Karkhoone | کارخانه | کارخونه
7.29K subscribers
4.04K photos
472 videos
81 files
1.42K links
کارآفرینی به روایتی دیگر...


وبسایت:
Karkhoone.com

توییتر:
twitter.com/karkhoone

📌گروه تبلیغاتی عدد:
@ADD_ADDS

دالان ارتباطی:
@channel_kar
Download Telegram
Forwarded from karkhone | کارخانه (Mehdi)
"نشان ایرانی"؛ اقدام روزنامه جام‌جم برای حمایت از تولیدکنندگان کالای ایرانی

روزنامه جام جم در نظر دارد آگهی‌های تبلیغاتی تولیدکنندگان ایرانی در قالب‌های گزارش، مصاحبه، رپورتاژ و آگهی را به‌صورت رایگان منتشر کند.

بنابر اعلام این روزنامه، شرکت‌های تولیدی ایرانی که دارای حداقل 50 نفر پرسنل بیمه شده باشند می‌توانند از فضای تبلیغاتی معادل 240 تا 1020 میلیون ریال به‌صورت رایگان در روزنامه، ضمائم و سایت جام‌جم تا پایان سال 1398 بهره‌مند شوند.

✅ @karkhone
اقتصاد چین در مقایسه با اقتصاد جهان در طی ۳۰ سال گذشته

اقتصاد چین از ۱۹۸۹ تا کنون ۱۴ برابر شده است، در حالی که در همین مدت آمریکا تنها ۲.۰۹ برابر بزرگتر شده است.

منبع: howmuch

✅ @karkhone
بزرگترین شرکتهای سازنده جنگ افزار در دنیا

آمارهای انستیتو بین ‌المللی پژوهش ‌های صلح استکهلم نشان می دهد تجارت ادوات و تجهیزات نظامی با رشدی 4.6 درصدی به میزان 420 میلیارد دلار در سال رسیده است که در این میان شرکتهای آمریکایی به تنهایی 246 میلیارد دلار از این بازار را در اختیار دارند.

شرکت لاکهید سازنده جنگنده های معروف F-35 و F-22 با فروش سالیانه 47 میلیارد دلار بزرگترین شرکت سازنده جنگ افزار در دنیا محسوب می شود و پس از لاکهید شرکتهای بوئینگ، شرکت Northrop سازنده بمب افکن معروف B-21، شرکت Raytheon که بزرگترین سازنده موشک های هدایت شونده دنیاست، شرکت General Dynamics سازنده جنگنده های معروف F-16، شرکت بریتانیائی BAE، شرکت Airbus، شرکت ایتالیائی Leonardo، شرکت روسی Almaz-Antey و شرکت فرانسوی Thales به ترتیب بزرگترین شرکتهای سازنده جنگ افزار در دنیا محسوب می شوند./ eghtesad digital


✅ @karkhone
‍ نامه تاریخی سه سیاستمدار ملی‌گرا به شاه 20 ماه قبل از وقوع انقلاب ۵۷

اعلي حضرت!
صنایع تعطیل شده و مملکت به بن بست رسیده است؛ برای حل مشکلات، استبداد را رها کنید و از نیروهای موجود در جامعه کمک بگیرید!

این نامه در 22 خرداد 1356 توسط فروهر، سنجابی و بختیار خطاب به محمدرضا شاه پهلوی نوشته شده است:


پیشگاه اعلی‌حضرت همایون شاهنشاهی

فزایندگی تنگناها و نابسامانی‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی کشور چنان دورنمای خطرناکی را در برابر دیدگان هر ایرانی قرار داده که امضاکنندگان زیر بنا بر وظیفۀ ملی و دینی در برابر خدا و خلق خدا با توجه به این که در مقامات پارلمانی و قضایی و دولتی کشور کسی را که صاحب تشخیص و تصمیم بوده، مسئولیت و مأموریتی غیر از پیروی از «منویات ملوکانه» داشته باشد نمی‌شناسیم و در حالی که تمام امور مملکت از طریق صدور فرمان‌ها انجام می‌شود و انتخاب نمایندگان ملت و انشای قوانین و تأسیس حزب و حتی انقلاب در کف اقتدار شخص اعلی‌حضرت قرار دارد که همۀ اختیارات و افتخارات و بنابراین مسئولیت‌ها را منحصر و متوجه به خود فرموده‌اند این مشروحه را علی‌رغم خطرات سنگین تقدیم حضور می‌نماییم.

در زمانی مبادرت به چنین اقدامی می‌شود که مملکت از هر طرف در لبه‌های پرتگاه قرار گرفته، همۀ جریان‌ها به بن‌بست کشیده، نیازمندی‌های عمومی به خصوص خواروبار و مسکن با قیمت‌های تصاعدی بی‌نظیر دچار نایابی گشته، کشاورزی و دامداری رو به نیستی گذارده، صنایع نوپای ملی و نیروهای انسانی در بحران و تزلزل افتاده، تراز بازرگانی کشور و نابرابری صادرات و واردات وحشت‌آور گردیده، نفت این میراث گران‌بهای خدادادی به شدت تبذیر شده، برنامه‌های عنوان شده اصلاح و انقلاب ناکام مانده و از همه بدتر نادیده گرفتن حقوق انسانی و آزادی های فردی و اجتماعی و نقض اصول قانون اساسی همراه با خشونت‌های پلیسی به حداکثر رسیده و رواج فساد و فحشا و تملق، فضیلت بشری و اخلاق ملی را به تباهی کشانده‌است.

حاصل تمام این اوضاع توأم با وعده‌های پایان‌ناپذیر و گزافه‌گویی‌ها و تبلیغات و تحمیل جشن‌ها و تظاهرات، نارضایی و نومیدی عمومی و ترک وطن و خروج سرمایه‌ها و عصیان نسل جوان شده که عاشقانه داوطلب زندان و شکنجه و مرگ می‌گردند و دست به کارهایی می‌زنند که دستگاه حاکمه آن را خرابکاری و خیانت و خود آن‌ها فداکاری و شرافت می‌نامند.

این همه ناهنجاری در وضع زندگی ملی را ناگزیر باید مربوط به طرز مدیریت مملکت دانست، مدیریتی که بر خلاف نص صریح قانون اساسی و اعلامیۀ جهانی حقوق بشر جنبۀ فردی و استبدادی در آرایش نظام شاهنشاهی پیدا کرده‌است. در حالی که «نظام شاهنشاهی» خود برداشتی کلی از نهاد اجتماعی حکومت در پهنۀ تاریخ ایران می‌باشد که با انقلاب مشروطیت دارای تعریف قانونی گردیده و در قانون اساسی و متمم آن حدود «حقوق سلطنت» بدون کوچک ترین ابهامی تعیین و «قوای مملکت ناشی از ملت» و«شخص پادشاه از مسئولیت مبری» شناخته شده‌است.

در روزگار کنونی و موقعیت جغرافیایی حساس کشور ما ادارۀ امور چنان پیچیده گردیده که توفیق در آن تنها با استمداد از همکاری صمیمانۀ تمام نیروهای مردم در محیطی آزاد و قانونی و با احترام به شخصیت انسان‌ها امکان‌پذیر می‌شود. این مشروحۀ سرگشاده به مقامی تقدیم می‌گردد که چند سال پیش در دانشگاه هاروارد فرموده‌اند:

«نتیجۀ تجاوز به آزادی‌های فردی و عدم توجه به احتیاجات روحی انسان‌ها ایجاد سرخوردگی است و افراد سرخورده راه منفی پیش می‌گیرند تا ارتباط خود را با همۀ مقررات و سنن اجتماعی قطع کنند و تنها وسیلۀ رفع این سرخوردگی‌ها احترام به شخصیت و آزادی افراد و ایمان به این حقیقت‌هاست که انسان‌ها بردۀ دولت نیستند و بلکه دولت خدمتگزار افراد مملکت است».


و نیز به تازگی در مشهد مقدس اعلام فرموده‌اید:

«رفع عیب به وسیلۀ هفت‌تیر نمی‌شود و بلکه به وسیلۀ جهاد اجتماعی می‌توان علیه فساد مبارزه کرد.»

بنابراین تنها راه باز گشت و رشد ایمان و شخصیت فردی و همکاری ملی و خلاصی از تنگناها و دشواری‌هایی که آیندۀ ایران را تهدید می‌کند ترک حکومت استبدادی، تمکین مطلق به اصول مشروطیت، احیای حقوق ملت، احترام واقعی به قانون اساسی و اعلامیۀ جهانی حقوق بشر، انصراف از حزب واحد، آزادی مطبوعات، آزادی زندانیان و تبعید شدگان سیاسی و استقرار حکومتی است که متکی بر اکثریت نمایندگان منتخب از طرف ملت باشد و خود را بر طبق قانون اساسی مسئول اداره مملکت بداند.

✅ @karkhone
‍ «شما وقتی می خواستید راه رفتن را یادبگیرید، دوره های آموزشی گذراندید؟
نه، فقط تلاش کردید، شکست خوردید و دوباره تلاش کردید و موفق شدید. الان چرا این کار را نمی کنید؟»

حدودا یکسال و نیم پیش بود که جمله بالا را از بیل گیتس، برای افرادی که در آرزوی رسیدن به موفقیت و پولدار شدن، فقط به دنبال رفتن به کلاس های مختلف هستند، گذاشته بودم.

اگر شما هم زندگینامه بزرگان اقتصادی، چه ایرانی و چه خارجی را خوانده باشین حتما متوجه شدین که اکثر اونها از کودکی کار کردند و همین باعث شده که ناخواسته هوش مالیشون افزایش پیدا کنه و بعدا به موفقیت های مالی برسند.‌ پس اونها هم با کلاس رفتن به اینجا نرسیدند.

چند روز پیش در یکی از کانال ها این فیلم رو دیدم. برام جالب بود که همین مسئله رو به جای راه رفتن با دوچرخه سواری مثال زده بود.
بعد که دنبال کردم متوجه شدم مربوط به یک شرکت دانش بنیان هست که یک بسته آموزشی جالبی به نام «دخل و خرج» را تولید کرده بودند که کاملا کاربردیه و باعث میشه بچه ها مهارتهای مالی را به صورت تجربی در زندگی شون یاد بگیرن، هوش مالیشون افزایش پیدا کنه و در آینده بتونند از تخصصشون کسب درآمد و ثروت کنند.
دقیقا مثل این میمونه که انگار اونها هم مثل بزرگان اقتصادی در کودکی به کسب و کار مشغول شده باشند.

متاسفانه طبق آمار جهانی، سواد مالی ایرانیها حتی از مردم عراق و ازبکستان هم پایین تره. خداروشکر توی مدرسه هم که توی این زمینه چیزی یاد نمیدن...

به قول رابرت کیوساکی قدرتمند ترین سرمایه ما ذهن ماست اگر بخوبی پرورش پیدا کنه می تونه ثروت زیادی برای ما بسازه. پس اگه فرزند ۳ تا ۱۲ سال دارین، فرصت خوبیه که الان براش این سرمایه گذاری را انجام بدین تا در آینده ثروت آفرین خوبی بشه.

تو پیج اینستاگرامشون هم مطالب خیلی جالب و مفیدی میگذارن:
@koodakup

#تبلیغ
لیست ۱۰۰ وب‌سایت پر بازدید دنیا

گوگل با ۶۰ میلیارد بازدید ماهانه همچنان در صدر است.

✅ @karkhone
وقتی میگم حمایت از شرکت‌ها خطاست، منظور این نیست که هر حمایتی غلطه. گاهی شرکت‌ها در آستانه سقوطند اما با یه طناب نجات میتونن دوباره برگردند به فعالیت عادی. من با دولتی بودنش مشکل دارم. دولت‌ها درکی از بیزینس ندارند و نمی‌تونند هم داشته باشند، لذا نه می‌تونند تشخیص بدن مشکل یک بنگاه کجاست نه می‌‌تونند راه حلش رو پیدا کنند. تازه اگه فرض کنیم صادقانه پیگیر رفع مشکل باشند، که غالبا نیستند.

میکروسکوپ‌ها و دوربین‌های آندوسکوپی المپیوس داشتند خوب میفروختند اما شرکت به خاطر افتضاحاتی که در حسابداری ببار آورده بودند در آستانه نابودی بود. یه سری از خرابکاری‌ها رو از چشم سهامداران مخفی کرده بودند. از نظر طرف غربی شرکت رو برای این پنهان‌کاری‌ها باید فلک کرد! اما طرف ژاپنی معتقد بود «حالا که چیزی نشده شماهم.. عه! به خاطر این چیزها که نباید نون مردم رو برید». در همین وانفسا شرکت سونی وارد شد و با خریدن قسمت بزرگی از سهم المپیوس، کمکی چندمیلیاردی بش کرد. در حالی که در بعضی محصولات رقیب هم بودند. اون پول واقعا زنده‌شون کرد. و چند وقت پیش که المپیوس به سوددهی مناسب برگشت سونی دوباره همون سهم رو به خودشون فروخت، و در این بده بستان اتفاقا سود خوبی هم برد. خیلی خیلی بیشتر از سودی که بانک‌ها میدادند، و بیشتر از سود متعارف بازار سهام. یعنی اگه سونی اون پول رو نزول هم می‌داد کمتر گیرش می‌اومد. المپیوس هم از خطر سقوط نجات پیدا کرد بدون اینکه کنترل هیئت مدیره به دست غریبه‌ها بیفته. نتیجه‌ای چنین برد-برد رو باید در دانشکده‌های مدیریت وارد محتوای درسی کنند.

تویوتا فکر می‌کنه ارزش نداره بودجه بذاره برای مدل‌های کم‌فروش ولی گران‌قیمت اسپرت. سوبارو هم شرکتی بود که تجربه‌ای در ماشین‌های هیبرید نداشت و چون تولیدکننده نسبتا کوچکیه انقدر بودجه نداشت که در این زمینه از صفر شروع کنه. حالا تویوتا ۲۰ درصد سوبارو رو خریده و در این معامله سوبارو برای تویوتا ماشین اسپورت میسازه، چون در دو دیفرانسیل‌ها تجربه‌ای داره که تویوتا هم نداره، و تویوتا تکنولوژی هیبرید رو در اختیار سوبارو میذاره. تجربه تویوتا هم در هیبرید چیزیه که هیچ‌کس نداره. اروپا داره همه رو مجبور می‌کنه هیبرید سوار شن، و اگه سوبارو نمی‌تونست حضورش رو در اروپا تثبیت کنه قسمت مهمی از بازار رو از دست می‌داد. البته بعد از ژاپن، مشتری اصلیش آمریکایی‌ها هستند، ولی کالیفرنیا هم در ایجاد محدودیت‌های آلایندگی دست کمی از اروپا نداره. و برند تویوتا بدون داشتن مدل اسپورت در ذهن مشتریان جهانی تضعیف میشد.
این عدد ۲۰ درصد هم جالبه. اینطور نیست که هرجا تملکی ۲۰ درصدی انجام بشه در ژاپن، حمایتی باشه، اما خیلی از حمایتی‌ها ۲۰ درصدی هستند.
ژاپن و آمریکا هر دو سرمایه‌داری هستند به تعبیر عامه، اما فرهنگ‌شون متفاوته. نگاه آمریکایی درنده‌خویانه‌ست. شرکت خطا کرد و پاش سر خورد؟ چه بهتر! بریزیم سرش تیکه تیکه‌ش کنیم! اما نگاه ژاپنی والدین‌ گرایانه‌ست. والدین‌گرایی یعنی همدیگه رو در قالب خانواده می‌بینند، و هرکس به حدی از توانایی که رسید که جای پاش محکم بود، برای بقیه نقش پدری بازی می‌کنه. ژاپن تنها بازاریه که رقبا همزمان با رقابت، هوای همدیگه رو دارند. هم نسبت به تهدیدات رقبای خارجی، هم نسبت به تهدیدات اقتصاد جهانی.
هر دو این فرهنگ‌ها، جنبه‌های مثبت و منفی داره. نمی‌دونم کدومش درسته. شاید در درازمدت معلوم شه. ولی برای من مصرف‌کننده اهمیتی نداره. در بازار آزاد، نه فقط خود کسب و‌ کار، بلکه فرهنگ‌های مختلف فعالیت اقتصادی هم باید مورد آزمایش قرار بگیره. / اریک نوتس

✅ @karkhone
دو سیاستمدار داشتند در داخل یک رستوران با هم بحث می کردند.
گارسون از آنها پرسید: در مورد چه چیزی بحث می کنید؟
سیاستمدار: ما داشتیم برای کشتن ١۴ هزار نفر انسان و یک الاغ برنامه ریزی می کردیم.
گارسون: چرا یک الاغ ؟!
سپس سیاستمدار رو به همکارش کرد و گفت: ببین، نگفتم با این روش هیچکس به ١۴ هزار نفر انسان اهمیتی نمی دهد!

(خوب شد زیر این متن رو حذف کردم چون داشت به تلویزیون و رادیو تیکه می انداخت ولی پیش خودتون دوبار به این فکر کنید چقدر این مدت فوکوس داشتید روی سرمربی باشگاه پای تخت نشین. ایشون که آدمه ولی بلانسبت در رسانه الاغ خیلی خوبی بود. باشد که سری های بعدی بازی رسانه رو نخورید کما اینکه خواهید خورد. )

✅ @karkhone
دو پرده از واقعیت، حرف هایی که برایتان محبوبیت نمی خرد!

پرده اول، دوستی نادیده نوشته است: "به عنوان شخصى كه بخشى از عمرش را در پروژه هاى عمرانى اطراف آبادان و اهواز گذارنده است. يك نكته را بايد در نظر داشت و آن مردم منطقه است. كافيست از هر فردى كه در اينگونه پروژه ها دخيل بوده بپرسيد كه كار كردن با مردم آن منطقه چقدر مشكل است.

يك پيمانكار به علت مزيت اقتصادى در ابتدا سعى ميكند از نيروهاي بومي تامين پرسنل كند، اما اين اغاز ماجراست در آن منطقه به شدت با كارگران به مشكل بر می خوريد، يك دفعه ساعت ٩ به كيلومتر فلان خط لوله ابياری می روی مي بيني كه درازكش خوابيده اند و حالا جرات داري اعتراض كن. جواب می دهد : مگه نمی بينی دارم استراحت مي كنم! اعتراض و برخورد هم مساوی است با چماق کشی و كلاش و ...

در مرحله بعد با هزار مكافات نيرو را از اطراف تامين مي كنی، جلوي ماشين آلات را مي گيرند كه كار حق ماست و چند تا كارگر غير بومی لت و پار ميشوند. اين تازه بخشی از ماجراست.

در يكي از ابر پروژه هاي آبياری كشور دولت قصد داشت به رايگان نخلستانها را پاكسازی و خاك را شيرين و شبكه آبياری ايجاد كند. به خاطر قطع هر نخل كه قيمت ان بعضا چند بار پرداخت ميشد ، گاه حتی دو سه روز خط را تعطيل مي كردند. اگر فكر ميكنيد نخل درآمدزا بود بايد بگويم خير. اين كار روشی شده بود برای اخذ چند باره قيمت درختان! اين بود كه بسياری از شركت ها پروژه را نيمه كاره رها ميكردند و صرفا شركتهاي دولتی با هزينه كرد چند برابر زمان و ريال موفق مي شدند يك پروژه را به اتمام برسانند اين تازه اول ماجرا بود، تا بهره برداری دهها مورد تخريب و خرابكاري بايد دوباره تعمير مي شد. اينها بخشي مشكلات كار كردن در آنجاست، بايد با هموطنان ان مناطق سَر و كله زده باشى تا متوجه عمق مشكلات بشويد".

پرده دوم، زانیار کولبری است که دو برادر یعنی آزاد و فرهاد خسروی را در شب حادثه همراهی می کرده است در مصاحبه با همشهری می خوانیم: "هرچه می‌گذشت سرما بیشتر به عمق جان سه کولبر نوجوان نفوذ می‌کرد. در نیمه‌های شب تنها امیدشان این بود که شاید کمکی از راه برسد و آنها از مرگ نجات پیدا کنند. کمی که گذشت چند نفر از دور به آنها نزدیک شدند. آنها چند کولبر غریبه بودند که حاضر نشدند کوچکترین کمکی به آنها و آزاد از پا افتاده کنند.

زانیار می‌گوید: "چند کولبر که قاطر هم داشتند دیدم. صدای‌شان کردم. از آنها کمک خواستم اما توجهی نکردند. آنها را نمی‌شناختم. هرچقدر خواهش و التماس کردم که آزاد را با خودشان ببرند فایده‌ای نداشت". آنها تنها افرادی نبودند که وضعیت 3 پسر نوجوان را دیدند و چشمان‌شان را بر مصیبتی که آنها گرفتارش شده بودند بستند. چرا که در ادامه چند کولبر دیگر هم با نامهربانی آنها را در همان وضعیت رها کردند: "چند کولبر دیگر هم آمدند که باری نداشتند.رفتم دنبال‌شان از آنها خواهش کردم که آزاد را با خودشان ببرند. حتی گفتم حاضرم اگر آزاد را پایین ببرند یک میلیون تومان به آنها بدهم اما هیچ کمکی نکردند و رفتند".

اتفاقاتی نظیر مرگ دو برادر جوان کولبر و آنچه در ماه شهر رخ داد دردناک است و شاید دنبال مقصر فوری برای تسکین خود باشیم، دولت و نئولیبرالیسم و مافیا هم البته گزینه ها همیشه حاضرند و رندان هم از آنها به خوبی برای تحریک احساسات استفاده می کنند، ولی اجازه دهید در کنار همه آنها سهمی هم برای اوضاع فرهنگی و خود مردم قائل باشیم، قضیه را پیچیده تر ببینیم و کار را به تقابل خیر و شر تقلیل ندهیم. به قول محمد قائد رابطه بین مردم و دولت ها بر اساس قانون ظروف مرتبطه است یعنی نمی شود زمین تا آسمان با هم تفاوت سطح داشته باشند. اگر در "حاشیه" توسعه نیافتگی هست، علاوه بر دولتی ناکارآمد باید سهمی هم به خود مولفه های اجتماعی و فرهنگی داد. می فهمم که سرمایه‌گذاری دولتی در مناطق حاشیه ای به شدت متاثر از ملاحظات امنیتی است، اما خطاست فکر کنیم ایراد اینکه خوزستان یا کردستان یا بلوچستان بدل به سوئیس نشده است، فقط و فقط دولت است. برای بهتر کردن اوضاع باید بیش از دائم الطلبکار بودن در درجه اول واقع بین بود. والا پیشنهادهایی نظیر اینکه پول را از بقیه بگیریم و به فقرا صدقه بدهیم بعید است دردی از آن دوا کند. دولت کار را خرابتر نکند، آن را بهبود نخواهد بخشید. والله اعلم.

منبع متن: دکتر امیرحسین خالقی

✅ @karkhone
با وجود سر و صدای زیاد مرتبط با جنگ تجاری به نظر میرسد اقتصاد چین در سال 2019 عملکردی مطابق پیش بینی رشد 6% اقتصادی داشته باشد.

بیشترین اختلاف بین پیشبینی رشد اقتصادی و عملکرد مربوط به آلمان است که انتظار رشد 1.6%+ اقتصادی را با 0.5% خاتمه داد.

وضعیت هند و ایتالیا نیز چندان مطلوب نیست و شاهد فاصله گیری عملکرد از پیش بینی هستیم.

منبع: بلومبرگ
ناشر: کامودیتی

✅ @karkhone
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
این تیزر مستند اختاپوس هست که به گفته خود دوستان اولین مستندی هست که به مافیای صنعت خودرو در ایران پرداخته. چند روز پیش یکی از دوستان از جزییات و علل توقیف مستند ازم پرسید که ابراز بی اطلاعی کردم.
جالب اینجاست که مستند رو بچه های سوره روش کار کردن و از اون طرف هم طبق چیزی که در کانال مستند قید شده به دستور قضایی کانال از ادامه فعالیت محدود شده است!

نکته دوم اما درباره قیمت بنزین هست که من همین ذیل بهش اشاره میکنم. شنیده ها حکایت از اون داره که گویا دوشنبه تک نرخی میشه بنزین با نرخ متعادل شده 1800 تومان اعلام میشه. اگر شد که یکی طلب ما بخاطر اینکه بهتون یک خبر موثق دادیم زودتر از موعد مقرر اگرم نشد که میاییم میگیم شایعه بود. والا.
تلویزیون با اون عظمتش سر تعطیلی دانشگاه ها شایعه پراکنی میکنه دیگه ما کی باشیم بخواییم با چهارتا خط نوشته بنزین رو قیمتش رو جابجا کنیم.

✅ @karkhone
با ارزش‌ترین شرکت‌های جهان در کل تاریخ

ارزش بازاری ۸ شرکت، بیش از ۱۰۰۰ میلیارد دلار می‌باشد.

سه شرکت بزرگ در دوران اولیه استعمار بخشی از صنعت کشتیرانی بودند.
سه مورد بعدی مربوط به نفت و مواد نفتی است.
صنعت تکنولوژی بقیه ده شرکت برتر بزرگ در تمام دوران را به خود اختصاص داده است.


ده شرکت برتر جهان از لحاظ ارزش در کل دوران

1. Dutch East India Company: $8.28 trillion
2. Mississippi Company: $6.8 trillion
3. South Sea Company: $4.5 trillion
4. Saudi Aramco: $1.89 trillion
5. Apple: $1.3 trillion
6. PetroChina: $1.24 trillion
7. Microsoft: $1.2 trillion
8. Standard Oil: more than $1 trillion
9. Alphabet: $931 million
10. Amazon: $886 million

منبع: Howmuch

✅ @karkhone
اعترافات یک رانت‌خوار

آقای رئیس‌جمهور دوستت دارم،‌ می‌دانی چرا؟ در سال ۹۳ تولیدی کوچکی داشتم. به دلیل اوضاع بد بازار، آن را ۱۰ میلیارد تومان فروختم و پولم را با نرخ سی و چند درصد توی چند بانک و موسسه مالی گذاشتم و در سال ۹۶، شد ۲۲ میلیارد. علاوه بر اون،‌ از سال ۹۳، رفتم توی کار واردات.

خوشبختانه با نرخ دلار تقریبا ثابت تا قبل سال ۹۶، سود خوبی داشتم و همه‌اش رو ملک می‌خریدم و اجاره می‌دادم.

سال ۹۶ بود که پولم را از بانک خارج کردم و با ارز ۳۷۰۰ تومانی، ۶ میلیون دلار خریدم.در سال ۹۷ هم توی همون بحبوحه با ارز ۱۴۰۰۰ تومان فروختم و ماحصلش شد ۸۴ میلیارد تومان. پول حاصله را وارد بورس کردم و با یک چرخی که در بورس زدم و شاخص هم به خاطر سیاست‌های داهیانه دولت دوبرابر شد و خوشبختانه رسیدم به ۱۷۰ تا. یکی دو تا خرید و فروش ماشین لوکس کردم و تا الان رساندمش به ۲۰۰ میلیارد تا.

ولی لذت‌بخش‌ترین قسمت اینجاست که تو این سال‌ها، دیگه لازم نبود که مثل زمانی که تو کار تولید بودم با مالیات درگیر باشم و مالیات سود نکرده را بدهم . تازه این مامورهای مالیاتی که سودشان در بیشتر مالیات گرفتنه، اسناد هزینه‌های من رو قبول نمی‌کردند و من رو مجبور به دغل‌بازی می‌کردند.

راستی دفتر واقعی وارداتمون تهران بود؛ ولی دفتر اصلی را در یکی از استان‌های محروم ثبت کردم که بگذارید اسمش را نگویم. خوشبختانه معاف از مالیات شدم .خداییش شماها خیلی خوبین.

اما طفلک راننده‌ام که عصرها بعد از ساعت ۴ از سر کار می‌آد دنبال من و کارهام. چهار میلیون تومان حقوق قراره بگیره، ولی بدبخت بینوا قبل از اینکه حقوقش را بدهند، اول مالیاتش را ازش می‌گیرند. خیلی گناه داره،‌ نکنین تورو خدا!

خلاصه، در گیر و دار جهش ارزی ۹۷-۹۶ بودیم که خدا رو شکر ارز ۴۲۰۰‌ رسید. عجب نعمتی بود. البته برای من که تونستم بگیرمش. بعدا هم که درش رو بستین و فقط برای کالاهای اساسی باز نگه داشتین، زدم تو خط واردات کالاهای اساسی!!!. عالی بود، عالی! خیلی اساسی بود!!. وارد می‌کردیم و با دو دست چرخاندن، تقریبا با قیمت بازار می‌فروختیم. سود دلچسبی بود. تازه خدای ناکرده فکر نکنید رشوه دادیما! همه‌اش کاملا قانونی بود!

تازه من مثل بعضی رفقا نرفتم از بورس کالا جنس بخرم و سر کوچه با قیمت بازار بفروشم و دو برابر سود کنم؛ چرا که شما بورس رو هم با ارز ۴۲۰۰ قیمت‌گذاری کرده بودین. اگر وارد این بیزینس شده بودم که خدا میدونه الان اوضاعم چی بود.

فقط نمی‌دانم چی شد که این همسایه ما که تولیدی دارو داشت به خاک سیاه نشسته الان. عجیب بود. آخه شما که داشتی ارز ۴۲۰۰‌ای به واردات می‌دادی،‌ نمی‌دونم چرا این طفلک بدبخت شد‍! خب دیگه، ‌بالاخره چوب نفهمیش رو می‌خوره. هر چی بهش گفتم تولید رو ول کن و بیا پیش خودم، گوشش بدهکار نبود. الانم داره سبد کالا می‌گیره چون درآمد ماهش،‌ زیر ۵ میلیون شده.

با وجودی‌که از ۹۷ تا الان واردات خیلی سخت شده ولی خب،‌ از یه بعدی خوب هم شده. به هر کسی اجازه نمیدن و دست زیاد نیست و بازار دست خودمه. خدا الهی خیرتون بده. تازه،‌ تعرفه گمرکی رو هم با ارز ۴۲۰۰‌ای حساب می‌کنین. خیلی خوبین، خیلی.

ولی از همه جالب‌تر قصه شریکمه که بعد از فروش تولیدی تو سال ۹۳، پا شد رفت توی یکی از این کشورهای بد که بذارین اسمش رو نگم.با چه بدبختی‌ای تونست پولش رو بذاره توی بانک اونجا. می‌گفتند پولشویی و این سوسول بازیا. آخه مگه شستن پول بده؟‌ بهتره که، تمیز میشه! خلاصه بعد از یک سال فهمید که سود سپرده‌اش نیم درصده و نه ۵۰ درصد. بیچاره ۵/ ۰ درصد رو فکر کرده بود ۵۰ درصد منظورشونه. آخر سال هم که شد،‌ یک نامه بهش دادند و گفتند فلان مقدار مالیات همین نیم درصده. آخ آخ! چقدر دلم براش سوخت. بعد خواست بره سهام بخره دید متوسطش ۸ درصده. دید نه بابا نمی‌ارزه. گفت بره تو کارهایی که ما اینجا خیلی روتین و قانونی می‌کنیم. ۶ماه نگذشته بود اومدن سراغش و به جرم پولشویی الان تو زندانه.

در ضمن، فکر نکنی ما زحمات شما رو هم نمی‌بینیما. بیمه سلامت که معرکه است. یک ریال نمیدم برای درمان. بامزه اش اینجا بود که خودشون زنگ زدند که آقا شما نمی‌خواهید عضو بیمه سلامت دولتی شوید. من هم از همه جا بی‌خبر گفتم چرا که نه.

یه چیز خوب دیگه هم این سیستم بانکیه که مثل آب خوردن هر چی پول می‌خوام جابه‌جا کنم، به‌صورت تقریبا مفت و بی دردسر انجام میشه. نه کارمزدش عددیه،نه معلوم میشه برای چی جابه‌جا می‌کنیم. همینجوریا بود که تونستیم پارسال کلی ارز خرید و فروش کنیم و سود کنیم دیگه.

در نهایت اینکه، خیلی خیلی دوستتون دارم، آقای رئیس‌جمهور. دعا می‌کنم شما همیشه باشین و خیرتون به ما جاری باشه.

ارادتمند: محب الدوله حسن‌دوست
مندرج در دنیای اقتصاد


✅ @karkhone
وضعیت صادرات نفت ایران و‌ ونزوئلا در سال ۲۰۱۹

بلومبرگ معتقد است ایران درحال حاضر حتی از ونزوئلا با اقتصاد فروپاشیده نیز نفت کمتری صادر می‌کند.

منبع: بلومبرگ

✅ @karkhone
«می متالز؛ پایگاه خبری، تحلیلی و اطلاع رسانی معادن و فلزات خاورمیانه» را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید👆

💎سایت فارسی «می متالز»
🌐 www.me-metals.ir

💎سایت انگلیسی «می متالز»
🌐 www.me-metals.com

💎کانال تلگرام «می متالز»
✅ @me_metals
تاثیرات قابل توجه بیکاری بر سلامت روان

پژوهش های بنیاد سلامت روانی بریتانیا نشان می دهد مشکلات روحی و نارسائی ها روانی با بیکاری رابطه مستقیم دارند، به طوری که شیوع مشکلات روحی در میان افرادی که فعالیت های مالی و شغلی ندارند نسبت به افرادی که به صورت تمام وقت شاغل هستند %130 بیشتر است.

بررسی های این بنیاد نشان می دهد که %33 از افرادی که کاملا فارغ از فعالیتهای مالی و شغلی هستند، %28 از افراد بیکار، %16 از شاغلین پاره وقت و %14 از شاغلین تمام وقت با مشکلات روحی و نارسائی ها روانی دست و پنجه نرم می کنند.

✅ @karkhone
به نظر میرسد سرمایه گذاران بازار سهام آمریکا چندان به مبانی بازار و شرکتها توجه نداشته و مشغول ورود سرمایه و خرید سهام شرکتهای فناوری با هر قیمتی هستند!

این موضوع باعث شده تا ارزش سهام شرکت اپل در سال جاری جهشی 84%+ داشته باشد و به 1290 میلیارد دلار برسد، در حالی که فروش آن از 265.6B$ سال 2018 به 260B$ رسیده و نقدینگی آن از 77.43B$ به 69.4B$ کاهش دارد!

تحلیلگران بازار سهام، رشد ارزش بازار اپل را شگفتی سال 2019 نامیده اند! / کامودیتی

GK calls Apple the 1 surprise in 2019: While total sales dropped from $265.6bn in 2018 to $260bn in FY2019 and its cash flow from $77.43bn to $69.4bn, the stock gained 84% YTD

✅ @karkhone
‍ برخلاف تصور عموم مردم آمریکا، اختلاف طبقاتی فقط بین ۱۰ درصد بالای جامعه و ۹۰ درصد بقیه نیست. اختلاف عمیقی هم در داخل همون ۱۰ درصد وجود داره. این نمودار نرخ رشد درآمد رو نشون میده. در چهل سال گذشته درآمد اونهایی که بین ۱۰ تا ۵ درصد بالا بودن فقط ۴۴ درصد رشد داشته، در حالی که ۱ درصد آخر ۱۵۷ درصد بوده! و باز اختلاف زیادی هست بین ۱ درصد و ۱ دهم درصد. رشد درآمد اونا دیگه تو نمودار جا نشده فقط عددش رو نوشته: ۳۴۳ درصد!
و خب این با عواقبی همراه بوده. داخل اون ۱۰ درصد، برای اون‌هایی که پایین‌تر از ۱ درصد هستند خیلی سخت‌تر شده که در طبقه الیت باقی بمونند. دقیقا همین‌ها هستند که این روزها سوسیالیسم رو انداختن تو دهن رسانه‌ها، و وانمود می‌کنند قراره مشکلات کارگران رو حل کنه! بیشتر طرفداران برنی سندرز از همین قشر هستند. پولدارهایی که خیلی پولدار نیستند و از سیستم ناراضی‌اند که امکان خیلی پولدار شدن رو ازشون گرفته. سوسیالیسمی که امروز در آمریکا مطرحه، ابدا درباره توده مردم نیست.


یکی از کینه‌هایی که این قشر «پولدار ولی نه خیلی پولدار» از نظام سرمایه‌داری به دل گرفتند ازونجا حاصل شد که این نظام اونقدری که فکرش رو می‌کردند و توقعش رو داشتند از طبقات متوسط و پایین‌تر دورشون نکرد. فرض کنید شما سیصدهزار دلار خرج می‌کنید در طول تحصیل فرزندتون تا مثلا یک دندانپزشک بشه. توقعی که این سیصدهزاردلار در شما ایجاد می‌کنه اینه که فرزند دندانپزشک‌تون پولدارتر و دست به جیب‌تر از فرزند همسایه‌تون باشه که پا شده رفته نشویل گیتار میزنه تو میخونه‌ها. اما در عمل، فرزند دندانپزشک یا برنامه‌نویس یا مهندس برق شما میره سانفرانسیسکو و باید از بنزین گرفته تا اجاره خونه ارقام نجومی پرداخت کنه و سرسال هم کشف کنه اونقدری که فکر می‌کرد پولدار نشده! در حالی که اومده جایی که مولتی‌میلیونرهای زیادی که خیلی بالاتر از خودش هستند زندگی می‌کنند. در حالی که اون میلیونرها و میلیاردرها رو در حد خودشون باسواد و فرهیخته و ماهر نمی‌بینند. بعبارتی خودشون رو ساندویچ شده در بین طبقات خیلی پایین‌تر و خیلی بالاتر می‌بینند. احساس می‌کنند سرمایه‌داری از پایین بشون خیانت کرد، چون به اندازه کافی از میانگین جامعه بالاترشون نبرد، و از بالا هم خیانت کرد چون ثروت‌اندوزها و فعالان سرمایه‌ای و بورسی که با پول پول درمیارن رو خیلی بالاتر از خودشون قرار داد. این قشر، به معنی واقعی کلمه ناراحتند. ناراحت ازینکه نمی‌تونند رجعت کنند به دهک‌های پایین‌تر، و نمی‌تونند جهش کنند به جمع ثروتمندان، و با این حال باقی موندن در جایی که هستند هم کار آسونی نیست. مدتیه که این ناراحتی رو قالب کرده‌اند به توده مردم، تا وانمود کنند این ناراحتی ما نیست فقط، یک ناراحتی ملیه! و بسیاری از مردم هم باورشون میشه که این ناراحتی ماست! که سرمایه‌داری بد است.. در حالی که سرمایه‌داری برای طبقات پایین‌تر خیلی خوب بوده. دارند حداقل مالیات ممکن رو میدن، و یا نمیدن، و از بسیاری از امکانات هم بهره‌مندند که درصد قابل توجهی از ساکنان کره زمین ازشون محرومند.

این قشر ناراحت، بیشترین اثرگذاری رو در سیاست آمریکا دارند. چه در انتخابات‌های فدرال، چه در حتی تصمیمات شوراهای شهرها. از قضا اثر این‌ها از اثر میلیاردرها هم بیشتره. برای لابی کردن در واشنگتن، یا دولت‌های ایالتی، لازم نیست بیل گیتس باشید. با ۲ میلیون دلار هم میشه خیلی کارها کرد. / اریک نوتس

✅ @karkhone
داشتم دنبال محتوای خوب جهت بارگزاری میگشتم که یدونه نابش رو پیدا کردم که از قرار معلوم به شرح زیر است...

پست اینستاگرامی دکتر مهدی محمدی (دبیر ستاد توسعه فناوری های نوین اقتصاد دیجیتال معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری ) در خصوص اتاق بازرگانی

"صاحبان رانت دولتی و بهره مندان از ارز دولتی و صادرکنندگان مواد خام معدنی و غذایی حالا مدعی اقتصاد دانش بنیان و استارتاپی شده اند!
اینها چرا باید در یک همایش استارتاپی حضور داشته باشند و بر موج پوپولیسم سوار شده و از احساسات جوونها استفاده کنند و به دولتی بد و بیراه بگویند که خودشان بیشترین منفعت رو از رانتهاش خورده اند. واقعا پرگویی این جماعت از یک سو و موج سواری برخی از اصحاب رسانه های استارتاپی برای مطرح کردن خودشون از طرف دیگه باعث چنین اتفاقاتی میشه و امیدوارم جامعه دانش بنیان و استارتاپی قدر خودشون رو بیشتر بدانند و درگیر این حرفها نشوند."

منبع:
https://www.instagram.com/p/B6knSQbAkT8/?utm_source=ig_web_copy_link


✅ @karkhone
فکت قابل توجه:
درآمد سرانه و درآمدهای ناشی از مالیات کشورهای جهان

(این رو در ابعاد مناسب چاپ کنید بزنید یکجا که در معرض دیدتون باشه بعد هر خبری شنیدید بیایید کشور مربوطه رو روی این پیدا کنید. درسته که برای سال 2017 هستش ولی همین الان با این سوال یک تست از صحتش بگیریم شاید بد نباشه؟ شنیدید میگن مگه کویته اینجا؟! حالا برید بالا کشور کویت رو نه از روی اسم بلکه از روی بهترین جای نمودار برای زندگی کردن تنبل ها پیدا کنید. )

✅ @karkhone