وقتی آقاعلی دید اختراع تفنگ تهپر مورد توجه شاه قرار گرفت گفت آماده است برای قشون ایران -اگر شاه قصد بازپسگیری شهرهای ایرانی را داشته باشد- کالسکهای بسازد که هم حرکت کند و هم توپ داشته باشد، شاه گفت: ما جز رعیت خود با کسی جنگ نداریم.
گویند، ناصرالدین شاه پس از آنکه ساعت معروف و نمونه کالسکه (اختراعات آقا شیخعلی استرآبادی) را دید برای اینکه دماغ آن مرحوم را بسوزاند گفت حیف، صد حیف که فکر شما در مقام صنعت صرف شود شما باید این هوش خداداده را مصروف دین و علم و مذهب بفرمائید.
از آن مرحوم شنیدم که گفت: به ناصرالدین شاه گفتم اگر مخارج یک مدرسه را بدهید من یک مدرسه تشکیل می دهم که در هر اطاقی از آن مدرسه یک علم صنعتی تدریس شود و پس از زمانی قهرأ صنایع ایران در تحت علمیت خواهد آمد. و نظر آن مرحوم به مدرسه دارالفنون بوده، ولی ناصرالدین شاه چون دید این مدرسه اگر منعقد گردد اصلاح اهالی ایران را منتج خواهد گردید، لذا جواب داد حیف است که فکر شما در جزئیات خراب شود. به هر جهت دماغ آن مرحوم سوخت چنان که دماغ دیگران سوخته گردید رحمة الله عليه.
/تاریخ بیداری ایرانیان
✅ @karkhone
گویند، ناصرالدین شاه پس از آنکه ساعت معروف و نمونه کالسکه (اختراعات آقا شیخعلی استرآبادی) را دید برای اینکه دماغ آن مرحوم را بسوزاند گفت حیف، صد حیف که فکر شما در مقام صنعت صرف شود شما باید این هوش خداداده را مصروف دین و علم و مذهب بفرمائید.
از آن مرحوم شنیدم که گفت: به ناصرالدین شاه گفتم اگر مخارج یک مدرسه را بدهید من یک مدرسه تشکیل می دهم که در هر اطاقی از آن مدرسه یک علم صنعتی تدریس شود و پس از زمانی قهرأ صنایع ایران در تحت علمیت خواهد آمد. و نظر آن مرحوم به مدرسه دارالفنون بوده، ولی ناصرالدین شاه چون دید این مدرسه اگر منعقد گردد اصلاح اهالی ایران را منتج خواهد گردید، لذا جواب داد حیف است که فکر شما در جزئیات خراب شود. به هر جهت دماغ آن مرحوم سوخت چنان که دماغ دیگران سوخته گردید رحمة الله عليه.
/تاریخ بیداری ایرانیان
✅ @karkhone
روابط حوزه انرژی پکن و ریاض
| مجید رئوفی
بزرگترين شركاي اقتصادي چين در خاورميانه،عربستان و امارات دو متحد امريكا هستند.
بزرگترين صادركننده نفت به چين، عربستان است. جالب آن كه باوجود لابي گسترده امريكا،عربستان عضو و سهامدار بانك توسعه زيرساختهاي آسيا شد كه چين براي توسعه ابتكار كمربند و جاده تأسيس كرده.
عربستان وقتي ديد روسيه در سال ٢٠١٧ در صدر صادركنندگان نفت به چين قرار گرفته،حاضر شد به پالايشگاههاي تي پات چين،نفت بفروشد و با يوان رنمينبي تسويه كند؛كاري كه قبلا در شأن خود نمي ديد. عربستان از زمان ملك عبدالله به سمت چين گرايش پيداكرد. او به چين سفر كرد و قراردادهاي فراواني بست.
تجارت سعودی و چین از 1.8میلیارد در سال 1999 به 70.2میلیارد دلار در سال 2012 رسید که بالاترین میزان تجارت دوجانبه بین دو کشور بوده است.این رقم در سال2017 حدود 50میلیارد دلار بود.تجارت دو كشور منحصربه قراردادهاي انرژي نيست وبخش معدن و زيرساختهاي حمل و نقل و ...را در برمي گيرد
در سال 2009، شرکت مهندسی راهآهن چین که یک هلدینگ دولتی است، یک قرارداد 1.8 میلیارد دلاری را برای ساخت راهآهن پرسرعت مکه به مدینه منعقد کرد.
در سال ٢٠١٠ برای اولین بار،سه مرکز چینی در عربستان با نام چاینامارت، با صدهزار مترمربع زیربنا در یک تقاطع شلوغ و درحال توسعه ایجاد شد. به نظر میرسید این مرکز نماد عصر جدید افول غربیها و صعود چینیها در سعودي باشد.
در جريان سفر ملك سلمان به چين در سال ٢٠١٧ چین و عربستان قراردادهای اقتصادی به ارزش ۶۵ میلیارد دلار در بخش هاي تولید نفت، احداث پالایشگاههای مدرن و اجرای طرحهای پتروشیمی در این عربستان و چين امضاء کردند.هيچكس هم نگفت نكند چين،با اين قراردادها به استعمار عربستان چشم دارد.
عربستان هم باوجود مخالفتهاي امريكا مسيري را كه به نفع خودش بود،پيش گرفت.با وجود لغو سفر سال ٢٠١٥ شي به عربستان به بهانه حمله به يمن،به دليل سياستهاي عربستان در نزديكي به چين،شي در سال ٢٠١٦ اول به عربستان سفر كرد،بعد به ايران.
✅ @karkhone
| مجید رئوفی
بزرگترين شركاي اقتصادي چين در خاورميانه،عربستان و امارات دو متحد امريكا هستند.
بزرگترين صادركننده نفت به چين، عربستان است. جالب آن كه باوجود لابي گسترده امريكا،عربستان عضو و سهامدار بانك توسعه زيرساختهاي آسيا شد كه چين براي توسعه ابتكار كمربند و جاده تأسيس كرده.
عربستان وقتي ديد روسيه در سال ٢٠١٧ در صدر صادركنندگان نفت به چين قرار گرفته،حاضر شد به پالايشگاههاي تي پات چين،نفت بفروشد و با يوان رنمينبي تسويه كند؛كاري كه قبلا در شأن خود نمي ديد. عربستان از زمان ملك عبدالله به سمت چين گرايش پيداكرد. او به چين سفر كرد و قراردادهاي فراواني بست.
تجارت سعودی و چین از 1.8میلیارد در سال 1999 به 70.2میلیارد دلار در سال 2012 رسید که بالاترین میزان تجارت دوجانبه بین دو کشور بوده است.این رقم در سال2017 حدود 50میلیارد دلار بود.تجارت دو كشور منحصربه قراردادهاي انرژي نيست وبخش معدن و زيرساختهاي حمل و نقل و ...را در برمي گيرد
در سال 2009، شرکت مهندسی راهآهن چین که یک هلدینگ دولتی است، یک قرارداد 1.8 میلیارد دلاری را برای ساخت راهآهن پرسرعت مکه به مدینه منعقد کرد.
در سال ٢٠١٠ برای اولین بار،سه مرکز چینی در عربستان با نام چاینامارت، با صدهزار مترمربع زیربنا در یک تقاطع شلوغ و درحال توسعه ایجاد شد. به نظر میرسید این مرکز نماد عصر جدید افول غربیها و صعود چینیها در سعودي باشد.
در جريان سفر ملك سلمان به چين در سال ٢٠١٧ چین و عربستان قراردادهای اقتصادی به ارزش ۶۵ میلیارد دلار در بخش هاي تولید نفت، احداث پالایشگاههای مدرن و اجرای طرحهای پتروشیمی در این عربستان و چين امضاء کردند.هيچكس هم نگفت نكند چين،با اين قراردادها به استعمار عربستان چشم دارد.
عربستان هم باوجود مخالفتهاي امريكا مسيري را كه به نفع خودش بود،پيش گرفت.با وجود لغو سفر سال ٢٠١٥ شي به عربستان به بهانه حمله به يمن،به دليل سياستهاي عربستان در نزديكي به چين،شي در سال ٢٠١٦ اول به عربستان سفر كرد،بعد به ايران.
✅ @karkhone
افسانه ناهار مجانی
واقعیت زندگی روی زمین این است که منابع محدودند، در حالی که مرز خواسته های بشر برای کالاها و خدمات در فکر نمیگنجد. آرزو ندارید سوار بر پورشهی نو خود، از دروازهی ویلای ساحلیتان وارد شوید؟ خیلیهایمان دوست داریم که این چیزها و چیزهای بسیار دیگری را علاوه بر اینها داشته باشیم ولی محدودیت منابع و از جمله محدودیت زمان، دست ما را بسته است.
چون نمیتوانیم از هر چیز همان قدر که میخواهیم داشته باشیم، ناچار به انتخاب هستیم. هیچ ناهاری مجانی نمیشود. انجام هر کاری، ما را به قربانی کردن فرصت انجام کار دیگر وادار میکند. برای همین است که اقتصاددانان، همهی هزینهها را به هزینهی فرصت از دست رفته تعبیر میکنند.
بسیاری از هزینهها را میشود با پول سنجید، ولی اینها هم هزینهی فرصت از دست رفته هستند. هزینهی فرصت از دست رفتهی یک خرید، برای ما، ارزش کالاهاییست که دیگر نمیتوانیم آنها را داشته باشیم، اجباری که نتیجهی صَرفِ پول در خرید قبلی ماست. ولی اگر برای انجام کاری نیازی به پرداخت پول نباشد، معنیش این نیست که آن کار بیهزینه است. برای قدم زدن و لذت بردن از غروب خورشید، پولی نمیدهیم، ولی هزینهی فرصت از دست رفتهی قدم زدن بجای خود باقی است. زمانی که صرف قدم زدن کردهایم را میتوانستیم صرف کار ارزشمند دیگری کنیم
بارها گفتهاند و شنیدهایم که بعضی چیزها آنقدر مهم است که بدون توجه به هزینه، باید انجامشان داد. در نظر اول چنین گزارهای ممکن است منطقی به نظر بیاید، حتی شاید راهی مؤثر برای ترغیب دولتها به صرف پول برای چیزهایی باشد که به آنها ارزش میدهید و دلتان میخواهد دیگران برای پرداخت قیمتاش کمکتان کنند. این نادیدهگرفتن هزینه، جایی غیرمنطقی بودنش معلوم میشود که بفهمیم هزینه، قیمت دیگر گزینه های از دست رفته است.
انتخاب های تولیدکنندگان و مصرفکنندگان، هر دو، مشمول موضوع هزینه است. برای مصرف کننده، هزینهی یک کالا که در قیمت آن منعکس میگردد، به ما کمک میکند که میل خود به یک محصول را با دیگر محصولاتی که به جای آن میتوانیم بخریم مقایسه کنیم. اگر هزینهها را لحاظ نکنیم، بعید نیست که درآمدمان صرف چیزهای اشتباه شود، یعنی چیزهایی که به اندازهی دیگر گزینه های احتمالی در نظرمان ارزش ندارند.
تولیدکننده هم با مسئلهی هزینه مواجه است، و آن هزینۀ منابعی است که برای ساخت یک محصول یا فراهم آوردن خدمات میپردازند. برای مثال استفاده از منابعی مثل چوب، فولاد، و سنگ ساختمانی برای ساختن یک خانه جدید، منابع را از ساختن محصولات دیگر مثل بیمارستان و مدرسه منحرف میکند. هزینه تولید بالا، به این معنی است که همین مواد اولیه، در نظر خریداران و فروشندگان در بازارهای دیگر، مصارف ارزشمندتری دارد. تولیدکنندهای که به دنبال سود است، این پیغام را دریافت میکند و متناسب با آن عمل میکند. در مقابل، سیاستهای دولت با اعمال مالیات یا معافیت، این پیغامها را خنثی میکند، به این منظور که به آنهایی که از تغییر قیمت در بازار آزاد متضرر میگردند، کمک کند. ولی چنین سیاستهایی کارایی نظام «انگیزهی بازار» را—که هدفاش هدایت منابع به مشتریانی است که، در تعادل عرضه و تقاضا، بیشترین ارزش را برای هر کالایی قائلند—کاهش داده و مختل میکند.
سیاستمداران و چانهزنانِ لابیهای سیاسی که به دنبال اهداف خویشند، اغلب از آموزش رایگان، مراقبت پزشکی رایگان یا مسکن رایگان صحبت میکنند. این اصطلاحات فریبنده است. و در واقع هیچ کدامشان رایگان نیست. برای تولید هر یک از آنها نیاز به منابع محدود داریم. ساختمانها، نیروی کار و منابع دیگری را که برای ساخت آموزشگاه استفاده میشود، میشد در عوض برای تولید غذای بیشتر یا تفریح یا حفاظت از محیط زیست یا مراقبت پزشکی به کار گرفت. هزینه های ساخت یک آموزشگاه، ارزش آن کالاهایی است که باید از آنها دست بشوییم. دولت ممکن است قادر باشد هزینهها را جابجا کند، امّا نمیتواند از آنها اجتناب کند.
در طول ۲۵۰ سال گذشته، اقتصادهای بهرهمند از بازار آزاد توانستهاند با به کار گرفتن همین فرایند، فشار ناشی از کمبود منابع را کاهش دهند و کیفیت زندگی مردمشان را بهبود بخشند. این موضوع در بهترین حالت، جایی و وقتی رخ داده است که پیغامهای بازار آزاد اجازه یافتهاند بر حاضران در بازار اثر بگذارند و رفتارهایشان را به نفع سود همگان هدایت کنند، نه جایی که گروههای دارای ابزارهای سیاسی، به نفع خواستههایی خاص با اقداماتشان، پیغامهای بازار را منحرف و منهزم کردهاند.
/کتاب عقل معاش
✅ @karkhone
واقعیت زندگی روی زمین این است که منابع محدودند، در حالی که مرز خواسته های بشر برای کالاها و خدمات در فکر نمیگنجد. آرزو ندارید سوار بر پورشهی نو خود، از دروازهی ویلای ساحلیتان وارد شوید؟ خیلیهایمان دوست داریم که این چیزها و چیزهای بسیار دیگری را علاوه بر اینها داشته باشیم ولی محدودیت منابع و از جمله محدودیت زمان، دست ما را بسته است.
چون نمیتوانیم از هر چیز همان قدر که میخواهیم داشته باشیم، ناچار به انتخاب هستیم. هیچ ناهاری مجانی نمیشود. انجام هر کاری، ما را به قربانی کردن فرصت انجام کار دیگر وادار میکند. برای همین است که اقتصاددانان، همهی هزینهها را به هزینهی فرصت از دست رفته تعبیر میکنند.
بسیاری از هزینهها را میشود با پول سنجید، ولی اینها هم هزینهی فرصت از دست رفته هستند. هزینهی فرصت از دست رفتهی یک خرید، برای ما، ارزش کالاهاییست که دیگر نمیتوانیم آنها را داشته باشیم، اجباری که نتیجهی صَرفِ پول در خرید قبلی ماست. ولی اگر برای انجام کاری نیازی به پرداخت پول نباشد، معنیش این نیست که آن کار بیهزینه است. برای قدم زدن و لذت بردن از غروب خورشید، پولی نمیدهیم، ولی هزینهی فرصت از دست رفتهی قدم زدن بجای خود باقی است. زمانی که صرف قدم زدن کردهایم را میتوانستیم صرف کار ارزشمند دیگری کنیم
بارها گفتهاند و شنیدهایم که بعضی چیزها آنقدر مهم است که بدون توجه به هزینه، باید انجامشان داد. در نظر اول چنین گزارهای ممکن است منطقی به نظر بیاید، حتی شاید راهی مؤثر برای ترغیب دولتها به صرف پول برای چیزهایی باشد که به آنها ارزش میدهید و دلتان میخواهد دیگران برای پرداخت قیمتاش کمکتان کنند. این نادیدهگرفتن هزینه، جایی غیرمنطقی بودنش معلوم میشود که بفهمیم هزینه، قیمت دیگر گزینه های از دست رفته است.
انتخاب های تولیدکنندگان و مصرفکنندگان، هر دو، مشمول موضوع هزینه است. برای مصرف کننده، هزینهی یک کالا که در قیمت آن منعکس میگردد، به ما کمک میکند که میل خود به یک محصول را با دیگر محصولاتی که به جای آن میتوانیم بخریم مقایسه کنیم. اگر هزینهها را لحاظ نکنیم، بعید نیست که درآمدمان صرف چیزهای اشتباه شود، یعنی چیزهایی که به اندازهی دیگر گزینه های احتمالی در نظرمان ارزش ندارند.
تولیدکننده هم با مسئلهی هزینه مواجه است، و آن هزینۀ منابعی است که برای ساخت یک محصول یا فراهم آوردن خدمات میپردازند. برای مثال استفاده از منابعی مثل چوب، فولاد، و سنگ ساختمانی برای ساختن یک خانه جدید، منابع را از ساختن محصولات دیگر مثل بیمارستان و مدرسه منحرف میکند. هزینه تولید بالا، به این معنی است که همین مواد اولیه، در نظر خریداران و فروشندگان در بازارهای دیگر، مصارف ارزشمندتری دارد. تولیدکنندهای که به دنبال سود است، این پیغام را دریافت میکند و متناسب با آن عمل میکند. در مقابل، سیاستهای دولت با اعمال مالیات یا معافیت، این پیغامها را خنثی میکند، به این منظور که به آنهایی که از تغییر قیمت در بازار آزاد متضرر میگردند، کمک کند. ولی چنین سیاستهایی کارایی نظام «انگیزهی بازار» را—که هدفاش هدایت منابع به مشتریانی است که، در تعادل عرضه و تقاضا، بیشترین ارزش را برای هر کالایی قائلند—کاهش داده و مختل میکند.
سیاستمداران و چانهزنانِ لابیهای سیاسی که به دنبال اهداف خویشند، اغلب از آموزش رایگان، مراقبت پزشکی رایگان یا مسکن رایگان صحبت میکنند. این اصطلاحات فریبنده است. و در واقع هیچ کدامشان رایگان نیست. برای تولید هر یک از آنها نیاز به منابع محدود داریم. ساختمانها، نیروی کار و منابع دیگری را که برای ساخت آموزشگاه استفاده میشود، میشد در عوض برای تولید غذای بیشتر یا تفریح یا حفاظت از محیط زیست یا مراقبت پزشکی به کار گرفت. هزینه های ساخت یک آموزشگاه، ارزش آن کالاهایی است که باید از آنها دست بشوییم. دولت ممکن است قادر باشد هزینهها را جابجا کند، امّا نمیتواند از آنها اجتناب کند.
در طول ۲۵۰ سال گذشته، اقتصادهای بهرهمند از بازار آزاد توانستهاند با به کار گرفتن همین فرایند، فشار ناشی از کمبود منابع را کاهش دهند و کیفیت زندگی مردمشان را بهبود بخشند. این موضوع در بهترین حالت، جایی و وقتی رخ داده است که پیغامهای بازار آزاد اجازه یافتهاند بر حاضران در بازار اثر بگذارند و رفتارهایشان را به نفع سود همگان هدایت کنند، نه جایی که گروههای دارای ابزارهای سیاسی، به نفع خواستههایی خاص با اقداماتشان، پیغامهای بازار را منحرف و منهزم کردهاند.
/کتاب عقل معاش
✅ @karkhone
مهدی بازرگان و صنعت؛ رویداد مبهم مصادره ها در دولت موقت (2/1)
|قاسم خرمی
آخرین فرزند «عباسقلی آقا تجارتی تبریزی» و از نخستین دانشجویان ممتازی است که با بورسیه تحصیلی حکومت پهلوی اول برای تحصیل در رشته ترمودینامیک و نساجی به فرانسه رفت و در نهایت تبدیل به منتقد و مخالف و سپس اولین نخست وزیرِ حکومتِ انقلابي و جایگزین پهلوی دوم شد.
مهدی بازرگان در جوانی هیچ علاقه ای به سیاست نداشت اما برآمدن مصدق و جنبش ملی شدن نفت، او را به عالم سیاست کشاند و دیگر هیچ وقت نتوانست از آن رهایی پیدا کند. او در دو مرحله از بحرانی ترین شرایط تاریخ معاصر ایران، یعنی دعوای حقوقی خلع ید انگلستان از نفت ایران در دهه 30 و نیز اوایل پیروزی انقلاب 57، درگیر هاي مناصب و مسئولیت اجرایی و سیاسی شد و بعد از آن، تا آخر عمر، سایر ویژگی های شخصی و فکری او، خاصه نوع نگاهش به دین، علم، صنعت و اقتصاد، زیر سایه سياست و بعضا اتهامات سیاسی پنهان ماند.
بازرگان از نظر فکری، ادامه نسل نوگرایان وطن خواه و خوشبین به فرهنگ و دستاوردهای فنی و صنعتی تمدن غرب بود که دغدغه توسعه و تعالي ملي داشت. به همين منظور،کوشید تا ابتدا «همخوانی میان دین و تجدد» و سپس «همسان سازی میان علم و دین» برقرار نماید. از اینرو، با دانش فنی و ترمودینامیکی خود، حتی تعابیر و تفاسیر متفاوت از مفاهیم مذهبی ارائه کرد که سخت مورد علاقه برخی گروههای اسلامی و انقلابی در رژیم پیشین قرار گرفت. او که از پدری پولدار زاده شده بود، پدر پولدار برخی از گروههای چریکی قبل از انقلاب هم بود.
از بازرگان اثر و یا بهتر است بگوییم، مفهومی به یادگار مانده است، تحت عنوان «راه طی شده» که واکاوی آن ممکن است، خیلی از تصورات ما در باره او را دچار تردید کند؛ هر چند در اواخر عمر اين نظريه را تعديل كرد و به گمانم از كل عقايد ديني او فقط «توحيد» و « معاد» دست نخورده باقي ماند. بازرگان اعتقاد داشت که «راه علم» همان «راه انبیاء» الهی است که قبلا بوسیله آنها طی شده است و همه اکتشافات و اختراعاتی که امروزه توسط بشر انجام می شود، در حقیقت پیدا کردن همان معرفت گم شده است ؛ ما راه انبیاء را نرفتیم اما انسان غربی، راه بشر را رفته است.
اگر این برداشت ما از حرف بازرگان درست باشد، چنین تفکری در نقطه مقابل «اومانیسم»، «پوزوتیویسم» و «لیبرالیسم» قرار می گیرد که تمدن صنعتی را نتیجه بکار گیری حس، عقل و تجربه بشر و پس زدن داوری ها و الهامات غیبی و دینی می داند. در حقیقت از نظر معرفتی، بازرگان اصلا لیبرال به حساب نمی آمد و تمام برچسب ها و یا فحش هایی که تحت عنوان «لیبرال» نثار او شد، از اساس هدفگیری درستی نبود هر چند در رفتار سیاسی اش، انسانی به غایت دموکرات و البته ضد استبداد بود.
بازرگان همچنین « سکولار» و يا مخالف جدایی دین از سیاست هم نبود. حتی با ورود روحانیون به سیاست هم مخالفتی نداشت و روحانیون سیاست ورز را به دو دسته خوب و بد تقسیم می کرد که معیارش، میزان قرابت آنها با اخلاق و مدارا و حقوق بشر بود. اما در مجموع موافقتی با حکومت روحانیون به عنوان یک صنف و طبقه نداشت. ذهنیتی نخبه گرا داشت و علاقمند بود که شارحان و مبلغان و پيروان دین، بیشتر افراد تحصیل کرده، شیک پوش، آراسته، اتوکشیده و کراواتی اما با اخلاق، پرهیزگار و متدین باشند.
✅ @karkhone
|قاسم خرمی
آخرین فرزند «عباسقلی آقا تجارتی تبریزی» و از نخستین دانشجویان ممتازی است که با بورسیه تحصیلی حکومت پهلوی اول برای تحصیل در رشته ترمودینامیک و نساجی به فرانسه رفت و در نهایت تبدیل به منتقد و مخالف و سپس اولین نخست وزیرِ حکومتِ انقلابي و جایگزین پهلوی دوم شد.
مهدی بازرگان در جوانی هیچ علاقه ای به سیاست نداشت اما برآمدن مصدق و جنبش ملی شدن نفت، او را به عالم سیاست کشاند و دیگر هیچ وقت نتوانست از آن رهایی پیدا کند. او در دو مرحله از بحرانی ترین شرایط تاریخ معاصر ایران، یعنی دعوای حقوقی خلع ید انگلستان از نفت ایران در دهه 30 و نیز اوایل پیروزی انقلاب 57، درگیر هاي مناصب و مسئولیت اجرایی و سیاسی شد و بعد از آن، تا آخر عمر، سایر ویژگی های شخصی و فکری او، خاصه نوع نگاهش به دین، علم، صنعت و اقتصاد، زیر سایه سياست و بعضا اتهامات سیاسی پنهان ماند.
بازرگان از نظر فکری، ادامه نسل نوگرایان وطن خواه و خوشبین به فرهنگ و دستاوردهای فنی و صنعتی تمدن غرب بود که دغدغه توسعه و تعالي ملي داشت. به همين منظور،کوشید تا ابتدا «همخوانی میان دین و تجدد» و سپس «همسان سازی میان علم و دین» برقرار نماید. از اینرو، با دانش فنی و ترمودینامیکی خود، حتی تعابیر و تفاسیر متفاوت از مفاهیم مذهبی ارائه کرد که سخت مورد علاقه برخی گروههای اسلامی و انقلابی در رژیم پیشین قرار گرفت. او که از پدری پولدار زاده شده بود، پدر پولدار برخی از گروههای چریکی قبل از انقلاب هم بود.
از بازرگان اثر و یا بهتر است بگوییم، مفهومی به یادگار مانده است، تحت عنوان «راه طی شده» که واکاوی آن ممکن است، خیلی از تصورات ما در باره او را دچار تردید کند؛ هر چند در اواخر عمر اين نظريه را تعديل كرد و به گمانم از كل عقايد ديني او فقط «توحيد» و « معاد» دست نخورده باقي ماند. بازرگان اعتقاد داشت که «راه علم» همان «راه انبیاء» الهی است که قبلا بوسیله آنها طی شده است و همه اکتشافات و اختراعاتی که امروزه توسط بشر انجام می شود، در حقیقت پیدا کردن همان معرفت گم شده است ؛ ما راه انبیاء را نرفتیم اما انسان غربی، راه بشر را رفته است.
اگر این برداشت ما از حرف بازرگان درست باشد، چنین تفکری در نقطه مقابل «اومانیسم»، «پوزوتیویسم» و «لیبرالیسم» قرار می گیرد که تمدن صنعتی را نتیجه بکار گیری حس، عقل و تجربه بشر و پس زدن داوری ها و الهامات غیبی و دینی می داند. در حقیقت از نظر معرفتی، بازرگان اصلا لیبرال به حساب نمی آمد و تمام برچسب ها و یا فحش هایی که تحت عنوان «لیبرال» نثار او شد، از اساس هدفگیری درستی نبود هر چند در رفتار سیاسی اش، انسانی به غایت دموکرات و البته ضد استبداد بود.
بازرگان همچنین « سکولار» و يا مخالف جدایی دین از سیاست هم نبود. حتی با ورود روحانیون به سیاست هم مخالفتی نداشت و روحانیون سیاست ورز را به دو دسته خوب و بد تقسیم می کرد که معیارش، میزان قرابت آنها با اخلاق و مدارا و حقوق بشر بود. اما در مجموع موافقتی با حکومت روحانیون به عنوان یک صنف و طبقه نداشت. ذهنیتی نخبه گرا داشت و علاقمند بود که شارحان و مبلغان و پيروان دین، بیشتر افراد تحصیل کرده، شیک پوش، آراسته، اتوکشیده و کراواتی اما با اخلاق، پرهیزگار و متدین باشند.
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
سرگیجه در شبکه های اجتماعی
|محسن فینی زاده
ویچت، لاین، وایبر، تلگرام، سروش، روبیکا، بله، ایتا و... و به تازگی سیگنال اپلیکیشن هایی که در بسیاری از تلفن های همراه ما ایرانی ها در حال حاضر وجود دارد و یا در چند سال گذشته آن را نصب کردیم و برای مدت کوتاه و یا طولانی از آن استفاده کردیم.
این تنوع در استفاده از اپلیکیشن ها در حقیقت به علت تنوع طلبی ما نیست، اینکه ما هر چند ماه یک بار یک پیام رسان جدید را روی تلفن همراه خودمان نصب می کنیم و به دلایل مختلف پیام رسان قبلی را رها می کنیم و یا از سوی مسئولین مورد فیلتر واقع می شود سبب شده فضای عمومی جامعه نسبت به شبکه های اجتماعی دچار نوعی سرگیجه شود.
به بیان برای مسئولین و حتی کارشناسان خیلی ساده است یک شبکه اجتماعی را فیلتر کنند و یا نظر انتقادی نسبت به یک شبکه ی اجتماعی بدهند اما کمتر به ابعاد دیگر این تغییر هایی ناگهانی فکر می کنیم.
این نوع عادت رسانه ای هرچند در کوتاه مدت خوب به نظر می رسد و به گمان بعضی راه حل است اما در حقیقت این نوع عملکرد به عمق مصرف کاربران صدمه جدی می زند، اینکه با هر موج فیلتر و یا تخریبی کاربران از یک پیام رسان به پیام رسان دیگری بروند.
جدای از داده های کاربران که در حال اشتراک با اپلیکیشن های بیشتری است سبب می شود نوعی سرگیجه و بی تفاوتی در کاربر شکل بگیرد که در بلند مدت حساسیت های کاربر کمتر شود.
به عنوان مثال زمانی که بعضی از اپلیکیشن هایی مانند وایبر و یا وی چت فیلتر شدند تقریبا کاربرهای ایرانی آن را رها کردند و به سراغ اپلیکیشن بعدی رفتند اما با فیلتر شدن تلگرام بر اساس گزارش مرکز پژوهشی بتا همچنان بخشی از مصرف رسانه ای ان باقی مانده است.
به صورتی که میزان نمایش پست های تلگرام روزانه همچنان در حدود 1.2تا 1.5 میلیارد می باشد این تعداد نمایش در سال 96 قبل از فیلترینگ تلگرام به صورت متوسط در حدود 2تا2.5 میلیارد ویو در روز بوده است. که هر چند با کاهش روبرو بوده است اما همچنان سهمی در میان کاربران ایرانی دارد. این مهم نشان می دهد که دیگر حرکت های سلبی آنچنان نیز کارایی گذشته را ندارند.
از سوی دیگر از همان ابتدا بحث امنیت این اپلیکیشنها مورد بحث بوده و کاربران نیز هر از چندگاهی با یک موج خبری نسبت به این موضوع حساس میشوند. تا جایی که در برخی موارد شاهد مهاجرت کاربران از یک اپلیکیشن پر طرفدار به اپلیکشنی که شاید تا آن زمان چندان شناخته شده نبوده است بودیم.
گاهی نیز سرعت پایین یک اپ باعث نارضایتی و مهاجرت کاربران خواهد شد. این ماجرا از همان زمان لاین و وایبر و مهاجرت به سمت تلگرام وجود داشته و پس از آن رفتن به سمت واتس اپ و باز برگشتن به تلگرام ادامه داشته و همچنان نیز با فیلترینگ تلگرام و مهاجرت کاربران به پیامرسانهایی چون تلگرام طلایی، موبوگرام، پیامرسانهای داخلی و پس از آن دوباره برگشتن به واتساپ و سایر اپها ادامه دارد.
اما موضوع جنجال برانگیز این روزها بحث امنیت «واتس اپ» بوده است که با یک پیام از طرف خود واتس اپ شروع شد. پیامی با این مضمون که اگر شرایط جدید واتس اپ که دسترسی به بسیاری از اطلاعات گوشی همراه شماست را نپذیرید این اپلیکیشن از دسترس شما خارج خواهد شد.
بعد از این موج خبری «ایلان ماسک» اعلام کرد که کاربران برای امنیت بیشتر و بهتر از برنامه «سیگنال » استفاده کنند. همین تلنگر کافی بود که بسیاری از کاربران دوباره مهاجرت اپلیکیشنی را پذیرفته و به سمت این پیامرسان روی بیاورند. اما چندی بعد واتس اپ اعلام کرد که از موضع خود عقب نشینی کرده و فعلا قصد ندارد که دسترسی به اطلاعات را اجباری کند. در این میان سیگنال نیز با ورود حجم زیادی از کاربران دچار مشکلات فنی گردید که باعث شد کاربران همچنان در واتس اپ به فعالیت خود ادامه دهند.
این جنجال به همینجا ختم نشد و حذف برنامه سیگنال از مراجع دانلود ایرانی موج دیگری از مطالب را به همراه داشت. همه این اتفاق ها سبب ایجاد نوعی سردرگمی و سرگیجه را در کاربران شده است که امنیت فکری جامعه را در مورد یکی از خصوصی ترین فضا ها که داده های شبکه های اجتماعی است به خطر انداخته است.
✅ @karkhone
|محسن فینی زاده
ویچت، لاین، وایبر، تلگرام، سروش، روبیکا، بله، ایتا و... و به تازگی سیگنال اپلیکیشن هایی که در بسیاری از تلفن های همراه ما ایرانی ها در حال حاضر وجود دارد و یا در چند سال گذشته آن را نصب کردیم و برای مدت کوتاه و یا طولانی از آن استفاده کردیم.
این تنوع در استفاده از اپلیکیشن ها در حقیقت به علت تنوع طلبی ما نیست، اینکه ما هر چند ماه یک بار یک پیام رسان جدید را روی تلفن همراه خودمان نصب می کنیم و به دلایل مختلف پیام رسان قبلی را رها می کنیم و یا از سوی مسئولین مورد فیلتر واقع می شود سبب شده فضای عمومی جامعه نسبت به شبکه های اجتماعی دچار نوعی سرگیجه شود.
به بیان برای مسئولین و حتی کارشناسان خیلی ساده است یک شبکه اجتماعی را فیلتر کنند و یا نظر انتقادی نسبت به یک شبکه ی اجتماعی بدهند اما کمتر به ابعاد دیگر این تغییر هایی ناگهانی فکر می کنیم.
این نوع عادت رسانه ای هرچند در کوتاه مدت خوب به نظر می رسد و به گمان بعضی راه حل است اما در حقیقت این نوع عملکرد به عمق مصرف کاربران صدمه جدی می زند، اینکه با هر موج فیلتر و یا تخریبی کاربران از یک پیام رسان به پیام رسان دیگری بروند.
جدای از داده های کاربران که در حال اشتراک با اپلیکیشن های بیشتری است سبب می شود نوعی سرگیجه و بی تفاوتی در کاربر شکل بگیرد که در بلند مدت حساسیت های کاربر کمتر شود.
به عنوان مثال زمانی که بعضی از اپلیکیشن هایی مانند وایبر و یا وی چت فیلتر شدند تقریبا کاربرهای ایرانی آن را رها کردند و به سراغ اپلیکیشن بعدی رفتند اما با فیلتر شدن تلگرام بر اساس گزارش مرکز پژوهشی بتا همچنان بخشی از مصرف رسانه ای ان باقی مانده است.
به صورتی که میزان نمایش پست های تلگرام روزانه همچنان در حدود 1.2تا 1.5 میلیارد می باشد این تعداد نمایش در سال 96 قبل از فیلترینگ تلگرام به صورت متوسط در حدود 2تا2.5 میلیارد ویو در روز بوده است. که هر چند با کاهش روبرو بوده است اما همچنان سهمی در میان کاربران ایرانی دارد. این مهم نشان می دهد که دیگر حرکت های سلبی آنچنان نیز کارایی گذشته را ندارند.
از سوی دیگر از همان ابتدا بحث امنیت این اپلیکیشنها مورد بحث بوده و کاربران نیز هر از چندگاهی با یک موج خبری نسبت به این موضوع حساس میشوند. تا جایی که در برخی موارد شاهد مهاجرت کاربران از یک اپلیکیشن پر طرفدار به اپلیکشنی که شاید تا آن زمان چندان شناخته شده نبوده است بودیم.
گاهی نیز سرعت پایین یک اپ باعث نارضایتی و مهاجرت کاربران خواهد شد. این ماجرا از همان زمان لاین و وایبر و مهاجرت به سمت تلگرام وجود داشته و پس از آن رفتن به سمت واتس اپ و باز برگشتن به تلگرام ادامه داشته و همچنان نیز با فیلترینگ تلگرام و مهاجرت کاربران به پیامرسانهایی چون تلگرام طلایی، موبوگرام، پیامرسانهای داخلی و پس از آن دوباره برگشتن به واتساپ و سایر اپها ادامه دارد.
اما موضوع جنجال برانگیز این روزها بحث امنیت «واتس اپ» بوده است که با یک پیام از طرف خود واتس اپ شروع شد. پیامی با این مضمون که اگر شرایط جدید واتس اپ که دسترسی به بسیاری از اطلاعات گوشی همراه شماست را نپذیرید این اپلیکیشن از دسترس شما خارج خواهد شد.
بعد از این موج خبری «ایلان ماسک» اعلام کرد که کاربران برای امنیت بیشتر و بهتر از برنامه «سیگنال » استفاده کنند. همین تلنگر کافی بود که بسیاری از کاربران دوباره مهاجرت اپلیکیشنی را پذیرفته و به سمت این پیامرسان روی بیاورند. اما چندی بعد واتس اپ اعلام کرد که از موضع خود عقب نشینی کرده و فعلا قصد ندارد که دسترسی به اطلاعات را اجباری کند. در این میان سیگنال نیز با ورود حجم زیادی از کاربران دچار مشکلات فنی گردید که باعث شد کاربران همچنان در واتس اپ به فعالیت خود ادامه دهند.
این جنجال به همینجا ختم نشد و حذف برنامه سیگنال از مراجع دانلود ایرانی موج دیگری از مطالب را به همراه داشت. همه این اتفاق ها سبب ایجاد نوعی سردرگمی و سرگیجه را در کاربران شده است که امنیت فکری جامعه را در مورد یکی از خصوصی ترین فضا ها که داده های شبکه های اجتماعی است به خطر انداخته است.
✅ @karkhone
چين اساسا خيلي دست دست نمي كنه و با ايده سيستم صنعتي استراتژيك جامع خودش يعني ١٠، ١٠٠ و ١٠٠٠ برنامه هاي عملياتي ش رو در ٨ حوزه مهم فناوري تعيين كرده و به اين ترتيب، قصد داره با گسترش محدوديت هاي فناوري امريكا براي شركت هاي چيني مقابله كنه.
اين سيستم صنعتي استراتژيك جامع كه با برنامه ريزي و سرمايه گذاري دولتي انجام مي شه،
ايجاد ١٠ پايگاه صنعتي استراتژيك نوظهور با نفوذ جهاني
١٠٠ خوشه صنعتي استراتژيك نوظهور با رقابت بين المللي
١٠٠٠ زيست بوم استراتژيك صنعتي با مزاياي ويژه در ٨حوزه
5G
بيوتكنولوژي و واكسن
روبوتيك صنعتي
مواد جديد براي ساخت هواپيماهاي بزرگ و تراشه سازي
فناوري هاي جديد انرژي
فناوري و تجهيزات سبز
وسائل نقليه با انرژي جديد و هوشمند
تجارت خلاقانه ديجيتال
هست.
احتمالا اينها در برنامه توسعه ٥ ساله چهاردهم كه مارچ ٢٠٢١ تصويب مي شه، ذكر خواهد شد. البته بعضي موارد در برنامه سيزدهم هم بودند.
✅ @karkhone
اين سيستم صنعتي استراتژيك جامع كه با برنامه ريزي و سرمايه گذاري دولتي انجام مي شه،
ايجاد ١٠ پايگاه صنعتي استراتژيك نوظهور با نفوذ جهاني
١٠٠ خوشه صنعتي استراتژيك نوظهور با رقابت بين المللي
١٠٠٠ زيست بوم استراتژيك صنعتي با مزاياي ويژه در ٨حوزه
5G
بيوتكنولوژي و واكسن
روبوتيك صنعتي
مواد جديد براي ساخت هواپيماهاي بزرگ و تراشه سازي
فناوري هاي جديد انرژي
فناوري و تجهيزات سبز
وسائل نقليه با انرژي جديد و هوشمند
تجارت خلاقانه ديجيتال
هست.
احتمالا اينها در برنامه توسعه ٥ ساله چهاردهم كه مارچ ٢٠٢١ تصويب مي شه، ذكر خواهد شد. البته بعضي موارد در برنامه سيزدهم هم بودند.
✅ @karkhone
خارج از نوبت!
خیلی کوتاه عرض کنیم که طبق هماهنگی هایی که با مجموعه کارخونه صورت گرفته محتوایی ویدیویی در طیف مستند قرار هست تولید بشود به سفارش معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری که متولی اون مرکز جهاد دانشگاهی هنر میباشد.
در راستای ضبط گفتگو با فعالین این عرصه لیستی از اسامی به همراه مجموعههای دوستان تنظیم شده که بخشی از اون در دسترس هست و برای اینکه حقی تضییع نشود به پیوست اسامی مدیران و استارتاپهایی که ما فاقد راه ارتباطی مطمئن باهاشون هستیم رو اعلام میکنیم.
قدردان خواهیم بود که در راستای نشر این مهم کوشا باشید.
1. آقای مسعود صبغی / فیلسین
2. سولماز ضیاء آبادی / نارینگل
3. عاطفه داوریان / بازآرتچه
4. هادی بهزادی / کافهیاب
5. محی سنیسل / دونیت
6. مهدی مظاهری / چیتار
7. عرفان علیپور / کاناپه
8. سعید میرزایی / قلمستون
9. محمد سجاد فلاح / لندم
10. رامین جوی / پکفود
11. صفا هراتیان / آیکافی
12. حمید قاسمی / مستر 4 اپ
13. حسین حسینی تبار / بیدبرگ
14. فاطمه جعفری / سهامیاب
15. امیرحسین اخوت / تنورز
16. امین پناهنده / شفا داک
17. امیر حسام صلواتی / آچاره
18. اشکان آرمندهی / کافه بازار
19. نیما محسنی / همگردی
20. سهیل علوی / ریحون
21. محمد خسروی / نیکو آیتک
22. فاطمه والی / مرکوری
23. عرفان میرطالبی / آرادو
24. کارن آهنگری / گیلیمو
25. محمد زمان زاده / زیبال
از دوستانی که نامشون در فهرست بالا قید شده درخواست داریم در نزدیک ترین زمان ممکن نسبت به ایجاد ارتباط با ما اقدام کنند.
با توجه به محوریت محتوا در خصوص علل امر شکست های استارتاپی مفید است اگر گزینهی شکست خوردهای را میشناسید که در بالا نیامده و یا خود صاحب استارتاپی شکست خورده هستید نسبت به معرفی خود تعجیل فرمایید. مانند: میبریم، کوآنت کن، بقچه و...
راه ارتباطی:
@channel_karkhone
09128151326
پ.ن: امکان خطا در لیست اعلام شده هست و ممنون میشویم که اصلاحات ناشی از کم دانشی مارو اطلاع بدید.
✅ @karkhone
خیلی کوتاه عرض کنیم که طبق هماهنگی هایی که با مجموعه کارخونه صورت گرفته محتوایی ویدیویی در طیف مستند قرار هست تولید بشود به سفارش معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری که متولی اون مرکز جهاد دانشگاهی هنر میباشد.
در راستای ضبط گفتگو با فعالین این عرصه لیستی از اسامی به همراه مجموعههای دوستان تنظیم شده که بخشی از اون در دسترس هست و برای اینکه حقی تضییع نشود به پیوست اسامی مدیران و استارتاپهایی که ما فاقد راه ارتباطی مطمئن باهاشون هستیم رو اعلام میکنیم.
قدردان خواهیم بود که در راستای نشر این مهم کوشا باشید.
1. آقای مسعود صبغی / فیلسین
2. سولماز ضیاء آبادی / نارینگل
3. عاطفه داوریان / بازآرتچه
4. هادی بهزادی / کافهیاب
5. محی سنیسل / دونیت
6. مهدی مظاهری / چیتار
7. عرفان علیپور / کاناپه
8. سعید میرزایی / قلمستون
9. محمد سجاد فلاح / لندم
10. رامین جوی / پکفود
11. صفا هراتیان / آیکافی
12. حمید قاسمی / مستر 4 اپ
13. حسین حسینی تبار / بیدبرگ
14. فاطمه جعفری / سهامیاب
15. امیرحسین اخوت / تنورز
16. امین پناهنده / شفا داک
17. امیر حسام صلواتی / آچاره
18. اشکان آرمندهی / کافه بازار
19. نیما محسنی / همگردی
20. سهیل علوی / ریحون
21. محمد خسروی / نیکو آیتک
22. فاطمه والی / مرکوری
23. عرفان میرطالبی / آرادو
24. کارن آهنگری / گیلیمو
25. محمد زمان زاده / زیبال
از دوستانی که نامشون در فهرست بالا قید شده درخواست داریم در نزدیک ترین زمان ممکن نسبت به ایجاد ارتباط با ما اقدام کنند.
با توجه به محوریت محتوا در خصوص علل امر شکست های استارتاپی مفید است اگر گزینهی شکست خوردهای را میشناسید که در بالا نیامده و یا خود صاحب استارتاپی شکست خورده هستید نسبت به معرفی خود تعجیل فرمایید. مانند: میبریم، کوآنت کن، بقچه و...
راه ارتباطی:
@channel_karkhone
09128151326
پ.ن: امکان خطا در لیست اعلام شده هست و ممنون میشویم که اصلاحات ناشی از کم دانشی مارو اطلاع بدید.
✅ @karkhone
سرمایه گذاری های عربستان سعودی در شرق؛ پیامدها برای رقابت گوادر- چابهار
نویسندگان: علی حیدر سلیم، ارحمه صدیقه و محمد عباس حسن
مرکز مطالعات ایران در آنکارا (Iram)
تاریخ انتشار: سپتامبر 2020
✅ @karkhone
نویسندگان: علی حیدر سلیم، ارحمه صدیقه و محمد عباس حسن
مرکز مطالعات ایران در آنکارا (Iram)
تاریخ انتشار: سپتامبر 2020
✅ @karkhone
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
مهدی بازرگان و صنعت؛ رویداد مبهم مصادره ها در دولت موقت (2/1) |قاسم خرمی آخرین فرزند «عباسقلی آقا تجارتی تبریزی» و از نخستین دانشجویان ممتازی است که با بورسیه تحصیلی حکومت پهلوی اول برای تحصیل در رشته ترمودینامیک و نساجی به فرانسه رفت و در نهایت…
مهدی بازرگان و صنعت؛ رویداد مبهم مصادره ها در دولت موقت (2/2)
| قاسم خرمی
از علائق مهندس بازرگان به صنعت و تکنولوژی، علاوه بر سالها اشتغال او در صنعت نفت و استادی و ریاست دانشکده فنی دانشگاه تهران، می توان به نگارش آثار متعدد در این حوزه اشاره کرد. در سال 1323 حتی کتابی در باره مهندس خلیل ارجمند پایه گذار صنایع «ارج» نوشت و در مراسم سوگواری آن کارآفرین ایرانی گفت :« خلیل ارجمند 30 سال عمر کرد اما به انداز 300 سال کار کرد و به این مملکت خدمت کرد».
اما ازطنز روزگار بزرگترین ضربه به صاحبان صنایع و بخش خصوصی صنعت ایران و حتی مصادره همان کارخانه درج نیز در زمان نخست وزیری بازرگان در دولت موفقت انجام شد. به موجب «قانون حفاظت از صنایع» که در تیرماه 1358 و در دولت موقت تدوین و تصویب شد اموال اغلب سرمایه داران بزرگ در شمول مصادره ها قرار گرفت. بازرگان بعدها در دفاع از این قانون اذعان کرد که برای ما چاره ای جز مصادره این اموال بی صاحب باقی نمانده بود
برخلاف گفته هاي مهندس بازرگان، همه آن کارخانه هایی که مصادره شده اما بی صاحب نبودند. حداقل گزارشی موجود است که محمد تقی برخوردار صاحب «پارس الکتریک» و اکبر لاجوردی صاحب « گروه صنعتی بهشهر» به همراه تعدادی از صاحبان صنایع در همان سالهای مسئولیت، به حضور او رفته و خواهان کمک و استمداد شدند.
بازرگان به شوخی و یا جدی به آنها گفت: « شما کارخانه داران علاوه بر کاگران، حتی مهندسان ایرانی را هم استثمار کردید»! برخوردار در پاسخ او می گوید: « اگر اعتقاد شما این است، پس لااقل 10 درصد اموال ما را برای گذران زندگی به ما برگردانید و در عوض صدضربه شلاق بزنید»! بازرگان می پرسد: « چرا شلاق؟» برخوردار پاسخ می دهد : «چون برای ما درس عبرتی شود که دیگر در این مملکت کارخانه نسازیم» این تلخ ترین مکالمه تاریخی است که پیرامون صنعت ایرانی انجام پذیرفته است.
با همه اینها، مهدی بازرگان را باید همانند نام كتابش، نماینده «سازگاری روح ایرانی» به حساب آورد. از معدود ایرانی هایی بود که ظرفیتش فراتر از مقامش بود؛ هر چند گاه مقام و یا ساختار و فضای سیاسی، شخصیت هایی در اندازه بازرگان را هم دگرگون می کند
. شاید اگر زمان نخست وزیری و مسئولیت پذیری او مصادف با فضای هیجانی و طوفانی « الغاء کن» و « افشاکن» و « اعدام کن» ماههای نخست بعد از پیروزی انقلاب نمی شد، جوانان پر حرارت به جاي «ديوارها» از «درها» وارد مي شدند، عملکرد او در قبال صنعت و بخش خصوصی و منافع ملي ایران، طوری دیگری رقم می خورد. شايد هم او صدسال سالي زودتر متولد شده بود.
✅ @karkhone
| قاسم خرمی
از علائق مهندس بازرگان به صنعت و تکنولوژی، علاوه بر سالها اشتغال او در صنعت نفت و استادی و ریاست دانشکده فنی دانشگاه تهران، می توان به نگارش آثار متعدد در این حوزه اشاره کرد. در سال 1323 حتی کتابی در باره مهندس خلیل ارجمند پایه گذار صنایع «ارج» نوشت و در مراسم سوگواری آن کارآفرین ایرانی گفت :« خلیل ارجمند 30 سال عمر کرد اما به انداز 300 سال کار کرد و به این مملکت خدمت کرد».
اما ازطنز روزگار بزرگترین ضربه به صاحبان صنایع و بخش خصوصی صنعت ایران و حتی مصادره همان کارخانه درج نیز در زمان نخست وزیری بازرگان در دولت موفقت انجام شد. به موجب «قانون حفاظت از صنایع» که در تیرماه 1358 و در دولت موقت تدوین و تصویب شد اموال اغلب سرمایه داران بزرگ در شمول مصادره ها قرار گرفت. بازرگان بعدها در دفاع از این قانون اذعان کرد که برای ما چاره ای جز مصادره این اموال بی صاحب باقی نمانده بود
برخلاف گفته هاي مهندس بازرگان، همه آن کارخانه هایی که مصادره شده اما بی صاحب نبودند. حداقل گزارشی موجود است که محمد تقی برخوردار صاحب «پارس الکتریک» و اکبر لاجوردی صاحب « گروه صنعتی بهشهر» به همراه تعدادی از صاحبان صنایع در همان سالهای مسئولیت، به حضور او رفته و خواهان کمک و استمداد شدند.
بازرگان به شوخی و یا جدی به آنها گفت: « شما کارخانه داران علاوه بر کاگران، حتی مهندسان ایرانی را هم استثمار کردید»! برخوردار در پاسخ او می گوید: « اگر اعتقاد شما این است، پس لااقل 10 درصد اموال ما را برای گذران زندگی به ما برگردانید و در عوض صدضربه شلاق بزنید»! بازرگان می پرسد: « چرا شلاق؟» برخوردار پاسخ می دهد : «چون برای ما درس عبرتی شود که دیگر در این مملکت کارخانه نسازیم» این تلخ ترین مکالمه تاریخی است که پیرامون صنعت ایرانی انجام پذیرفته است.
با همه اینها، مهدی بازرگان را باید همانند نام كتابش، نماینده «سازگاری روح ایرانی» به حساب آورد. از معدود ایرانی هایی بود که ظرفیتش فراتر از مقامش بود؛ هر چند گاه مقام و یا ساختار و فضای سیاسی، شخصیت هایی در اندازه بازرگان را هم دگرگون می کند
. شاید اگر زمان نخست وزیری و مسئولیت پذیری او مصادف با فضای هیجانی و طوفانی « الغاء کن» و « افشاکن» و « اعدام کن» ماههای نخست بعد از پیروزی انقلاب نمی شد، جوانان پر حرارت به جاي «ديوارها» از «درها» وارد مي شدند، عملکرد او در قبال صنعت و بخش خصوصی و منافع ملي ایران، طوری دیگری رقم می خورد. شايد هم او صدسال سالي زودتر متولد شده بود.
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
ترامپ رفت ولی آمریکا دو تکه باقی خواهد ماند
| محمدرضا اسلامی
جماعتِ برنده آمدند و واردِ کاخ سفید شدند و دونالد ترامپ (در حالی که سعی می کرد همچنان اقتدار و تسلط خود را بر امور نشان دهد) از کاخ سفید خارج شد.
از دیدگاه برخی از طرفداران ترامپ (همان ها که هشت سال ریاست جمهوری اوباما برایشان حکمِ استخوان در گلو را داشت) «رئیسِ جمهورِ واقعی» بایدن نیست بلکه رئیس جمهورِ واقعی آن خانم کاملا هریس است.
همان جماعتِ خشمگینی که گمان می کنند حال و روز ایالات متحده طوری شده که امروز (این سالها) «خارجیها» (مهاجران) شغلهای خوب و درآمدهای بالا را تصاحب می کنند و فرزندانِ آنها «بیکار» یا مشغولِ به کارهای «کم درآمد» می شوند، برایشان دیدنِ «یک نسخۀ دیگر از باراک اوباما» حکایتِ همان استخوان در گلو را دارد ولی این بار تلخ تر! چرا که اینبار، فردی همچون ترامپ را (که به میهن پرستی می اندیشید) در میانۀ کارش، از کاخِ سفید بیرون رانده اند.
این «رانده شدن»، امرِ سهل و قابل پذیرشی برای آن جماعتِ سفیدپوستِ خشمگین نیست. واقعیتِ امروزِ آمریکا چنان است که وقتی در شرکتهای تراز اول نیویورک به جلسه می روی، اگر که بر صندلیهای پیرامونِ میز جلسه، کسی آمریکایی (سفیدپوست) نشسته باشد، «اقلیت» محسوب می شود! در سیلیکن ولی و در شرکتهای تراز اول تکنولوژی با آن حقوقهای نجومی (و فراتر از نجومی)، چقدر سهم و نصیب از شغلها به فرزندانِ آمریکایی هایی رسیده که خود را صاحبِ کشور می دانند؟ عمدتا مهندسین هندی، کره ای، چینی، ایرانی و ترکیه ای.
بخشی از آن هفتاد و چهار میلیون نفری که به ترامپ رای دادند، چنین می فهمند که خالص دریافتی حقوقِ یک معلم مدرسه به سختی به دو/سه هزار دلار در ماه می رسد (چیزی که برای امرار معاش سخت و دشوار است) ولی یک جوان هندی در بیست و شش سالگی وارد ایالات متحده می شود و چهار-پنج سال بعد، در یک شرکت تِک، با بیست هزار دلار حقوق در ماه استخدام می شود.
فرزندان و خویشاوندانِ خود را می بینند که (کارمند بانک، شهرداری یا اداره آتش نشانی هستند و) گرفتار اقساطِ بانک برای یک خانه معمولی هستند، ولی همزمان «دارا خسروشاهیِ» ایرانی را می بینند که در نُه سالگی به آمریکا آمده و امروز سالیانه نَود میلیون دلار(!) حقوق می گیرد.
وب سایتِ کدام دپارتمان معتبر در دانشگاههای آمریکایی را باز کنی که در میان عکسِ چهرۀ پروفسورها، بیش از دو-سومش خارجی نباشد؟!
کدام بازنشستۀ ارتشِ آمریکا را پیدا می کنی که در مخارج جاریِ خود و نَوه هایش درمانده نباشد و همزمان برایش صعب نباشد که ببیند آن جوانِ مصری و ترکیه ای، ده سال پیش به این کشور آمده و امروز در خانه ای فراخ و وسیع(!) از زندگی لذت می برد بدون دغدغه مالی!
ای حریفانِ بتِ موزون خود/
من قدحها میخورم پر خونِ خود (!)
بخشی از آن هفتاد و چهار میلیون نفری که به ترامپ رای دادند، معتقدند که از «فرصتهای شغلی» در نیویورک، فلوریدا و کالیفرنیا چیزی بهره، سهم و نصیب فرزندانشان نیست ولی امثالِ «کاملا هریس ها»* در این مملکت به هر جایی می رسند، و جای آن است که خون موج زند در دلِ لعل، زین تغابن که «خزف» می شکند بازارش!
بله خَزَف! همان تعبیری که حافظ شیراز استفاده کرده به معنی سفال، حسّ و باوری است که بخش زیادی از آن هفتاد و چهار میلیون نفر به آن فرزندِ سیاهِ «کِنیا زاده» (باراک اوباما) دارند و خشمی است که به دختر هندی- جامائیکایی (کاملا هریس) دارند. آن غُصه ای که حافظ داشته که یا رب مباد آنکه گدا معتبر شود، نوعِ نگاهِ بخشی از آن جماعت است به این جماعتی که امروز واردِ کاخِ سفید شد!
ولی امروز چنین نبود که «رقیب» معتبر شود، بلکه امروز رقیب، توانست ترامپ را که «نمادِ توجه به درون آمریکا بود» از کاخِ سفید بیرون کند (شکست دهد) و امروز، برای آن هفتاد و چهار میلیون نفر، روز خوبی نبود.
پیشتر توضیح داده بودم که حدود 130میلیون نفر در آمریکا، به شکل Paycheck to Paycheck زندگی می کنند. یعنی اگر حقوقِ سرِ ماه نرسد، واقعا برای خرید نان و گوشت و... مشکل خواهند داشت (مشکلِ واقعی). برای بخشی از آنها، ترامپ کسی بود که داشت برایشان (و برای احقاق حقوق و کرامتشان) «می جنگید».
*برایِ آن جماعت، «جو بایدن» رئیسِ جمهورِ واقعی نیست بلکه بایدن، معاونِ اوباماست که یک اوبامایِ دیگر را به عنوانِ معاونِ خود برگزیده!
ترامپ رفت در حالی که گسلِ زلزله ای که یکبار در سال 2016 جنبیده بود، و یکبار هم در 2020 ، معلوم نیست که کِی و چه روزی و به چند ریشتر بلرزد؟!
✅ @karkhone
| محمدرضا اسلامی
جماعتِ برنده آمدند و واردِ کاخ سفید شدند و دونالد ترامپ (در حالی که سعی می کرد همچنان اقتدار و تسلط خود را بر امور نشان دهد) از کاخ سفید خارج شد.
از دیدگاه برخی از طرفداران ترامپ (همان ها که هشت سال ریاست جمهوری اوباما برایشان حکمِ استخوان در گلو را داشت) «رئیسِ جمهورِ واقعی» بایدن نیست بلکه رئیس جمهورِ واقعی آن خانم کاملا هریس است.
همان جماعتِ خشمگینی که گمان می کنند حال و روز ایالات متحده طوری شده که امروز (این سالها) «خارجیها» (مهاجران) شغلهای خوب و درآمدهای بالا را تصاحب می کنند و فرزندانِ آنها «بیکار» یا مشغولِ به کارهای «کم درآمد» می شوند، برایشان دیدنِ «یک نسخۀ دیگر از باراک اوباما» حکایتِ همان استخوان در گلو را دارد ولی این بار تلخ تر! چرا که اینبار، فردی همچون ترامپ را (که به میهن پرستی می اندیشید) در میانۀ کارش، از کاخِ سفید بیرون رانده اند.
این «رانده شدن»، امرِ سهل و قابل پذیرشی برای آن جماعتِ سفیدپوستِ خشمگین نیست. واقعیتِ امروزِ آمریکا چنان است که وقتی در شرکتهای تراز اول نیویورک به جلسه می روی، اگر که بر صندلیهای پیرامونِ میز جلسه، کسی آمریکایی (سفیدپوست) نشسته باشد، «اقلیت» محسوب می شود! در سیلیکن ولی و در شرکتهای تراز اول تکنولوژی با آن حقوقهای نجومی (و فراتر از نجومی)، چقدر سهم و نصیب از شغلها به فرزندانِ آمریکایی هایی رسیده که خود را صاحبِ کشور می دانند؟ عمدتا مهندسین هندی، کره ای، چینی، ایرانی و ترکیه ای.
بخشی از آن هفتاد و چهار میلیون نفری که به ترامپ رای دادند، چنین می فهمند که خالص دریافتی حقوقِ یک معلم مدرسه به سختی به دو/سه هزار دلار در ماه می رسد (چیزی که برای امرار معاش سخت و دشوار است) ولی یک جوان هندی در بیست و شش سالگی وارد ایالات متحده می شود و چهار-پنج سال بعد، در یک شرکت تِک، با بیست هزار دلار حقوق در ماه استخدام می شود.
فرزندان و خویشاوندانِ خود را می بینند که (کارمند بانک، شهرداری یا اداره آتش نشانی هستند و) گرفتار اقساطِ بانک برای یک خانه معمولی هستند، ولی همزمان «دارا خسروشاهیِ» ایرانی را می بینند که در نُه سالگی به آمریکا آمده و امروز سالیانه نَود میلیون دلار(!) حقوق می گیرد.
وب سایتِ کدام دپارتمان معتبر در دانشگاههای آمریکایی را باز کنی که در میان عکسِ چهرۀ پروفسورها، بیش از دو-سومش خارجی نباشد؟!
کدام بازنشستۀ ارتشِ آمریکا را پیدا می کنی که در مخارج جاریِ خود و نَوه هایش درمانده نباشد و همزمان برایش صعب نباشد که ببیند آن جوانِ مصری و ترکیه ای، ده سال پیش به این کشور آمده و امروز در خانه ای فراخ و وسیع(!) از زندگی لذت می برد بدون دغدغه مالی!
ای حریفانِ بتِ موزون خود/
من قدحها میخورم پر خونِ خود (!)
بخشی از آن هفتاد و چهار میلیون نفری که به ترامپ رای دادند، معتقدند که از «فرصتهای شغلی» در نیویورک، فلوریدا و کالیفرنیا چیزی بهره، سهم و نصیب فرزندانشان نیست ولی امثالِ «کاملا هریس ها»* در این مملکت به هر جایی می رسند، و جای آن است که خون موج زند در دلِ لعل، زین تغابن که «خزف» می شکند بازارش!
بله خَزَف! همان تعبیری که حافظ شیراز استفاده کرده به معنی سفال، حسّ و باوری است که بخش زیادی از آن هفتاد و چهار میلیون نفر به آن فرزندِ سیاهِ «کِنیا زاده» (باراک اوباما) دارند و خشمی است که به دختر هندی- جامائیکایی (کاملا هریس) دارند. آن غُصه ای که حافظ داشته که یا رب مباد آنکه گدا معتبر شود، نوعِ نگاهِ بخشی از آن جماعت است به این جماعتی که امروز واردِ کاخِ سفید شد!
ولی امروز چنین نبود که «رقیب» معتبر شود، بلکه امروز رقیب، توانست ترامپ را که «نمادِ توجه به درون آمریکا بود» از کاخِ سفید بیرون کند (شکست دهد) و امروز، برای آن هفتاد و چهار میلیون نفر، روز خوبی نبود.
پیشتر توضیح داده بودم که حدود 130میلیون نفر در آمریکا، به شکل Paycheck to Paycheck زندگی می کنند. یعنی اگر حقوقِ سرِ ماه نرسد، واقعا برای خرید نان و گوشت و... مشکل خواهند داشت (مشکلِ واقعی). برای بخشی از آنها، ترامپ کسی بود که داشت برایشان (و برای احقاق حقوق و کرامتشان) «می جنگید».
*برایِ آن جماعت، «جو بایدن» رئیسِ جمهورِ واقعی نیست بلکه بایدن، معاونِ اوباماست که یک اوبامایِ دیگر را به عنوانِ معاونِ خود برگزیده!
ترامپ رفت در حالی که گسلِ زلزله ای که یکبار در سال 2016 جنبیده بود، و یکبار هم در 2020 ، معلوم نیست که کِی و چه روزی و به چند ریشتر بلرزد؟!
✅ @karkhone
Wikipedia
Sundar Pichai
Indian-American business executive, CEO of Google LLC & Alphabet Inc.
آیا قرن بیست و یکم به چین تعلق دارد؟
| ترجمه بخشهایی از مناظره: کاظم بهرامی
مناظره بین نیال فرگوسن - دیوید لی (موافق)
و هنری کیسینجر - فرید زکریا (مخالف)
نیال فرگوسن: من معتقدم قرن ۲۱ به چین تعلق خواهد داشت چرا که بیشتر قرنها به چین تعلق داشته اند. قرن ۱۹ و ۲۰ استثناء بوده اند. در ۱۸ قرن از ۲۰ قرن گذشته، چین با اختلاف بزرگترین اقتصاد جهان بوده است...
چین بیشتر یک قاره است تا یک کشور؛ یک پنجم انسانها در آنجا زندگی می کنند. (چهل برابر جمعیت کانادا). اگر چین مانند اروپا سازماندهی شده بود، باید به ۹۰ دولت-ملت تقسیم می شد. یازده شهر در چین وجود دارند که جمعیت هر کدام بالاتر از شش میلیون نفر است. تنها یک شهر در این مقیاس در اروپا هست (لندن). جمعیت یازده کشور اروپایی زیر شش میلیون نفر است.
اقتصاد چین، تنها در ۳۰ سال با ضریب نزدیک به ۱۰ رشد کرده است و صندوق بین المللی پول براورد کرده که فقط تا پنج سال دیگر به بزرگترین اقتصاد جهان تبدیل خواهد شد. همین حالا هم از لحاظ تولید کارخانهای و اتومبیل از ایالات متحد جلو افتاده است. تقاضا برای اتومبیل در چین در سال های پیش رو ده برابر خواهد شد. تا سال ۲۰۳۵، چین مصرف کننده یک پنجم انرژی جهان خواهد بود. پیشتر به سرمایه گذاری مستقیم خارجی محتاج بود. امروزه، چین با سه تریلیون دلار ذخيره بین المللی و صندوق ثروت ملی به ارزش ۲۰۰ میلیارد دلار، خودش سرمایهگذار شده است...
فرید زکریا: چین قدرت مسلط قرن ۲۱ نخواهد بود، به سه دلیل اقتصادی، سیاسی و ژئوپلیتیک.
اقتصادی: از دهههای گذشته آموخته ایم که هیچ چیز برای همیشه در یک خط مستقیم بالا نمی رود. اینطور به نظر می رسد چین قرار است وارث جهان باشد اما قبلا درباره ژاپن که دومین اقتصاد جهان بود هم همین تصور وجود داشت...
همه ببرهای آسیایی به مدت ۲۰-۲۵ سال، رشد سالانه ۹ درصد داشتهاند و بعد به رشد ۵ - ۶ درصد افت کردهاند. من سقوط چین را پیش بینی نمی کنم. فقط می گویم این اتفاق برای چین هم خواهد افتاد و به نرخ رشد آهسته می رسد، اگرچه کمی دیرتر از دیگر کشورها به خاطر بزرگی کشور چین.
ناکارآمدی های کلانی در نظام چین وجود دارد. حباب دارایی های چین بسیار بزرگ است. رشد آن بسیار ناکارآمد است. سرمایه گذاری مستقیم خارجی (FDI) چین در یک ماه معادل یک سال FDI هند است. با این حال نرخ رشد چین تنها دو درصد سریع تر است. اگر به کیفیت رشد چین نگاه کنید، آنقدرها هم چنگی به دل نمی زند. رقم سرمایه گذاری ها بزرگ است؛ فرودگاهها، بزرگراهها، ریل سریع السیر در حال ساخت است. اما اگر به خروجی آن از لحاظ بازگشت سرمایه نگاه کنید، خواهید دید که چندان چشمگیر نیست...
مشکلات زیادی بر سر راه چین قرار دارد. براساس گزارش جدید سازمان ملل، چین در ۲۵ سال آینده با فروپاشی جمعیتی مواجه خواهد شد. آنها ۴۰۰ میلیون نفر را از دست خواهند داد. در هیچ جایی از تاریخ، قدرت مسلط بر جهان با کاهش جمعیت رو به رو نبوده است. اگر میخواهید بدانید کشوری با کاهش جمعیت چطور کشوری است، به ژاپن نگاه کنید و ببینید چقدر قدرتمند است.
حتی اگر چین بزرگترین اقتصاد جهان باشد، این اعداد بر اساس "برابری قدرت خرید" (purchasing power parity) هستند. تولید ناخالص ملی چین متورم می شود چرا که مثلا، هزینه کوتاه کردن مو در چین کمتر از هزینه این کار در تورنتو است. و قدرت جهانی به قیمت کوتاه کردن مو بستگی ندارد. به کمکهای خارجی، نفت و ناوهای هواپیمابر بستگی دارد و برای همه آنها نیاز به ارز واقعی و قدرتمند است، و همین مسئله این اعداد را کمی تغییر می دهد.
https://youtu.be/WwtEaH3FAhI
✅ @karkhone
| ترجمه بخشهایی از مناظره: کاظم بهرامی
مناظره بین نیال فرگوسن - دیوید لی (موافق)
و هنری کیسینجر - فرید زکریا (مخالف)
نیال فرگوسن: من معتقدم قرن ۲۱ به چین تعلق خواهد داشت چرا که بیشتر قرنها به چین تعلق داشته اند. قرن ۱۹ و ۲۰ استثناء بوده اند. در ۱۸ قرن از ۲۰ قرن گذشته، چین با اختلاف بزرگترین اقتصاد جهان بوده است...
چین بیشتر یک قاره است تا یک کشور؛ یک پنجم انسانها در آنجا زندگی می کنند. (چهل برابر جمعیت کانادا). اگر چین مانند اروپا سازماندهی شده بود، باید به ۹۰ دولت-ملت تقسیم می شد. یازده شهر در چین وجود دارند که جمعیت هر کدام بالاتر از شش میلیون نفر است. تنها یک شهر در این مقیاس در اروپا هست (لندن). جمعیت یازده کشور اروپایی زیر شش میلیون نفر است.
اقتصاد چین، تنها در ۳۰ سال با ضریب نزدیک به ۱۰ رشد کرده است و صندوق بین المللی پول براورد کرده که فقط تا پنج سال دیگر به بزرگترین اقتصاد جهان تبدیل خواهد شد. همین حالا هم از لحاظ تولید کارخانهای و اتومبیل از ایالات متحد جلو افتاده است. تقاضا برای اتومبیل در چین در سال های پیش رو ده برابر خواهد شد. تا سال ۲۰۳۵، چین مصرف کننده یک پنجم انرژی جهان خواهد بود. پیشتر به سرمایه گذاری مستقیم خارجی محتاج بود. امروزه، چین با سه تریلیون دلار ذخيره بین المللی و صندوق ثروت ملی به ارزش ۲۰۰ میلیارد دلار، خودش سرمایهگذار شده است...
فرید زکریا: چین قدرت مسلط قرن ۲۱ نخواهد بود، به سه دلیل اقتصادی، سیاسی و ژئوپلیتیک.
اقتصادی: از دهههای گذشته آموخته ایم که هیچ چیز برای همیشه در یک خط مستقیم بالا نمی رود. اینطور به نظر می رسد چین قرار است وارث جهان باشد اما قبلا درباره ژاپن که دومین اقتصاد جهان بود هم همین تصور وجود داشت...
همه ببرهای آسیایی به مدت ۲۰-۲۵ سال، رشد سالانه ۹ درصد داشتهاند و بعد به رشد ۵ - ۶ درصد افت کردهاند. من سقوط چین را پیش بینی نمی کنم. فقط می گویم این اتفاق برای چین هم خواهد افتاد و به نرخ رشد آهسته می رسد، اگرچه کمی دیرتر از دیگر کشورها به خاطر بزرگی کشور چین.
ناکارآمدی های کلانی در نظام چین وجود دارد. حباب دارایی های چین بسیار بزرگ است. رشد آن بسیار ناکارآمد است. سرمایه گذاری مستقیم خارجی (FDI) چین در یک ماه معادل یک سال FDI هند است. با این حال نرخ رشد چین تنها دو درصد سریع تر است. اگر به کیفیت رشد چین نگاه کنید، آنقدرها هم چنگی به دل نمی زند. رقم سرمایه گذاری ها بزرگ است؛ فرودگاهها، بزرگراهها، ریل سریع السیر در حال ساخت است. اما اگر به خروجی آن از لحاظ بازگشت سرمایه نگاه کنید، خواهید دید که چندان چشمگیر نیست...
مشکلات زیادی بر سر راه چین قرار دارد. براساس گزارش جدید سازمان ملل، چین در ۲۵ سال آینده با فروپاشی جمعیتی مواجه خواهد شد. آنها ۴۰۰ میلیون نفر را از دست خواهند داد. در هیچ جایی از تاریخ، قدرت مسلط بر جهان با کاهش جمعیت رو به رو نبوده است. اگر میخواهید بدانید کشوری با کاهش جمعیت چطور کشوری است، به ژاپن نگاه کنید و ببینید چقدر قدرتمند است.
حتی اگر چین بزرگترین اقتصاد جهان باشد، این اعداد بر اساس "برابری قدرت خرید" (purchasing power parity) هستند. تولید ناخالص ملی چین متورم می شود چرا که مثلا، هزینه کوتاه کردن مو در چین کمتر از هزینه این کار در تورنتو است. و قدرت جهانی به قیمت کوتاه کردن مو بستگی ندارد. به کمکهای خارجی، نفت و ناوهای هواپیمابر بستگی دارد و برای همه آنها نیاز به ارز واقعی و قدرتمند است، و همین مسئله این اعداد را کمی تغییر می دهد.
https://youtu.be/WwtEaH3FAhI
✅ @karkhone
YouTube
The Munk Debates - Does the 21st Century Belong to China? (Full Debat)
China
Will the 21st Century Belong to China? (Full Debat)
Is China's rise unstoppable? Powered by the human capital of 1.3 billion citizens, the latest technological advances, and a comparatively efficient system of state-directed capitalism, China seems…
Will the 21st Century Belong to China? (Full Debat)
Is China's rise unstoppable? Powered by the human capital of 1.3 billion citizens, the latest technological advances, and a comparatively efficient system of state-directed capitalism, China seems…
توییتر سرویس خبرنامه Revue رو خریده. این سرویس اجازه تولید رایگان خبرنامه به تولیدکنندگان محتوا میده و در صورت فروش اشتراک پولی، ۵ درصد از درآمد رو از تولیدکننده میگیره(که بنا بر اونچه که گفتن یکی از پایینترین درصدهاست).
https://t.co/Kkhl4dCTwN
✅ @karkhone
https://t.co/Kkhl4dCTwN
✅ @karkhone
Twitter
Revue
How it started... How it's going...
ضرورت اصلاح قانون اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران
(قسمت اول)
|علی حسین صمدی
مقدمه
تجارت و سرمایه گذاری صنعتی در ایران در طول تاریخ دستخوش تحولات بسیار زیادی شده است. (برای آشنایی بیشتر به کتاب "حاج امین الضرب و تاریخ تجارت و سرمایه گذاری صنعتی در ایران، خسرو معتضد،1366، انتشارات جانزاده" مراجعه کنید). بیش از 400 سال از تاسیس اتاق های بازرگانی در جهان می گذرد. اما سابقه تاسیس چنین اتاقی در ایران به 136 سال پیش (1263 شمسی) بر می گردد. در آن زمان به همت حاج محمد حسن امین الضرب و تنی چند از تجار معتبر، "مجلس وکلای تجار" تشکیل شد. سال 1305 "اتاق تجارت ایران" زیر نظر وزارت بازرگانی، و در سال 1341 "اتاق صنایع و معادن" تشکیل شد. در سال 1348 این دو اتاق با هم ادغام شده و نام "اتاق بازرگانی ، صنایع و معادن" به خود گرفت. در سال 1390 نیز واژه کشاورزی بدان اضافه شد و "اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی" (از این پس برای اختصار #اتاق_بصمک) آخرین واژه ای شد برای سکانداری بخش خصوصی واقعی کشور.
بدون شک، هماهنگی کامل نظام حقوقی و نظام اقتصادی، یکی از شرایط اساسی در توفیق فعالین اقتصادی هر کشوری است. تحولات سریع و اخیر در نظام اقتصادی ایران و جهان می طلبد که نظام حقوقی ایران نیز با این نظام هماهنگ شود. قوانین تجارت و ... باید همگام با سرعت تحولات اقتصادی تغییر پیدا کند. این نکته ای است که در نظام حقوقی کشور مورد غفلت قرار گرفته است.
به لحاظ قانون نویسی، در دهه 1320 اولین قانون رسمی اتاق بازرگانی تدوین و در مجلس شورای ملی به تصویب رسید. آخرین قانون نیز در 15 اسفند سال 1369 در مجلس شورای اسلامی تصویب و اصلاحاتی در 15 آذر 1373 در برخی مواد آن صورت گرفت. علیرغم تدوین این قانون و اصلاحات صورت گرفته در آن، اتاق بصمک ایران سه اشکال اساسی "#دولتی_بودن، #نظارت_ناپذیری، #پاسخگو_نبودن، و #نبود_شفافیت (به ویژه در مباحث مالی)" را دارد که در ادامه به طور مبسوط شرح داده می شود و ضرورت اصلاح این قانون را بیش از پیش نمایان می کند. برخی از اسامی وزارت خانه های اشاره شده در این قانون در حال حاضر تغییر نام داده اند که لازم است به این نکته نیز توجه شود.
1. دولتی بودن اتاق بصمک ایران
اتاق بصمک ایران باید نماینده بخش خصوصی واقعی و تدوین گر و خط دهنده "سیاست های تجاری کشور" باشد. این اتاق از پیشینه "مجلس وکلای تجار" برخوردار هست؛ اما براساس مواد متعدد قانون اتاق بصمک ایران، می توان دریافت که خود اتاق، اسیر دولتی ها است و مجری تصمیمات آنها. ماده های 8-12-14-15-16 -19-20 این قانون شاهدی بر این ادعا است. در ادامه مختصری درباره این ماده ها صحبت می شود:
- ماده 8 این قانون به ترکیب شورای عالی نظارت بر اتاق اشاره دارد. شورای عالی نظارت یکی از چهار رکن اتاق بصمک ایران است. طبق ماده 8 این قانون، "رییس این شورا وزیر صمت بوده" و از 8 نفر عضو آن 4 نفر وزیر و رییس موسسه استاندارد نیروهای دولتی و یا منصوب دولت بوده و سه عضو دیگر آن یعنی رییس و دو نایب رییس اتاق بصمک ایران، تنها نمایندگان بخش خصوصی هستند. اشکال اساسی این ترکیب عمدتا دولتی بودن آن (62.5%) است. از سوی دیگر، وظایف شورای عالی نظارت به گونه ای است که کاملاً دولتی بودن اتاق بصمک ایران و اقتدار تام شورای عالی نظارت را تایید می کند. بررسی و تصویب آیین نامه نحوه عضویت در اتاقها (بند الف ماده 9)، سیاست گذاری و تعیین خط مشی کلی اتاق ها (بند ب ماده 9) ، انحلال و یا تعطیلی موقت و دائمی اتاقها (ماده 10)، تصویب آیین نامه های اجرایی قانون فعلی پیشنهادی هیات نمایندگان اتاق بصمک ایران (ماده 16)، برخی از وظایف شورای عالی نظارت می باشد.
- طبق ماده 12 این قانون، 20 نفر از 60 عضو هیات نمایندگان اتاق بصمک تهران، از بین مدیران دولتی و با انتصاب وزراء تعیین می شوند.
- در بند "ه" ماده 16 این قانون، "هیات نمایندگان اتاق بصمک ایران"، تنها پیشنهاد دهنده آیین نامه های اجرایی این قانون به شورای عالی نظارت هستند.
- بند الف ماده های 19 و 20 ، وظایف هیات رییسه اتاق بصمک ایران و شهرستانها را اجرای مصوبات شورای عالی نظارت می داند.
(ادامه دارد...)
✅ @karkhone
(قسمت اول)
|علی حسین صمدی
مقدمه
تجارت و سرمایه گذاری صنعتی در ایران در طول تاریخ دستخوش تحولات بسیار زیادی شده است. (برای آشنایی بیشتر به کتاب "حاج امین الضرب و تاریخ تجارت و سرمایه گذاری صنعتی در ایران، خسرو معتضد،1366، انتشارات جانزاده" مراجعه کنید). بیش از 400 سال از تاسیس اتاق های بازرگانی در جهان می گذرد. اما سابقه تاسیس چنین اتاقی در ایران به 136 سال پیش (1263 شمسی) بر می گردد. در آن زمان به همت حاج محمد حسن امین الضرب و تنی چند از تجار معتبر، "مجلس وکلای تجار" تشکیل شد. سال 1305 "اتاق تجارت ایران" زیر نظر وزارت بازرگانی، و در سال 1341 "اتاق صنایع و معادن" تشکیل شد. در سال 1348 این دو اتاق با هم ادغام شده و نام "اتاق بازرگانی ، صنایع و معادن" به خود گرفت. در سال 1390 نیز واژه کشاورزی بدان اضافه شد و "اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی" (از این پس برای اختصار #اتاق_بصمک) آخرین واژه ای شد برای سکانداری بخش خصوصی واقعی کشور.
بدون شک، هماهنگی کامل نظام حقوقی و نظام اقتصادی، یکی از شرایط اساسی در توفیق فعالین اقتصادی هر کشوری است. تحولات سریع و اخیر در نظام اقتصادی ایران و جهان می طلبد که نظام حقوقی ایران نیز با این نظام هماهنگ شود. قوانین تجارت و ... باید همگام با سرعت تحولات اقتصادی تغییر پیدا کند. این نکته ای است که در نظام حقوقی کشور مورد غفلت قرار گرفته است.
به لحاظ قانون نویسی، در دهه 1320 اولین قانون رسمی اتاق بازرگانی تدوین و در مجلس شورای ملی به تصویب رسید. آخرین قانون نیز در 15 اسفند سال 1369 در مجلس شورای اسلامی تصویب و اصلاحاتی در 15 آذر 1373 در برخی مواد آن صورت گرفت. علیرغم تدوین این قانون و اصلاحات صورت گرفته در آن، اتاق بصمک ایران سه اشکال اساسی "#دولتی_بودن، #نظارت_ناپذیری، #پاسخگو_نبودن، و #نبود_شفافیت (به ویژه در مباحث مالی)" را دارد که در ادامه به طور مبسوط شرح داده می شود و ضرورت اصلاح این قانون را بیش از پیش نمایان می کند. برخی از اسامی وزارت خانه های اشاره شده در این قانون در حال حاضر تغییر نام داده اند که لازم است به این نکته نیز توجه شود.
1. دولتی بودن اتاق بصمک ایران
اتاق بصمک ایران باید نماینده بخش خصوصی واقعی و تدوین گر و خط دهنده "سیاست های تجاری کشور" باشد. این اتاق از پیشینه "مجلس وکلای تجار" برخوردار هست؛ اما براساس مواد متعدد قانون اتاق بصمک ایران، می توان دریافت که خود اتاق، اسیر دولتی ها است و مجری تصمیمات آنها. ماده های 8-12-14-15-16 -19-20 این قانون شاهدی بر این ادعا است. در ادامه مختصری درباره این ماده ها صحبت می شود:
- ماده 8 این قانون به ترکیب شورای عالی نظارت بر اتاق اشاره دارد. شورای عالی نظارت یکی از چهار رکن اتاق بصمک ایران است. طبق ماده 8 این قانون، "رییس این شورا وزیر صمت بوده" و از 8 نفر عضو آن 4 نفر وزیر و رییس موسسه استاندارد نیروهای دولتی و یا منصوب دولت بوده و سه عضو دیگر آن یعنی رییس و دو نایب رییس اتاق بصمک ایران، تنها نمایندگان بخش خصوصی هستند. اشکال اساسی این ترکیب عمدتا دولتی بودن آن (62.5%) است. از سوی دیگر، وظایف شورای عالی نظارت به گونه ای است که کاملاً دولتی بودن اتاق بصمک ایران و اقتدار تام شورای عالی نظارت را تایید می کند. بررسی و تصویب آیین نامه نحوه عضویت در اتاقها (بند الف ماده 9)، سیاست گذاری و تعیین خط مشی کلی اتاق ها (بند ب ماده 9) ، انحلال و یا تعطیلی موقت و دائمی اتاقها (ماده 10)، تصویب آیین نامه های اجرایی قانون فعلی پیشنهادی هیات نمایندگان اتاق بصمک ایران (ماده 16)، برخی از وظایف شورای عالی نظارت می باشد.
- طبق ماده 12 این قانون، 20 نفر از 60 عضو هیات نمایندگان اتاق بصمک تهران، از بین مدیران دولتی و با انتصاب وزراء تعیین می شوند.
- در بند "ه" ماده 16 این قانون، "هیات نمایندگان اتاق بصمک ایران"، تنها پیشنهاد دهنده آیین نامه های اجرایی این قانون به شورای عالی نظارت هستند.
- بند الف ماده های 19 و 20 ، وظایف هیات رییسه اتاق بصمک ایران و شهرستانها را اجرای مصوبات شورای عالی نظارت می داند.
(ادامه دارد...)
✅ @karkhone
در دهه های پیش افسانههای زیادی درباره رؤیای آمریکایی شنیدم؛ قصههایی مانند اینکه یک جوان در آمریکا، حتی بدون اتمام تحصیلات دانشگاهی، شرکتی تاسیس میکند، و ظرف چند سال به یک میلیاردر تبدیل میشود.
اما اینها همه روایتهایی است که برای سرگرم کردن عوام درست شدهاند. واقعیت این است که اربابان گلوبالیست هیچگاه اجازه نمیدهند قدرت و ثروت از دست خودشان خارج شود.
این عکس پدر بیل گیتس را همراه جرج سوروس و عدهای دیگر از بزرگان گلوبالیست، در سال ۲۰۰۱، نشان میدهد. از همان زمان دکتر فاوچی از وابستگان به پدر بیل گیتس محسوب میشد.
دلیل اینکه بیل گیتس بدون داشتن هیچ تخصصی در علم ژنتیک و پزشکی، حرف اول را در این زمینهها در دنیا میزند، سابقه خانوادگی او در تسلط بر این صنعت در دنیا است.
https://twitter.com/HowleyReporter/status/1247301447043219457
/زادالمسافر
(براساس نظر یکی از همراهان)
✅ @karkhone
اما اینها همه روایتهایی است که برای سرگرم کردن عوام درست شدهاند. واقعیت این است که اربابان گلوبالیست هیچگاه اجازه نمیدهند قدرت و ثروت از دست خودشان خارج شود.
این عکس پدر بیل گیتس را همراه جرج سوروس و عدهای دیگر از بزرگان گلوبالیست، در سال ۲۰۰۱، نشان میدهد. از همان زمان دکتر فاوچی از وابستگان به پدر بیل گیتس محسوب میشد.
دلیل اینکه بیل گیتس بدون داشتن هیچ تخصصی در علم ژنتیک و پزشکی، حرف اول را در این زمینهها در دنیا میزند، سابقه خانوادگی او در تسلط بر این صنعت در دنیا است.
https://twitter.com/HowleyReporter/status/1247301447043219457
/زادالمسافر
(براساس نظر یکی از همراهان)
✅ @karkhone
شش بهمن ۱۳۹۹، اکانت رسمی پیامرسان سیگنال: درست زمانی که سیگنال به صدر نرمافزارهای پرطرفدار ایران رسید، دولت ایران آن را مسدود کرد.
هفت بهمن ۱۳۹۹، سخنگوی قوه قضاییه: قوه قضاییه هیچ رسانه، خبرگزاری و پیامرسانی را مسدود نکرده و به دنبال مسدودسازی فضای مجازی نیست.
🔹 برای تکمیل لیست فیلتر شدهها (توییتر، یوتیوب، فیسبوک، مسنجر، تلگرام، سیگنال، تیکتاک، اسنپچت، ویچت، وایبر، لاین، اسپاتیفای، ساندکلاد، فلیکر، تامبلر ...)، میتوان اندک سرویسهای معروف باقیمانده را به کارگروه فیلترینگ معرفی کرد: اینستاگرام، واتساپ، ردیت، توییچ.
پ.ن: ردیت از شبکههای اجتماعی پرنفوذ در آمریکاست. مثلا این صفحه امروز با تمرکز روی سهام GME، وال استریت رو مقهور قدرت خودش کرد.
/بومرنگ
✅ @karkhone
هفت بهمن ۱۳۹۹، سخنگوی قوه قضاییه: قوه قضاییه هیچ رسانه، خبرگزاری و پیامرسانی را مسدود نکرده و به دنبال مسدودسازی فضای مجازی نیست.
🔹 برای تکمیل لیست فیلتر شدهها (توییتر، یوتیوب، فیسبوک، مسنجر، تلگرام، سیگنال، تیکتاک، اسنپچت، ویچت، وایبر، لاین، اسپاتیفای، ساندکلاد، فلیکر، تامبلر ...)، میتوان اندک سرویسهای معروف باقیمانده را به کارگروه فیلترینگ معرفی کرد: اینستاگرام، واتساپ، ردیت، توییچ.
پ.ن: ردیت از شبکههای اجتماعی پرنفوذ در آمریکاست. مثلا این صفحه امروز با تمرکز روی سهام GME، وال استریت رو مقهور قدرت خودش کرد.
/بومرنگ
✅ @karkhone
چرا خیزش چین متوقف شدنی نیست؟
«یادگیری حین انجام کار» منبع نهایی نوآوری
ده سال پیش، شرکتهای آلمانی با فناوری بالا به مهندسین چینی (ولی نه به ژاپنیها) اجازه میدادند تا نقشههای مهندسی آنها را ببینند و نگران به سرقت رفتن ایدههای خود نبودند. چینیها توانستند از مرز فناوریهای کلیدی تولید در حوزههای الکترونیک، اطلاعات، مخابرات، نیمههادی، ابزار دقیق، علم مواد و فناوری نانو، کشتیسازی، قطار، تونل و ساخت و ساز کانال، تولید برق و انتقال آن، علوم فضایی و فناوریهای نظامی بالا بروند و این کار را از طریق «یادگیری حین انجام دادن» به سرانجام رساندند.
چنین پیشرفتهایی از راه «یادگیری حین انجام دادن» و «اختراع با ممارست و تمرین» ... کشور چین را به بلندای دستاوردهای فناورانه در آیندهای نه چندان دور خواهد رساند چرا که این کشور بزرگترین مرکز تولید جهان را برای "تمرین و نوآوری و به حرکت درآوردن مرزهای قناوری در اختیار دارد."
کارگران و مهندسان چینی 20 سال پیش کار خود را از وضعیت بمراتب نامناسبی شروع کردند بطوری که از 100 میلیون تیشرت تولیدی آنها بابت خرید یک هواپیمای بوئینگ 737 استفاده میشد امّا اکنون آنها نسل پنجم هواپیماها را تولید میکنند که توانایی آنها معادل توانایی F-22 و F-35 است.
فرازهایی از کتاب "چگونگی شکلگیری یک ابرقدرت اقتصادی؛ رمزگشایی از صنعتی شدن سریع چین"
مترجم: حسین صبوری کارخانه
ویراستار: جعفر خیرخواهان
/سیاستگذاری صنعتی
✅ @karkhone
«یادگیری حین انجام کار» منبع نهایی نوآوری
ده سال پیش، شرکتهای آلمانی با فناوری بالا به مهندسین چینی (ولی نه به ژاپنیها) اجازه میدادند تا نقشههای مهندسی آنها را ببینند و نگران به سرقت رفتن ایدههای خود نبودند. چینیها توانستند از مرز فناوریهای کلیدی تولید در حوزههای الکترونیک، اطلاعات، مخابرات، نیمههادی، ابزار دقیق، علم مواد و فناوری نانو، کشتیسازی، قطار، تونل و ساخت و ساز کانال، تولید برق و انتقال آن، علوم فضایی و فناوریهای نظامی بالا بروند و این کار را از طریق «یادگیری حین انجام دادن» به سرانجام رساندند.
چنین پیشرفتهایی از راه «یادگیری حین انجام دادن» و «اختراع با ممارست و تمرین» ... کشور چین را به بلندای دستاوردهای فناورانه در آیندهای نه چندان دور خواهد رساند چرا که این کشور بزرگترین مرکز تولید جهان را برای "تمرین و نوآوری و به حرکت درآوردن مرزهای قناوری در اختیار دارد."
کارگران و مهندسان چینی 20 سال پیش کار خود را از وضعیت بمراتب نامناسبی شروع کردند بطوری که از 100 میلیون تیشرت تولیدی آنها بابت خرید یک هواپیمای بوئینگ 737 استفاده میشد امّا اکنون آنها نسل پنجم هواپیماها را تولید میکنند که توانایی آنها معادل توانایی F-22 و F-35 است.
فرازهایی از کتاب "چگونگی شکلگیری یک ابرقدرت اقتصادی؛ رمزگشایی از صنعتی شدن سریع چین"
مترجم: حسین صبوری کارخانه
ویراستار: جعفر خیرخواهان
/سیاستگذاری صنعتی
✅ @karkhone
Forwarded from Karkhoone | کارخانه | کارخونه
اطلاعیه به مخاطبین گرامی و صاحبان کسبوکارها
پس از احساس نیاز به ایجاد تریبونی مستحکم برای اعتلای بخش خصوصی چندیست درصدد تولید یک برنامه ویدیویی هستیم و مذاکرات نیز با نهادها و شرکتهای خصوصی برای جذب حمایت مادی و معنوی از این برنامه نیز آغاز شده است.
به واسطه این پیام اعلام میداریم مجموعههای توانمند که حضور در این برنامه در کسوت اسپانسر برایشان جذابیت دارند میتوانند با ما در ارتباط باشند.
برنامه با نام اختصاصی و با محوریت مرور اخبار حوزه اقتصادی و گفتگو با کارآفرینان ضبط خواهد شد و بدلیل همکاری با سرویس های VOD و سیاست گذاری ضبط برنامه و نشر در شبکه های اجتماعی اثرگزاری قابل قبولی را تیم سازنده برای آن متصور هست.
مزیت رقابتی این برنامه نیز مهمانان(کارشناسان و کارآفرینان) هستند که بدلیل سختی دسترسی تیم های محتوایی به این عزیزان فقر محتوایی در خصوص آنها وجود دارد و به همین علت و جایگاه و تجاربشان قسمت های ضبط شده تا سالیان متمادی محل ارجاع علاقهمندان برای شناخت این افراد خواهد بود.
چشم به راهتان برای شروع این مهم هستیم...
راه ارتباطی برای دریافت پروپوزال و مطلع شدن از جزییات حمایت از برنامه برای شرکت ها و کسبوکارها:
@channel_karkhone
09128151326
✅ @karkhone
پس از احساس نیاز به ایجاد تریبونی مستحکم برای اعتلای بخش خصوصی چندیست درصدد تولید یک برنامه ویدیویی هستیم و مذاکرات نیز با نهادها و شرکتهای خصوصی برای جذب حمایت مادی و معنوی از این برنامه نیز آغاز شده است.
به واسطه این پیام اعلام میداریم مجموعههای توانمند که حضور در این برنامه در کسوت اسپانسر برایشان جذابیت دارند میتوانند با ما در ارتباط باشند.
برنامه با نام اختصاصی و با محوریت مرور اخبار حوزه اقتصادی و گفتگو با کارآفرینان ضبط خواهد شد و بدلیل همکاری با سرویس های VOD و سیاست گذاری ضبط برنامه و نشر در شبکه های اجتماعی اثرگزاری قابل قبولی را تیم سازنده برای آن متصور هست.
مزیت رقابتی این برنامه نیز مهمانان(کارشناسان و کارآفرینان) هستند که بدلیل سختی دسترسی تیم های محتوایی به این عزیزان فقر محتوایی در خصوص آنها وجود دارد و به همین علت و جایگاه و تجاربشان قسمت های ضبط شده تا سالیان متمادی محل ارجاع علاقهمندان برای شناخت این افراد خواهد بود.
چشم به راهتان برای شروع این مهم هستیم...
راه ارتباطی برای دریافت پروپوزال و مطلع شدن از جزییات حمایت از برنامه برای شرکت ها و کسبوکارها:
@channel_karkhone
09128151326
✅ @karkhone
سرمایه گذاران جوان در شبکه های اجتماعی این بار سراغ سهم یک فروشگاه زنجیره ای بازی های کامپیوتری به نام GameStop رفتند و قیمت اون را آنچنان بالا بردند که تعدادی از بزرگترین تحلیلگران وال استریت رو با زیان های سنگین مواجه کردند و هم اکنون سرخط اخبار مالی امریکا هستند.
کمپانی GameStop در یک شب ارزش سهامش 100 برابر شد! در رابطه با این اتفاق حواشی مارکت خیلی صحبت میشود. حتی ایلان ماسک هم در مورد این مسئله توییت کرد و چندین شرکت بزرگ هم نظرات خود را در این باره بازگو کردهاند، که در این مقاله با جزئیات کامل به این گزارشات پرداخته شده است. اما برداشتی که از مجموع نظرات و گفت و گوی کارشناسان در رابطه با این مسئله میتوان داشت این است که با توجه به شرایط فعلی جهان و خانه نشینی عموم مردم که بر روی فعالیت های اینترنتی و کسب و کار های خانگی متمرکز شدهاند؛ شرایط رکود جهانی بوجود آمده است. اصولا در دوران رکود، ممکن است سهامهای ارزان یکباره رشدهای فزایندهای داشته باشند. به واسطه این اتفاقات خیلی ها در تلاش برای ورود به بازار و خرید این دست سهم ها هستند.
این بزرگوار در سال 2021 یا بهتر بگیم در 20 روز بازدهی 1331% داشته است..
در صورتی که یک شرکت ضررده هست و P/E آن منفی است..
ماجرا چیه، ماجرا اینه ملت رفتن دیدن کدوم سهم بیشتر SHORT شده، رفتن اون رو گروهی خریدن(پامپ کردن به اصطلاح) و باعث شورت اسکوویز شدن.
شما وقتی یه سهمی رو شورت کردی، برای اینکه موقعیت ور ببندی مجبوری به خرید اون سهم.
✅ @karkhone
کمپانی GameStop در یک شب ارزش سهامش 100 برابر شد! در رابطه با این اتفاق حواشی مارکت خیلی صحبت میشود. حتی ایلان ماسک هم در مورد این مسئله توییت کرد و چندین شرکت بزرگ هم نظرات خود را در این باره بازگو کردهاند، که در این مقاله با جزئیات کامل به این گزارشات پرداخته شده است. اما برداشتی که از مجموع نظرات و گفت و گوی کارشناسان در رابطه با این مسئله میتوان داشت این است که با توجه به شرایط فعلی جهان و خانه نشینی عموم مردم که بر روی فعالیت های اینترنتی و کسب و کار های خانگی متمرکز شدهاند؛ شرایط رکود جهانی بوجود آمده است. اصولا در دوران رکود، ممکن است سهامهای ارزان یکباره رشدهای فزایندهای داشته باشند. به واسطه این اتفاقات خیلی ها در تلاش برای ورود به بازار و خرید این دست سهم ها هستند.
این بزرگوار در سال 2021 یا بهتر بگیم در 20 روز بازدهی 1331% داشته است..
در صورتی که یک شرکت ضررده هست و P/E آن منفی است..
ماجرا چیه، ماجرا اینه ملت رفتن دیدن کدوم سهم بیشتر SHORT شده، رفتن اون رو گروهی خریدن(پامپ کردن به اصطلاح) و باعث شورت اسکوویز شدن.
شما وقتی یه سهمی رو شورت کردی، برای اینکه موقعیت ور ببندی مجبوری به خرید اون سهم.
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
ضرورت اصلاح قانون اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران (قسمت اول) |علی حسین صمدی مقدمه تجارت و سرمایه گذاری صنعتی در ایران در طول تاریخ دستخوش تحولات بسیار زیادی شده است. (برای آشنایی بیشتر به کتاب "حاج امین الضرب و تاریخ تجارت و سرمایه گذاری…
ضرورت اصلاح قانون اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران
(قسمت دوم و نهایی)
|علی حسین صمدی
2. نظارت ناپذیری و عدم شفافیت مالی اتاق بصمک
در "ماده 2" قانون فعلی، اتاق بصمک، یک "# موسسه غیرانتفاعی" تعریف شده است. موسسه غیر انتفاعی ( Non-profit organization) " سازمانهای قانونیِ رسمی هستند که هدف اصلی آنها پشتیبانی از یک مورد یا موضوع خصوصی یا همگانی، بدون داشتن مقاصد تجاری در کنار آن است" (دانش نامه ویکی پدیا). با این تعریف و با در نظر گرفتن ماهیت و وظایف اتاق بصمک ایران، به هیچ وجه نمی توان گفت که اتاق بصمک یک "موسسه غیرانتفاعی" است. نگاهی به وظایف و عملکرد اتاق بصمک ایران نشان می دهد که این اتاق یک "موسسه عمومی غیر دولتی" است. زیرا بر اساس ماده3 قانون مدیریت خدمات کشوری، مؤسسه عمومی غیردولتی، واحد سازمانی مشخصی تعریف شده است که "دارای استقلال حقوقی است و با تصویب مجلس شورای اسلامی ایجاد شده یا می شود و بیش از پنجاه درصد بودجه سالانه آن از محل منابع غیردولتی تأمین گردد و عهده دار وظایف و خدماتی است که جنبه عمومی دارد".
اشکال غیر انتفاعی تعریف کردن اتاق این است که این موسسه را از تیررس نهادهای نظارتی مانند سازمان بازرسی، دیوان محاسبات و ... خارج می کند و آن را نظارت ناپذیر می کند. نظارت ناپذیری خود می تواند شرایط عدم شفافیت مالی، اداری و .... را فراهم کند. هر چند فرض بر پاکدستی فعالین بخش خصوصی است، اما قوانین باید به گونه ای باشند که فرصت ارتکاب جرم را از کلیه افراد بگیرند. دادن هدایای متعدد به افراد مختلف در ایام عید، ماموریت های خارجی اعضای اتاق و .... می تواند محلی برای بروز فعالیت های فسادآمیز باشد، هرچند که ماهیت این فعالیت ها این گونه نیست.
3. تعارض منافع اعضای اتاق
یکی از اشکالات اساسی دیگر این قانون به بحث "ترکیب انجمن نظارت بر انتخابات اتاق ها " مربوط می شود. بر طبق تبصره 2 ماده 15 این قانون، اعضای "انجمن نظارت بر انتخابات اتاق" شامل یک نفر نماینده وزیر و 4 نفر نمایندگان اتاق بصمک ایران به معرفی رییس اتاق بصمک ایران و در شهرستانها یک نفر نماینده وزیر و مابقی اعضای خوش نام اتاق بازرگانی شهرستانها تعیین شده است. 80 درصد اعضای انجمن نظارت بر انتخابات، افرادی هستند که خودشان قرار است انتخاب شوند و یا منافعی در انتخاب شوندگان دارند. این ماده می تواند سلامت انتخابات را کاملاً به خطر بیاندازد. هر چند فرض بر پاکدستی افراد است اما نباید از اول دست افراد ناپاک را برای تخلف در انتخابات باز گذاشت. صدور کارت بازرگانی یک شبه و یکبار مصرف در روز قبل از انتخابات، می تواند محلی برای بروز تخلفات گسترده در انتخابات باشد. ابطال انتخابات برخی اتاقها در دوره جدید نشانه ای در این راستا بوده و می تواند هشداری جدی در این زمینه باشد.
پیشنهادها:
اتاق بصمک ایران باید نماینده بخش خصوصی واقعی بوده و در عمل تدوین کننده سیاست های تجاری (داخلی و خارجی) و پیشنهاد دهنده آن به دولت جهت طی مراحل قانون گذاری (همان مجلس وکلای تجار حاج امین الضرب در 136 سال پیش) باشد. به جهت اشکال در ساختار قانونی و حاکم شدن روح فعالیت های نامولد، اتاق بصمک ایران در وضعیت فعلی، حتی حالت تمکین کننده به قوانین را نیز ندارد و گاهی اوقات معترض قوانین جاری و تجاری است. براین اساس و با توجه به مطالب اشاره شده، ضرورت اصلاح قانون اتاق بصمک ایران بیش از پیش احساس می شود. لازم است در اصلاح قانون فعلی و تدوین قانون جدید و برای تقویت بخش خصوصی واقعی موارد زیر مدنظر قرار بگیرد:
1- برای افزایش شفافیت مالی و پاسخگو بودن اتاق بصمک ایران و نظارت پذیر شدن آن توسط نهادهای نظارتی، در ماده 2 قانون فعلی اصطلاح " موسسه غیر انتفاعی" به " " موسسه عمومی غیر دولتی" تغییر یابد.
2- برای خارج شدن از ماهیت فعلی دولتی بودن، لازم است ترکیب شورای عالی نظارت تغییر پیدا کرده و به جای نظارت دولتی ها، اتاق بصمک ایران تحت نظارت نمایندگان واقعی بخش خصوصی و حاکمیت (هر سه قوه) قرار گیرد. دولت به ویژه وزارت صمت خود به جهت ساختار فعلی، مشکلات متعددی دارد.
3- برای تقویت بخش خصوصی واقعی، ممنوعیت استخدام در مشاغل کلیدی و تصمیم سازی اتاق بصمک ایران، برای شاغلین و بازنشستگان دولتی قید گردد.
✅ @karkhone
(قسمت دوم و نهایی)
|علی حسین صمدی
2. نظارت ناپذیری و عدم شفافیت مالی اتاق بصمک
در "ماده 2" قانون فعلی، اتاق بصمک، یک "# موسسه غیرانتفاعی" تعریف شده است. موسسه غیر انتفاعی ( Non-profit organization) " سازمانهای قانونیِ رسمی هستند که هدف اصلی آنها پشتیبانی از یک مورد یا موضوع خصوصی یا همگانی، بدون داشتن مقاصد تجاری در کنار آن است" (دانش نامه ویکی پدیا). با این تعریف و با در نظر گرفتن ماهیت و وظایف اتاق بصمک ایران، به هیچ وجه نمی توان گفت که اتاق بصمک یک "موسسه غیرانتفاعی" است. نگاهی به وظایف و عملکرد اتاق بصمک ایران نشان می دهد که این اتاق یک "موسسه عمومی غیر دولتی" است. زیرا بر اساس ماده3 قانون مدیریت خدمات کشوری، مؤسسه عمومی غیردولتی، واحد سازمانی مشخصی تعریف شده است که "دارای استقلال حقوقی است و با تصویب مجلس شورای اسلامی ایجاد شده یا می شود و بیش از پنجاه درصد بودجه سالانه آن از محل منابع غیردولتی تأمین گردد و عهده دار وظایف و خدماتی است که جنبه عمومی دارد".
اشکال غیر انتفاعی تعریف کردن اتاق این است که این موسسه را از تیررس نهادهای نظارتی مانند سازمان بازرسی، دیوان محاسبات و ... خارج می کند و آن را نظارت ناپذیر می کند. نظارت ناپذیری خود می تواند شرایط عدم شفافیت مالی، اداری و .... را فراهم کند. هر چند فرض بر پاکدستی فعالین بخش خصوصی است، اما قوانین باید به گونه ای باشند که فرصت ارتکاب جرم را از کلیه افراد بگیرند. دادن هدایای متعدد به افراد مختلف در ایام عید، ماموریت های خارجی اعضای اتاق و .... می تواند محلی برای بروز فعالیت های فسادآمیز باشد، هرچند که ماهیت این فعالیت ها این گونه نیست.
3. تعارض منافع اعضای اتاق
یکی از اشکالات اساسی دیگر این قانون به بحث "ترکیب انجمن نظارت بر انتخابات اتاق ها " مربوط می شود. بر طبق تبصره 2 ماده 15 این قانون، اعضای "انجمن نظارت بر انتخابات اتاق" شامل یک نفر نماینده وزیر و 4 نفر نمایندگان اتاق بصمک ایران به معرفی رییس اتاق بصمک ایران و در شهرستانها یک نفر نماینده وزیر و مابقی اعضای خوش نام اتاق بازرگانی شهرستانها تعیین شده است. 80 درصد اعضای انجمن نظارت بر انتخابات، افرادی هستند که خودشان قرار است انتخاب شوند و یا منافعی در انتخاب شوندگان دارند. این ماده می تواند سلامت انتخابات را کاملاً به خطر بیاندازد. هر چند فرض بر پاکدستی افراد است اما نباید از اول دست افراد ناپاک را برای تخلف در انتخابات باز گذاشت. صدور کارت بازرگانی یک شبه و یکبار مصرف در روز قبل از انتخابات، می تواند محلی برای بروز تخلفات گسترده در انتخابات باشد. ابطال انتخابات برخی اتاقها در دوره جدید نشانه ای در این راستا بوده و می تواند هشداری جدی در این زمینه باشد.
پیشنهادها:
اتاق بصمک ایران باید نماینده بخش خصوصی واقعی بوده و در عمل تدوین کننده سیاست های تجاری (داخلی و خارجی) و پیشنهاد دهنده آن به دولت جهت طی مراحل قانون گذاری (همان مجلس وکلای تجار حاج امین الضرب در 136 سال پیش) باشد. به جهت اشکال در ساختار قانونی و حاکم شدن روح فعالیت های نامولد، اتاق بصمک ایران در وضعیت فعلی، حتی حالت تمکین کننده به قوانین را نیز ندارد و گاهی اوقات معترض قوانین جاری و تجاری است. براین اساس و با توجه به مطالب اشاره شده، ضرورت اصلاح قانون اتاق بصمک ایران بیش از پیش احساس می شود. لازم است در اصلاح قانون فعلی و تدوین قانون جدید و برای تقویت بخش خصوصی واقعی موارد زیر مدنظر قرار بگیرد:
1- برای افزایش شفافیت مالی و پاسخگو بودن اتاق بصمک ایران و نظارت پذیر شدن آن توسط نهادهای نظارتی، در ماده 2 قانون فعلی اصطلاح " موسسه غیر انتفاعی" به " " موسسه عمومی غیر دولتی" تغییر یابد.
2- برای خارج شدن از ماهیت فعلی دولتی بودن، لازم است ترکیب شورای عالی نظارت تغییر پیدا کرده و به جای نظارت دولتی ها، اتاق بصمک ایران تحت نظارت نمایندگان واقعی بخش خصوصی و حاکمیت (هر سه قوه) قرار گیرد. دولت به ویژه وزارت صمت خود به جهت ساختار فعلی، مشکلات متعددی دارد.
3- برای تقویت بخش خصوصی واقعی، ممنوعیت استخدام در مشاغل کلیدی و تصمیم سازی اتاق بصمک ایران، برای شاغلین و بازنشستگان دولتی قید گردد.
✅ @karkhone
ایلان ماسک کسی بود که افشاگری را کلید زد و موضوع را علنی کرد.
ماجرا با یک توییت از ایلان ماسک شروع می شود که خیلی ساده می نویسد «Gamestonk» و لینک صفحه wallstreetbets در ردیت را هم در توییت خود قرار می دهد. با این توییت ارزش سهام گیم استاپ به 243 دلار می رسد در حالی که هر سهم این شرکت در سال 2020 حدود 5 دلار بود.
ماجرا چیست؟
یک قدم به عقب برگردیم. گیم استاپ یک خرده فروشی در حوزه گیم است و شرکتی است که صرفا حضور فیزیکی در بازار دارد.
از یک طرف به دلیل تمایل گیمر ها به خرید آنلاین و از طرفی به دلیل پاندمی ویروس چینی، کسب و کار گیم استاپ شدیدا به خطر افتاد و عملا تا مرز نابودی رفت. شرایط در تابستان 2020 (1399 خورشیدی) برای گیم استاپ وخیم تر هم شد و ارزش هر سهمش به حدود 3 دلار هم رسید. اما بعد اوضاع کمی بهتر شد.
در ماه آگوست رایان کوهن موسس کمپانی Chewy که یک فروشگاه آنلاین غذای حیوانات خانگی و همینطور از اعضای شرکت سرمایه گذاری RC Ventures گفت که RC حدود 9 درصد از سهام گیم استاپ را خریداری کرده است.
این شرکت بعد تر نامه ای سرگشاده می نویسد و شدیدا از گیم استاپ به خاطر عقب افتادن از تغییرات صنعت مثل «گذار از سخت افزار فیزیکی به استریم آنلاین» و «انفجار موبایل» انتقاد می کند. مدتی بعد گیم استاپ دقیقا رایان کوهن و دو شخصیت برجسته دیگر را به هیئت رئیسه خود اضافه می کند و این سیگنال را به مردم می دهد که قرار است در رویه های خود تغییراتی ایجاد کند.
همین موضوع باعث می شود سهام شرکت که در آن زمان حدود 19 دلار بود، ظرف دو روز به 31 دلار برسد. اینجا یک دو دستگی به وجود آمد: مردم به آینده گیم استاپ امیدوار هستند و سرمایه گذاران معتقدند که قرار نیست در وضعیت این شرکت تغییری ایجاد شود.
شرکت هایی مثل Melvin Capital و Citron سعی می کنند سهام گیم استاپ را شورت سل کنند. شورت سل حالتی است که در آن معامله گر از کاهش قیمت سود می برد.
حال سوال اینجاست که چه می شود اگر ارزش سهام افت نکند و فقط بالا برود؟
در این حالت شورت سلر ها باید برای خرید (بای) دوباره همان سهام تلاش کنند تا کمتر ضرر کنند. به این اتفاق شورت اسکوئیز گفته می شود. همین خرید انبوه باعث افزایش تقاضا می شود و قیمت را بالاتر هم می برد.
شورت اسکوئیز همان اتفاقی است که در گیم استاپ افتاد. اما به شکل تاریخی و بی نظیر! سرمایه گذاران آماتور (منظور مردم عادی) و عموم مردم برای اولین بار علیه قدرت های وال استریت دست به یکی می کنند. آن هم به شکلی کاملا شفاف و در انجمن ردیت. بر خلاف رویه پنهان و پشت پرده ای وال استریت.
در حالتی که شورت سلر ها قصد داشتند گیم استاپ را عملا نابود کنند، مردم با هماهنگی در ردیت شروع به خرید انبوه سهام این شرکت می کنند و ارزش هر سهم را تا 300 دلار هم بالا می برند! و شورت سلرهایی که روی 5 دلار و یا حتی کمتر کار خود را شروع کرده بودند با زیان 2.5 میلیارد دلاری مواجه شدند.
حال رسانه در تلاش است که ماجرا را یک حرکت خطرناک برای اقتصاد جلوه بدهد. و بگوید که مردم دارند با یکی از ارکان اقتصاد بازی می کنند.
مردم هم این بحث را مطرح می کنند که این دقیقا همان کاری است که هج فاند ها و قدرت های وال استریت برای دهه ها انجام داده اند. هج فاند ها همان هایی هستند که بحران بزرگ مالی 2007 را رقم زدند، از آن سود بردند و حتی مجازات هم نشدند.
این وسط تمام ضرر ها متوجه بازیگران کوچکی بود که مجبور شدند همه چیز را از اول آغاز کنند. حتی صحبت از ترند Gen Z vs Boomers هم می شود که نشان میدهد نسل امروز به شدت از رویههای نسل قدیم بیزار است و عقیده دارد که زمان تقاص پس دادن فرا رسیده.
واکنش دولت آمریکا هم نکته جالب آخر است. کاخ سفید خیلی ساده می گوید به پایش وضعیت بازار ادامه میدهیم و «بورس تنها معیار یک اقتصاد سالم نیست».
در همین حال برخی از سیاستمدارای آمریکایی مثل الکسندریا اوکاسیو کورتز می گویند این دست از سرمایهگذارها «ید طولایی در برخورد با اقتصاد ما مثل یک کازینو دارند».
✅ @karkhone
ماجرا با یک توییت از ایلان ماسک شروع می شود که خیلی ساده می نویسد «Gamestonk» و لینک صفحه wallstreetbets در ردیت را هم در توییت خود قرار می دهد. با این توییت ارزش سهام گیم استاپ به 243 دلار می رسد در حالی که هر سهم این شرکت در سال 2020 حدود 5 دلار بود.
ماجرا چیست؟
یک قدم به عقب برگردیم. گیم استاپ یک خرده فروشی در حوزه گیم است و شرکتی است که صرفا حضور فیزیکی در بازار دارد.
از یک طرف به دلیل تمایل گیمر ها به خرید آنلاین و از طرفی به دلیل پاندمی ویروس چینی، کسب و کار گیم استاپ شدیدا به خطر افتاد و عملا تا مرز نابودی رفت. شرایط در تابستان 2020 (1399 خورشیدی) برای گیم استاپ وخیم تر هم شد و ارزش هر سهمش به حدود 3 دلار هم رسید. اما بعد اوضاع کمی بهتر شد.
در ماه آگوست رایان کوهن موسس کمپانی Chewy که یک فروشگاه آنلاین غذای حیوانات خانگی و همینطور از اعضای شرکت سرمایه گذاری RC Ventures گفت که RC حدود 9 درصد از سهام گیم استاپ را خریداری کرده است.
این شرکت بعد تر نامه ای سرگشاده می نویسد و شدیدا از گیم استاپ به خاطر عقب افتادن از تغییرات صنعت مثل «گذار از سخت افزار فیزیکی به استریم آنلاین» و «انفجار موبایل» انتقاد می کند. مدتی بعد گیم استاپ دقیقا رایان کوهن و دو شخصیت برجسته دیگر را به هیئت رئیسه خود اضافه می کند و این سیگنال را به مردم می دهد که قرار است در رویه های خود تغییراتی ایجاد کند.
همین موضوع باعث می شود سهام شرکت که در آن زمان حدود 19 دلار بود، ظرف دو روز به 31 دلار برسد. اینجا یک دو دستگی به وجود آمد: مردم به آینده گیم استاپ امیدوار هستند و سرمایه گذاران معتقدند که قرار نیست در وضعیت این شرکت تغییری ایجاد شود.
شرکت هایی مثل Melvin Capital و Citron سعی می کنند سهام گیم استاپ را شورت سل کنند. شورت سل حالتی است که در آن معامله گر از کاهش قیمت سود می برد.
حال سوال اینجاست که چه می شود اگر ارزش سهام افت نکند و فقط بالا برود؟
در این حالت شورت سلر ها باید برای خرید (بای) دوباره همان سهام تلاش کنند تا کمتر ضرر کنند. به این اتفاق شورت اسکوئیز گفته می شود. همین خرید انبوه باعث افزایش تقاضا می شود و قیمت را بالاتر هم می برد.
شورت اسکوئیز همان اتفاقی است که در گیم استاپ افتاد. اما به شکل تاریخی و بی نظیر! سرمایه گذاران آماتور (منظور مردم عادی) و عموم مردم برای اولین بار علیه قدرت های وال استریت دست به یکی می کنند. آن هم به شکلی کاملا شفاف و در انجمن ردیت. بر خلاف رویه پنهان و پشت پرده ای وال استریت.
در حالتی که شورت سلر ها قصد داشتند گیم استاپ را عملا نابود کنند، مردم با هماهنگی در ردیت شروع به خرید انبوه سهام این شرکت می کنند و ارزش هر سهم را تا 300 دلار هم بالا می برند! و شورت سلرهایی که روی 5 دلار و یا حتی کمتر کار خود را شروع کرده بودند با زیان 2.5 میلیارد دلاری مواجه شدند.
حال رسانه در تلاش است که ماجرا را یک حرکت خطرناک برای اقتصاد جلوه بدهد. و بگوید که مردم دارند با یکی از ارکان اقتصاد بازی می کنند.
مردم هم این بحث را مطرح می کنند که این دقیقا همان کاری است که هج فاند ها و قدرت های وال استریت برای دهه ها انجام داده اند. هج فاند ها همان هایی هستند که بحران بزرگ مالی 2007 را رقم زدند، از آن سود بردند و حتی مجازات هم نشدند.
این وسط تمام ضرر ها متوجه بازیگران کوچکی بود که مجبور شدند همه چیز را از اول آغاز کنند. حتی صحبت از ترند Gen Z vs Boomers هم می شود که نشان میدهد نسل امروز به شدت از رویههای نسل قدیم بیزار است و عقیده دارد که زمان تقاص پس دادن فرا رسیده.
واکنش دولت آمریکا هم نکته جالب آخر است. کاخ سفید خیلی ساده می گوید به پایش وضعیت بازار ادامه میدهیم و «بورس تنها معیار یک اقتصاد سالم نیست».
در همین حال برخی از سیاستمدارای آمریکایی مثل الکسندریا اوکاسیو کورتز می گویند این دست از سرمایهگذارها «ید طولایی در برخورد با اقتصاد ما مثل یک کازینو دارند».
✅ @karkhone