Karkhoone | کارخانه | کارخونه
بورس ایران توجه اکونومیست را به خود جلب کرد مجله اکونومیست در یادداشتی با عجیب و غریب خواندن بازار سرمایه ایران، این سوال را مطرح کرد که چه چیزی موجب شده است بورس ایران باوجود رشد منفی اقتصادی، تحریم ها و بیماری کرونا بهترین عملکرد را دربین بازارهای سرمایه…
اکونومیست ۲۳ می
بازاری عجیب
آیا بازار سهام ایران بهترین عملکرد را در میان بازارهای سهام جهان داشته است؟
به نظر میرسد پایانی برای رنج ایران وجود ندارد. این کشور با یکی از بدترین بیماریهای واگیردار (ویروس کرونا) مبارزه کرده است و به نظر میرسد با بازگشایی مجدد کسبوکارها شاهد رخداد موج دوم قدرتمندی در این کشور باشیم. در سال گذشته، اقتصاد این کشور 8 درصد کوچکتر شد. ممکن است امسال، اوضاع بدتر نیز شود. تحریمهای آمریکا سبب قطع ارتباط این کشور با بازار جهانی شده است. ویروس کرونا ضربهای نهایی بود.
با این حال، بازار سهام ایران به سرعت در حال بزرگتر شدن است. شاخص اصلی آن (TEDPIX)، به پول محلی کشور، طی دو سال اخیر ده برابر شده است و از 27 ام مارس که کشور قرنطینه را اجرایی نمود، دو برابر شده است. حتی ارزیابی این شاخص با ارزی بهتر نیز بهترین عملکرد را در سراسر جهان نشان میدهد. Maciej Wojtal مدیر تنها صندوق اروپایی فعال در بازار سرمایه ایران گفته است که " ارزش یوروی خود را سه برابر کردهایم."
دلیل اصلی این توسعه بیقیدوشرط این است که ایرانیان انتخاب کمتری برای نگهداری پول نقد خود دارند. با تورم بالای 30 درصد و با کاهش ارزش ریال ایران، انگیزهی کمی برای باز کردن حسابهای پسانداز و یا نگه داری وجه نقد در خانه دارند. حکومت خرید ارزهای خارجی را دشوار کرده است و تحریمهای آمریکا، بازارهای سهام خارجی را غیرقابل دسترس نموده است. برخی ایرانیان زمین و یا اتومبیل میخرند ولی قیمت اغلب آنها بسیار بالاست.
حتی تازهکارها نیز درگیر این بازارها هستند. در ماه آپریل، حاکمیت اجازهی معامله سهام عدالت (سهامی از بنگاهها که سالهای پیش، حکومت به افراد فقیر تخصیص داده بود) را صادر نمود. حجم معاملات روزانه در طول دو سال از 100 میلیون دلار به 400 میلیون دلار رسیده است.
رهبران ایران این فعالیت را تشویق میکنند. آنها همچنین این موقعیت را فرصتی برای افزایش درآمدهای دولتی میبینند که بر اثر تحریمهای آمریکا افت کرده بود. دولت اخیرا صندوق قابل معامله در بازار سهام را عرضه نموده است که سهام بانکها و نهادهای مالی را در بر دارد. احتمالا بزودی صندوقهای قابل معامله در بورس برای بخش معدن، فولاد و پتروشیمی نیز عرضه شوند (هیچکدام از این فعالیتها سبب بهبود اوضاع شرکتها نمیشود).
حسن روحانی، رئیس جمهور ایران، این توسعهی بیقید و شرط را سبب غرور ملی میداند و بیان داشته که "زمانیکه بازار بورس توسعه یابد، دشمنان ما نگران خواهند شد." اما سرمایهگذاران باتجربه و حتی برخی مقامات نگران از بین رفتن این حباب و بروز ناآرامیها هستند. آقای Wojtal نصف داشتههای خود را در ماه مارس فروخت.
ترجمه فائزه حشمتی
✅ @karkhone
بازاری عجیب
آیا بازار سهام ایران بهترین عملکرد را در میان بازارهای سهام جهان داشته است؟
به نظر میرسد پایانی برای رنج ایران وجود ندارد. این کشور با یکی از بدترین بیماریهای واگیردار (ویروس کرونا) مبارزه کرده است و به نظر میرسد با بازگشایی مجدد کسبوکارها شاهد رخداد موج دوم قدرتمندی در این کشور باشیم. در سال گذشته، اقتصاد این کشور 8 درصد کوچکتر شد. ممکن است امسال، اوضاع بدتر نیز شود. تحریمهای آمریکا سبب قطع ارتباط این کشور با بازار جهانی شده است. ویروس کرونا ضربهای نهایی بود.
با این حال، بازار سهام ایران به سرعت در حال بزرگتر شدن است. شاخص اصلی آن (TEDPIX)، به پول محلی کشور، طی دو سال اخیر ده برابر شده است و از 27 ام مارس که کشور قرنطینه را اجرایی نمود، دو برابر شده است. حتی ارزیابی این شاخص با ارزی بهتر نیز بهترین عملکرد را در سراسر جهان نشان میدهد. Maciej Wojtal مدیر تنها صندوق اروپایی فعال در بازار سرمایه ایران گفته است که " ارزش یوروی خود را سه برابر کردهایم."
دلیل اصلی این توسعه بیقیدوشرط این است که ایرانیان انتخاب کمتری برای نگهداری پول نقد خود دارند. با تورم بالای 30 درصد و با کاهش ارزش ریال ایران، انگیزهی کمی برای باز کردن حسابهای پسانداز و یا نگه داری وجه نقد در خانه دارند. حکومت خرید ارزهای خارجی را دشوار کرده است و تحریمهای آمریکا، بازارهای سهام خارجی را غیرقابل دسترس نموده است. برخی ایرانیان زمین و یا اتومبیل میخرند ولی قیمت اغلب آنها بسیار بالاست.
حتی تازهکارها نیز درگیر این بازارها هستند. در ماه آپریل، حاکمیت اجازهی معامله سهام عدالت (سهامی از بنگاهها که سالهای پیش، حکومت به افراد فقیر تخصیص داده بود) را صادر نمود. حجم معاملات روزانه در طول دو سال از 100 میلیون دلار به 400 میلیون دلار رسیده است.
رهبران ایران این فعالیت را تشویق میکنند. آنها همچنین این موقعیت را فرصتی برای افزایش درآمدهای دولتی میبینند که بر اثر تحریمهای آمریکا افت کرده بود. دولت اخیرا صندوق قابل معامله در بازار سهام را عرضه نموده است که سهام بانکها و نهادهای مالی را در بر دارد. احتمالا بزودی صندوقهای قابل معامله در بورس برای بخش معدن، فولاد و پتروشیمی نیز عرضه شوند (هیچکدام از این فعالیتها سبب بهبود اوضاع شرکتها نمیشود).
حسن روحانی، رئیس جمهور ایران، این توسعهی بیقید و شرط را سبب غرور ملی میداند و بیان داشته که "زمانیکه بازار بورس توسعه یابد، دشمنان ما نگران خواهند شد." اما سرمایهگذاران باتجربه و حتی برخی مقامات نگران از بین رفتن این حباب و بروز ناآرامیها هستند. آقای Wojtal نصف داشتههای خود را در ماه مارس فروخت.
ترجمه فائزه حشمتی
✅ @karkhone
خانِ مُصيّب!
آقا مصيب در زندگيش يك قانون طلائي داشت: "خان" اونه كه چاشتش كلّه باشه، ناهارش كوفيده، شومش قرمه پر دنبه.. خلاص!
از وقتي تونسته بود آفتابه ورداره، هدف مصيب از نفس كشيدن، يه چي شد: اينكه ”خان" بشه.
مصيب مثل آقاش، حمّال بازار بود. ولي حالا يك" رويا" داشت. دو برابر باباش كار كرد، سراغ منقل و ضعيفه جات هم نرفت. پول جمع كرد و سنه ٤٠ وانت خريد، سنه ٤٤ كاميون ... حلال حروم هر جور شده، سنه ٥٠، هف تا كاميون داشت. دستش زير سر شوما!
وقتي كاميوناش هف تا شد ، يه شبي نه گذاشت و نه برداشت و گفت: " عيال! دوره گدا گدولي تموم! گمونم خان شدم.. از فردا ، صباح كلّه- ناهاري كوفيده- شومم قرمه و دنبه. افتاد؟"
بلقيس هم كه يك عمر نخورده بود تا آقاش جمع كنه، از خدا خواسته، قر و قنبيلي اومده بود كه: چش، خان! اوفتاد!
سال اول خوب بود. همه پروار شدند. سال دوم نق و نال شروع شد. بچه حسرت كله جوش و كوكوي همسايه رو داشت و بلقيس، زهرماري، هوس ميرزا قاسمي و جغول پغول مي كرد. اما مرغ مصيب يه پا داشت: " مطبخ خان، دكّون زير بازارچه كه نيس! غذاش بقاعده اس! كلّه، كوفيده، قرمه.. اونم چي؟ پر دنبه! " بلقيس راه جلو پاش گذاشت كه اگه خاني، فاستوني بپوش، باغ بخر، اتول مرسندس سووار شو ، ينگه دنيا و ارووپ برو.. ولي مصيب اينا رو خان خاني نمي دونس.
زنك مستاصل هرچي آخوند و معلم و پير و پهلوون تو محل بود، ريسه كرد واسه مصيب رفتن منبر. ولي كسي حريف نشد. نه از جذبه قاعده زندگي يعني خان شدن، كاسته شد. نه در ايمانش به رابطه بديهي دو مقوله خانيت و سه وعده، خلل اوفتاد!
سال سوم بلقيس گذاشت رفت و ديگه بر نگشت. خان دختر ترشيده "حشمت كله پز" رو عقد كرد و داد شيخ، برنامه مطبخ رو شرط ضمن عقد كرد زير قباله! سال پنجم تك پسر خان از نقرس يا هرچي، باد كرد و مرد.
مصيب به چربي خون و فشار و سرگيجه و ضعف و تب و تهوع مبتلا شد. مشت مشت قرص مي خورد. فصد و تنقيه اش تعطيل نمي شد. پر بحلقش مي برد و بالا مي آورد. ولي مرام سه وعده اي خان و خان بازي را ول نكرد تا پنجاه سالگي، بي وارث مرد و كاميوناش موند دست راننده ها كه دعاگوي خان باشن.
حالا حكايت ماست و حكومتمان. اهداف راهبردي حكمراني ايراني، مثل خرد كردن دهان استكبار و پس گرفتن خاك مردم فلسطين ، بذاته هيچكدام بد نيستند. اما آيا بايد اولويت هاي يك ملت متوسط در حال رشد شوند، لو بلغ مابلغ ؟
آيا مردم ايران به صرف آنكه حكومتشان تعدادي اهداف ايدئولوژيك را اولويت ايران مي داند، از آنچه بر سر معيشت، اقتصاد، سلامت، آب، محيط زيست و آينده شان مي رود، چيزي نگويند ؟
نه چنين است به گمان من. با مصيب ها مان بايد از درد ها و اولويت هامان سخن بگوييم. بگوييم خاني به سه وعده نيست. بزرگي به مردي و مردانگي و آبادگري و بلندنظري و اعتدال و عدالت و رعيت پروري است. نشان دهيم آثار اين رژيم غذايي تمام جوارح بدن رنجور ايران را درگير كرده.
اينهمه سال، آنها را نبايد با توهماتشان وامي نهاديم. خود و ما را دارند دستي دستي، بباد مي دهند. حالا بايد آنقدر بگوييم تا برگردند، قبل از آنكه روزگار با طهران آن كند كه بر كابل و بغداد و حلب رفت.
وقت تنگ، است.
به اين گنبد طلا،
به اون سبييل همايوني، قسم!
به قلم: محمد حسین کریمی پور
✅ @karkhone
آقا مصيب در زندگيش يك قانون طلائي داشت: "خان" اونه كه چاشتش كلّه باشه، ناهارش كوفيده، شومش قرمه پر دنبه.. خلاص!
از وقتي تونسته بود آفتابه ورداره، هدف مصيب از نفس كشيدن، يه چي شد: اينكه ”خان" بشه.
مصيب مثل آقاش، حمّال بازار بود. ولي حالا يك" رويا" داشت. دو برابر باباش كار كرد، سراغ منقل و ضعيفه جات هم نرفت. پول جمع كرد و سنه ٤٠ وانت خريد، سنه ٤٤ كاميون ... حلال حروم هر جور شده، سنه ٥٠، هف تا كاميون داشت. دستش زير سر شوما!
وقتي كاميوناش هف تا شد ، يه شبي نه گذاشت و نه برداشت و گفت: " عيال! دوره گدا گدولي تموم! گمونم خان شدم.. از فردا ، صباح كلّه- ناهاري كوفيده- شومم قرمه و دنبه. افتاد؟"
بلقيس هم كه يك عمر نخورده بود تا آقاش جمع كنه، از خدا خواسته، قر و قنبيلي اومده بود كه: چش، خان! اوفتاد!
سال اول خوب بود. همه پروار شدند. سال دوم نق و نال شروع شد. بچه حسرت كله جوش و كوكوي همسايه رو داشت و بلقيس، زهرماري، هوس ميرزا قاسمي و جغول پغول مي كرد. اما مرغ مصيب يه پا داشت: " مطبخ خان، دكّون زير بازارچه كه نيس! غذاش بقاعده اس! كلّه، كوفيده، قرمه.. اونم چي؟ پر دنبه! " بلقيس راه جلو پاش گذاشت كه اگه خاني، فاستوني بپوش، باغ بخر، اتول مرسندس سووار شو ، ينگه دنيا و ارووپ برو.. ولي مصيب اينا رو خان خاني نمي دونس.
زنك مستاصل هرچي آخوند و معلم و پير و پهلوون تو محل بود، ريسه كرد واسه مصيب رفتن منبر. ولي كسي حريف نشد. نه از جذبه قاعده زندگي يعني خان شدن، كاسته شد. نه در ايمانش به رابطه بديهي دو مقوله خانيت و سه وعده، خلل اوفتاد!
سال سوم بلقيس گذاشت رفت و ديگه بر نگشت. خان دختر ترشيده "حشمت كله پز" رو عقد كرد و داد شيخ، برنامه مطبخ رو شرط ضمن عقد كرد زير قباله! سال پنجم تك پسر خان از نقرس يا هرچي، باد كرد و مرد.
مصيب به چربي خون و فشار و سرگيجه و ضعف و تب و تهوع مبتلا شد. مشت مشت قرص مي خورد. فصد و تنقيه اش تعطيل نمي شد. پر بحلقش مي برد و بالا مي آورد. ولي مرام سه وعده اي خان و خان بازي را ول نكرد تا پنجاه سالگي، بي وارث مرد و كاميوناش موند دست راننده ها كه دعاگوي خان باشن.
حالا حكايت ماست و حكومتمان. اهداف راهبردي حكمراني ايراني، مثل خرد كردن دهان استكبار و پس گرفتن خاك مردم فلسطين ، بذاته هيچكدام بد نيستند. اما آيا بايد اولويت هاي يك ملت متوسط در حال رشد شوند، لو بلغ مابلغ ؟
آيا مردم ايران به صرف آنكه حكومتشان تعدادي اهداف ايدئولوژيك را اولويت ايران مي داند، از آنچه بر سر معيشت، اقتصاد، سلامت، آب، محيط زيست و آينده شان مي رود، چيزي نگويند ؟
نه چنين است به گمان من. با مصيب ها مان بايد از درد ها و اولويت هامان سخن بگوييم. بگوييم خاني به سه وعده نيست. بزرگي به مردي و مردانگي و آبادگري و بلندنظري و اعتدال و عدالت و رعيت پروري است. نشان دهيم آثار اين رژيم غذايي تمام جوارح بدن رنجور ايران را درگير كرده.
اينهمه سال، آنها را نبايد با توهماتشان وامي نهاديم. خود و ما را دارند دستي دستي، بباد مي دهند. حالا بايد آنقدر بگوييم تا برگردند، قبل از آنكه روزگار با طهران آن كند كه بر كابل و بغداد و حلب رفت.
وقت تنگ، است.
به اين گنبد طلا،
به اون سبييل همايوني، قسم!
به قلم: محمد حسین کریمی پور
✅ @karkhone
لبیک اللهم لبیک، لبیک لا شریک لک لبیک
لکن عربستان دو محل درامد عمده داره. نفت و حج. البته میانش عقلش رسیده و اینها رو هم داره.
صندوق سرمایه گذاری دولتی ۳۲۵ میلیارد دلاری عربستان سعودی
حجکم مقبول، سعیکم مشکور
✅ @karkhone
لکن عربستان دو محل درامد عمده داره. نفت و حج. البته میانش عقلش رسیده و اینها رو هم داره.
صندوق سرمایه گذاری دولتی ۳۲۵ میلیارد دلاری عربستان سعودی
حجکم مقبول، سعیکم مشکور
✅ @karkhone
زمستان و تابستان در آغوش ارج
روایتی از زندگی و فعالیتهای "سیاوش ارجمند"، آخرین مدیرعامل "ارج"
در سال ۱۳۳۰ مهندس اسکندر ارجمند، برادر بزرگ به کارخانه پیوست، اما در سال ۱۳۳۲ این مسئولیت به مهندس سیاوش ارجمند سپرده شد.
او فارغالتحصیل مهندسی الکترونیک رشته برق فشارقوی از آلمان بود که پس گذراندن دوره یکساله کارآموزیاش در شرکت زیمنس به ایران آمد.
سیاوش متولد سال ١٣٠٧ بود و در دوران کودکی تحت تاثیر برادرش خلیل بود. وقتی خلیل ارجمند، کارخانه ارج را تاسیس کرد، سیاوش به دبستان تربیت میرفت. با این حال، هر روز برای دیدن کارگاه برادرش از مدرسه به کارخانه میرفت.
او از همان دوران کودکی به سه بخش اصلی کارخانه یعنی آهنگری، ریختهگری و جوشکاری علاقه داشت.
با شروع مدیریت سیاوش دوره توسعه سریع و مدرن کارخانه ارج شروع شد. خط تولید محصولات شرکت تغییر پیدا کرد و تولید محصولات خانگی در برنامه اصلی قرار گرفت. با استخدام کارگرانِ بیشتر، رفاه آنها نیز مورد توجه قرار گرفت.
در دهه ۱۳۳۰ بخاری ارج از تولیدات اولیه شرکت بود. بعد از آن کولر ارج یکی از تولیدات مهم کارخانه شد. سیاوش در مسافرتی که به آریزونای امریکا داشت به کالایی برخورد که به سادگی میتوانست حرارت را تا بیش از ۱۰ درجه کم کند بنابراین کولر آبی ارج بر اساس این محصول ساخته شد.
یک سال بعد از تولید کولر ارج، آبگرمکن برقی ۵۰ گالنی این کارخانه هم به بازار آمد. اگرچه ساخت آن توسط مهندس رهنما و در کارخانه پلار اصفهان انجام میشد اما تولید آن از سوی ارج به توسعه بهداشت شخصی مردم در خصوص نحوه استحمام و عدم استفاده از خزینه که عامل شیوع بسیاری از بیماریها بود کمک زیادی کرد. کارخانه ارج نخستین شرکت ایرانی بود که شروع به تولید یخچال برقی کرد.
خصوصیات اخلاقی خلیل ارجمند و تجربه و دنیادیدگی سیاوش ارجمند، شرکت را از خدمات اجتماعی نظامیافتهای برخوردار کرد. در تفکر آنها همیشه این موضوع مطرح بود که کارگر، ماشین و ابزار نیست بلکه روح دارد.
برادران ارجمند، انسانهای منحصربهفردی بودند. آنها برخلاف بسیاری از خانوادههای صنعتگر، خاستگاه بازاری نداشتند. هرچند در خانوادهی معمولی به دنیا آمدند، اما تحصیلات مهندسی داشتند.
خاستگاه برادران ارجمند، نظام تازه متولدشده بوروکراسی دولتی بود. ارج بر روی شانههای سه برادر یعنی خلیل، اسکندر و سیاوش بالا رفت و توسعه پیدا کرد. خلیل آن را بنیان گذاشت و سیاوش آن را به بزرگترین کارخانهی صنعتی خاورمیانه تبدیل کرد.
هر چند خلیل زود از دنیا رفت، اما سیاوش ماند تا خاکستر شدن ارج را با چشمانش ببیند!
او گفت که صاحبان فعلی کارخانه ارج، گویا برای فروش کارخانه مشتری پیدا نکرده و با او تماس گرفته و حاضر شدهاند کارخانهاش را با تخفیف به خودش بفروشند!
سیاوش با اینکه علاقهمند به فعالیت در ایران بود اما کهولت سن اجازه چنین کاری را به او نمیداد. سرانجام سیاوش ارجمند، دوم مرداد ١٣٩٧ و در سن ۹۰ سالگی در شهر نیویورک درگذشت.
✅ @karkhone
روایتی از زندگی و فعالیتهای "سیاوش ارجمند"، آخرین مدیرعامل "ارج"
در سال ۱۳۳۰ مهندس اسکندر ارجمند، برادر بزرگ به کارخانه پیوست، اما در سال ۱۳۳۲ این مسئولیت به مهندس سیاوش ارجمند سپرده شد.
او فارغالتحصیل مهندسی الکترونیک رشته برق فشارقوی از آلمان بود که پس گذراندن دوره یکساله کارآموزیاش در شرکت زیمنس به ایران آمد.
سیاوش متولد سال ١٣٠٧ بود و در دوران کودکی تحت تاثیر برادرش خلیل بود. وقتی خلیل ارجمند، کارخانه ارج را تاسیس کرد، سیاوش به دبستان تربیت میرفت. با این حال، هر روز برای دیدن کارگاه برادرش از مدرسه به کارخانه میرفت.
او از همان دوران کودکی به سه بخش اصلی کارخانه یعنی آهنگری، ریختهگری و جوشکاری علاقه داشت.
با شروع مدیریت سیاوش دوره توسعه سریع و مدرن کارخانه ارج شروع شد. خط تولید محصولات شرکت تغییر پیدا کرد و تولید محصولات خانگی در برنامه اصلی قرار گرفت. با استخدام کارگرانِ بیشتر، رفاه آنها نیز مورد توجه قرار گرفت.
در دهه ۱۳۳۰ بخاری ارج از تولیدات اولیه شرکت بود. بعد از آن کولر ارج یکی از تولیدات مهم کارخانه شد. سیاوش در مسافرتی که به آریزونای امریکا داشت به کالایی برخورد که به سادگی میتوانست حرارت را تا بیش از ۱۰ درجه کم کند بنابراین کولر آبی ارج بر اساس این محصول ساخته شد.
یک سال بعد از تولید کولر ارج، آبگرمکن برقی ۵۰ گالنی این کارخانه هم به بازار آمد. اگرچه ساخت آن توسط مهندس رهنما و در کارخانه پلار اصفهان انجام میشد اما تولید آن از سوی ارج به توسعه بهداشت شخصی مردم در خصوص نحوه استحمام و عدم استفاده از خزینه که عامل شیوع بسیاری از بیماریها بود کمک زیادی کرد. کارخانه ارج نخستین شرکت ایرانی بود که شروع به تولید یخچال برقی کرد.
خصوصیات اخلاقی خلیل ارجمند و تجربه و دنیادیدگی سیاوش ارجمند، شرکت را از خدمات اجتماعی نظامیافتهای برخوردار کرد. در تفکر آنها همیشه این موضوع مطرح بود که کارگر، ماشین و ابزار نیست بلکه روح دارد.
برادران ارجمند، انسانهای منحصربهفردی بودند. آنها برخلاف بسیاری از خانوادههای صنعتگر، خاستگاه بازاری نداشتند. هرچند در خانوادهی معمولی به دنیا آمدند، اما تحصیلات مهندسی داشتند.
خاستگاه برادران ارجمند، نظام تازه متولدشده بوروکراسی دولتی بود. ارج بر روی شانههای سه برادر یعنی خلیل، اسکندر و سیاوش بالا رفت و توسعه پیدا کرد. خلیل آن را بنیان گذاشت و سیاوش آن را به بزرگترین کارخانهی صنعتی خاورمیانه تبدیل کرد.
هر چند خلیل زود از دنیا رفت، اما سیاوش ماند تا خاکستر شدن ارج را با چشمانش ببیند!
او گفت که صاحبان فعلی کارخانه ارج، گویا برای فروش کارخانه مشتری پیدا نکرده و با او تماس گرفته و حاضر شدهاند کارخانهاش را با تخفیف به خودش بفروشند!
سیاوش با اینکه علاقهمند به فعالیت در ایران بود اما کهولت سن اجازه چنین کاری را به او نمیداد. سرانجام سیاوش ارجمند، دوم مرداد ١٣٩٧ و در سن ۹۰ سالگی در شهر نیویورک درگذشت.
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
تهدید ترامپ به بستن توییتر در آمریکا
بعد از اينكه توييتر به توييتهاى ترامپ لينك جهت راستى آزمايى توييتها توسط رسانه ها را اضافه كرد تا مخاطبين از راست و دروغ بودن ادعاهاى ترامپ در توييتر اطمينان پيدا كنند
ترامپ تهديد كرد شبكه هاى اجتماعى بزرگ (فيسبوك و توييتر) را با قوانين سختگيرانه اى درگير ، يا حتى تعطيل كند ! (شاخص توئيتر ٢٪-)/دیدگاه های بنیادی در بازارهای مالی
توئیتر برای اولین بار به ترامپ بهدلیل نشر ادعاهای نادرست درخصوص تقلب در انتخابات پیشرو در این کشور اخطار داد و لینک مرتبطی را در توئیتهای ترامپ قرار داد تا مخاطبان بتوانند درباره این ادعا کسب اطلاع کنند.
ادامه ماجرا:
https://t.me/Karkhoone/1211
✅ @karkhone
بعد از اينكه توييتر به توييتهاى ترامپ لينك جهت راستى آزمايى توييتها توسط رسانه ها را اضافه كرد تا مخاطبين از راست و دروغ بودن ادعاهاى ترامپ در توييتر اطمينان پيدا كنند
ترامپ تهديد كرد شبكه هاى اجتماعى بزرگ (فيسبوك و توييتر) را با قوانين سختگيرانه اى درگير ، يا حتى تعطيل كند ! (شاخص توئيتر ٢٪-)/دیدگاه های بنیادی در بازارهای مالی
توئیتر برای اولین بار به ترامپ بهدلیل نشر ادعاهای نادرست درخصوص تقلب در انتخابات پیشرو در این کشور اخطار داد و لینک مرتبطی را در توئیتهای ترامپ قرار داد تا مخاطبان بتوانند درباره این ادعا کسب اطلاع کنند.
ادامه ماجرا:
https://t.me/Karkhoone/1211
✅ @karkhone
از گاراژداری تا ساخت "ماک"
مروری بر فعالیت های" اصغر قندچی" موسس نخستین کارخانه کامیون سازی ایران
او با اینکه فرزند خانوادهای اهل تحصیل بود، از مدرسه به بازار گریخت. از ۱۲ سالگی در گاراژهای تعمیر خودرو شروع به کار کرد و در جوانی، بدنه کامیون ماک آمریکایی را در تعمیرگاهاش ساخت.
اصغر قندچی در سال ۱۳۰۷ در تهران به دنیا آمد. شغل پدرش وکالت بود و میخواست فرزندانش هم پی تحصیل به دانشگاه بروند. پافشاری پدر بر تحصیل اصغر به جایی نرسید.
از ۱۲ سالگی وارد گاراژی مقابل کافه شکوفه تهران شد. آشنایی او با رضا نیازمند هم زندگی او را دگرگون کرد، هم فصلی نو در صنعت کشور گشود.
در سال ۱۳۴۰ فردی به نمایندگی از شرکت مرسدس بنز نزد معاون وزیر اقتصاد (در دوره وزارت عالیخانی) میرود و درخواست پروانه جهت مونتاژ خودروی آلمانی در ایران می کند.
اما وزارت اقتصاد پیش از آن تصمیم گرفته بود که دیگر به صنایع مونتاژ پروانه ندهد. از اینرو، نیازمند از درخواست نماینده مرسدس بنز سرباز میزند. نماینده کمپانی آلمانی که پیش از مراجعه به وزارت اقتصاد، خواست خود را با شاه در میان گذاشته بود، از نیازمند پیش شاه شکایت می کند.
شاه نیز ۶ ماه وقت به نیازمند میدهد که یا خودرو را در ایران بسازد، یا از پست خود استعفا دهد.
این میشود که رضا نیازمند در کارگاهها و گاراژهای تهران دنبال کسانی میگردد که بتوانند خودرو بسازند. به دروازه قزوین میرود و پس از پرسوجو، به اصغر قندچی میرسد. وقتی قندچی توانایی خود را اثبات میکند، نخستین پروانه ساخت کامیون را از دولت دریافت و کارخانه «ایرانکاوه» را تاسیس می کند.
کارخانهای که به سرعت گسترش مییابد و محصولات آن، جادههای ایران را درمینوردد. از افتخارات او این بود که قطعه ایرانی با کیفیت بالا توليد مي كند. همچنین او کامیونهای ماک را براساس شرایط آب هوایی ایران و شرایط جادهای آن تقویت کرد به همین دلیل مشتریان، قطعات و کامیونهای ساخت ایران کاوه را به نمونههای خارجی آن ترجیح می دادند.
«اوستا اصغر آهنگر» پیچ و خم کار بر روی خودرو و کامیون را چنان آموخته بود که میتوانست بدنه و شاسی کامیون ماک آمریکایی را خود بسازد و با سوارکردن موتور و گیربکس روی آن، کامیون بسازد.
آن زمان اصغر قندچی تعمیرکار همهفنحریفی بود که در خیابان قزوین مشغول فعالیت بود. ولی با فرایندهای اقتصادی- اجتماعی معمول جامعه ایران، تبدیل گاراژ اصغر قندچی به کارخانه «ایرانکاوه» میسر نبود.
شرکت ایران کاوه تنها جایی بود که کار خودش را میکرد و به جایی متکی نبود. هیچ وقت هم از سختیهای کار جا نزد و تحت هر شرایطی به کار خود ادامه داد.
در سال ١٣٥٧ اصغر قندچی برای لغو قرارداد بزرگی که مربوط به شرکت بود در آمریکا بسر می برد. خبر می رسد که در ایران انقلاب شده است. دوستان و آشنایان او به وی می گویند که همان جا بماند و برنگردد.
اما او می گوید تحت هر شرایطی برمیگردم. برمی گردد و مستقیم به کارخانه می رود. به کارکنان خود مي گويد، انقلاب تاثيري در فعاليت كارخانه ندارد و به تولید خود ادامه می دهد.
کار را شروع می کنند. چند نفری که از دولت در ایران کاوه حضور داشتند به او می گویند: مي توانيد تولید کنید اما مدیریت و مالکیت را به فراموشی بسپارید.
در تیر ماه ۱۳۵۸، مالکیت کارخانه شامل قانون «حفاظت از صنایع» یا همان بند "ج" شد و مصادره گشت و داغی بر سینه قندچی گذاشت.
قندچی «ایران کاوه» را به مانند فرزند خود دوست داشت. نام پسر خود را «فریدون» نهاد و نام کارخانهاش را «کاوه». این نامگذاری نشانی از حس میهندوستی قندچی می باشد.
او هر روز می دید که ثمره تلاشش از بین می رود و در کارخانه پیشرفتی حاصل نمی شود. قندچی می گوید لب به لب دیوارهای «ایران کاوه» اجناس مختلفی مانند شاسیها، ریش تریلی، اتاقها و … موجود بوده است که همه را در ١٥ سال می فروشند و انبار خالی می شود. چهار هزار ماشینی که سیکیدی سفارش داده شده بود، سرهم می کنند و انها را هم می فروشند.
برای ساکت کردن زبان مردم، نام «سایپا دیزل» را روی آن می گذارند. به عقیده قندچی صنعت در مملکت ما هرگز صاحب نداشته و ندارد.
با اینکه بعد از انقلاب در حق قندچی ظلم می شود، اما او در دوره جنگ تحمیلی، همچون یک سرباز می جنگد. زمانی که ارتش برای رساندن تانکهای خود به جبهه های نبرد، نیاز به یاری داشت، اصغر قندچی دوباره برخاست.
ادامه مطلب:
https://bit.ly/3dkzvzC
✅ @karkhone
مروری بر فعالیت های" اصغر قندچی" موسس نخستین کارخانه کامیون سازی ایران
او با اینکه فرزند خانوادهای اهل تحصیل بود، از مدرسه به بازار گریخت. از ۱۲ سالگی در گاراژهای تعمیر خودرو شروع به کار کرد و در جوانی، بدنه کامیون ماک آمریکایی را در تعمیرگاهاش ساخت.
اصغر قندچی در سال ۱۳۰۷ در تهران به دنیا آمد. شغل پدرش وکالت بود و میخواست فرزندانش هم پی تحصیل به دانشگاه بروند. پافشاری پدر بر تحصیل اصغر به جایی نرسید.
از ۱۲ سالگی وارد گاراژی مقابل کافه شکوفه تهران شد. آشنایی او با رضا نیازمند هم زندگی او را دگرگون کرد، هم فصلی نو در صنعت کشور گشود.
در سال ۱۳۴۰ فردی به نمایندگی از شرکت مرسدس بنز نزد معاون وزیر اقتصاد (در دوره وزارت عالیخانی) میرود و درخواست پروانه جهت مونتاژ خودروی آلمانی در ایران می کند.
اما وزارت اقتصاد پیش از آن تصمیم گرفته بود که دیگر به صنایع مونتاژ پروانه ندهد. از اینرو، نیازمند از درخواست نماینده مرسدس بنز سرباز میزند. نماینده کمپانی آلمانی که پیش از مراجعه به وزارت اقتصاد، خواست خود را با شاه در میان گذاشته بود، از نیازمند پیش شاه شکایت می کند.
شاه نیز ۶ ماه وقت به نیازمند میدهد که یا خودرو را در ایران بسازد، یا از پست خود استعفا دهد.
این میشود که رضا نیازمند در کارگاهها و گاراژهای تهران دنبال کسانی میگردد که بتوانند خودرو بسازند. به دروازه قزوین میرود و پس از پرسوجو، به اصغر قندچی میرسد. وقتی قندچی توانایی خود را اثبات میکند، نخستین پروانه ساخت کامیون را از دولت دریافت و کارخانه «ایرانکاوه» را تاسیس می کند.
کارخانهای که به سرعت گسترش مییابد و محصولات آن، جادههای ایران را درمینوردد. از افتخارات او این بود که قطعه ایرانی با کیفیت بالا توليد مي كند. همچنین او کامیونهای ماک را براساس شرایط آب هوایی ایران و شرایط جادهای آن تقویت کرد به همین دلیل مشتریان، قطعات و کامیونهای ساخت ایران کاوه را به نمونههای خارجی آن ترجیح می دادند.
«اوستا اصغر آهنگر» پیچ و خم کار بر روی خودرو و کامیون را چنان آموخته بود که میتوانست بدنه و شاسی کامیون ماک آمریکایی را خود بسازد و با سوارکردن موتور و گیربکس روی آن، کامیون بسازد.
آن زمان اصغر قندچی تعمیرکار همهفنحریفی بود که در خیابان قزوین مشغول فعالیت بود. ولی با فرایندهای اقتصادی- اجتماعی معمول جامعه ایران، تبدیل گاراژ اصغر قندچی به کارخانه «ایرانکاوه» میسر نبود.
شرکت ایران کاوه تنها جایی بود که کار خودش را میکرد و به جایی متکی نبود. هیچ وقت هم از سختیهای کار جا نزد و تحت هر شرایطی به کار خود ادامه داد.
در سال ١٣٥٧ اصغر قندچی برای لغو قرارداد بزرگی که مربوط به شرکت بود در آمریکا بسر می برد. خبر می رسد که در ایران انقلاب شده است. دوستان و آشنایان او به وی می گویند که همان جا بماند و برنگردد.
اما او می گوید تحت هر شرایطی برمیگردم. برمی گردد و مستقیم به کارخانه می رود. به کارکنان خود مي گويد، انقلاب تاثيري در فعاليت كارخانه ندارد و به تولید خود ادامه می دهد.
کار را شروع می کنند. چند نفری که از دولت در ایران کاوه حضور داشتند به او می گویند: مي توانيد تولید کنید اما مدیریت و مالکیت را به فراموشی بسپارید.
در تیر ماه ۱۳۵۸، مالکیت کارخانه شامل قانون «حفاظت از صنایع» یا همان بند "ج" شد و مصادره گشت و داغی بر سینه قندچی گذاشت.
قندچی «ایران کاوه» را به مانند فرزند خود دوست داشت. نام پسر خود را «فریدون» نهاد و نام کارخانهاش را «کاوه». این نامگذاری نشانی از حس میهندوستی قندچی می باشد.
او هر روز می دید که ثمره تلاشش از بین می رود و در کارخانه پیشرفتی حاصل نمی شود. قندچی می گوید لب به لب دیوارهای «ایران کاوه» اجناس مختلفی مانند شاسیها، ریش تریلی، اتاقها و … موجود بوده است که همه را در ١٥ سال می فروشند و انبار خالی می شود. چهار هزار ماشینی که سیکیدی سفارش داده شده بود، سرهم می کنند و انها را هم می فروشند.
برای ساکت کردن زبان مردم، نام «سایپا دیزل» را روی آن می گذارند. به عقیده قندچی صنعت در مملکت ما هرگز صاحب نداشته و ندارد.
با اینکه بعد از انقلاب در حق قندچی ظلم می شود، اما او در دوره جنگ تحمیلی، همچون یک سرباز می جنگد. زمانی که ارتش برای رساندن تانکهای خود به جبهه های نبرد، نیاز به یاری داشت، اصغر قندچی دوباره برخاست.
ادامه مطلب:
https://bit.ly/3dkzvzC
✅ @karkhone
شریعتی؛ دشمن اقتصادآزاد
موسی غنی نژاد
روشنفکران به طور کلی، حتی در کشورهای پیشرفته میانه خوبی با سرمایه داری و اقتصاد بازار ندارند و وقتی شما به کشورهای جهان سوم می آیید این مشکل چندین برابر می شود. تفکرات روشنفکران ایرانی از سال های ۱۳۲۰ شمسی به بعد، عمدتاً چپ و ضد سرمایه داری بود. با گذر زمان در دهه های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ این مسئله تشدید هم شد. پدیده نسبتاً جدید در این دو دهه نفوذ اندیشههای چپ در جریانهای سیاسی- مذهبی بود. نیروهای مذهبیِ سنتی همیشه با اندیشه های چپگرایانه مرزبندی روشنی داشتند اما با رشد اسلام سیاسی در میان روشنفکران جوان و تحصلکرده غرب که به شدت تحت نفوذ اندیشه های مارکسیستی بودند، گرایش جدید پدید آمد که در واقع ترکیبی نامتجانس از تفکر چپ و اسلام بود. نمونه برجسته این نوع از روشنفکران علی شریعتی است.
تفکرات و تبلیغات گسترده ضد سرمایه داری علی شریعتی تأثیر مهمی روی مبارزان سیاسی در جریان انقلاب۵۷ گذاشت. درست است که او یکسال پیش از انقلاب فوت کرد اما جای تردید نیست که مهر تفکرات او بر ایدئولوژی انقلابیون به ویژه در حوزه اقتصادی خورده است. مصادرههای اموال فعالان اقتصادی بخش خصوصی و تبدیل کردن سرمایهدار به ناسزای سیاسی، ریشه در ایدئولوژی تبلیغی شریعتی و دیگر روشنفکران همفکر او اعم از مذهبی و غیرمذهبی داشت. تبلیغات ضد سرمایه داری روشنفکران چپگرا فضای عمومی جامعه را به قدری علیه بنگاه داری خصوصی یا به اصطلاح سرمایهداری تهییج و تحریک کرده بود که اوایل انقلاب نه تنها بازاریان و فعالان اقتصادی متدین و متشرع بلکه حتی وعاظ دینی هم جسارت دفاع علنی از مالکیت خصوصی را که از مشهورات شرعی اسلام است، نداشتند. این وضعیت زیانبار و تأسف انگیز البته نمیتوانست مدت زیادی دوام آورد و خوشبختانه دوام هم نیاورد.
پس از فروکش کردن فضای پرالتهاب ناشی از انقلاب، عقلانیت و اعتدال به تدریج به جامعه بازگشت اما آثار تخریبی این تفکرات تا به امروز هم ادامه پیدا کرده است. هنوز هم بخش بزرگی از روشنفکران ایرانی اعم از دینی یا غیردینی بنگاهداری بخش خصوصی یا نظام سرمایه داری را مغایر با اصول انسانی و عدالت معرفی می کند و این بهترین بهانه را به دست طرفداران اقتصاد دولتی می دهد تا موقعیت خود را در نظام اقتصادی کشور موجه جلوه دهند.
✅ @karkhone
موسی غنی نژاد
روشنفکران به طور کلی، حتی در کشورهای پیشرفته میانه خوبی با سرمایه داری و اقتصاد بازار ندارند و وقتی شما به کشورهای جهان سوم می آیید این مشکل چندین برابر می شود. تفکرات روشنفکران ایرانی از سال های ۱۳۲۰ شمسی به بعد، عمدتاً چپ و ضد سرمایه داری بود. با گذر زمان در دهه های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ این مسئله تشدید هم شد. پدیده نسبتاً جدید در این دو دهه نفوذ اندیشههای چپ در جریانهای سیاسی- مذهبی بود. نیروهای مذهبیِ سنتی همیشه با اندیشه های چپگرایانه مرزبندی روشنی داشتند اما با رشد اسلام سیاسی در میان روشنفکران جوان و تحصلکرده غرب که به شدت تحت نفوذ اندیشه های مارکسیستی بودند، گرایش جدید پدید آمد که در واقع ترکیبی نامتجانس از تفکر چپ و اسلام بود. نمونه برجسته این نوع از روشنفکران علی شریعتی است.
تفکرات و تبلیغات گسترده ضد سرمایه داری علی شریعتی تأثیر مهمی روی مبارزان سیاسی در جریان انقلاب۵۷ گذاشت. درست است که او یکسال پیش از انقلاب فوت کرد اما جای تردید نیست که مهر تفکرات او بر ایدئولوژی انقلابیون به ویژه در حوزه اقتصادی خورده است. مصادرههای اموال فعالان اقتصادی بخش خصوصی و تبدیل کردن سرمایهدار به ناسزای سیاسی، ریشه در ایدئولوژی تبلیغی شریعتی و دیگر روشنفکران همفکر او اعم از مذهبی و غیرمذهبی داشت. تبلیغات ضد سرمایه داری روشنفکران چپگرا فضای عمومی جامعه را به قدری علیه بنگاه داری خصوصی یا به اصطلاح سرمایهداری تهییج و تحریک کرده بود که اوایل انقلاب نه تنها بازاریان و فعالان اقتصادی متدین و متشرع بلکه حتی وعاظ دینی هم جسارت دفاع علنی از مالکیت خصوصی را که از مشهورات شرعی اسلام است، نداشتند. این وضعیت زیانبار و تأسف انگیز البته نمیتوانست مدت زیادی دوام آورد و خوشبختانه دوام هم نیاورد.
پس از فروکش کردن فضای پرالتهاب ناشی از انقلاب، عقلانیت و اعتدال به تدریج به جامعه بازگشت اما آثار تخریبی این تفکرات تا به امروز هم ادامه پیدا کرده است. هنوز هم بخش بزرگی از روشنفکران ایرانی اعم از دینی یا غیردینی بنگاهداری بخش خصوصی یا نظام سرمایه داری را مغایر با اصول انسانی و عدالت معرفی می کند و این بهترین بهانه را به دست طرفداران اقتصاد دولتی می دهد تا موقعیت خود را در نظام اقتصادی کشور موجه جلوه دهند.
✅ @karkhone
او یک جانماز یک بار مصرف است!
ترکیه این محصول را به کشورهای منطقه صادر می کند و آنطور که مسئول بازاریابی شرکت تولید کننده گفته در خواست ها برای صادرات رو به افزایش است.
اولین واردکنندگان عبارتند از: عربستان، امارات، عراق و قطر
سوال اینجاست که مگر این جا نمازهای یکبار مصرف چقدر با سفره های یکبار مصرف که ایران سال هاست تولید می کند، فرق دارد؟
چرا با سابقه ای طولانی در در تولید چنین محصولی، آنقدر خلاقیت نداشتیم که ترکیه گوی سبقت را از ما برباید
منبع: واکاوی عراق
✅ @karkhone
ترکیه این محصول را به کشورهای منطقه صادر می کند و آنطور که مسئول بازاریابی شرکت تولید کننده گفته در خواست ها برای صادرات رو به افزایش است.
اولین واردکنندگان عبارتند از: عربستان، امارات، عراق و قطر
سوال اینجاست که مگر این جا نمازهای یکبار مصرف چقدر با سفره های یکبار مصرف که ایران سال هاست تولید می کند، فرق دارد؟
چرا با سابقه ای طولانی در در تولید چنین محصولی، آنقدر خلاقیت نداشتیم که ترکیه گوی سبقت را از ما برباید
منبع: واکاوی عراق
✅ @karkhone
علم بهتر است یا تورم !؟
برای همه دهه شصتی ها که نگارنده نیز از همین نسل است ، خریدن و نفروختن و گران شدن و گران تر نیز شدن ، هدف اصلی زندگی و چه بسا مقصد راه رفتن و نفس کشیدن بوده و هنوز هم هست !
اینکه درس بخوانیم یا نخوانیم ، کار کنیم یا نکنیم ، شغل داشته باشیم یا نداشته باشیم ! متخصص باشیم یا نباشیم ، همه و همه در دنیای متورم این نسل و حتی نسلهای دیگر ، مفهوم واقعی نداشته و در تورم بی افسار تاریخی ، معنای واقعی پیدا می کرده و هنوز هم پیدا می کند !
تورمی که تا به یاد می داریم مهم ترین عامل ظاهرا سود دکان های محل تا تاجران قومی و فامیلی بوده و نیز شاخص رشد ابر بنگاه های ملی و صنعتی کشور هم بوده و باز هم هست !
و هم دلیل بسیاری از اختلافات خانوادگی با نسل گذشته که اگر فلان زمین و بهمان خانه را می خریدید و یا نمی فروختید ، الان اینقدر می ارزید !!
ترس و نیازی که از خرد تا کلان جامعه را در بر گرفته و از تولد تا مرگ ، در می نوردد.
مانند گرانی پراید تا سنگ مزار و ارتباط مستقیم آنها با یکدیگر ! که تمثیل ساده ی بودن یا نبودن است !
اینکه بخواهیم هرآنچه می خریم گران شود و خارج از چارچوب اقتصاد کلاسیک و مدرن سود کنیم ، جدا از فرهنگ تورم خواهی و تورم زایی خصوصی و دولتی نیست و اینکه تا چه میزان علاقه به افزایش قیمت داریم و هرآنچه در پستو نهان کرده ایم ، نباید ارزان شود ! سوال و بحران ویژه نسل ماست.
نسلی که انشاء معروفی را هزار بار نوشته و جرات هم نکرده که ثروت را انتخاب کند ، یقینا معنای واقعی ثروت را هم ندانسته و نمی داند ، ثروتی که در ساختار اقتصادی مناسب نه معنی پول می دهد و نه سرمایه و فقط بازتاب همان تورم و حبابیست که اگر نباشد و حداقل کم باشد ، می شود فهمید که پس انداز ، درآمد ، سود و سرمایه گذاری واقعی چیست و تا چه میزان می تواند در اقتصاد فردی ، سازمانی و ملی موثر و مفید واقع شود.
علم یا ثروت و به تعبیر درست علم با ثروت را چگونه می شود در جهان متورم این سالها ترسیم کرد ؟!
آیا نباید ترسیم کرد و باید هزار باره آن را به آینده پاس داد که تمامی سوالات را یکجا پاک کند ؟!
باید صفر ها را کم کرد و یک ها را حذف نمود ؟!
و یا همین امروز و در دوران کرونا به جواب رسید که آیا علم ، همانی که در نوشته ها نشناختیم ، می تواند جلوی تورم را بگیرد و ثروت واقعی خلق کند ؟
باید ماند و دید و علم با ثروت را به جای تورم انشاء کرد
به قلم علیرضا مهدیه
✅ @karkhone
برای همه دهه شصتی ها که نگارنده نیز از همین نسل است ، خریدن و نفروختن و گران شدن و گران تر نیز شدن ، هدف اصلی زندگی و چه بسا مقصد راه رفتن و نفس کشیدن بوده و هنوز هم هست !
اینکه درس بخوانیم یا نخوانیم ، کار کنیم یا نکنیم ، شغل داشته باشیم یا نداشته باشیم ! متخصص باشیم یا نباشیم ، همه و همه در دنیای متورم این نسل و حتی نسلهای دیگر ، مفهوم واقعی نداشته و در تورم بی افسار تاریخی ، معنای واقعی پیدا می کرده و هنوز هم پیدا می کند !
تورمی که تا به یاد می داریم مهم ترین عامل ظاهرا سود دکان های محل تا تاجران قومی و فامیلی بوده و نیز شاخص رشد ابر بنگاه های ملی و صنعتی کشور هم بوده و باز هم هست !
و هم دلیل بسیاری از اختلافات خانوادگی با نسل گذشته که اگر فلان زمین و بهمان خانه را می خریدید و یا نمی فروختید ، الان اینقدر می ارزید !!
ترس و نیازی که از خرد تا کلان جامعه را در بر گرفته و از تولد تا مرگ ، در می نوردد.
مانند گرانی پراید تا سنگ مزار و ارتباط مستقیم آنها با یکدیگر ! که تمثیل ساده ی بودن یا نبودن است !
اینکه بخواهیم هرآنچه می خریم گران شود و خارج از چارچوب اقتصاد کلاسیک و مدرن سود کنیم ، جدا از فرهنگ تورم خواهی و تورم زایی خصوصی و دولتی نیست و اینکه تا چه میزان علاقه به افزایش قیمت داریم و هرآنچه در پستو نهان کرده ایم ، نباید ارزان شود ! سوال و بحران ویژه نسل ماست.
نسلی که انشاء معروفی را هزار بار نوشته و جرات هم نکرده که ثروت را انتخاب کند ، یقینا معنای واقعی ثروت را هم ندانسته و نمی داند ، ثروتی که در ساختار اقتصادی مناسب نه معنی پول می دهد و نه سرمایه و فقط بازتاب همان تورم و حبابیست که اگر نباشد و حداقل کم باشد ، می شود فهمید که پس انداز ، درآمد ، سود و سرمایه گذاری واقعی چیست و تا چه میزان می تواند در اقتصاد فردی ، سازمانی و ملی موثر و مفید واقع شود.
علم یا ثروت و به تعبیر درست علم با ثروت را چگونه می شود در جهان متورم این سالها ترسیم کرد ؟!
آیا نباید ترسیم کرد و باید هزار باره آن را به آینده پاس داد که تمامی سوالات را یکجا پاک کند ؟!
باید صفر ها را کم کرد و یک ها را حذف نمود ؟!
و یا همین امروز و در دوران کرونا به جواب رسید که آیا علم ، همانی که در نوشته ها نشناختیم ، می تواند جلوی تورم را بگیرد و ثروت واقعی خلق کند ؟
باید ماند و دید و علم با ثروت را به جای تورم انشاء کرد
به قلم علیرضا مهدیه
✅ @karkhone
حمایت مالی آلمان از صنایع در مقابل کرونا
هواپیمایی لوفتهانزا 9.8 میلیارد دلار
آدیداس 3.3 میلیارد دلار
گروه TUI (توریست) 2 میلیارد دلار
گروه Ceconomy (فروشگاه الکترونیک): 1.9 میلیارد دلار
جالب اینکه همزمان با تزریق نقدینگی سطح نظارت افزایش میابد ... مثلا دولت آلمان صاحب 3 صندلی هیات مدیره در لوفتهانزا خواهد بود و نظارت میکند که کمکهای مالی، صرف افزایش حقوق مدیران و پایمال شدن حقوق جامعه نشود ... همزمان با افزایش کنترل دولت، شرکتها ساختار خصوصی خود را حفظ میکند و اعضای هیات مدیره دولتی، در برخی موارد تخصصی، بدون رای خواهند بود
✅ @karkhone
هواپیمایی لوفتهانزا 9.8 میلیارد دلار
آدیداس 3.3 میلیارد دلار
گروه TUI (توریست) 2 میلیارد دلار
گروه Ceconomy (فروشگاه الکترونیک): 1.9 میلیارد دلار
جالب اینکه همزمان با تزریق نقدینگی سطح نظارت افزایش میابد ... مثلا دولت آلمان صاحب 3 صندلی هیات مدیره در لوفتهانزا خواهد بود و نظارت میکند که کمکهای مالی، صرف افزایش حقوق مدیران و پایمال شدن حقوق جامعه نشود ... همزمان با افزایش کنترل دولت، شرکتها ساختار خصوصی خود را حفظ میکند و اعضای هیات مدیره دولتی، در برخی موارد تخصصی، بدون رای خواهند بود
✅ @karkhone
( اگر هوس نمیکنید متن رو بخونید. در هر حال فقط قرار نیست ارزش گذاری ها تنه بزنه به تنه سیلیکون ولی و بقیه چیز ها رو ازش مطلع نشید. )
اخراج کارمندان به سبک Airbnb
صنعت گردشگری در بحران کرونا آسیب جدی ديده چرا که درآمد آنها رابطه مستقیمی با میزان اجاره مکان های اقامتی دارد. به همین دلیل شركت Airbnb نيز اعلام کرده ۲۵ درصد کارمندانش را اخراج می کند.
هر کارمند اخراجی ۱۴ هفته حقوق پایه می گیرد به همراه یک هفته حقوق اضافه به ازای هرسال سابقه کار. به عنوان مثال یک مهندس با ۶ سال سابقه کار، برای ۲۰ هفته حقوق پایه دریافت خواهد کرد. همچنین تمام کارمندان اخراجی تا یک سال بیمه پزشکی خواهند داشت.
✅ @karkhone
اخراج کارمندان به سبک Airbnb
صنعت گردشگری در بحران کرونا آسیب جدی ديده چرا که درآمد آنها رابطه مستقیمی با میزان اجاره مکان های اقامتی دارد. به همین دلیل شركت Airbnb نيز اعلام کرده ۲۵ درصد کارمندانش را اخراج می کند.
هر کارمند اخراجی ۱۴ هفته حقوق پایه می گیرد به همراه یک هفته حقوق اضافه به ازای هرسال سابقه کار. به عنوان مثال یک مهندس با ۶ سال سابقه کار، برای ۲۰ هفته حقوق پایه دریافت خواهد کرد. همچنین تمام کارمندان اخراجی تا یک سال بیمه پزشکی خواهند داشت.
✅ @karkhone
زندگی و زمانه علی خسروشاهی، مالک و بنیانگذار شرکت مینو (بخش اول)
در گذشته، یکی از راههای مهم ارتباطی ایران با اروپا و بزرگترین قطب اقتصادی، شهر تبریز بود. این شهر خاستگاه بسیاری از فعالان بزرگ اقتصادی ایران در حوزه تجارت و صنعت است.
سال ١٢٩٠در خانوادهای تبریزی و تجارتپیشه پسری به دنیا آمد که دو دهه بعد توانست تحولی عظیم در صنعت شکلات و بیسکوییت ایران ایجاد کند.
« علی خسروشاهی» در سالهای ١٣٣٨ تا ١٣٥٧ توانست شرکت مینو را به بزرگترین تولید کننده صنعت غذایی تبدیل کند و مینو را از یک شرکت به پنج شرکت گسترش دهد.
علی تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در تبریز گذراند و در سال ١٣١٩ از دانشگاه تهران با مدرک لیسانس حقوق، فارغالتحصیل شد. او به زبانهای فرانسه و انگلیسی آشنایی داشت که همین موضوع باعث تسهیل در امر فعالیتهای تجاری او شد.
خسروشاهی بر اجزای مختلف مالی، اداری، تولیدی و بازاریابی اشراف داشت و یکی از متخصصین شیرینیسازی در ایران بود که در زندگیاش هیچگاه در پی نمایش ثروت نبود.
شرکت مینو اوایل دهه پنجاه و با رونق گرفتن فعالیتهای صنعتی، با کمبود کارگر مواجه شد و این موضوع باعث شد از شهرهای مختلف و معاودین عراقی نیرو جذب کند.
تمامی کارگران مشمول بیمه بودند و حقوق قانونی به آنها پرداخت میشد. تعدادی از کارگران را زنان تشکیل میدادند. در رابطه با سواستفاده جنسی، شرکت به شدت حساس بود. مدیران عموما پیگیری میکردند که
سرپرستان از قدرت خود سوءاستفاده نکنند. البته گاهی هم فضای دوستی و آشنایی بین کارگران منجر به ازدواج با یگدیگر میشد.
خسرو شاهی مدتی نیز به توزیع پودر شوینده پرداخت. پس از مدتی واحدهای قوطیسازی و چاپ را نیز راهاندازی کرد. علاوه بر این موارد، شیرخشک شرکت نستله را نیز در ایران توزیع میکرد.
شرکت پارس مینو در ١٦ آبان ١٣٣٨ به منظور تولید مواد غذایی و دارویی در کیلومتر ١٠ جاده مخصوص کرج شروع به فعالیت کرد.
بهتدریج بخشهای مختلف تولید آب نبات، بیسکوییت، پاستیل، شکلات، پفک، ویفر، آدامس و ... نيز به شرکت اضافه شد. سه سال پس از شکلگیری و گسترش فعالیت گروه مینو، شوکوپارس هم برای تولید انواع مواد غذایی و شکلات تاسیس شد.
در سال ١٣٥١ گسترش شرکت صنعتی مینو در دستور کار قرار گرفت. بنابراین در زميني به وسعت ٥٤ هکتار در خرمدره توابع زنجان، یک شهرک بزرگ کارخانهای احداث شد که پس از آن بستر لازم برای توسعه در آن منطقه فراهم گردید و شرکتهای دیگری در آن جا شروع به فعالیت كردند. با وجود برق، آب و جاده، اشتغال در آن جا رونق گرفت.
علی خسروشاهی در سفرهایش به خارج از کشور در مغازهها اجناس مختلف را جمعآوری میکرد و میچشید. در یکی از این امتحانات به محصولی برخورد که بعدا در ایران با نام «پفک نمکی» به بازار عرضه شد ، آن محصول از شرکت آمریکایی بیاتریس فودز بود.
✅ @karkhone
در گذشته، یکی از راههای مهم ارتباطی ایران با اروپا و بزرگترین قطب اقتصادی، شهر تبریز بود. این شهر خاستگاه بسیاری از فعالان بزرگ اقتصادی ایران در حوزه تجارت و صنعت است.
سال ١٢٩٠در خانوادهای تبریزی و تجارتپیشه پسری به دنیا آمد که دو دهه بعد توانست تحولی عظیم در صنعت شکلات و بیسکوییت ایران ایجاد کند.
« علی خسروشاهی» در سالهای ١٣٣٨ تا ١٣٥٧ توانست شرکت مینو را به بزرگترین تولید کننده صنعت غذایی تبدیل کند و مینو را از یک شرکت به پنج شرکت گسترش دهد.
علی تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در تبریز گذراند و در سال ١٣١٩ از دانشگاه تهران با مدرک لیسانس حقوق، فارغالتحصیل شد. او به زبانهای فرانسه و انگلیسی آشنایی داشت که همین موضوع باعث تسهیل در امر فعالیتهای تجاری او شد.
خسروشاهی بر اجزای مختلف مالی، اداری، تولیدی و بازاریابی اشراف داشت و یکی از متخصصین شیرینیسازی در ایران بود که در زندگیاش هیچگاه در پی نمایش ثروت نبود.
شرکت مینو اوایل دهه پنجاه و با رونق گرفتن فعالیتهای صنعتی، با کمبود کارگر مواجه شد و این موضوع باعث شد از شهرهای مختلف و معاودین عراقی نیرو جذب کند.
تمامی کارگران مشمول بیمه بودند و حقوق قانونی به آنها پرداخت میشد. تعدادی از کارگران را زنان تشکیل میدادند. در رابطه با سواستفاده جنسی، شرکت به شدت حساس بود. مدیران عموما پیگیری میکردند که
سرپرستان از قدرت خود سوءاستفاده نکنند. البته گاهی هم فضای دوستی و آشنایی بین کارگران منجر به ازدواج با یگدیگر میشد.
خسرو شاهی مدتی نیز به توزیع پودر شوینده پرداخت. پس از مدتی واحدهای قوطیسازی و چاپ را نیز راهاندازی کرد. علاوه بر این موارد، شیرخشک شرکت نستله را نیز در ایران توزیع میکرد.
شرکت پارس مینو در ١٦ آبان ١٣٣٨ به منظور تولید مواد غذایی و دارویی در کیلومتر ١٠ جاده مخصوص کرج شروع به فعالیت کرد.
بهتدریج بخشهای مختلف تولید آب نبات، بیسکوییت، پاستیل، شکلات، پفک، ویفر، آدامس و ... نيز به شرکت اضافه شد. سه سال پس از شکلگیری و گسترش فعالیت گروه مینو، شوکوپارس هم برای تولید انواع مواد غذایی و شکلات تاسیس شد.
در سال ١٣٥١ گسترش شرکت صنعتی مینو در دستور کار قرار گرفت. بنابراین در زميني به وسعت ٥٤ هکتار در خرمدره توابع زنجان، یک شهرک بزرگ کارخانهای احداث شد که پس از آن بستر لازم برای توسعه در آن منطقه فراهم گردید و شرکتهای دیگری در آن جا شروع به فعالیت كردند. با وجود برق، آب و جاده، اشتغال در آن جا رونق گرفت.
علی خسروشاهی در سفرهایش به خارج از کشور در مغازهها اجناس مختلف را جمعآوری میکرد و میچشید. در یکی از این امتحانات به محصولی برخورد که بعدا در ایران با نام «پفک نمکی» به بازار عرضه شد ، آن محصول از شرکت آمریکایی بیاتریس فودز بود.
✅ @karkhone
بازی مبهم نفت در روزگار کرونایی
سید حمید حسینی، فعال اقتصادی و عضو هیات رییسه اتاق بازرگانی ایران و عراق
در ماههای اخیر،کرونا به مانند یک زلزله ده ریشتری، اقتصاد جهان را با بحران جدی روبرو کرد و کاهش رشد اقتصادی، افزایش بیکاری و مرگ بسیاری از کسبوکارها را به همراه داشت.
صنعت نفت و گاز، یکی از بزرگترین بازندههای این پدیده بوده است. آسیبهایی که به صنایع هواپیمایی، توریسم، هتلداری، مد، ورزش، هنر و... وارد شده، هیچ کدام به اندازه نفت نبوده است.
این صنعت بدترین دوران خود را در ۶۰ سال گذشته سپری میکند. کاهش ٧٠% قیمت نفت و فرآوردههای آن و همچنین سرگردان بودن میلیونها بشکه نفت روی تانکرهای غولپیکر، بازیگران نفت را به وحشت انداخته است.
علیرغم توافق کم سابقه، دیر هنگام و سه جانبه کشورهای عضو اُپک، اُپک پلاس و کشورهای خارج از اُپک نظیر آمریکا، کانادا، نروژ و برزیل برای خارج کردن روزانه ۱۹/۵ میلیون بشکه از بازار نفت در ماههای می و جون، هنوز شاهد تلاطم قیمت هستیم.
متاسفانه کشور عزیزمان ایران به عنوان بزرگترین دارنده ذخائر هیدروکربوری جهان در صورت ادامه این وضعیت، یکی از بزرگترین بازندههای این ماجرا خواهد بود.
این امیدواری وجود دارد که با پایان یافتن تدریجی قرنطینه ۴/۵ میلیارد نفر از مردم و شروع کسبوکارها، شاهد بهبود بازار نفت و افزایش قیمتها باشیم.
خوشبختانه در این هفته، با توجه به انتشار اخبار مثبت در رابطه با آزمایش واکسن کرونا، شاهد افزایش قیمت نفت برنت حدود ۳۵ دلار هستیم که هم زمان قیمت هر بشکه بنزین که حدود ۱۱ دلار سقوط کرده بود به سطح ۳۵ دلار رسیده است و این امیدواری وجود دارد که قیمت نفت در کانال ۳۰ دلار باقی بماند.
اگر چه این کاهش قیمت در کوتاهمدت باعث کاهش درآمدهای ارزی ناشی از صادرات نفت خام و محصولات پتروشیمی و فرآوردههای نفتی میگردد اما میتواند در بلندمدت تولیدکنندگان نفت شیل در آمریکا و نفت متعارف در دریای شمال، سواحل چین، خلیج مکزیک، آلاسکا وآسیای میانه را از بازار خارج نماید و راه را برای ورود مجدد ایران به بازار جهانی نفت فراهم کند.
✅ @karkhone
سید حمید حسینی، فعال اقتصادی و عضو هیات رییسه اتاق بازرگانی ایران و عراق
در ماههای اخیر،کرونا به مانند یک زلزله ده ریشتری، اقتصاد جهان را با بحران جدی روبرو کرد و کاهش رشد اقتصادی، افزایش بیکاری و مرگ بسیاری از کسبوکارها را به همراه داشت.
صنعت نفت و گاز، یکی از بزرگترین بازندههای این پدیده بوده است. آسیبهایی که به صنایع هواپیمایی، توریسم، هتلداری، مد، ورزش، هنر و... وارد شده، هیچ کدام به اندازه نفت نبوده است.
این صنعت بدترین دوران خود را در ۶۰ سال گذشته سپری میکند. کاهش ٧٠% قیمت نفت و فرآوردههای آن و همچنین سرگردان بودن میلیونها بشکه نفت روی تانکرهای غولپیکر، بازیگران نفت را به وحشت انداخته است.
علیرغم توافق کم سابقه، دیر هنگام و سه جانبه کشورهای عضو اُپک، اُپک پلاس و کشورهای خارج از اُپک نظیر آمریکا، کانادا، نروژ و برزیل برای خارج کردن روزانه ۱۹/۵ میلیون بشکه از بازار نفت در ماههای می و جون، هنوز شاهد تلاطم قیمت هستیم.
متاسفانه کشور عزیزمان ایران به عنوان بزرگترین دارنده ذخائر هیدروکربوری جهان در صورت ادامه این وضعیت، یکی از بزرگترین بازندههای این ماجرا خواهد بود.
این امیدواری وجود دارد که با پایان یافتن تدریجی قرنطینه ۴/۵ میلیارد نفر از مردم و شروع کسبوکارها، شاهد بهبود بازار نفت و افزایش قیمتها باشیم.
خوشبختانه در این هفته، با توجه به انتشار اخبار مثبت در رابطه با آزمایش واکسن کرونا، شاهد افزایش قیمت نفت برنت حدود ۳۵ دلار هستیم که هم زمان قیمت هر بشکه بنزین که حدود ۱۱ دلار سقوط کرده بود به سطح ۳۵ دلار رسیده است و این امیدواری وجود دارد که قیمت نفت در کانال ۳۰ دلار باقی بماند.
اگر چه این کاهش قیمت در کوتاهمدت باعث کاهش درآمدهای ارزی ناشی از صادرات نفت خام و محصولات پتروشیمی و فرآوردههای نفتی میگردد اما میتواند در بلندمدت تولیدکنندگان نفت شیل در آمریکا و نفت متعارف در دریای شمال، سواحل چین، خلیج مکزیک، آلاسکا وآسیای میانه را از بازار خارج نماید و راه را برای ورود مجدد ایران به بازار جهانی نفت فراهم کند.
✅ @karkhone
بچه های بالا کجای کارند؟
چند کلامی با در و دیوار و مجلسی آدم ها
چندوقتی هست که به واسطه ی کارها و مسائلی که پیش آمده است، ما هم با مجلسی آدم ها رفت و آمد کرده ایم و سر و کله زده ایم.
اشتباهی کرده ایم و با خودمان گفته ایم چند کلامی از تجربه ی این رفت و آمد ها با در و دیوار مجلس صحبت کنیم، شاید مجلسی آدمی رد شد و به گوش مبارک اش رسید.
سرتان را درد نمی آورم، غرض بیان دو عدد خاطره از برخورد با این بزرگواران است تا ان شا الله مشی جدیدیان با پیشینیان متفاوت باشد.
چندی پیش به سبب سابقه ای که وجود داشت، مسئولیت کاری بر عهده ی مان قرار گرفته بود. القضا از آن حوزه های پر سر و صدا و پر دردسر هم بود که حسابی شایعات و اخبار صحیح و غلط اش درهم آمیخته است و بعضا دیده می شود حتی مسئول رده بالای نظام نیز مطالبی اشتباه به زبان می آورد.
القصه با شروع مسئولیت، باتوجه به امکانات و دسترسی های تیم پشت پرده آن سازمان که اتفاقا خَلقا و خُلقا متصل به بچه های بالا بود، فشار سنگینی از چپ و راست و بالا و پایین حواله مان شد و اخبار مختلفی پراکنده شد و خلاصه هرچه پرونده و دزدی از آدم ابوالبشر تا کنون بود، متوجه سومدیریت و عملکرد ما شد. چاره ای نبود جز اینکه کاسه ی چه کنم چه کنم دست بگیریم و دانه دانه برویم سراغ مسئولین امر و هرکدام را نسبت به موضوع و اخبار منتشرشده توجیه کنیم.
باتوجه به مستندات و سندهایی که وجود داشت، هرکسی می دید "اشهد ان" ی میگفت که ما پاک و منزهیم.
در این بین مسیرمان افتاد به نماینده ی مجلسی که اتفاقا بسیار داعیه ولایی و انقلابی گری داشت، هرچه برایش آیه و قرآن آوردیم و سند نشان دادیم فایده نداشت، میپرسیدیم دلیل تان چیست؟ سند تان چیست؟ فقط یک کلام تحویل میداد: «بچه های بالا گفته اند؟»
مرتبا میگفتیم خب آقا بچه های بالا بر چه سند و مدرکی گفته اند، میگفت سند و مدرک نمی خواهد. میگفتیم یعنی شما خودتان قدرت تشخیص ندارید که گوش و چشم و عقل خودتان را داده اید دست این حضرات ... باز میگفت «بچه های بالا گفته اند» اصلا کاری نداشت که ما چه میگوییم... هرچه آنها می گفتند می گفت و در نطق هایش در مجلس شورای اسلامی مرتبا مطرح می کرد. شده بود "بل هم اضل"ی که هیچ منطقی را قبول نمی کرد. صندلی را اجاره داد بود به بچه های بالا، دین و ایمان را هم ایضا.
اوایل فکر میکردیم این مسئله ی این شخص است، اما بعدها سرجریانی که خیلی هم در کشور سر و صدا کرد، چندین روز جنگیدیم و تمامی نمایندگان را توجیه کردیم و مطلب را برای شان توضیح دادیم تا روزی که در صحن رای گیری است اسیر اشتباه نشوند.
شب آخر فکر می کنم تا ساعت ده یازده شب، دانه دانه حضرات رو توجیه می کردیم و مطلب را برای شان توضیح میدادیم و هرکدام هم اذعان می کردند که حرفمان صحیح است و قول میدادند که به طرح رای نخواهند داد.
تقریبا از رای نیاوردن طرح خیال مان تخت شده بود. 10 ساعت به رای گیری مانده بود که الحمدلله 8 ساعت آن را می خوابیدند و آن 2 ساعت را هم یا پای صبحانه اند یا در راه، درنتیجه دیگر ان شا الله رای نمایندگان بر نمی گردد.
صبح زمان رای گیری برخلاف انتظارمان، طرح با قاطبه آرا رأی آورد!
انگشت به دهان مانده بودیم.
رفتیم سراغ تک تک حضرات. استاد، عزیز، رئیس. چه شد پس آن عهد معهود؟ مگر قرار نبود رای مخالف بدهی.
جواب همه با نقل مضمون یکی بود...
-حاجی شب از بالا تماس گرفتن و گفتن صلاح به اینست که رأی موافق بدهید...!!!
+کدام صلاح؟ کدام مصلحت؟ ما که همه ی بازی پشت پرده را توضیح داده بودیم.
جواب یک چیز بود:
-به دلایلی به مصلحت نبود!
+دلیل اش چیست؟
-بچه های بالا گفته اند!
القصه اینکه، نماینده بزرگوار نه بچه های بالا، آنقدر بالا هستند که به وحی وصل باشند، و نه آنقدر این میدان شفاف است که بشود بچه ی بالایی را با معرفت و با مرام و صادق دانست.
لطفا اصالت داشته باش و مغز و دست و دکمه رای و صندلی ات را به کسی قرض نده.
منبع: قانان
✅ @karkhone
چند کلامی با در و دیوار و مجلسی آدم ها
چندوقتی هست که به واسطه ی کارها و مسائلی که پیش آمده است، ما هم با مجلسی آدم ها رفت و آمد کرده ایم و سر و کله زده ایم.
اشتباهی کرده ایم و با خودمان گفته ایم چند کلامی از تجربه ی این رفت و آمد ها با در و دیوار مجلس صحبت کنیم، شاید مجلسی آدمی رد شد و به گوش مبارک اش رسید.
سرتان را درد نمی آورم، غرض بیان دو عدد خاطره از برخورد با این بزرگواران است تا ان شا الله مشی جدیدیان با پیشینیان متفاوت باشد.
چندی پیش به سبب سابقه ای که وجود داشت، مسئولیت کاری بر عهده ی مان قرار گرفته بود. القضا از آن حوزه های پر سر و صدا و پر دردسر هم بود که حسابی شایعات و اخبار صحیح و غلط اش درهم آمیخته است و بعضا دیده می شود حتی مسئول رده بالای نظام نیز مطالبی اشتباه به زبان می آورد.
القصه با شروع مسئولیت، باتوجه به امکانات و دسترسی های تیم پشت پرده آن سازمان که اتفاقا خَلقا و خُلقا متصل به بچه های بالا بود، فشار سنگینی از چپ و راست و بالا و پایین حواله مان شد و اخبار مختلفی پراکنده شد و خلاصه هرچه پرونده و دزدی از آدم ابوالبشر تا کنون بود، متوجه سومدیریت و عملکرد ما شد. چاره ای نبود جز اینکه کاسه ی چه کنم چه کنم دست بگیریم و دانه دانه برویم سراغ مسئولین امر و هرکدام را نسبت به موضوع و اخبار منتشرشده توجیه کنیم.
باتوجه به مستندات و سندهایی که وجود داشت، هرکسی می دید "اشهد ان" ی میگفت که ما پاک و منزهیم.
در این بین مسیرمان افتاد به نماینده ی مجلسی که اتفاقا بسیار داعیه ولایی و انقلابی گری داشت، هرچه برایش آیه و قرآن آوردیم و سند نشان دادیم فایده نداشت، میپرسیدیم دلیل تان چیست؟ سند تان چیست؟ فقط یک کلام تحویل میداد: «بچه های بالا گفته اند؟»
مرتبا میگفتیم خب آقا بچه های بالا بر چه سند و مدرکی گفته اند، میگفت سند و مدرک نمی خواهد. میگفتیم یعنی شما خودتان قدرت تشخیص ندارید که گوش و چشم و عقل خودتان را داده اید دست این حضرات ... باز میگفت «بچه های بالا گفته اند» اصلا کاری نداشت که ما چه میگوییم... هرچه آنها می گفتند می گفت و در نطق هایش در مجلس شورای اسلامی مرتبا مطرح می کرد. شده بود "بل هم اضل"ی که هیچ منطقی را قبول نمی کرد. صندلی را اجاره داد بود به بچه های بالا، دین و ایمان را هم ایضا.
اوایل فکر میکردیم این مسئله ی این شخص است، اما بعدها سرجریانی که خیلی هم در کشور سر و صدا کرد، چندین روز جنگیدیم و تمامی نمایندگان را توجیه کردیم و مطلب را برای شان توضیح دادیم تا روزی که در صحن رای گیری است اسیر اشتباه نشوند.
شب آخر فکر می کنم تا ساعت ده یازده شب، دانه دانه حضرات رو توجیه می کردیم و مطلب را برای شان توضیح میدادیم و هرکدام هم اذعان می کردند که حرفمان صحیح است و قول میدادند که به طرح رای نخواهند داد.
تقریبا از رای نیاوردن طرح خیال مان تخت شده بود. 10 ساعت به رای گیری مانده بود که الحمدلله 8 ساعت آن را می خوابیدند و آن 2 ساعت را هم یا پای صبحانه اند یا در راه، درنتیجه دیگر ان شا الله رای نمایندگان بر نمی گردد.
صبح زمان رای گیری برخلاف انتظارمان، طرح با قاطبه آرا رأی آورد!
انگشت به دهان مانده بودیم.
رفتیم سراغ تک تک حضرات. استاد، عزیز، رئیس. چه شد پس آن عهد معهود؟ مگر قرار نبود رای مخالف بدهی.
جواب همه با نقل مضمون یکی بود...
-حاجی شب از بالا تماس گرفتن و گفتن صلاح به اینست که رأی موافق بدهید...!!!
+کدام صلاح؟ کدام مصلحت؟ ما که همه ی بازی پشت پرده را توضیح داده بودیم.
جواب یک چیز بود:
-به دلایلی به مصلحت نبود!
+دلیل اش چیست؟
-بچه های بالا گفته اند!
القصه اینکه، نماینده بزرگوار نه بچه های بالا، آنقدر بالا هستند که به وحی وصل باشند، و نه آنقدر این میدان شفاف است که بشود بچه ی بالایی را با معرفت و با مرام و صادق دانست.
لطفا اصالت داشته باش و مغز و دست و دکمه رای و صندلی ات را به کسی قرض نده.
منبع: قانان
✅ @karkhone
داریوش آشوری
شاه نمیتوانست مدیریت واحدهای بزرگ صنعتی را از قدرت خود مستقل ببیند. میخواست که همگی تحت فرمانش باشند. مثلا، ناگهان دستور میداد مزد کارگران باید فلانقدر باشد یا عیدی کارگران باید به فلان صورت پرداخت شود. کارگران هم ناگهان برمیخاستند و اجرای «فرمان اعلیحضرت» را از کارفرما مطالبه میکردند. بازتاب این حرفها در بازار فشار تورمی بزرگی ایجاد میکرد. نتیجه این شد که صاحبان تجربههای بزرگی مثل برادران لاجوردی در گروه بهشهر و دیگران، کارخانههاشان را به گرو به بانکها بسپارند و پولها را به خارج از کشور ببرند.
از کارشناسان وقت سازمان برنامه
✅ @karkhone
شاه نمیتوانست مدیریت واحدهای بزرگ صنعتی را از قدرت خود مستقل ببیند. میخواست که همگی تحت فرمانش باشند. مثلا، ناگهان دستور میداد مزد کارگران باید فلانقدر باشد یا عیدی کارگران باید به فلان صورت پرداخت شود. کارگران هم ناگهان برمیخاستند و اجرای «فرمان اعلیحضرت» را از کارفرما مطالبه میکردند. بازتاب این حرفها در بازار فشار تورمی بزرگی ایجاد میکرد. نتیجه این شد که صاحبان تجربههای بزرگی مثل برادران لاجوردی در گروه بهشهر و دیگران، کارخانههاشان را به گرو به بانکها بسپارند و پولها را به خارج از کشور ببرند.
از کارشناسان وقت سازمان برنامه
✅ @karkhone
انتخاب سوال!
در امتحان نهایی که در طول زندگی در مدرسه و دانشگاه تجربه کردیم همیشه تعدادی سوال اجباری داشتیم که باید حل میکردیم. خودمون هیچوقت حق انتخاب سوالاتمون رو نداشتیم. هوش و توانمندی شامل یک رقابت سرسخت میشد و برندگان این رقابت کسانی بودند که این سوالات اجباری که توسط معلم انتخاب شده بود رو درست حل کنند.
در بازارهای مالی داستان به کلی متفاوته. هوش و ذکاوت جور دیگری تعریف میشه. اینجا حق انتخاب داریم. سوالات بیشمارند و ما میتونیم به این سوالات جواب بدیم یا اینکه از روشون رد شیم و نادیده بگیریمشون.
در یک بازار کوچک مثل بازار ایران هزار نماد و فرصت مختلف وجود داره و یک معاملهگر باید بگرده و سوالی رو پیدا کنه که قادر به حل کردنش باشه. چیزی که آرزوی دوران تحصیلمون بود! فکر کنید معلمی به دانشجوهاش میگفت خودتون برید سوالاتی که بلدید رو پیدا کنید و همونها رو امتحان بدید!!
اینجا هوش یعنی انتخاب درست سوالات و متاسفانه مشکل اصلی اینه که این کار از چیزی که به نظر میاد خیلی سخت تره. انتخاب درست سوال یعنی گاهی اوقات باید بنشینیم کنار و دنبال سوال نگردیم و کاری نکنیم. اگر زمانی سهمی رو نفهمیدیم اجباری نیست سمتش بریم. آدم عاقل نمیشینه پای سوالی که بلد نیست!! خلاصه هوش مالی یعنی گشتن و انتخاب سوال درست.
از زاویه جدید به داستان نگاه کنیم. ما در این بازار حق انتخاب داریم. به جای اینکه اولین سوالی که دیدیم رو بدون در نظر گرفتن شرایط و تواناییمون انتخاب کنیم گاهی باید بیشتر بگردیم. مطمئنا یک گوشه کناری یک سوال خیلی ساده هست که ما با اعتماد به نفس بیشتری میتونیم حلش کنیم.
تا حالا دیدید کسی اسلحه بذاره رو شقیقه کسی و بگه همین الان باید نظرتو درباره این سهم بگی وگرنه… ؟
علی احمدی؛ دانشجوی دکتری مالی دانشگاه یورک
✅ @karkhone
در امتحان نهایی که در طول زندگی در مدرسه و دانشگاه تجربه کردیم همیشه تعدادی سوال اجباری داشتیم که باید حل میکردیم. خودمون هیچوقت حق انتخاب سوالاتمون رو نداشتیم. هوش و توانمندی شامل یک رقابت سرسخت میشد و برندگان این رقابت کسانی بودند که این سوالات اجباری که توسط معلم انتخاب شده بود رو درست حل کنند.
در بازارهای مالی داستان به کلی متفاوته. هوش و ذکاوت جور دیگری تعریف میشه. اینجا حق انتخاب داریم. سوالات بیشمارند و ما میتونیم به این سوالات جواب بدیم یا اینکه از روشون رد شیم و نادیده بگیریمشون.
در یک بازار کوچک مثل بازار ایران هزار نماد و فرصت مختلف وجود داره و یک معاملهگر باید بگرده و سوالی رو پیدا کنه که قادر به حل کردنش باشه. چیزی که آرزوی دوران تحصیلمون بود! فکر کنید معلمی به دانشجوهاش میگفت خودتون برید سوالاتی که بلدید رو پیدا کنید و همونها رو امتحان بدید!!
اینجا هوش یعنی انتخاب درست سوالات و متاسفانه مشکل اصلی اینه که این کار از چیزی که به نظر میاد خیلی سخت تره. انتخاب درست سوال یعنی گاهی اوقات باید بنشینیم کنار و دنبال سوال نگردیم و کاری نکنیم. اگر زمانی سهمی رو نفهمیدیم اجباری نیست سمتش بریم. آدم عاقل نمیشینه پای سوالی که بلد نیست!! خلاصه هوش مالی یعنی گشتن و انتخاب سوال درست.
از زاویه جدید به داستان نگاه کنیم. ما در این بازار حق انتخاب داریم. به جای اینکه اولین سوالی که دیدیم رو بدون در نظر گرفتن شرایط و تواناییمون انتخاب کنیم گاهی باید بیشتر بگردیم. مطمئنا یک گوشه کناری یک سوال خیلی ساده هست که ما با اعتماد به نفس بیشتری میتونیم حلش کنیم.
تا حالا دیدید کسی اسلحه بذاره رو شقیقه کسی و بگه همین الان باید نظرتو درباره این سهم بگی وگرنه… ؟
علی احمدی؛ دانشجوی دکتری مالی دانشگاه یورک
✅ @karkhone
خاطره عزت الله سحابي از برخوردهاي تحقيرآميز با كارفرمايان در اوايل پيروزي انقلاب
مدیر کارخانه را از بالای کوره ذوب فلز آویزان میکردند تا مثلا حقوق ها را چند درصد افرایش دهد !
یکی از دلایل تحقیر کارفرمایان و مدیران صنایع در سالهای اول و دوم بعد از پیروزی انقلاب، نفوذ گروههای مارکسیستی در میان کارگران کارخانهها بود. برای اینکه بدانید صنعت ایران چه روزهایی را از سر گذرانده است به این خاطره توجه کنید
مرحوم مهندس عزت الله سحابی میگوید:
در اسفند ۵۸ که دولت موقت تشکیل شد، صاحبان بسیاری از صنایع یا فرار کرده بودند و یا پنهان شده بودند و جرات نمیکردند که جلو بیایند. بنابراین بسیاری از کارخانهها در کنترل شورای کارگری بود.
حزب کمونیست کارگران یکی از نیروهای فعال در میان کارگران طی آن سالها بود و تحریکاتی در میان کارگران داشت و حتی مدیران که ما برای کارخانهها تعیین میکردیم نیز از دست آنها امنیت نداشتند.
اینها مثلا دست و پای مدیر کارخانه را به زور میگرفتند و به عنوان تهدید او را از بالای کوره ذوب فلز آویزان میکردند و از او اجازه میگرفتند که مثلا ۵۰۰ تومان به حقوق کارگران اضافه شود!
اگر هم یک کارخانه یک امتیاز به کارگران میداد تمام کارخانههای دیگرآن منطقه حتی با زور هم که شده آن امتیاز را میگرفتند. در واقع نوعی مسابقه امتیاز گرفتن بود.آن هم با زور و از طریق تسلط شوراهای کارگری بر مدیریت کارخانه ها!
منبع: «اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی» نوشته بهمن احمدی امویی، چاپ ۱۳۸۵، صفحه ۱۷
✅ @karkhone
مدیر کارخانه را از بالای کوره ذوب فلز آویزان میکردند تا مثلا حقوق ها را چند درصد افرایش دهد !
یکی از دلایل تحقیر کارفرمایان و مدیران صنایع در سالهای اول و دوم بعد از پیروزی انقلاب، نفوذ گروههای مارکسیستی در میان کارگران کارخانهها بود. برای اینکه بدانید صنعت ایران چه روزهایی را از سر گذرانده است به این خاطره توجه کنید
مرحوم مهندس عزت الله سحابی میگوید:
در اسفند ۵۸ که دولت موقت تشکیل شد، صاحبان بسیاری از صنایع یا فرار کرده بودند و یا پنهان شده بودند و جرات نمیکردند که جلو بیایند. بنابراین بسیاری از کارخانهها در کنترل شورای کارگری بود.
حزب کمونیست کارگران یکی از نیروهای فعال در میان کارگران طی آن سالها بود و تحریکاتی در میان کارگران داشت و حتی مدیران که ما برای کارخانهها تعیین میکردیم نیز از دست آنها امنیت نداشتند.
اینها مثلا دست و پای مدیر کارخانه را به زور میگرفتند و به عنوان تهدید او را از بالای کوره ذوب فلز آویزان میکردند و از او اجازه میگرفتند که مثلا ۵۰۰ تومان به حقوق کارگران اضافه شود!
اگر هم یک کارخانه یک امتیاز به کارگران میداد تمام کارخانههای دیگرآن منطقه حتی با زور هم که شده آن امتیاز را میگرفتند. در واقع نوعی مسابقه امتیاز گرفتن بود.آن هم با زور و از طریق تسلط شوراهای کارگری بر مدیریت کارخانه ها!
منبع: «اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی» نوشته بهمن احمدی امویی، چاپ ۱۳۸۵، صفحه ۱۷
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ایلان ماسک از صفر شروع کرد. مهاجری بود با یک دلار در روز درآمد. در آمریکا درس خواند، ارتباطات جدید ساخت، کسب و کار خودش را راه انداخت و رویاهایش را دنبال کرد. اسپیس ایکس از دل یک پروژه دولتی آغاز نشد بلکه از یک انگیزه فردی برخواست؛ انگیزه ایلان برای رفتن به مریخ.
برای رفتن به مریخ به راکت نیاز بود.قیمت راکت در آمریکا حدود ۶۵ میلیون دلار بود. ایلان می دانست که قیمت تمام شده راکت فقط ۲ درصد این رقم است اما بوروکراسی دولتی و نبود رقابت اجازه نمیداد یک کنشگر اقتصادی مثل ایلان به رویای خود برسد. پس ایلان تصمیم گرفت راکت را خود بسازد. راکتی که ساخته شد و تاریخ را برای همیشه عوض کرد. اسپیس ایکس، شرکت خصوصیِ ایلان ماسک دیروز با پرتاب فالکن ۹ به اولین شرکت خصوصی در جهان تبدیل شد که توانست انسانی را به فضا ببرد.
برای من قسمت شگفت انگیز داستان فقط ماجراجویی شخصی ایلان ماسک نیست بلکه سیستمی است که چنین چیزی را ممکن میسازد. سیستم اقتصادی، اجتماعی و سیاسی که یک انسان را از یک دلار در روز به فتح مریخ میرساند شاید شگفت انگیزترین دستاورد بشر تا به امروز باشد.
✅ @karkhone
برای رفتن به مریخ به راکت نیاز بود.قیمت راکت در آمریکا حدود ۶۵ میلیون دلار بود. ایلان می دانست که قیمت تمام شده راکت فقط ۲ درصد این رقم است اما بوروکراسی دولتی و نبود رقابت اجازه نمیداد یک کنشگر اقتصادی مثل ایلان به رویای خود برسد. پس ایلان تصمیم گرفت راکت را خود بسازد. راکتی که ساخته شد و تاریخ را برای همیشه عوض کرد. اسپیس ایکس، شرکت خصوصیِ ایلان ماسک دیروز با پرتاب فالکن ۹ به اولین شرکت خصوصی در جهان تبدیل شد که توانست انسانی را به فضا ببرد.
برای من قسمت شگفت انگیز داستان فقط ماجراجویی شخصی ایلان ماسک نیست بلکه سیستمی است که چنین چیزی را ممکن میسازد. سیستم اقتصادی، اجتماعی و سیاسی که یک انسان را از یک دلار در روز به فتح مریخ میرساند شاید شگفت انگیزترین دستاورد بشر تا به امروز باشد.
✅ @karkhone
اوقات خوش آن بود که با دوست بهسر شد / باقی همه بیحاصلی و بیخبری بود
شوفاژکار محصول مشترک همکاریش بود با مرحوم عزیز الله علاالدینی. خیلی دوری هم رو طاقت نیاوردن و امروز علی اصغر حاجیبابا بنیانگذار صنایع فروآلیاژ ایران نیز به جرگه یارانش پیوست.
رضی الله عنهم جمیعا
✅ @karkhone
شوفاژکار محصول مشترک همکاریش بود با مرحوم عزیز الله علاالدینی. خیلی دوری هم رو طاقت نیاوردن و امروز علی اصغر حاجیبابا بنیانگذار صنایع فروآلیاژ ایران نیز به جرگه یارانش پیوست.
رضی الله عنهم جمیعا
✅ @karkhone
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
اوقات خوش آن بود که با دوست بهسر شد / باقی همه بیحاصلی و بیخبری بود شوفاژکار محصول مشترک همکاریش بود با مرحوم عزیز الله علاالدینی. خیلی دوری هم رو طاقت نیاوردن و امروز علی اصغر حاجیبابا بنیانگذار صنایع فروآلیاژ ایران نیز به جرگه یارانش پیوست. رضی الله…
از پنبه تا آتش
به یاد مرحوم علیاصغر حاجی بابا
در میان کارآفرینان ایرانی شاید زندگی هیچکس به اندازه اصغر حاجی بابا پر فراز و نشیب نبوده است. در وقایع 28 مرداد کسب وکارش را در خطر جدی میبیند. در دهه 40 پایش ناخواسته به ماجرای ترور حسنعلی منصور کشیده میشود و تا پای اعدام پیش میرود و در وقوع انقلاب 57 نیز از سوی کارگران تهدید به مرگ میشود. دانستن زندگی پر ماجرایش درسهای بیشماری دارد.
علی اصغر حاجی بابا کارش را در یک مغازه لحافدوزی آغاز میکند. مدتی بعد تصمیم میگیرد مستقل شود و با شراکت یکی از برادرانش کارگاه لحافدوزی دایر میکند و کسب و کارش میگیرد.
او که از طرفداران جبهه ملی است، در ارتباط با کودتای 28 مرداد و قیام 30 تیر، با تهدید ساواک مواجه میشود. حاجی بابا پیش خودش میگوید اگر یک کبریت به پنبه و لحاف برسد هست و نیستش از بین میرود. نصیحت پدرش یادش میآید که گفته بود «خواهی بشوی گنده / آهن بخر و پنبه». او که تجارت پنبه را پر ریسک میبیند، به تجارت آهن رو میآورد و موفقتر و سرشناستر میشود.
در سال 1341 به فکر تولید میافتد و احساس میکند کشور به صنعت ریختهگری نیاز دارد. برای جذب سرمایه در بازار تهران فراخوان میدهد اما مورد استقبال قرار نمیگیرد اما برادران تحصیلی که بنیانگذار شیرآلات «شیبه» هستند، شراکت با او را میپذیرند و به این ترتیب در سال 1342 کارخانه پارس متال تاسیس میشود. پارس متال اولین کارخانه ریختهگری مدرن بود که با برق و کورههای ذوب برقی، تولید لولهها و اتصالات آب و فاضلاب را در ایران شروع کرد که از نظر کیفیت با نمونه مشابه آلمانی خود رقابت میکرد. در سال 1347 سهامش را به برادران تحصیلی و عدهای دیگر از شرکایش واگذار و در سال 1350 کارخانه شوفاژکار را احداث میکند و به این ترتیب تولید دیگهای چدنی حرارت مرکزی برای اولین بار در ایران آغاز میشود که نوعی وسیله گرمایش جدید و مدرن در آن دوران بود.
پس از انقلاب با توجه به اینکه صنایع ریختهگری ایران در تامین مواد اولیه ریختهگری مشکلاتی داشتند، مرحوم حاجی بابا تصمیم میگیرد زنجیره مواد اولیه ریختهگری در ایران را کامل کند و در سال 1360 به دنبال تاسیس کارخانه فروسیلیس در سمنان میرود. در سال 1364 ساخت کارخانه رزیتان و در سال 1366 قالبسازی ایران مدل را آغاز میکند تا این سه واحد بتوانند مواد اولیه صنایع ریختهگری و فولاد کشور را تامین کنند.
داستان ترور حسنعلی منصور و بریدن حکم اعدام برای علی اصغر حاجی بابا هم خواندنی است؛ ماجرا از این قرار بوده که چون ترور منصور به دست محمد بخارایی، از کارکنان آهنفروشی علیاصغر حاجیبابا، رخ داده، او را نیز به ظن همدستی در قتل دستگیر کرده و تا آستانه اعدام پیش میبرند.
مرحوم حاجیبابا برایم تعریف کرد که محمد بخارایی مدتی در مغازه آهنفروشی شاگردش بوده و مدتی بعد از جدایی، حسنعلی منصور- نخست وزیر- را ترور کرده است. او را نیز دستگیر میکنند و همراه با پنج نفر دیگر به اتهام ترور نخست وزیر،پای میز محاکمه میکشانند و حکم اعدام میدهند. خبر حکم اعدامشان در صفحه اول روزنامه اطلاعات منتشر میشود اما حکومت زود میفهمد که حاجی بابا در این فقره بیگناه است و با تلاشهای همسرش روز بعد خبری که در اطلاعات منتشر شده ، تکذیب میشود و در بررسیها نیز میفهمند که او در این ترور نقشی نداشته است.
زمانی که در اتاق ایران حضور داشتم، فیلم «پنبه تا آتش» را دیدم. فیلمی که روایتگر سالها رنج و تلاش مرحوم حاجی بابا از حجره لحافدوزی تا صنایع ریختهگری و فروآلیاژ است. فیلم را ببینید تا ببینید در طول این همه سال بر کارآفرینان ایرانی چه گذشته است.
روحش شاد و یادش به بزرگی و کرامت، گرامی.
محسن جلالپور
✅ @karkhone
به یاد مرحوم علیاصغر حاجی بابا
در میان کارآفرینان ایرانی شاید زندگی هیچکس به اندازه اصغر حاجی بابا پر فراز و نشیب نبوده است. در وقایع 28 مرداد کسب وکارش را در خطر جدی میبیند. در دهه 40 پایش ناخواسته به ماجرای ترور حسنعلی منصور کشیده میشود و تا پای اعدام پیش میرود و در وقوع انقلاب 57 نیز از سوی کارگران تهدید به مرگ میشود. دانستن زندگی پر ماجرایش درسهای بیشماری دارد.
علی اصغر حاجی بابا کارش را در یک مغازه لحافدوزی آغاز میکند. مدتی بعد تصمیم میگیرد مستقل شود و با شراکت یکی از برادرانش کارگاه لحافدوزی دایر میکند و کسب و کارش میگیرد.
او که از طرفداران جبهه ملی است، در ارتباط با کودتای 28 مرداد و قیام 30 تیر، با تهدید ساواک مواجه میشود. حاجی بابا پیش خودش میگوید اگر یک کبریت به پنبه و لحاف برسد هست و نیستش از بین میرود. نصیحت پدرش یادش میآید که گفته بود «خواهی بشوی گنده / آهن بخر و پنبه». او که تجارت پنبه را پر ریسک میبیند، به تجارت آهن رو میآورد و موفقتر و سرشناستر میشود.
در سال 1341 به فکر تولید میافتد و احساس میکند کشور به صنعت ریختهگری نیاز دارد. برای جذب سرمایه در بازار تهران فراخوان میدهد اما مورد استقبال قرار نمیگیرد اما برادران تحصیلی که بنیانگذار شیرآلات «شیبه» هستند، شراکت با او را میپذیرند و به این ترتیب در سال 1342 کارخانه پارس متال تاسیس میشود. پارس متال اولین کارخانه ریختهگری مدرن بود که با برق و کورههای ذوب برقی، تولید لولهها و اتصالات آب و فاضلاب را در ایران شروع کرد که از نظر کیفیت با نمونه مشابه آلمانی خود رقابت میکرد. در سال 1347 سهامش را به برادران تحصیلی و عدهای دیگر از شرکایش واگذار و در سال 1350 کارخانه شوفاژکار را احداث میکند و به این ترتیب تولید دیگهای چدنی حرارت مرکزی برای اولین بار در ایران آغاز میشود که نوعی وسیله گرمایش جدید و مدرن در آن دوران بود.
پس از انقلاب با توجه به اینکه صنایع ریختهگری ایران در تامین مواد اولیه ریختهگری مشکلاتی داشتند، مرحوم حاجی بابا تصمیم میگیرد زنجیره مواد اولیه ریختهگری در ایران را کامل کند و در سال 1360 به دنبال تاسیس کارخانه فروسیلیس در سمنان میرود. در سال 1364 ساخت کارخانه رزیتان و در سال 1366 قالبسازی ایران مدل را آغاز میکند تا این سه واحد بتوانند مواد اولیه صنایع ریختهگری و فولاد کشور را تامین کنند.
داستان ترور حسنعلی منصور و بریدن حکم اعدام برای علی اصغر حاجی بابا هم خواندنی است؛ ماجرا از این قرار بوده که چون ترور منصور به دست محمد بخارایی، از کارکنان آهنفروشی علیاصغر حاجیبابا، رخ داده، او را نیز به ظن همدستی در قتل دستگیر کرده و تا آستانه اعدام پیش میبرند.
مرحوم حاجیبابا برایم تعریف کرد که محمد بخارایی مدتی در مغازه آهنفروشی شاگردش بوده و مدتی بعد از جدایی، حسنعلی منصور- نخست وزیر- را ترور کرده است. او را نیز دستگیر میکنند و همراه با پنج نفر دیگر به اتهام ترور نخست وزیر،پای میز محاکمه میکشانند و حکم اعدام میدهند. خبر حکم اعدامشان در صفحه اول روزنامه اطلاعات منتشر میشود اما حکومت زود میفهمد که حاجی بابا در این فقره بیگناه است و با تلاشهای همسرش روز بعد خبری که در اطلاعات منتشر شده ، تکذیب میشود و در بررسیها نیز میفهمند که او در این ترور نقشی نداشته است.
زمانی که در اتاق ایران حضور داشتم، فیلم «پنبه تا آتش» را دیدم. فیلمی که روایتگر سالها رنج و تلاش مرحوم حاجی بابا از حجره لحافدوزی تا صنایع ریختهگری و فروآلیاژ است. فیلم را ببینید تا ببینید در طول این همه سال بر کارآفرینان ایرانی چه گذشته است.
روحش شاد و یادش به بزرگی و کرامت، گرامی.
محسن جلالپور
✅ @karkhone