت. ذهنیتی نخبه گرا داشت و علاقمند بود که شارحان و مبلغان و پيروان دین، بیشتر افراد تحصیل کرده، شیک پوش، آراسته، اتوکشیده و کراواتی اما با اخلاق، پرهیزگار و متدین باشند.
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎