بلاّ؛ از تهران تا برزیل (بخش اول)
نگاهی به زندگی و زمانه "برادران عمید حضور"، بنیانگذاران "گروه صنعتی بلاّ"
بزرگ خاندان عمیدحضور، حسن عمیدحضور متولد سال ١٢٨١ و اهل کاشان بود. فقر خانوادگی و ناامنی در منطقه کاشان مهمترین عامل مهاجرت حسن در سنین نوجوانی به تهران شد.
او دورهگردی حرفهای بود که نیاز به سرمایه آنچنانی نداشت اما فوت و فن بازار و نیز کسب مال را اگرچه با مرارت اما حلال، نصیب خود کرد. حسن پس از چندین سال کار، اعتبار و جایگاه کوچکی در بازار تهران به دست آورد.
تجربه طولانی، انباشت سرمایه و داشتن اعتبار، زمینه بیشتری را برای گسترش فعالیتش در بازار فراهم میآورد و توانست با پساندازش در سال ١٣٠٤، سرمایهای فراهم آورد و مغازهای در تیمچه حاجبالدوله خریداری کند.
خردهفروشی می کرد و به توزیع برخی از کالاهای خرازیِ جدید مثل چتر و کفشهای خارجی می پرداخت. همین حجره، تا سالهای بعد که خانواده عمیدحضور، در عرصه فعالیتهای اقتصادی، رشدی چشمگیر داشت و در بهترین مناطق تهران شعبه و فروشگاه داشت، به عنوان نماد خانواده عمیدحضور در بازار حفظ شد.
حسن عميدحضور در سال ١٣٠٥ ازدواج کرد و حاصل این ازدواج پنج پسر به نامهای امیر، منصور، هاشم، محسن و اسماعیل بود. وی در سال ١٣٢٧ در سن٤٦سالگی بر اثر بیماری درگذشت.
در دهه ٤٠، خانواده تنها در بخش عمدهفروشی کفش فعالیت میکرد ولی در صدد تغییر شیوه تجارت خود بود. در آن زمان شرکت تازهتاسیس «کفش ملی» به مدیریت رحیم ایروانی، تامینکننده اصلی کفش ایران بود.
ایروانی، در یک سفر تجاری، با هاشم عمید حضور ملاقات کرده بود و از تصمیماتش برای گسترش کارخانه و مکانیزه کردن آن با هاشم سخن گفته بود.
در آن سالها، حکومت، برای رشد اقتصاد کشور از بخش خصوصی حمایت میکرد. هاشم در نامهای طولانی به برادرانش، جزییات برنامههای ایروانی را شرح داد و فهرستی بلندبالا از ماشینآلات خریداری شده توسط ایروانی را برای آنان فرستاد و توصیه کرد جهت ورود به حوزه صنعت، باید از حمایتهای سخاوتمندانه دولت استفاده کرد. به این ترتیب اندکی بعد، برادران عمیدحضور زمین نسبتاً وسیعی را در حوالی تهران خریداری کردند و کفش بلا متولد شد.
کفش بلا در سال ١٣٤١ توسط نهاپت مرادیانس و همسرش، نوارت طومانیانس روبنپور و سه فرزندش، استپان، ایزابل و ریدا، با سرمایه سه میلیون ریال به ثبت رسید. چند ماه بعد، امیر و منصور شرکت بلا را که هنوز وارد مرحله تولید نشده بود، خریداری کردند.
زمانی که عمیدحضور وارد فعالیت صنعتی شد، حدود هشت سال از فعالیت ایروانیها در کفش ملی و چندین سال از تاسیس کفش مهشید و سهستاره میگذشت.
در همان دوران بود که منصور عمیدحضور که معتقد بود رونق یا سودآوری در تولید است نه توزیع، شرکت جم را با فاصله تقریباً یک ماه از آغاز سال ١٣٤٢ ثبت کرد. «شرکت و کارخانجات لاستیک و کفشسازی جم» اولین شرکت صنعتی خانواده عمیدحضور است.
بلا در آن زمان هنوز تنها یک نام بود و ماشینآلات و تولید نداشت. پس از ایجاد این شرکت، امیر بار دیگر از او دعوت به کار کرد. بهطور نانوشته، همقسم شدند که در کنار هم کار کنند تا همافزایی داشته باشند.
✅ @karkhone
نگاهی به زندگی و زمانه "برادران عمید حضور"، بنیانگذاران "گروه صنعتی بلاّ"
بزرگ خاندان عمیدحضور، حسن عمیدحضور متولد سال ١٢٨١ و اهل کاشان بود. فقر خانوادگی و ناامنی در منطقه کاشان مهمترین عامل مهاجرت حسن در سنین نوجوانی به تهران شد.
او دورهگردی حرفهای بود که نیاز به سرمایه آنچنانی نداشت اما فوت و فن بازار و نیز کسب مال را اگرچه با مرارت اما حلال، نصیب خود کرد. حسن پس از چندین سال کار، اعتبار و جایگاه کوچکی در بازار تهران به دست آورد.
تجربه طولانی، انباشت سرمایه و داشتن اعتبار، زمینه بیشتری را برای گسترش فعالیتش در بازار فراهم میآورد و توانست با پساندازش در سال ١٣٠٤، سرمایهای فراهم آورد و مغازهای در تیمچه حاجبالدوله خریداری کند.
خردهفروشی می کرد و به توزیع برخی از کالاهای خرازیِ جدید مثل چتر و کفشهای خارجی می پرداخت. همین حجره، تا سالهای بعد که خانواده عمیدحضور، در عرصه فعالیتهای اقتصادی، رشدی چشمگیر داشت و در بهترین مناطق تهران شعبه و فروشگاه داشت، به عنوان نماد خانواده عمیدحضور در بازار حفظ شد.
حسن عميدحضور در سال ١٣٠٥ ازدواج کرد و حاصل این ازدواج پنج پسر به نامهای امیر، منصور، هاشم، محسن و اسماعیل بود. وی در سال ١٣٢٧ در سن٤٦سالگی بر اثر بیماری درگذشت.
در دهه ٤٠، خانواده تنها در بخش عمدهفروشی کفش فعالیت میکرد ولی در صدد تغییر شیوه تجارت خود بود. در آن زمان شرکت تازهتاسیس «کفش ملی» به مدیریت رحیم ایروانی، تامینکننده اصلی کفش ایران بود.
ایروانی، در یک سفر تجاری، با هاشم عمید حضور ملاقات کرده بود و از تصمیماتش برای گسترش کارخانه و مکانیزه کردن آن با هاشم سخن گفته بود.
در آن سالها، حکومت، برای رشد اقتصاد کشور از بخش خصوصی حمایت میکرد. هاشم در نامهای طولانی به برادرانش، جزییات برنامههای ایروانی را شرح داد و فهرستی بلندبالا از ماشینآلات خریداری شده توسط ایروانی را برای آنان فرستاد و توصیه کرد جهت ورود به حوزه صنعت، باید از حمایتهای سخاوتمندانه دولت استفاده کرد. به این ترتیب اندکی بعد، برادران عمیدحضور زمین نسبتاً وسیعی را در حوالی تهران خریداری کردند و کفش بلا متولد شد.
کفش بلا در سال ١٣٤١ توسط نهاپت مرادیانس و همسرش، نوارت طومانیانس روبنپور و سه فرزندش، استپان، ایزابل و ریدا، با سرمایه سه میلیون ریال به ثبت رسید. چند ماه بعد، امیر و منصور شرکت بلا را که هنوز وارد مرحله تولید نشده بود، خریداری کردند.
زمانی که عمیدحضور وارد فعالیت صنعتی شد، حدود هشت سال از فعالیت ایروانیها در کفش ملی و چندین سال از تاسیس کفش مهشید و سهستاره میگذشت.
در همان دوران بود که منصور عمیدحضور که معتقد بود رونق یا سودآوری در تولید است نه توزیع، شرکت جم را با فاصله تقریباً یک ماه از آغاز سال ١٣٤٢ ثبت کرد. «شرکت و کارخانجات لاستیک و کفشسازی جم» اولین شرکت صنعتی خانواده عمیدحضور است.
بلا در آن زمان هنوز تنها یک نام بود و ماشینآلات و تولید نداشت. پس از ایجاد این شرکت، امیر بار دیگر از او دعوت به کار کرد. بهطور نانوشته، همقسم شدند که در کنار هم کار کنند تا همافزایی داشته باشند.
✅ @karkhone
از توسعه نظام هایپرمارکتینگ بپرهیزیم و اشتباه چین را تکرار نکنیم
(کمی نگاه اون طرفکی! )
دولت چین در دو دهه گذشته، دستفروشهای چینی را مجبور کرد که بساط خود را از خیابانها جمع کنند تا هم شهرهای بزرگ این کشور تصویری تمیزی داشته باشند، هم سطح امنیت غذایی و بهداشت بالا رود و هم تجارت قانونمند شود. اما حالا که اقتصاد چین، دچار رکود شده، رهبران این کشور تصمیم گرفتهاند که نه تنها مغازهداری خرد را رواج دهند بلکه دوباره به دستفروشها، کافیشاپهای سیار و ماشینی و انواع خردهفروشیها اجازه کار دهند.
لی کقیانگ نخست وزیر این کشور گفته است که «کارآفرینی خیابانی حیاتیتر از کسبوکارهای بزرگتر و لوکستر برای چین است».
بسیاری از تحلیلگران اقتصادی معتقدند که تصمیم جدید دولت چین مبنی بر اجازه فعالیت دوباره به دستفروشها منطقی است، چون پاندمی کرونا بیش از همه به افراد کمدرآمد و کسبوکارهای کوچک آسیب زده است.
این همان چیزی است که ایران ما تا چند سال پیش از موهبت کامل آن برخوردار بود. نظام توزیع و فروشی که از گذشتگان ما به ارث رسیده بود، ریشه در آموزههای دینی ما مبتنی بر قناعت و مذمت طمع داشت. اما متاسفانه شهرداریها، وزارت اقتصاد و چند نهاد مالی دیگر با دخالت سرمایهدارهای پول پرست به این سیستم بومی پخش و مصرف ایرانی لطمات جدیای را وارد کردند.
حالا که کورونا در جهان فراگیر شده و اقتصادها را یکی پس از دیگری تخریب میکند، به اهمیت این نوع از سیستم فروش بیشتر پی میبریم.
باید بدانیم که حفظ سوپرمارکتهای خرده فروش هم برای اقتصاد محلی ایران از منظر پدافند غیرعامل ضروری است، هم برای مبارزه با سرمایهداری افسار گسیختهای که رواج پیدا کرده است و هم برای کارآفرینیهای خُرد که امروز مشکل چینیها در رفع رکود شده.
هایپرمارکتها با از میان بردن سوپریها در کشور باعث میشوند که اولا طبقه متوسط به طبقه ضعیف تنزل پیدا کند؛ بدین معنا که کسانی، روزگاری خودشان مغازهدار بودند و به اصطلاح خودمانی آقای خودشان بودند، در رقابت با هایپرمارکت ها شکست خورده و
زیر دست سرمایهداراهای صاحب هایپرمارکت شوند. ثانیا موجب میشود مصرفگرایی افسارگسیخته و فرهنگ خرید بیش از حد نیاز رواج پیدا کند.
ثالثا به این موضوع هم باید توجه شود که فروشگاههای زنجیرهای از تولید کنندگان خُرد محلات و روستاها خرید نمیکنند، بلکه فقط محصولات برندهای معروف را میفروشند که باعث کاهش توانمندی و اشتغال در اقتصاد روستایی و شهرستانی خواهد شد.
از طرفی این امر باعث میشود که زنجیره مویرگی انتقال محصول هم از بین برود و در شرایط بحران مثل همین کورونا یا مثل سیل، زلزله، جنگ و ... اصول پدافند غیرعامل نیز خدشهدار شود. سوپرمارکتها یا بقالیها به اندازه مصرف هرمنطقهای، آذوقه و موارد جانبی را انبار میکنند و این کار در مدیریت بحران بسیار کمک کننده است. اگر سوپر مارکتهای محلی کامل حذف شوند، در شرایط بحران، هایپرمارکتها دردسر آفرین خواهند شد و علاوه بر مسئله کمبود و خالی شدنشان، موضوع احتکار هم مطرح است.
دولت و مجلس باید سریعتر جلوی حذف بقالیها و گسترش ویران کننده هایپرمارکتها را بگیرند. مردم نیز نباید به خاطر مقداری تخفیف، به نابودی کسب و کار هموطن خود و سود سرمایه دارهای گردن کلفت کمک کنند.
منبع: جنبش مقاومت در جنگ ارزی
✅ @karkhone
(کمی نگاه اون طرفکی! )
دولت چین در دو دهه گذشته، دستفروشهای چینی را مجبور کرد که بساط خود را از خیابانها جمع کنند تا هم شهرهای بزرگ این کشور تصویری تمیزی داشته باشند، هم سطح امنیت غذایی و بهداشت بالا رود و هم تجارت قانونمند شود. اما حالا که اقتصاد چین، دچار رکود شده، رهبران این کشور تصمیم گرفتهاند که نه تنها مغازهداری خرد را رواج دهند بلکه دوباره به دستفروشها، کافیشاپهای سیار و ماشینی و انواع خردهفروشیها اجازه کار دهند.
لی کقیانگ نخست وزیر این کشور گفته است که «کارآفرینی خیابانی حیاتیتر از کسبوکارهای بزرگتر و لوکستر برای چین است».
بسیاری از تحلیلگران اقتصادی معتقدند که تصمیم جدید دولت چین مبنی بر اجازه فعالیت دوباره به دستفروشها منطقی است، چون پاندمی کرونا بیش از همه به افراد کمدرآمد و کسبوکارهای کوچک آسیب زده است.
این همان چیزی است که ایران ما تا چند سال پیش از موهبت کامل آن برخوردار بود. نظام توزیع و فروشی که از گذشتگان ما به ارث رسیده بود، ریشه در آموزههای دینی ما مبتنی بر قناعت و مذمت طمع داشت. اما متاسفانه شهرداریها، وزارت اقتصاد و چند نهاد مالی دیگر با دخالت سرمایهدارهای پول پرست به این سیستم بومی پخش و مصرف ایرانی لطمات جدیای را وارد کردند.
حالا که کورونا در جهان فراگیر شده و اقتصادها را یکی پس از دیگری تخریب میکند، به اهمیت این نوع از سیستم فروش بیشتر پی میبریم.
باید بدانیم که حفظ سوپرمارکتهای خرده فروش هم برای اقتصاد محلی ایران از منظر پدافند غیرعامل ضروری است، هم برای مبارزه با سرمایهداری افسار گسیختهای که رواج پیدا کرده است و هم برای کارآفرینیهای خُرد که امروز مشکل چینیها در رفع رکود شده.
هایپرمارکتها با از میان بردن سوپریها در کشور باعث میشوند که اولا طبقه متوسط به طبقه ضعیف تنزل پیدا کند؛ بدین معنا که کسانی، روزگاری خودشان مغازهدار بودند و به اصطلاح خودمانی آقای خودشان بودند، در رقابت با هایپرمارکت ها شکست خورده و
زیر دست سرمایهداراهای صاحب هایپرمارکت شوند. ثانیا موجب میشود مصرفگرایی افسارگسیخته و فرهنگ خرید بیش از حد نیاز رواج پیدا کند.
ثالثا به این موضوع هم باید توجه شود که فروشگاههای زنجیرهای از تولید کنندگان خُرد محلات و روستاها خرید نمیکنند، بلکه فقط محصولات برندهای معروف را میفروشند که باعث کاهش توانمندی و اشتغال در اقتصاد روستایی و شهرستانی خواهد شد.
از طرفی این امر باعث میشود که زنجیره مویرگی انتقال محصول هم از بین برود و در شرایط بحران مثل همین کورونا یا مثل سیل، زلزله، جنگ و ... اصول پدافند غیرعامل نیز خدشهدار شود. سوپرمارکتها یا بقالیها به اندازه مصرف هرمنطقهای، آذوقه و موارد جانبی را انبار میکنند و این کار در مدیریت بحران بسیار کمک کننده است. اگر سوپر مارکتهای محلی کامل حذف شوند، در شرایط بحران، هایپرمارکتها دردسر آفرین خواهند شد و علاوه بر مسئله کمبود و خالی شدنشان، موضوع احتکار هم مطرح است.
دولت و مجلس باید سریعتر جلوی حذف بقالیها و گسترش ویران کننده هایپرمارکتها را بگیرند. مردم نیز نباید به خاطر مقداری تخفیف، به نابودی کسب و کار هموطن خود و سود سرمایه دارهای گردن کلفت کمک کنند.
منبع: جنبش مقاومت در جنگ ارزی
✅ @karkhone
بلاّ؛ از تهران تا برزیل (بخش دوم )
نگاهی به زندگی و زمانه "برادران عمید حضور"، بنیانگذاران "گروه صنعتی بلاّ"
آن ها در برابر انحصار تولید کفش که در دستان ایروانی و کفش ملی بود، ایستادند و نهتنها به فکر رونق کسب و کار خویش بودند، به حقوق مشتری نیز احترام می گذاشتند. این مبارزه، در ابتدا، مبارزهای سخت و دشوار بود، چراکه ایروانی شبکه گستردهای از سیاستمداران، بانکداران و تکنوکراتها را به حامیان خود بدل کرده بود و
به شدت در مقابل هر رقیب نوپایی مقاومت میکرد.
تجارت گروه بلا، در اوایل دهه ۱۳۵۰، با بازگشت اسماعیل جوانترین برادرشان از کالیفرنیا، رونق بسیار گرفت. او تنها برادر عمیدحضور بود که به صورت جدی، تحصیلات آکادمیک خود را به پایان رساند. برادران عمیدحضور، در دهه ۵۰ که کار زیاد بود، هفتهای دو یا سه روز ناهار را به صورت سرپایی یا نیمه و نصفه میخوردند و دنبال کار میرفتند.
مادر خانواده، همواره نقشی موثر در حفظ اتحاد برادران داشت. او با استفاده از تجربیات خانوادگیاش فرزندانش را نصیحت میکرد و مانع از شراکت فرزندانش با دیگران میشد.
گروه صنعتی بلا در میانه دهه ۵۰، علاوه بر کفش، چرم، کارتن و جوراب نیز تولید میکرد و حتی برای فروش کالاهای خود در شبکههای ارتباطی، در حدود سال ۱۳۵۲، از کامپیوتر استفاده میکردند.
محصولات گروه بلا، انواع کفشهای پلاستیکی، لاستیکی، گالش، پوتین، ورزشی، دمپایی، کفش تنیس مردانه و... بود. یکی از محصولات بلا، در آغاز، کتانی تخت پلاستیکی بود. پس از چند سال از مواد PVC برای تولید کفش استفاده کردند؛ چون سبک و راحت بود. آنان در شش سال اول، فروشگاه پخش نداشتند، تا اینکه در خرداد ۱۳۴۷ در سرچشمه و بعدها در چهارراه گلوبندک، فروشگاه کفش بلا به بهرهبرداری رسید.
به تدریج از سال ۱۳۴۹ فروشگاهها در سطح تهران و شهرستانها گسترش یافت. پس از آن همچنین قسمت بنکداری و عمدهفروشی به توزیع کفش میپرداخت. گروه بلا در سال ۱۳۵۷، دومین شرکت بزرگ تولید انواع کفش ماشینی، دارای ۱۸۹ نمایندگی فروش در سطح کشور بود. ۵۹ فروشگاه در تهران و ۱۳۰ فروشگاه در شهرستانها، به توزیع کفش میپرداختند.
✅ @karkhone
نگاهی به زندگی و زمانه "برادران عمید حضور"، بنیانگذاران "گروه صنعتی بلاّ"
آن ها در برابر انحصار تولید کفش که در دستان ایروانی و کفش ملی بود، ایستادند و نهتنها به فکر رونق کسب و کار خویش بودند، به حقوق مشتری نیز احترام می گذاشتند. این مبارزه، در ابتدا، مبارزهای سخت و دشوار بود، چراکه ایروانی شبکه گستردهای از سیاستمداران، بانکداران و تکنوکراتها را به حامیان خود بدل کرده بود و
به شدت در مقابل هر رقیب نوپایی مقاومت میکرد.
تجارت گروه بلا، در اوایل دهه ۱۳۵۰، با بازگشت اسماعیل جوانترین برادرشان از کالیفرنیا، رونق بسیار گرفت. او تنها برادر عمیدحضور بود که به صورت جدی، تحصیلات آکادمیک خود را به پایان رساند. برادران عمیدحضور، در دهه ۵۰ که کار زیاد بود، هفتهای دو یا سه روز ناهار را به صورت سرپایی یا نیمه و نصفه میخوردند و دنبال کار میرفتند.
مادر خانواده، همواره نقشی موثر در حفظ اتحاد برادران داشت. او با استفاده از تجربیات خانوادگیاش فرزندانش را نصیحت میکرد و مانع از شراکت فرزندانش با دیگران میشد.
گروه صنعتی بلا در میانه دهه ۵۰، علاوه بر کفش، چرم، کارتن و جوراب نیز تولید میکرد و حتی برای فروش کالاهای خود در شبکههای ارتباطی، در حدود سال ۱۳۵۲، از کامپیوتر استفاده میکردند.
محصولات گروه بلا، انواع کفشهای پلاستیکی، لاستیکی، گالش، پوتین، ورزشی، دمپایی، کفش تنیس مردانه و... بود. یکی از محصولات بلا، در آغاز، کتانی تخت پلاستیکی بود. پس از چند سال از مواد PVC برای تولید کفش استفاده کردند؛ چون سبک و راحت بود. آنان در شش سال اول، فروشگاه پخش نداشتند، تا اینکه در خرداد ۱۳۴۷ در سرچشمه و بعدها در چهارراه گلوبندک، فروشگاه کفش بلا به بهرهبرداری رسید.
به تدریج از سال ۱۳۴۹ فروشگاهها در سطح تهران و شهرستانها گسترش یافت. پس از آن همچنین قسمت بنکداری و عمدهفروشی به توزیع کفش میپرداخت. گروه بلا در سال ۱۳۵۷، دومین شرکت بزرگ تولید انواع کفش ماشینی، دارای ۱۸۹ نمایندگی فروش در سطح کشور بود. ۵۹ فروشگاه در تهران و ۱۳۰ فروشگاه در شهرستانها، به توزیع کفش میپرداختند.
✅ @karkhone
ما دقیقا چند نفریم؟!
از اون محلی که حلال زاده به برادر مادرش میره شاید بشه اینطور ترسیم کرد که چرا قلم زنی این بزرگوار در اصفهان با کمی تلخیص و تغییر بدین شکل در منِ نگارنده ظهور و بروز پیدا کرده است.
از همون محل و یا هر محله دیگه ای هم دوست دارم این دو نکته رو با شما قویا به اشتراک بگذارم و التماس تفکر و پین کردن اون رو در اذهان شما داشته باشم.
خاطرم نیست مورد اول رو پیش تر درموردش صحبت کردم یا خیر ولی بدلیل اهمیت بالای اون میخوام دوباره درباره اون قلم بزنم!
یکی از جدی ترین چالش ها و سوالاتی که بنظرم هنوز هم دقیقا جوابی براش نیست اینه که ما وقتی داریم در مورد اکوسیستم استارتاپی صحبت میکنیم مخاطبمون چند نفر هستند؟ شامل کل حقیقی ها و حقوقی ها.
مشاهدات شخصی نگارنده این رو بیان میکنه که ما شاید چیزی قریب به یک استادیوم آزادی باشیم ولو شاید کمتر. مجلس هایی اعم از دمو دی و دورهمی و کافه در انحای مختلفش که همه حضار و بازیگراش تقریبا ثابت اند.
ورودی و خروجی تیم ها در بخش نیروی انسانی که اونم ثابته و به بیانی میشه اینجور تعریفش کرد که در اکوسیستم ما "در خروج نسبی تعریف شده یعنی خروج شما از یک مرکز در ورود شماست به مرکز نواوری جدیدی. "
در مورد چنتا تیم منحصر به فرد داریم صحبت میکنیم؟ اگر شتابدهنده ای ادعا کرد که 800 تیم برای دوره آخر شتابدهیش ثبت نام کردند آیا مرجع دقیقی برای سنجش هست؟
از این قبیل سوالات بگیرید برید تا بالا. تا اون بالایی که شاید برسید به این سوال که قیم جدی این اکوسیستم کیه که تو قطعی نت یک هفته ای هیچکس ککش نگزید و بیانیه ای نداد.
این مورد اول فکرکردن بهش جدای از اینکه کمی واقعیت هارو مشخص میکنه شاید کارایی اون در این باشه که اگر کل کل کل این اکوسیستم هنوز نتونسته به 2 میلیون از جماعت 80 میلیونی دسترسی داشته باشه باید خیلی زود فکری به حالش کرد.
اما مورد دوم که کمی انتزاعی هست و چندی پیش صحبت یکی از اهل فضل حقیر رو بر اون داشت که مجددا در موردش هشدار بدهم این هست که چرا حضرات استارتاپجات رو چون چوب جادو میدونند و اون رو گزینهای برای حل و فصل تمامی مشکلاتی که باهاشون دست به گریبان هستیم؟
مطالبه این رو نمیکنیم که چرا شریف مثل هاروارد پروژه سالیانه برنمیداره و توی سایتش نمینویسه امسال مثلا روی بحث تورم میخواییم تحقیق و پژوهش بکنیم که خوب خودشون میدونند نیرو های محصلشون رو اکثرا دارند تربیت میکنند برای خارج از کشور. ولی چرا نباید ذغال داغ فکر کردن به تورم، مشکل مسکن و... رو توی ذهن جامعه نواور انداخت؟
شاید بگید که گنده تر از ماش نتونسته مشکل رو حل و فصل کنه که قبول دارم ولی اگر نتونید جوابی براش پیدا کنید یک روزی یک جوری گریبان شما رو میگیره که دیگه نه اینده ای برای کسب و کار خودتون متصور باشید و نه کسی بتونه نواوری ای تعریف بکنه.
به زبان ساده یقه هممون رو میگیره از ریز تا درشت. همش نگید به من چه الان که به من کاری نداره و من اب باریکم به راهه...
راه حل پیشنهادی؟
در مورد اول دست به دست بدید و زمین بازی رو بزرگ کنید
در مورد دوم کمی اقتصاد مشق کنید و بدونید اطلاعات جای دانش رو نمیگیره.
بخش های خصوصی فعالی باشید.
م. زائری
✅ @karkhone
از اون محلی که حلال زاده به برادر مادرش میره شاید بشه اینطور ترسیم کرد که چرا قلم زنی این بزرگوار در اصفهان با کمی تلخیص و تغییر بدین شکل در منِ نگارنده ظهور و بروز پیدا کرده است.
از همون محل و یا هر محله دیگه ای هم دوست دارم این دو نکته رو با شما قویا به اشتراک بگذارم و التماس تفکر و پین کردن اون رو در اذهان شما داشته باشم.
خاطرم نیست مورد اول رو پیش تر درموردش صحبت کردم یا خیر ولی بدلیل اهمیت بالای اون میخوام دوباره درباره اون قلم بزنم!
یکی از جدی ترین چالش ها و سوالاتی که بنظرم هنوز هم دقیقا جوابی براش نیست اینه که ما وقتی داریم در مورد اکوسیستم استارتاپی صحبت میکنیم مخاطبمون چند نفر هستند؟ شامل کل حقیقی ها و حقوقی ها.
مشاهدات شخصی نگارنده این رو بیان میکنه که ما شاید چیزی قریب به یک استادیوم آزادی باشیم ولو شاید کمتر. مجلس هایی اعم از دمو دی و دورهمی و کافه در انحای مختلفش که همه حضار و بازیگراش تقریبا ثابت اند.
ورودی و خروجی تیم ها در بخش نیروی انسانی که اونم ثابته و به بیانی میشه اینجور تعریفش کرد که در اکوسیستم ما "در خروج نسبی تعریف شده یعنی خروج شما از یک مرکز در ورود شماست به مرکز نواوری جدیدی. "
در مورد چنتا تیم منحصر به فرد داریم صحبت میکنیم؟ اگر شتابدهنده ای ادعا کرد که 800 تیم برای دوره آخر شتابدهیش ثبت نام کردند آیا مرجع دقیقی برای سنجش هست؟
از این قبیل سوالات بگیرید برید تا بالا. تا اون بالایی که شاید برسید به این سوال که قیم جدی این اکوسیستم کیه که تو قطعی نت یک هفته ای هیچکس ککش نگزید و بیانیه ای نداد.
این مورد اول فکرکردن بهش جدای از اینکه کمی واقعیت هارو مشخص میکنه شاید کارایی اون در این باشه که اگر کل کل کل این اکوسیستم هنوز نتونسته به 2 میلیون از جماعت 80 میلیونی دسترسی داشته باشه باید خیلی زود فکری به حالش کرد.
اما مورد دوم که کمی انتزاعی هست و چندی پیش صحبت یکی از اهل فضل حقیر رو بر اون داشت که مجددا در موردش هشدار بدهم این هست که چرا حضرات استارتاپجات رو چون چوب جادو میدونند و اون رو گزینهای برای حل و فصل تمامی مشکلاتی که باهاشون دست به گریبان هستیم؟
مطالبه این رو نمیکنیم که چرا شریف مثل هاروارد پروژه سالیانه برنمیداره و توی سایتش نمینویسه امسال مثلا روی بحث تورم میخواییم تحقیق و پژوهش بکنیم که خوب خودشون میدونند نیرو های محصلشون رو اکثرا دارند تربیت میکنند برای خارج از کشور. ولی چرا نباید ذغال داغ فکر کردن به تورم، مشکل مسکن و... رو توی ذهن جامعه نواور انداخت؟
شاید بگید که گنده تر از ماش نتونسته مشکل رو حل و فصل کنه که قبول دارم ولی اگر نتونید جوابی براش پیدا کنید یک روزی یک جوری گریبان شما رو میگیره که دیگه نه اینده ای برای کسب و کار خودتون متصور باشید و نه کسی بتونه نواوری ای تعریف بکنه.
به زبان ساده یقه هممون رو میگیره از ریز تا درشت. همش نگید به من چه الان که به من کاری نداره و من اب باریکم به راهه...
راه حل پیشنهادی؟
در مورد اول دست به دست بدید و زمین بازی رو بزرگ کنید
در مورد دوم کمی اقتصاد مشق کنید و بدونید اطلاعات جای دانش رو نمیگیره.
بخش های خصوصی فعالی باشید.
م. زائری
✅ @karkhone
رشد با شتاب بازار سرمایه در ایران
رشد سریع بازار سرمایه در ایران باعث شده است تا جایگاه ایران از لحاظ اندازه بازار سرمایه نسبت به تولید ناخالص داخلی، بالاتر از بسیاری از کشورهای توسعه یافته قرار بگیرد!
✅ @karkhone
رشد سریع بازار سرمایه در ایران باعث شده است تا جایگاه ایران از لحاظ اندازه بازار سرمایه نسبت به تولید ناخالص داخلی، بالاتر از بسیاری از کشورهای توسعه یافته قرار بگیرد!
✅ @karkhone
جوان توانیاب، نابغه و کارآفرین ایرانی از پله موفقیت بالا رفت و در کنار ۱۰ جوان برتر جهان ایستاد
ساخت استارتاپی ویژه توانیابان
وحید رجبلو مدیر عامل شرکت دانش بنیان توانیتو که دارای معلولیت ۹۸ درصد است از راه یافتن خود به جمع ۱۰ جوان برتر جهان خبر داد.
وحید رجبلو مدیر عامل شرکت دانش بنیان توانیتو با اعلام نتایج قرعه کشی TOYP، گفت: به عنوان اولین معلول، اولین ایرانی و تنها کارآفرین رویداد JCI به جمع ۱۰ جوان برتر جهان راه پیدا کردم.
رجبلو ضمن ابراز خرسندی از کسب این افتخار ملی گفت: مراسم اهدای جوایز در آبان امسال، طی نشستی در ژاپن برگزار میشود. او بیان کرد: این پیروزی و حضورم در اتاق بینالمللی جوانان جهان را به تمام افراد دارای معلولیت تقدیم میکنم، زیرا این موفقیت را مدیون حمایت و همراهی آنها هستم.
گفتنی است؛ JCI هر ساله ۱۰ جوان برجسته زیر ۴۰ سال را انتخاب میکند که توانستهاند مأموریت JCI را به روشهای خارقالعادهای به انجام برسانند.امسال اتاق بینالملل جوانان ایران (JCI IRAN) در اولین سال شرکت در رویداد انتخاب ده جوان برتر جهان، موفق به راهیابی به مرحله نهایی این رویداد شده بود و نام وحید رجبلو به عنوان نماینده ایران در بین ۲۰ نفر برتر جهان میدرخشید.
این ۲۰ جوان در حال رقابت برای قرار گرفتن در بین ۱۰ جوان برتر جهان بودند که رجبلو موفق شد به جمع ۱۰ جوان برتر جهان راه یابد.وحید رجبلو جوان باهوش کرجی است که با وجود ۹۸ درصد معلولیت یک استارتاپ ویژه برای معلولان تولید کرده است که با توسعه آن، معلولان میتوانند دنیای آرامتر و راحتتری داشته باشند.
(ما نیز به نوبه خود این موفقیت را به خانواده گرانسنگ این هموطن عزیز تبریک میگوییم و برای همه توانیابان این مرز و بوم آرزوی توفیقاتی از این دست را از خداوند منان مسئلت مینماییم. )
✅ @karkhone
ساخت استارتاپی ویژه توانیابان
وحید رجبلو مدیر عامل شرکت دانش بنیان توانیتو که دارای معلولیت ۹۸ درصد است از راه یافتن خود به جمع ۱۰ جوان برتر جهان خبر داد.
وحید رجبلو مدیر عامل شرکت دانش بنیان توانیتو با اعلام نتایج قرعه کشی TOYP، گفت: به عنوان اولین معلول، اولین ایرانی و تنها کارآفرین رویداد JCI به جمع ۱۰ جوان برتر جهان راه پیدا کردم.
رجبلو ضمن ابراز خرسندی از کسب این افتخار ملی گفت: مراسم اهدای جوایز در آبان امسال، طی نشستی در ژاپن برگزار میشود. او بیان کرد: این پیروزی و حضورم در اتاق بینالمللی جوانان جهان را به تمام افراد دارای معلولیت تقدیم میکنم، زیرا این موفقیت را مدیون حمایت و همراهی آنها هستم.
گفتنی است؛ JCI هر ساله ۱۰ جوان برجسته زیر ۴۰ سال را انتخاب میکند که توانستهاند مأموریت JCI را به روشهای خارقالعادهای به انجام برسانند.امسال اتاق بینالملل جوانان ایران (JCI IRAN) در اولین سال شرکت در رویداد انتخاب ده جوان برتر جهان، موفق به راهیابی به مرحله نهایی این رویداد شده بود و نام وحید رجبلو به عنوان نماینده ایران در بین ۲۰ نفر برتر جهان میدرخشید.
این ۲۰ جوان در حال رقابت برای قرار گرفتن در بین ۱۰ جوان برتر جهان بودند که رجبلو موفق شد به جمع ۱۰ جوان برتر جهان راه یابد.وحید رجبلو جوان باهوش کرجی است که با وجود ۹۸ درصد معلولیت یک استارتاپ ویژه برای معلولان تولید کرده است که با توسعه آن، معلولان میتوانند دنیای آرامتر و راحتتری داشته باشند.
(ما نیز به نوبه خود این موفقیت را به خانواده گرانسنگ این هموطن عزیز تبریک میگوییم و برای همه توانیابان این مرز و بوم آرزوی توفیقاتی از این دست را از خداوند منان مسئلت مینماییم. )
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
👍1
بورس کی می پوکه؟
مصطفی نصراصفهانی، دکتری اقتصاد مالی
این سوالِ یکی از دوستان قدیمی بود که دانشجوی سال دهم دکتری فلسفه دانشگاه شهید بهشتی است: «بورس کی میپوکه؟»
و پاسخ این است:
«هیچوقت»!!
بازار سهام هم مثل بازار سایر دارائیها ممکن است دچار نوسان و تلاطم بشود. مثلا به یاد دارید که قیمت سکه در سال 97 از حدود سه و نیم میلیون به نزدیک دو و نیم میلیون رسید؟ اما الان دوباره چهار برابر شده است! همچنین قدیمیترها ریزش بازار مسکن و ارز را هم به یاد دارند.
بنابراین تلاطم ذات بازار است و این تلاطم ممکن است کم یا زیاد باشد.
اما اگر بتوانید هیجاناتتان نسبت به نوسانات کوتاهمدت بازار سهام را مهار کنید، هر قدر این نوسان زیاد هم باشد در کل و در سال آینده نسبت به کسی که دلار و طلا و مسکن خریده است سود بیشتری خواهید کرد. این همان چیزی است که سال گذشته هم نوشتم و الان دیدید که درست از آب درآمد.
مسلما اگر کسی در نوسانگیری موفق باشد میتواند سود بیشتری بکند. مثلا قبل از شروع ریزش بازار سهام وارد طلا شود و قبل از رشد مجدد بورس وارد بورس شود. اما مسئله این است که این کار در عین ساده به نظر رسیدن، مهارت زیادی میطلبد! بنابراین به نظر میرسد برای مردم عادی سهامداری بهترین استراتژی باشد.
در بدترین حالت، بازار سهام در ادامه سال جاری یک اصلاح بزرگ خواهد داشت ولی در کل، بازار سهام با اختلاف عملکرد بهتری از بازارهای موازی رقم خواهد زد.
✅ @karkhone
مصطفی نصراصفهانی، دکتری اقتصاد مالی
این سوالِ یکی از دوستان قدیمی بود که دانشجوی سال دهم دکتری فلسفه دانشگاه شهید بهشتی است: «بورس کی میپوکه؟»
و پاسخ این است:
«هیچوقت»!!
بازار سهام هم مثل بازار سایر دارائیها ممکن است دچار نوسان و تلاطم بشود. مثلا به یاد دارید که قیمت سکه در سال 97 از حدود سه و نیم میلیون به نزدیک دو و نیم میلیون رسید؟ اما الان دوباره چهار برابر شده است! همچنین قدیمیترها ریزش بازار مسکن و ارز را هم به یاد دارند.
بنابراین تلاطم ذات بازار است و این تلاطم ممکن است کم یا زیاد باشد.
اما اگر بتوانید هیجاناتتان نسبت به نوسانات کوتاهمدت بازار سهام را مهار کنید، هر قدر این نوسان زیاد هم باشد در کل و در سال آینده نسبت به کسی که دلار و طلا و مسکن خریده است سود بیشتری خواهید کرد. این همان چیزی است که سال گذشته هم نوشتم و الان دیدید که درست از آب درآمد.
مسلما اگر کسی در نوسانگیری موفق باشد میتواند سود بیشتری بکند. مثلا قبل از شروع ریزش بازار سهام وارد طلا شود و قبل از رشد مجدد بورس وارد بورس شود. اما مسئله این است که این کار در عین ساده به نظر رسیدن، مهارت زیادی میطلبد! بنابراین به نظر میرسد برای مردم عادی سهامداری بهترین استراتژی باشد.
در بدترین حالت، بازار سهام در ادامه سال جاری یک اصلاح بزرگ خواهد داشت ولی در کل، بازار سهام با اختلاف عملکرد بهتری از بازارهای موازی رقم خواهد زد.
✅ @karkhone
از تهران نو تا آبعلی و مرودشت (بخش سوم و پایانی)
نگاهی به زندگی و زمانه "محسن آزمایش"، كارآفرين و بنيانگذار كارخانه "آزمايش"
آزمایش در سال ۱۳۴۸ تلویزیون های ۲۳ اینچی را هم به محصولات خود اضافه کرده بود. در این دوره استفاده از تلویزیون میان خانواده های ایران رایج شده بود. آزمایش هم قصد داشت تا از این فرصت در بازار جدید بهره ببرد ولی این بار محسن در محاسبات خود کمی شتاب زده عمل کرد و طرح اوشکست خورد و تلویزیون های آزمایش جایگاهی
در بازار ایران نیافت.
مقصد کرده بود تا زندگی را به شیوه ای جدید سامان دهد و از پای در نیامد. کارگاه های فنی را هر روز بیش از گذشته در مجموعه خود بزرگ کرد و اعتقاد داشت که کارخانه های ایرانی باید مانند فیات ایتالیا، بنز المان و جنرال موتورز آمریکا اداره شوند. مدرنیزه کردن قسمتهای قالبسازی، پرسکاری، پلاستیک و برشکاری از طریق خرید تجهیزات از ایتالیا در همین سال از برنامههای شرکت آزمایش برای نوسازی بود.
در سال ۱۳۵۸ کارخانه های آزمایش مشمول بند "قانون حفاظت صنایع ایران" شد و محسن آزمایش که به او نیز اتهام خروج ارز از کشور در زمان انقلاب زده شد، یک سال پس از ملی شدن و مصادره دارایی اش به سوئیس مهاجرت کرد. پس از چند سال، سایر نهادهای دولتی و شبه دولتی مثل سازمان خصوصی سازی و صندوق بازنشستگی از سهام داران بزرگ شرکت شدند.
سالهای آخر زندگی محسن آزمایش سرشار از یاس و رنج بود، چهار فرزندش در سال ۱۳۵۷ در سوئیس درس میخواندند؛ امیر مسعود بزرگترین آنها ۱۸ ساله و نازنین کوچکترین ۸ ساله بود. فقدان درآمد و کار، هزینه بالای زندگی، بیماری و پیری در خارج از کشور وضع روحی او را به شدت متاثر نموده بود. رفتار پدر سالارانه وی در سوئیس خشنتر شده بود. مردی که عمری بر پای خود ایستاده بود و زندگی بیش از ۲۰۰۰ خانوار از طریق کارخانهاش تامین میشد اکنون به محتاج خانوادهاش بود. تنشهای درون خانواده به جدایی از همسرش در سال ۱۳۶۶ منجر شد.
همسر اولش نیز در ایران زندگی میکرد. پنج سال آخر زندگیش در کنار بیماری بیشتر یک تراژدی بود. مردی که از کودکی تکیهگاه دیگران بود. اکنون به ناچار وابسته به دیگران شده بود. چیزی از درون روحش را متلاشی کرده بود. پسرش تنها تکیهگاه و همزبانش در کشور عرب مراکش بود.
محسن آزمایش که ۱۴ سال از کارخانهاش و حاصل زندگیش جدا شده بود، سرانجام در غربت و در سال ۱۳۷۱ در شهر رباط مراکش درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.
مطالعه بخش اول
مطالعه بخش دوم
✅ @karkhone
نگاهی به زندگی و زمانه "محسن آزمایش"، كارآفرين و بنيانگذار كارخانه "آزمايش"
آزمایش در سال ۱۳۴۸ تلویزیون های ۲۳ اینچی را هم به محصولات خود اضافه کرده بود. در این دوره استفاده از تلویزیون میان خانواده های ایران رایج شده بود. آزمایش هم قصد داشت تا از این فرصت در بازار جدید بهره ببرد ولی این بار محسن در محاسبات خود کمی شتاب زده عمل کرد و طرح اوشکست خورد و تلویزیون های آزمایش جایگاهی
در بازار ایران نیافت.
مقصد کرده بود تا زندگی را به شیوه ای جدید سامان دهد و از پای در نیامد. کارگاه های فنی را هر روز بیش از گذشته در مجموعه خود بزرگ کرد و اعتقاد داشت که کارخانه های ایرانی باید مانند فیات ایتالیا، بنز المان و جنرال موتورز آمریکا اداره شوند. مدرنیزه کردن قسمتهای قالبسازی، پرسکاری، پلاستیک و برشکاری از طریق خرید تجهیزات از ایتالیا در همین سال از برنامههای شرکت آزمایش برای نوسازی بود.
در سال ۱۳۵۸ کارخانه های آزمایش مشمول بند "قانون حفاظت صنایع ایران" شد و محسن آزمایش که به او نیز اتهام خروج ارز از کشور در زمان انقلاب زده شد، یک سال پس از ملی شدن و مصادره دارایی اش به سوئیس مهاجرت کرد. پس از چند سال، سایر نهادهای دولتی و شبه دولتی مثل سازمان خصوصی سازی و صندوق بازنشستگی از سهام داران بزرگ شرکت شدند.
سالهای آخر زندگی محسن آزمایش سرشار از یاس و رنج بود، چهار فرزندش در سال ۱۳۵۷ در سوئیس درس میخواندند؛ امیر مسعود بزرگترین آنها ۱۸ ساله و نازنین کوچکترین ۸ ساله بود. فقدان درآمد و کار، هزینه بالای زندگی، بیماری و پیری در خارج از کشور وضع روحی او را به شدت متاثر نموده بود. رفتار پدر سالارانه وی در سوئیس خشنتر شده بود. مردی که عمری بر پای خود ایستاده بود و زندگی بیش از ۲۰۰۰ خانوار از طریق کارخانهاش تامین میشد اکنون به محتاج خانوادهاش بود. تنشهای درون خانواده به جدایی از همسرش در سال ۱۳۶۶ منجر شد.
همسر اولش نیز در ایران زندگی میکرد. پنج سال آخر زندگیش در کنار بیماری بیشتر یک تراژدی بود. مردی که از کودکی تکیهگاه دیگران بود. اکنون به ناچار وابسته به دیگران شده بود. چیزی از درون روحش را متلاشی کرده بود. پسرش تنها تکیهگاه و همزبانش در کشور عرب مراکش بود.
محسن آزمایش که ۱۴ سال از کارخانهاش و حاصل زندگیش جدا شده بود، سرانجام در غربت و در سال ۱۳۷۱ در شهر رباط مراکش درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.
مطالعه بخش اول
مطالعه بخش دوم
✅ @karkhone
Telegram
Karkhoone | کارخونه
از تهران نو تا آبعلی و مرودشت (بخش اول)
نگاهی به زندگی و زمانه "محسن آزمایش"، كارآفرين و بنيانگذار كارخانه "آزمايش"
محسن اشتهاردیان(آزمایش) متولد سال ١٣٠٤ در تهران؛ صنعتگر و کارآفرینی بود که بدون ارث پدری و سرمایه اولیه کارش را از شاگردی در بازار تهران…
نگاهی به زندگی و زمانه "محسن آزمایش"، كارآفرين و بنيانگذار كارخانه "آزمايش"
محسن اشتهاردیان(آزمایش) متولد سال ١٣٠٤ در تهران؛ صنعتگر و کارآفرینی بود که بدون ارث پدری و سرمایه اولیه کارش را از شاگردی در بازار تهران…
چین و آمریکا پس از 40 سال همکاری موفق به سمت طلاق پیش می روند.
توماس فریدمن
جان بولتون در فرازی از کتاب جدیدش به نام "اتاق اتفاق" اشاره می کند که ترامپ از چین خواسته است تولیدات کشاورزی بیشتری از آمریکا بخرد تا شانس انتخاباتی او تقویت شود. اما من به ترامپ توصیه می کنم: «از چین گدایی نکن؛ چون هم "شی جینپنگ" و هم "ولادیمیر پوتین" هر دو تصمیم گرفته اند به تو رای بدهند.»
شی و پوتین هر دو می دانند مادامی که در آمریکا فردی همچون ترامپ بر سر کار است؛ آمریکا غرق در آشوب و بلواست. شی می داند مادامی که در آمریکا فردی همچون ترامپ بر سر کار است؛ آمریکا رقیب غول پیکر اقتصادی برای چین نیست. پوتین هم می داند با وجود فردی همچون ترامپ، آمریکا دیگر یک مدل جذاب دموکراتیک برای مردم روسیه نیست. هر دوی اینها می دانند مادامی که ترامپ بر سر کار است؛ آمریکا هیچوقت نمی تواند یک ائتلاف جهانی از متحدان در برابر چین و روسیه ایجاد کند. آن ائتلاف اگر ایجاد شود، یک هیولای ترسناک در برابر زیاده خواهی های تجاری، نقض حقوق بشر و کووید - 19 پکن خواهد بود. آن ائتلاف؛ یک سد محکم در برابر کشورگشایی های روسیه در اوکراین و سوریه خواهد بود.
ژو شیائومینگ مذاکره کننده اسبق چین و قائم مقام نماینده چین در ژنو گفته است: «اگر جو بایدن انتخاب شود، این بسیار برای چین خطرناک است چون بایدن حتما با متحدان آمریکا همکاری و ائتلافی علیه چین تشکیل خواهد داد در حالی که ترامپ همه ائتلاف های آمریکا را نابود کرده است.»
یک جبهه متحد از آمریکا و متحدانش یعنی یک سد محکم در برابر زیاده خواهی های تجاری و رفتارهای ناقض حقوق بشر چین. اما پکن خوب می داند با وجود رئیس جمهوری همچون ترامپ در واشنگتن، این جبهه متحد هیچ وقت شکل نخواهد گرفت. چین هر چند همه تخم مرغهایش را در سبد پیروزی ترامپ بر بایدن چیده است، اما به هر حال داستان آمریکا - چین یک مقوله گسترده تر است که هیچ ارتباطی به ترامپ ندارد. همین مساله است که برای پکن یک زنگ خطر است.
واقع امر این است؛ امروز جایگاه چین در عرصه بین الملل بسیار نازل تر از اعتبار جهانی او به هنگام وقوع حوادث میدان "تیان آنمن" در سال 1989 میلادی است. مشکل چین با خریدن دانه و حبوبات بیشتر و یا بوئینگ های بیشتر از آمریکا حل نمی شود. چین و یا هر کشور دیگری که با آمریکا مشکل دارد؛ حل مشکلش در این نیست که چه کسی رئیس جمهور بعدی آمریکاست، بلکه چین و امثالهم باید از خودشان بپرسند؛ "چه کسی در داخل کشور، آمریکا را از دست داد".
مشکل این است که؛ آمریکا و چین که 40 سال زوج موفقی با هم بودند، حالا دارند از هم طلاق می گیرند. در طلاق نامه این زوج در مورد علت طلاق نوشته شده است:"اختلافات آشتی ناپذیر". اما این زوج خودشان علت واقعی طلاق را خوب می دانند. این دو 40 سال "یک بام و دو هوا بودند". چین در این 40 سال بیش از حد پایش را از گلیمش دراز کرد و آمریکا هم بیش از حد ضعیف ظاهر شد و عملکردش دور از انتظار بود.
چین و آمریکا از سال 1979 تا 2019 به مدت 40 سال یک مشارکت سازنده با هم داشتند. این مشارکت نه فقط برای مردم دو کشور برای کل جهان مفید فایده بود و خوشبختی و پیشرفت و صلح را برای کل دنیا به ارمغان آورد. دو کشور بدون آنکه خودشان هم متوجه شده باشند یک زوج اقتصادی کاملا موفقی با هم تشکیل داده بودند. اما همه آن کامیابی یک شبه بر باد فنا رفت.
در طول همان 40 سال، به تدریج و آرام آرام این زوج خوشبخت شروع به ناسازگاری با هم کردند تا اینکه در سال 2001 چین به عضویت "سازمان تجارت جهانی" درآمد و آن زمان بود که همه کارآفرینان آمریکایی یک دفعه شوکه شدند و به این پرسش برخوردند که «آیا من با این خریدی که از یک شرکت چینی انجام می دهم، در واقع دارم این زنجیره عرضه را به چین منتقل می کنم؟»
همه دانشگاه ها و همه شرکت های فناوری در آمریکا مشتاق شدند که بروند و شعبه ای در چین افتتاح کنند. 40 سال زندگی مشترک اقتصادی، برخی کارگران را بدبخت کرد، برخی دیگر را خوشبخت. مشتریان را البته راضی نگهداشت. اما 40 سال زندگی مشترک، یک حاصل بزرگ داشت و آن اینکه نگذاشت یک رقابت طبیعی میان قوی ترین کشور جهان و مهم ترین قدرت نوظهور جهان دربگیرد. این دو قدرت برای حل مشکلات جهانی با هم همکاری کردند به خصوص در موضوع تغییرات جوی و بحران اقتصادی پسا سال 2008.
منبع: نیویورک تایمز
https://www.nytimes.com/2020/06/23/opinion/china-united-states-trump.html
✅ @karkhone
توماس فریدمن
جان بولتون در فرازی از کتاب جدیدش به نام "اتاق اتفاق" اشاره می کند که ترامپ از چین خواسته است تولیدات کشاورزی بیشتری از آمریکا بخرد تا شانس انتخاباتی او تقویت شود. اما من به ترامپ توصیه می کنم: «از چین گدایی نکن؛ چون هم "شی جینپنگ" و هم "ولادیمیر پوتین" هر دو تصمیم گرفته اند به تو رای بدهند.»
شی و پوتین هر دو می دانند مادامی که در آمریکا فردی همچون ترامپ بر سر کار است؛ آمریکا غرق در آشوب و بلواست. شی می داند مادامی که در آمریکا فردی همچون ترامپ بر سر کار است؛ آمریکا رقیب غول پیکر اقتصادی برای چین نیست. پوتین هم می داند با وجود فردی همچون ترامپ، آمریکا دیگر یک مدل جذاب دموکراتیک برای مردم روسیه نیست. هر دوی اینها می دانند مادامی که ترامپ بر سر کار است؛ آمریکا هیچوقت نمی تواند یک ائتلاف جهانی از متحدان در برابر چین و روسیه ایجاد کند. آن ائتلاف اگر ایجاد شود، یک هیولای ترسناک در برابر زیاده خواهی های تجاری، نقض حقوق بشر و کووید - 19 پکن خواهد بود. آن ائتلاف؛ یک سد محکم در برابر کشورگشایی های روسیه در اوکراین و سوریه خواهد بود.
ژو شیائومینگ مذاکره کننده اسبق چین و قائم مقام نماینده چین در ژنو گفته است: «اگر جو بایدن انتخاب شود، این بسیار برای چین خطرناک است چون بایدن حتما با متحدان آمریکا همکاری و ائتلافی علیه چین تشکیل خواهد داد در حالی که ترامپ همه ائتلاف های آمریکا را نابود کرده است.»
یک جبهه متحد از آمریکا و متحدانش یعنی یک سد محکم در برابر زیاده خواهی های تجاری و رفتارهای ناقض حقوق بشر چین. اما پکن خوب می داند با وجود رئیس جمهوری همچون ترامپ در واشنگتن، این جبهه متحد هیچ وقت شکل نخواهد گرفت. چین هر چند همه تخم مرغهایش را در سبد پیروزی ترامپ بر بایدن چیده است، اما به هر حال داستان آمریکا - چین یک مقوله گسترده تر است که هیچ ارتباطی به ترامپ ندارد. همین مساله است که برای پکن یک زنگ خطر است.
واقع امر این است؛ امروز جایگاه چین در عرصه بین الملل بسیار نازل تر از اعتبار جهانی او به هنگام وقوع حوادث میدان "تیان آنمن" در سال 1989 میلادی است. مشکل چین با خریدن دانه و حبوبات بیشتر و یا بوئینگ های بیشتر از آمریکا حل نمی شود. چین و یا هر کشور دیگری که با آمریکا مشکل دارد؛ حل مشکلش در این نیست که چه کسی رئیس جمهور بعدی آمریکاست، بلکه چین و امثالهم باید از خودشان بپرسند؛ "چه کسی در داخل کشور، آمریکا را از دست داد".
مشکل این است که؛ آمریکا و چین که 40 سال زوج موفقی با هم بودند، حالا دارند از هم طلاق می گیرند. در طلاق نامه این زوج در مورد علت طلاق نوشته شده است:"اختلافات آشتی ناپذیر". اما این زوج خودشان علت واقعی طلاق را خوب می دانند. این دو 40 سال "یک بام و دو هوا بودند". چین در این 40 سال بیش از حد پایش را از گلیمش دراز کرد و آمریکا هم بیش از حد ضعیف ظاهر شد و عملکردش دور از انتظار بود.
چین و آمریکا از سال 1979 تا 2019 به مدت 40 سال یک مشارکت سازنده با هم داشتند. این مشارکت نه فقط برای مردم دو کشور برای کل جهان مفید فایده بود و خوشبختی و پیشرفت و صلح را برای کل دنیا به ارمغان آورد. دو کشور بدون آنکه خودشان هم متوجه شده باشند یک زوج اقتصادی کاملا موفقی با هم تشکیل داده بودند. اما همه آن کامیابی یک شبه بر باد فنا رفت.
در طول همان 40 سال، به تدریج و آرام آرام این زوج خوشبخت شروع به ناسازگاری با هم کردند تا اینکه در سال 2001 چین به عضویت "سازمان تجارت جهانی" درآمد و آن زمان بود که همه کارآفرینان آمریکایی یک دفعه شوکه شدند و به این پرسش برخوردند که «آیا من با این خریدی که از یک شرکت چینی انجام می دهم، در واقع دارم این زنجیره عرضه را به چین منتقل می کنم؟»
همه دانشگاه ها و همه شرکت های فناوری در آمریکا مشتاق شدند که بروند و شعبه ای در چین افتتاح کنند. 40 سال زندگی مشترک اقتصادی، برخی کارگران را بدبخت کرد، برخی دیگر را خوشبخت. مشتریان را البته راضی نگهداشت. اما 40 سال زندگی مشترک، یک حاصل بزرگ داشت و آن اینکه نگذاشت یک رقابت طبیعی میان قوی ترین کشور جهان و مهم ترین قدرت نوظهور جهان دربگیرد. این دو قدرت برای حل مشکلات جهانی با هم همکاری کردند به خصوص در موضوع تغییرات جوی و بحران اقتصادی پسا سال 2008.
منبع: نیویورک تایمز
https://www.nytimes.com/2020/06/23/opinion/china-united-states-trump.html
✅ @karkhone
NY Times
China and America Are Heading Toward Divorce
For 40 years the two countries had an unconscious economic coupling.
تعداد مهاجران ایرانی به تفکیک کشور میزبان و نسبت مهاجران به جمعیت کل کشور
«مهاجرت و خروج سرمایه انسانی از ایران»
پویا آزادی، متین میررمضانی، محسن مسگران
منبع: پروژه «ایران ۲۰۴۰ دانشگاه استنفورد»
✅ @karkhone
«مهاجرت و خروج سرمایه انسانی از ایران»
پویا آزادی، متین میررمضانی، محسن مسگران
منبع: پروژه «ایران ۲۰۴۰ دانشگاه استنفورد»
✅ @karkhone
بورس؛ آرمانْ شهرِ سرمايه گذاری ها
تاريخچه پيدايش بورس در ايران
مطالعات اولیه بر روی شکلگیری بورس در ایران و صنعتی سازی سهام، در سال ۱۳۱۵ هجری شمسی مصادف با حکومت رضاشاه پهلوی، آغاز شد.
فردی بلژیکی به نام «ران لوترفِلد» پس از انجام مطالعات گسترده درباره تأسیس بورس در ایران، اساسنامه داخلی بورس را تهیه و به مسئولان ایرانی ارائه کرد.
با توجه به شرایط آن زمان و وقوع جنگ جهانی دوم، عملاً موضوع بررسی و تأسیس بورس در ایران بیش از ۲۵سال به تأخیر افتاد.
بالاخره در سال ۱۳۴۱، کمیسیونی در وزارت بازرگانی و با حضور نمایندگان وزارت دارایی، وزارت بازرگانی و بانک توسعه صنعتی و معدنی ایران تشکیل و موافقتنامه اولیه تأسیس بورس سهام در این کمیسیون، تنظیم شد.
در اواخر همان سال یعنی سال ١٣٤١، هیئتی از بورس بروکسل به سرپرستی دبیر کل این بورس برای مشارکت در راهاندازی بورس ایران، به کشورمان دعوت شدند و بالاخره پس از چهار سال، در سال ۱۳۴۵ قانون تشکیل بورس اوراق بهادار در مجلس تصویب و برای اجرا از سوی وزارت اقتصاد به بانک مرکزی ابلاغ شد.
حدود یک سال بعد از ابلاغ قانون تشکیل بورس اوراق بهادار، در پانزدهم بهمنماه سال ۱۳۴۶، بورس اوراق بهادار تهران با انجام چند معامله بر روی سهام بانک توسعه صنعتی و معدنی که بزرگترین مجتمع واحدهای تولیدی و اقتصادی در آن تاریخ به شمار میرفت، بهطور رسمـی فعالیت خود را آغاز کـرد.
بورس اوج و فرودهای بسیار زیادی را تجربه کرده است. از سال ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۷، تعداد شرکتها و موسسههای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران از ۱۰ بنگاه اقتصادی با سرمایه ۶/۲ میلیارد ریال به ۱۴۲ شرکت با بیش از ۳۰۸ میلیارد ریال افزایش یافت.
با پیروزی انقلاب اسلامی، تعداد شرکتهای پذیرفتهشده از ۱۰۵ شرکت، به ۵۶ شرکت در پایان سال ۱۳۶۷ تقلیل یافت.
علت این امر، تملک بسیاری از بنگاههای اقتصادی توسط دولت بوده است.در اثر ملی شدن بانکها، بیمه و برخی صنایع کشور، تعداد زیادی از بنگاههای اقتصادی پذیرفتهشده در بورس از آن خارج شدند.
رکود شدید بازار بورس در طی هشت سال جنگ تحمیلی نیز از وقایع مهم بورس ایران محسوب میشود.
در حال حاضر مهمترین مزیتی که بازار بورس ایران نسبت به سایر بازارهای منطقه ای دارد این است که ۳۷ صنعت به طور مستقیم در آن مشارکت دارند.
صنایعی مانند تجارت خودرو، ارتباطات از راه دور، کشاورزی، پتروشیمی، معدن، آهن، فلز، مس، بانکداری و بیمه، واسطه گری مالی و سایر سهام در بازار بورس، که همین امر بازار بورس در ایران را در خاورمیانه بی نظیر می کند.
چهار بورس بزرگ کشور تحت نظارت سازمان بورس و اوراق بهادار فعالیت میکنند:
بازار بورس ازجمله بازارهای معاملاتی است که نقش به سزایی در رشد اقتصادی دارد. در واقع این بازار با جمعآوری پس اندازهای خرد و کلان بستری جهت کسب و کار و رونق اقتصادی فراهم مینماید.
✅ @karkhone
تاريخچه پيدايش بورس در ايران
مطالعات اولیه بر روی شکلگیری بورس در ایران و صنعتی سازی سهام، در سال ۱۳۱۵ هجری شمسی مصادف با حکومت رضاشاه پهلوی، آغاز شد.
فردی بلژیکی به نام «ران لوترفِلد» پس از انجام مطالعات گسترده درباره تأسیس بورس در ایران، اساسنامه داخلی بورس را تهیه و به مسئولان ایرانی ارائه کرد.
با توجه به شرایط آن زمان و وقوع جنگ جهانی دوم، عملاً موضوع بررسی و تأسیس بورس در ایران بیش از ۲۵سال به تأخیر افتاد.
بالاخره در سال ۱۳۴۱، کمیسیونی در وزارت بازرگانی و با حضور نمایندگان وزارت دارایی، وزارت بازرگانی و بانک توسعه صنعتی و معدنی ایران تشکیل و موافقتنامه اولیه تأسیس بورس سهام در این کمیسیون، تنظیم شد.
در اواخر همان سال یعنی سال ١٣٤١، هیئتی از بورس بروکسل به سرپرستی دبیر کل این بورس برای مشارکت در راهاندازی بورس ایران، به کشورمان دعوت شدند و بالاخره پس از چهار سال، در سال ۱۳۴۵ قانون تشکیل بورس اوراق بهادار در مجلس تصویب و برای اجرا از سوی وزارت اقتصاد به بانک مرکزی ابلاغ شد.
حدود یک سال بعد از ابلاغ قانون تشکیل بورس اوراق بهادار، در پانزدهم بهمنماه سال ۱۳۴۶، بورس اوراق بهادار تهران با انجام چند معامله بر روی سهام بانک توسعه صنعتی و معدنی که بزرگترین مجتمع واحدهای تولیدی و اقتصادی در آن تاریخ به شمار میرفت، بهطور رسمـی فعالیت خود را آغاز کـرد.
بورس اوج و فرودهای بسیار زیادی را تجربه کرده است. از سال ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۷، تعداد شرکتها و موسسههای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران از ۱۰ بنگاه اقتصادی با سرمایه ۶/۲ میلیارد ریال به ۱۴۲ شرکت با بیش از ۳۰۸ میلیارد ریال افزایش یافت.
با پیروزی انقلاب اسلامی، تعداد شرکتهای پذیرفتهشده از ۱۰۵ شرکت، به ۵۶ شرکت در پایان سال ۱۳۶۷ تقلیل یافت.
علت این امر، تملک بسیاری از بنگاههای اقتصادی توسط دولت بوده است.در اثر ملی شدن بانکها، بیمه و برخی صنایع کشور، تعداد زیادی از بنگاههای اقتصادی پذیرفتهشده در بورس از آن خارج شدند.
رکود شدید بازار بورس در طی هشت سال جنگ تحمیلی نیز از وقایع مهم بورس ایران محسوب میشود.
در حال حاضر مهمترین مزیتی که بازار بورس ایران نسبت به سایر بازارهای منطقه ای دارد این است که ۳۷ صنعت به طور مستقیم در آن مشارکت دارند.
صنایعی مانند تجارت خودرو، ارتباطات از راه دور، کشاورزی، پتروشیمی، معدن، آهن، فلز، مس، بانکداری و بیمه، واسطه گری مالی و سایر سهام در بازار بورس، که همین امر بازار بورس در ایران را در خاورمیانه بی نظیر می کند.
چهار بورس بزرگ کشور تحت نظارت سازمان بورس و اوراق بهادار فعالیت میکنند:
بورس اوراق بهادار تهران که در آن،سهام شركت ها و سایر اوراق بهادار مانند اوراق مشارکت خریدوفروش میشود. فرا بورس ایران که در آنجا هم سهام شرکتهایی که بنا به دلایلی موفق به پذیرش در بورس اوراق بهادار تهران نمیشوند، مورد دادوستد قرار میگیرد. بورس كالاي ايران که در آن انواع کالاها مانند محصولات پتروشیمی، فلزات، محصولات کشاورزی و قراردادهای آتی سکه و... خریدوفروش میشود. در نهايت بورس انرژی که بهتازگی تأسیس شده و در آن، حاملهای انرژی با محوریت برق، بهعنوان یکی از مهمترین حاملهای انرژی، خرید و فروش شود.بازار بورس ازجمله بازارهای معاملاتی است که نقش به سزایی در رشد اقتصادی دارد. در واقع این بازار با جمعآوری پس اندازهای خرد و کلان بستری جهت کسب و کار و رونق اقتصادی فراهم مینماید.
✅ @karkhone
با سلام؛
🔸با توجه به عملیاتی شدن فاز اول درگاه واحد تأمین مالی از طریق بازار سرمایه توسط اتاق بازرگانی ایران، شرکت ها از امروز می توانند با مراجعه به تارنمای رهسار به آدرس
rahsar.ir
و ثبت نام و ورود در بخش «ورود شرکت»، ثبت اطلاعات خود را آغاز کنند.
گام های بعدی استقرار سامانه بر اساس تفاهم نامه درگاه واحد میان اتاق بازرگانی ایران، شرکت بورس تهران، شرکت فرابورس ایران و جامعه حسابداران رسمی به سرعت در حال پیگیری است.
🔹پرونده متقاضیان مشروط بر کامل بودن اطلاعات، با ورود به فاز دوم بر اساس زمان ثبت نام اولویت بندی خواهد شد.
🔹پشتیبانی سامانه برای دریافت راهنمایی ها و ارجاع اشکال های احتمالی و کمک به ورود اطلاعات در ساعت های کاری از طریق های زیر در دسترس خواهد بود.
📧 ایمیل : rahsar@arnika.ai
🔘 شماره واتس آپ: 09382867851
📞 شماره های تماسِ تلفنی:
85732747-021 و 85732717-021
با تجدید احترام
حسین سلاح ورزی
✅ @karkhone
🔸با توجه به عملیاتی شدن فاز اول درگاه واحد تأمین مالی از طریق بازار سرمایه توسط اتاق بازرگانی ایران، شرکت ها از امروز می توانند با مراجعه به تارنمای رهسار به آدرس
rahsar.ir
و ثبت نام و ورود در بخش «ورود شرکت»، ثبت اطلاعات خود را آغاز کنند.
گام های بعدی استقرار سامانه بر اساس تفاهم نامه درگاه واحد میان اتاق بازرگانی ایران، شرکت بورس تهران، شرکت فرابورس ایران و جامعه حسابداران رسمی به سرعت در حال پیگیری است.
🔹پرونده متقاضیان مشروط بر کامل بودن اطلاعات، با ورود به فاز دوم بر اساس زمان ثبت نام اولویت بندی خواهد شد.
🔹پشتیبانی سامانه برای دریافت راهنمایی ها و ارجاع اشکال های احتمالی و کمک به ورود اطلاعات در ساعت های کاری از طریق های زیر در دسترس خواهد بود.
📧 ایمیل : rahsar@arnika.ai
🔘 شماره واتس آپ: 09382867851
📞 شماره های تماسِ تلفنی:
85732747-021 و 85732717-021
با تجدید احترام
حسین سلاح ورزی
✅ @karkhone
کدام برنامه (ها) را تریبونی برای کسبو کارها و بیان موضوعات اقتصادی در صدا و سیما میدانید بنحوی که پاسخگوی نیاز های جامعه در اینباره باشند.
(ترتیب گزینهها براساس حروف الفبا میباشد و آرای بیشتر موجب دقت بالاتر این نظرسنجی میشود. )
(ترتیب گزینهها براساس حروف الفبا میباشد و آرای بیشتر موجب دقت بالاتر این نظرسنجی میشود. )
Anonymous Poll
64%
1. پایش (شبکه یک)
2%
2. راهش اینه (شبکه هفت)
3%
3. شتاب (شبکه یک)
4%
4. طلوع (شبکه چهار)
5%
5. فن آورد (شبکه چهار)
3%
6. کارساز (شبکه مستند)
5%
7. کارستون (شبکه یک)
6%
8. موتور جستجو (شبکه چهار)
33%
9. میدون (شبکه سه)
7%
10. نسیم دانش (شبکه نسیم)
گذري بر شاخص های عمده اقتصاد در سال های ١٣٥٨ و ١٣٥٩
مروری بر مهمترین شاخص های اقتصادی در آستانه وقوع جنگ عراق و ایران نشان مي دهد كه اقتصاد ایران به واسطه تغییرات مهم در سیاستگذاری با فشار و تنگناهای تازه ای روبرو بوده است.
دلار هر چند اهمیت امروز را در مراودات اقتصاد اجتماعی ایران نداشت اما با این حال فاصله ای قابل توجه را با نرخ رسمی یافته بود.
هر دلار آمریکا در بازار آزاد به قیمت ١٤ تومان معامله می شد و نرخ رسمی دلار، اعلام شده از سوی بانک مرکزی برابر با ٧ تومان بود.
آغاز جنگ شرایط را متفاوت کرد، متوسط قیمت دلار در سال ١٣٥٩ که نیمه ای را در وضعیت عادی و نیمه ای را در جنگ سپری کرد، به ٢٠ تومان رسید.
نرخ تورم در سال ١٣٥٩ از بیست درصد فراتر رفت و به ٢٣.٥ درصد رسيد و ایران یکی از بالاترین نرخ های تورم را به ثبت رساند.
جنگ دلیل محکمی بود هم برای افزایش نرخ دلار و هم کاهش صادرات نفت، كه كاهش درآمدهای ارزی کشور را نيز به همراه داشت.
✅ @karkhone
مروری بر مهمترین شاخص های اقتصادی در آستانه وقوع جنگ عراق و ایران نشان مي دهد كه اقتصاد ایران به واسطه تغییرات مهم در سیاستگذاری با فشار و تنگناهای تازه ای روبرو بوده است.
دلار هر چند اهمیت امروز را در مراودات اقتصاد اجتماعی ایران نداشت اما با این حال فاصله ای قابل توجه را با نرخ رسمی یافته بود.
هر دلار آمریکا در بازار آزاد به قیمت ١٤ تومان معامله می شد و نرخ رسمی دلار، اعلام شده از سوی بانک مرکزی برابر با ٧ تومان بود.
آغاز جنگ شرایط را متفاوت کرد، متوسط قیمت دلار در سال ١٣٥٩ که نیمه ای را در وضعیت عادی و نیمه ای را در جنگ سپری کرد، به ٢٠ تومان رسید.
نرخ تورم در سال ١٣٥٩ از بیست درصد فراتر رفت و به ٢٣.٥ درصد رسيد و ایران یکی از بالاترین نرخ های تورم را به ثبت رساند.
جنگ دلیل محکمی بود هم برای افزایش نرخ دلار و هم کاهش صادرات نفت، كه كاهش درآمدهای ارزی کشور را نيز به همراه داشت.
✅ @karkhone
اعتماد دولت و ملت، اقتصاد دهه 60 به روایت نخستوزیر
میرحسین موسوی:
اواخر جنگ پس از آتشبس، بازدیدی از پالایشگاه آبادان داشتم. این پالایشگاه در دید مستقیم تیر دشمن بود و در زمان جنگ با خاک یکسان شده و واقعا خاکستر بود. مدیر خیلی خوبی داشتیم که البته هنوز هم هست اما در حال حاضر بیکار است. ایشان سهم عظیمی در برخی از مهمترین پروژههای صنعتی کشور از جمله پالایشگاه آبادان و ذوب آهن داشتند. زمانی که به آبادان رفتم ایشان به من گفت: من در این جا صد روزه پالایش نفت را آغاز میکنم. از آن جایی که پالایشگاه با خاک یکسان شده بود، بازسازی آن طی ۱۰۰ روز بعید به نظر می رسید. گفتم چگونه؟ گفت: شما فقط کمی کمک ارزی کنید. گفتم این مساله را در مقابل خبرنگاران اعلام کنم؟ گفت: بله اعلام کنید.
در آن دوران آقای میرزاده معاون اجرایی بنده بود. من به ایشان گفتم بررسی کنید که چه اندازه ارز برای بازسازی پالایشگاه نیاز است. ایشان اعلام کرد: 70میلیون دلار ارز لازم است. من این موضوع را پشت تریبون در مقابل خبرنگاران اعلام کردم، بگذریم که ایشان 98 روزه پالایشگاه آبادان را با ظرفیت حدود 200هزار بشکه نفت احیا کرد، اما نکتهای بسیار پر اهمیتتر وجود دارد.
من از آبادان مستقیم به تبریز رفتم. در مسجد جامع تبریز جمعیت زیادی حضور داشتند. در آن جا ماجرایی که در آبادان اتفاق افتاده بود را با مردم در میان گذاشتم و اعلام کردم ما در مقابل اینکه 100 روزه پالایشگاه آبادان احیا شود، 70میلیون دلار تقبل کردیم به همین دلیل نمیتوانیم حتی یک کوپن برنج در کشور توزیع کنیم. من هنوز فریاد اللهاکبری که مردم در حمایت از این موضوع سر دادند هیچ جای دیگری نشنیدم. این در حالی است که در زمان جنگ آذوقه فراوان نبود و کوپن برنج برای مردم خیلی مهم بود، اما آنها میدانستند که این بودجه صرف چه نوع کاری میشود. این شفافیت و اعتماد باعث پشتیبانی بیشتر مردم از سیاستهای کل نظام و دولت میشد.
دولت زمان جنگ هیچ چیز پنهانی نداشت، تمام مسائل به مردم گفته میشد و مردم نیز اعتمادی متقابل به دولت داشتند. بدیهی است که در این نوع رابطه دولت- ملت،اعتماد مردم، خود بزرگترین سرمایه برای دولت بود. این منطق اقتضا میکرد که دولت درباره مسائل ارزی رویهای کاملا شفاف را دنبال کند. البته از همان روزهای آغاز بهکار دولت ما با بحران ارزی مواجه شدیم. در سالهای 64-63 قدری افزایش درآمد داشتیم، اما بعدا دوباره درآمدها کاهش یافت. کنترل این بحران را میتوان حداقل مدیون 2 خصلت اخلاقی دولت در فرآیند سیاستگذاری عمومی دانست؛ نخست شفافیت اطلاعاتی و اعتماد متقابل دولت - ملت و دوم اعتقاد به عبور تصمیمات دولت از سازوکار کارشناسی و تعامل قوی میانبخشی کارشناسان دستگاههای مختلف در قالب کمیسیونها و شوراهایعالی تصمیمگیر دولت.
✅ @karkhone
میرحسین موسوی:
اواخر جنگ پس از آتشبس، بازدیدی از پالایشگاه آبادان داشتم. این پالایشگاه در دید مستقیم تیر دشمن بود و در زمان جنگ با خاک یکسان شده و واقعا خاکستر بود. مدیر خیلی خوبی داشتیم که البته هنوز هم هست اما در حال حاضر بیکار است. ایشان سهم عظیمی در برخی از مهمترین پروژههای صنعتی کشور از جمله پالایشگاه آبادان و ذوب آهن داشتند. زمانی که به آبادان رفتم ایشان به من گفت: من در این جا صد روزه پالایش نفت را آغاز میکنم. از آن جایی که پالایشگاه با خاک یکسان شده بود، بازسازی آن طی ۱۰۰ روز بعید به نظر می رسید. گفتم چگونه؟ گفت: شما فقط کمی کمک ارزی کنید. گفتم این مساله را در مقابل خبرنگاران اعلام کنم؟ گفت: بله اعلام کنید.
در آن دوران آقای میرزاده معاون اجرایی بنده بود. من به ایشان گفتم بررسی کنید که چه اندازه ارز برای بازسازی پالایشگاه نیاز است. ایشان اعلام کرد: 70میلیون دلار ارز لازم است. من این موضوع را پشت تریبون در مقابل خبرنگاران اعلام کردم، بگذریم که ایشان 98 روزه پالایشگاه آبادان را با ظرفیت حدود 200هزار بشکه نفت احیا کرد، اما نکتهای بسیار پر اهمیتتر وجود دارد.
من از آبادان مستقیم به تبریز رفتم. در مسجد جامع تبریز جمعیت زیادی حضور داشتند. در آن جا ماجرایی که در آبادان اتفاق افتاده بود را با مردم در میان گذاشتم و اعلام کردم ما در مقابل اینکه 100 روزه پالایشگاه آبادان احیا شود، 70میلیون دلار تقبل کردیم به همین دلیل نمیتوانیم حتی یک کوپن برنج در کشور توزیع کنیم. من هنوز فریاد اللهاکبری که مردم در حمایت از این موضوع سر دادند هیچ جای دیگری نشنیدم. این در حالی است که در زمان جنگ آذوقه فراوان نبود و کوپن برنج برای مردم خیلی مهم بود، اما آنها میدانستند که این بودجه صرف چه نوع کاری میشود. این شفافیت و اعتماد باعث پشتیبانی بیشتر مردم از سیاستهای کل نظام و دولت میشد.
دولت زمان جنگ هیچ چیز پنهانی نداشت، تمام مسائل به مردم گفته میشد و مردم نیز اعتمادی متقابل به دولت داشتند. بدیهی است که در این نوع رابطه دولت- ملت،اعتماد مردم، خود بزرگترین سرمایه برای دولت بود. این منطق اقتضا میکرد که دولت درباره مسائل ارزی رویهای کاملا شفاف را دنبال کند. البته از همان روزهای آغاز بهکار دولت ما با بحران ارزی مواجه شدیم. در سالهای 64-63 قدری افزایش درآمد داشتیم، اما بعدا دوباره درآمدها کاهش یافت. کنترل این بحران را میتوان حداقل مدیون 2 خصلت اخلاقی دولت در فرآیند سیاستگذاری عمومی دانست؛ نخست شفافیت اطلاعاتی و اعتماد متقابل دولت - ملت و دوم اعتقاد به عبور تصمیمات دولت از سازوکار کارشناسی و تعامل قوی میانبخشی کارشناسان دستگاههای مختلف در قالب کمیسیونها و شوراهایعالی تصمیمگیر دولت.
✅ @karkhone
قانون گذاران آمریکا طرحی آماده کرده اند که تا NSF یا National Science Foundation را بازسازی کنند. NSF یک نهاد مستقل دولتی است و طرح های نوآوری در زمینه تحقیق و مهندسی را پشتیبانی می کنند.
هدف از طرح جدید قانونگذاران، قراردادن آمریکا در رهبری نوآوری است. برخی می گویند این طرح در مقابله با چین طراحی شده تا آمریکا همچنان در نوآوری و تکنولوژی پیشتاز بماند.
بودجه NSF در این طرح طی ۵ سال ۱۰۰ میلیارد دلار خواهد بود. قابل توجه است که بودجه سالانه فعلی این نهاد ۸ میلیارد دلار است.
زمینه های پشتبیانی این طرح هوش مصنوعی، محاسبات کوانتومی، شبکه پیشرفته و تولید پیشرفته و ... است.
https://www.sciencemag.org/news/2020/05/us-lawmakers-unveil-bold-100-billion-plan-remake-nsf
✅ @karkhone
هدف از طرح جدید قانونگذاران، قراردادن آمریکا در رهبری نوآوری است. برخی می گویند این طرح در مقابله با چین طراحی شده تا آمریکا همچنان در نوآوری و تکنولوژی پیشتاز بماند.
بودجه NSF در این طرح طی ۵ سال ۱۰۰ میلیارد دلار خواهد بود. قابل توجه است که بودجه سالانه فعلی این نهاد ۸ میلیارد دلار است.
زمینه های پشتبیانی این طرح هوش مصنوعی، محاسبات کوانتومی، شبکه پیشرفته و تولید پیشرفته و ... است.
https://www.sciencemag.org/news/2020/05/us-lawmakers-unveil-bold-100-billion-plan-remake-nsf
✅ @karkhone
Science
U.S. lawmakers unveil bold $100 billion plan to remake NSF
Agency would get a huge technology research arm and a new name
نمیشه با ۹تا زن باردار؛ بچهای رو یه ماهه به دنیا آورد!
مهم نیست چقدر باهوش و پرتلاشید! بعضی چیزا بدست آوردنشون زمانبره...باید صبر کنید...فاکتور اصلی و حیاتی برای کسب سود و موفقیت در هر سرمایه گذاری (نه سفته بازی) به ویژه در بازار سهام؛ صبره! دیسیپلینه! دائما خرید و فروش نکردنه! خویشتنداریه! فاصله گرفتن از اخبار و حرکت های گله ایه! با مطالعه، بررسی، مشاوره و وسواس خرید کردن و سپس رها کردنه! ...که ربطی به آی کیو و 24 ساعته بازار رو پاییدن و تحلیل کردن نداره!
پس اگه نتونید احساسات و هیجانات خودتون رو کنترل کنید و برای دیدن بچه عجله کنید؛ هم جنین ناقص متولد میشه و هم کار دست اون مادری (شرکتی) میدید که نیاز به زمان داره تا بچش کامل بشه و زایمان (تولید و سود آوری) کنه!
دو سخن دیگه از جناب اوراکل اوماها اینکه:
تنوع بخشی؛ یه نوع حفاظه در مقابل نادونی! اونایی که میدونن دارن چکار میکنن این حرف براشون معنی خاصی نداره!
چیزی که از تاریخ (تجربه دیگران) می آموزیم اینه که مردم از تاریخ نمی آموزن(...و دوست دارن خودشون همه چیو دوباره تجربه کنن!)
امیرعباس زینت بخش
✅ @karkhone
مهم نیست چقدر باهوش و پرتلاشید! بعضی چیزا بدست آوردنشون زمانبره...باید صبر کنید...فاکتور اصلی و حیاتی برای کسب سود و موفقیت در هر سرمایه گذاری (نه سفته بازی) به ویژه در بازار سهام؛ صبره! دیسیپلینه! دائما خرید و فروش نکردنه! خویشتنداریه! فاصله گرفتن از اخبار و حرکت های گله ایه! با مطالعه، بررسی، مشاوره و وسواس خرید کردن و سپس رها کردنه! ...که ربطی به آی کیو و 24 ساعته بازار رو پاییدن و تحلیل کردن نداره!
پس اگه نتونید احساسات و هیجانات خودتون رو کنترل کنید و برای دیدن بچه عجله کنید؛ هم جنین ناقص متولد میشه و هم کار دست اون مادری (شرکتی) میدید که نیاز به زمان داره تا بچش کامل بشه و زایمان (تولید و سود آوری) کنه!
دو سخن دیگه از جناب اوراکل اوماها اینکه:
تنوع بخشی؛ یه نوع حفاظه در مقابل نادونی! اونایی که میدونن دارن چکار میکنن این حرف براشون معنی خاصی نداره!
چیزی که از تاریخ (تجربه دیگران) می آموزیم اینه که مردم از تاریخ نمی آموزن(...و دوست دارن خودشون همه چیو دوباره تجربه کنن!)
امیرعباس زینت بخش
✅ @karkhone
بلاّ؛ از تهران تا برزیل (بخش سوم )
نگاهی به زندگی و زمانه "برادران عمید حضور"، بنیانگذاران "گروه صنعتی بلاّ"
در هر منطقه، یک فروشگاه مرکزی بود که محصولات را بین فروشگاههای زیرمجموعه خود پخش میکرد. مالکیت و مدیریت به سه شکل زیر طراحی شده بود.
موسسات گروه، شامل شرکت تولیدی و صنعتی بلا، تولیدکننده انواع کفش پلاستیکی و چرمی (تاسیس ۱۳۴۱)، شرکت جم، تولیدکننده انواع کفش لاستیکی (تاسیس ۱۳۴۸)، پخش جمشید، اداره فروشگاهها (تاسیس ۱۳۴۹)، شرکت مهپوش، تولیدکننده انواع کفش چرمی (تاسیس ۱۳۵۱)، شرکت بلا انواع کفش (تاسیس ۱۳۵۴)، ایران و فرانسه، جوراب گیلان (تاسیس ۱۳۵۰)، مرکز دیتا سنتر (تاسیس ۱۳۵۳)، شرکتمدار بودند. از دیگر فعالیتهای این خانواده، شرکت کارتن کار، چرم زوک (در سالهای ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۶)، و بانک داریوش (در سال ۱۳۵۳) بود.
آنان در زمینه سرمایهگذاری، کامپیوتر، توزیع و تولید کفش چرمی، کتانی، چکمه، پوتین، چرم و جوراب (خصوصاً در فاصله سالهای ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۵) مشارکت داشتند.
گروه بلا طی ۱۵ سال، فعالیتش را گسترش داد. این موسسات، بیش از ۲۵۰۰ پرسنل داشت. به نظر میرسد گسترش قابل توجه فعالیت شرکتها در پنج سال آخر، به علت افزایش درآمدهای نفتی اتفاق افتاد. همین نکته پاشنه آشیل برخی از شرکتهای گروه، در ارتباط با برخی از بانکها شد. به نظر میرسد گروه از نظر توانایی در صنعت کفش و گسترش فعالیت بعد از کفش ملی، قرار داشت.
سیاستهای رفاهی با استفاده از تجربه بازار بود. اگر کسی بیشتر تلاش میکرد، مدیرعامل از تنخواه به او پاداش میداد. گاهی وامی به یک کارگر نیازمند میداد، یا بازپرداخت آن را میبخشید. برای ازدواج خانوادههای نیازمند و جهیزیه آنها یا در ایام عید مواد غذایی مانند برنج و روغن و خاکهزغال در زمستان بین کارگران توزیع میشد.
برادران عمیدحضور، در مواقعی همچون ازدواج، بیماری، یا خرید خانه پرسنل، حمایتهایی پدرانه از آنان میکردند. گسترش فعالیت شرکتها، پرسنل و توسعه فعالیت صنعتی، موجب شد گروه بلا از اوایل سال ۱۳۵۲، از برخی افراد برجسته دانشگاهی برای سازماندهی مدیریتی، دعوت به کار کرد.
✅ @karkhone
نگاهی به زندگی و زمانه "برادران عمید حضور"، بنیانگذاران "گروه صنعتی بلاّ"
در هر منطقه، یک فروشگاه مرکزی بود که محصولات را بین فروشگاههای زیرمجموعه خود پخش میکرد. مالکیت و مدیریت به سه شکل زیر طراحی شده بود.
موسسات گروه، شامل شرکت تولیدی و صنعتی بلا، تولیدکننده انواع کفش پلاستیکی و چرمی (تاسیس ۱۳۴۱)، شرکت جم، تولیدکننده انواع کفش لاستیکی (تاسیس ۱۳۴۸)، پخش جمشید، اداره فروشگاهها (تاسیس ۱۳۴۹)، شرکت مهپوش، تولیدکننده انواع کفش چرمی (تاسیس ۱۳۵۱)، شرکت بلا انواع کفش (تاسیس ۱۳۵۴)، ایران و فرانسه، جوراب گیلان (تاسیس ۱۳۵۰)، مرکز دیتا سنتر (تاسیس ۱۳۵۳)، شرکتمدار بودند. از دیگر فعالیتهای این خانواده، شرکت کارتن کار، چرم زوک (در سالهای ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۶)، و بانک داریوش (در سال ۱۳۵۳) بود.
آنان در زمینه سرمایهگذاری، کامپیوتر، توزیع و تولید کفش چرمی، کتانی، چکمه، پوتین، چرم و جوراب (خصوصاً در فاصله سالهای ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۵) مشارکت داشتند.
گروه بلا طی ۱۵ سال، فعالیتش را گسترش داد. این موسسات، بیش از ۲۵۰۰ پرسنل داشت. به نظر میرسد گسترش قابل توجه فعالیت شرکتها در پنج سال آخر، به علت افزایش درآمدهای نفتی اتفاق افتاد. همین نکته پاشنه آشیل برخی از شرکتهای گروه، در ارتباط با برخی از بانکها شد. به نظر میرسد گروه از نظر توانایی در صنعت کفش و گسترش فعالیت بعد از کفش ملی، قرار داشت.
سیاستهای رفاهی با استفاده از تجربه بازار بود. اگر کسی بیشتر تلاش میکرد، مدیرعامل از تنخواه به او پاداش میداد. گاهی وامی به یک کارگر نیازمند میداد، یا بازپرداخت آن را میبخشید. برای ازدواج خانوادههای نیازمند و جهیزیه آنها یا در ایام عید مواد غذایی مانند برنج و روغن و خاکهزغال در زمستان بین کارگران توزیع میشد.
برادران عمیدحضور، در مواقعی همچون ازدواج، بیماری، یا خرید خانه پرسنل، حمایتهایی پدرانه از آنان میکردند. گسترش فعالیت شرکتها، پرسنل و توسعه فعالیت صنعتی، موجب شد گروه بلا از اوایل سال ۱۳۵۲، از برخی افراد برجسته دانشگاهی برای سازماندهی مدیریتی، دعوت به کار کرد.
✅ @karkhone
ایران با کنار زدن ونزوئلا عنوان بی ارزش ترین ارز ملی سراسر دنیا را در اختیار دارد
آخرین بررسی های صورت گرفته توسط موسسه FXSSI که به صورت متناوب ارزهای دنیا را مورد مقایسه قرار می دهد نشان می دهد که ریال ایران با کنار زدن بولیوار ونزوئلا و با حداقل 15 تا 25 درصد اختلاف، عنوان بی ارزش ترین ارز دنیا در برابر دلار را به خود اختصاص داده است.
پس از ریال ایران نیز بولیوار ونزوئلا، دانگ ویتنام، روپیه اندونزی، سوم ازبکستان، لئون سیرالئون، فرانک گینه، کیپ لائوس، گوارانی پاراگوئه و ریِل کامبوج به ترتیب بی ارزش ترین واحد های پولی دنیا محسوب می شوند.
https://fxssi.com/top-10-of-the-weakest-world-currencies-in-current-year
(ما هدفمون ناامیدی نیست که اصلاحه ولی تاریخ تنظیم این خبر امروز هستش. )
✅ @karkhone
آخرین بررسی های صورت گرفته توسط موسسه FXSSI که به صورت متناوب ارزهای دنیا را مورد مقایسه قرار می دهد نشان می دهد که ریال ایران با کنار زدن بولیوار ونزوئلا و با حداقل 15 تا 25 درصد اختلاف، عنوان بی ارزش ترین ارز دنیا در برابر دلار را به خود اختصاص داده است.
پس از ریال ایران نیز بولیوار ونزوئلا، دانگ ویتنام، روپیه اندونزی، سوم ازبکستان، لئون سیرالئون، فرانک گینه، کیپ لائوس، گوارانی پاراگوئه و ریِل کامبوج به ترتیب بی ارزش ترین واحد های پولی دنیا محسوب می شوند.
https://fxssi.com/top-10-of-the-weakest-world-currencies-in-current-year
(ما هدفمون ناامیدی نیست که اصلاحه ولی تاریخ تنظیم این خبر امروز هستش. )
✅ @karkhone
FXSSI - Forex Sentiment Board
Top 10 Lowest Valued World Currencies in 2026
The lowest currency in the world. Top ten list of the Weakest Currencies in the World and the countries they come from (2026 Edition). Which Currency is the Least Valuable of all and has the lowest exchange rate against the US dollar? Why do foreign currencies…
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
تعداد مهاجران ایرانی به تفکیک کشور میزبان و نسبت مهاجران به جمعیت کل کشور «مهاجرت و خروج سرمایه انسانی از ایران» پویا آزادی، متین میررمضانی، محسن مسگران منبع: پروژه «ایران ۲۰۴۰ دانشگاه استنفورد» ✅ @karkhone
فرار مغزها از ایران:
تعداد پژوهشگران ایرانی در خارج از کشور بر اساس مقالات چاپ شده
تعداد فعال فعلی: ۳۲ هزار نفر
تعداد کل: ۱۱۰ هزار نفر
«مهاجرت و خروج سرمایه انسانی از ایران»
پویا آزادی، متین میررمضانی، محسن مسگران
پروژه «ایران ۲۰۴۰ دانشگاه استنفورد»
✅ @karkhone
تعداد پژوهشگران ایرانی در خارج از کشور بر اساس مقالات چاپ شده
تعداد فعال فعلی: ۳۲ هزار نفر
تعداد کل: ۱۱۰ هزار نفر
«مهاجرت و خروج سرمایه انسانی از ایران»
پویا آزادی، متین میررمضانی، محسن مسگران
پروژه «ایران ۲۰۴۰ دانشگاه استنفورد»
✅ @karkhone