حاج سیاح محلاتی هنگامیگه متوجه شد می‌خواهند زنش بدهند شبانه به تبریز گریخت از آنجا به کشور ترکیه و سپس روسیه رفت.
پس از بازدید از اکثر کشورهای اروپایی و ملاقات با سران کشورها و مدیران کارخانه‌ها راهی کشور آمریکا گشت با مدیران شرکتها و رییس جمهور آمریکا ملاقات داشت، سپس وارد کشور ژاپن و کره و چین و... گردید.
پس از ۱۸ سال از بندر بوشهر وارد ایران شد. بقیه مطالب از زبان خودش: از کشتی که پیاده شدم از آمدنم به ایران پشیمان شدم، خانه‌های کج وکوله بی دروپیکر، مردمانی با لباس‌های مندرس، تراخم و کچلی و شپش از سر و روی مردم بالا میرفت، مردم معتاد و دیوارها همه بوی ادرار و مدفوع میداد.
کوچه‌ها کج و کوله پر از دست‌انداز، جاده‌ها همان راه‌هایی بود که خداوند زمان آفرینش کره زمین خلق کرده بود و پر از راهزن.
تا رسیدم به تهران خبر جهانگردی من به گوش ناصرالدین‌شاه رسید و مرا احضار نمود.
مدت ۲ روز به من آموزش طرز برخورد با شاه را می‌دادند. در حین آموزش یک آقایی رد شد. همه بلند شدند و احترام گذاشتند. پرسیدم این آقا کیست که احترام گذاشتید. گفتند این این آقا مسئول گربه شاه است و لقب ببری خان را دارد و ماهیانه ۲۰ تومان حقوق دارد. حقوق کارگر ماهیانه ۶ ریال بود.
به حضور شاه مشرف شدم. سکه‌هایی جمع‌آوری شده از کشورهای مختلف روی میز و جلویش بود. پرسید شنیدم کشورهای زیادی را سفر کردی. عرض کردم تا جاییکه بدنم یاری کرد. دو نفر نزدیکش بود. قنسول فرانسه با من احوالپرسی کرد. جوابش را دادم.
سپس قنسول روسیه پرسید کجاها سفر کردم جواب دادم.
شاه پرسید شما کشور را در این ۱۸ سال چگونه دیده‌اید؟ با تمام سفارشاتی که به من شده بود که با شاه راست نگویم دل به دریا زدم و گفتم قبله عالم بسلامت باشند جاده‌ها که شاهرگ حیاتی کشور است همان راههای است که خداوند از روز اول خلق کرده و پر از راهزنان و غارتگران. بیماری تراخم و کچلی و اعتیاد در بین مردم بیداد میکند. رشوه و چاپلوسی امری بدیعی شده.
شاه سگرمه‌هاش درهم رفت. گفت: بدرد نوکری می‌خورد، استخدام شود. عرض کردم من آبروی نوکران را نمی‌برم؛ بهتر است آقای خودم باشم.
شاه گفت: از گدایی که بهتر است. عرض کردم: روزی از قبل مقدر شده است. شاه گفت: کسیکه انگشت به کون دنیا کرده درویش نمیشه..!
بعد از حضور شاه نزد وزرا رفتم.
شگفتا به جای اینکه از من از پیشرفت و توسعه صنایع کشورها بپرسند از من دعای ۴۰ تاس می‌خواستند.!! یا می‌پرسیدند کدام کشور است که مردمانش نصف سگ و نصف آدم است..
منبع: سفرنامه حاج سیاح محلاتی
✅ @karkhone
پس از بازدید از اکثر کشورهای اروپایی و ملاقات با سران کشورها و مدیران کارخانه‌ها راهی کشور آمریکا گشت با مدیران شرکتها و رییس جمهور آمریکا ملاقات داشت، سپس وارد کشور ژاپن و کره و چین و... گردید.
پس از ۱۸ سال از بندر بوشهر وارد ایران شد. بقیه مطالب از زبان خودش: از کشتی که پیاده شدم از آمدنم به ایران پشیمان شدم، خانه‌های کج وکوله بی دروپیکر، مردمانی با لباس‌های مندرس، تراخم و کچلی و شپش از سر و روی مردم بالا میرفت، مردم معتاد و دیوارها همه بوی ادرار و مدفوع میداد.
کوچه‌ها کج و کوله پر از دست‌انداز، جاده‌ها همان راه‌هایی بود که خداوند زمان آفرینش کره زمین خلق کرده بود و پر از راهزن.
تا رسیدم به تهران خبر جهانگردی من به گوش ناصرالدین‌شاه رسید و مرا احضار نمود.
مدت ۲ روز به من آموزش طرز برخورد با شاه را می‌دادند. در حین آموزش یک آقایی رد شد. همه بلند شدند و احترام گذاشتند. پرسیدم این آقا کیست که احترام گذاشتید. گفتند این این آقا مسئول گربه شاه است و لقب ببری خان را دارد و ماهیانه ۲۰ تومان حقوق دارد. حقوق کارگر ماهیانه ۶ ریال بود.
به حضور شاه مشرف شدم. سکه‌هایی جمع‌آوری شده از کشورهای مختلف روی میز و جلویش بود. پرسید شنیدم کشورهای زیادی را سفر کردی. عرض کردم تا جاییکه بدنم یاری کرد. دو نفر نزدیکش بود. قنسول فرانسه با من احوالپرسی کرد. جوابش را دادم.
سپس قنسول روسیه پرسید کجاها سفر کردم جواب دادم.
شاه پرسید شما کشور را در این ۱۸ سال چگونه دیده‌اید؟ با تمام سفارشاتی که به من شده بود که با شاه راست نگویم دل به دریا زدم و گفتم قبله عالم بسلامت باشند جاده‌ها که شاهرگ حیاتی کشور است همان راههای است که خداوند از روز اول خلق کرده و پر از راهزنان و غارتگران. بیماری تراخم و کچلی و اعتیاد در بین مردم بیداد میکند. رشوه و چاپلوسی امری بدیعی شده.
شاه سگرمه‌هاش درهم رفت. گفت: بدرد نوکری می‌خورد، استخدام شود. عرض کردم من آبروی نوکران را نمی‌برم؛ بهتر است آقای خودم باشم.
شاه گفت: از گدایی که بهتر است. عرض کردم: روزی از قبل مقدر شده است. شاه گفت: کسیکه انگشت به کون دنیا کرده درویش نمیشه..!
بعد از حضور شاه نزد وزرا رفتم.
شگفتا به جای اینکه از من از پیشرفت و توسعه صنایع کشورها بپرسند از من دعای ۴۰ تاس می‌خواستند.!! یا می‌پرسیدند کدام کشور است که مردمانش نصف سگ و نصف آدم است..
منبع: سفرنامه حاج سیاح محلاتی
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
روایت مهندس بازرگان از بدگویی ها علیه دولت (8/3) نه تنها روی دولت فشار می‌آورند بلکه آقا را هم تحت فشار می‌گذارند. آقا هم که یکپارچه احساس و انقلاب و عطوفت و همیشه از بنیان و از قلب و دل و مغز و زبان مدافع و طرفدار طبقه ضعیفان و بینوایان و به قول خودشان…
روایت مهندس بازرگان از بدگویی ها علیه دولت (8/4)
باید مسئله ترافیک را حل کرد...
برنامه صحیح اگر دولت بخواهد اجرا کند این است که اتفاقا از شهرستان‌ها شروع کنند و نه تنها شهرستان‌ها بلکه از دهات اول برای دهات، آنها کمبودشان هم خیلی بیشتر است. از آنجا شروع کنیم بعد بیاییم شهرستان‌ها بعد بیاییم تهران. ببینید کاری که با دستپاچگی و با عجله باشد، دستوری باشد یک همچین چیز‌هایی تویش درمی‌آید. این مسئله مجانی بودن اتومبیل البته هنوز مثل اینکه امر نفرمودند، خواستند، سر و صداش درآمده، خب آنجا عرض شد حضور انورشان که پنج زار پول اتوبوس ندادن دردی را دوا نمی‌کند، ترافیک شهر باید درست بشود. آن بابای بیچاره پنج زار که سهل است حاضر است پنج تومان هم بدهد که زود به دکانش و به کارش و به اداره‌اش و به مزرعه‌اش و به کارخانه‌اش برسد، ترافیک خراب است و همه را هم ناراحت کرده. ما باید مسئله ترافیک را حل کنیم.
اتفاقا یکی از سروران عزیز و عالی‌قدر که آنجا تشریف داشتند ایشان هم مثل ما زبان‌شان باز شد و گفتند که عرض کردم اگر اتوبوس را مجانی کنیم ترافیک بدتر میشود. من اولین کسی بودم که در سال ۱۳۲۷ در کانون مهندسین درباره مسئله ترافیک شهر سخنرانی کردم که در مجله صنعت چاپ شد و طرح دادم که چه باید کرد و راه اساسی‌اش چیست آن هم در موقعی که ترافیک اصلا به اندازه سنگینی حالا نبود. بعد از خروج از زندان در سال ۱۳۴۶ رئیس دولت سازمان برنامه که از پروژه قبلی من خوشش آمده بود گفت این پروژه را دوباره بیاور و تجدید نظر کن تا آن را عمل کنیم. دومرتبه نشستند روی پروژه که پروژه هم وسیع بود و راحت، اما در آن زمان البته هر چیزی را می‌بایست شاه می‌پسندید و دستور میداد البته من نمی‌خواستم این پروژه به اسم من دربیاد و با اسم من عمل شود حالا یا آن آقا جرأت نکرد، ترسید، چون به هر حال اسم من می‌آمد و این مسئله را به شرف عرض برساند یا به شرف عرض رساند و ایشان روی لجاجت و کینه و یا شاید روی مشارکتی که با کمپانی‌های خارجی که پروژه‌های دیگر داشتند داشت، این را نپذیرفت. سال بعد که در شهر پشت ترافیک گیر می‌کردیم که البته از حالا خیلی کمتر بود یک طرح صد درصد انقلابی داشتم به مهندسی که از خودم جوان‌تر بود گفتم که او گفت صداشو درنیار که دوباره به زندانت می‌اندازند، چراکه این طرح مخالف آن‌هاست، چون آنها می‌خواهند به دنیا بگویند که آقا وسایل تجمل و تفریح و ماشین ساختیم که مردم راحت باشند، حالا تو می‌خوای یک طرحی بدی که مردم از ماشیناشون استفاده نکنند، دومرتبه اتوبوس سوار شوند.
خلاصه به نصیحت این مهندس جوان گوش کردیم و صدای این طرح را درنیاوردیم.
اتوبوس به جای ماشین شخصی
آن شب خدمت آقا این طرح را عرض کردم که خیلی ساده است در ساعاتی از روز مثلا ۸ صبح تا ۷ شب در محدوده‌ای از شهر تهران مثلا از خیابان شوش تا خیابان تخت‌جمشید [طالقانی کنونی]یا تخت‌طاووس عبور و مرور تمام ماشین‌های شخصی را که یک نفر پشت رل می‌نشیند و ده متر مربع را اشغال میکند قدغن شود. تمام شهر مخصوص و منحصر به اتوبوسی شود که با ۱۵ متر مربع اشغال جا ۷۰ نفر را می‌برد و یا صد نفر را می‌برد و بعد تاکسی‌ها، به این ترتیب با همین اتوبوس‌هایی که داریم پانصد تا هم از ارتش بگیریم و تعدادی هم سفارش بدهیم همه مردم به موقع به جاشون و به خانه‌شون می‌رسند.
حالا بیاییم این پروژه را پیاده کنیم چه مزاحمت‌ها و چه مخالفت‌هایی به همراه خواهد داشت. خوب ما کار انقلابی می‌خواهیم بکنیم و شهرداری دنبال این طرح است، اما آسان نیست. مضافا به اینکه برای پیاده کردن چنین طرحی که خیلی ساده به نظر می‌آید، باید اینقدر پارکینگ در نقاط مختلف شهر ساخته شود، هزار پیش‌بینی باید بشود و کار آسانی نیست.
✅ @karkhone
باید مسئله ترافیک را حل کرد...
برنامه صحیح اگر دولت بخواهد اجرا کند این است که اتفاقا از شهرستان‌ها شروع کنند و نه تنها شهرستان‌ها بلکه از دهات اول برای دهات، آنها کمبودشان هم خیلی بیشتر است. از آنجا شروع کنیم بعد بیاییم شهرستان‌ها بعد بیاییم تهران. ببینید کاری که با دستپاچگی و با عجله باشد، دستوری باشد یک همچین چیز‌هایی تویش درمی‌آید. این مسئله مجانی بودن اتومبیل البته هنوز مثل اینکه امر نفرمودند، خواستند، سر و صداش درآمده، خب آنجا عرض شد حضور انورشان که پنج زار پول اتوبوس ندادن دردی را دوا نمی‌کند، ترافیک شهر باید درست بشود. آن بابای بیچاره پنج زار که سهل است حاضر است پنج تومان هم بدهد که زود به دکانش و به کارش و به اداره‌اش و به مزرعه‌اش و به کارخانه‌اش برسد، ترافیک خراب است و همه را هم ناراحت کرده. ما باید مسئله ترافیک را حل کنیم.
اتفاقا یکی از سروران عزیز و عالی‌قدر که آنجا تشریف داشتند ایشان هم مثل ما زبان‌شان باز شد و گفتند که عرض کردم اگر اتوبوس را مجانی کنیم ترافیک بدتر میشود. من اولین کسی بودم که در سال ۱۳۲۷ در کانون مهندسین درباره مسئله ترافیک شهر سخنرانی کردم که در مجله صنعت چاپ شد و طرح دادم که چه باید کرد و راه اساسی‌اش چیست آن هم در موقعی که ترافیک اصلا به اندازه سنگینی حالا نبود. بعد از خروج از زندان در سال ۱۳۴۶ رئیس دولت سازمان برنامه که از پروژه قبلی من خوشش آمده بود گفت این پروژه را دوباره بیاور و تجدید نظر کن تا آن را عمل کنیم. دومرتبه نشستند روی پروژه که پروژه هم وسیع بود و راحت، اما در آن زمان البته هر چیزی را می‌بایست شاه می‌پسندید و دستور میداد البته من نمی‌خواستم این پروژه به اسم من دربیاد و با اسم من عمل شود حالا یا آن آقا جرأت نکرد، ترسید، چون به هر حال اسم من می‌آمد و این مسئله را به شرف عرض برساند یا به شرف عرض رساند و ایشان روی لجاجت و کینه و یا شاید روی مشارکتی که با کمپانی‌های خارجی که پروژه‌های دیگر داشتند داشت، این را نپذیرفت. سال بعد که در شهر پشت ترافیک گیر می‌کردیم که البته از حالا خیلی کمتر بود یک طرح صد درصد انقلابی داشتم به مهندسی که از خودم جوان‌تر بود گفتم که او گفت صداشو درنیار که دوباره به زندانت می‌اندازند، چراکه این طرح مخالف آن‌هاست، چون آنها می‌خواهند به دنیا بگویند که آقا وسایل تجمل و تفریح و ماشین ساختیم که مردم راحت باشند، حالا تو می‌خوای یک طرحی بدی که مردم از ماشیناشون استفاده نکنند، دومرتبه اتوبوس سوار شوند.
خلاصه به نصیحت این مهندس جوان گوش کردیم و صدای این طرح را درنیاوردیم.
اتوبوس به جای ماشین شخصی
آن شب خدمت آقا این طرح را عرض کردم که خیلی ساده است در ساعاتی از روز مثلا ۸ صبح تا ۷ شب در محدوده‌ای از شهر تهران مثلا از خیابان شوش تا خیابان تخت‌جمشید [طالقانی کنونی]یا تخت‌طاووس عبور و مرور تمام ماشین‌های شخصی را که یک نفر پشت رل می‌نشیند و ده متر مربع را اشغال میکند قدغن شود. تمام شهر مخصوص و منحصر به اتوبوسی شود که با ۱۵ متر مربع اشغال جا ۷۰ نفر را می‌برد و یا صد نفر را می‌برد و بعد تاکسی‌ها، به این ترتیب با همین اتوبوس‌هایی که داریم پانصد تا هم از ارتش بگیریم و تعدادی هم سفارش بدهیم همه مردم به موقع به جاشون و به خانه‌شون می‌رسند.
حالا بیاییم این پروژه را پیاده کنیم چه مزاحمت‌ها و چه مخالفت‌هایی به همراه خواهد داشت. خوب ما کار انقلابی می‌خواهیم بکنیم و شهرداری دنبال این طرح است، اما آسان نیست. مضافا به اینکه برای پیاده کردن چنین طرحی که خیلی ساده به نظر می‌آید، باید اینقدر پارکینگ در نقاط مختلف شهر ساخته شود، هزار پیش‌بینی باید بشود و کار آسانی نیست.
✅ @karkhone
آموزش رسمیِ بیخود
|توماس سوول
سرمایه انسانی مهم است نه فقط برای اینکه به یک کشور کمک میکند تا زیانِ سرمایه فیزیکی بعد از جنگ را جبران کند؛ بلکه یک عامل اساسی در پیشرفت اقتصادی در زمان صلح است. اما در عده‌ای این تمایل وجود دارد تا سرمایه انسانی را با آموزش رسمی یکی کند. بدون شک آموزش و سوادآموزی یکی از متغیرهای سرمایه انسانی است. با این وجود عموماً تعداد سالهای تحصیل به عنوان نماینده تقریبی از سرمایه انسانی بکار برده میشود اما بیشتر سرمایه انسانی، بیرون از نهادهای رسمیِ آموزشی حاصل میشود. بعضی از آموزشهای رسمی، سرمایه انسانی را به مقدار ناچیز یا حتی هیچ ارتقا می‌دهند و این هنگامی است که مهارت‌های کمی(اگر خلق کنند) که پرتقاضا باشند خلق می‌کنند. حتی می‌توان گفت بعضی آموزشهای رسمی، سرمایه انسانی منفی تولید می‌کنند که به صورت نگرشها، انتظارات و ترس‌هایی بروز میکند که بر روی اقتصاد تاثیر منفی دارند. بر اساس محتوای درونی آموزشها ممکن است آنها موجب دوری‌گزینی ایدئولوژیک از کارکردن در محیط کار خصوصی شوند یا اینکه کاری را که به نظر بامعنا نباشد رد کنند یعنی کاری که به طور خودجوش خوشایند و تکامل دهنده است.
انقلاب صنعتی در ابتدا و اصولاً توسط افرادی که دارای تحصیلات رسمی بودند ایجاد نشد. در واقع انقلاب صنعتی محصول کار افرادی با مهارت های شغلی عملی و تجربی بوده است تا اینکه آنها دانشمند باشند یا بطور نظامند به مطالعه مهندسی اشتغال داشته باشند. انقلاب صنعتی قبل از مطالعه رسمی علم و مهندسی در حال وقوع بود. حتی در زمانهای بعد از آن نیز، پیشروهای صنعتی نظیر توماس ادیسون و هنری فورد، از دانش رسمی اندکی برخوردار بودند. برادران رایت از دبیرستان اخراج شده بودند و در عصر الکترونیک، بیل گیتس و مایکل دل، اخراجی‌های دانشگاه بودند. کوتاه اینکه سرمایه انسانی، هرگز مترادف آموزش رسمی نیست. همانطور که سرمایه انسانی، شکل های گوناگون غیر از آموزش رسمی را به خود می‌گیرد، به همین سیاق، می تواند آموزش رسمی گسترده وجود داشته باشد بدون اینکه سرمایه انسانی گسترش یابد. روسیه در قرن ۲۱، جامعه‌ای است که به داشتن "آموزش عالی زیاد و سرمایه انسانی کم" معروف شده است. از آثار مستقیم اقتصادی این پدیده این است که روسیه با وجود داشتن ۶درصد جمعیت دانش آموخته عالی در جهان، تنها دارای کمتر از یک پنجم از یک درصد اختراع (پتنت) های جدید جهانی و درخواست ثبت اختراع است. در سالهای بین ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۸، آلمان به تنهایی شصت برابر روسیه اختراع تولید کرد. ژاپن دویست برابر و آمریکا تقریباً ۵۰۰ برابر روسیه. حتی دولت-شهر کوچک سنگاپور از روسیه بیشتر اختراع به ثبت رسانده است.
منبع: کتاب ثروت، فقر و سیاست
ترجمه: کمیل دهقانی
✅ @karkhone
|توماس سوول
سرمایه انسانی مهم است نه فقط برای اینکه به یک کشور کمک میکند تا زیانِ سرمایه فیزیکی بعد از جنگ را جبران کند؛ بلکه یک عامل اساسی در پیشرفت اقتصادی در زمان صلح است. اما در عده‌ای این تمایل وجود دارد تا سرمایه انسانی را با آموزش رسمی یکی کند. بدون شک آموزش و سوادآموزی یکی از متغیرهای سرمایه انسانی است. با این وجود عموماً تعداد سالهای تحصیل به عنوان نماینده تقریبی از سرمایه انسانی بکار برده میشود اما بیشتر سرمایه انسانی، بیرون از نهادهای رسمیِ آموزشی حاصل میشود. بعضی از آموزشهای رسمی، سرمایه انسانی را به مقدار ناچیز یا حتی هیچ ارتقا می‌دهند و این هنگامی است که مهارت‌های کمی(اگر خلق کنند) که پرتقاضا باشند خلق می‌کنند. حتی می‌توان گفت بعضی آموزشهای رسمی، سرمایه انسانی منفی تولید می‌کنند که به صورت نگرشها، انتظارات و ترس‌هایی بروز میکند که بر روی اقتصاد تاثیر منفی دارند. بر اساس محتوای درونی آموزشها ممکن است آنها موجب دوری‌گزینی ایدئولوژیک از کارکردن در محیط کار خصوصی شوند یا اینکه کاری را که به نظر بامعنا نباشد رد کنند یعنی کاری که به طور خودجوش خوشایند و تکامل دهنده است.
انقلاب صنعتی در ابتدا و اصولاً توسط افرادی که دارای تحصیلات رسمی بودند ایجاد نشد. در واقع انقلاب صنعتی محصول کار افرادی با مهارت های شغلی عملی و تجربی بوده است تا اینکه آنها دانشمند باشند یا بطور نظامند به مطالعه مهندسی اشتغال داشته باشند. انقلاب صنعتی قبل از مطالعه رسمی علم و مهندسی در حال وقوع بود. حتی در زمانهای بعد از آن نیز، پیشروهای صنعتی نظیر توماس ادیسون و هنری فورد، از دانش رسمی اندکی برخوردار بودند. برادران رایت از دبیرستان اخراج شده بودند و در عصر الکترونیک، بیل گیتس و مایکل دل، اخراجی‌های دانشگاه بودند. کوتاه اینکه سرمایه انسانی، هرگز مترادف آموزش رسمی نیست. همانطور که سرمایه انسانی، شکل های گوناگون غیر از آموزش رسمی را به خود می‌گیرد، به همین سیاق، می تواند آموزش رسمی گسترده وجود داشته باشد بدون اینکه سرمایه انسانی گسترش یابد. روسیه در قرن ۲۱، جامعه‌ای است که به داشتن "آموزش عالی زیاد و سرمایه انسانی کم" معروف شده است. از آثار مستقیم اقتصادی این پدیده این است که روسیه با وجود داشتن ۶درصد جمعیت دانش آموخته عالی در جهان، تنها دارای کمتر از یک پنجم از یک درصد اختراع (پتنت) های جدید جهانی و درخواست ثبت اختراع است. در سالهای بین ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۸، آلمان به تنهایی شصت برابر روسیه اختراع تولید کرد. ژاپن دویست برابر و آمریکا تقریباً ۵۰۰ برابر روسیه. حتی دولت-شهر کوچک سنگاپور از روسیه بیشتر اختراع به ثبت رسانده است.
منبع: کتاب ثروت، فقر و سیاست
ترجمه: کمیل دهقانی
✅ @karkhone
بازتوزیع معکوس ثروت
یک مطالعه‌ی جدید از مارتین لتو (دانشگاه برکلی) معتقده که رشد بازار سهام آمریکا در سالهای ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۷ نه محصول رشد اقتصادی، که برآیند انتقال ثروت از نیروی کار به صاحبان سهام هست. در مقابل، طی سالهای ۱۹۵۲ تا ۱۹۸۸، رشد بازار سهام تا حد زیادی نتیجه‌ی رشد اقتصاد آمریکا بوده.
از ۱۹۸۹ به بعد، ارزش بازار سهام شرکتهای غیرمالی به طور میانگین ۸.۴ درصد رشد سالانه داشته، در حالی که ارزش تولیدات اقتصادی شرکتها تنها ۲.۵ درصد رشد می‌کرده. در مقابل، طیّ سالهای ۱۹۵۹ تا ۱۹۸۸، ارزش تولیدات اقتصادی شرکتها با سرعتی بیش از ارزش سهامشون بالا می‌رفته. در واقع، رشد چشمگیر بازار سهام در سه دهه‌ی اخیر دیگه عملکرد بخش حقیقی (تولیدی) اقتصاد رو منعکس نمیکنه.
✅ @karkhone
یک مطالعه‌ی جدید از مارتین لتو (دانشگاه برکلی) معتقده که رشد بازار سهام آمریکا در سالهای ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۷ نه محصول رشد اقتصادی، که برآیند انتقال ثروت از نیروی کار به صاحبان سهام هست. در مقابل، طی سالهای ۱۹۵۲ تا ۱۹۸۸، رشد بازار سهام تا حد زیادی نتیجه‌ی رشد اقتصاد آمریکا بوده.
از ۱۹۸۹ به بعد، ارزش بازار سهام شرکتهای غیرمالی به طور میانگین ۸.۴ درصد رشد سالانه داشته، در حالی که ارزش تولیدات اقتصادی شرکتها تنها ۲.۵ درصد رشد می‌کرده. در مقابل، طیّ سالهای ۱۹۵۹ تا ۱۹۸۸، ارزش تولیدات اقتصادی شرکتها با سرعتی بیش از ارزش سهامشون بالا می‌رفته. در واقع، رشد چشمگیر بازار سهام در سه دهه‌ی اخیر دیگه عملکرد بخش حقیقی (تولیدی) اقتصاد رو منعکس نمیکنه.
✅ @karkhone
NBER
How the Wealth Was Won: Factors Shares as Market Fundamentals
Founded in 1920, the NBER is a private, non-profit, non-partisan organization dedicated to conducting economic research and to disseminating research findings among academics, public policy makers, and business professionals.
شهر اصفهان، اخلاق، آداب، رسوم، و استعداد ایرانیان
| ژان اوتر
ژان اوتر (۱۷۰۷-۱۷۴۹) نقّاش و مترجم فرانسوی بود که در عصر نادرشاه افشار به سفارت از سوی لویی پانزدهم راهی ایران شد. او ۹ سال در ایران به سر برد و از نقاط گوناگون آن بازدید کرد. سفرنامه‌ی او دربردارنده‌ی نکات مهمّی از اوضاع ایران، احوال شاه ایران و اخلاق و آداب مردمان آن است. در زیر بخشی از سفرنامه‌ی اوتر را می‌خوانیم:
چه در اسپاهان (اصفهان) و چه در جلفا که شهر کوچک ارمنی‌نشین کنار آن است، باغچه‌ها و باغ‌های بیشماری دیده میشود و تمام سبزیجات سال که در اروپا یافت میشود، از آنجاها به دست می‌آورند. گونه‌ای هلو در این شهر یافت میشود که بسیار درشت‌تر و لطیف‌تر و شیرین‌تر از جاهای دیگرست و نیز گونه‌های خربزه‌ی آن در زمانهای متفاوت به دست می‌آیند که هرگاه یکی تمام شود، دیگری به بازار می‌آید به‌طوری‌که در تمام سال می‌توان به این میوه دست یافت. آخرین گونه‌ی آن وقتی رسیده و خوب خواهد شد که مدّتی در زمستان، در سقف خانه‌ها و انبارهای خشک و خنک آويزان نگهداشته شود. در اصفهان، برنج، گندم، جو، ذرّت، فراوان و ارزان است. در اینجا جو سیاه و یولاف هم می‌کارند.
در اصفهان پرندگان خوب و خوراکی فراوان است. در این شهر مرغان تخم‌گذار خیلی درشت‌تر و فربه‌تر از آنچه دیده بودم، پرورش می‌یابد. این مرغان گوشتشان سیاه‌رنگ است. در ایران شکار همگانی‌ست و متأسفانه مردم، در ازبین‌بردن پرندگان مفید، غمی به خود راه نمی‌دهند... در بخش‌های اطراف این شهر قرقاول دیده نمیشود، اما کبک فراوان است و گونه‌ای از آن بسیار درشت بوده و پرهای زیبایی دارد که در اروپا دیده نمیشود. کوهستان‌ها پر از گوزن شاخ‌پهن است. شیر یافت نمیشود، پلنگ فراوان است.
دکّان‌ها و دکّه‌های بازرگانان و صنعتگران اسپاهان، در بازار است. بازارها همان کوچه‌های سرپوشیده و تاقداری است که هر گنبد آن دریچه‌ای دارد که از آن نور به درون بازار می‌تابد. علاوه بر پارچه‌های ساده و زربفت و نخ نقره‌ای، گلابتون، سنگ‌های گرانبها، فیروزه، الماس، لعل، یاقوت زبرجد، زمرّد و غیره که بسیاری را هم از خارج می‌آورند در معرض فروش قرار می‌دهند.
انگلیسی‌ها و هلندی‌ها تجارتخانه دارند و برای ایران قماش و پارچه‌ی هندی، چینی، ادویّه، داروهای هندی و کالاهای دیگر وارد می‌کنند، این تجّار خارجی در گذشته بهره‌های بزرگی از فروش کالاها می‌بردند ولی اکنون به سبب فقر و بدبختی، که در اثر تهاجم به ایران روی داده، مانند گذشته نیست و مردم به‌زحمت خوراک روزانه‌ی خود را به دست می‌آورند.
در محلّه‌های اسپاهان، میدان‌های فروش اسب، غلّات و میوه‌جات درست کرده‌اند. میدان شاه بسیار زیبا و منظّم و بزرگ است و در هیچ کشوری در دنیا مانند آن را ندیده‌ام. عالی‌قاپو -کاخ شاهان- را در یک سمت آن با آجر ساخته‌اند، بسیار زیبا و بلند و با گنجایش است، چون از مدّت‌ها پیش کسی در آن سکونت نداشته، رو به خرابی رفته است. هیچ‌چیز و هیچ‌جا را زیباتر از تالار پذیرایی شاهان ندیدم. این تالار، هم‌کف ساختمان و خیلی بزرگ است. چند قطعه فرش زیبا و گلیم و چند پیکره‌ی نقّاشی‌شده که مطلوب ذوق و سلیقه‌ی اروپاییان است در آن باقی مانده که مراسم پذیرایی از فرستادگان کشورها را نشان می‌دهد. تا آنجاکه توانستم داوری کنم این نقّاشی‌ها یا کار هنرمندان اروپایی است و یا به پیروی از سبک آنها کشیده شده است. برای رسیدن به تالار بزرگ، از ایران و یا از تالار دیگری که سقف آن وسیله‌ی چهل‌پایه‌ی چوبی که روی آنها نقّاشی شده و آیینه‌کاری آن می‌درخشد، باید گذشت، ایرانیان این‌گونه هنرها را می‌پسندند.
در اسپاهان مساجد، کاروانسراها و حمّام‌های پاک وخوب، فراوان است. در کارخانه‌های مهمّات‌سازی اسلحه‌های خوب می‌سازند. شاهان گذشته، همیشه آرایش خانه‌ی خود را با کتابخانه‌ی سلطنتی که در خزانه‌های شاهی ایجاد میشد، حفظ میکردند. ضرّابخانه پیوسته سکّه می‌زند. چرم‌های اصفهان بسیار عالی است که بیشتر آنها را از پوست خر، به دست می‌آورند، و از آنها کفش می‌سازند.
ایرانیان از نظر فکر و اندیشه بسیار مستعدّند. به علوم و هنر، به‌طور کلّی تمام آنچه که توجّه آنها را جلب کند به‌آسانی دست می‌یابند. مردمی با تربیّت و مجلس‌آرا و دوست‌یاب و معاشرتی هستند، با بیگانگان مؤدّبانه رفتار می‌کنند. غذاهای دلپذیر می‌پزند. بسیار خوش‌خوراکند. نوشیدنی‌های گوارا، و تجمّل را دوست دارند و در این باره هیچ کشوری به پای آنها نمی‌رسد. دانش همگانی و به‌اصطلاح معلومات عمومی آنها در سطح بالاست و به‌زحمت می‌توان آنها را گول زد. به همین جهت دیده میشود یهودیان ترکیه خیلی ثروتمند هستند و کلیمی‌های ایران مسکین‌اند.
✅ @karkhone
| ژان اوتر
ژان اوتر (۱۷۰۷-۱۷۴۹) نقّاش و مترجم فرانسوی بود که در عصر نادرشاه افشار به سفارت از سوی لویی پانزدهم راهی ایران شد. او ۹ سال در ایران به سر برد و از نقاط گوناگون آن بازدید کرد. سفرنامه‌ی او دربردارنده‌ی نکات مهمّی از اوضاع ایران، احوال شاه ایران و اخلاق و آداب مردمان آن است. در زیر بخشی از سفرنامه‌ی اوتر را می‌خوانیم:
چه در اسپاهان (اصفهان) و چه در جلفا که شهر کوچک ارمنی‌نشین کنار آن است، باغچه‌ها و باغ‌های بیشماری دیده میشود و تمام سبزیجات سال که در اروپا یافت میشود، از آنجاها به دست می‌آورند. گونه‌ای هلو در این شهر یافت میشود که بسیار درشت‌تر و لطیف‌تر و شیرین‌تر از جاهای دیگرست و نیز گونه‌های خربزه‌ی آن در زمانهای متفاوت به دست می‌آیند که هرگاه یکی تمام شود، دیگری به بازار می‌آید به‌طوری‌که در تمام سال می‌توان به این میوه دست یافت. آخرین گونه‌ی آن وقتی رسیده و خوب خواهد شد که مدّتی در زمستان، در سقف خانه‌ها و انبارهای خشک و خنک آويزان نگهداشته شود. در اصفهان، برنج، گندم، جو، ذرّت، فراوان و ارزان است. در اینجا جو سیاه و یولاف هم می‌کارند.
در اصفهان پرندگان خوب و خوراکی فراوان است. در این شهر مرغان تخم‌گذار خیلی درشت‌تر و فربه‌تر از آنچه دیده بودم، پرورش می‌یابد. این مرغان گوشتشان سیاه‌رنگ است. در ایران شکار همگانی‌ست و متأسفانه مردم، در ازبین‌بردن پرندگان مفید، غمی به خود راه نمی‌دهند... در بخش‌های اطراف این شهر قرقاول دیده نمیشود، اما کبک فراوان است و گونه‌ای از آن بسیار درشت بوده و پرهای زیبایی دارد که در اروپا دیده نمیشود. کوهستان‌ها پر از گوزن شاخ‌پهن است. شیر یافت نمیشود، پلنگ فراوان است.
دکّان‌ها و دکّه‌های بازرگانان و صنعتگران اسپاهان، در بازار است. بازارها همان کوچه‌های سرپوشیده و تاقداری است که هر گنبد آن دریچه‌ای دارد که از آن نور به درون بازار می‌تابد. علاوه بر پارچه‌های ساده و زربفت و نخ نقره‌ای، گلابتون، سنگ‌های گرانبها، فیروزه، الماس، لعل، یاقوت زبرجد، زمرّد و غیره که بسیاری را هم از خارج می‌آورند در معرض فروش قرار می‌دهند.
انگلیسی‌ها و هلندی‌ها تجارتخانه دارند و برای ایران قماش و پارچه‌ی هندی، چینی، ادویّه، داروهای هندی و کالاهای دیگر وارد می‌کنند، این تجّار خارجی در گذشته بهره‌های بزرگی از فروش کالاها می‌بردند ولی اکنون به سبب فقر و بدبختی، که در اثر تهاجم به ایران روی داده، مانند گذشته نیست و مردم به‌زحمت خوراک روزانه‌ی خود را به دست می‌آورند.
در محلّه‌های اسپاهان، میدان‌های فروش اسب، غلّات و میوه‌جات درست کرده‌اند. میدان شاه بسیار زیبا و منظّم و بزرگ است و در هیچ کشوری در دنیا مانند آن را ندیده‌ام. عالی‌قاپو -کاخ شاهان- را در یک سمت آن با آجر ساخته‌اند، بسیار زیبا و بلند و با گنجایش است، چون از مدّت‌ها پیش کسی در آن سکونت نداشته، رو به خرابی رفته است. هیچ‌چیز و هیچ‌جا را زیباتر از تالار پذیرایی شاهان ندیدم. این تالار، هم‌کف ساختمان و خیلی بزرگ است. چند قطعه فرش زیبا و گلیم و چند پیکره‌ی نقّاشی‌شده که مطلوب ذوق و سلیقه‌ی اروپاییان است در آن باقی مانده که مراسم پذیرایی از فرستادگان کشورها را نشان می‌دهد. تا آنجاکه توانستم داوری کنم این نقّاشی‌ها یا کار هنرمندان اروپایی است و یا به پیروی از سبک آنها کشیده شده است. برای رسیدن به تالار بزرگ، از ایران و یا از تالار دیگری که سقف آن وسیله‌ی چهل‌پایه‌ی چوبی که روی آنها نقّاشی شده و آیینه‌کاری آن می‌درخشد، باید گذشت، ایرانیان این‌گونه هنرها را می‌پسندند.
در اسپاهان مساجد، کاروانسراها و حمّام‌های پاک وخوب، فراوان است. در کارخانه‌های مهمّات‌سازی اسلحه‌های خوب می‌سازند. شاهان گذشته، همیشه آرایش خانه‌ی خود را با کتابخانه‌ی سلطنتی که در خزانه‌های شاهی ایجاد میشد، حفظ میکردند. ضرّابخانه پیوسته سکّه می‌زند. چرم‌های اصفهان بسیار عالی است که بیشتر آنها را از پوست خر، به دست می‌آورند، و از آنها کفش می‌سازند.
ایرانیان از نظر فکر و اندیشه بسیار مستعدّند. به علوم و هنر، به‌طور کلّی تمام آنچه که توجّه آنها را جلب کند به‌آسانی دست می‌یابند. مردمی با تربیّت و مجلس‌آرا و دوست‌یاب و معاشرتی هستند، با بیگانگان مؤدّبانه رفتار می‌کنند. غذاهای دلپذیر می‌پزند. بسیار خوش‌خوراکند. نوشیدنی‌های گوارا، و تجمّل را دوست دارند و در این باره هیچ کشوری به پای آنها نمی‌رسد. دانش همگانی و به‌اصطلاح معلومات عمومی آنها در سطح بالاست و به‌زحمت می‌توان آنها را گول زد. به همین جهت دیده میشود یهودیان ترکیه خیلی ثروتمند هستند و کلیمی‌های ایران مسکین‌اند.
✅ @karkhone
زخم کهنه
| پرویز گیلانی
وقتی انقلاب اسلامی به پیروزی رسید، انقلابیون دو ماموریت مهم برای خود تعریف کردند؛ یکی اینکه کام جامعه را از «عدالت» شیرین کنند و دیگر اینکه «ربا» را از بانکداری کشور برچینند.
خروجی ماموریت اول، ملی شدن صنایع و مصادره اموال سرمایه‌داران و دولتی شدن تولید و تجارت بود و از دل ماموریت دوم، ملی شدن بانک‌ها بیرون آمد.
در سالهای منتهی به انقلاب 57، نیروهای انقلابی معتقد بودند نظام بانکداری در دوره پهلوی ناعادلانه اداره میشود و در اختیار طبقه خاص قرار دارد. وقتی انقلاب شد تدوین سازوکارهای مبتنی بر اقتصاد اسلامی در اوج توجه مردم و روحانیت قرار داشت. از آنجا که نسبت به نظام بانکی اعتراض‌ها فراوان بود، انقلابیون و روحانیون فکر کردند اصلاح ساختارهای اسلامی بهتر است از نظام بانکی آغاز شود.
به همین دلیل وقتی آرمان‌های انقلابی تبدیل به مصوبه ملی شدن بانک‌ها شد، خیلی‌ها امیدوار شدند که بهره و ربا از بانک‌ها رخت بربندد و قواعد قرض‌الحسنه و هبه برقرار شود.
ابوالحسن بنی‌صدر که خود را یکی از تئوریسین‌های اقتصاد اسلامی می‌دانست، وقتی مبحث اقتصاد توحیدی را مطرح کرد به‌صراحت گفت: «بانک‌های ما به خاطر تماس‌هایی که با بانک‌های جهانی دارند، پیاده‌کننده نظرات بانک‌های استعماری غرب هستند و بهترین شکل این است که طرف آنچه را که به دست می‌آورد، بگذارد در یک مکانی تا در اختیار جمع قرار گیرد و خودش به‌اندازه نیازی که دارد، از آن برداشت کند.»
این دیدگاه‌ها که میان مردم و روحانیون و سیاستمداران زیاد خریدار داشت در نهایت منجر به تدوین قانون عملیات بانکداری بدون ربا در شهریور سال 1362 شد.
به این ترتیب انقلابی اقتصادی در انقلاب ایران به وقوع پیوست و نظام بانکی جدیدی خلق کرد که نظیر آن در هیچ کشوری پیاده نشده بود.
قانون عملیات بانکداری بدون ربا به شرحی که در صفحات پیش‌رو می‌خوانید مسیری استاندارد را طی نکرد و هیچ وقت تبدیل به قانون کارآمدی نشد اما باز هم گلی به جمال نمایندگان مجلس اول که مطابق اعتقادات خود همت کردند و قانون مورد نظر خود را به تصویب رساندند. آنها اگرچه تجربه و تخصص کافی نداشتند اما آنقدر آینده‌نگر بودند که تصویب کردند؛ قانون پنج سال به صورت آزمایشی اجرا شود و پس از آن مجدداً مورد بازنگری قرار گیرد.
اکنون 38 سال از شهریور 1362 می‌گذرد و در حالی که بانکداری امروز ایران نه اسلامی است و نه متعارف، هیچکس به فکر بازسازی این ساختار کهنه نیست. چرا قانونی که قرار بود پنج سال به صورت آزمایشی اجرا شود، 38 سال است که بازنگری نمیشود؟
✅ @karkhone
| پرویز گیلانی
وقتی انقلاب اسلامی به پیروزی رسید، انقلابیون دو ماموریت مهم برای خود تعریف کردند؛ یکی اینکه کام جامعه را از «عدالت» شیرین کنند و دیگر اینکه «ربا» را از بانکداری کشور برچینند.
خروجی ماموریت اول، ملی شدن صنایع و مصادره اموال سرمایه‌داران و دولتی شدن تولید و تجارت بود و از دل ماموریت دوم، ملی شدن بانک‌ها بیرون آمد.
در سالهای منتهی به انقلاب 57، نیروهای انقلابی معتقد بودند نظام بانکداری در دوره پهلوی ناعادلانه اداره میشود و در اختیار طبقه خاص قرار دارد. وقتی انقلاب شد تدوین سازوکارهای مبتنی بر اقتصاد اسلامی در اوج توجه مردم و روحانیت قرار داشت. از آنجا که نسبت به نظام بانکی اعتراض‌ها فراوان بود، انقلابیون و روحانیون فکر کردند اصلاح ساختارهای اسلامی بهتر است از نظام بانکی آغاز شود.
به همین دلیل وقتی آرمان‌های انقلابی تبدیل به مصوبه ملی شدن بانک‌ها شد، خیلی‌ها امیدوار شدند که بهره و ربا از بانک‌ها رخت بربندد و قواعد قرض‌الحسنه و هبه برقرار شود.
ابوالحسن بنی‌صدر که خود را یکی از تئوریسین‌های اقتصاد اسلامی می‌دانست، وقتی مبحث اقتصاد توحیدی را مطرح کرد به‌صراحت گفت: «بانک‌های ما به خاطر تماس‌هایی که با بانک‌های جهانی دارند، پیاده‌کننده نظرات بانک‌های استعماری غرب هستند و بهترین شکل این است که طرف آنچه را که به دست می‌آورد، بگذارد در یک مکانی تا در اختیار جمع قرار گیرد و خودش به‌اندازه نیازی که دارد، از آن برداشت کند.»
این دیدگاه‌ها که میان مردم و روحانیون و سیاستمداران زیاد خریدار داشت در نهایت منجر به تدوین قانون عملیات بانکداری بدون ربا در شهریور سال 1362 شد.
به این ترتیب انقلابی اقتصادی در انقلاب ایران به وقوع پیوست و نظام بانکی جدیدی خلق کرد که نظیر آن در هیچ کشوری پیاده نشده بود.
قانون عملیات بانکداری بدون ربا به شرحی که در صفحات پیش‌رو می‌خوانید مسیری استاندارد را طی نکرد و هیچ وقت تبدیل به قانون کارآمدی نشد اما باز هم گلی به جمال نمایندگان مجلس اول که مطابق اعتقادات خود همت کردند و قانون مورد نظر خود را به تصویب رساندند. آنها اگرچه تجربه و تخصص کافی نداشتند اما آنقدر آینده‌نگر بودند که تصویب کردند؛ قانون پنج سال به صورت آزمایشی اجرا شود و پس از آن مجدداً مورد بازنگری قرار گیرد.
اکنون 38 سال از شهریور 1362 می‌گذرد و در حالی که بانکداری امروز ایران نه اسلامی است و نه متعارف، هیچکس به فکر بازسازی این ساختار کهنه نیست. چرا قانونی که قرار بود پنج سال به صورت آزمایشی اجرا شود، 38 سال است که بازنگری نمیشود؟
✅ @karkhone
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
شرکت Evergrande، غول بزرگ ساختمان و املاک چین، یکی از مهمترین و مبناییترین شرکتهای اقتصادی این کشور است که حالا معمّای بزرگ اقتصاد و فایننس دنیا شده است. اینش رکت که 200 هزار کارمند دارد و مدّعی ایجاد 3 و نیم میلیون شغل غیرمستقیم... در سال!است... حالا 300…
بلومبرگ: دولت چین به بانک‌ها اعلام کرد که اورگرند، شرکت املاک و مستغلات چینی، سود ماه سپتامبر را پرداخت نخواهد کرد. موعد پرداخت این سود 20 سپتامبر بوده است. ادامه مشکلات به وجود آمده در مورد شرکت اورگرند میتونه به فاجعه تبدیل بشه. ریسک سرایت مشکلات این شرکت به دیگر بخش‌ها هر روز بیشتر و بیشتر میشه و نگرانی زیادی وجو داره که این شرکت نتونه بدهی های خودشو پرداخت کنه.
دخالت دولت چین شاید بتونه این مشکل رو در کوتاه مدت حل کنه اما در اینده مشکل به شکل بزرگتری خودش رو نشون خواهد داد. دولت ها نباید برنده و بازنده تجارت رو مشخص کنن. مشکل فعلی این شرکت هم ناشی از دخالت گسترده دولت چین در اقتصاد هست.
(شرکت Evergrande یک میلیون و هفتصدهزار واحد آپارتمانی نیمه تمام رو دستش مونده. شرکتی که روی کوهی از پول نشسته (یا نشسته بود) نمیتونه یک میلیون و هفتصدهزار واحد رو تموم کنه. سخن دولتی ها فارغ از این و آن که برامون قابل درکه ولی رسانه‌ای که توجیه میکنه (دنیای اقتصاد) و شرکتی که به این دعوت لبیک میگه (ذوب‌آهن اصفهان) اینا رو باید ساقیشون رو یافت.)
✅ @karkhone
دخالت دولت چین شاید بتونه این مشکل رو در کوتاه مدت حل کنه اما در اینده مشکل به شکل بزرگتری خودش رو نشون خواهد داد. دولت ها نباید برنده و بازنده تجارت رو مشخص کنن. مشکل فعلی این شرکت هم ناشی از دخالت گسترده دولت چین در اقتصاد هست.
(شرکت Evergrande یک میلیون و هفتصدهزار واحد آپارتمانی نیمه تمام رو دستش مونده. شرکتی که روی کوهی از پول نشسته (یا نشسته بود) نمیتونه یک میلیون و هفتصدهزار واحد رو تموم کنه. سخن دولتی ها فارغ از این و آن که برامون قابل درکه ولی رسانه‌ای که توجیه میکنه (دنیای اقتصاد) و شرکتی که به این دعوت لبیک میگه (ذوب‌آهن اصفهان) اینا رو باید ساقیشون رو یافت.)
✅ @karkhone
Bloomberg.com
China’s Nightmare Evergrande Scenario Is an Uncontrolled Crash
Protests intensify at China Evergrande Group offices across the country as the developer falls further behind on promises to more than 70,000 investors. Construction of unfinished properties with enough floor space to cover three-fourths of Manhattan grinds…
بازیِ خونین
معادله‌های عجیب در طولانی‌شدن جنگ ایران و عراق
پروفسور برنارد رایش در مقاله‌ی اسراییل و جنگ ایران و عراق می‌نویسد: «بهره‌ی اصلیِ اسراییل از جنگ ایران و عراق آن بود که این دو قدرت منطقه‌ای که هر دو دشمن اسراییل محسوب می‌شدند، علیه یکدیگر وارد جنگ شدند و فرصت استراحتی برای اسراییل فراهم شد.» او معتقد است اسراییل به دنبال «حفظ موازنه‌ی قوا برای طولانی‌کردن جنگ و جلوگیری از پیروزی یکی از دو طرف بود.» در تحلیل رایش، جنگ علاوه بر درگیر نگه داشتن این دو کشور، جهان عرب را به دو قطب تبدیل کرده بود؛ یک قطب، سوریه، لیبی و یمن جنوبی و قطب دیگر اردن، مصر و کشورهای حاشیه‌ی خلیج‌فارس و «دودستگی جهان عرب، مانع تشکیل جبهه‌ی متحدی علیه اسراییل شد» (درس‌هایی از راهبرد، حقوق، دیپلماسی در جنگ ایران و عراق، ص147 و 148)
گویا سیاست آمریکا هم ادامه‌ی جنگ خونین ایران و عراق بود؛ تا وقتی که برنده‌ای نداشته باشد. الکواری نماینده‌ی وقتِ قطر در سازمان ملل، درباره‌ی موضع آمریکا و شوروی در جنگ می‌نویسد: «در واقع این دو ابرقدرت، به رغم تاکیدهایی که بر خلاف آن داشتند، از تداوم جنگ و طولانی شدن آن، مادام که هیچ‌یک از طرفین نتواند بر دیگری غلبه داشته باشد، احساس رضایت میکردند.» (عملکرد شورای امنیت در جنگ ایران و عراق، ص 201)
در سالهای جنگ تا وقتی که ایران و عراق کشورهای هم را ویران میکردند، قدرت‌های جهانی با وجود اظهار نگرانی از ادامه جنگ، تلاشی عملی و جدی برای پایان دادن به آن نکردند. آنها سال هفتم تصمیم گرفتند جنگ را پایان دهند.
تحلیلگران ایرانی موفقیت نسبی کربلای 5(زمستان 65) را در تصمیم ابرقدرتها برای پایان دادن به جنگ موثر می‌دانند اما اغلب تحلیلگرانِ غیرایرانی ناامن شدن خلیج فارس در جنگ دریایی و افشای ماجرای مک فارلین را مهمترین دلیل تصمیم آمریکا برای پایان دادن به جنگ می‌دانند.
افشای پر سر و صدای ماجرای مک‌فارلین در آبان 65، که در جهان به ماجرای کمک آمریکا و اسراییل به ایران معروف شد، کار را برای بازی دوگانه‌ی آمریکایی‌ها سخت کرد و آمریکا تحت فشار شدیدی قرار گرفت و به تعبیر کدی و گازیوروسکی آمریکایی‌ها به این جمع‌بندی رسیدند که: «باید به‌گونه‌ای مستقیم برای پایان دادن به جنگ طولانی ایران و عراق مداخله نمایند.» (نظام دوقطبی و جنگ ایران و عراق، ص414)
تیر66 قطعنامهی 598 برای پایان دادن به جنگ تصویب شد. واکنش ایران به قطعنامه منفی بود اما برای اولین‌بار تمام 5 عضو دائم شورای امنیت برای پایان دادن به جنگ تفاهم کرده بودند. به روایت دبیرکل سازمان ملل در جلسه‌ای که مهر66 او با 5 عضو دایم شورای امنیت برگزار کرد؛ شولتز وزیرخارجه‌ی آمریکا در جمع‌بندی نظر 5 کشور گفت: «همه‌ی ما پایان جنگ را می‌خواهیم. همه‌ی ما از قطعنامهی 598 حمایت میکنیم» (به سوی صلح، ص255)
دکوییار، دبیرکل سازمان ملل، در خاطراتش درباره‌ی سیاست آمریکا در این مقطع از جنگ می‌نویسد: «نظر قطعی ایالات متحده این بود كه برای پایان جنگ: (1) عراقی‌ها باید به‌خوبی مقاومت كنند تا مانع هر گونه پیروزی ایران شوند. (2) جنگ باید بیش از هر زمانی برای ایرانی‌ها رنج‌آور شود. (3) جریان سلاح به ایران باید از طریق قطعنامهی دیگری در شورای امنیت كاهش یابد و (4) فشار بین‌المللی در ابعاد وسیعی به این كشور وارد شود.»(به سوی صلح، ص267)
بسیاری دریافتند که جنگ ماه‌های پایانی خود را سپری میکند. محمدجواد ظریف از دیپلمات‌های ایران در سازمان ملل به خاطر دارد که حدود دی‌ماه 66: «مایکل اشتاینر من را صدا کرد و گفت که من یک نکته‌ای را به تو بگویم و آن این است که شما الان دست بالا را دارید، ولی امسال سال شکست شما در جنگ است. قبل از اینکه شکست بخورید قطعنامه را بپذیرید. هیچ‌وقت این از ذهنم بیرون نمی‌رود.» (دیپلماسی ایران و قطعنامه 598، ص249) چندماه پس از این گفتگو سخنان نماینده‌ی آلمان در سازمان ملل به واقعیت پیوست و در بهار 67 ایران شکست‌های پی‌در‌پی و سختی را در جبهه‌های جنگ تجربه کرد. فاو، شلمچه، جزایر مجنون را که در عملیات‌های سخت و طولانی‌مدت در چند سال گرفته بود در عملیات‌های سریع دشمن در عرض چند ماه از دست داد و با سخت شدن و زجرآور شدن جنگ، قطعنامهی 598 را پذیرفت.
سودهای سرشار بسیاری از کشورها و شرکتهای بین‌المللیِ فروش سلاح و منافع بسیاری که در حاشیه‌ی جنگ‌ها وجود دارد، تا چه حد در ادامه‌ی جنگ تاثیر داشت؟ مقامات ایرانی به‌ویژه مسئولان وزارت خارجه تا چه حد به انگیزه‌ی اصلی ابرقدرتها و کشورهایی که منافعشان در طولانی شدن جنگ بود پی بردند؟ عجیب آن که در ایران نیز نگاهی مسلط وجود داشت که تلاش دیپلماتیک برای پایان دادن به جنگ را تلاشی خائنانه تفسیر می‌کرد. آیا ممکن است گاه بازی خورده باشیم و با اصرار بر ادامه‌ی جنگ در زمین ابرقدرتها بازی کرده باشیم؟
پیوست
✅ @karkhone
معادله‌های عجیب در طولانی‌شدن جنگ ایران و عراق
پروفسور برنارد رایش در مقاله‌ی اسراییل و جنگ ایران و عراق می‌نویسد: «بهره‌ی اصلیِ اسراییل از جنگ ایران و عراق آن بود که این دو قدرت منطقه‌ای که هر دو دشمن اسراییل محسوب می‌شدند، علیه یکدیگر وارد جنگ شدند و فرصت استراحتی برای اسراییل فراهم شد.» او معتقد است اسراییل به دنبال «حفظ موازنه‌ی قوا برای طولانی‌کردن جنگ و جلوگیری از پیروزی یکی از دو طرف بود.» در تحلیل رایش، جنگ علاوه بر درگیر نگه داشتن این دو کشور، جهان عرب را به دو قطب تبدیل کرده بود؛ یک قطب، سوریه، لیبی و یمن جنوبی و قطب دیگر اردن، مصر و کشورهای حاشیه‌ی خلیج‌فارس و «دودستگی جهان عرب، مانع تشکیل جبهه‌ی متحدی علیه اسراییل شد» (درس‌هایی از راهبرد، حقوق، دیپلماسی در جنگ ایران و عراق، ص147 و 148)
گویا سیاست آمریکا هم ادامه‌ی جنگ خونین ایران و عراق بود؛ تا وقتی که برنده‌ای نداشته باشد. الکواری نماینده‌ی وقتِ قطر در سازمان ملل، درباره‌ی موضع آمریکا و شوروی در جنگ می‌نویسد: «در واقع این دو ابرقدرت، به رغم تاکیدهایی که بر خلاف آن داشتند، از تداوم جنگ و طولانی شدن آن، مادام که هیچ‌یک از طرفین نتواند بر دیگری غلبه داشته باشد، احساس رضایت میکردند.» (عملکرد شورای امنیت در جنگ ایران و عراق، ص 201)
در سالهای جنگ تا وقتی که ایران و عراق کشورهای هم را ویران میکردند، قدرت‌های جهانی با وجود اظهار نگرانی از ادامه جنگ، تلاشی عملی و جدی برای پایان دادن به آن نکردند. آنها سال هفتم تصمیم گرفتند جنگ را پایان دهند.
تحلیلگران ایرانی موفقیت نسبی کربلای 5(زمستان 65) را در تصمیم ابرقدرتها برای پایان دادن به جنگ موثر می‌دانند اما اغلب تحلیلگرانِ غیرایرانی ناامن شدن خلیج فارس در جنگ دریایی و افشای ماجرای مک فارلین را مهمترین دلیل تصمیم آمریکا برای پایان دادن به جنگ می‌دانند.
افشای پر سر و صدای ماجرای مک‌فارلین در آبان 65، که در جهان به ماجرای کمک آمریکا و اسراییل به ایران معروف شد، کار را برای بازی دوگانه‌ی آمریکایی‌ها سخت کرد و آمریکا تحت فشار شدیدی قرار گرفت و به تعبیر کدی و گازیوروسکی آمریکایی‌ها به این جمع‌بندی رسیدند که: «باید به‌گونه‌ای مستقیم برای پایان دادن به جنگ طولانی ایران و عراق مداخله نمایند.» (نظام دوقطبی و جنگ ایران و عراق، ص414)
تیر66 قطعنامهی 598 برای پایان دادن به جنگ تصویب شد. واکنش ایران به قطعنامه منفی بود اما برای اولین‌بار تمام 5 عضو دائم شورای امنیت برای پایان دادن به جنگ تفاهم کرده بودند. به روایت دبیرکل سازمان ملل در جلسه‌ای که مهر66 او با 5 عضو دایم شورای امنیت برگزار کرد؛ شولتز وزیرخارجه‌ی آمریکا در جمع‌بندی نظر 5 کشور گفت: «همه‌ی ما پایان جنگ را می‌خواهیم. همه‌ی ما از قطعنامهی 598 حمایت میکنیم» (به سوی صلح، ص255)
دکوییار، دبیرکل سازمان ملل، در خاطراتش درباره‌ی سیاست آمریکا در این مقطع از جنگ می‌نویسد: «نظر قطعی ایالات متحده این بود كه برای پایان جنگ: (1) عراقی‌ها باید به‌خوبی مقاومت كنند تا مانع هر گونه پیروزی ایران شوند. (2) جنگ باید بیش از هر زمانی برای ایرانی‌ها رنج‌آور شود. (3) جریان سلاح به ایران باید از طریق قطعنامهی دیگری در شورای امنیت كاهش یابد و (4) فشار بین‌المللی در ابعاد وسیعی به این كشور وارد شود.»(به سوی صلح، ص267)
بسیاری دریافتند که جنگ ماه‌های پایانی خود را سپری میکند. محمدجواد ظریف از دیپلمات‌های ایران در سازمان ملل به خاطر دارد که حدود دی‌ماه 66: «مایکل اشتاینر من را صدا کرد و گفت که من یک نکته‌ای را به تو بگویم و آن این است که شما الان دست بالا را دارید، ولی امسال سال شکست شما در جنگ است. قبل از اینکه شکست بخورید قطعنامه را بپذیرید. هیچ‌وقت این از ذهنم بیرون نمی‌رود.» (دیپلماسی ایران و قطعنامه 598، ص249) چندماه پس از این گفتگو سخنان نماینده‌ی آلمان در سازمان ملل به واقعیت پیوست و در بهار 67 ایران شکست‌های پی‌در‌پی و سختی را در جبهه‌های جنگ تجربه کرد. فاو، شلمچه، جزایر مجنون را که در عملیات‌های سخت و طولانی‌مدت در چند سال گرفته بود در عملیات‌های سریع دشمن در عرض چند ماه از دست داد و با سخت شدن و زجرآور شدن جنگ، قطعنامهی 598 را پذیرفت.
سودهای سرشار بسیاری از کشورها و شرکتهای بین‌المللیِ فروش سلاح و منافع بسیاری که در حاشیه‌ی جنگ‌ها وجود دارد، تا چه حد در ادامه‌ی جنگ تاثیر داشت؟ مقامات ایرانی به‌ویژه مسئولان وزارت خارجه تا چه حد به انگیزه‌ی اصلی ابرقدرتها و کشورهایی که منافعشان در طولانی شدن جنگ بود پی بردند؟ عجیب آن که در ایران نیز نگاهی مسلط وجود داشت که تلاش دیپلماتیک برای پایان دادن به جنگ را تلاشی خائنانه تفسیر می‌کرد. آیا ممکن است گاه بازی خورده باشیم و با اصرار بر ادامه‌ی جنگ در زمین ابرقدرتها بازی کرده باشیم؟
پیوست
✅ @karkhone
Telegram
karkhone
تصویری از هیات ایرانی مذاکره کننده درباره قطعنامه ۵۹۸
27 تیرماه 1367 (17 ژوئیه 1988) قطعنامه 598
ولایتی وزیر خارجه وقت / جواد ظریف( دیپلمات ارشد سمت چپ ولایتی)/حسن روحانی(رئیس وقت کمیسیون دفاع مجلس و عضو شورایعالی دفاع)
محمدجواد ظریف از دیپلمات‌های…
27 تیرماه 1367 (17 ژوئیه 1988) قطعنامه 598
ولایتی وزیر خارجه وقت / جواد ظریف( دیپلمات ارشد سمت چپ ولایتی)/حسن روحانی(رئیس وقت کمیسیون دفاع مجلس و عضو شورایعالی دفاع)
محمدجواد ظریف از دیپلمات‌های…
رانتِ یارانهء پشم در آمریکا
در آمریکا، پشم در ۱۹۵۴ بعلت استفاده از آن در لباس‌های نظامی یک کالای استراتژیک حیاتی محسوب میشد. در نتیجه دولت به تولیدکنندگان پشم یارانه میداد و بیش از صد میلیون دلار به گله‌داران و تولیدکنندگان می‌بخشید، که نیمی از آن تنها به یک درصد از آنها تعلق میگرفت! مثل بیشتر یارانه‌ها، این یکی هم واقعاً موفق نبود و این صنعت را بیشتر ناکارآمد کرد. اما این تنها آغاز ماجرا بود. شش سال بعد "الیاف مصنوعی" جای "پشم" را گرفت و پشم از فهرست کالاهای استراتژیک خارج شد. اما لابی پشم وارد عمل شد و تا سه دهه بعد یارانه که همه توجیه خود را در ۱۹۶۰ از دست داده بود، همچنان بی کم و کاست برقرار بود. اما بالأخره کنگره در ۱۹۹۳ یارانه را از بین برد اما نتوانست لابی را از بین ببرد. چند سال بعد اما با سختکوشی لابی پشم، یارانهء پشم دوباره برقرار شد، هر چند که مقدار آن کاهش یافت و باید هر سال مجدداً تصویب میشد!
پ.ن: آیا حضرات بومی عبرت می‌گیرند؟خیر
✅ @karkhone
در آمریکا، پشم در ۱۹۵۴ بعلت استفاده از آن در لباس‌های نظامی یک کالای استراتژیک حیاتی محسوب میشد. در نتیجه دولت به تولیدکنندگان پشم یارانه میداد و بیش از صد میلیون دلار به گله‌داران و تولیدکنندگان می‌بخشید، که نیمی از آن تنها به یک درصد از آنها تعلق میگرفت! مثل بیشتر یارانه‌ها، این یکی هم واقعاً موفق نبود و این صنعت را بیشتر ناکارآمد کرد. اما این تنها آغاز ماجرا بود. شش سال بعد "الیاف مصنوعی" جای "پشم" را گرفت و پشم از فهرست کالاهای استراتژیک خارج شد. اما لابی پشم وارد عمل شد و تا سه دهه بعد یارانه که همه توجیه خود را در ۱۹۶۰ از دست داده بود، همچنان بی کم و کاست برقرار بود. اما بالأخره کنگره در ۱۹۹۳ یارانه را از بین برد اما نتوانست لابی را از بین ببرد. چند سال بعد اما با سختکوشی لابی پشم، یارانهء پشم دوباره برقرار شد، هر چند که مقدار آن کاهش یافت و باید هر سال مجدداً تصویب میشد!
پ.ن: آیا حضرات بومی عبرت می‌گیرند؟خیر
✅ @karkhone
طالبان خودکفایی
خبرگزاری فارس: برکت نتواست ۵۰میلیون واکسن بسازد چون مهندسان چینی و هندی اش کرونا گرفتند !
خبرگزاری فارس در گزارشی به چرایی بدقولی برکت در رساندن 50 میلیون دوز واکسن کرونا پرداخته و خبر داد: موسسه برکت که وعده داده بود 50 میلیون‌دوز واکسن ضد کرونا را تا پایان شهریور تحویل دهد احتمالا 15 میلیون دوز بیشتر نتواند تولید کند.
فارس نوشت: یکی از دلیل‌های تاخیر، کرونا گرفتن مهندسان چینی و هندی بود. گروه مهندسان چینی و هندی که برای نصب دستگاه‌ها و راه‌اندازی نرم‌افزارها به ایران آمده بودند، همگی کرونا گرفتند. حالا برکت مانده بود و خط تولیدی که تقریبا نصب شده بود اما امکان بهره‌برداری نداشت. چاره‌ای نبود جز قرنطینه و میزبانی از این افراد تا زمان بهبودی کامل. موضوعی که 2 تا 3 هفته طول کشید.
پی نوشت:
پس متاسفانه مهندسان چینی و هندی که برای راه اندازی خط تولید واکسن برکت آمده بودند کرونا گرفته اند ! و برای همین تولید واکسن عقب افتاده!!
- آیا مهندسان همگی فوت کردند؟! آیا نمیتوانستند پس از بهبودی سر کار خود باز گردند؟!
-آیا تولید واکسن برکت اینقدر به مهندسان چینی و هندی وابسته است؟
-آیا مهندسین هندی و چینی در کشورهایشان واکسن نزده بودند؟!
-آیا واکسنی که قرار بود خط تولیدش را مهندسان چینی و هندی بسازند از واکسنهای تولید این کشورها برتر است؟! و یا از واکسنهای تولید کارخانه های پیشرفته دیگر جهان؟!
- آیا مواد اولیه ای که نیامد هم مال چینی ها و هندی ها بود؟!
- واکسنی که خط تولیدش به مهندسان چینی و هندی وابسته است و مواد اولیه اش باید از خارج تامین شود بومیست؟!
این بود خودکفایی تان ای بی کفایتان؟!
پس آنهمه بوق و کرنا چه شد؟!
جواب اینهمه جان که از دست رفت چه؟!
✅ @karkhone
خبرگزاری فارس: برکت نتواست ۵۰میلیون واکسن بسازد چون مهندسان چینی و هندی اش کرونا گرفتند !
خبرگزاری فارس در گزارشی به چرایی بدقولی برکت در رساندن 50 میلیون دوز واکسن کرونا پرداخته و خبر داد: موسسه برکت که وعده داده بود 50 میلیون‌دوز واکسن ضد کرونا را تا پایان شهریور تحویل دهد احتمالا 15 میلیون دوز بیشتر نتواند تولید کند.
فارس نوشت: یکی از دلیل‌های تاخیر، کرونا گرفتن مهندسان چینی و هندی بود. گروه مهندسان چینی و هندی که برای نصب دستگاه‌ها و راه‌اندازی نرم‌افزارها به ایران آمده بودند، همگی کرونا گرفتند. حالا برکت مانده بود و خط تولیدی که تقریبا نصب شده بود اما امکان بهره‌برداری نداشت. چاره‌ای نبود جز قرنطینه و میزبانی از این افراد تا زمان بهبودی کامل. موضوعی که 2 تا 3 هفته طول کشید.
پی نوشت:
پس متاسفانه مهندسان چینی و هندی که برای راه اندازی خط تولید واکسن برکت آمده بودند کرونا گرفته اند ! و برای همین تولید واکسن عقب افتاده!!
- آیا مهندسان همگی فوت کردند؟! آیا نمیتوانستند پس از بهبودی سر کار خود باز گردند؟!
-آیا تولید واکسن برکت اینقدر به مهندسان چینی و هندی وابسته است؟
-آیا مهندسین هندی و چینی در کشورهایشان واکسن نزده بودند؟!
-آیا واکسنی که قرار بود خط تولیدش را مهندسان چینی و هندی بسازند از واکسنهای تولید این کشورها برتر است؟! و یا از واکسنهای تولید کارخانه های پیشرفته دیگر جهان؟!
- آیا مواد اولیه ای که نیامد هم مال چینی ها و هندی ها بود؟!
- واکسنی که خط تولیدش به مهندسان چینی و هندی وابسته است و مواد اولیه اش باید از خارج تامین شود بومیست؟!
این بود خودکفایی تان ای بی کفایتان؟!
پس آنهمه بوق و کرنا چه شد؟!
جواب اینهمه جان که از دست رفت چه؟!
✅ @karkhone
PitchBook_Q2_2021_Emerging_Tech_Research_Agtech_Preview.pdf
3.8 MB
پیچ بوک یکی از برترین سورس های انتشار داده های سرمایه گذاری خصوصی است. این شرکت اخیرا گزارشی در مورد روندهای سرمایه گذاری در AgTech یا فناوری کشاورزی، که اجمالا به استارتاپ های حوزه کشاورزی گفته می شود، در مورد فصل دوم 2021 منتشر کرده است.
با توجه به سنتی بودن صنعت کشاورزی و دامپروری در کشور ما و گام شرکت های سرمایه گذاری خصوصی به سمت این حوزه ها، حتما چاشنی نوآوری است که می تواند در صورت ارزش آفرینی حقیقی اقتصادی، به صنعت کمک کند.
در این گزارش استارتاپ ها کشاورزی به 4 حوزه دسته بندی شده اند که قابل توجه است:
تجارت الکترونیک در کشاورزی و حوزه مالیه کشاورزی
بیوتک کشاورزی
کشاورزی داخلی یا مسقف (Indoor Farming)
دامپروری (آبزیان، طیور و چارپایان)
تعداد استارتاپ ها و میزان سرمایه گذاری در حوزه کشاورزی مسقف و بیوتک کشاورزی به طور قابل توجهی بالاتر است.
✅ @karkhone
با توجه به سنتی بودن صنعت کشاورزی و دامپروری در کشور ما و گام شرکت های سرمایه گذاری خصوصی به سمت این حوزه ها، حتما چاشنی نوآوری است که می تواند در صورت ارزش آفرینی حقیقی اقتصادی، به صنعت کمک کند.
در این گزارش استارتاپ ها کشاورزی به 4 حوزه دسته بندی شده اند که قابل توجه است:
تجارت الکترونیک در کشاورزی و حوزه مالیه کشاورزی
بیوتک کشاورزی
کشاورزی داخلی یا مسقف (Indoor Farming)
دامپروری (آبزیان، طیور و چارپایان)
تعداد استارتاپ ها و میزان سرمایه گذاری در حوزه کشاورزی مسقف و بیوتک کشاورزی به طور قابل توجهی بالاتر است.
✅ @karkhone
کارمزد بدون کارنمود
یک مطالعه‌ی جدید از اریک اُرن (دانشگاه گرینل)، با بررسی دریافتی ۳۱ هزار مدیر بلندپایه در ۲،۷۹۴ شرکت سهامی عام، معتقده که هر یک دلار تخفیف مالیاتی‌ای که طی ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۲ بر درآمد شرکتها اعمال شده، ۱۵ تا ۱۹ سنت‌اش به افزایش حقوق مدیران بلندپایه منتهی شده. نکته اینجاست که این افزایش حقوق نه برآیند بهبود عملکرد مدیران شرکتها، تولید یک محصول جدید، کاهش هزینه‌ی تولید و.. که تنها پیامد تغییر یک سیاست دولتی (کاهش مالیات‌ستانی از شرکتها) بوده. به عقیده پژوهشگر، اثر این تخفیف‌های مالیاتی روی درآمد مدیرها پنج برابر بیش از تأثیری‌ست که بر دستمزد کارگرا میذاره و این به تشدید نابرابری توزیع درآمد در بنگاه‌ها دامن زده. تجمیع این ۱۵ تا ۱۹ سنت میتونه به بیش از ۳۰۰ میلیارد دلار صعود کنه. در عین حال مطالعه معتقده در شرکت‌هایی که ساختار حکمرانی قوی‌تری دارن تغییر چشمگیری توی حقوق مدیران مشاهده نشده.
این مطالعه نظریات مربوط به معضل کارگمار-کارگزار در سازمان‌های بزرگ اقتصادی رو بیشتر تقویت میکنه؛ هیئت‌های مدیره‌ی شرکتها ممکنه همیشه منافع سهامداران (کارگمار) رو نمایندگی نکنن و با همکاری کردن با مدیران ارشد اجرایی (کارگزار)، حقوق هایی به مدیران بپردازن که فراتر از ارزشیه که برای شرکت تولید میکنن. نتیجه‌ش اینه که درآمد محدود شرکت بیشتر به مدیران سازمان‌های اقتصادی، و کمتر به سایر امورات سازمان (مزد کارگران، سرمایه‌گذاری و..) تخصیص پیدا میکنه.
✅ @karkhone
یک مطالعه‌ی جدید از اریک اُرن (دانشگاه گرینل)، با بررسی دریافتی ۳۱ هزار مدیر بلندپایه در ۲،۷۹۴ شرکت سهامی عام، معتقده که هر یک دلار تخفیف مالیاتی‌ای که طی ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۲ بر درآمد شرکتها اعمال شده، ۱۵ تا ۱۹ سنت‌اش به افزایش حقوق مدیران بلندپایه منتهی شده. نکته اینجاست که این افزایش حقوق نه برآیند بهبود عملکرد مدیران شرکتها، تولید یک محصول جدید، کاهش هزینه‌ی تولید و.. که تنها پیامد تغییر یک سیاست دولتی (کاهش مالیات‌ستانی از شرکتها) بوده. به عقیده پژوهشگر، اثر این تخفیف‌های مالیاتی روی درآمد مدیرها پنج برابر بیش از تأثیری‌ست که بر دستمزد کارگرا میذاره و این به تشدید نابرابری توزیع درآمد در بنگاه‌ها دامن زده. تجمیع این ۱۵ تا ۱۹ سنت میتونه به بیش از ۳۰۰ میلیارد دلار صعود کنه. در عین حال مطالعه معتقده در شرکت‌هایی که ساختار حکمرانی قوی‌تری دارن تغییر چشمگیری توی حقوق مدیران مشاهده نشده.
این مطالعه نظریات مربوط به معضل کارگمار-کارگزار در سازمان‌های بزرگ اقتصادی رو بیشتر تقویت میکنه؛ هیئت‌های مدیره‌ی شرکتها ممکنه همیشه منافع سهامداران (کارگمار) رو نمایندگی نکنن و با همکاری کردن با مدیران ارشد اجرایی (کارگزار)، حقوق هایی به مدیران بپردازن که فراتر از ارزشیه که برای شرکت تولید میکنن. نتیجه‌ش اینه که درآمد محدود شرکت بیشتر به مدیران سازمان‌های اقتصادی، و کمتر به سایر امورات سازمان (مزد کارگران، سرمایه‌گذاری و..) تخصیص پیدا میکنه.
✅ @karkhone
Twitter
Eric Ohrn
Hi #econtwitter, I’m excited to share a new working paper! “Corporate Tax Breaks and Executive Compensation” You can find the paper here: ericohrn.sites.grinnell.edu/research.html \begin{thread}
خرداد ۱۳۶۲ از دفتر آقای گیلانی [رئیس وقت دادگاه انقلاب] به پدرم تلفن زدند، بیایید تا تکلیفتان را روشن کنیم. زیرا سه سال بود که ما بلاتکلیف بودیم. در آن جلسه گفته میشود که مؤسسهٔ امیرکبیر را باید به سازمان تبلیغات اسلامی بدهید و بقیهٔ اموال برای خودتان. از پدرم امضا می‌گیرند. البته مؤسسهٔ امیرکبیر متعلق به پدرم نبود، متعلق به ما بچه‌ها بود. یک زمین‌هایی هم در اختیار مؤسسه بود که آن را هم مصادره کردند؛ هر چقدر هم پیگیری میکنیم، می‌گویند اینها در صلح‌نامه آمده است. اما ما که وکالتی به پدر نداده بودیم. فکر میکردند امیرکبیر چاپخانه است. فرق چاپخانه با انتشاراتی را نمی‌دانستند. یک انتشاراتی مدیریت می‌خواهد باید راهبرد داشته باشید. همینجوری که کتاب چاپ نمیشود. همین حالا سازمان تبلیغات ماهانه صد میلیون حقوق به کارمندان مؤسسه می‌دهد و آن نشر را با آن عظمت رسانده‌اند به یک مؤسسهٔ زیان‌ده که هر از چند گاهی که کفگیر ته دیگ می‌خورد یکی از فروشگاه‌هایش را می‌فروشد! یک ناشر زیرپله‌ای بهتر از امیرکبیر حالا فعالیت میکند.
محمدرضا جعفری،فرزند عبدالرحیم جعفری؛ مالک انتشارات امیرکبیر
✅ @karkhone
محمدرضا جعفری،فرزند عبدالرحیم جعفری؛ مالک انتشارات امیرکبیر
✅ @karkhone
هشدار مهم امنیتی درباره گوشی‌های چینی؛
شما یک جاسوس چینی هستید!
| ساسان آقایی
مرکز امنیت ملی سایبری لیتوانی در هشداری جدی از شهروندان این کشور خواسته تا گوشی‌های چینی را نخرند، استفاده نکنند و آنها را دور بی‌اندازند. این نهاد، به شکل خاص‌تر گوشی‌های می۱۰تی شیائومی، پی۴۰ هواوی و و ۸تی وان‌پلاس را در بلک‌لیست خود قرار داده است. هر سه گوشی، پرچم‌دارانِ سه برند اصلی چینی هستند که مهمترین سازندگان موبایل‌های چینی، یا به بیان دقیق‌تر جاسوس‌های همراه‌اند.
یک سال و نیم پیش در این یادداشت نوشتم که چرا گوشی‌های چینی خطرناکند و باید آنها را دور بریزید. حکومت کمونیستی چین با ابزارهای جاسوسی که در دست شماست، قادر به کنترل تمامی اطلاعات شماست، علاقه‌ها، سلیقه‌ها، دوستان و اعضای خانواده‌تان را به خوبی می‌شناسد، حساب بانکی و دارایی‌های‌تان را کنترل میکند و کارهای قانونی و غیرقانونی هر کسی که یک گوشی چینی دارد را می‌داند. هوآوی و شیائومی و وان‌پلاس هم ندارد، تمام‌شان در حال جاسوسی از شما و دزدیدن اطلاعاتند و شاید از نظر شما این اطلاعات چیز خاصی نباشد اما اگر در مقیاس میلیارد نفری که از گوشی‌های چینی استفاده می‌کنند، ضرب کنید، آن‌گاه می‌فهمید که حزب کمونیست چین چه گنج گران‌قیمتی را برای کنترل دنیا در اختیار دارد.
اکنون گزارش سازمان ملی امنیت سایبری لیتوانی تاییدکننده‌ی همان چیزی‌ست که پیش‌تر نوشته بودم. آنها در بخشی از این گزارش تایید کرده‌اند که گوشی‌های شیائومی (و قطعن دیگر گوشی‌های چینی) داده‌های رمزگذاری‌شده استفاده از موبایل را به سرورهایی در سنگاپور ارسال میکند که در اختیار چین است و در نمونه‌ای دیگر، یک باگ امنیتی در هواوی، انتقال اطلاعات کاربر را به بیرون ممکن میکند.
برای آنکه بدانید چین چگونه با یک موبایل چینی بدون آنکه حتا بفهمید، شما را کنترل میکند، شاید این بخش گزارش سازمان ملی امنیت ملی سایبری لیتوانی کافی باشد؛ آنها بررسی کرده‌اند که موبایل‌های چینی، تا به امروز ۴۹۹ واژه‌ی کلیدی ضد حزب کمونیست چین را فیلتر کرده‌اند و اگر در مقاله‌ای واژه‌هایی مانند "استقلال تایوان"، "تبت آزاد"، "جنبش دموکراسی‌خواهی چین" و ... وجود داشته باشد، از دیده‌ی شما پنهان میشود یا اگر سرچ کنید، نتیجه‌های بی‌ربطی با موضوع را دریافت میکنید! فاجعه‌ی سانسور سیستماتیک به همین‌جا ختم نمیشود؛ کلیدواژه‌های فیلترشده‌ی گوشی‌های چینی به روز میشود و هر زمانی حکومت چین بخواهد، واژه‌ی جدیدی را به این مجموعه می‌افزاید!
خیلی دور نیست آن زمانی که با یک گوشی چینی سرچ کنید؛ "منشا ویروس کرونا" و پاسخی به این مضمون دریافت کنید:
"کشورهای غربی و امپریالیسم آمریکا برای گرفتن انتقام از پیش‌رفت‌های خارق‌العاده‌ی خلق کمونیستی چین، ويروس کوید۱۹ را در ووهان منتشر کردند اما اقدام قاطعانه و قدرتمند رهبری و حزب کمونیست چین سبب شکست توطئه‌ی دشمنان شد و خودشان را گرفتار کرد!"
✅ @karkhone
شما یک جاسوس چینی هستید!
| ساسان آقایی
مرکز امنیت ملی سایبری لیتوانی در هشداری جدی از شهروندان این کشور خواسته تا گوشی‌های چینی را نخرند، استفاده نکنند و آنها را دور بی‌اندازند. این نهاد، به شکل خاص‌تر گوشی‌های می۱۰تی شیائومی، پی۴۰ هواوی و و ۸تی وان‌پلاس را در بلک‌لیست خود قرار داده است. هر سه گوشی، پرچم‌دارانِ سه برند اصلی چینی هستند که مهمترین سازندگان موبایل‌های چینی، یا به بیان دقیق‌تر جاسوس‌های همراه‌اند.
یک سال و نیم پیش در این یادداشت نوشتم که چرا گوشی‌های چینی خطرناکند و باید آنها را دور بریزید. حکومت کمونیستی چین با ابزارهای جاسوسی که در دست شماست، قادر به کنترل تمامی اطلاعات شماست، علاقه‌ها، سلیقه‌ها، دوستان و اعضای خانواده‌تان را به خوبی می‌شناسد، حساب بانکی و دارایی‌های‌تان را کنترل میکند و کارهای قانونی و غیرقانونی هر کسی که یک گوشی چینی دارد را می‌داند. هوآوی و شیائومی و وان‌پلاس هم ندارد، تمام‌شان در حال جاسوسی از شما و دزدیدن اطلاعاتند و شاید از نظر شما این اطلاعات چیز خاصی نباشد اما اگر در مقیاس میلیارد نفری که از گوشی‌های چینی استفاده می‌کنند، ضرب کنید، آن‌گاه می‌فهمید که حزب کمونیست چین چه گنج گران‌قیمتی را برای کنترل دنیا در اختیار دارد.
اکنون گزارش سازمان ملی امنیت سایبری لیتوانی تاییدکننده‌ی همان چیزی‌ست که پیش‌تر نوشته بودم. آنها در بخشی از این گزارش تایید کرده‌اند که گوشی‌های شیائومی (و قطعن دیگر گوشی‌های چینی) داده‌های رمزگذاری‌شده استفاده از موبایل را به سرورهایی در سنگاپور ارسال میکند که در اختیار چین است و در نمونه‌ای دیگر، یک باگ امنیتی در هواوی، انتقال اطلاعات کاربر را به بیرون ممکن میکند.
برای آنکه بدانید چین چگونه با یک موبایل چینی بدون آنکه حتا بفهمید، شما را کنترل میکند، شاید این بخش گزارش سازمان ملی امنیت ملی سایبری لیتوانی کافی باشد؛ آنها بررسی کرده‌اند که موبایل‌های چینی، تا به امروز ۴۹۹ واژه‌ی کلیدی ضد حزب کمونیست چین را فیلتر کرده‌اند و اگر در مقاله‌ای واژه‌هایی مانند "استقلال تایوان"، "تبت آزاد"، "جنبش دموکراسی‌خواهی چین" و ... وجود داشته باشد، از دیده‌ی شما پنهان میشود یا اگر سرچ کنید، نتیجه‌های بی‌ربطی با موضوع را دریافت میکنید! فاجعه‌ی سانسور سیستماتیک به همین‌جا ختم نمیشود؛ کلیدواژه‌های فیلترشده‌ی گوشی‌های چینی به روز میشود و هر زمانی حکومت چین بخواهد، واژه‌ی جدیدی را به این مجموعه می‌افزاید!
خیلی دور نیست آن زمانی که با یک گوشی چینی سرچ کنید؛ "منشا ویروس کرونا" و پاسخی به این مضمون دریافت کنید:
"کشورهای غربی و امپریالیسم آمریکا برای گرفتن انتقام از پیش‌رفت‌های خارق‌العاده‌ی خلق کمونیستی چین، ويروس کوید۱۹ را در ووهان منتشر کردند اما اقدام قاطعانه و قدرتمند رهبری و حزب کمونیست چین سبب شکست توطئه‌ی دشمنان شد و خودشان را گرفتار کرد!"
✅ @karkhone
اول نثار روح پدرم صلوات بفرستید.
پدرم که نیرو زمینی چی قدیمی بود، می‌گفت سرجوخه جباری بوده که با یک راهزن درگیری مداوم داشته و هر بار پس از دستگیری او در کوه‌ها و گردنه‌های صعب العبور، باز او را آزاد می‌دید که در حال راهزنی است و هر بار می‌شنید که طبق ماده فلان آزاد شده است.
سرجوخه جبار دست آخر یکبار راهزن را دستگیر و در همان گردنه اعدام میکند. پرسیدند طبق کدام ماده او را اعدام کردی؟ گفت این بار طبق نَرِ سرجوخه جبار!
در اوج وضعیت تحریم، چند میلیون دلار قطعات هواپیماها در گمرک، آن طرف فنس مانده بود و هواپیماها این طرف فنس زمینگیر بودند. گمرک اصرار و همکاری زیادی داشت که کالاها ترخیص شوند، مقررات ارزی بانک مرکزی، منشأ ارز را مطالبه می‌کرد تا نظم وارد و خارج ارز از دست خارج نشود. ما هم هرچه می‌گفتیم که بابا، به هواپیمایی که ارزی نمی‌دهید، این بنده خدا ها از محلی خرید کرده‌اند، حداقل فعلا ترخیص شود و تجهیزات قابل رصد هستند و بعدا رسیدگی شود، ماده‌های قانونی اجازه نمی‌دادند.
من قائم مقام سازمان هواپیمایی کشوری بودم. برای حل مشکل چند ماهه و مرغ و تخم مرغی جلسه‌ای در وزارت صنعت تشکیل شد و رئیس جلسه حسین مدرس خیابانی بود.
همه مشغول مرور مواد قانونی بودند، ایشان پرسید کلا دعوا سر چند دلار است، ما عدد را گفتیم، ایشان گفت کل این عدد کمتر از یک کشتی علوفه است. در برابر مقاومت بی‌مورد نمایندگان برخی دستگاه‌ها ایستاد و صورتجلسه کردیم که کالاها فقط با گزارش ارزش ارزی ترخیص شوند و بعد رسیدگی شود.
گفتند مسئولیت تبعات با چه کسی؟ گفت با من، هر کس سوال کرد میگویم تداوم حمل و نقل هوایی کشور در شرایط تحریم به اندازه یک کشتی خوراک گاو برای کشور راهبردی است.
کار تمام شد و از یک بن بست غیر ضروری بیرون آمدیم.
بگذرم که ناامید شدم وقتی ایشان برای وزارت رای اعتماد نگرفت، ولی امروز خوشحال شدم که استاندار سیستان و بلوچستان شد.
آن استان را زیاد دیده‌ام، گرفتاری آن استان با ماده‌های قانونی حل بشو نیست، نیازمند نر سرجوخه جبار است. مدرس خیابانی انشاالله نگاهی واقع بینانه به مسائل دارد و شاید مثل سرجوخه جبار، برخی واضحات را پیاده سازی کند.
به حکمِ نرِ سرجوخه جبار.
خدا بیامرزتت بابا جان، چقدر شیرین و حکیمانه سخن می‌گفتی.
✅ @karkhone
پدرم که نیرو زمینی چی قدیمی بود، می‌گفت سرجوخه جباری بوده که با یک راهزن درگیری مداوم داشته و هر بار پس از دستگیری او در کوه‌ها و گردنه‌های صعب العبور، باز او را آزاد می‌دید که در حال راهزنی است و هر بار می‌شنید که طبق ماده فلان آزاد شده است.
سرجوخه جبار دست آخر یکبار راهزن را دستگیر و در همان گردنه اعدام میکند. پرسیدند طبق کدام ماده او را اعدام کردی؟ گفت این بار طبق نَرِ سرجوخه جبار!
در اوج وضعیت تحریم، چند میلیون دلار قطعات هواپیماها در گمرک، آن طرف فنس مانده بود و هواپیماها این طرف فنس زمینگیر بودند. گمرک اصرار و همکاری زیادی داشت که کالاها ترخیص شوند، مقررات ارزی بانک مرکزی، منشأ ارز را مطالبه می‌کرد تا نظم وارد و خارج ارز از دست خارج نشود. ما هم هرچه می‌گفتیم که بابا، به هواپیمایی که ارزی نمی‌دهید، این بنده خدا ها از محلی خرید کرده‌اند، حداقل فعلا ترخیص شود و تجهیزات قابل رصد هستند و بعدا رسیدگی شود، ماده‌های قانونی اجازه نمی‌دادند.
من قائم مقام سازمان هواپیمایی کشوری بودم. برای حل مشکل چند ماهه و مرغ و تخم مرغی جلسه‌ای در وزارت صنعت تشکیل شد و رئیس جلسه حسین مدرس خیابانی بود.
همه مشغول مرور مواد قانونی بودند، ایشان پرسید کلا دعوا سر چند دلار است، ما عدد را گفتیم، ایشان گفت کل این عدد کمتر از یک کشتی علوفه است. در برابر مقاومت بی‌مورد نمایندگان برخی دستگاه‌ها ایستاد و صورتجلسه کردیم که کالاها فقط با گزارش ارزش ارزی ترخیص شوند و بعد رسیدگی شود.
گفتند مسئولیت تبعات با چه کسی؟ گفت با من، هر کس سوال کرد میگویم تداوم حمل و نقل هوایی کشور در شرایط تحریم به اندازه یک کشتی خوراک گاو برای کشور راهبردی است.
کار تمام شد و از یک بن بست غیر ضروری بیرون آمدیم.
بگذرم که ناامید شدم وقتی ایشان برای وزارت رای اعتماد نگرفت، ولی امروز خوشحال شدم که استاندار سیستان و بلوچستان شد.
آن استان را زیاد دیده‌ام، گرفتاری آن استان با ماده‌های قانونی حل بشو نیست، نیازمند نر سرجوخه جبار است. مدرس خیابانی انشاالله نگاهی واقع بینانه به مسائل دارد و شاید مثل سرجوخه جبار، برخی واضحات را پیاده سازی کند.
به حکمِ نرِ سرجوخه جبار.
خدا بیامرزتت بابا جان، چقدر شیرین و حکیمانه سخن می‌گفتی.
✅ @karkhone
چرا نباید خیلی نگران طرح صیانت مجلس بود؟
طرح صیانت از کاربران از دیروز بحثهای زیادی را بین مردم بوجود آورده است. در این رابطه چند نکته زیر قابل توجه است:
1. پشت این طرح ناپخته، حجم عظیمی از ناآگاهی مشهود است. این حجم از ناآگاهی نمی تواند تصادفی باشد.
2. طراحان این طرح به خیال خود فکر کرده اند می رویم و با اینستاگرام و توییتر و تلگرام و ... مذاکره می کنیم و آنها را ملزم می کنیم بیایند در ایران دفتر بزنند! اولا شما که خیلی از این شبکه ها را قبلا فیلتر کرده اید و میلیونها کاربر ایرانی دارند به راحتی از این شبکه ها استفاده می کنند. در چنین شرایطی تلگرام و توییتر چرا باید بیایند و با دولت ایران مذاکره کنند و دفتر تاسیس کنند؟؟ ثانیا ما به عنوان کشوری که در لیست سیاه FATF هستیم و امکان تبادل پولی با هیچ جا را نداریم چطور انتظار داریم شرکتهای بزرگ فناوری بیایند در ایران دفتر بزنند؟ ثالثا اکثر این شرکتها مانند گوگل شرکتهای آمریکایی هستند و طبق قوانین آمریکا نمی توانند با دولت ایران همکاری کرده و یا تبادل مالی داشته باشند.
لذا این طرح از اساس بر فرضیاتی موهوم بنا شده و بیشتر می توانیم بگوییم یک عده نشسته اند و آرزوهای خود را روی کاغذ نوشته اند بدون اینکه از الفبای حاکم بر فضای سایبری آگاهی داشته باشند.
3. مسئولان فکر می کنند که وظیفه دارند دائما مردم را از یک شبکه اجتماعی نامطلوب به یک شبکه اجتماعی مطلوب کوچ دهند! گویی که مردم گله گوسفند هستند و مسئولان هم چوپان گله و چوپان هم هر روز گله را از یک مرتع به مرتع دیگر هدایت می کند! لطفا به شعور مردم احترام بگذارید و اجازه دهید خودشان تصمیم بگیرند از چه پلتفرمی استفاده کنند.
4. بیست سال است که یک خط فکری خاص و واپسگرا از اینترنت می هراسد و می خواهد که سر بر تن اینترنت نباشد! در این 20 سال هرچه توان داشته اند در بحث فیلترینگ و سانسور به کار برده اند اما واضح و شفاف است که روز بروز دامنه توفیقشان در فیلترینگ کمتر و کمتر شده و هم اکنون یک کودک دبستانی با 2 کلیک می تواند سیستم فیلترینگ کشور را دور بزند و به سر تا پای دستگاه های فیلترینگ کشور نیشخند بزند! امروز ادامه همین جریان فکری با نقاب زیبای «طرح صیانت از حقوق کاربران» تیغ بدست گرفته تا اینترنت را مصادره کند.
5. دوره سانسور و فیلترینگ گذشته است. هیچکس نمی تواند مانع دسترسی مردم به جریان آزاد اطلاعات شود. اگر هم روزی بر فرض محال اینترنت کشور قطع شود باز هم مثل 20 سال قبل بساط دیش و ماهواره های ارسال و دریافت در خانه های مردم و شرکت ها گسترده خواهد شد. به لطف پروژه استارلینک تا چند ماه دیگر مردم با هزینه ای بسیار کمتر (نسبت به 20 سال قبل) می توانند به اینترنت نامحدود دسترسی پیدا کنند. در اینصورت مجلس هرچه دلش می خواهد قانون ممنوعیت تصویب کند. نهایتش می شود قانونی مثل قانون ممنوعیت ماهواره! قانونی که بر اساس آن 90 درصد مردم ایران بدلیل استفاده از ماهواره مجرم هستند! بدیهی است قانونی که اکثریت مردم را مجرم بداند فقط یک نوشته روی کاغذ است و امروز نه مردم به آن توجه می کنند و نه مسئولان و نه حتی نیروهای انتظامی.
با توجه به مطالب فوق نگران مسدود شدن و یا محدود شدن اینترنت نباشید. طراحان طرح صیانت، آرزوهای خود را روی کاغذ نوشته اند. هر دری که بسته شود ده ها در جدید گشوده خواهد شد و روسیاهی خواهد ماند به ذغال!
✅ @karkhone
طرح صیانت از کاربران از دیروز بحثهای زیادی را بین مردم بوجود آورده است. در این رابطه چند نکته زیر قابل توجه است:
1. پشت این طرح ناپخته، حجم عظیمی از ناآگاهی مشهود است. این حجم از ناآگاهی نمی تواند تصادفی باشد.
2. طراحان این طرح به خیال خود فکر کرده اند می رویم و با اینستاگرام و توییتر و تلگرام و ... مذاکره می کنیم و آنها را ملزم می کنیم بیایند در ایران دفتر بزنند! اولا شما که خیلی از این شبکه ها را قبلا فیلتر کرده اید و میلیونها کاربر ایرانی دارند به راحتی از این شبکه ها استفاده می کنند. در چنین شرایطی تلگرام و توییتر چرا باید بیایند و با دولت ایران مذاکره کنند و دفتر تاسیس کنند؟؟ ثانیا ما به عنوان کشوری که در لیست سیاه FATF هستیم و امکان تبادل پولی با هیچ جا را نداریم چطور انتظار داریم شرکتهای بزرگ فناوری بیایند در ایران دفتر بزنند؟ ثالثا اکثر این شرکتها مانند گوگل شرکتهای آمریکایی هستند و طبق قوانین آمریکا نمی توانند با دولت ایران همکاری کرده و یا تبادل مالی داشته باشند.
لذا این طرح از اساس بر فرضیاتی موهوم بنا شده و بیشتر می توانیم بگوییم یک عده نشسته اند و آرزوهای خود را روی کاغذ نوشته اند بدون اینکه از الفبای حاکم بر فضای سایبری آگاهی داشته باشند.
3. مسئولان فکر می کنند که وظیفه دارند دائما مردم را از یک شبکه اجتماعی نامطلوب به یک شبکه اجتماعی مطلوب کوچ دهند! گویی که مردم گله گوسفند هستند و مسئولان هم چوپان گله و چوپان هم هر روز گله را از یک مرتع به مرتع دیگر هدایت می کند! لطفا به شعور مردم احترام بگذارید و اجازه دهید خودشان تصمیم بگیرند از چه پلتفرمی استفاده کنند.
4. بیست سال است که یک خط فکری خاص و واپسگرا از اینترنت می هراسد و می خواهد که سر بر تن اینترنت نباشد! در این 20 سال هرچه توان داشته اند در بحث فیلترینگ و سانسور به کار برده اند اما واضح و شفاف است که روز بروز دامنه توفیقشان در فیلترینگ کمتر و کمتر شده و هم اکنون یک کودک دبستانی با 2 کلیک می تواند سیستم فیلترینگ کشور را دور بزند و به سر تا پای دستگاه های فیلترینگ کشور نیشخند بزند! امروز ادامه همین جریان فکری با نقاب زیبای «طرح صیانت از حقوق کاربران» تیغ بدست گرفته تا اینترنت را مصادره کند.
5. دوره سانسور و فیلترینگ گذشته است. هیچکس نمی تواند مانع دسترسی مردم به جریان آزاد اطلاعات شود. اگر هم روزی بر فرض محال اینترنت کشور قطع شود باز هم مثل 20 سال قبل بساط دیش و ماهواره های ارسال و دریافت در خانه های مردم و شرکت ها گسترده خواهد شد. به لطف پروژه استارلینک تا چند ماه دیگر مردم با هزینه ای بسیار کمتر (نسبت به 20 سال قبل) می توانند به اینترنت نامحدود دسترسی پیدا کنند. در اینصورت مجلس هرچه دلش می خواهد قانون ممنوعیت تصویب کند. نهایتش می شود قانونی مثل قانون ممنوعیت ماهواره! قانونی که بر اساس آن 90 درصد مردم ایران بدلیل استفاده از ماهواره مجرم هستند! بدیهی است قانونی که اکثریت مردم را مجرم بداند فقط یک نوشته روی کاغذ است و امروز نه مردم به آن توجه می کنند و نه مسئولان و نه حتی نیروهای انتظامی.
با توجه به مطالب فوق نگران مسدود شدن و یا محدود شدن اینترنت نباشید. طراحان طرح صیانت، آرزوهای خود را روی کاغذ نوشته اند. هر دری که بسته شود ده ها در جدید گشوده خواهد شد و روسیاهی خواهد ماند به ذغال!
✅ @karkhone
واكنش آيت الله طالقاني به زماني كه پسرش مي خواست رئيس كارخانه شود
مرحوم پدرم شبھای جمعه، جلسه تفسیر قرآن داشت. غیر از دانشجویان و روشنفکران کسبه، ساواکی ھا ھم در این جلسه شرکت میکردند تا گزارش جلسه را به بالادستی ھای خود بدھند. یادم است در یکی از این جلسات، یکی از این ساواکی ھا از پدرم پرسید: جناب آیت الله! آیا قرآن فقط آیات کمونیستی دارد که مدام از این آیات برای مردم می خوانید؟ پدرم جواب داد: اگر آیات شاھنشاھی داشت، آنھا را ھم میگفتم، فعلا که ندارد!
در گفت وگویی که سید مھدی طالقانی، فرزند آیت الله طالقانی با روزنامه «وطن امروز» انجام داده است، نشان مي دهد كه اصلی ترین علل محبوبیت آیت الله طالقانی در بین نسل جوان دوره انقلاب چه بود. اين نكته مي تواند درسي براي مسئولين و آقازاده هاي امروزي باشد. البته اگر آنها به دنبال درس گرفتن باشند.
در دیداری که مقام معظم رھبری با اعضای ستاد بزرگداشت آیت الله طالقانی داشتند و شما ھم در این دیدار حاضر بودید، ایشان مجموعا عملکرد بیت آیت الله طالقانی را در حفظ وجھه ایشان در نزد مردم قابل تقدیر دانستند.
بله! ایشان روی این موضوع خیلی حساس بودند. به ھر حال دلایل متعددی برای این مساله وجود دارد. به نظر من مھمترین مساله برای جلوگیری از ظھور این پدیده، مراقبت و دقت خود شخصی است که به واسطه مسؤولیتش، فرزندانش در معرض سوءاستفاده قرار دارند. ما این دقت و مراقبت را به چشم خودمان در وجود پدر میدیدیم.
مثلا اگر بخواھم یک نمونه از آن را برایتان بگویم، اوایل پیروزی انقلاب، یکی از دوستان من که صاحب یک کارخانه ای بود، در بحران مالی قرار گرفت، اوضاع کارخانه اش حسابی به ھم ریخته بود. در این بحران مالی، از من تقاضا کرد رئیس کارخانه شوم و مدیریت کارخانه را برعھده بگیرم. در واقع می خواست با استفاده از نام خانوادگی من و انتسابی که به آیت الله طالقانی داشتم، بتواند مسائل مالی کارخانه را حل کند.
وقتی این پیشنھاد را به من داد، من برای مشورت خدمت پدر رفتم. مساله را خدمت پدر شرح دادم، پدر از من پرسیدند: تو تخصص اداره و مدیریت این کارخانه را داری؟ گفتم: نه! پرسیدند: چون پسر طالقانی ھستی از تو خواسته مدیر کارخانه بشوی و می خواھی قبول کنی؟ گفتم: بله! فرمودند: غلط میکنی! من ھم گفتم درست میفرمایید، سرم را پایین انداختم و بیرون آمدم و جواب رد به دوستم دادم.
به ھمین صراحت فرمودند غلط میکنی؟!
بله؛ به ھمین صراحت! من ھم امر ایشان را اطاعت کردم. به ھمین خاطر است که میگویم مراقبت و دقت خود مسؤولان، بخش زیادی از این مساله را حل میکند، البته نمیشود ھم انکار کرد که گاھی به رغم دقت و مراقبت، فرزندان مسیر دیگری را میروند. به ھر حال بعد از فوت پدر، ھمه فرزندان آیت الله طالقانی قرار گذاشتند که شغل دولتی قبول نکنند و تمام تلاش ما این بود کاری نکنیم وجھه پدرمان و آن شخصیت معنوی و مبارزی که در انظار مردم دارد، مورد خدشه و آسیب قرار بگیرد.
در زمان حیات پدر من مسؤولیت بازرسی کمیته ھا را داشتم که بعد از فوت ایشان، آن مسؤولیت و تمام اموالی را که به واسطه این مسؤولیت دستم بود، تحویل دادم. مشکلی نیست از این فرصت استفاده کنم و اعتراضم را به سریالی که درباره تاریخ انقلاب ساخته شده و اخیرا از صداوسیما پخش میشود، بیان کنم؟
خیر! فیلم «روزھای ابدی» را میفرمایید؟
بله! در این سریال درباره من و اخوی کوچکم حرف ھا و تصویرسازی ھایی شده است که منطبق با واقعیت نیست. طوری وانمود کرده اند که انگار ما با آمریکایی ھا نشست و برخاست و مذاکرات و گفت وگوھایی داشتیم. من اصل داستان را برای شما تعریف میکنم تا متوجه شوید اصل واقعیت با آن چیزی که جناب شمقدری تصویر کرده چقدر متفاوت است.
ھمانطور که گفتم در زمان انقلاب، من مسؤول بازرسی کمیته ھا بودم. به کمیته ھای مختلف سرکشی میکردم و اگر مشکلی وجود داشت، با ھمراھی کمیته مرکزی تلاش میکردم مشکل را حل کنم. در یکی از روزھا به ما خبر دادند ٢ تا جوان در یکی از کمیته ھا با ھم درگیر شده اند. من برای پیگیری این موضوع به محل مورد نظر رفتم، مساله ھم حل شد، موقع بازگشت، مرحوم شجونی را دیدم. مرحوم شجونی به من گفت در خیابان پاسداران فعلی، گلستان پنجم یکسری خانه ھایی است متعلق به ارتشبدھا و امرای ارتش زمان شاه که دختر و پسرھای چپی ریخته اند توی این خانه ھا و خانه ھا را تصاحب کرده اند و آنجا ھم گروھی مستقر شده اند؛ به این موضوع رسیدگی کنید. بعد از حرف مرحوم شجونی، من به آدرسی که ایشان گفت رفتم، دیدم بله، عجب خانه ھای بزرگی؛ زمین تنیس و امکانات وسیع. این دختر و پسرھای چپی ھم این خانه ھا را گرفته اند و جاخوش کرده اند. من ھم به کمک بچه ھای ھمافر ارتش که از نیروھای وفادار انقلاب بودند، ھمه این دختر و پسرھای چپ را بیرون ریختیم و خانه ھا را پلمب کردیم تا تکلیف شان مشخص شود.
ادامه مطلب
✅ @karkhone
مرحوم پدرم شبھای جمعه، جلسه تفسیر قرآن داشت. غیر از دانشجویان و روشنفکران کسبه، ساواکی ھا ھم در این جلسه شرکت میکردند تا گزارش جلسه را به بالادستی ھای خود بدھند. یادم است در یکی از این جلسات، یکی از این ساواکی ھا از پدرم پرسید: جناب آیت الله! آیا قرآن فقط آیات کمونیستی دارد که مدام از این آیات برای مردم می خوانید؟ پدرم جواب داد: اگر آیات شاھنشاھی داشت، آنھا را ھم میگفتم، فعلا که ندارد!
در گفت وگویی که سید مھدی طالقانی، فرزند آیت الله طالقانی با روزنامه «وطن امروز» انجام داده است، نشان مي دهد كه اصلی ترین علل محبوبیت آیت الله طالقانی در بین نسل جوان دوره انقلاب چه بود. اين نكته مي تواند درسي براي مسئولين و آقازاده هاي امروزي باشد. البته اگر آنها به دنبال درس گرفتن باشند.
در دیداری که مقام معظم رھبری با اعضای ستاد بزرگداشت آیت الله طالقانی داشتند و شما ھم در این دیدار حاضر بودید، ایشان مجموعا عملکرد بیت آیت الله طالقانی را در حفظ وجھه ایشان در نزد مردم قابل تقدیر دانستند.
بله! ایشان روی این موضوع خیلی حساس بودند. به ھر حال دلایل متعددی برای این مساله وجود دارد. به نظر من مھمترین مساله برای جلوگیری از ظھور این پدیده، مراقبت و دقت خود شخصی است که به واسطه مسؤولیتش، فرزندانش در معرض سوءاستفاده قرار دارند. ما این دقت و مراقبت را به چشم خودمان در وجود پدر میدیدیم.
مثلا اگر بخواھم یک نمونه از آن را برایتان بگویم، اوایل پیروزی انقلاب، یکی از دوستان من که صاحب یک کارخانه ای بود، در بحران مالی قرار گرفت، اوضاع کارخانه اش حسابی به ھم ریخته بود. در این بحران مالی، از من تقاضا کرد رئیس کارخانه شوم و مدیریت کارخانه را برعھده بگیرم. در واقع می خواست با استفاده از نام خانوادگی من و انتسابی که به آیت الله طالقانی داشتم، بتواند مسائل مالی کارخانه را حل کند.
وقتی این پیشنھاد را به من داد، من برای مشورت خدمت پدر رفتم. مساله را خدمت پدر شرح دادم، پدر از من پرسیدند: تو تخصص اداره و مدیریت این کارخانه را داری؟ گفتم: نه! پرسیدند: چون پسر طالقانی ھستی از تو خواسته مدیر کارخانه بشوی و می خواھی قبول کنی؟ گفتم: بله! فرمودند: غلط میکنی! من ھم گفتم درست میفرمایید، سرم را پایین انداختم و بیرون آمدم و جواب رد به دوستم دادم.
به ھمین صراحت فرمودند غلط میکنی؟!
بله؛ به ھمین صراحت! من ھم امر ایشان را اطاعت کردم. به ھمین خاطر است که میگویم مراقبت و دقت خود مسؤولان، بخش زیادی از این مساله را حل میکند، البته نمیشود ھم انکار کرد که گاھی به رغم دقت و مراقبت، فرزندان مسیر دیگری را میروند. به ھر حال بعد از فوت پدر، ھمه فرزندان آیت الله طالقانی قرار گذاشتند که شغل دولتی قبول نکنند و تمام تلاش ما این بود کاری نکنیم وجھه پدرمان و آن شخصیت معنوی و مبارزی که در انظار مردم دارد، مورد خدشه و آسیب قرار بگیرد.
در زمان حیات پدر من مسؤولیت بازرسی کمیته ھا را داشتم که بعد از فوت ایشان، آن مسؤولیت و تمام اموالی را که به واسطه این مسؤولیت دستم بود، تحویل دادم. مشکلی نیست از این فرصت استفاده کنم و اعتراضم را به سریالی که درباره تاریخ انقلاب ساخته شده و اخیرا از صداوسیما پخش میشود، بیان کنم؟
خیر! فیلم «روزھای ابدی» را میفرمایید؟
بله! در این سریال درباره من و اخوی کوچکم حرف ھا و تصویرسازی ھایی شده است که منطبق با واقعیت نیست. طوری وانمود کرده اند که انگار ما با آمریکایی ھا نشست و برخاست و مذاکرات و گفت وگوھایی داشتیم. من اصل داستان را برای شما تعریف میکنم تا متوجه شوید اصل واقعیت با آن چیزی که جناب شمقدری تصویر کرده چقدر متفاوت است.
ھمانطور که گفتم در زمان انقلاب، من مسؤول بازرسی کمیته ھا بودم. به کمیته ھای مختلف سرکشی میکردم و اگر مشکلی وجود داشت، با ھمراھی کمیته مرکزی تلاش میکردم مشکل را حل کنم. در یکی از روزھا به ما خبر دادند ٢ تا جوان در یکی از کمیته ھا با ھم درگیر شده اند. من برای پیگیری این موضوع به محل مورد نظر رفتم، مساله ھم حل شد، موقع بازگشت، مرحوم شجونی را دیدم. مرحوم شجونی به من گفت در خیابان پاسداران فعلی، گلستان پنجم یکسری خانه ھایی است متعلق به ارتشبدھا و امرای ارتش زمان شاه که دختر و پسرھای چپی ریخته اند توی این خانه ھا و خانه ھا را تصاحب کرده اند و آنجا ھم گروھی مستقر شده اند؛ به این موضوع رسیدگی کنید. بعد از حرف مرحوم شجونی، من به آدرسی که ایشان گفت رفتم، دیدم بله، عجب خانه ھای بزرگی؛ زمین تنیس و امکانات وسیع. این دختر و پسرھای چپی ھم این خانه ھا را گرفته اند و جاخوش کرده اند. من ھم به کمک بچه ھای ھمافر ارتش که از نیروھای وفادار انقلاب بودند، ھمه این دختر و پسرھای چپ را بیرون ریختیم و خانه ھا را پلمب کردیم تا تکلیف شان مشخص شود.
ادامه مطلب
✅ @karkhone
Telegram
karkhone
از این خانه ھا که بیرون آمدیم، دیدیم یک محل مشکوکی روبه روی این خانه ھاست. با ھمین بچه ھای ھمافر ارتش وارد این محل مشکوک شدیم که با یک فروشگاه بزرگ و مجلل، شبیه فروشگاهھای زنجیرهای امروز، مواجه شدیم و چندین ماشین آمریکایی که در محوطه آن پارک شده بودند. در…
گزارش اختصاصی جلسه دیروز کسب و کارهای پرداخت یاری با بانک مرکزی که منجر به دستگیری برادران امیری (هم‌بنیان‌گذاران زرین‌پال) شد.
از طرف ما افرادی که بودن، آقای نقی‌پور فر، مهدی عبادی، مهدی پرچ، میثم میرنظامی، قاسم رادمان و من بودیم.
از طرف بانک مرکزی هم اقای محمد بیگی و محتشمی از حراست بودن که اواخر جلسه آقای محرمیان هم اومد.
خب متاسفانه به خاطر اتفاقی که برای علی و مصطفی افتاده بود جلسه هم تحت تاثیر این موضوع شروع شد و از طرف ما عنوان شد که این اتفاق توسط بانک مرکزی افتاده که اقای محمدبیگی اظهار بی اطلاعی کرد که در پاسخ بهش گفتیم حتی اسم کسی که این صحبت رو با پلیس کرده می‌دونیم و زیر مجموعه اداره شما بوده و اگر شما میدونیید کی بوده و در جریان هستید که جای تاسف داره که با این حرکت همراه بودین و اگر هم نمیدونید که خب بازهم جای تاسف داره که ما از بیرون اطلاع داریم و شما در داخل نمیدونید چی داره زیر گوشتون میگذره.
آقای محمدبیگی همچنین گفتن تنها موضوعی که در جریانش هستن این هست که روز قبلش خودشون با سررهنگ گودرزی پلیس فتا تماس گرفتن که قرار هست تجمع بشه و مدیریت کنید. که بازهم من تاکید کردم که این کارتون هم خیلی اشتباه بوده و شمایی که دغدغه حل مشکلات در خانواده رو دارید این رفتار فقط باعث بی ابرو شدن بانک مرکزی و رفتن دعوا به بیرون از خانواده میشه و ما وقتی میبینیم کسب و کارمون داره نابود میشه و هیچ واکنش منطقی از سمت شما صورت نمیگیره حضورا اومدیم بانک مرکزی پیگیری کنیم وگرنه میتونستیم بحث رو ببریم هزار جای دیگه مثل مجلس یا دادستانی ولی این شمایید که با تصمیم نادرست فقط تنش رو زیاد میکنید و به دنبال تعامل و حل مشکلات نیستید.
آقای محمدبیگی در ادامه گفتن که بریم سر موضوعات کاری خودمون و هر کمکی بتونن میکنن که البته اقایی محتشمی که به عنوان نماینده حراست حضور داشتن همون موقع استعلام کردن و گفتن حراست نقشی در این اتفاق نداشته.
بحث در خصوص حضور اقای محرمیان مطرح شد و اقای محمدبیگی گفتن ایشون درگیر جلسه‌ای هستن و به من گفتن بیام و حضور پیدا کنم. در این خصوص هم گفتم که ما بحث جدیدی نمیخوایم مطرح کنیم و شما تمام مشکلات ما رو شنیدین و برای هر کدوم چندین نامه به دفتر شما زده شده. ما نیومدیم که مشکلات رو مطرح کنیم اومدیم تکلیفمون مشخص بشه و این یعنی حضور اقای محرمیان رو میخواد. ما میخوایم تکلیفمون مشخص بشه که اراده‌ای برای حل مشکلات هست یا تعطیل کنیم و بریم دنبال زندگیمون که البته خب همین عدم حضور آقای محرمیان و اینکه برای یه جلسه ۱ ساعته زمانی که کارت به استخون رسیده و بچه‌های ما بازدداشت میزن و حاضر نیستن بیان اینجا بشینن خودش شفاف جواب سوال ما رو روشن کرده.
مهدی عبادی هم بحث و برد سمت شاپرک که شاپرک نیتش قطعا نابودی ماست و ما میخوایم بدونیم نیت شما چیه که البته من دوست داشتم بحث بیشتر الان روی بانک مرکزی به عنوان کسی که مسئول این حوزه هست بمونه.
آقای پرچ هم صحبت‌هایی داشتن مبنی بر اینکه توی جلسات تصمیم یه چیزی گرفته میشه و وقتی توی بدنه و اجرا میره دوستان یه کار دیگه میکنن که این درد داره و مثال هم استفساریه نماد رو زدن.
آقای محمد بیگی در پاسخ به صحبت‌های ما گفت بی انصافی میکنید که حمایت‌های ما رو نمیبینید و میگین ما هیچ کاری نکردیم و ما ساتنا رو عملیاتی کردیم و تسویه همزمان با پی اس پی رو راه انداختیم نه فقط برای مشتریان نماددارتون که اقای محرمیان گفتن برای همه پذیرنده‌هاتون و شما خودتون نرفتین استفاده کنید!! ایشون گفتن ما اینجا یک تنه جلوی ده تا دستگاه دیگه ایستادیم که نماد اجرایی نشه و ما این امتیاز رو به شما دادیم و به پی اس پی ها ندادیم و اونا رو اجبار کردیم که نماد بگیرن و شما اینا رو نمیبینید!! و همینطور گفتن شما یکصدا نیستین و صدای واحد نمیاد بیرون که ما بدونیم چیکار باید بکنیم!
در پاسخ بهشون من مخالفت کردم با صحبت‌هاشون و گفتم ما از بانک مرکزی توقع هیچ حمایت و امتیاز خاصی نسبت به بقیه بازیگران نداریم و اتفاقا فکر میکنیم بانک مرکزی وظیفه‌اش اینکه که نذاره انحصار برای کسی بوجود بیاد و زمین رقابت منصفانه و برابر باشه. بحث کارشناسی ما اینه که نماد مضر هست برای صنعت پرداخت و کل اکوسیستم و یک مجوز هست و نه برای پرداخت‌یاران باید باشه نه برای پی اس پی ها چرا که ضرب میزنه و ما دنبال هیچ انحصار و امتیاز خاصی برای خودمون نیستیم. و اتفاقا حرفمون به صورت مشخص اینه که:
۱- شرایط بازار برای رقابت منصفانه و برابر باشه. مثلا الان کارت به کارت ابزار پرداخت هست ولی نه کد مالیاتی میخواد نه نماد یا مثلا پی اس پی کارمزد از بانک میگیره و تسویه‌اش دو
سیکل زودتر هست و روزای تعطیل تسویه داره
ادامه گزارش
✅ @karkhone
از طرف ما افرادی که بودن، آقای نقی‌پور فر، مهدی عبادی، مهدی پرچ، میثم میرنظامی، قاسم رادمان و من بودیم.
از طرف بانک مرکزی هم اقای محمد بیگی و محتشمی از حراست بودن که اواخر جلسه آقای محرمیان هم اومد.
خب متاسفانه به خاطر اتفاقی که برای علی و مصطفی افتاده بود جلسه هم تحت تاثیر این موضوع شروع شد و از طرف ما عنوان شد که این اتفاق توسط بانک مرکزی افتاده که اقای محمدبیگی اظهار بی اطلاعی کرد که در پاسخ بهش گفتیم حتی اسم کسی که این صحبت رو با پلیس کرده می‌دونیم و زیر مجموعه اداره شما بوده و اگر شما میدونیید کی بوده و در جریان هستید که جای تاسف داره که با این حرکت همراه بودین و اگر هم نمیدونید که خب بازهم جای تاسف داره که ما از بیرون اطلاع داریم و شما در داخل نمیدونید چی داره زیر گوشتون میگذره.
آقای محمدبیگی همچنین گفتن تنها موضوعی که در جریانش هستن این هست که روز قبلش خودشون با سررهنگ گودرزی پلیس فتا تماس گرفتن که قرار هست تجمع بشه و مدیریت کنید. که بازهم من تاکید کردم که این کارتون هم خیلی اشتباه بوده و شمایی که دغدغه حل مشکلات در خانواده رو دارید این رفتار فقط باعث بی ابرو شدن بانک مرکزی و رفتن دعوا به بیرون از خانواده میشه و ما وقتی میبینیم کسب و کارمون داره نابود میشه و هیچ واکنش منطقی از سمت شما صورت نمیگیره حضورا اومدیم بانک مرکزی پیگیری کنیم وگرنه میتونستیم بحث رو ببریم هزار جای دیگه مثل مجلس یا دادستانی ولی این شمایید که با تصمیم نادرست فقط تنش رو زیاد میکنید و به دنبال تعامل و حل مشکلات نیستید.
آقای محمدبیگی در ادامه گفتن که بریم سر موضوعات کاری خودمون و هر کمکی بتونن میکنن که البته اقایی محتشمی که به عنوان نماینده حراست حضور داشتن همون موقع استعلام کردن و گفتن حراست نقشی در این اتفاق نداشته.
بحث در خصوص حضور اقای محرمیان مطرح شد و اقای محمدبیگی گفتن ایشون درگیر جلسه‌ای هستن و به من گفتن بیام و حضور پیدا کنم. در این خصوص هم گفتم که ما بحث جدیدی نمیخوایم مطرح کنیم و شما تمام مشکلات ما رو شنیدین و برای هر کدوم چندین نامه به دفتر شما زده شده. ما نیومدیم که مشکلات رو مطرح کنیم اومدیم تکلیفمون مشخص بشه و این یعنی حضور اقای محرمیان رو میخواد. ما میخوایم تکلیفمون مشخص بشه که اراده‌ای برای حل مشکلات هست یا تعطیل کنیم و بریم دنبال زندگیمون که البته خب همین عدم حضور آقای محرمیان و اینکه برای یه جلسه ۱ ساعته زمانی که کارت به استخون رسیده و بچه‌های ما بازدداشت میزن و حاضر نیستن بیان اینجا بشینن خودش شفاف جواب سوال ما رو روشن کرده.
مهدی عبادی هم بحث و برد سمت شاپرک که شاپرک نیتش قطعا نابودی ماست و ما میخوایم بدونیم نیت شما چیه که البته من دوست داشتم بحث بیشتر الان روی بانک مرکزی به عنوان کسی که مسئول این حوزه هست بمونه.
آقای پرچ هم صحبت‌هایی داشتن مبنی بر اینکه توی جلسات تصمیم یه چیزی گرفته میشه و وقتی توی بدنه و اجرا میره دوستان یه کار دیگه میکنن که این درد داره و مثال هم استفساریه نماد رو زدن.
آقای محمد بیگی در پاسخ به صحبت‌های ما گفت بی انصافی میکنید که حمایت‌های ما رو نمیبینید و میگین ما هیچ کاری نکردیم و ما ساتنا رو عملیاتی کردیم و تسویه همزمان با پی اس پی رو راه انداختیم نه فقط برای مشتریان نماددارتون که اقای محرمیان گفتن برای همه پذیرنده‌هاتون و شما خودتون نرفتین استفاده کنید!! ایشون گفتن ما اینجا یک تنه جلوی ده تا دستگاه دیگه ایستادیم که نماد اجرایی نشه و ما این امتیاز رو به شما دادیم و به پی اس پی ها ندادیم و اونا رو اجبار کردیم که نماد بگیرن و شما اینا رو نمیبینید!! و همینطور گفتن شما یکصدا نیستین و صدای واحد نمیاد بیرون که ما بدونیم چیکار باید بکنیم!
در پاسخ بهشون من مخالفت کردم با صحبت‌هاشون و گفتم ما از بانک مرکزی توقع هیچ حمایت و امتیاز خاصی نسبت به بقیه بازیگران نداریم و اتفاقا فکر میکنیم بانک مرکزی وظیفه‌اش اینکه که نذاره انحصار برای کسی بوجود بیاد و زمین رقابت منصفانه و برابر باشه. بحث کارشناسی ما اینه که نماد مضر هست برای صنعت پرداخت و کل اکوسیستم و یک مجوز هست و نه برای پرداخت‌یاران باید باشه نه برای پی اس پی ها چرا که ضرب میزنه و ما دنبال هیچ انحصار و امتیاز خاصی برای خودمون نیستیم. و اتفاقا حرفمون به صورت مشخص اینه که:
۱- شرایط بازار برای رقابت منصفانه و برابر باشه. مثلا الان کارت به کارت ابزار پرداخت هست ولی نه کد مالیاتی میخواد نه نماد یا مثلا پی اس پی کارمزد از بانک میگیره و تسویه‌اش دو
سیکل زودتر هست و روزای تعطیل تسویه داره
ادامه گزارش
✅ @karkhone
Telegram
karkhone
2- انحصار وجود نداشته باشه. چرا که انحصار تخم فساد هست و کسانیه انحصار دارن هزینه میکنن و طرفدارانی رو توی بانک مرکزی برای خودشون جذب میکنن که انحصارشون قوی‌تر بشه و امتیازات بیشتری بگیرن و سیستم رو معیوب میکنه و در نهایت به کل اقتصاد ضربه میزنه.
تاکید…
تاکید…
اگر کارمند با حقوق ثابت هستید و تاریخ اول فروردین ۱۳۹۹ یک قرارداد کار با حقوق ۱۰ میلیون تومان بسته بودید، قدرت خرید این پول در آخرین دریافت شما در ۲۹ اسفند ۱۳۹۹، به ۶۷۶۰ هزار تومان کاهش یافته!
بدون آنکه بدانیم، در یک سال، دولت از محل تورم ۱۹ درصد از کل درآمد ما را برداشت و به نفع خودش مصادره کرد!
به این پدیده می‌گویند: مالیات تورمی!
این رقم، علاوه بر مالیات آشکاری است که دولت در قالب مالیات بر درآمد از ما اخذ کرده است.
با توجه به متوسط ۱۵ درصدی مالیات بر حقوق، در مجموع دولت جمهوری اسلامی در سال گذشته، نزدیک به ۳۵ درصد از حقوق ما را به صورت مالیات کسر کرده است که یکی از بزرگترین نرخ‌های مالیاتی در دنیاست!
اینکه دولت مدعی است ما مالیات نمی‌پردازیم، یک دروغ آشکار است؛ دولت علاوه بر مالیات فیش‌های حقوقی ما، با ایجاد تورم، رسماً از جیب ما دزدی میکند!
تورم یک دلیل دارد: انبساط پولی!
انبساط پول هم تنها کار یک نفر است: دولت!
نخستین ذی‌نفع تورم هم یک نفر است: دولت!
بازنده مطلق تورم هم تنها: حقوق‌بگیران، کارگران و گروه‌های فرودست جامعه هستند!
دولتی که تورم ایجاد میکند، از فرودست‌ترین افراد دزدی میکند
✅ @karkhone
بدون آنکه بدانیم، در یک سال، دولت از محل تورم ۱۹ درصد از کل درآمد ما را برداشت و به نفع خودش مصادره کرد!
به این پدیده می‌گویند: مالیات تورمی!
این رقم، علاوه بر مالیات آشکاری است که دولت در قالب مالیات بر درآمد از ما اخذ کرده است.
با توجه به متوسط ۱۵ درصدی مالیات بر حقوق، در مجموع دولت جمهوری اسلامی در سال گذشته، نزدیک به ۳۵ درصد از حقوق ما را به صورت مالیات کسر کرده است که یکی از بزرگترین نرخ‌های مالیاتی در دنیاست!
اینکه دولت مدعی است ما مالیات نمی‌پردازیم، یک دروغ آشکار است؛ دولت علاوه بر مالیات فیش‌های حقوقی ما، با ایجاد تورم، رسماً از جیب ما دزدی میکند!
تورم یک دلیل دارد: انبساط پولی!
انبساط پول هم تنها کار یک نفر است: دولت!
نخستین ذی‌نفع تورم هم یک نفر است: دولت!
بازنده مطلق تورم هم تنها: حقوق‌بگیران، کارگران و گروه‌های فرودست جامعه هستند!
دولتی که تورم ایجاد میکند، از فرودست‌ترین افراد دزدی میکند
✅ @karkhone
اندر حکایت های طنز از تورم یکی از کشورهای دنیا، ایران
همین یک ساعت پیش خبر یافتم که پراید مدل 97 یکی از آشنایان بنده (علی‌رضاصاحب) که دو سال پیش اطراف یکی از کوچه‌های فرعی خیابان نادری اهواز پارک و سرقت شده بود خوش‌بختانه بعد از دو سال در زنجان صحیح و سالم پیدا شده و به صاحب‌اش برگردانده شد.
هنگام تحویل پلیس به صاحب پراید گفت از سارق شکایتی نداری؟!
پاسخ داد: چه شکایتی جناب سروان!؟
تازه میخام برم بازداشتگاه ملاقاتش و دست‌اش را هم ببوسم!
همان دوسال پیش می‌خواستم پراید را 20 میلیون بفروشم و تو بورس بذارم که خدا به این مرد شریف! الهام کرد که ماشینم را مدتی به امانت بگیرد!
پرایدم الان بیش از 100 میلیون می‌ارزه. در صورتی‌که اگه 20 میلیون را تو بورس گذاشته بودم، چیزی ازش نمونده بود و با این خرج و مخارج، من باید جای اون زندان بودم!
✅ @karkhone
همین یک ساعت پیش خبر یافتم که پراید مدل 97 یکی از آشنایان بنده (علی‌رضاصاحب) که دو سال پیش اطراف یکی از کوچه‌های فرعی خیابان نادری اهواز پارک و سرقت شده بود خوش‌بختانه بعد از دو سال در زنجان صحیح و سالم پیدا شده و به صاحب‌اش برگردانده شد.
هنگام تحویل پلیس به صاحب پراید گفت از سارق شکایتی نداری؟!
پاسخ داد: چه شکایتی جناب سروان!؟
تازه میخام برم بازداشتگاه ملاقاتش و دست‌اش را هم ببوسم!
همان دوسال پیش می‌خواستم پراید را 20 میلیون بفروشم و تو بورس بذارم که خدا به این مرد شریف! الهام کرد که ماشینم را مدتی به امانت بگیرد!
پرایدم الان بیش از 100 میلیون می‌ارزه. در صورتی‌که اگه 20 میلیون را تو بورس گذاشته بودم، چیزی ازش نمونده بود و با این خرج و مخارج، من باید جای اون زندان بودم!
✅ @karkhone