توافق کاریش؛ یک پیروزی تاریخی برای لبنان و حزب‌الله

| علی آهنگر

آنچه در توافق کاریش اتفاق افتاد، خواسته‌ای بود که لبنان از سال ۱۹۸۳ در پی آن بود ولی قادر به تحقق آن نبود‌. تعیین مرز دریایی بین لبنان و رژیم صهیونیستی دهه‌هاست که به علت زیاده‌خواهی‌های مکرر رژیم صهیونیستی به تحقق نمی‌پیوست، اما چه شد که پس از ۴۰ سال امکان توافق یافت؟

این بار همه چیز فرق می‌کرد. جهان در دوران گذار انرژی قرار داشت و جنگ‌ اوکراین عرصه گاز به اروپا را در تنگناهای حیاتی قرار داد. پس موقع مناسبی بود تا رژیم صهیونستی با استخدام یک فروند شناور FPSO کار استخراج گاز از میدان مورد ادعای خود یعنی کاریش را آغاز کند. اما حرب‌الله لبنان با صراحت اعلام کرد که موشک‌های ما بر میدان کاریش و هرگونه تاسیسات ایجاد شده بر آن قفل شده است و اجازه هیچ‌گونه بهره‌برداری تا پیش از حل و فصل موضوع با دولت لبنان به هیچ‌کس داده نخواهد شد.

تهدید کاملا جدی بود و کار بهره‌برداری به تعویق افتاد. میانجی‌گری‌ها بین دولت لبنان و رژیم صهیونیستی از سوی دولت‌های فرانسه و آمریکا به راه افتاد تا آن‌که سرانجام در روز سه‌شنبه ۱۹ مهر به سرانجام رسید؛ اما درست به همان گونه که لبنان می‌خواست و از چهل سال پیش تا کنون امکان تحقق آن را نمی‌یافت.

در مذاکرات سال ۱۹۸۳ سه خط فرضی موازی در حوزه فراساحلی لبنان با رژیم اشغال‌گر کشیده شد تا یکی از این خطوط مورد توافق و پذیرش قرار گیرد.‌ خطوطی که به خط ۱، ۲۳ و ۲۹ معروف شدند.

خط ۱ شمالی‌ترین و خط ۲۹ جنوبی‌ترین و خط ۲۳ در میان این دو قرار داشت. لبنان خواهان قرار گرفتن مرز دریایی در خط جنوبی یعنی ۲۹ بود اما رژیم صهیونیستی بر خط ۲۳ که خط میانی بود، اصرار می‌ورزید. اصراری که هر گونه توافق را چهل سال به تاخیر انداخت.

اهمیت یافتن تولید گاز در سال جاری، توجه اروپا را به حل و فصل این مسئله بیش از پیش معطوف ساخت اما هرگونه توافقی باید رضایت حزب‌الله را فراهم می‌ساخت. حزب‌الله لبنان در اقدامی سنجیده اقتدار نظامی و موشکی خود را پشتوانه رضایت دولت و مجلس لبنان قرار داد. لبنانی‌ها با این پشتوانه اقتدار، بر خواست چهل سال پیش خود یعنی خط ۲۹ اصرار ورزیدند و به آن دست یافتند.

برپایه این توافق، میدان گازی کاریش در آبهای دو طرف قرار می‌گیرد در حالی که میدان گازی قانا در آبهای متعلق به لبنان واقع می‌شود.

میدان کاریش در بهترین حالت دارای ۶۰ میلیارد مترمکعب ذخیره گاز است در حالی که میدان بزرگ قانا دستکم ۱۲۰ میلیارد مترمکعب گاز در درون خود جای داده است.

شرکت نمیه دولتی توتال‌انرژی اجازه می‌یابد تا ضمن کار در میدان کاریش، فعالیت اکتشاف و تولید را در میدان قانا منحصرا برای لبنان آغاز کند.

آغاز فعالیت‌های تولید و اکتشاف در آبهای سرشار از منابع هیدروکربوری لبنان این امکان را به وجود می‌آورد تا بتدریج دیگر شرکتها نیز به میدان آمده و برای استخراج نفت و گاز لبنان اقدام کنند و اقتصاد ضعیف این کشور را پس از سال‌ها نجات بخشند.

اکنون دولت و مردم لبنان به خوبی می‌دانند که آرزویی چهل ساله چگونه امکان تحقق یافته و راه رونق و شکوفایی را برای کشور باز نموده است.

میشل عون، رییس جمهور و نبیه بری از مقتدرترین رهبران لبنان از این توافق پشتیبانی کردند. نبیه‌بری پیش از این به روزنامه الشرق‌الاوسط در لندن گفته بود: <پیش‌نویس توافق مثبت است و در اصل خواسته‌های لبنان را برآورده می‌کند>.

اما کسی که با این توافق اکنون به شدت مخالف است بنیامین نتانیاهو است. او گفت اسراییل در برابر امنیت تسلیم لبنان شد. نتانیاهو تاکید کرد در صورت رسیدن دوباره به قدرت در انتخابات پیش‌رو، به این توافق پایبند نخواهد بود و آن را ملغی خواهد کرد.

✅ @karkhone

🔸یک مجموعه معتبر به جهت توسعه و تکمیل تیم R&D پروژه‌های متعدد در حال انجام، در موقعیت‌های شغلی ذیل، نیازمند جذب همکار است:

▫️ Product:

. Product Manager
. Full Stack Developer
. Digital Marketing Manager
. Business Development Director


◾️ Engineering:
. Infra & Devops
. Software Engineer
. Data Engineer
. ML/DL Engineer
. Front End Engineer/ Backend Engineer


جهت ارسال CV، لطفا با این آی‌دی ارتباط بگیرید:


🆔 https://t.me/Canon_210

از روزهایی که برخی از فعالان اکوسیستم استارت‌آپی ایران خوشحال بودند از انحصاری که حاکمیت برای آنها ایجاد کرده، دیر زمانی نمی‌گذرد. یک کنایه همیشه هم این بود که در این نیزار که برای شما ساخته، جز چند ماهی کوچک و انبوهی از قورباغه‌های پر سر و صدا، چیز دیگری قادر به ادامه حیات نیست.
ماهی آزاد بودن، رنجی است که زندگی در یک رود خروشان آن را به ما ارزانی می‌دارد. همیشه پای یک انتخاب در میان است؛ ماهی آزاد بودن با پذیرش رنجش در مقابل قورباغه بودن آن هم در مقابل حقارتش!

در حضور آن برکه با تمساح‌های نگهبانی که هیچ کس نخواست سایه سنگین‌شان را ببینید، پیش‌بینی چون امروزی کار چندان دشواری نبود که ورود آب (اینترنت) بر کلیت آن بسته شود.
تصور غلطی در میان گروهی قابل توجهی از زیست‌مندان این برکه در ذهن‌شان حک شده بود که وجودشان برای حاکمیت آنقدر مهم است که بستن آب برایش چنان هزینه در بردارد که می‌هراسد آن کند بی‌توجه به کلیت زیست در بیشه!
بی‌توجه به این مهم که ده سال است یک قطره آب به کل بیشه وارد نشده (رشد اقتصادی صفر درصدی دهه ۹۰)، گمان بر این داشتند می‌شود به امید این باریکه‌آب به برکه خود نشست، غافل از آنکه کلیت اقتصاد در اولویت دهم هم نیست تا رسد به این برکه کوچک که کل حیاتش به اندازه چهار ساختمان نسبتاً بزرگ در تهران هم نیست!

آنچه امروز این اکوسیستم در حال تجربه آن است محصول گمانی بر خطا بود که در برکه‌ای با انبوهی از گیاهان رونده و باریکه‌آبی مسموم، می‌شود چون ماهی آزاد زیست!

✅ @karkhone

از فیلترینگ خوشتان نمی‌آید؟ صبر کنید! فیلترینگ اعظم در راه است: مصیبتی به نام رمزریال!

| امیرحسین خالقی

《اهالی بانک مرکزی این ارزهای دیجیتال را یک نوآوری تکنولوژیک پیشرو معرفی می‎کنند که از طریق آن پرداخت‎های دیجیتال با امنیت و سرعت بیشتری انجام می‎گیرند. اما کمتر کسی از قابلیت‎های شگرف این ارزهای دیجیتال بانک مرکزی در پاییدن شهروندان، مریدپروری سیاسی و برنامه‎ریزی متمرکز سخن می‎گوید. این ارزهای دیجیتال، سرک کشیدن و پاییدن لحظه‎ای جیب و مخارج همه شهروندان را برای بانک‎های مرکزی ممکن می‎سازند.

ارزهای دیجیتال بانک مرکزی به دولت‎ها این امکان را می‎دهند که از شهروندانشان به شکل مؤثرتر و سرراست‌تری مالیات بگیرند؛ دولت‎ها می‎توانند با سهولت بیشتری در کار اقتصاد بازار مداخله کنند و آن را بر هم بزنند. در دوران پساکرونا پرداخت اعانه‎های دولتی اقبال زیادی پیدا کرده است و این ارزهای دیجیتال نیز محصولی معرکه و متناسب با نیاز دولت‎هایی است که به دنبال توزیع پول کلان بین شهروندان خود هستند.

در سیستم دستوری فعلی همه نهادهای وام‎دهنده می‎توانند با اعطای وام، دست به استخراج (ماینینگ) پول دستوری بزنند ولی با این ارزهای دیجیتال جدید کل فرایند در دستان بانک مرکزی متمرکز می‎شود. وقتی همه مانده‎ها در بانک مرکزی نگهداری شود و اعطای اعتبار هم به شکل سیاسی و متمرکز صورت بگیرد می‎توان گفت که سیستم دستوری گامی بسیار بلند به سوی تحقق یک جامعه اقتدارگرا و سوسیالیست برداشته است. ارزهای دیجیتال بانک مرکزی از پایان عصر پول دستوری خبر می‎دهند؛ پول دستوری دیگر پولی اعتباری نیست که از طریق اعطای وام ایجاد می‎شود بلکه یک پول کالایی دیجیتالی است که بانک مرکزی آن را منتشر می‎سازد.

در صورت رواج ارزهای دیجیتالِ «غیراعتباری» منتشرشده از طرف بانک مرکزی، دیگر سازوکار اصلاحی پول دستوری فعلی (یعنی همان ترکیدن حباب‎های اعتباری) کار نخواهد کرد و ابزار مهار و «ترمز تورم» از دست می‎رود. عادت‎های قرن پول دستوری در بسیاری از دولت‎ها رسوب کرده است و آن‌ها در آینده هم دست از خرج کردن برنخواهند داشت؛ حجم ارزهای دیجیتال بانک مرکزی پیوسته بیشتر می‎شود ولی این بار دیگر فروپاشی اعتباری در کار نیست که ترمز را بکشد》.

پ.ن: اهالی دولت برایتان برنامه‌ها دارند، شاید باید این واژه نحس رمزریال را جدی‌تر دنبال کنید. والله اعلم.

✅ @karkhone

از شوروی تا ایران
نگاهی به اقتصاد اتحاد جماهیر شوروی و جمهوری اسلامی ایران


مالکیت دولتی یا سوسیالیستی در میانه‌ی مالکیت خصوصی و مالکیت اشتراکی یا کمونیستی قرار دارد.

مارکس، مالکیت دولت بر ابزار تولید را از ویژگی‌های عصر سوسیالیسم می‌دانست و همچنین ادعا می‌کرد در مرحله‌ی کمونیسم، بر اثر رشد زیاد عوامل تولید، اساساً بحث مالکیت فرد یا گروه مطرح نمی‌شود، همه‌ی گونه‌های پیشین مالکیت لغو و همه چیز اشتراکی می‌شود؛ حتی دولت نیز وجود نخواهد داشت و این همه هستند که به‌طور برابر، مالک عوامل تولید هستند و مصرف افراد نه با معیار سرمایه‌داری، که دارایی است، و نه با معیار سوسیالیستی، که کار است، بلکه بر پایه‌ی نیاز افراد خواهد بود.

حزب کمونیست در شوروی روی کار آمد. مالکیت دولتی در زمینه‌ی صنعت در دوره‌ی استالین کارنامه‌ای درخور توجهی از خود برجای گذاشت، ولی با وجود همه‌ی تلاش‌هایی که در زمینه‌ی دولتی‌سازی بخش کشاورزی انجام گرفت، سرانجام به این نتیجه رسیدند که مالکیت دولتی بر بخش کشاورزی کارساز نیست و ساختاری آمیخته از بخش کشاورزی دولتی، بخش تعاونی و بخش خصوصی را برای کشاورزی برگزیدند.

اصل دهم قانون اساسی اتحاد جماهیر شوروی چنین بیان می‌دارد:

«بنیاد سیستم اقتصادی اتحاد جماهیر شوروی عبارت‌ست از مالکیت سوسیالیستی بر وسایل تولید در شکل مالکیت دولتی(همه خلق) و مالکیت کلخوزی و تعاونی. دارایی اتحادیه‌های صنفی و دیگر سازمان‌های اجتماعی که برای انجام وظایف مقرر در اساسنامه‌های آنان لازم‌ست، نیز مالکیت سوسیالیستی است. دولت، مالکیت سوسیالیستی را حراست می‌کند و شرایط لازم برای فزون‌تر شدن آن را فراهم می‌سازد. هیچ‌کس حق ندارد از مالکیت سوسیالیستی برای جلب منافع شخصی و دیگر مقاصد سودپرستانه استفاده کند.»

همچنین در اصل یازدهم این قانون آمده است:

«مالکیت دولتی دارایی عمومی همه‌ی خلق شوروی و شکل اساسی مالکیت سوسیالیستی است. زمین، ذخایر آب زیرزمینی، آب و جنگل در تملک منحصر دولت است. وسایل اساسی تولید در صنایع و ساختمان و کشاورزی، وسایل ترابری و ارتباط، بانک‌ها، دارای موسسات بازرگانی و مؤسسات عام‌المنفعه شهرداری و دیگر مؤسساتی که توسط دولت سازمان یافته‌اند، بخش اساسی مساکن شهری و نیز دارایی‌های دیگری که برای انجام وظایف دولت ضرورست، به دولت تعلق دارد.».

نابودی صنایع کوچک در روستاها و دهکده‌ها مایه‌ی افزایش بیکاری فصلی دهقانان شد. نزدیک به ۴۰ درصد کلخوزی‌ها در سراسر ماه‌های دراز زمستان بی‌کار مانده بودند و بیهوده وقت می‌گذراندند. در ملدادوی و در ارمنستان، این نسبت به ۶۰ تا ۷۰ درصد می‌رسید.

در ایران نیز وضعیت به همین گونه است؛ اصل ۴۴ قانون اساسی جمهوری اسلامی، به‌روشنی بیان می‌دارد که:

«نظام اقتصادی جمهوری اسلامی ایران بر پایه سه بخش دولتی، تعاونی و خصوصی با برنامه‌ریزی منظم و صحیح استوار است. بخش دولتی شاملِ کلیه صنایع بزرگ، صنایع مادر، بازرگانی خارجی، معادن بزرگ، بانک‌داری، بیمه، تأمین نیرو، سدها و شبکه‏‌های بزرگ آب‌رسانی، رادیو و تلویزیون، پست و تلگراف و تلفن، هواپیمایی، کشتیرانی، راه و راه‌آهن و مانند این‌ها است که به صورت مالکیت عمومی و در اختیار دولت است. بخش خصوصی شامل آن قسمت از کشاورزی، دامداری، صنعت، تجارت و خدمات می‌شود که مکمل فعالیت‌های اقتصادی دولتی و تعاونی است. مالکیت در این سه بخش تا جایی که با اصول دیگر این فصل مطابق باشد و از محدوده قوانین اسلام خارج نشود و موجب رشد و توسعه اقتصادی کشور گردد و مایه زیان جامعه نشود مورد حمایت قانونی جمهوری اسلامی است. تفصیل ضوابط و قلمرو و شرایط هر سه بخش را قانون معین می‌کند.»

در ایران، نه‌تنها صادرات نفت بر عهده‌ی حاکمیت است(چون بیش از ۸۰ درصد از صادرات غیرنفتی، مربوط به پتروشیمی فراورده‌های نفتی و گازی و مواد معدنی هستند) که مالکیت و مدیریت دست‌کم ۸۰ درصد آن‌ها در اختیار دولت است.

راه رشد ما در ایران فردا، اقتصاد آزاد، حقوق نیرومند مالکیت، اقتدار قانون و وجود نهادهای مدنی است.

”بازار در همه جا وجود دارد. خواه سوسیالیستی یا سوسیال دموکراسی یا سرمایه‌محوری. مسئله و اهمیت بازار این است که باید بازار «آزادِ خصوصی» باشد که دو واژه‌ی پایانی، یعنی «آزاد و خصوصی» از خودِ «بازار» مهمترند.“ (میلتون فریدمن)

✅ @karkhone

محتوای خوب بشنویم

اپیزود نخست پادکست اکوتوپیا رو در کست باکس گوش کنید

لینک اپیزود:
https://castbox.fm/vd/531557045


✅ @karkhone

داستان یک مهاجرت معکوس

| کیا بازرگان


سال ۱۳۸۶ با خانمم از مینسوتا برگشتیم ایران. خونه‌ی امریکا رو گذاشتیم برای فروش، ماشین‌ها رو هم فروختیم. دوتایی استادیار دانشگاه صنعتی اصفهان شدیم. آخر سال تحصیلی، حکم استخدام‌مون اومد. خونه فروش نرفت (بحران مسکن امریکا، با اینکه سه بار قیمت خونه رو پایین آوردیم ۳۰-۴۰ هزار دلار).

مجبور شدیم آخر سال تحصیلی برگردیم مینسوتا که من حقوق بگیرم پول وام خونه رو بدیم. رئیس دانشکده صنعتی اصفهان گفت این حکم‌تون معتبره. هر وقت برگردید، می‌تونید ادامه‌ی کار بدید. فقط وقتی خارج باشید، جزو سنوات‌تون حساب نمیشه. در اون مدت هم که اصفهان بودیم، مشکلات طبیعتاً بود (مثل وصل شدن تلفن دفترم که ۴-۵ ماه طول کشید، یا به خاطر دستکاری در آدرس آی‌پی کامپیوترها در صنعتی اصفهان به خاطر فیلترینگ، چند ماه طول کشید که بعد از کلی چک و چونه زدن، تونستم یک آی‌پی واقعی بگیرم که بتونم به کامپیوترهای آزمایشگاهم تو مینسوتا وصل بشم).

ولی به هر حال، اواخرش جا افتاده بودیم و من حداقل یک مقاله هم با دانشجوها دادم که در یک کنفرانس خوب اروپایی چاپ شد. همکارها از اول رفتار خیلی خوبی داشتند و جز معدود مواردی که مثلاً اون اوایل، بعضی همکارها اگه با خانمم کاری داشتن، به من ایمیل میزدن (تجربه نداشتند که وقتی یک زن و شوهر هر دو همکارشون هستند، چه رفتاری درسته)، همه چیز در سطح دانشکده از نظر کمک همکاران و رئیس دانشکده بسیار عالی بود. دو سال بعدش رو صنعتی اصفهان از راه دور درس دادم بدون حقوق (بعضی ترم‌ها ۵ صبح به وقت خودمون باید درس میدادم که بشه بعد از ظهر اصفهان).

سال ۱۳۸۹ برگشتیم اصفهان. رئیس دانشگاه و رئیس دانشکده عوض شده بودن. انتخاب رئیس دانشگاه هم از طرف وزارت علوم بود. این سنت غلطی بود که احمدی‌نژاد دوباره برگردوند به دانشگاه‌ها. انتخاب رئیس دانشکده و دانشگاه از چند سال قبلش توسط رای اساتید انجام میشد. احمدی‌نژاد دوباره عوض کرد و روسای دانشگاه دوباره از بالا، دستوری تعیین شدن.

در این دوره، همکارهای دانشکده کماکان ماه بودن. رئیس دانشکده هم همینطور (قبلی هم فوق‌العاده بود). ولی رئیس دانشگاه تنگ‌نظر بود و نه فقط من، بلکه بسیاری از همکارها رو اذیت کرد. از این آدم‌هایی بود که "مقام معظظظم رهبری" رو غلیظ می‌گفت و احتمالاً فقط تعداد خیلی محدودی از آدم‌ها رو قبول داشت به عنوان مذهبی و ولایی. مشکل من قطعاً مذهبی نبودن نبود. من رو تو مسجد دانشگاه دیده بود موقع نماز یا بین دانشجوها به مذهبی بودن شناخته شده بودم. ولی تو دار و دسته‌ی رئیس دانشگاه نبودم یا با بسیج و این چیزها کاری نداشتم…

هیچ حقوقی ندادن در اون مدت و میگفتن داریم دعوا میکنیم با دانشگاه. خانمم که وسط ترم دیگه برگشت مینسوتا (داستان دستگیر شدن توسط پلیس امنیت اخلاقی بماند برای بعد) خلاصه آخر ترم، رئیس دانشکده گفت "دکتر، سربسته بگم. استخدامت مشکل داره. رئیس دانشگاه گفته من حکم این‌ها رو قبول ندارم، از اول باید مراحل استخدام رو طی کنن. اگه موندنی هستی، ما چند ماه دیگه اعصاب‌خردی داشته باشیم، دعوا کنیم. اگر هم نیستی، بگو که دیگه بی‌خیال بشیم".

من هم گفتم بی‌خیال بشید. برمیگردم. تو این پروسه حدود ۶۰ هزار دلار یا بیشتر هم از دست دادیم و پس‌اندازها ته کشید، چون هم از مینسوتا حقوق نمیگرفتم (leave of absence)، که برای نصف سال میشد ۵۰ هزار دلار، هم باید پول خونه تو امریکا رو می‌دادیم، هم چند سفر برای کنفرانس و داوری پروپوزال‌های بنیاد دانش ملی امریکا و این‌ها باید می‌رفتم (ببخشید، بنیاد دانش حساب نیست. پولش رو دولت امریکا داد)، و هم خرج ایران. هیچ‌وقت به طور رسمی کسی به من نامه نداد که تو اخراجی. ولی عملاً اخراج شدم.

ادامه مطلب

✅ @karkhone

‍ | محمد ایمانی

وضع سعودی که پادشاهی ماند و دولت-ملّت زورکی ایجاد نکرد امروز چگونه است؟ درآمد شرکت آرامکو در تابستان امسال ۴۸ بیلیون دلار بود که از مجموع درآمد اپل و مایکروسافت و متا و تسلا سه بیلیون دلار بیشتر بود! عربستان هم اگر دنبال مشروطه‌بازی و دولت‌‌-ملّت بازی می‌رفت طبیعی بود که در مملکتی که پررنگ‌ترین عنصر هویتی آدم‌ها اسلام بود جنگ قدرت را مثل ایران و افغانستان به روحانیون می‌باخت! تئوریسین‌های ناسیونالیسم در ایران به قدری احمق بودند و هستند که نمی‌فهمیدند و البته نمی‌خواهند بفهمند در کشوری که هفتاد و دو ملّت ساکن آن هیچ کدام تبار مشترک یا زبان مشترک یا حتی آداب و رسوم مشترک ندارند، از دل ناسیونالیسم فقط یک چیز می‌تواند بیرون بیاید: اسلامیسم. و نتیجهٔ سانترالیسم هم تنها یک چیز خواهد بود: انقلاب جمهوری و فتح کابل با آفتابه. فقر فکر و فلسفه در ایران به قدری عمیق و تاریخی است که هنوز پس از گذشت هفتاد هشتاد سال همان حرف‌هایی تکرار می‌شود که در لجنزار پس از اشغال ایران در جنگ جهانی اول (دوران حکومت رضا ماکسیم و شرکاء) کاشته شد و صد سال است ایران در حال برداشت محصول آن است، با این حال ناسیونالیست‌ها معتقدند هنوز به اندازهٔ کافی به ..ک نرفته‌ایم و تازه باید به سرچشمه‌های این تباهی تاریخی بزرگ بازگردیم و آن را زنده کنیم. یعنی این دور باطل که ایرانی‌ها، خود، تازه با تقلید از چند ایدئولوژی غربی خود را در آن اسیر کرده‌اند به پایان می‌رسد؟

✅ @karkhone

چه کسی گوسفندان پدرم را دزدیده است ؟

من ،تو، او، ما ،شما، ایشان ...!؟

سال ۱۳۹۲ پدرم را تشویق نمودیم که به علت کهولت سن گوسفندان خود را فروخته و پول آن را نزد بانک سپرده بلند مدت بگذارد. تعداد چهل راس دام به قیمت روز هر راس دویست هزار تومان. کل پول حاصل از فروش مبلغ هشت میلیون شد که آن را نزد یکی از بانک ها سپرده بلند مدت با سود تقریبی بیست درصد سپرده نمود .
طی هشت سال گذشته حدود دوازده میلیون و هشتصد سود گرفته که با جمع سپرده خودش بیست میلیون و هشتصد می شود

حالا پدرم تا حدودی دچار کهولت سن شده و ایراد گرفته که من سود نمی خواهم لطفا گوسفندانم را پس بدهید !!؟.
با کل پول حاصل از سپرده خودش و سود حاصل ما فقط حداکثر پنج راس گوسفند می توانیم برایش خریداری کنیم .
یعنی تعداد ۳۵ راس گوسفند کم میاریم .
این موضوع فرزندان را دچار چالش عجیبی نموده و خواستار به کار گرفته شدن بهترین کارآگاهان پلیسی شده اند که دزد آن تعداد ۳۵ راس گوسفند را مشخص نماید و یک قاضی عادل و آگاه نیز حکم عادلانه صادر نموده و علاوه بر تعداد ۳۵ راس گوسفند سود حاصل از شیر و پشم و زاد و ولد آن را محاسبه و به پدر برگرداند و اگر نه پدر به فرزندان شک نموده و آنها را دزد گوسفندان خود قلمداد خواهد نمود !!!؟.
لذا از حاذق ترین کارآگاهان حوزه اقتصاد و عادل ترین قضات حاضر در کشور خواهشمند است این موضوع را مورد بررسی و این مرد پیر کم شنوا را به حقوق خویش برسانند .
براستی چه کسی گوسفندان پدرم را دزدیده است ؟!

✅ @karkhone

| سامان فائق

این مطلب در رد یا تائید هیچ سرویس اینترنتی نیست. فقط چون این روزها باب تحریم‌های مردم از شرکت‌ها باز و البته داغ است، خواستم توضیحی در این خصوص بدهم. فقط قبل از قضاوت تا انتهای متن را کامل بخوانید.

در تمام دنیا، شرکت‌ها برای بزرگ شدن، نیاز به ارتباط موثر با دولت‌ها دارند. شرکت‌هایی مثل آمازون، اپل، مایکروسافت، گوگل، متا (فیسبوک) و دیگر شرکت‌ها همگی اتفاقاً به دنبال خلق ارتباطات بیشتر با دولت‌ها هستند. این ارتباط معمولاً از طریق لابی‌گری ایجاد می‌شود و امروزه در دنیا تبدیل به یک تخصص شده.

اگر به دنبال دلیل این نیاز هستید، عرض می‌کنم که شرکت‌های نوآور، معمولاً جلوتر از رگولاتوری در حرکت هستند. در واقع شرکت‌های نوآور بزرگ که روزی از یک استارتاپ کوچک شروع کرده‌اند، پا به عرصه‌هایی گذاشته‌اند یا می‌گذارند که یا در آن حوزه قبلاً قانونی وضع نشده یا قوانین ناقص است یا حتی گاهی قوانین بر خلاف حرکت‌ آنهاست. ضمناً معمولاً دولت‌ها بودجه‌های خاصی دارند که باید در اختیار مجموعه‌های خصوصی قرار دهند تا اهداف کلان دولت‌ها از این طریق عملیاتی شود. پس این لابی‌گری گاهی هم به دریافت کمک‌های مالی ختم خواهد شد. از این رو حتماً نیاز به لابی‌گری است تا مسیر رشد و توسعه هموار شود. این موضوع در دنیا تقریباً بدیهی است.

نکته بسیار مهمی که باید توجه کنید این است که رانت یا انحصار یا امتیازات ویژه هیچ ربطی به لابی‌گری ندارد. در واقع لابی‌گری باعث می‌شود مسیری هموار شود و این مسیر متعلق به همه است. یعنی اگر قوانینی را گوگل توانست تغییر دهد، دیگر شرکت‌ها هم می‌توانند از آن استفاده نمایند. آنچه ما در ایران شاهد آن هستیم، تقریباً ربطی به مدل استاندارد لابی‌گری در دنیا ندارد. به عنوان مثال در هزاران مورد با فیسبوک همکاری می‌کنند ولی از طرف دیگر به راحتی مارک زاکربرگ به دادگاه خوانده می‌شود و بابت همکاری خارج از اصول حرفه‌ای که در انتخابات دونالد ترامپ با وی انجام داده محاکمه می‌شود و علاوه بر جزای متناسب با جرم، جلوی دوربین همه مسئولیت این اقدام را خود یک نفره به گردن می‌گیرد و اتفاقاً صریح معذرت‌خواهی می‌کند.

من تا امروز هیچ سرویس ایرانی را ندیدم که به صراحت اشتباهی که انجام داده را بدون لکنت قبول کند، مسئولیت آن را به عهده بگیرد، عذرخواهی کند و برای جبران یک اقدام عملی شفاف انجام دهد، در عوض تا دلتان بخواهد اطلاعیه روابط عمومی مبنی بر اینکه شما اشتباه می‌کنید و این طور که شما فکر می‌کنید نیست، صادر می‌شود و مدیران‌عامل دیگر سرویس‌ها که سرمایه‌گذار مشترک دارند یا حتی در وضعیتی به هم نان قرض می‌دهند هم توئیت می‌کنند که کارآفرین مستقل را تنها گیر آوردید!

فقط ای کاش شرکت‌هایی که این روزها تحریم می‌شوند توسط مردم، با یک رویکرد طلبکارانه با مخاطب صحبت نکنند. نمی‌دانم چرا متوجه شرایط حساس این روزها نمی‌شوند. مدیران روابط عمومی شما کارشان فقط تنظیم متن اعلامیه نیست. این یک شرایط پیچیده اجتماعی است که باید حساسیت‌های آن به خوبی درک شود تا در آینده بتوانید کمافی‌السابق محبوبیت خود را حفظ کنید و به حیات خود ادامه دهید. اگر از عهده مدیریت این شرایط بر نمی‌آیید سکوت کنید. احتمال بروز خطا از اطلاعیه صادر نشده صفر است ولی وقتی چیزی نوشتید و در آن مردم معترض را برانداز خواندید، لابد صلاح مملکت خویش را بسان خسروان می‌دانید و نذر ذبح کسبتان را کردید.

نکته آخر: احتمال دارد قربانی دسیسه شده باشید؟ یعنی واقعاً بی‌گناه باشید و مردم درباره‌تان اشتباه کرده باشند؟ بله احتمال دارد. شاید بی‌گناه باشید و توسط عده‌ای داستان تحریم شما شروع شده باشد آن هم بدون دلیل متقن. شما چطور شفاف می‌کنید که بی‌گناهید؟ به شما قول می‌دهم اطلاعیه PR چاره نیست. رویکردتان را به شفاف‌سازی عوض کنید. احتمالاً از رویکرد شفاف صدمه دولتی خواهید خورد؟ اگر نکنید هم از کاربرانتان خواهید خورد.

موضوع انتخاب جایگاه است در این شرایط حساس.

پ.ن : به شخصه علاقه‌مند به شناخت شرایط فی‌مابین کانون تبلیغاتی سرکارخانم شفیعی با گروه صنایع غذایی خانواده پایداری در این دوران هستم. مع الوصف اخبار واصله خبر از تولید در بسته بندی به نام‌های دیگر در این گروه دارد و اشاره به اسم برند در ظَهَر بسته بندی ها...


✅ @karkhone

فهرست درآمد و مخارج ماهانه ایرانیان قبل از انقلاب ۵۷

ارزش پول‌ملی :
واحد برابری ریال با دلار آمریکایی : ۷۰ریال و در صرافی‌های خرمشهر : ۶۹ریال
قیمت دلار : ۶۹ ریال
قیمت یک مثقال طلا ۲۱عیار دست‌ساز با کارمزد : ۲۰۰ ریال

حقوق و دستمزدها:
حداقل دستمزد کارگر ساده ساختمانی در ماه : ۷۳۰۰ ریال
حقوق ماهانه یک معلم ساده تازه استخدامی : ۱۳،۰۰۰ریال
حقوق ماهانه دبیر لیسانسه تازه استخدامی : ۳۵،۰۰۰ریال
حقوق ماهانه دبیر لیسانسه پایه یک : ۶۵،۰۰۰ریال
حقوق ماهانه یک پاسبان سوم : ۲۲،۰۰۰ریال
دریافتی ماهانه افسر وظیفه : ۱۰،۰۰۰ریال
کمک‌هزینه ماهانه دانشجویان : ۱۰،۰۰۰ریال
دریافتی ماهانه سرباز وظیفه : ۶،۰۰۰ریال

خدمات رایگان ارائه شده:
بهداشت و درمان رایگان در بخش دولتی و ویزیت رایگان توسط پزشکان عمومی
تحصیل رایگان تا پایان مقطع دانشگاهی
تغذیه رایگان در مدارس کشور ، شامل موز ، شیر ، پسته ، گردو و ... بصورت روزانه
ارائه کتاب های درسی رایگان تا کلاس ششم
ارائه کتاب‌های درسی و دفتر مشق رایگان به خانواده های بی بضاعت

قیمت‌ اقلام مختلف ، هزینه‌ها و
مخارج زندگی:

هر متر مربع زمین در عباس آباد تهران : ۲۰،۰۰۰ریال

متوسط اجاره خانه : ۳.۰۰۰ - ۱.۰۰۰ ریال

یک‌ لیتر بنزین : ۱۰ریال
یک‌لیتر نفت سفید : ۲.۵ریال
یک‌لیتر گازوئیل : ۲.۵ریال
بلیط اتوبوس واحد : ۲ریال
دفتر ۲۰ برگی کاهی : ۲ریال
دفتر ۲۰ برگی سفید : ۳ریال
دفتر ۴۰ برگی کاهی : ۳ریال
دفتر ۴۰ برگی سفید : ۵ریال
دفتر ۶۰ برگی کاهی : ۶ریال
دفتر ۶۰ برگی سفید : ۸ریال
دفتر ۱۰۰ برگی کاهی : ۸ریال
دفتر ۱۰۰برگی سفید : ۱۰ریال
دفتر ۲۰۰برگی کاهی : ۱۴ریال
دفتر ۲۰۰برگی سفید : ۱۸ریال

مقوا سفید یک‌رو برقی : ۱ریال
مقوا سفید دورو برقی : ۲ریال

برگ امتحانی : ۰.۵ریال
خودکار بیک : ۵ریال
مداد رنگی ۶ عددی کوچک : ۶ریال
مداد رنگی ۶ عددی بزرگ : ۱۰ریال
مداد رنگی ۱۲ عددی بزرگ : ۲۰ریال
مداد قرمز : ۲ریال
کبریت : ۱ ریال
چسب زخم سه‌تایی : ۱ریال
یک‌کیلو سیب لبنان درجه یک : ۲۰ریال
یک‌کیلو سیب ایرانی : ۱۷ریال
یک‌کیلو پرتقال درجه یک : ۲۰ریال
یک‌کیلو انگور : ۲۰ریال
یک‌کیلو خیار مجلسی اصفهانی : ۱۵ریال
یک‌کیلو گوجه فرنگی : ۱۰ریال
یک‌کیلو سیب زمینی : ۱۵ریال
یک‌کیلو پیاز : ۵ریال
یک‌کیلو نخود : ۳۵ریال
یک‌کیلوعدس : ۳۴ریال
یک‌کیلو لوبیا چیتی : ۳۵ریال
یک‌کیلو گندم : ۱۰ریال
یک‌کیلو جو : ۱۰ریال
یک‌کیلو برنج شمال دم سیاه : ۳۲ریال
یک‌لیتر شیر گاو و گاومیش باچربی : ۲۰ریال
یک‌کیلو ماست بی‌چربی چرخ کرده : ۲۰ریال
یک‌کیلو پنیر لیقوان تبریز : ۷۰ ریال

یک‌کیلو پسته کله قوچی : ۲۵۰ریال
یک‌کیلو گردو : ۲۰۰ریال
یک‌کیلو انجیر : ۵۰ریال
یک‌کیلو خرما : ۳۰ریال
آدامس خروس نشان : ۱ ریال
آدامس شیک : ۲ ریال
بیسکوییت پتی بور کوچک : ۵ ریال
بیسکوییت پتی بور بزرگ : ۱۵ ریال
پفک نمکی کوچک : ۲ ریال
پفک نمکی بزرگ : ۵ ریال
نوشابه کوچک ۳۵۰میلی‌لیتری : ۵ ریال
نوشابه بزرگ ۷۵۰ میلی‌لیتری : ۱۰ریال

یک‌ کیلو گوسفند پرواری زنده : ۱۰۰ ریال
یک‌ کیلو گوشت گاو با استخوان : ۲۰۰ ریال
یک‌ کیلو گوشت گاو بدون استخوان : ۲۳۰ ریال
یک‌ کیلو گوشت گوسفند با استخوان : ۲۳۰ریال
یک‌ کیلو گوشت گوسفند بدون استخوان : ۲۵۰ریال
یک‌ کیلو گوشت گوسفند یخ زده نیوزیلندی بااستخوان : ۱۳۰ریال

یک سیخ کباب کوبیده ۱۰۰ گرمی با گوشت گرم گوسفند : ۳۰ ریال
یک پرس چلوکباب کوبیده با سه سیخ کباب : ۷۰ ریال
کنسرو ماهی تن جنوب : ۲۵ ریال
هر عدد تخم مرغ : ۴ریال

یک‌ کیلو آرد : ۱۰ریال
نان سنگگ (وزن چانه ۸۰۰گرم) : ۱۰ ریال
نان بربری (وزن چانه ۸۰۰ گرم) : ۱۰ ریال
نان تافتون (وزن چانه ۴۰۰ گرم) : ۵ ریال
نان تافتون دولتی(با کارت دولتی) : ۲ریال
نان لواش (وزن چانه ۲۰۰ گرم) : ۲ ریال

روغن مایع یک لیتری : ۲۱ریال
قوطی پنج کیلویی روغن نباتی جامد : ۲۹۰ ریال
یک‌ کیلو چای : ۸۰ریال
یک‌ کیلو شکر : ۲۶ریال
یک‌ کیلو قند کله : ۲۴ریال
یک‌ کیلو قند حبه : ۲۸ریال
یک بسته یک کیلویی پودر لباسشویی : ۱۰ریال
مایع ظرفشویی نیم لیتری ریکا : ۱۸ ریال
کوتاه کردن مو با ماشین : ۵ریال
کوتاه کردن مو با قیچی : ۱۵ریال
کوتاه کردن مو (مدل بیتلی) : ۲۵ ریال
ویزیت پزشکان عمومی در بخش خصوصی : ۲۵۰ ریال
کولر گازی گیبسون ۲۱۰۰۰ : ۴۵،۰۰۰ ریال
رنو ۵ ایران صفر کیومتر : ۱۲۰،۰۰۰ ریال
پیکان دولوکس صفر کیلومتر : ۱۷۵،۰۰۰ ریال
اتومبیل بیوک ایران (اسکای لارک) صفر کیلومتر : ۳۱۰،۰۰۰ ریال
اتومبیل کادیلاک سیویل ایران صفر کیلومتر : ۳۸۰،۰۰۰ ریال
موتور هوندا تریل ۱۷۵ : ۴۵،۰۰۰ ریال
موتور گازی پژو : ۱۲،۰۰۰ ریال
دوچرخه فونیکس ۲۸ : ۸،۰۰۰ ریال

قبر در بهشت زهرا : ۷۵۰۰ ریال

استخراج از فصلنامه پژوهشکده پولی و بانکی (بانک مرکزی ایران)

✅ @karkhone

اگر اوبر در ایران بود

| سینا فیاضی

اخیرا خبر تحریم و کمپین حذف اپلیکیشن اسنپ و ونچرهای آن برای کاربران توییتر، اینستاگرام و سایر محافل بحث جذابی بود.

با توجه به شنیدهها، خبر دستگیری فرد یا افزادی بر اساس سوابق ثبت سفارش آنها از سرویس اسنپ و اسنپفود اتفاقی بود که موجب بهت و اندوه همهی ما شد و بلافاصله بحث همکاری با نهادهای امنیتی مطرح شد.

عده ای گفتند این اپلیکیشن را به کل حذف کنیم و برای امنیت از رقیب استفاده کنیم، با نام کاربری غیرواقعی از این سرویس استفاده کنیم، در پایان مسیر لغو سفر کرده و هزینه را مستقیم به راننده پرداخت کنیم(بر اساس تجربه شخصی اکیدا این روشهای پر ریسک و ناامن را توصیه نمیکنم) و عدهای همکاری داوطلبانه در ارائه اطلاعات را مطرح کردند و بعضی هم بحث فروش اطلاعات کاربران را پیش کشیدند.

فرض کنیم فردا صبح شرکت بنام اوبر در کشور ما شروع به فعالیت کند، آیا اوبر هم با هر نهاد حاکم در زمینه اطلاعات کاربران همکاری خواهد کرد؟ آیا در خارج از ایران هم اطلاعات کاربران اوبر به منظور بهرهبرداریهای گوناگون(بسته به قوانین و نیازهای حاکمیت) در اختیار آنها قرار میگیرد؟ آیا اگر فردا اوبر در ایران تحت هر حاکمیتی این کار را تکرار کرد بایست تحریم شود؟ آیا اسنپ اجازه ممانعت از دادن اطلاعات را دارد؟

برای پاسخ به پرسش های بالا از سایت اوبر شروع کنیم.

آنچه در وبسایت Uber میخوانیم (لینک و ترجمه در بخش اول):
ما متعهد هستیم که با مقامات مجری قانون همکاری کنیم تا به درخواستهای اطلاعات معتبر از سازمانهای دولتی پاسخ سریع بدهیم. در واقع، ما یک پورتال اختصاصی برای مقامات محلی مجری قانون ایجاد کردیم تا به طور ایمن سؤالات خود را به اوبر ارسال کنند. این درخواستها شامل موارد ایمنی عمومی مانند تحقیقات مربوط به سرقت خودرو، کلاهبرداری مالی و افراد گمشده میشود.

در مطلب منتشر شده توسط رسانه خبری TechCrunch میخوانیم (لینک و ترجمه در بخش دوم):
اوبر تنها شرکتی نیست که تعداد درخواستهای دولتها را به صورت طبقه بندی شده ذخیره میکند. اپل، آمازون، فیسبوک و توییتر همگی افزایش تقاضای دولت را در سال گذشته گزارش کردهاند، زیرا پایگاه مشتریان آنها همچنان در حال رشد است. در حالی که دولتها به طور فزایندهای تشنه دادههای شرکتها هستند.
و در ادامه میخوانیم: علیرغم افزایش درخواستهای مجری قانون، اوبر گفت که «تا به امروز درخواستی برای موضوعات امنیت ملی دریافت نکرده است».

اینکه اطلاعات در کشورهای مختلف با مقاصد مختلف درخواست میشود چیزی نیست که به صورت مستقل در حدود اختیارات و تمایلات یک شرکت باشد.

لازم به ذکر هست که من اطلاع دقیق و مستندی از میزان و نوع درخواست اطلاعات و ارائه دسترسیها در ایران پیدا نکردم. بدین منظور و پس از بررسی وبسایت اسنپ به این سوال پاسخ داده میشود، آیا اسنپ به طور شفاف این موضوع را از پیش به کاربران اعلام کرده است یا با پنهانکاری خلف وعده کرده است؟

در قسمت قوانین وبسایت اسنپ با هم میخوانیم (لینک و متن کامل در بخش سوم):
اطلاعات کاربران به عنوان اطلاعات محرمانه نزد شرکت و طرف تجاری محافظت شده و دسترسی به آن توسط اشخاص ثالث ممنوع بوده، مگر برابر قانون و تصمیم مقام ذیصلاح قضایی. بنابراین در موارد قانونی و همچنین درخواست و صدور دستور مقتضی از سوی مراجع قضایی، شرکت مکلف به ارائۀ اطلاعات کاربران به مراجع مذکور است.

پ.ن : یکی از دیدگاه های به نظر جالب پیش از هرگونه داوری در این میان مفت‌بری یا بهتر بگیم مفت خریدن کسب و کارها بخصوص استارتاپی هاست. جای تامل دارد!

ادامه مطلب

✅ @karkhone

مقامات، پول‌هایی را که شاه به عمران اختصاص می‌دهد به جیب می‌زنند و شاه دیگر منصرف می‌شود که پول خود را خرج اینها کند...رقابت روس‌ و انگلیس مانعی دیگر است...بندر محمّره[خرمشهر] در مصب کارون، عمق زیاد دارد و کشتی می‌تواند از کارون تا شوشتر بیاید و از آنجا به اصفهان[راه زمینی] و بعد طهران...قرار بر کشیدن راه شوسه بود که شاه موافقت داشت حتی ۲۰۰هزار دلار اختصاص بدهد اما با دسیسه روس‌ها، شاه منصرف شد.

از خاطرات بنجامین؛ نخستین سفیر ایالات متحده آمریکا در ایران- عهد سلطنت ناصری

✅ @karkhone

بچه ها این ویدیو رو با دقت نگاه کنید، من با کلیت این ویدیو موافقم، حتی میتونم مثال بزنم براتون از چت های ساختگی و پاپوش سازی برای یکی از استارتاپ ها یا مثلا در جریان ایمیل هایی که منتشر شد یک جریان کاملا هدف دار یه ایمیل جعلی منتشر شد که خشم ملت رو برانگیخت و البته و صد البته اکه اون ایمیل جعلی بود و بعد انتشار کامل ایمیل ها گند این کثافتکاری درومد.
بیاییم با منطق درست و حساب شده جلو بریم و اشتباهاتی که سال 57 تا 60 پدران ما کردند رو انجام ندیم.

" ما به عنوان یه نسل آگاه موظفیم که خلخالی درونمون رو کنترل کنیم و گرنه فرقی با کسانی که بهشون اعتراض داریم نخواهیم داشت"

البته که همه هم گل و بلبل نیستن و ما هنوز منتظر جواب درست و درمون از استارتاپ محله کاووسیه شهید هوشنگ وحید دستگردی هستیم.

✅ @karkhone

محتوای خوب بشنویم

در این اپیزود داستان کسی را خواهیم گفت که بهترین روزهای عمرش را وقف رشد مردم ایران کرده است. کسی که تهدید، طرد و تبعید شده و کتک خورده ولی پای هدفش ایستاد‌ه. کسی که نظام آموزشی مدیون ریسک شخصی اوست.
کسی که عمرش را وقف کرد تا جلوی خرافات بایستد

این اپیزود رو میتونید از طریق لینک زیر در کست باکس بشنوید.

https://castbox.fm/vd/548759579

✅ @karkhone

‍ ناسیونالیسم یا کمونیسم؟
کدامیک بیشتر بلای جان میلیون‌ها ایرانی طی صد سال اخیر شدند؟

| محمد ایمانی


۱- ایران به عنوان یک کشور با ساختار اقتصادی عشایری-کشاورزی در حالیکه در ابتدای قرن بیستم ۰.۰۱٪ هم کارگر صنعتی نداشت، هیچگاه نمی‌توانست و نمی‌تواند طبقهٔ کارگر به عنوان یک نیروی اجتماعی جدید در اقتصاد صنعتی داشته باشد. صنایعی که پهلوی دوم و جمهوری سوم (اسلامی) در ایران راه انداختند همه صنایع دولتی بودند و مستخدمانش حقوق‌بگیر دولت. آن طبقهٔ کارگری که اکتور تغییرات سیاسی می‌شود طی یک انقلاب بورژوازی که هنوز در ایران رخ نداده، در جوامع غربی تشکل و تعیّن طبقاتی گرفته بود یعنی حقوق‌بگیر بازار بود نه دولت. تازه شخص اول مملکت در جمهوری دوم (محمّدرضا پهلوی) قرار بود تمام کارگران را سهامدار کارخانه و صاحب خانه در نزدیکی کارخانه هم بکند. بنابراین کمونیسم در ایران همیشه «ایدئولوژی» بوده و حالا حالاها خواهند ماند، و طرفدارانش هیچ یک از طبقات کارگر جامعه نبوده و نیستند، یک نمونه‌شان شاپور بختیار که پدرش زمیندار بود خودش سوسیالیست شد. بنابراین چیزی به نام «نیرو»ی چپ در ایران وجود ندارد، همهٔ هیاهوهای سدهٔ اخیر بیشتر تعارفات روشنفکری بوده و هست که هیاهو بودنش هم به خاطر این بود که این انتلکتوئل‌ها سواد بیشتری از عامّهٔ مردم داشتند و به همین دلیل ژارگون نامفهوم‌شان هیاهو می‌کرد.

۲- ناسیونالیسم از صد سال پیش با دو منشأ ترکی-فرانسوی و آلمانی وارد ایران شد. نظرات نویسندگان آن را که می‌خوانیم شبیه داستان‌های ژانر وحشت است، ولی همین نوشته‌جات باید در برابر آن جریانات فاشیستی که مثل قارچ سمّی در لجنزار پس از اشغال ایران در جریان جنگ جهانی اول و دورهٔ جمهوری اول (رضا ماکسیم) رشد کردند، لُنگ بیاندازند. رضا ماکسیم که از طویله‌داری در قشون قزاق شروع کرد، به گردن‌کشی و باج‌گیری ارتقاء یافت و تا قبل از اینکه در آن وانفسا سردار سپه شود هر سال مُحرّم گِل به سر و صورت می‌مالید و خودش را زخمی می‌کرد، اولین کسی بود که یک قرارداد بین‌المللی را پاره کرد و به بخاری انداخت. قراردادی (دارسی) که بر اساس آن ایران صاحب درآمد از کالایی می‌شد که هیچ نقشی در تولید آن نداشت، نه در سرمایه‌گذاری‌اش، نه در تخصص به بهره‌برداری رساندنش، و نه در بازاریابی در بازار جهانی و وارد کردن آن به عنوان کالا به بازار جهانی. دور و بر رضا را چند انتلکتوئل فرانکوفیل ناسیونالیست گرفته بودند که البته نوبت به نوبت به دست رضا ماکسیم حذف شدند. آنها همان‌هایی بودند که طرح دولت-ملّت سازی برای ایران را به تقلید از ترکیه و فرانسه مهندسی کردند و این وسط قدرت را هم متمرکز. ایدئولوژی دولت-ملّت سازی چیست؟ ناسیونالیسم. ناسیونالیسم چیست؟ ایدئولوژی استقلال ملّی از کشورهای بیگانه یا به عبارتی دیگر امپریالیسم‌ستیزی بهمراه زورچپان کردن چند ده میلیون آدم در قیفی به نام ملیّت.

۳- محمّدرضا پهلوی در اکتبر سال ۱۹۷۳ که قیمت نفت را طی یک ماه چهار برابر کرد و به رکود اقتصادی در ایالات متّحده و بریتانیا دامن زد در جواب خبرنگار بریتانیایی که مردم بریتانیا امسال از سرمای زمستان خواهند مُرد جواب داد شما برای سده‌ها کشور ما را استعمار کردید چطور آن موقع نگران مردم ما نبودید ولی الان که کشور ما در مسیر استقلال و توسعه است از ما می‌خواهید توسعه پیدا نکنیم! در فقره‌ای دیگر به خبرنگار بریتانیایی می‌گوید زمانی شما در این مملکت نخست‌وزیر انتخاب می‌کردید ولی ما دیگر این اجازه را به شما نمی‌دهیم؛ گویی صاعقه‌ای آسمانی بدو برخورد کرده بود و فراموش کرده بود خودش و پدرش به ارادهٔ چرچیل قدرت را در ایران بدست آوردند.

۴- موضوع این است که نه پهلوی و نه وارث‌اش جمهوری سوم یا همان جمهوری اسلامی رفتار محترمانه و متمدّنانهٔ غرب برای کمک به ایران جهت متمدّن کردن ایران را نمی‌فهمیدند! نفر دومی که قرارداد ۱۹۳۳ و الحاقی‌اش را آتش زد اعلیحضرت آریامهر بود و نفر سومی که برجام را آتش زد مقام معظم رهبری. با تنفری که خیلی از مردم از کُفّار کون‌نشور داشتند تاریخ باستانی و شاهنامه و حافظ و سعدی بهترین ابزار را در اختیار ناسیونالیست‌هایی قرار داد که با کودتا قدرت را قبضه کردند و از مجرای دولت این اَبَرفاعل مناسبات و تحولّات در ایران تخم نفرت از انگلستان و غرب را در ذهن و ضمیر مردم گستراندند.

۵- در همان سالی که پهلوی به رکود اقتصادی در غرب دامن زد، عربستان سعودی به غرب نفت با قیمت قدیم فروخت و به خروج از رکود کمک کرد. نتیجه روابط و دوستی‌ها و همکاری‌های تنگاتنگ‌تر شد و سعودی‌ها هم هیچوقت زیر قراردادهای خود نزدند بلکه هر بار با پایان هر قرارداد، قرارداد بهتری نوشتند.

✅ @karkhone

یک مقایسه همینجوری!

| حسین راهداری

این هفته، بانک ملی سعودی
(Saudi National Bank یا به عربی "البنك الأهلي السعودي")
به نیابت از دولت عربستان با رقم ۱/۵ میلیارد دلار، ۹/۹ درصد از بانک کِرِدیت سوئیس (Credit Suisse) را خرید. یعنی در معامله این بلوک، بانک کردیت سوئیس که یکی از قدیمی ترین بانک های سوئیس و یکی از بزرگترین بانک های تجاری، خصوصی و سرمایه گذاری دنیاست، حدود ۱۵ میلیارد دلار ارزشگذاری شده است. ارزش بازار بانک به قیمت روز سهم، حدود ۱۰/۷ میلیارد دلار است.

در زمان انجام معامله کسی نگفت که وضعیت حقوق بشر در عربستان چگونه است و یا چرا دموکراسی ندارند، چرا اعدام می کنند و یا چرا انتخابات برگزار نمی شود. معامله انجام شد چون بانک کردیت سوئیس بدلیل زیان نیاز به سرمایه گذار جدید داشت و چه کسی بهتر از سعودی ها که بازی سیاست را خوب بلد هستند و با جیب پرپول خودشان حاضرند هر شرکتی را که موقعیت استراتژیک در دنیا دارد خریداری کنند و امپراتوری مالی خود را بیش از پیش گسترش داده و نفوذ خود را در صحنه سیاسی غرب افزایش دهند.

اما جالب است که بدانیم همین هفته یک معامله خرید شرکتی در ایران انجام شد. در ایران، شرکت سرمایه گذاری اهداف از زیرمجموعه های شرکت سرمایه‌گذاری صندوق بازنشستگی کارکنان صنعت نفت، ۱۲ درصد سهام شرکت صنایع پتروشیمی خلیج فارس را به رقم خیره کننده ۱۰۸ هزار میلیارد تومان (معادل حدود ۳/۳ میلیارد دلار به قیمت دلار آزاد) خریداری کرد. یعنی هلدینگ خلیج فارس در این بلوک مدیریتی بیش از ۲۷ میلیارد دلار ارزشگذاری شد! این در حالی است که ارزش بازار شرکت بر اساس قیمت روز سهم، ۳۱۶هزار میلیارد تومان، یعنی کمی کمتر از ۱۰ میلیارد دلار است!!

این دو معامله از یک جنس نیستند که کاملا قابل مقایسه باشند، اما آنقدر هم از هم دور نیستند که ما به اعدادشان فکر نکنیم و قیاسشان نکنیم. خودش کلی درس سرمایه گذاری و اقتصاد سیاسی می تواند باشد.

پینوشت همینجوری: در همین اثنا دولت سوییس تحریم هایی را بر علیه یک شرکت و چند فرد ایرانی بدلیل مشارکت در جنگ اوکراین وضع کرد.

ادامه مطلب

✅ @karkhone

سلام وقتتون بخیر👋🏼

ما در «جاب تیم» به کسب و کارها کمک می‌کنیم با حضور در فضای آنلاین به فروش، درآمد و سود خوبی برسند.😍 اینجوری یعنی جاب تیم، «یک تیم پشت کسب‌وکارته» 😜

بخشی از خدمات جاب‌تیم شامل:

🔸طراحی سایت (اختصاصی و مطابق با اصول)
🔸سئو تخصصی سایت
🔸 مدیریت شبکه‌های اجتماعی
🔸تولید محتوا (متنی، عکس و ویدیو…)
🔸تبلیغات (در گوگل، اینستاگرام و…) و ….

راه‌های ارتباطی با ما❤️:

📎 وبسایت جاب‌تیم
📎 کانال تلگرامی‌مون: @jobteamir
📎 اینستاگرام جاب‌تیم
📎 مشاوره رایگان: 09308297906

🟣جایزه سالانه هوش مصنوعی ایران (iAAA)

♦️ثبت‌نام رویداد رقابتی iAAA (جایزه سالانه هوش مصنوعی ایران)، در حوزه سلامت و پزشکی، با ۴/۵ میلیارد ریال جایزه برای تیم های برتر در چارچوب طرح شهید بابایی بنیاد ملی نخبگان آغاز شد.
♦️جایزه سالانه هوش مصنوعی ایران (iAAA)، باهدف افزایش مهارت‌های فنی، نرم و کسب کاری، حمایت‌های از تیم های متخصص، ایجاد زمینه استخدام افراد و گرد هم آوردن متخصصین حوزه در کل کشور برگزار می‌شود.

🌐ثبت نام و دریافت اطلاعات بیشتر
🔗اینستاگرام
🔗تلگرام

⭕ علاقه‌مندان به شرکت در رویداد جهت اخذ کد تخفیف مخصوص مخاطبین رسانه کارخونه در خصوصی پیام بدهند.

مقامات، پول‌هایی را که شاه به عمران اختصاص می‌دهد به جیب می‌زنند و شاه دیگر منصرف می‌شود که پول خود را خرج اینها کند...رقابت روس‌ و انگلیس مانعی دیگر است...بندر محمّره[خرمشهر] در مصب کارون، عمق زیاد دارد و کشتی می‌تواند از کارون تا شوشتر بیاید و از آنجا به اصفهان[راه زمینی] و بعد طهران...قرار بر کشیدن راه شوسه بود که شاه موافقت داشت حتی ۲۰۰هزار دلار اختصاص بدهد اما با دسیسه روس‌ها، شاه منصرف شد.

از خاطرات بنجامین؛ نخستین سفیر ایالات متحده آمریکا در ایران- عهد سلطنت ناصری

✅ @karkhone

یادگیری فناورانه و دگردیسی ساختاری

کارآیی یک سیستم اقتصادی - اجتماعی در گروی تعامل و همکاری مؤثر بازیگران سیستم - اعم از سازمان‌های خصوصی، عمومی و مدنی - در جهت «خلق» و «نشر» دانش سودمند اقتصادی‌ست. اختلال در این سازوکار خلق و نشر، سیستم را در تله‌ی سکون و «قفل‌شدگی» فناوری (Lock-in) گرفتار می‌کند. این رویکردی است که برخی از اقتصاددانان دگراندیش توسعه برای توضیح شکست یا کامیابی کشورهای در حال توسعه در جبران شکاف اقتصادی‌شان نسبت به توسعه‌یافتگان (موسوم به Catch-up یا هم‌پایی اقتصادی) بکار می‌برند.

در این زمینه یکی از اقتصاددانهای برجسته‌ی توسعه به نام کئون لی، معاون ریاست شورای مشاوران اقتصادی دولت کره، با واکاوی سازوکار خلق و نشر دانش سودمند تولیدی در سیستم اقتصادی چین، هم‌پایی شتابان این کشور را توضیح می‌دهد. در این رویکرد سیستمی، حرکت اقتصاد چین از صادرات کالاهای اولیه و کم‌ارزشِ افزوده در دهه‌ی ۸۰ میلادی به سمت کالاهای فناور پرارزش، برآیند همکاری، برهم‌کنش و هم‌افزایی مؤثر بازیگران اقتصادی سیستم - اعم سازمان‌های عمومی و خصوصی - شناخته می‌شود. این سازمان‌ها شامل شرکت‌های تولیدی (خصوصی و دولتی)، وزارت‌خانه‌ها و مراکز پژوهشی می‌شوند.

اولین نکته‌ای باید توجه داشته باشیم این‌ست که در اقتصادهای توسعه‌نیافته به دلیل کمبود زیرساخت‌های نرم و سخت، 'گروه‌زدگی' بازیگران اقتصادی و یا کمبود همکاری میان آنها، و نیز کمبود منابع اقتصادی (نظیر دانش، تجربه، تجهیزات)، سازوکار خلق و نشر دانش به اختلال کشیده و در نتیجه‌اش سیستم اقتصادی در دام فناوری‌های کهنه و کم‌بازده قفل می‌شود‌؛ چیزی که در ادبیات اقتصاد غیرمتعارف به آن «شکست سیستم» - مشابه 'شکست بازار' در اقتصاد متعارف - می‌گویند.

بر این مبنا، کامیابی چین در جبران شکاف اقتصادی‌اش محصول همکاری مؤثر بازیگران اقتصادی سیستم بوده است‌. این همکاری که میان شرکت‌های دولتی و خصوصی، وزارت‌خانه‌ها و مراکز پژوهشی جریان داشت، سوءکارکردهای سیستم (System failures) را مرتفع ساخت و موتور خلق و نشر دانش سودمند اقتصادی - اعم از دانش فنی و دانش عملی - را بکار انداخت.

توسعه‌ی صنعت تجهیزات ارتباطی چین یک نمونه‌ی شناخته‌شده در این زمینه است. در دهه‌ی ۸۰ میلادی، دولت چین فعالانه به دنبال پیدا کردن شرکت‌های مطرح خارجی جهت انتقال فناوری پیشرفته‌ی روز به کشور بود. در میانشان تنها یک شرکت بلژیکی بود که حاضر به سرمایه‌گذاری شد. دولت چین نیز شروطی نظیر مالکیت ۶۰ درصدی طرف چینی بر سرمایه‌گذاری مشترک، انتقال فناوری پیشرفته، و انتقال فناوری تولید مدارهای یکپارچه‌ی بزرگ‌مقیاس (LSI) برای سرمایه‌گذاری گذاشت.

معمولاً گفته می‌شود که انتقال فناوری پیشرفته به چین، بخاطر بازار بزرگ آن بوده است که به دولت چین اهرم چانه‌زنی مؤثری بخشید. به همین خاطر سایر کشورهای در حال توسعه نمی‌توانند از چین الگوبرداری کنند. با اینحال، باید توجه داشته باشیم که 'بازار بزرگ داخلی' شرط لازم اما ناکافی در تقویت توان چانه‌زنی بین‌المللی دولت چین بوده است. در کنار اندازه‌ی بزرگ بازار، این کنترل انحصاری دولت بر بازار تجهیزات ارتباطی بود که توان بالقوه‌ی چانه‌زنی چین را به فعلیت رساند. در آن زمان وزارت پُست و مخابرات چین تنها عرضه‌کننده و تنها تقاضاکننده‌ی تجهیزات ارتباطی بود.

علاوه بر آن، شرط‌گذاری دولت چین بر شرکت بلژیکی یک‌شبه به انتقال فناوری نیانجامید. مقامات چینی سه سالِ تمام با سرمایه‌گذار خارجی به مذاکره نشستند تا با «چماق» (مقررات) و «هویج» (یارانه) به انتقال فناوری متقاعدش کنند. از آن مهم‌تر اینکه چین به عنوان یک کشور 'کمونیست' مشمول تحریم فناوری پیشرفته‌ی بلوک غرب بود و شرکت خارجی اجازه نداشت فناوری تولید مدار یکپارچه را به چین منتقل کند. چهار سال آزگار با دولت آمریکا مذاکره شد تا تحریم رفع و فناوری مذکور به چین منتقل شود.

با توجه به این موارد، این «عاملیت دولت» چین بود که بازار بزرگ داخلی را به اهرم چانه‌زنی تبدیل کرد. وجود شرکت‌های باسابقه و مجرب دولتی در زمینه‌ی تجهیزات ارتباطی بود که شرکت خارجی را ترغیب به سرمایه‌گذاری 'مشترک' (و نه مستقل) کرد. فن‌شناسانی که در این سرمایه‌گذاری فعالیت میکردند بعدها جذب شرکت‌هایی نظیر «هواوی» و «زد تی ای» شدند و آنان را تبدیل به برندهای رقابت‌پذیر ملّی کردند. همچنین در دهه‌ی ۸۰ و ۹۰ چین نه تنها بازرگانی خارجی‌اش را کاملاً آزاد نکرده بود، بلکه تعرفه‌ی واردات تجهیزات ارتباطی را افزایش داد و در نتیجه‌اش سهم بازار شرکت‌های داخلی دوچندان شد. بدیهی‌ست که این حمایت گمرکی بستر امنی برای شرکت‌های داخلی فراهم آورد تا با آزمون و خطا دانش عملی تولید تجهیزات را فراگیرند. همچنین خریدهای عظیم دولتیِ تجهیزات داخلی توسعه‌ی هواوی و زد تی ای را شتاب بخشید.

منبع

✅ @karkhone