Karkhoone | کارخانه | کارخونه
7.29K subscribers
4.04K photos
472 videos
81 files
1.42K links
کارآفرینی به روایتی دیگر...


وبسایت:
Karkhoone.com

توییتر:
twitter.com/karkhoone

📌گروه تبلیغاتی عدد:
@ADD_ADDS

دالان ارتباطی:
@channel_kar
Download Telegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
فراموش کاران

واشنگتن پست مواضع شبکه فاکس نیوز درباره کرونا را در یک فاصله زمانی کوتاه مقایسه کرده:
- ابتدا کرونا را با یک سرماخوردگی ساده مقایسه می کردند، از مسافرت و روال عادی زندگی مردم می گفتند، بحران کرونا را ساخته دست دموکرات ها و در جهت ضربه زدن به رئیس جمهور می دانستند.
- حالا از خطرات مرگبار کرونا می گویند، ماندن در خانه و موارد بهداشتی را توصیه می کنند و از بحران اقتصادی ناشی از کرونا خبر می دهند و دنبال كمک به خانواده ها هستند.

گزارش های برخی رسانه های داخلی و مواضع مدیران کشور درباره كرونا را در بهمن و اسفند ۹۸ مقايسه كنيد... /بومرنگ

✅ @karkhone
Forwarded from karkhone | کارخانه (Mehdi)
این آپارتمان ۱۷۰ متری سوپرلوکس در بروکلین نیویورک ۶۰۰هزار$ با شرایط فروش اقساطی قیمت دارد همین آپارتمان در‌ جای خوب تهران نه بروکلین نیویورک در همین محدوده قیمتی است. چرا کسی از حباب در بازار ⁧ مسکن⁩ صحبت نمی‌کند؟ چرا صاحبنظرانی که حداقل شناخت نسبت به بازار مالی و بورس ندارند نگران رشد ⁧ بورس⁩ و هدایت نقدینگی به آن بجای ملک و دلار شده‌اند؟ چون پول‌های بسیار کلان عمده فعالین بزرگ اقتصادی و ذی‌نفوذ سیاسی در اقتصاد ایران در ملک و مسکن سرمایه‌گذاری شده است.
توییت مهدی رباطی

✅ @karkhone
‍ « وجود نفت» یا «نبود حکمرانی»؛ ريشه گرفتاري ما در كجاست ؟


این تصویری از اكتشاف و نخستين فوران نفت در ایران دوره قاجاریه است. این روزها که صادرات نفت ما به دلیل تحریم ها و كرونا، به حداقل رسیده ، زمان مناسبی است که دوباره از خودمان بپرسیم آیا همه گرفتاری های ما از نفت است و اگر نفت نبود، ما واقعا کشور توسعه يافته و خوشبختي بودیم؟

ویلیام ناکس دارسی در ۱۹۰۱ میلادی و با پرداخت مبلغی به مظفرالدین شاه و دربار، امتیاز اکتشاف نفت در ایران را گرفت.

اما 2 سال جستجوی او برای نفت در قصرشیرین و رامهرمز به جایی نرسید. سرمایه شرکت در حال افول بود و دستور داد تا تجهیزات را جمع کنند و به انگلستان برگردند. جورج برنارد رینولدزمهندسی حفاری که از این بابت احساس سرشکستگی می کرد پیشنهاد داد تا عملیات اکتشاف فقط چند ماه در مسجد سلیمان ادامه یابد.

حفاری در مسجد سلیمان هم بی نتیجه بود و تقریبا همگی از پیدا کردن نفت در ایران ناامید شده بودند که ناگهان در ساعت چهار صبح روز پنجم خرداد ماه ۱۲۸۷ خورشیدی برابر با ۲۶ ماه مه ۱۹۰۸ میلادی، مته حفاری از ضخامت زمینی به قطر ۳۰۰ متر عبور کرد و آخرین ضربه خود را به صخره عظیمی که روی منبع نفت قرار داشت فرود آورد، در نتیجه در عمق ۱۱۸۰ پا (۳۶۰ متری) نفت با فشار زیادی تا ۵۰ پا (۱۵ متر) بالاتر از نوک دکل حفاری فوران کرد.

این آغاز داستان نفت در خاورمیانه بود که شکل و شمایل این منطقه را تغییر داد.. خیلی ها نفت را عامل شکل گیری اقتصاد رانتی و حکومت های غیر پاسخگو در ایران دانسته و از آن با عنوان« بلای سیاه» یاد کرده اند . اما این حرف چندان عالمانه نیست و هیچ کدام از این انتقادها به ماهیت نفت مربوط نمی شود

اقتصاد رانتی در ایران محصول نفت نیست. در قبل از پیدایش نفت هم حکومت های ایرانی با در اختیار گرفتن آب و زمین و استقرار سیستم تیول داری و باج گیری سلطه آمرانه ای را بر جامعه تحمیل کردند که به استبداد شرقی و شیوه تولید آسیایی معروف شد.

نفت یک ثروت طبیعی است که می تواند در جهت و خدمت توسعه صنعت، اقتصاد، رفاه عمومی و حتی رشد دموکراسی قرار بگیرد. همین دولت هاي عربی حاشيه خليج فارس که روزگاری به نادرست مایه تمسخر ما بوده اند يا آنها را دست كم گرفته بوديم، اکنون شیوه بهره گیری از نفت برای رفاه عمومی را به درستي فراگرفته و عنقریب وارد فاز تازه ای از توسعه صنایع نوین خواهند شد۰

مشکل ما در حکمرانی است. نفت را بهانه و بدنام نکنیم. یقین بدارید که اگر همین اصطلاحا «بلای سیاه» نبود، روزگار ما از این هم سیاه تر بود!

✅ @karkhone
آمریکا مهم ترین همسایه ماست


1. آمریکا همسایه مالی بانکی ماست:
به زحمت بتوان در دنیا بانکی یا موسسه مالی پیدا کرد که با آمریکا کار نکند و رابطه‌اش با آمریکا مهمتر از رابطه‌اش با ما نباشد. (*)

2. آمریکا همسایه سایبری ماست:
با جهانی شدن اینترنت (سابقا آمریکائی)، قوی‌ترین و موثرترین شرکتها و موسسات سایبری آمریکائی‌اند. میکروسافت، گوگل، فیسبوک، توئیتر، و تقریبا همه شرکتهای زیرساختی و خدماتی اینترنتی-سایبری آمریکائی‌اند. شرکتهای سایبری بین المللی دیگر کشورها، خیلی کم و معدودند. خدمات آنها هم اغلب کم و محدود است.

3. آمریکا همسایه ما در شبکه جهانی ارزش است:
تولید محصولات و ارائه خدمات در دنیا، در یک کشور و با مواد اولیه یک کشور انجام نمی‌شود. تولید و توزیع اغلب محصولات با استفاده از مواد و خدماتی انجام می‌شود که از گوشه گوشه دنیا خریداری می‌شوند و اغلب لازم است به گوشه گوشه دنیا صادر شوند تا در رقابت با تولیدکنندگان دیگر به صرفه و رقابتی باشد. ارائه خدمات مختلف هم همینطور. همین روابط متعدد، شبکه جهانی درهم تنیده‌ای است. خیلی بزرگ و خیلی درهم تنیده. و شرکتهای تولیدی و خدماتی آمریکائی تقریبا در هر نقطه این شبکه حضور دارند.

4. آمریکا همسایه ما در آبهای‌آزاد است:
به لحاظ دریایی فقط یک ابرقدرت وجود دارد که در اغلب نقاط مهم دریایی دنیا حضور تعیین کننده دارد. بقیه قدرتها در سواحل خودشان حضور دارند و حداکثر می توانند اسکادرانی را به یک یا دو نقطه دیگر بفرستند. مشکل می‌توان مسیری دریایی پیدا کرد که آمریکا حضور نداشته باشد. (اگر هم چنان مسیری پیدا شود، به احتمال زیاد اغلب کشورهای همسایه ترجیح می‌دهند که کاش آمریکا حضور داشت تا سیطره فلان قدرت زورگو را بالانس می‌کرد)

5. آمریکا همسایه ما در دنیای علم و تکنولوژی است:
اغلب شرکتها و موسسات موفق علمی و تکنولوژیک یا آمریکائی‌اند یا با آمریکائیها رابطه کاری خیلی نزدیک دارند.

اگر نخواهیم در زندانی خودساخته و ارتجاعی زندگی کنیم، آمریکا همسایه ماست. در واقع مهمترین و بزرگترین همسایه ماست. ممکن است سیاستهای آن در مقاطعی به نفع ما و در مقاطعی به ضرر ما باشد، ولی در هر صورت همسایه ماست و خواهد بود. فرار از همسایگی با آمریکا تقریبا معادل فرار از همه امکانات مهم فعلی دنیا و فرار از اغلب امکانات مهم دنیا در یکی دو نسل آینده است.

سیاستهای ما در قبال آمریکا باید مبتنی بر همسایگی باشد. اگر تصمیم‌سازان و تصمیم‌گیران ما، آمریکا را کشوری دور و غیرهمسایه فرض کنند، این فرض اشتباه و غیرواقع‌بینانه به سیاستهای اشتباه و پرهزینه متعددی منجر شده و خواهد شد.

این وضعیت مختص ما نیست بلکه آمریکا بزرگترین و مهمترین همسایه اغلب کشورهای دنیاست. در دهه‌های اخیر، در واقع "قاره هفتمی" شکل گرفته که در آن، آمریکا تنها ابرقدرت است. قدرتهایی که در جغرافیای قبلی ابرقدرت محسوب می‌شوند، در قاره هفتم، کوتوله‌هایی بیش نیستند. اگر اغلب کشورها و قدرتها از آمریکا تبعیت دارند یا از مقابله با آن جدا پرهیز می کنند به این خاطر است که جایگاه خود در قاره هفتم را درک می کنند.

(*) حتی اگر قدرت مالی چین از آمریکا بزرگتر شود، رابطه مالی و بانکی آن دو با همدیگر، خیلی مهمتر از رابطه چین با ایران خواهد بود. لذا دلخوشی به سیستم مالی چینی، دلخوشی به واردات از خود چین است نه بیشتر.

به قلم عیسی پیله ور

✅ @karkhone
‍ از نظر حضرت رسانه بریتانیای کبیر ایشون علی الظاهر (البته با اغماض) کارشناس صاحب نظری در حوزه جوجه کشی های اخیر هستند چون باطن حرف هاشون که چیزی نشون نمیده.

1. یک ویدیو به خوردتون دادن تو این مدت با این کپشن "فریادهای مرغدار قمی قفل کردین این صنعت" این برای پارسال بود.
2. موضوع رو انقدر سیاسی کردن که ملت رفتن یک اسم یادگرفتن به نام مدلل و نداشتن غذای جوجه هارو انداختن گردن ایشون. (این مورد حتی در محافل تخصصی هم رایج بود تا جایی که مارو هم به اشتباه انداخت. ) بعد کاشف به عمل اومد "ایشان ۸۰٪ ذرت کشور، ۹۰٪ سویای کشور، ۱۰٪ جوی کشور را وارد کرده...امسال این رقم بیشتر میشه"
3. بعد گفتن آقا صبا آذرپیک هم به مدلل توپیده و بعضا گفتند ایشون با بیت یکی از مراجع بزرگوار قم بی ارتباط نیستند که جواب اومد "از مدلل دفاع نمیکنم
اما اگر امروز مدلل نبود همه گرسنه بودیم... با سند و مدرک میگم
اونهایی ام که باید تو مملکت بدونن میدونن" و "به نظرم بگید هر سندی داری رو کن"

خلاصه. گاردین و فوربز نمیخواد مطالعه کنید جای درست بشینید اون موقع میتونید یک سر و گردن بالاتر از عموم تصمیم بگیرید.

پیوست: منبع جملات نقل قول شده صحبت های رییس انجمن صنایع خوراک دام آقای مجید قدیری

✅ @karkhone
من یه سوالی از این عزیزانی که میگن چرا سهام رشد میکنه دارم :

شما زمین خالی خریدی سال ۱۳۹۲ و الان حداقل ۱۰ برابر شده ، تو زمینت چیزی اضافه شده که ارزشش ۱۰ برابر شده؟! خاک زمینت طلا شده؟! خاک چه ارزش افزوده ای ایجاد کرده که ۱۰ برابر شده؟!

حالا زمین شما ۱۰ برابر بشه اشکالی نداره ، ولی ارزش یه کارخانه که ارزش آفرینی داره ، ولو ریالی ، ایراد داره؟!

ریشه رشد قیمت سهام این کارخونه همونی هست که باعث شده زمین شما رشد کنه ! تفاوتش اینه که شما سهام رو نمیشناسی ولی چون ملک داری ، ملک رو میشناسی !

طی همه این سالهایی که اصطلاحا دوره طلایی مسکن و زمین و ملک بود ، قیمت سهام سرکوب شد یا به عبارتی بازده سهام طی مقاطع طولانی از همه بازارها عقب بود در حالی که پتانسیل رشد داشت ! دلیل اینکه رشد نمیکرد چی بود؟! دلیلش این بود که نقدینگی مردم سمت بازار سرمایه نیومده بود ، توی ملک بود ، توی سپرده بود ، یه مدت هم طلا و سکه و کالاهای سرمایه ای !
حالا مثل همان دوره ای که ملک شما مد بود و همه فکر میکردن ملک خریدن بهترین سرمایه گذاری هست و هرکی پولدار شده با ملک پولدار شده ، سهام مد شده و همون اتفاق برای بازار سرمایه میوفته !
اونموقع بانکها سوار موج تسهیلات اعطایی بابت ساخت و ساز شدن و کلی سود به جیب زدن ، الان نوبت یه ابزار دیگه به اسم سهامه !
ماهیت موضوع فرقی نکرده ، سیکل همون سیکله : مشکلات ساختاری اقتصاد - نرخ ارز - تورم - افزایش قیمت ها !
فقط محل بروز از ملک و سکه و طلا به سهام تغییر کرده !

مسئله رو ساده بیان کردم که قابل فهم باشه. اگر پیچیده هم دوست داشتید ، #دلار یا #بودجه رو جست و جو بفرمایید تا محاسبات دقیقتر و دلیل مالی اقتصادیش رو متوجه بشید.

به قلم:
سینا سلیمانی

✅ @karkhone
مهاجران کارآفرین و میلیاردر

یک تحقیق توسط NFAP نشان داده مهاجران نقش کلیدی در تاسیس و مدیریت استارتاپ های آمریکایی دارند.

از ۹۱ استارتاپ که بیش از یک میلیارد دلار ارزش دارند، ۵۰ شرکت توسط (یا با همکاری) ⁣یک مهاجر تاسیس شده (جزییات).

از آن ۵۰ شرکت، ۲۲ مورد توسط دانشجویان خارجی تاسیس شده. / بومرنگ

شایان ذکر است ترامپ توییتی مبنی بر به تعلیق در اوردن مهاجرت به امریکا جهت حفظ مشاغل برای شهروندان امریکایی چندی پیش منتشر کرده است.

✅ @karkhone
یک تمثیلی هست این رو نسبش رو به یک داستان ژاپنی میدونند. میگن یکی از بزرگانشون روی شن های ساحل بود یکی رفت محضرش و ازش خواست نکته ای بهش یاد بده. یک خط با دستش کشید روی شن ها و گفت: کوچیکش کن! اونم یکم شن ریخت روی بخشی از خط استاد. گفت برو یکسال دیگه بیا.
دوباره تکرار شد و اون اینبار یکم فکر کرد، تامل کرد و اینبار باز هم سراغ خط بنده خدا رفت و تیکه تیکه اش کرد شاید که این جواب حل این معما باشد اما استاد بهش گفت برو یکسال دیگه. برای سال سوم و مرتبه سوم دوباره استاد خط کشید و درخواستش را تکرار کرد. اینبار گفت: نمیدانم چطور کوچکش کنم. استاد خطی بزرگ تر در کنارش کشید و گفت حالا کوچک شد.

دیروز نه پریروز شبش بود که نفت برای نخستین بار قیمت منفی رو تجربه کرد. البته نه هر نفتی فقط نفت سبک WTI. در اینباره مطالعه این مطلب جناب آقای پویا ناظران تحلیلگر موسسه مودیز و دیگر مطلب به قلم آقای حامد قدوسی حتما و اکیدا توصیه میشه.
اما اگر بخواییم بحثمون خیلی نفتی نشه باید گفت متن توییتی منصوب به آقای حسام آرمندهی منتشر شد در یک گروه با این عبارات که واکنش های بجایی به همراه داشت
"مدیر کافه‌بازار توییت کرده بود که به زودی وارد بورس می‌شویم تا مجبور نباشید سهام شرکت‌های تولیدکننده آهن!! را بخرید.

یک نفر جواب داده بود: بچه‌جان! فروش یک ماه همان شرکت فولاد به اندازه کل ارزش شرکت شماست."
من توییت رو بررسی کردم و با ذکر این نکته که یکی از توییت ها در بخش کامنت در دسترس نبود میتونم بگم به جمله بالا نرسیدم هرچند الباقی واکنش ها هم نشان از ان داشت که ما هرچه رشته بودیم پنبه شد.

به خدای لاشریک هرقدر هم این کسب وکار های دیجیتال بزرگ بشنود باور کنید طبق قاعده عقلی باعث کوچک شدن دیگران نمیشود. ما هی این وسط در تلاش هستیم که رابطه تولید و نواوری رو ارتقا ببخشیم و این دو بهم نزدیک بشن بعد دوستان موضع گیری های اشتباه میکنند.
با استارتاپی ها میشینی خودشون رو از جهان اینده میدونند و کلا بعد از یک راند جذب سرمایه خدا رو بنده نیست جوون دهه هفتادی این مملکت چه برسه به اینکه بهش بگی اقا یک سریا هستند که تو برای بزرگ تر شدن استارتاپت باید پا روی غرور مبارک بزاری و بری محضرشون. مگر قبول میکنه. با تولیدی و صنعتی ها میشینی تا میگی استارتاپ اصلا کلا گوش هاشون ناشنوا میشه و با یک نگاه بالا به پایین بهت نگاه میکنند.
و این سیکل معیوب همچنان ادامه دارد...
فکر میکنم باید اشاره کرد که در مهد استارتاپی دنیا هم شرکت های سیلیکون ولی کمتر از 1% GDP رو دارند.
یک کوچولو دوستان مراعات کنند خواهشا.
بابا ما گنده سرمایه گزاریمون تا این لحظه که اعلام شده فکر میکنم فناپ روی اروان بود به حجم 200 میلیارد. این عدد برای یک واحد تولیدی فقط برای فروش یک سالش هست. خواستید بیایید من ادرس میدم برید بپرسید. تازه هنوز در بورس هم نرفته تبلیغات هم انچنان نداشته.
یکی از دوستان روایت میکرد در مراسمی یکی از حضرات اتاق بازرگانی از برداران محمدی پرسیده خب شما چیکار میکنید. ایناهم عددی رو بعنوان ترنور سالیانه گفتند. ایشون جواب دادنن خطاب به برادران محمدی که خوبه تازه دارید میشید اندازه اجاره دوتا از برج های فلان جا!
ما سینمون مخزن اسراره ولی یک وقت هایی باید نهیب های سنگین زد که دوستان حساب کارهاشون و تبعات کار هاشون بیاد دستشون.
عرضم تمام:
برادرانه خواهش میکنم برای بزرگ شدن همگیمون رعایت کنید علی الخصوص رفقای جامعه نواوری برای تحقق بخش خصوصی فعال و پویا

به قلم: م. زائری

✅ @karkhone
عربستان سعودی سهام شرکت‌های بزرگ نفتی را به پایین‌ترین قیمت خریداری کرده است

مطابق با اطلاعات بدست آمده از بورس نیویورک، صندوق ثروت ملی عربستان (PIF) در روزهای اخیر اقدام به خرید یک میلیارد دلار از سهام چهار شرکت بزرگ نفتی کرده است.
به نظر می‌رسد سعودی‌ها با پیش فرض جهش قیمت نفت در پی توافق امروز اوپک، در صدد جمع آوری ارزان قیمت سهام شرکت‌های نفتی هستند.
چهار شرکت که سعودی‌ها سهامشان را در بورس آمریکا خریداری کرده‌اند شل، توتال، انی و اکوینور از کمپانی‌های بزرگ نفتی دنیا هستند.

(در بحران پیش رو اونایی که دارند از صندوق های ذخیره ملیشون برمیدارن تنها گزینه مهم برای ایران عراق هست که اوضاع خوبی ندارد. این خبر رو هم برای جذاب شدن بزاریم کنار خبر دو فروند نفتکشی که به سمت ایالات متحده در حال حرکت هستند. تاریخ درج خبر 9 آوریل. )

✅ @karkhone
یازده سال پیش، میرحسین موسوی از «مانیفست اقتصادی»اش رونمایی کرد

مغزهای علیلی که از «میر» یک سوسیالیست دوآتشه برای خود ساخته‌اند، بخوانند، بلکه بفهمند حسن روحانی عیناً برنامهٔ میرحسین را اجرا کرد؛ البته با چهار سال تأخیر:

«راه برون‌رفت از شرایط کنونی و نیل به توسعه اقتصادی با تاکید بر تولید و اشتغال با محوریت بخش خصوصی امکان‌پذیر است.»

«بخش خصوصی عامل اصلی در تحقق رشد و توسعه اقتصادی برای کشور است.»

«هیچ تجربه موفقی در پیشرفت و توسعه نداریم که در آن فعالیت‌های بخش خصوصی اصلی‌ترین نقش را نداشته باشد.»

«همچنین هیچ تجربه موفقی در پیشرفت و توسعه نداریم که در آن دولتی توانمند و برنامه‌ریز و سیاستگذار و ناظر و توسعه گرا نقش اساسی در فراهم نمودن بسترهای مناسب برای حضور توانمند فعالان اقتصادی خصوصی را فراهم نکرده باشد.»

دولت به نمایندگی از آحاد «جامعه ازجمله فعالان اقتصادی، باید توان خود را در خدمت ارتقای توان و تسهیل شرایط حضور فعال بخش خصوصی در اقتصاد صرف کند و نه آنکه در رقابت با آنها قرار گیرد.»

«اهتمام جدی به اجرای کامل،‌ همه‌جانبه و دقیق سیاست‌های کلی اصل ۴۴ قانون اساسی از ضرورت‌های اجتناب‌ناپذیر برای توسعه ملی می‌باشد.»

«آنچه به‌عنوان خصوصی‌ سازی در حال حاضر انجام می‌شود، تثبیت مدیریت غیربهره‌ور دولتی است. در واقع آنچه به بخش خصوصی آن هم به طریق نامناسب واگذار می‌شود، شاید کمتر از ۱۰‌ درصد ارزش واگذاری‌ها باشد.»

«… ساماندهی فعالیت نهادهای عمومی غیردولتی در امور اقتصادی به نحوی که مانع توسعه و توانمند شدن بخش خصوصی نشوند…»

و سرانجام کلام آخر:

«توانمندسازی طبقات میانه راهی برای امکان حمایت موثر از مستضعفان جامعه است.»

به قلم علی ابوطالبی

✅ @karkhone
ارزش بسته های مالی مقابله با کرونا در ۲۰ اقتصاد بزرگ جهان
ارزش بسته مالی آمریکا به تنهایی بیش از کل اقتصادهای بزرگ جهان

✅ @karkhone
عرضه های اولیه و جهش تولید

شعار امسال؛ "جهش تولید" و از سوی دیگر؛ دولت به عنوان متولی تحقق آن، با کسری بودجه مواجه است. درآمدهای نفتی به شدت کاهش یافته، کاروکسب هایی که قرار است منبع درآمدهای مالیاتی باشند با رکود مواجه شده و راهکار انتشار اوراق قرضه به دلیل جذاب نبودن نرخ سود آن و متعاقبا عدم اقبال عمومی فعلا اولویتی در تامین منابع مورد نیاز دولت ندارد.

با در نظر گرفتن این موارد، بازار سرمایه و سهام و عرضه های اولیه به جهت جذاب بودن برای طرفین (فعلا سود بدون سقف برای "سرمایه گذاران" و عدم تعهد این سود توسط "عرضه کنندگان" و رشد سریع ارزش شرکت های عرضه شده)؛ به اولویت اول و در واقع باب المراد تامین مالی دولت تبدیل شده است.

از سوی دیگر؛ احتمال اینکه در نهایت، منابع بدست آمده از این محل، عمدتا جهت پرداخت بدهی های معوق و اصلاح و ترمیم ترازنامه و مواردی غیر از طرح های توسعه ای و تولیدی مصرف شود، بالاست.

بنابراین باید به دنبال پیاده کردن راهکاری بهینه بود بطوریکه نه تنها معضل کسری بودجه کاهش یابد، بلکه دولت بتواند در افزایش تولید نقش مثبت ایفا نماید.

راهکار اول: عرضه های اولیه ترکیبی
یک راهکار به این شکل می تواند باشد که پروژه ها و طرح های توسعه ای (متناسب و مربوط به کار و کسب عرضه کننده) را ضمیمه هر عرضه اولیه نماییم.
به عنوان مثال؛ شرکت ایکس به ارزش 50 هزار میلیارد تومان، پروژه ای دارد که برای آن 5 هزار میلیارد تومان سرمایه گذاری لازم است. می توان این پروژه (که هنوز وجود خارجی ندارد و مجوزها و تضمین خرید محصولات آن به قیمت روز در آینده وجود دارد) را در فرایند عرضه اولیه به کل ارزش دارایی های شرکت ایکس اضافه کرده و یک عرضه 55 هزار میلیارد تومانی را اجرا کرد.
طبیعتا پروژه را می توان بر مبنای انتظار جریان نقدینگی ورودی در آینده و تنزیل آن (DCF) ارزش گذاری کرد.
به منظور پوشش کامل هزینه پروژه، می توان میزان عرضه به عموم را افزایش داد و در عین حال با داشتن حتی سهم حداقلی به عنوان سهم طلایی یا Golden Share، حق کنترل شرکت ها (در صورت به خطر افتادن منافع ملی) را برای دولت محفوظ نگه داشت.

تاسیس "صندوق آینده ایران"
راهکار دوم؛ انتشار اوراق قابل تبدیل به سهام
دولت می تواند با توجه به اقبال عمومی به بازار سهام، با تهیه یک بسته از پروژه های اولویت دار و ملی، اقدام به انتشار اوراق استصناع-مشارکت نموده که در میان مدت؛ طی عرضه اولیه پروژه ها، این اوراق تبدیل به سهام شده و سرمایه گذاران، سهامدار شوند.
با انجام این کار تحت عنوان "صندوق آینده ایران یاIranFutureFund" که می تواند پروژه های تامین مالی شده با راهکار قبلی را هم شامل شود، فضای جذاب سرمایه گذاری در عرضه های اولیه برای سالیان متمادی زنده می ماند.

و سخن آخر اینکه؛ اولا پیاده سازی چنین پیشنهادهایی نیاز به حاکمیت شرکتی موثری دارد که ضامن شفافیت است و در بستر بورس، تحقق آن دور از واقعیت نیست.
دوم اینکه میان سرمایه گذاری در سهام و صبور بودن با آن و سفته بازی و تشنگی برای سودهای مقطعی تفاوت زیادی وجود دارد که اولی سازنده است و فرصت، و دومی مخرب است و تهدید! هنر؛ فرهنگ سازی و تشویق مردم به سرمایه گذاریست و صرف ورود به بورس، کافی نیست. امید است با تبدیل تهدید سفته بازی به فرصت های سرمایه گذاری در پروژه های راهبردی، تامین مالی پروژه یا Project Finance زنده شده و دولت و بازار بورس از خود برای آینده میراث ارزشمندی به یادگار بگذارند.

بیانی از: امیرعباس زینت بخش

✅ @karkhone
توسعه صنعت فولاد ايران چقدر«آب» مي خورد؟


فضاي تبليغاتي عجيب و مخربي در باره سهم صنعت فولاد در مصرف آب و در نتيجه، تشديد بحران كم آبي كشور، در جريان است اما اين موضوع چقدر با آمار، داده ها و واقعيت هاي علمي و عيني منطبق است.

بیشتر از 92 درصد از آب شیرین در ایران، مورد استفاده بخش کشاورزی قرار دارد. . اما در قیاس با این 92 درصد، سهم بخش صنعت 2 درصد و مصرف بخش فولاد، کمتر از دو دهم درصد از کل مصرف سالانه آب در ایران است.

تولید هر تن گندم، 846 تا 1500 متر مکعب و تولید ذرت 500 تا 2000 متر مکعب آب مصرف میکند. حال آنکه این رقم برای تولید هر تن فولاد، حداکثر 28 تا 32 متر مکعب است.

نگاهی به میزان ارزش افزوده حاصل از تولید کالاهای کشاورزی و تولید فولاد، نشان میدهد که فولاد علی رغم مصرف میزان بسیار کمتری آب، هم ارزش افزوده بیشتری تولید میکند و هم اشتغال بیشتری میآفریند. یک تن گندم با قیمت 320 تا 400 دلار بسته به کیفیت، در برابر قیمت یک تن فولاد با قیمت 320 دلار نشان می¬دهد که تولید یک تن فولاد، با مصرف آبی کمتر از یک پنجاهم تولید یک تن گندم، ارزش اقتصادی مساوی تولید می¬کند.

حمایت از کشاورزی در ایران به بهای نابود ساختن منابع آبی و در عوض این پنداشت که صنایعی مانند فولاد، از نظر آبی پرمصرف هستند پیامد خیال اندیشی و ایدئولوژی های جهان سومی روستایی مسلکانه ای است که متاسفانه دهه ها نظام برنامه ریزی اقتصادی کشور را به اتخاذ تصمیمات نادرست کشانده است. نادیده گرفتن تعمدی واقعیت تا این میزان، به راستی مایه حیرت است.


ادامه مطلب:
https://bit.ly/2Y526nX

✅ @karkhone
کرونا را چگونه گذراندید: آمازون، نتفلیکس و نینتندو

در سه ماه اول ۲۰۲۰ و همزمان با بحران کرونا و خانه نشینی مردم سراسر دنیا، ۱۶ میلیون نفر به کاربران نتفلیکس اضافه شده تا مجموع کاربران این سرویس ویدیو آنلاین به ۱۸۳ میلیون نفر برسد.

در همين مدت، فروش بازیهای کامپیوتری در آمریکا به ۱.۶ میلیارد دلار رسیده و فاصله کمی تا رکورد ۲۰۰۸ (زمان بحران اقتصادی) دارد. بیشترین سود نیز به شرکت نینتدو رسيده (صاحب سوپرماریو معروف).

داستان امازون را در اينجا بخوانيد
بومرنگ

راستی تلگرام هم با اجازه از مالکان پیام رسان های داخلی و بدون وام 5 میلیاردی و غر زدن به جون وزیر جوان ناقابل 400 میلیونی شد.

✅ @karkhone
بررسی محبوبیت رسانه های مختلف در میان ۴ نسل در دوران خانه نشینی و قرنطینه

پژوهش های موسسه Global Web Index نشان می دهد در میان دو نسل فیلم های اینترنتی و در دو نسل دیگر تلوزیون محبوب ترین رسانه ها برای گذران اوقات خانه نشینی و قرنطینه محسوب می شوند.

در بین افراد 23-16 سال فیلم های اینترنتی، پخش زنده اینترنتی (Streaming)، بازیهای ویدیوئی و موسیقی آنلاین به ترتیب محبوب ترین رسانه ها هستند، در بین افراد 37-24 سال فیلم های اینترنتی، پخش زنده اینترنتی (Streaming)، اخبار آنلاین و موسیقی آنلاین؛ در بین افراد 56-38 سال تلوزیون، پخش زنده اینترنتی، رادیو و فیلم های اینترنتی؛ و در آخر نیز در بین افراد 64-57 سال تلوزیون، پخش زنده اینترنتی، اخبار آنلاین و رادیو محبوب ترین رسانه ها برای گذران اوقات محسوب می شوند.

✅ @karkhone
pwc-the-world-in-2050-full-report-feb-2017.pdf
1.7 MB
ایران و جهان در 2050

بنا بر این گزارش رتبه اندازه اقتصاد ایران در جهان از 18 به 16 در سال 2030 ارتقا پیدا کرده و سپس تا سال 2050 به 17 خواهد رسید.

فرض گزارش ادامه سوء مدیریت ها در عرصه های پولی و بودجه ای است. اگر اصلاحات صورت پذیرد چه بسا ایران در زمره 10 اقتصاد اول دنیا بالاتر از بریتانیا بایستد.

فرض گزارش ادامه تفرقه در منطقه است. اگر ایران و عراق و ترکیه و پاکستان و سایر کشورهای منطقه به یک بازار واحد دست یابند، این اتحادیه جدید در کنار سه بلوک غرب، چین و هند قرار خواهد گرفت.
بهتر نیست به جای مهاجرت به کشورهایی که در آینده رتبه جهانی درخشانی ندارند در کشور خود بمانیم و علی رغم کج فهمی ها و کژگزینی ها میهن خود را کنیم آباد؟
/مندرج در کانال دکتر علی سعدوندی

✅ @karkhone
"برای تنوع کارشناسان در رسانه ملی ونیز چهره سازی از تحلیلگران اقتصادی متعهد، لطفا اقتصادی های خوش بیان و مسلط که بتوانند راحت با مردم ارتباط برقرارکنند را مفرفی بفرمایید برای دعوت دردبرنامه ها
فعلا به اینها نیاز داریم:
مشاوره کاریابی به جوانان
مشاوره کسب وکار به عموم مردم
مشاوره ورود و موفقیت در بورس
+ تحلیل مسائل روز به زبان ساده و عامه(زیردیپلم) فهم. ممنون
بیزحمت مصادیق را خصوصی معرفی بفرمایید. ممنون. سیاح"

آقا سید امیر این پیام رو در جایی منتشر کردند. فکر میکنیم فرصت مغتنمی هست برای اهل فن.
میتونید با ایشون در ارتباط باشید. منتهی شاید چون ارتباط مستقیم از کیفیت کار و حوصله ایشون خارج باشه دوستان ابتدا با ما وارد صحبت بشن و ما به عزیزانی که واقعا طرحی دارند ایدی ایشون رو جهت ارتباط بفرستیم.

راه ارتباطی:
@channel_karkhone

پانوشت: سید امیر سیاح مدیر گروه اقتصاد شبکه یک سیما و به نوعی مربوط ترین فرد اقتصادی سازمان صدا و سیما میباشد.

✅ @karkhone
به احترام شاهرخ ظهیری ؛ معلمی که داستان عشق ناكامش او را ثروتمند كرد

برای این‌که دوستت داشته باشند کافی است مهربان،خوش‌پوش و بذله‌گو باشی اما برای این‌که همه به احترامت بایستند باید کارهای بزرگ کرده باشی.

پارسال ۲۴ فروردین پیرمردی مهربان و خوش‌پوش از میان ما رفت که هم دوستش داشتیم و هم به احترامش می‌ایستادیم.
او شاهرخ ظهیری بود ڪه پارسال در 89 سالگی درگذشت.

اگر بخواهم او را با یڪ کلمه توصیف کنم باید بگویم در تمام زندگی‌اش به معنای واقعی عاشق بود. هم عاشق خانه و خانواده‌ و هم عاشق کسب وکارش و جالب این‌که همه موفقیت‌های کسب وکارش را هم مدیون عشقی نافرجام بود.

هرکس برای ثروتمند شدن بهانه‌ای می‌خواهد و چه بهانه‌ای شیرین‌تر ازعشق؟ شاهرخ ظهیری ابتدا عاشق می‌شود و پس از آن‌ڪه از خانواده دختر جواب رد می‌شنود تصمیم می‌گیرد تغییری در وضعیت زندگی‌اش ایجاد ڪند.
یڪ بار برایم تعریف ڪرد ڪه چگونه عاشق شد و عشق چگونه او را به ڪسب وڪار پیوند زد.

داستانش از این قرار است:
شاهرخ ظهیری معلمی مجرد در محله قلهڪ تهران است ڪه یڪی از دانش آموزانش توجه او را جلب می‌ڪند. این توجه رفته رفته به دلبستگی و گرفتاری ظهیری منجر می‌شود و پس از مدتی می‌فهمد عاشق دختر شده است. دختر هم به او ابراز علاقه می‌ڪند و هر دو سخت عاشق و دلبسته هم می‌شوند.
اما این عشق سوزان سرانجام سوزان‌تری دارد. به خواستگاری‌اش می‌رود ڪه پدر دختر درباره شغل و حرفه اش سوال می‌ڪند. ظهیری می‌گوید لیسانس حقوق دارم و شغل اصلی‌ام دبیری آموزش وپرورش است. ضمن این‌ڪه در بازار هم ڪار می‌ڪنم. اما پدر دختر در نهایت سنگدلی می‌گوید به معلم جماعت دختر نمی‌دهم و ظهیری را به شڪلی بد از خانه بیرون می‌ڪند.
با مخالفت‌های پدر، این دو هرگز به هم نمی‌رسند و مدتی بعد آن دختر به اجبار پدر به ازدواج سرهنگی درمی آید اما پس از مدتی دست به خودڪشی می‌زند. ظهیری اما خودش را نمی‌بازد و در حالی‌ڪه به شدت از این واقعه متأثر شده،تصمیمی مهم می‌گیرد.
به خودش قول می‌دهد ڪه ڪسب وڪاری دست و پا کند.
پس از فراز و فرودهای بسیاری ڪه می‌بیند سرانجام در سال 1349 شرڪت مهرام را راه اندازی می‌ڪند. آن روزها در ایران ڪمپوت و رب گوجه فرنگی و برخی محصولات ڪنسرو شده تولید می‌شد اما ظهیری تصمیمی جسورانه می‌گیرد و نخستین خط تولید سس را در ایران راه‌اندازی می‌ڪند.

آن روزها مردم نمی‌دانستند سس چیست بنابراین جا انداختن فرهنگ مصرف این محصول میان ایرانیان آن زمان به مراتب سخت تر از راه اندازی خط تولید سس بود. به این ترتیب ظهیری و همڪارانش تلاش می‌ڪنند با ترفندهای مختلف سس را به جامعه معرفی ڪنند.
ظهیری در خاطراتش گفته: « روزها ڪارمان این بود ڪه ڪامیون های پخش محصولات مهرام را به پیچ شمیران می فرستادیم. بلافاصله افراد آموزش دیده ای را نیز به عنوان مشتری به مغازه های پیچ شمیران می فرستادیم و هرڪدام انواعی از محصولات مهرام را خریداری می ڪردند. مغازه دار هم ڪه می دید برای محصولات ما آن همه مشتری پیدا شده، رفته رفته میل بیشتری به خرید از ما پیدا می ڪرد. به این ترتیب فروش محصولات مهرام در مدت ڪوتاهی رونق گرفت.»
به این ترتیب ظهیری موفق می‌شود سس را به سفره ایرانی‌ها اضافه ڪند و برای این ڪار متحمل زحمت زیادی می‌شود.به همین دلیل است ڪه در محافل رسانه‌ای به شاهرخ ظهیری «سلطان سس» گفته می‌شود.

ظهیری دیگر میان ما نیست اما یادش همیشه با ما خواهد بود.

به قلم: پریسا حیدری

✅ @karkhone
«به تالار شیشه‌ای بورس خوش‌آمدید! »


هشدار: این متن را کسی نوشته که سواد اقتصادی ندارد!

این روزها کسانی که کار بورس می‌کنند زیاد با این پرسش روبرو می‌شوند که «داداش سهم چی بگیریم؟» خود من هم ــ گلاب‌به‌روتون ــ این پرسش را می‌شنوم، چون برخی آشنایان می‌دانند از قدیم انگشتی هم به بورس زده‌ام. سوادش را نداشتم و ندارم، اما پیه آن زیاد به تنم خورده است. دست‌کم حدس می‌زنم، بدانم چه خبر است. القصه...

روزی روزگاری آقایی که فکر کنم نامش خاتمی بود رئیس‌جمهور ایران بود. اواخر دوران ریاست او بود که داستان هزارویک‌شب پروندۀ هسته‌ای ایران آغاز شد و بدبختی بورسی‌ها هم شروع شد. هر تحولی در پروندۀ هسته‌ای شوکی به سهامداران می‌داد. شب انتخابات سال ۸۴، وقتی هاشمی به دور دوم رسید، یک هفتۀ خوش‌وخرمی بود که مزۀ آن را بورسی‌ها احتمالاً هنوز به یاد دارند. می‌گفتند «هاشمی اومد». آخر هفته نه تنها «هاشمی نیومد»، بلکه کسی آمد که از رفتن پروندۀ هسته‌ای ایران به شورای امنیت و هر مرجع دیگری باکی نداشت. از آن پس بورسی‌ها را باید با خاک‌انداز از کف کارگزاری‌ها جمع می‌کردید. بعد هم که نوبت تحریم‌ها رسید، «کاغذپاره‌ها» یکی پس از دیگری از راه می‌رسید و قیافۀ بورسی‌ها پس از هر تحریمی به کسی می‌مانست که با پراید از پشت با سرعت کوبیده بود به نیسان آبی. رانندۀ نیسان پیاده می‌شد و می‌گفت: «تحریم اصلاً نمنه دی؟» و رانندۀ بیچارۀ پراید هم مانند آدامس چسبیده به داشبورد! نفت هم که شده بود خداتومن کسی از ریختن بورس باکی نداشت!

خلاصه، داستان پروندۀ هسته‌ای و چندِ بعلاوۀ چند و «اوباما یا با اونا یا با ما» و «چرخ سانتریفیوژ و چرخ زندگی مردم» و «تا ۱۴۰۰ با روحانی» و ترامپ موطلایی و هر بحران دیگری که در مخیلۀ خاورمیانه‌ای‌تان بگنجد، رخ داد و آخر کار به جایی رسید که کلاً بورس نسبت به مسائل سیاسی و بحران‌ها ــ حتی نسبت به احتمال جنگ ــ سِر شد، یعنی بی‌حس و بی‌تفاوت شد. کار به جایی رسید که بورس حتی نسبت به خود اقتصاد هم بی‌تفاوت شد! این دیگر از عجایب روزگار بود. انگار بورس ایران ضدضربه شده بود. شب‌هنگام ترامپ از واشر سرسیلندر تا کلسیومِ لازم برای تولید عنبرنسارا را تحریم می‌کرد، فردا صبحِ آن کل بازار سبز، مثبت و صف خرید بود!

اما خلاصه بگویم داستان این صعود عجیب بورس در یکی دو سال اخیر چه بود. ابتدا یک دلیل اقتصادی روشن و کاملاً معقول وجود داشت: پس از ریزش ارزش ریال (یا به تعبیر غلط برخی «گرون شدن دلار») سونامی تورمی آن منزل به منزل به همه چیز می‌رسید. ارزش ریال در مدت کوتاهی به یک‌سوم کاهش یافت و معلوم بود هر چیزی که ارزش ذاتی دارد (از کالای مصرفی تا ادوات تولید و زمین و...) گران خواهد شد یا به عبارتی خود را از نو ارزشگذاری خواهد کرد. آخرین نقطه‌ای که این سونامی به آن رسید بورس بود. یعنی چه؟ یعنی یک زمانی دلار ۳.۷۰۰ تومان بود و فلان سهم صد تومان بود، حالا دلار چندبرابر شده بود و آن سهم صد تومان مانده بود. این یعنی قیمت سهم که متکی به ارزش ذاتی است ثابت مانده بود و چنین چیزی نامعقول بود. آن کارخانه‌ای که سهامش صد تومان بود، اکنون همه‌چیزش، از پیچ‌ومهرۀ دستگاه‌هایش تا زمین و کالای تولیدی‌اش، چندبرابر شده بود. چطور می‌شد سهم آن ثابت بماند؟! بنابراین بازار بورس در روندی کاملاً معقول شروع کرد به اصلاح خود طبق ارزشگذاری جدید ریال.

پس بورس با تأخیری یک ساله شروع کرد به افزایش. در این اثنا همۀ بازارهای پولساز دیگر قفل شده بود: مسکن، طلا، دلار، سکه. افرادی که سرمایه‌های بزرگ داشتند، هر چه سماق مکیدند از افزایش دلار و طلا دیگر خبری نبود. از طرفی بورس رشد می‌کرد و این افراد که معمولاً قشر محافظه‌کاری هم هستند ــ اگر محافظه‌کار نبودند دلار و طلا نمی‌گرفتند ــ جسور شدند و سرمایه‌شان را به بورس بردند. خون تازه‌ای (به قول بورسی‌ها «هات مانی») به بورس تزریق شد و رشد بورس شتابان‌تر شد. در مرحلۀ بعد، خبر رشد بورس، این بار با کمک تبلیغ هدفمند دولتی، به گوش سایر اقشار هم رسید و در این مرحله سرمایه‌های کوچکی که با آن‌ها عملاً دیگر هیچ‌کاری نمی‌شد کرد، وارد بورس شد. این همان مرحلۀ «داداش سهم چی بگیریمِ» کنونی است.

حالا این بازار به کجا خواهد رفت؟ دولت/حکومت اکنون به بورس به دیدۀ یک فرصت برای چند هدف حیاتی می‌نگرد که توضیحش مفصل است و بماند. مردم هم گزینۀ قابل‌اعتنای دیگری برای سود بزرگ (یعنی سودی که با تورم برابری کند) ندارند. بنابراین تا زمانی که سایر بخش‌های اقتصاد قفل است و پولِ تازه به شکل سیل‌آسا وارد بورس می‌شود، روند همچنان مثبت خواهد ماند. چه وقتی این روند تغییر می‌کند؟ وقتی یک جا یکی از قفل‌های اقتصادی باز شود. بنابراین، تا آن زمان، اصل ساده‌ای بر بورس حاکم است: دولت راضی، ملت راضی، نشیمنگاه لرزانِ هر که ناراضی!

به قلم: مهدی تدینی

✅ @karkhone