چین و آمریکا پس از 40 سال همکاری موفق به سمت طلاق پیش می روند.
توماس فریدمن
جان بولتون در فرازی از کتاب جدیدش به نام "اتاق اتفاق" اشاره می کند که ترامپ از چین خواسته است تولیدات کشاورزی بیشتری از آمریکا بخرد تا شانس انتخاباتی او تقویت شود. اما من به ترامپ توصیه می کنم: «از چین گدایی نکن؛ چون هم "شی جینپنگ" و هم "ولادیمیر پوتین" هر دو تصمیم گرفته اند به تو رای بدهند.»
شی و پوتین هر دو می دانند مادامی که در آمریکا فردی همچون ترامپ بر سر کار است؛ آمریکا غرق در آشوب و بلواست. شی می داند مادامی که در آمریکا فردی همچون ترامپ بر سر کار است؛ آمریکا رقیب غول پیکر اقتصادی برای چین نیست. پوتین هم می داند با وجود فردی همچون ترامپ، آمریکا دیگر یک مدل جذاب دموکراتیک برای مردم روسیه نیست. هر دوی اینها می دانند مادامی که ترامپ بر سر کار است؛ آمریکا هیچوقت نمی تواند یک ائتلاف جهانی از متحدان در برابر چین و روسیه ایجاد کند. آن ائتلاف اگر ایجاد شود، یک هیولای ترسناک در برابر زیاده خواهی های تجاری، نقض حقوق بشر و کووید - 19 پکن خواهد بود. آن ائتلاف؛ یک سد محکم در برابر کشورگشایی های روسیه در اوکراین و سوریه خواهد بود.
ژو شیائومینگ مذاکره کننده اسبق چین و قائم مقام نماینده چین در ژنو گفته است: «اگر جو بایدن انتخاب شود، این بسیار برای چین خطرناک است چون بایدن حتما با متحدان آمریکا همکاری و ائتلافی علیه چین تشکیل خواهد داد در حالی که ترامپ همه ائتلاف های آمریکا را نابود کرده است.»
یک جبهه متحد از آمریکا و متحدانش یعنی یک سد محکم در برابر زیاده خواهی های تجاری و رفتارهای ناقض حقوق بشر چین. اما پکن خوب می داند با وجود رئیس جمهوری همچون ترامپ در واشنگتن، این جبهه متحد هیچ وقت شکل نخواهد گرفت. چین هر چند همه تخم مرغهایش را در سبد پیروزی ترامپ بر بایدن چیده است، اما به هر حال داستان آمریکا - چین یک مقوله گسترده تر است که هیچ ارتباطی به ترامپ ندارد. همین مساله است که برای پکن یک زنگ خطر است.
واقع امر این است؛ امروز جایگاه چین در عرصه بین الملل بسیار نازل تر از اعتبار جهانی او به هنگام وقوع حوادث میدان "تیان آنمن" در سال 1989 میلادی است. مشکل چین با خریدن دانه و حبوبات بیشتر و یا بوئینگ های بیشتر از آمریکا حل نمی شود. چین و یا هر کشور دیگری که با آمریکا مشکل دارد؛ حل مشکلش در این نیست که چه کسی رئیس جمهور بعدی آمریکاست، بلکه چین و امثالهم باید از خودشان بپرسند؛ "چه کسی در داخل کشور، آمریکا را از دست داد".
مشکل این است که؛ آمریکا و چین که 40 سال زوج موفقی با هم بودند، حالا دارند از هم طلاق می گیرند. در طلاق نامه این زوج در مورد علت طلاق نوشته شده است:"اختلافات آشتی ناپذیر". اما این زوج خودشان علت واقعی طلاق را خوب می دانند. این دو 40 سال "یک بام و دو هوا بودند". چین در این 40 سال بیش از حد پایش را از گلیمش دراز کرد و آمریکا هم بیش از حد ضعیف ظاهر شد و عملکردش دور از انتظار بود.
چین و آمریکا از سال 1979 تا 2019 به مدت 40 سال یک مشارکت سازنده با هم داشتند. این مشارکت نه فقط برای مردم دو کشور برای کل جهان مفید فایده بود و خوشبختی و پیشرفت و صلح را برای کل دنیا به ارمغان آورد. دو کشور بدون آنکه خودشان هم متوجه شده باشند یک زوج اقتصادی کاملا موفقی با هم تشکیل داده بودند. اما همه آن کامیابی یک شبه بر باد فنا رفت.
در طول همان 40 سال، به تدریج و آرام آرام این زوج خوشبخت شروع به ناسازگاری با هم کردند تا اینکه در سال 2001 چین به عضویت "سازمان تجارت جهانی" درآمد و آن زمان بود که همه کارآفرینان آمریکایی یک دفعه شوکه شدند و به این پرسش برخوردند که «آیا من با این خریدی که از یک شرکت چینی انجام می دهم، در واقع دارم این زنجیره عرضه را به چین منتقل می کنم؟»
همه دانشگاه ها و همه شرکت های فناوری در آمریکا مشتاق شدند که بروند و شعبه ای در چین افتتاح کنند. 40 سال زندگی مشترک اقتصادی، برخی کارگران را بدبخت کرد، برخی دیگر را خوشبخت. مشتریان را البته راضی نگهداشت. اما 40 سال زندگی مشترک، یک حاصل بزرگ داشت و آن اینکه نگذاشت یک رقابت طبیعی میان قوی ترین کشور جهان و مهم ترین قدرت نوظهور جهان دربگیرد. این دو قدرت برای حل مشکلات جهانی با هم همکاری کردند به خصوص در موضوع تغییرات جوی و بحران اقتصادی پسا سال 2008.
منبع: نیویورک تایمز
https://www.nytimes.com/2020/06/23/opinion/china-united-states-trump.html
✅ @karkhone
توماس فریدمن
جان بولتون در فرازی از کتاب جدیدش به نام "اتاق اتفاق" اشاره می کند که ترامپ از چین خواسته است تولیدات کشاورزی بیشتری از آمریکا بخرد تا شانس انتخاباتی او تقویت شود. اما من به ترامپ توصیه می کنم: «از چین گدایی نکن؛ چون هم "شی جینپنگ" و هم "ولادیمیر پوتین" هر دو تصمیم گرفته اند به تو رای بدهند.»
شی و پوتین هر دو می دانند مادامی که در آمریکا فردی همچون ترامپ بر سر کار است؛ آمریکا غرق در آشوب و بلواست. شی می داند مادامی که در آمریکا فردی همچون ترامپ بر سر کار است؛ آمریکا رقیب غول پیکر اقتصادی برای چین نیست. پوتین هم می داند با وجود فردی همچون ترامپ، آمریکا دیگر یک مدل جذاب دموکراتیک برای مردم روسیه نیست. هر دوی اینها می دانند مادامی که ترامپ بر سر کار است؛ آمریکا هیچوقت نمی تواند یک ائتلاف جهانی از متحدان در برابر چین و روسیه ایجاد کند. آن ائتلاف اگر ایجاد شود، یک هیولای ترسناک در برابر زیاده خواهی های تجاری، نقض حقوق بشر و کووید - 19 پکن خواهد بود. آن ائتلاف؛ یک سد محکم در برابر کشورگشایی های روسیه در اوکراین و سوریه خواهد بود.
ژو شیائومینگ مذاکره کننده اسبق چین و قائم مقام نماینده چین در ژنو گفته است: «اگر جو بایدن انتخاب شود، این بسیار برای چین خطرناک است چون بایدن حتما با متحدان آمریکا همکاری و ائتلافی علیه چین تشکیل خواهد داد در حالی که ترامپ همه ائتلاف های آمریکا را نابود کرده است.»
یک جبهه متحد از آمریکا و متحدانش یعنی یک سد محکم در برابر زیاده خواهی های تجاری و رفتارهای ناقض حقوق بشر چین. اما پکن خوب می داند با وجود رئیس جمهوری همچون ترامپ در واشنگتن، این جبهه متحد هیچ وقت شکل نخواهد گرفت. چین هر چند همه تخم مرغهایش را در سبد پیروزی ترامپ بر بایدن چیده است، اما به هر حال داستان آمریکا - چین یک مقوله گسترده تر است که هیچ ارتباطی به ترامپ ندارد. همین مساله است که برای پکن یک زنگ خطر است.
واقع امر این است؛ امروز جایگاه چین در عرصه بین الملل بسیار نازل تر از اعتبار جهانی او به هنگام وقوع حوادث میدان "تیان آنمن" در سال 1989 میلادی است. مشکل چین با خریدن دانه و حبوبات بیشتر و یا بوئینگ های بیشتر از آمریکا حل نمی شود. چین و یا هر کشور دیگری که با آمریکا مشکل دارد؛ حل مشکلش در این نیست که چه کسی رئیس جمهور بعدی آمریکاست، بلکه چین و امثالهم باید از خودشان بپرسند؛ "چه کسی در داخل کشور، آمریکا را از دست داد".
مشکل این است که؛ آمریکا و چین که 40 سال زوج موفقی با هم بودند، حالا دارند از هم طلاق می گیرند. در طلاق نامه این زوج در مورد علت طلاق نوشته شده است:"اختلافات آشتی ناپذیر". اما این زوج خودشان علت واقعی طلاق را خوب می دانند. این دو 40 سال "یک بام و دو هوا بودند". چین در این 40 سال بیش از حد پایش را از گلیمش دراز کرد و آمریکا هم بیش از حد ضعیف ظاهر شد و عملکردش دور از انتظار بود.
چین و آمریکا از سال 1979 تا 2019 به مدت 40 سال یک مشارکت سازنده با هم داشتند. این مشارکت نه فقط برای مردم دو کشور برای کل جهان مفید فایده بود و خوشبختی و پیشرفت و صلح را برای کل دنیا به ارمغان آورد. دو کشور بدون آنکه خودشان هم متوجه شده باشند یک زوج اقتصادی کاملا موفقی با هم تشکیل داده بودند. اما همه آن کامیابی یک شبه بر باد فنا رفت.
در طول همان 40 سال، به تدریج و آرام آرام این زوج خوشبخت شروع به ناسازگاری با هم کردند تا اینکه در سال 2001 چین به عضویت "سازمان تجارت جهانی" درآمد و آن زمان بود که همه کارآفرینان آمریکایی یک دفعه شوکه شدند و به این پرسش برخوردند که «آیا من با این خریدی که از یک شرکت چینی انجام می دهم، در واقع دارم این زنجیره عرضه را به چین منتقل می کنم؟»
همه دانشگاه ها و همه شرکت های فناوری در آمریکا مشتاق شدند که بروند و شعبه ای در چین افتتاح کنند. 40 سال زندگی مشترک اقتصادی، برخی کارگران را بدبخت کرد، برخی دیگر را خوشبخت. مشتریان را البته راضی نگهداشت. اما 40 سال زندگی مشترک، یک حاصل بزرگ داشت و آن اینکه نگذاشت یک رقابت طبیعی میان قوی ترین کشور جهان و مهم ترین قدرت نوظهور جهان دربگیرد. این دو قدرت برای حل مشکلات جهانی با هم همکاری کردند به خصوص در موضوع تغییرات جوی و بحران اقتصادی پسا سال 2008.
منبع: نیویورک تایمز
https://www.nytimes.com/2020/06/23/opinion/china-united-states-trump.html
✅ @karkhone
NY Times
China and America Are Heading Toward Divorce
For 40 years the two countries had an unconscious economic coupling.
تعداد مهاجران ایرانی به تفکیک کشور میزبان و نسبت مهاجران به جمعیت کل کشور
«مهاجرت و خروج سرمایه انسانی از ایران»
پویا آزادی، متین میررمضانی، محسن مسگران
منبع: پروژه «ایران ۲۰۴۰ دانشگاه استنفورد»
✅ @karkhone
«مهاجرت و خروج سرمایه انسانی از ایران»
پویا آزادی، متین میررمضانی، محسن مسگران
منبع: پروژه «ایران ۲۰۴۰ دانشگاه استنفورد»
✅ @karkhone
بورس؛ آرمانْ شهرِ سرمايه گذاری ها
تاريخچه پيدايش بورس در ايران
مطالعات اولیه بر روی شکلگیری بورس در ایران و صنعتی سازی سهام، در سال ۱۳۱۵ هجری شمسی مصادف با حکومت رضاشاه پهلوی، آغاز شد.
فردی بلژیکی به نام «ران لوترفِلد» پس از انجام مطالعات گسترده درباره تأسیس بورس در ایران، اساسنامه داخلی بورس را تهیه و به مسئولان ایرانی ارائه کرد.
با توجه به شرایط آن زمان و وقوع جنگ جهانی دوم، عملاً موضوع بررسی و تأسیس بورس در ایران بیش از ۲۵سال به تأخیر افتاد.
بالاخره در سال ۱۳۴۱، کمیسیونی در وزارت بازرگانی و با حضور نمایندگان وزارت دارایی، وزارت بازرگانی و بانک توسعه صنعتی و معدنی ایران تشکیل و موافقتنامه اولیه تأسیس بورس سهام در این کمیسیون، تنظیم شد.
در اواخر همان سال یعنی سال ١٣٤١، هیئتی از بورس بروکسل به سرپرستی دبیر کل این بورس برای مشارکت در راهاندازی بورس ایران، به کشورمان دعوت شدند و بالاخره پس از چهار سال، در سال ۱۳۴۵ قانون تشکیل بورس اوراق بهادار در مجلس تصویب و برای اجرا از سوی وزارت اقتصاد به بانک مرکزی ابلاغ شد.
حدود یک سال بعد از ابلاغ قانون تشکیل بورس اوراق بهادار، در پانزدهم بهمنماه سال ۱۳۴۶، بورس اوراق بهادار تهران با انجام چند معامله بر روی سهام بانک توسعه صنعتی و معدنی که بزرگترین مجتمع واحدهای تولیدی و اقتصادی در آن تاریخ به شمار میرفت، بهطور رسمـی فعالیت خود را آغاز کـرد.
بورس اوج و فرودهای بسیار زیادی را تجربه کرده است. از سال ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۷، تعداد شرکتها و موسسههای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران از ۱۰ بنگاه اقتصادی با سرمایه ۶/۲ میلیارد ریال به ۱۴۲ شرکت با بیش از ۳۰۸ میلیارد ریال افزایش یافت.
با پیروزی انقلاب اسلامی، تعداد شرکتهای پذیرفتهشده از ۱۰۵ شرکت، به ۵۶ شرکت در پایان سال ۱۳۶۷ تقلیل یافت.
علت این امر، تملک بسیاری از بنگاههای اقتصادی توسط دولت بوده است.در اثر ملی شدن بانکها، بیمه و برخی صنایع کشور، تعداد زیادی از بنگاههای اقتصادی پذیرفتهشده در بورس از آن خارج شدند.
رکود شدید بازار بورس در طی هشت سال جنگ تحمیلی نیز از وقایع مهم بورس ایران محسوب میشود.
در حال حاضر مهمترین مزیتی که بازار بورس ایران نسبت به سایر بازارهای منطقه ای دارد این است که ۳۷ صنعت به طور مستقیم در آن مشارکت دارند.
صنایعی مانند تجارت خودرو، ارتباطات از راه دور، کشاورزی، پتروشیمی، معدن، آهن، فلز، مس، بانکداری و بیمه، واسطه گری مالی و سایر سهام در بازار بورس، که همین امر بازار بورس در ایران را در خاورمیانه بی نظیر می کند.
چهار بورس بزرگ کشور تحت نظارت سازمان بورس و اوراق بهادار فعالیت میکنند:
بازار بورس ازجمله بازارهای معاملاتی است که نقش به سزایی در رشد اقتصادی دارد. در واقع این بازار با جمعآوری پس اندازهای خرد و کلان بستری جهت کسب و کار و رونق اقتصادی فراهم مینماید.
✅ @karkhone
تاريخچه پيدايش بورس در ايران
مطالعات اولیه بر روی شکلگیری بورس در ایران و صنعتی سازی سهام، در سال ۱۳۱۵ هجری شمسی مصادف با حکومت رضاشاه پهلوی، آغاز شد.
فردی بلژیکی به نام «ران لوترفِلد» پس از انجام مطالعات گسترده درباره تأسیس بورس در ایران، اساسنامه داخلی بورس را تهیه و به مسئولان ایرانی ارائه کرد.
با توجه به شرایط آن زمان و وقوع جنگ جهانی دوم، عملاً موضوع بررسی و تأسیس بورس در ایران بیش از ۲۵سال به تأخیر افتاد.
بالاخره در سال ۱۳۴۱، کمیسیونی در وزارت بازرگانی و با حضور نمایندگان وزارت دارایی، وزارت بازرگانی و بانک توسعه صنعتی و معدنی ایران تشکیل و موافقتنامه اولیه تأسیس بورس سهام در این کمیسیون، تنظیم شد.
در اواخر همان سال یعنی سال ١٣٤١، هیئتی از بورس بروکسل به سرپرستی دبیر کل این بورس برای مشارکت در راهاندازی بورس ایران، به کشورمان دعوت شدند و بالاخره پس از چهار سال، در سال ۱۳۴۵ قانون تشکیل بورس اوراق بهادار در مجلس تصویب و برای اجرا از سوی وزارت اقتصاد به بانک مرکزی ابلاغ شد.
حدود یک سال بعد از ابلاغ قانون تشکیل بورس اوراق بهادار، در پانزدهم بهمنماه سال ۱۳۴۶، بورس اوراق بهادار تهران با انجام چند معامله بر روی سهام بانک توسعه صنعتی و معدنی که بزرگترین مجتمع واحدهای تولیدی و اقتصادی در آن تاریخ به شمار میرفت، بهطور رسمـی فعالیت خود را آغاز کـرد.
بورس اوج و فرودهای بسیار زیادی را تجربه کرده است. از سال ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۷، تعداد شرکتها و موسسههای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران از ۱۰ بنگاه اقتصادی با سرمایه ۶/۲ میلیارد ریال به ۱۴۲ شرکت با بیش از ۳۰۸ میلیارد ریال افزایش یافت.
با پیروزی انقلاب اسلامی، تعداد شرکتهای پذیرفتهشده از ۱۰۵ شرکت، به ۵۶ شرکت در پایان سال ۱۳۶۷ تقلیل یافت.
علت این امر، تملک بسیاری از بنگاههای اقتصادی توسط دولت بوده است.در اثر ملی شدن بانکها، بیمه و برخی صنایع کشور، تعداد زیادی از بنگاههای اقتصادی پذیرفتهشده در بورس از آن خارج شدند.
رکود شدید بازار بورس در طی هشت سال جنگ تحمیلی نیز از وقایع مهم بورس ایران محسوب میشود.
در حال حاضر مهمترین مزیتی که بازار بورس ایران نسبت به سایر بازارهای منطقه ای دارد این است که ۳۷ صنعت به طور مستقیم در آن مشارکت دارند.
صنایعی مانند تجارت خودرو، ارتباطات از راه دور، کشاورزی، پتروشیمی، معدن، آهن، فلز، مس، بانکداری و بیمه، واسطه گری مالی و سایر سهام در بازار بورس، که همین امر بازار بورس در ایران را در خاورمیانه بی نظیر می کند.
چهار بورس بزرگ کشور تحت نظارت سازمان بورس و اوراق بهادار فعالیت میکنند:
بورس اوراق بهادار تهران که در آن،سهام شركت ها و سایر اوراق بهادار مانند اوراق مشارکت خریدوفروش میشود. فرا بورس ایران که در آنجا هم سهام شرکتهایی که بنا به دلایلی موفق به پذیرش در بورس اوراق بهادار تهران نمیشوند، مورد دادوستد قرار میگیرد. بورس كالاي ايران که در آن انواع کالاها مانند محصولات پتروشیمی، فلزات، محصولات کشاورزی و قراردادهای آتی سکه و... خریدوفروش میشود. در نهايت بورس انرژی که بهتازگی تأسیس شده و در آن، حاملهای انرژی با محوریت برق، بهعنوان یکی از مهمترین حاملهای انرژی، خرید و فروش شود.بازار بورس ازجمله بازارهای معاملاتی است که نقش به سزایی در رشد اقتصادی دارد. در واقع این بازار با جمعآوری پس اندازهای خرد و کلان بستری جهت کسب و کار و رونق اقتصادی فراهم مینماید.
✅ @karkhone
با سلام؛
🔸با توجه به عملیاتی شدن فاز اول درگاه واحد تأمین مالی از طریق بازار سرمایه توسط اتاق بازرگانی ایران، شرکت ها از امروز می توانند با مراجعه به تارنمای رهسار به آدرس
rahsar.ir
و ثبت نام و ورود در بخش «ورود شرکت»، ثبت اطلاعات خود را آغاز کنند.
گام های بعدی استقرار سامانه بر اساس تفاهم نامه درگاه واحد میان اتاق بازرگانی ایران، شرکت بورس تهران، شرکت فرابورس ایران و جامعه حسابداران رسمی به سرعت در حال پیگیری است.
🔹پرونده متقاضیان مشروط بر کامل بودن اطلاعات، با ورود به فاز دوم بر اساس زمان ثبت نام اولویت بندی خواهد شد.
🔹پشتیبانی سامانه برای دریافت راهنمایی ها و ارجاع اشکال های احتمالی و کمک به ورود اطلاعات در ساعت های کاری از طریق های زیر در دسترس خواهد بود.
📧 ایمیل : rahsar@arnika.ai
🔘 شماره واتس آپ: 09382867851
📞 شماره های تماسِ تلفنی:
85732747-021 و 85732717-021
با تجدید احترام
حسین سلاح ورزی
✅ @karkhone
🔸با توجه به عملیاتی شدن فاز اول درگاه واحد تأمین مالی از طریق بازار سرمایه توسط اتاق بازرگانی ایران، شرکت ها از امروز می توانند با مراجعه به تارنمای رهسار به آدرس
rahsar.ir
و ثبت نام و ورود در بخش «ورود شرکت»، ثبت اطلاعات خود را آغاز کنند.
گام های بعدی استقرار سامانه بر اساس تفاهم نامه درگاه واحد میان اتاق بازرگانی ایران، شرکت بورس تهران، شرکت فرابورس ایران و جامعه حسابداران رسمی به سرعت در حال پیگیری است.
🔹پرونده متقاضیان مشروط بر کامل بودن اطلاعات، با ورود به فاز دوم بر اساس زمان ثبت نام اولویت بندی خواهد شد.
🔹پشتیبانی سامانه برای دریافت راهنمایی ها و ارجاع اشکال های احتمالی و کمک به ورود اطلاعات در ساعت های کاری از طریق های زیر در دسترس خواهد بود.
📧 ایمیل : rahsar@arnika.ai
🔘 شماره واتس آپ: 09382867851
📞 شماره های تماسِ تلفنی:
85732747-021 و 85732717-021
با تجدید احترام
حسین سلاح ورزی
✅ @karkhone
کدام برنامه (ها) را تریبونی برای کسبو کارها و بیان موضوعات اقتصادی در صدا و سیما میدانید بنحوی که پاسخگوی نیاز های جامعه در اینباره باشند.
(ترتیب گزینهها براساس حروف الفبا میباشد و آرای بیشتر موجب دقت بالاتر این نظرسنجی میشود. )
(ترتیب گزینهها براساس حروف الفبا میباشد و آرای بیشتر موجب دقت بالاتر این نظرسنجی میشود. )
Anonymous Poll
64%
1. پایش (شبکه یک)
2%
2. راهش اینه (شبکه هفت)
3%
3. شتاب (شبکه یک)
4%
4. طلوع (شبکه چهار)
5%
5. فن آورد (شبکه چهار)
3%
6. کارساز (شبکه مستند)
5%
7. کارستون (شبکه یک)
6%
8. موتور جستجو (شبکه چهار)
33%
9. میدون (شبکه سه)
7%
10. نسیم دانش (شبکه نسیم)
گذري بر شاخص های عمده اقتصاد در سال های ١٣٥٨ و ١٣٥٩
مروری بر مهمترین شاخص های اقتصادی در آستانه وقوع جنگ عراق و ایران نشان مي دهد كه اقتصاد ایران به واسطه تغییرات مهم در سیاستگذاری با فشار و تنگناهای تازه ای روبرو بوده است.
دلار هر چند اهمیت امروز را در مراودات اقتصاد اجتماعی ایران نداشت اما با این حال فاصله ای قابل توجه را با نرخ رسمی یافته بود.
هر دلار آمریکا در بازار آزاد به قیمت ١٤ تومان معامله می شد و نرخ رسمی دلار، اعلام شده از سوی بانک مرکزی برابر با ٧ تومان بود.
آغاز جنگ شرایط را متفاوت کرد، متوسط قیمت دلار در سال ١٣٥٩ که نیمه ای را در وضعیت عادی و نیمه ای را در جنگ سپری کرد، به ٢٠ تومان رسید.
نرخ تورم در سال ١٣٥٩ از بیست درصد فراتر رفت و به ٢٣.٥ درصد رسيد و ایران یکی از بالاترین نرخ های تورم را به ثبت رساند.
جنگ دلیل محکمی بود هم برای افزایش نرخ دلار و هم کاهش صادرات نفت، كه كاهش درآمدهای ارزی کشور را نيز به همراه داشت.
✅ @karkhone
مروری بر مهمترین شاخص های اقتصادی در آستانه وقوع جنگ عراق و ایران نشان مي دهد كه اقتصاد ایران به واسطه تغییرات مهم در سیاستگذاری با فشار و تنگناهای تازه ای روبرو بوده است.
دلار هر چند اهمیت امروز را در مراودات اقتصاد اجتماعی ایران نداشت اما با این حال فاصله ای قابل توجه را با نرخ رسمی یافته بود.
هر دلار آمریکا در بازار آزاد به قیمت ١٤ تومان معامله می شد و نرخ رسمی دلار، اعلام شده از سوی بانک مرکزی برابر با ٧ تومان بود.
آغاز جنگ شرایط را متفاوت کرد، متوسط قیمت دلار در سال ١٣٥٩ که نیمه ای را در وضعیت عادی و نیمه ای را در جنگ سپری کرد، به ٢٠ تومان رسید.
نرخ تورم در سال ١٣٥٩ از بیست درصد فراتر رفت و به ٢٣.٥ درصد رسيد و ایران یکی از بالاترین نرخ های تورم را به ثبت رساند.
جنگ دلیل محکمی بود هم برای افزایش نرخ دلار و هم کاهش صادرات نفت، كه كاهش درآمدهای ارزی کشور را نيز به همراه داشت.
✅ @karkhone
اعتماد دولت و ملت، اقتصاد دهه 60 به روایت نخستوزیر
میرحسین موسوی:
اواخر جنگ پس از آتشبس، بازدیدی از پالایشگاه آبادان داشتم. این پالایشگاه در دید مستقیم تیر دشمن بود و در زمان جنگ با خاک یکسان شده و واقعا خاکستر بود. مدیر خیلی خوبی داشتیم که البته هنوز هم هست اما در حال حاضر بیکار است. ایشان سهم عظیمی در برخی از مهمترین پروژههای صنعتی کشور از جمله پالایشگاه آبادان و ذوب آهن داشتند. زمانی که به آبادان رفتم ایشان به من گفت: من در این جا صد روزه پالایش نفت را آغاز میکنم. از آن جایی که پالایشگاه با خاک یکسان شده بود، بازسازی آن طی ۱۰۰ روز بعید به نظر می رسید. گفتم چگونه؟ گفت: شما فقط کمی کمک ارزی کنید. گفتم این مساله را در مقابل خبرنگاران اعلام کنم؟ گفت: بله اعلام کنید.
در آن دوران آقای میرزاده معاون اجرایی بنده بود. من به ایشان گفتم بررسی کنید که چه اندازه ارز برای بازسازی پالایشگاه نیاز است. ایشان اعلام کرد: 70میلیون دلار ارز لازم است. من این موضوع را پشت تریبون در مقابل خبرنگاران اعلام کردم، بگذریم که ایشان 98 روزه پالایشگاه آبادان را با ظرفیت حدود 200هزار بشکه نفت احیا کرد، اما نکتهای بسیار پر اهمیتتر وجود دارد.
من از آبادان مستقیم به تبریز رفتم. در مسجد جامع تبریز جمعیت زیادی حضور داشتند. در آن جا ماجرایی که در آبادان اتفاق افتاده بود را با مردم در میان گذاشتم و اعلام کردم ما در مقابل اینکه 100 روزه پالایشگاه آبادان احیا شود، 70میلیون دلار تقبل کردیم به همین دلیل نمیتوانیم حتی یک کوپن برنج در کشور توزیع کنیم. من هنوز فریاد اللهاکبری که مردم در حمایت از این موضوع سر دادند هیچ جای دیگری نشنیدم. این در حالی است که در زمان جنگ آذوقه فراوان نبود و کوپن برنج برای مردم خیلی مهم بود، اما آنها میدانستند که این بودجه صرف چه نوع کاری میشود. این شفافیت و اعتماد باعث پشتیبانی بیشتر مردم از سیاستهای کل نظام و دولت میشد.
دولت زمان جنگ هیچ چیز پنهانی نداشت، تمام مسائل به مردم گفته میشد و مردم نیز اعتمادی متقابل به دولت داشتند. بدیهی است که در این نوع رابطه دولت- ملت،اعتماد مردم، خود بزرگترین سرمایه برای دولت بود. این منطق اقتضا میکرد که دولت درباره مسائل ارزی رویهای کاملا شفاف را دنبال کند. البته از همان روزهای آغاز بهکار دولت ما با بحران ارزی مواجه شدیم. در سالهای 64-63 قدری افزایش درآمد داشتیم، اما بعدا دوباره درآمدها کاهش یافت. کنترل این بحران را میتوان حداقل مدیون 2 خصلت اخلاقی دولت در فرآیند سیاستگذاری عمومی دانست؛ نخست شفافیت اطلاعاتی و اعتماد متقابل دولت - ملت و دوم اعتقاد به عبور تصمیمات دولت از سازوکار کارشناسی و تعامل قوی میانبخشی کارشناسان دستگاههای مختلف در قالب کمیسیونها و شوراهایعالی تصمیمگیر دولت.
✅ @karkhone
میرحسین موسوی:
اواخر جنگ پس از آتشبس، بازدیدی از پالایشگاه آبادان داشتم. این پالایشگاه در دید مستقیم تیر دشمن بود و در زمان جنگ با خاک یکسان شده و واقعا خاکستر بود. مدیر خیلی خوبی داشتیم که البته هنوز هم هست اما در حال حاضر بیکار است. ایشان سهم عظیمی در برخی از مهمترین پروژههای صنعتی کشور از جمله پالایشگاه آبادان و ذوب آهن داشتند. زمانی که به آبادان رفتم ایشان به من گفت: من در این جا صد روزه پالایش نفت را آغاز میکنم. از آن جایی که پالایشگاه با خاک یکسان شده بود، بازسازی آن طی ۱۰۰ روز بعید به نظر می رسید. گفتم چگونه؟ گفت: شما فقط کمی کمک ارزی کنید. گفتم این مساله را در مقابل خبرنگاران اعلام کنم؟ گفت: بله اعلام کنید.
در آن دوران آقای میرزاده معاون اجرایی بنده بود. من به ایشان گفتم بررسی کنید که چه اندازه ارز برای بازسازی پالایشگاه نیاز است. ایشان اعلام کرد: 70میلیون دلار ارز لازم است. من این موضوع را پشت تریبون در مقابل خبرنگاران اعلام کردم، بگذریم که ایشان 98 روزه پالایشگاه آبادان را با ظرفیت حدود 200هزار بشکه نفت احیا کرد، اما نکتهای بسیار پر اهمیتتر وجود دارد.
من از آبادان مستقیم به تبریز رفتم. در مسجد جامع تبریز جمعیت زیادی حضور داشتند. در آن جا ماجرایی که در آبادان اتفاق افتاده بود را با مردم در میان گذاشتم و اعلام کردم ما در مقابل اینکه 100 روزه پالایشگاه آبادان احیا شود، 70میلیون دلار تقبل کردیم به همین دلیل نمیتوانیم حتی یک کوپن برنج در کشور توزیع کنیم. من هنوز فریاد اللهاکبری که مردم در حمایت از این موضوع سر دادند هیچ جای دیگری نشنیدم. این در حالی است که در زمان جنگ آذوقه فراوان نبود و کوپن برنج برای مردم خیلی مهم بود، اما آنها میدانستند که این بودجه صرف چه نوع کاری میشود. این شفافیت و اعتماد باعث پشتیبانی بیشتر مردم از سیاستهای کل نظام و دولت میشد.
دولت زمان جنگ هیچ چیز پنهانی نداشت، تمام مسائل به مردم گفته میشد و مردم نیز اعتمادی متقابل به دولت داشتند. بدیهی است که در این نوع رابطه دولت- ملت،اعتماد مردم، خود بزرگترین سرمایه برای دولت بود. این منطق اقتضا میکرد که دولت درباره مسائل ارزی رویهای کاملا شفاف را دنبال کند. البته از همان روزهای آغاز بهکار دولت ما با بحران ارزی مواجه شدیم. در سالهای 64-63 قدری افزایش درآمد داشتیم، اما بعدا دوباره درآمدها کاهش یافت. کنترل این بحران را میتوان حداقل مدیون 2 خصلت اخلاقی دولت در فرآیند سیاستگذاری عمومی دانست؛ نخست شفافیت اطلاعاتی و اعتماد متقابل دولت - ملت و دوم اعتقاد به عبور تصمیمات دولت از سازوکار کارشناسی و تعامل قوی میانبخشی کارشناسان دستگاههای مختلف در قالب کمیسیونها و شوراهایعالی تصمیمگیر دولت.
✅ @karkhone
قانون گذاران آمریکا طرحی آماده کرده اند که تا NSF یا National Science Foundation را بازسازی کنند. NSF یک نهاد مستقل دولتی است و طرح های نوآوری در زمینه تحقیق و مهندسی را پشتیبانی می کنند.
هدف از طرح جدید قانونگذاران، قراردادن آمریکا در رهبری نوآوری است. برخی می گویند این طرح در مقابله با چین طراحی شده تا آمریکا همچنان در نوآوری و تکنولوژی پیشتاز بماند.
بودجه NSF در این طرح طی ۵ سال ۱۰۰ میلیارد دلار خواهد بود. قابل توجه است که بودجه سالانه فعلی این نهاد ۸ میلیارد دلار است.
زمینه های پشتبیانی این طرح هوش مصنوعی، محاسبات کوانتومی، شبکه پیشرفته و تولید پیشرفته و ... است.
https://www.sciencemag.org/news/2020/05/us-lawmakers-unveil-bold-100-billion-plan-remake-nsf
✅ @karkhone
هدف از طرح جدید قانونگذاران، قراردادن آمریکا در رهبری نوآوری است. برخی می گویند این طرح در مقابله با چین طراحی شده تا آمریکا همچنان در نوآوری و تکنولوژی پیشتاز بماند.
بودجه NSF در این طرح طی ۵ سال ۱۰۰ میلیارد دلار خواهد بود. قابل توجه است که بودجه سالانه فعلی این نهاد ۸ میلیارد دلار است.
زمینه های پشتبیانی این طرح هوش مصنوعی، محاسبات کوانتومی، شبکه پیشرفته و تولید پیشرفته و ... است.
https://www.sciencemag.org/news/2020/05/us-lawmakers-unveil-bold-100-billion-plan-remake-nsf
✅ @karkhone
Science
U.S. lawmakers unveil bold $100 billion plan to remake NSF
Agency would get a huge technology research arm and a new name
نمیشه با ۹تا زن باردار؛ بچهای رو یه ماهه به دنیا آورد!
مهم نیست چقدر باهوش و پرتلاشید! بعضی چیزا بدست آوردنشون زمانبره...باید صبر کنید...فاکتور اصلی و حیاتی برای کسب سود و موفقیت در هر سرمایه گذاری (نه سفته بازی) به ویژه در بازار سهام؛ صبره! دیسیپلینه! دائما خرید و فروش نکردنه! خویشتنداریه! فاصله گرفتن از اخبار و حرکت های گله ایه! با مطالعه، بررسی، مشاوره و وسواس خرید کردن و سپس رها کردنه! ...که ربطی به آی کیو و 24 ساعته بازار رو پاییدن و تحلیل کردن نداره!
پس اگه نتونید احساسات و هیجانات خودتون رو کنترل کنید و برای دیدن بچه عجله کنید؛ هم جنین ناقص متولد میشه و هم کار دست اون مادری (شرکتی) میدید که نیاز به زمان داره تا بچش کامل بشه و زایمان (تولید و سود آوری) کنه!
دو سخن دیگه از جناب اوراکل اوماها اینکه:
تنوع بخشی؛ یه نوع حفاظه در مقابل نادونی! اونایی که میدونن دارن چکار میکنن این حرف براشون معنی خاصی نداره!
چیزی که از تاریخ (تجربه دیگران) می آموزیم اینه که مردم از تاریخ نمی آموزن(...و دوست دارن خودشون همه چیو دوباره تجربه کنن!)
امیرعباس زینت بخش
✅ @karkhone
مهم نیست چقدر باهوش و پرتلاشید! بعضی چیزا بدست آوردنشون زمانبره...باید صبر کنید...فاکتور اصلی و حیاتی برای کسب سود و موفقیت در هر سرمایه گذاری (نه سفته بازی) به ویژه در بازار سهام؛ صبره! دیسیپلینه! دائما خرید و فروش نکردنه! خویشتنداریه! فاصله گرفتن از اخبار و حرکت های گله ایه! با مطالعه، بررسی، مشاوره و وسواس خرید کردن و سپس رها کردنه! ...که ربطی به آی کیو و 24 ساعته بازار رو پاییدن و تحلیل کردن نداره!
پس اگه نتونید احساسات و هیجانات خودتون رو کنترل کنید و برای دیدن بچه عجله کنید؛ هم جنین ناقص متولد میشه و هم کار دست اون مادری (شرکتی) میدید که نیاز به زمان داره تا بچش کامل بشه و زایمان (تولید و سود آوری) کنه!
دو سخن دیگه از جناب اوراکل اوماها اینکه:
تنوع بخشی؛ یه نوع حفاظه در مقابل نادونی! اونایی که میدونن دارن چکار میکنن این حرف براشون معنی خاصی نداره!
چیزی که از تاریخ (تجربه دیگران) می آموزیم اینه که مردم از تاریخ نمی آموزن(...و دوست دارن خودشون همه چیو دوباره تجربه کنن!)
امیرعباس زینت بخش
✅ @karkhone
بلاّ؛ از تهران تا برزیل (بخش سوم )
نگاهی به زندگی و زمانه "برادران عمید حضور"، بنیانگذاران "گروه صنعتی بلاّ"
در هر منطقه، یک فروشگاه مرکزی بود که محصولات را بین فروشگاههای زیرمجموعه خود پخش میکرد. مالکیت و مدیریت به سه شکل زیر طراحی شده بود.
موسسات گروه، شامل شرکت تولیدی و صنعتی بلا، تولیدکننده انواع کفش پلاستیکی و چرمی (تاسیس ۱۳۴۱)، شرکت جم، تولیدکننده انواع کفش لاستیکی (تاسیس ۱۳۴۸)، پخش جمشید، اداره فروشگاهها (تاسیس ۱۳۴۹)، شرکت مهپوش، تولیدکننده انواع کفش چرمی (تاسیس ۱۳۵۱)، شرکت بلا انواع کفش (تاسیس ۱۳۵۴)، ایران و فرانسه، جوراب گیلان (تاسیس ۱۳۵۰)، مرکز دیتا سنتر (تاسیس ۱۳۵۳)، شرکتمدار بودند. از دیگر فعالیتهای این خانواده، شرکت کارتن کار، چرم زوک (در سالهای ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۶)، و بانک داریوش (در سال ۱۳۵۳) بود.
آنان در زمینه سرمایهگذاری، کامپیوتر، توزیع و تولید کفش چرمی، کتانی، چکمه، پوتین، چرم و جوراب (خصوصاً در فاصله سالهای ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۵) مشارکت داشتند.
گروه بلا طی ۱۵ سال، فعالیتش را گسترش داد. این موسسات، بیش از ۲۵۰۰ پرسنل داشت. به نظر میرسد گسترش قابل توجه فعالیت شرکتها در پنج سال آخر، به علت افزایش درآمدهای نفتی اتفاق افتاد. همین نکته پاشنه آشیل برخی از شرکتهای گروه، در ارتباط با برخی از بانکها شد. به نظر میرسد گروه از نظر توانایی در صنعت کفش و گسترش فعالیت بعد از کفش ملی، قرار داشت.
سیاستهای رفاهی با استفاده از تجربه بازار بود. اگر کسی بیشتر تلاش میکرد، مدیرعامل از تنخواه به او پاداش میداد. گاهی وامی به یک کارگر نیازمند میداد، یا بازپرداخت آن را میبخشید. برای ازدواج خانوادههای نیازمند و جهیزیه آنها یا در ایام عید مواد غذایی مانند برنج و روغن و خاکهزغال در زمستان بین کارگران توزیع میشد.
برادران عمیدحضور، در مواقعی همچون ازدواج، بیماری، یا خرید خانه پرسنل، حمایتهایی پدرانه از آنان میکردند. گسترش فعالیت شرکتها، پرسنل و توسعه فعالیت صنعتی، موجب شد گروه بلا از اوایل سال ۱۳۵۲، از برخی افراد برجسته دانشگاهی برای سازماندهی مدیریتی، دعوت به کار کرد.
✅ @karkhone
نگاهی به زندگی و زمانه "برادران عمید حضور"، بنیانگذاران "گروه صنعتی بلاّ"
در هر منطقه، یک فروشگاه مرکزی بود که محصولات را بین فروشگاههای زیرمجموعه خود پخش میکرد. مالکیت و مدیریت به سه شکل زیر طراحی شده بود.
موسسات گروه، شامل شرکت تولیدی و صنعتی بلا، تولیدکننده انواع کفش پلاستیکی و چرمی (تاسیس ۱۳۴۱)، شرکت جم، تولیدکننده انواع کفش لاستیکی (تاسیس ۱۳۴۸)، پخش جمشید، اداره فروشگاهها (تاسیس ۱۳۴۹)، شرکت مهپوش، تولیدکننده انواع کفش چرمی (تاسیس ۱۳۵۱)، شرکت بلا انواع کفش (تاسیس ۱۳۵۴)، ایران و فرانسه، جوراب گیلان (تاسیس ۱۳۵۰)، مرکز دیتا سنتر (تاسیس ۱۳۵۳)، شرکتمدار بودند. از دیگر فعالیتهای این خانواده، شرکت کارتن کار، چرم زوک (در سالهای ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۶)، و بانک داریوش (در سال ۱۳۵۳) بود.
آنان در زمینه سرمایهگذاری، کامپیوتر، توزیع و تولید کفش چرمی، کتانی، چکمه، پوتین، چرم و جوراب (خصوصاً در فاصله سالهای ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۵) مشارکت داشتند.
گروه بلا طی ۱۵ سال، فعالیتش را گسترش داد. این موسسات، بیش از ۲۵۰۰ پرسنل داشت. به نظر میرسد گسترش قابل توجه فعالیت شرکتها در پنج سال آخر، به علت افزایش درآمدهای نفتی اتفاق افتاد. همین نکته پاشنه آشیل برخی از شرکتهای گروه، در ارتباط با برخی از بانکها شد. به نظر میرسد گروه از نظر توانایی در صنعت کفش و گسترش فعالیت بعد از کفش ملی، قرار داشت.
سیاستهای رفاهی با استفاده از تجربه بازار بود. اگر کسی بیشتر تلاش میکرد، مدیرعامل از تنخواه به او پاداش میداد. گاهی وامی به یک کارگر نیازمند میداد، یا بازپرداخت آن را میبخشید. برای ازدواج خانوادههای نیازمند و جهیزیه آنها یا در ایام عید مواد غذایی مانند برنج و روغن و خاکهزغال در زمستان بین کارگران توزیع میشد.
برادران عمیدحضور، در مواقعی همچون ازدواج، بیماری، یا خرید خانه پرسنل، حمایتهایی پدرانه از آنان میکردند. گسترش فعالیت شرکتها، پرسنل و توسعه فعالیت صنعتی، موجب شد گروه بلا از اوایل سال ۱۳۵۲، از برخی افراد برجسته دانشگاهی برای سازماندهی مدیریتی، دعوت به کار کرد.
✅ @karkhone
ایران با کنار زدن ونزوئلا عنوان بی ارزش ترین ارز ملی سراسر دنیا را در اختیار دارد
آخرین بررسی های صورت گرفته توسط موسسه FXSSI که به صورت متناوب ارزهای دنیا را مورد مقایسه قرار می دهد نشان می دهد که ریال ایران با کنار زدن بولیوار ونزوئلا و با حداقل 15 تا 25 درصد اختلاف، عنوان بی ارزش ترین ارز دنیا در برابر دلار را به خود اختصاص داده است.
پس از ریال ایران نیز بولیوار ونزوئلا، دانگ ویتنام، روپیه اندونزی، سوم ازبکستان، لئون سیرالئون، فرانک گینه، کیپ لائوس، گوارانی پاراگوئه و ریِل کامبوج به ترتیب بی ارزش ترین واحد های پولی دنیا محسوب می شوند.
https://fxssi.com/top-10-of-the-weakest-world-currencies-in-current-year
(ما هدفمون ناامیدی نیست که اصلاحه ولی تاریخ تنظیم این خبر امروز هستش. )
✅ @karkhone
آخرین بررسی های صورت گرفته توسط موسسه FXSSI که به صورت متناوب ارزهای دنیا را مورد مقایسه قرار می دهد نشان می دهد که ریال ایران با کنار زدن بولیوار ونزوئلا و با حداقل 15 تا 25 درصد اختلاف، عنوان بی ارزش ترین ارز دنیا در برابر دلار را به خود اختصاص داده است.
پس از ریال ایران نیز بولیوار ونزوئلا، دانگ ویتنام، روپیه اندونزی، سوم ازبکستان، لئون سیرالئون، فرانک گینه، کیپ لائوس، گوارانی پاراگوئه و ریِل کامبوج به ترتیب بی ارزش ترین واحد های پولی دنیا محسوب می شوند.
https://fxssi.com/top-10-of-the-weakest-world-currencies-in-current-year
(ما هدفمون ناامیدی نیست که اصلاحه ولی تاریخ تنظیم این خبر امروز هستش. )
✅ @karkhone
FXSSI - Forex Sentiment Board
Top 10 Lowest Valued World Currencies in 2026
The lowest currency in the world. Top ten list of the Weakest Currencies in the World and the countries they come from (2026 Edition). Which Currency is the Least Valuable of all and has the lowest exchange rate against the US dollar? Why do foreign currencies…
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
تعداد مهاجران ایرانی به تفکیک کشور میزبان و نسبت مهاجران به جمعیت کل کشور «مهاجرت و خروج سرمایه انسانی از ایران» پویا آزادی، متین میررمضانی، محسن مسگران منبع: پروژه «ایران ۲۰۴۰ دانشگاه استنفورد» ✅ @karkhone
فرار مغزها از ایران:
تعداد پژوهشگران ایرانی در خارج از کشور بر اساس مقالات چاپ شده
تعداد فعال فعلی: ۳۲ هزار نفر
تعداد کل: ۱۱۰ هزار نفر
«مهاجرت و خروج سرمایه انسانی از ایران»
پویا آزادی، متین میررمضانی، محسن مسگران
پروژه «ایران ۲۰۴۰ دانشگاه استنفورد»
✅ @karkhone
تعداد پژوهشگران ایرانی در خارج از کشور بر اساس مقالات چاپ شده
تعداد فعال فعلی: ۳۲ هزار نفر
تعداد کل: ۱۱۰ هزار نفر
«مهاجرت و خروج سرمایه انسانی از ایران»
پویا آزادی، متین میررمضانی، محسن مسگران
پروژه «ایران ۲۰۴۰ دانشگاه استنفورد»
✅ @karkhone
چالشهای ایدئولوژیک تکنوکراتهای انقلابی در ایران
چرا امثال بهزاد نبوی، ترکان، محلوجی، هاشمی طبا و نعمت زاده، نتوانستند در صنعت ایران، کاری زیادی از پیش ببرند؟ (بخش اول)
مقایسه رویکرد تکنوکرات های قبل و بعد از انقلاب، ثابت می کند که در جامعه ایران مرز پررنگی میان اقتصادی و صنعت با حوزه سیاست و حکومت وجود ندارد.
افراد بدون بینش و مسئولیت سیاسی، گره ای از اقتصاد متزلزل نخواهند گشود و اگر روزی فراربرسد که تکنوکرات های دولتی و یا مدیران صنعتی در قبال رویداد ها و تحولات سیاسی، ابراز بی خبری و بی طرفی کردند، این در حقیقت آغاز فاجعه است البته اگر این بی خبری مبتنی بر نوعی سیاست شیادانه و منفعت خواهانه نباشد!
تکنوکراتها و یا فن سالاران به عنوان افراد قائل به استفاده از تکنولوژی در حکمرانی، تقریبا از اواخر دهه ۱۳۳۰ میلادی در عرصه سیاست و جامعه ایران ظاهر شدند.
حکومت پهلوی دوم به خاطر عقب زدن طبقات زمیندار و تجار، سیاست جذب تکنوکراتهای برجستهای مثل علینقی عالیخانی، رضا نیازمند، خداداد فرمانفرما، مهدی سمیعی، محمد یگانه، صفی اصفیا، تقی توکلی و نجم آبادی را در بوروکراسی دولتی در پیش گرفت و به کمک آنها، تغییرات مهمی در ساختار اقتصادی و صنعتی ایران دهه ۴۰ و ۵۰ ایجاد کرد.
در ایران بعد از انقلاب اما به رغم اینکه حکومت فرصتهایی زیادی در اختیار تحصیلکردگان رشتههای فنی و مهندسی قرار داد، اما تکنوکراتهای برآمده از جریان انقلاب نظیر بهزاد نبوی، زنگنه، هاشمیطبا، محلوجی، ترکان، نعمتزاده، ویسه، صفایی فراهانی، رضا نوروززاده و غیره هیچ گاه، نتوانستند همطراز تکنوکراتهای قبل از انقلاب، در حوزه تغییرات اقتصادی و صنعتی ظاهر شوند. البته در همین دوره هم کارهای مهمی صورت گرفت اما سهم صنعت از اقتصاد و در تولید ناخالص ملی، هیچ وقت به نسبت پیشین برنگشت
ضعف صنعت در سالهای بعد از انقلاب می تواند دلایل متعددی داشته باشد، اما تا آنجا که به خواسته و اراده تکنوکرات های انقلابی مربوط می شود، اینها برای انجام نقشهای ذاتی خود در فرایند توسعه صنعتی، دست کم با دو چالش مهم ایدئولوژیک مواجه بودند:
1. سلطه ایدئولوژی ضد سرمایهداری
یکی از ماموریتهای مرتبط با ماموریت ذاتی تکنوکراتها، پیشبرد توسعه صنعتی است. موفقیت توسعه صنعتی حداقل در دهه ۴۰ و ۵۰ شمسی تا حد زیادی با مقتضیات نظام سرمایهداری در پیوند بود. محمدرضا شاه پهلوی و تکنوکراتهای وقت، نه تنها عملکردشان همسو با نظام سرمایهداری بود، بلکه خود مبلغ این الگو نیز به حساب میآمدند.
ایدئولوژی انقلاب ایران اما بر ضدیت با نظام سرمایهداری استوار بود. در سالهای اول انقلاب ،حتی کلیت و ضرورت الگوی توسعه صنعتی مورد انکار قرار گرفت و بسیاری قائل به توسعه از طریق رونق کشاورزی بودند. بنابراین تکنوکراتهای انقلابی برای ایفای نقش خود در پیشبرد برنامه توسعه صنعتی در بنبست ایدئولوژیک قرار گرفتند و به رغم اینکه درباره اهمیت صنعت و بنگاههای خصوصی صنعت آگاهی کامل داشتند به ناچار مبلغ اقتصاد کشاورزی شدند و یا از دولتی شدن صنعت حمایت کردند!
از اینرو، به دنبال اثبات تدریجی ناکارآمدی اقتصادی دولتی، صلاحیت و اعتبار تکنوکرات های انقلابی هم زیر سوال رفت و آسیب جدی دید.
✅ @karkhone
چرا امثال بهزاد نبوی، ترکان، محلوجی، هاشمی طبا و نعمت زاده، نتوانستند در صنعت ایران، کاری زیادی از پیش ببرند؟ (بخش اول)
مقایسه رویکرد تکنوکرات های قبل و بعد از انقلاب، ثابت می کند که در جامعه ایران مرز پررنگی میان اقتصادی و صنعت با حوزه سیاست و حکومت وجود ندارد.
افراد بدون بینش و مسئولیت سیاسی، گره ای از اقتصاد متزلزل نخواهند گشود و اگر روزی فراربرسد که تکنوکرات های دولتی و یا مدیران صنعتی در قبال رویداد ها و تحولات سیاسی، ابراز بی خبری و بی طرفی کردند، این در حقیقت آغاز فاجعه است البته اگر این بی خبری مبتنی بر نوعی سیاست شیادانه و منفعت خواهانه نباشد!
تکنوکراتها و یا فن سالاران به عنوان افراد قائل به استفاده از تکنولوژی در حکمرانی، تقریبا از اواخر دهه ۱۳۳۰ میلادی در عرصه سیاست و جامعه ایران ظاهر شدند.
حکومت پهلوی دوم به خاطر عقب زدن طبقات زمیندار و تجار، سیاست جذب تکنوکراتهای برجستهای مثل علینقی عالیخانی، رضا نیازمند، خداداد فرمانفرما، مهدی سمیعی، محمد یگانه، صفی اصفیا، تقی توکلی و نجم آبادی را در بوروکراسی دولتی در پیش گرفت و به کمک آنها، تغییرات مهمی در ساختار اقتصادی و صنعتی ایران دهه ۴۰ و ۵۰ ایجاد کرد.
در ایران بعد از انقلاب اما به رغم اینکه حکومت فرصتهایی زیادی در اختیار تحصیلکردگان رشتههای فنی و مهندسی قرار داد، اما تکنوکراتهای برآمده از جریان انقلاب نظیر بهزاد نبوی، زنگنه، هاشمیطبا، محلوجی، ترکان، نعمتزاده، ویسه، صفایی فراهانی، رضا نوروززاده و غیره هیچ گاه، نتوانستند همطراز تکنوکراتهای قبل از انقلاب، در حوزه تغییرات اقتصادی و صنعتی ظاهر شوند. البته در همین دوره هم کارهای مهمی صورت گرفت اما سهم صنعت از اقتصاد و در تولید ناخالص ملی، هیچ وقت به نسبت پیشین برنگشت
ضعف صنعت در سالهای بعد از انقلاب می تواند دلایل متعددی داشته باشد، اما تا آنجا که به خواسته و اراده تکنوکرات های انقلابی مربوط می شود، اینها برای انجام نقشهای ذاتی خود در فرایند توسعه صنعتی، دست کم با دو چالش مهم ایدئولوژیک مواجه بودند:
1. سلطه ایدئولوژی ضد سرمایهداری
یکی از ماموریتهای مرتبط با ماموریت ذاتی تکنوکراتها، پیشبرد توسعه صنعتی است. موفقیت توسعه صنعتی حداقل در دهه ۴۰ و ۵۰ شمسی تا حد زیادی با مقتضیات نظام سرمایهداری در پیوند بود. محمدرضا شاه پهلوی و تکنوکراتهای وقت، نه تنها عملکردشان همسو با نظام سرمایهداری بود، بلکه خود مبلغ این الگو نیز به حساب میآمدند.
ایدئولوژی انقلاب ایران اما بر ضدیت با نظام سرمایهداری استوار بود. در سالهای اول انقلاب ،حتی کلیت و ضرورت الگوی توسعه صنعتی مورد انکار قرار گرفت و بسیاری قائل به توسعه از طریق رونق کشاورزی بودند. بنابراین تکنوکراتهای انقلابی برای ایفای نقش خود در پیشبرد برنامه توسعه صنعتی در بنبست ایدئولوژیک قرار گرفتند و به رغم اینکه درباره اهمیت صنعت و بنگاههای خصوصی صنعت آگاهی کامل داشتند به ناچار مبلغ اقتصاد کشاورزی شدند و یا از دولتی شدن صنعت حمایت کردند!
از اینرو، به دنبال اثبات تدریجی ناکارآمدی اقتصادی دولتی، صلاحیت و اعتبار تکنوکرات های انقلابی هم زیر سوال رفت و آسیب جدی دید.
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
Forwarded from karkhone | کارخانه (Mehdi)
نخست وزیر عراق روز سه شنبه وارد تهران می شود
عليرضا معزى - معاون ارتباطات و اطلاع رسانی دفتر رئیس جمهور:
🔹 "مصطفی الکاظمی" نخست وزیر عراق به منظور دیدار و گفت و گو با مقام های کشور، روز سه شنبه و در صدر یک هیات عالیرتبه سیاسی – اقتصادی وارد تهران می شود.
🔹نخست وزیر عراق در بدو ورود به تهران و در فرودگاه مهرآباد از سوی رضا اردکانیان وزیر نیرو مورد استقبال قرار می گیرد.
🔹پس از مراسم استقبال رسمی از رئیس دولت عراق از سوی حجت الاسلام والمسلمین دکتر حسن روحانی بلافاصله هیات های رسمی دو کشور مذاکرات دو جانبه را آغاز می کنند. نخست وزیر عراق همچنین ملاقاتی خصوصی با رئیس جمهور کشورمان خواهد داشت.
🔹پس از مذاکرات دو جانبه هیات های دو کشور و ملاقات خصوصی نخست وزیر عراق با دکتر روحانی، مذاکرات مشترک هیات های عالیرتبه دو کشور با حضور اسحاق جهانگیری معاون اول رئیس جمهور و مصطفی الکاظمی برگزار می شود.
🔹نخست وزیر عراق در سفر دو روزه خود به ایران همچنین به دیدار رهبر انقلاب اسلامی خواهد رفت و با رئیس مجلس شورای اسلامی دیدار و گفت و گو می کند.
🔹مصطفی الکاظمی را در سفر به تهران، وزیران امور خارجه، نفت، برق، دارایی، دفاع ، بهداشت و مشاور امنیتی ملی عراق همراهی می کنند.
✅ @karkhone
عليرضا معزى - معاون ارتباطات و اطلاع رسانی دفتر رئیس جمهور:
🔹 "مصطفی الکاظمی" نخست وزیر عراق به منظور دیدار و گفت و گو با مقام های کشور، روز سه شنبه و در صدر یک هیات عالیرتبه سیاسی – اقتصادی وارد تهران می شود.
🔹نخست وزیر عراق در بدو ورود به تهران و در فرودگاه مهرآباد از سوی رضا اردکانیان وزیر نیرو مورد استقبال قرار می گیرد.
🔹پس از مراسم استقبال رسمی از رئیس دولت عراق از سوی حجت الاسلام والمسلمین دکتر حسن روحانی بلافاصله هیات های رسمی دو کشور مذاکرات دو جانبه را آغاز می کنند. نخست وزیر عراق همچنین ملاقاتی خصوصی با رئیس جمهور کشورمان خواهد داشت.
🔹پس از مذاکرات دو جانبه هیات های دو کشور و ملاقات خصوصی نخست وزیر عراق با دکتر روحانی، مذاکرات مشترک هیات های عالیرتبه دو کشور با حضور اسحاق جهانگیری معاون اول رئیس جمهور و مصطفی الکاظمی برگزار می شود.
🔹نخست وزیر عراق در سفر دو روزه خود به ایران همچنین به دیدار رهبر انقلاب اسلامی خواهد رفت و با رئیس مجلس شورای اسلامی دیدار و گفت و گو می کند.
🔹مصطفی الکاظمی را در سفر به تهران، وزیران امور خارجه، نفت، برق، دارایی، دفاع ، بهداشت و مشاور امنیتی ملی عراق همراهی می کنند.
✅ @karkhone
بسمه تعالی
فرهیخته گرانقدر
باسلام و احترام؛
مستحضرید علیرغم تلاش بی وقفه همه دستگاههای مسئول و به خصوص کادر خدوم بهداشتی و درمانی کشور متأسفانه طی هفته های اخیر روند شیوع بیماری کرونا (covid-19 ) و مرگ و میر ناشی از آن با گسترش چشمگیر و نگران کننده ای مواجه شده که ممکن است زمینه وضع محدودیت های جدید و تعطیلی کسب وکارها را در سطحی وسیع تر از قبل به وجود آورد. با این حال دولت و ستاد ملی مبارزه با کرونا در تلاش است، به گونه ای شایسته و به نحوی عمل نماید تا ضمن حفظ سلامت عمومی، اقشار مختلف به خصوص اقشار آسیب پذیری که ممکن است تحت پوشش سازمان های حمایتی نظیر کمیته امداد و بهزیستی نباشند از طریق روش های جبرانی با مشکلات معیشتی کمتری مواجه گردند.
در این راستا استدعا دارد در خصوص نحوه تأمین مالی و حمایت از اقشار مذکور از طریق پرداخت های جبرانی و حمایتی، سازوکار پیشنهادی خود را ظرف مدت ۱۰ روز برای دبیرخانه کمیسیون اقتصاد هیأت دولت از طریق پست الکترونیکی co.economic@iripo.ir ارسال نمائید. مزید امتنان خواهد بود چنانچه در تنظیم و ارائه پیشنهاد خود به 3 ویژگی زیر توجه فرمائید.
سازوکار پیشنهادی مستقل از ابزارهای بودجه ای دولت باشد (دولت در این زمینه از حداکثر ظرفیت های بودجه ای خود استفاده کرده و تاکنون بالغ بر 500 هزار میلیارد ريال یارانه به این امر اختصاص داده و برنامه های دیگری نیز در همین چارچوب دارد.)
با استفاده از ظرفیت های فعلی کشور اعم از نقدینگی موجود، ابزارهای بازار سرمایه و ... در کوتاه مدت و میان مدت قابل اجرا باشند.
متن پیشنهادی حداکثر در 1000 کلمه تنظیم گردد.
این کمیسیون پس از بررسی و دسته بندی موضوعات، به منظور تبادل نظر و تبیین پیشنهادات بااهمیت، نشستی مشترک با معاون اول محترم رییس جمهور و صاحب نظران برگزار خواهد نمود.
از اینکه با ارایه نظرات ارزشمندتان دولت را در حل مسئله دوگانه حفظ سلامت عمومی پایدار و تأمین معیشت اقشار مختلف به خصوص دهکهای کمتر برخوردار یاری می رسانید، سپاسگزاریم.
دفتر هیأت دولت
دبیرخانه کمیسیون اقتصاد
در صورت وجود هر گونه سؤال و ابهام می توانید با دبیرخانه کمیسیون از طریق شماره تلفن های 64455358 و 64455111 تماس حاصل فرمایید.
✅ @karkhone
فرهیخته گرانقدر
باسلام و احترام؛
مستحضرید علیرغم تلاش بی وقفه همه دستگاههای مسئول و به خصوص کادر خدوم بهداشتی و درمانی کشور متأسفانه طی هفته های اخیر روند شیوع بیماری کرونا (covid-19 ) و مرگ و میر ناشی از آن با گسترش چشمگیر و نگران کننده ای مواجه شده که ممکن است زمینه وضع محدودیت های جدید و تعطیلی کسب وکارها را در سطحی وسیع تر از قبل به وجود آورد. با این حال دولت و ستاد ملی مبارزه با کرونا در تلاش است، به گونه ای شایسته و به نحوی عمل نماید تا ضمن حفظ سلامت عمومی، اقشار مختلف به خصوص اقشار آسیب پذیری که ممکن است تحت پوشش سازمان های حمایتی نظیر کمیته امداد و بهزیستی نباشند از طریق روش های جبرانی با مشکلات معیشتی کمتری مواجه گردند.
در این راستا استدعا دارد در خصوص نحوه تأمین مالی و حمایت از اقشار مذکور از طریق پرداخت های جبرانی و حمایتی، سازوکار پیشنهادی خود را ظرف مدت ۱۰ روز برای دبیرخانه کمیسیون اقتصاد هیأت دولت از طریق پست الکترونیکی co.economic@iripo.ir ارسال نمائید. مزید امتنان خواهد بود چنانچه در تنظیم و ارائه پیشنهاد خود به 3 ویژگی زیر توجه فرمائید.
سازوکار پیشنهادی مستقل از ابزارهای بودجه ای دولت باشد (دولت در این زمینه از حداکثر ظرفیت های بودجه ای خود استفاده کرده و تاکنون بالغ بر 500 هزار میلیارد ريال یارانه به این امر اختصاص داده و برنامه های دیگری نیز در همین چارچوب دارد.)
با استفاده از ظرفیت های فعلی کشور اعم از نقدینگی موجود، ابزارهای بازار سرمایه و ... در کوتاه مدت و میان مدت قابل اجرا باشند.
متن پیشنهادی حداکثر در 1000 کلمه تنظیم گردد.
این کمیسیون پس از بررسی و دسته بندی موضوعات، به منظور تبادل نظر و تبیین پیشنهادات بااهمیت، نشستی مشترک با معاون اول محترم رییس جمهور و صاحب نظران برگزار خواهد نمود.
از اینکه با ارایه نظرات ارزشمندتان دولت را در حل مسئله دوگانه حفظ سلامت عمومی پایدار و تأمین معیشت اقشار مختلف به خصوص دهکهای کمتر برخوردار یاری می رسانید، سپاسگزاریم.
دفتر هیأت دولت
دبیرخانه کمیسیون اقتصاد
در صورت وجود هر گونه سؤال و ابهام می توانید با دبیرخانه کمیسیون از طریق شماره تلفن های 64455358 و 64455111 تماس حاصل فرمایید.
✅ @karkhone
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
چالشهای ایدئولوژیک تکنوکراتهای انقلابی در ایران چرا امثال بهزاد نبوی، ترکان، محلوجی، هاشمی طبا و نعمت زاده، نتوانستند در صنعت ایران، کاری زیادی از پیش ببرند؟ (بخش اول) مقایسه رویکرد تکنوکرات های قبل و بعد از انقلاب، ثابت می کند که در جامعه ایران مرز…
چالشهای ایدئولوژیک تکنوکراتهای انقلابی در ایران
چرا امثال بهزاد نبوی، ترکان، محلوجی، هاشمی طبا و نعمت زاده، نتوانستند در صنعت ایران، کاری زیادی از پیش ببرند؟ (بخش دوم و پایانی)
2. بیاعتنایی به ناسیونالیزم و روحیه ملی
از دیگر شعارها و وظایف مهم تکنوکراتها، ساختن وطن است. در بسیاری از کشورها، ناسیونالیزم و دفاع از تولیدات و بازارهای داخلی، نیروی محرک توسعه صنعتی بوده است. تکنوکراتهای دوره پهلوی عمدتا گرایش شدید ناسیونالیستی داشتند و در حقیقت ناسیونالیسم، ایدئولوژی رسمی حکومت به شمار میآمد.
فرمانده نوسازی صنعتی وقت یعنی علینقی عالیخانی وزیر اقتصاد، خود از رهبران حزب پانایرانیست بود. به عبارتی جمعی از ناسیونالیستهای ایرانی در مقطعی از تاریخ (مقارن اوابل دهه ۴۰ شمسی) به هم رسیده و کنترل اقتصاد و صنعت را در دست گرفته بودند.
ایدئولوژی انقلاب اسلامی اما مبلغ جهان وطنی و حمایت از مللاسلامی و مستضعفان عالم و در کل بر ضدیت با ناسیونالیزم استوار بود. تکنوکراتهای انقلابی در تنگنا و پارادوکس تاریخی و نظری گرفتار آمدند و قرار بود وطنی را بسازند که درباره حدود ثغور و افتخارات گذشته آن قادر به حرف زدن نبودند!
به رغم چنین تنگنایی، همین تکنوکرات های انقلابی، کار بزرگی را صورت دادند که هیچ یک از تکنوکراتهای دوره پهلوی، توان ورود و پرداختن به آن را نداشتند؛ «دفاع از توسعه سیاسی و فراگردهای دموکراتیک». آنها، با بردن نظام به سمت توسعه سیاسی توانستند سرکشیهای وطغیان های ایدئولوژیک را قدری مهار کنند و از این طریق به حفظ موجودیت سیستم کمک کنند. واقعیتی که بعید است بسیاری از صاحبان قدرت سیاسی فعلی به آن وقوف داشته باشند!
تکنوکراتهای دوره پهلوی،به رغم خدمات شایانی که به صنعت کشور کردند، متاسفانه حوزه سیاست را به کلی رها کرده بودند که این امربه تشدید خودکامگی شاه و بی ثباتی و سقوط حکومت منجر شد. البته بعضا افرادی مثل عالیخانی اشکارا از سیاست های اقتصادی شاه انتقاد می کرد اما در حوزه سیاست ترجیح می دادند، به چیزی فراتر از اراده همایونی نپردازند.
حتی زمانی که در اوایل دهه ۵۰ رابطه میان سرمایه دران بزرگ و شاه شکرآب شد و روند خروج سرمایه ها از کشور آغاز شد ،تکنوکرات های وقت، نه تنها دفاعی از مالکیت خصوصی و حق مشارکت طبقات بالا در سیاست نکردند، بلکه حتی میانجی و عامل آشتی میان حکومت و بخش خصوصی نیز نشدند.
مقایسه رویکرد تکنوکرات های قبل و بعد از انقلاب، ثابت می کند که در جامعه ایران مرز پررنگی میان اقتصادی و صنعت با حوزه سیاست و حکومت وجود ندارد. افراد بدون بینش و مسئولیت سیاسی، گره ای از اقتصاد متزلزل نخواهند گشود و اگر روزی فراربرسد که تکنوکرات های دولتی و یا مدیران صنعتی در قبال رویداد ها و تحولات سیاسی، ابراز بی خبری و بی طرفی کردند، این در حقیقت آغاز فاجعه است البته اگر این بی خبری مبتنی بر نوعی سیاست شیادانه و منفعت خواهانه نباشد!
مطالعه بخش نخست
✅ @karkhone
چرا امثال بهزاد نبوی، ترکان، محلوجی، هاشمی طبا و نعمت زاده، نتوانستند در صنعت ایران، کاری زیادی از پیش ببرند؟ (بخش دوم و پایانی)
2. بیاعتنایی به ناسیونالیزم و روحیه ملی
از دیگر شعارها و وظایف مهم تکنوکراتها، ساختن وطن است. در بسیاری از کشورها، ناسیونالیزم و دفاع از تولیدات و بازارهای داخلی، نیروی محرک توسعه صنعتی بوده است. تکنوکراتهای دوره پهلوی عمدتا گرایش شدید ناسیونالیستی داشتند و در حقیقت ناسیونالیسم، ایدئولوژی رسمی حکومت به شمار میآمد.
فرمانده نوسازی صنعتی وقت یعنی علینقی عالیخانی وزیر اقتصاد، خود از رهبران حزب پانایرانیست بود. به عبارتی جمعی از ناسیونالیستهای ایرانی در مقطعی از تاریخ (مقارن اوابل دهه ۴۰ شمسی) به هم رسیده و کنترل اقتصاد و صنعت را در دست گرفته بودند.
ایدئولوژی انقلاب اسلامی اما مبلغ جهان وطنی و حمایت از مللاسلامی و مستضعفان عالم و در کل بر ضدیت با ناسیونالیزم استوار بود. تکنوکراتهای انقلابی در تنگنا و پارادوکس تاریخی و نظری گرفتار آمدند و قرار بود وطنی را بسازند که درباره حدود ثغور و افتخارات گذشته آن قادر به حرف زدن نبودند!
به رغم چنین تنگنایی، همین تکنوکرات های انقلابی، کار بزرگی را صورت دادند که هیچ یک از تکنوکراتهای دوره پهلوی، توان ورود و پرداختن به آن را نداشتند؛ «دفاع از توسعه سیاسی و فراگردهای دموکراتیک». آنها، با بردن نظام به سمت توسعه سیاسی توانستند سرکشیهای وطغیان های ایدئولوژیک را قدری مهار کنند و از این طریق به حفظ موجودیت سیستم کمک کنند. واقعیتی که بعید است بسیاری از صاحبان قدرت سیاسی فعلی به آن وقوف داشته باشند!
تکنوکراتهای دوره پهلوی،به رغم خدمات شایانی که به صنعت کشور کردند، متاسفانه حوزه سیاست را به کلی رها کرده بودند که این امربه تشدید خودکامگی شاه و بی ثباتی و سقوط حکومت منجر شد. البته بعضا افرادی مثل عالیخانی اشکارا از سیاست های اقتصادی شاه انتقاد می کرد اما در حوزه سیاست ترجیح می دادند، به چیزی فراتر از اراده همایونی نپردازند.
حتی زمانی که در اوایل دهه ۵۰ رابطه میان سرمایه دران بزرگ و شاه شکرآب شد و روند خروج سرمایه ها از کشور آغاز شد ،تکنوکرات های وقت، نه تنها دفاعی از مالکیت خصوصی و حق مشارکت طبقات بالا در سیاست نکردند، بلکه حتی میانجی و عامل آشتی میان حکومت و بخش خصوصی نیز نشدند.
مقایسه رویکرد تکنوکرات های قبل و بعد از انقلاب، ثابت می کند که در جامعه ایران مرز پررنگی میان اقتصادی و صنعت با حوزه سیاست و حکومت وجود ندارد. افراد بدون بینش و مسئولیت سیاسی، گره ای از اقتصاد متزلزل نخواهند گشود و اگر روزی فراربرسد که تکنوکرات های دولتی و یا مدیران صنعتی در قبال رویداد ها و تحولات سیاسی، ابراز بی خبری و بی طرفی کردند، این در حقیقت آغاز فاجعه است البته اگر این بی خبری مبتنی بر نوعی سیاست شیادانه و منفعت خواهانه نباشد!
مطالعه بخش نخست
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
❌ در شرایط فعلی بدون دفترکار در بازار رقابت کن
هر جای 🇮🇷 هستی، در ۵دقیقه خط ثابت تهران بگیر
با تلفن گویای حرفه ای، منشی اختصاصی، فکس و صندوق صوتی
امکان دایورت هوشمند تماس به 📲
فعالسازی آنی (2 هفته رایگان)
☎️ 021284205
🆔 @daftareshoma
#تبلیغ
هر جای 🇮🇷 هستی، در ۵دقیقه خط ثابت تهران بگیر
با تلفن گویای حرفه ای، منشی اختصاصی، فکس و صندوق صوتی
امکان دایورت هوشمند تماس به 📲
فعالسازی آنی (2 هفته رایگان)
☎️ 021284205
🆔 @daftareshoma
#تبلیغ
چندی پیش تنی چند از دوستان بر من منت نهادند و درخواست این رو داشتند که درخصوص قرار داد تعریف شده فی مابین ایران و چین اظهار نظر کنم.
الحمد الله از اونجایی که از کانال های زرد که امروزه قلوب مردم تهران و ایران دستشونه بیزار هستم و متنفر و درونشون عضویت ندارم اخبار رو در محافل اقتصادی دنبال میکنم و اونچه مشخصه هنوز کس و یا کسانی اونقدر اشراف به موضوع ندارند و اگر خوانندگان این متن تا اینجا به مانند حقیر جلسه 14 هیات نمایندگان اتاق تهران رو از طریق پخش زنده اینستاگرام مشاهده کرده باشند صحبت های اقای لاهوتی بهترین پیشنهاد بود در راستای روشن کردن افکار عمومی درباره این قرار داد که هنوز در افراد در سطوح بالاتر هم برایشان قضیه روشن نیست زیرا هنوز چیزی آنچنان قرص و محکم نشده بجز یک پیشنویس.
اما در کنجی این ویدیو رو پیداکردم که جماعتی از مردم در کانال وزین وحیدآنلاین! درباره آن توییت هایی نثار کرده بودند.
من خیلی به صحبت های درونش کاری ندارم ولی این پیام از آقای حریری رو که در ادامه اش دیدم و صحبت های حادث شده در آن محفل رو ناخودآگاه یاد سال 97 افتادم.
"جدای از اینکه اونهایی که من را میشناسند میدونن که پشت و روی هر صحنهای حرفم تغییر نمیکنه و در همین برنامه و در آنتن زنده هم همین حرفها را گفتم که در همین ویدیو هم پخش میشه اما واقعا این کار غیراخلاقی است که کفتگوی خصوصی افراد را ضبط و نشر کنند
شخصا شاید علاقه نداشتم با چنین ادبیاتی در منظر عام صحبت کنم
متاسفانه حتی در استودیو صدا وسیما مملکت هم ادمهای بظاهر متشرعی هستند که فاقد حداقل اصول اخلاقی هستند"
اما برگردیم به 97. اسفند 97.
بعد از رایزنی ناموفق برای حضور مرحوم عسگراولادی جهت مصاحبه برای کاری که در نماشا ضبط و منتشر میشد با اقای حریری (آن زمان نایب رییس اتاق مشترک ایران و چین) به عنوان یکی از نزدیکان به ایشون تماس گرفتم و موضوع رو شفاهی بیان کردم و جواب شنیدم که: ایشون فقط میرن صدا و سیما !
گفتم خودتون چطور تشریف نمیارید؟ گفتن: منم خوب به هرحال این روزا فضا متشنجه (نزدیک انتخابات اتاق بازرگانی تهران مورخ 13 اسفند 97 گفتگو ها انجام و منتشر میشد.) منم شما رو خیلی خوب نمیشناسم فلذا بگذاریم برای بعد. )
بعد از فوت حاج آقا بود که عبدالله عبدی گفتگوشون با آقای عسگراولادی رو در آپارات منتشر کردند.
آقای حریری هم که این ویدیو ازشون خیلی برام جالب بود.
دنیای عجیبی رو باهاش روبرو هستیم. به گرد بودنش کاری ندارما. ولی اینکه به چیزی مثل صدا و سیما اینقدر اهمیت میدیم و بقیه رو نمیبینیم برام جالبه. البته شاید هم ما زیادی به بعضیا مزیت الکی دادیم و گندشون کردیم.
از همین تریبون هم میگم که جناب آقای حریری چند صباح دیگه پیرو همین قرارداد میخواییم باهاتون تماس بگیریم اگر رای جنابتان همچنان صدا و سیماست و مارو بیخبر از حضورتون جلوی دوربین تسنیم و خبرگزاری دانشجو میدونید بفرمایید که بیهوده زمان رو ازدست ندیم.
با تقدیم احترام
و من الله توفیق
✅ @karkhone
الحمد الله از اونجایی که از کانال های زرد که امروزه قلوب مردم تهران و ایران دستشونه بیزار هستم و متنفر و درونشون عضویت ندارم اخبار رو در محافل اقتصادی دنبال میکنم و اونچه مشخصه هنوز کس و یا کسانی اونقدر اشراف به موضوع ندارند و اگر خوانندگان این متن تا اینجا به مانند حقیر جلسه 14 هیات نمایندگان اتاق تهران رو از طریق پخش زنده اینستاگرام مشاهده کرده باشند صحبت های اقای لاهوتی بهترین پیشنهاد بود در راستای روشن کردن افکار عمومی درباره این قرار داد که هنوز در افراد در سطوح بالاتر هم برایشان قضیه روشن نیست زیرا هنوز چیزی آنچنان قرص و محکم نشده بجز یک پیشنویس.
اما در کنجی این ویدیو رو پیداکردم که جماعتی از مردم در کانال وزین وحیدآنلاین! درباره آن توییت هایی نثار کرده بودند.
من خیلی به صحبت های درونش کاری ندارم ولی این پیام از آقای حریری رو که در ادامه اش دیدم و صحبت های حادث شده در آن محفل رو ناخودآگاه یاد سال 97 افتادم.
"جدای از اینکه اونهایی که من را میشناسند میدونن که پشت و روی هر صحنهای حرفم تغییر نمیکنه و در همین برنامه و در آنتن زنده هم همین حرفها را گفتم که در همین ویدیو هم پخش میشه اما واقعا این کار غیراخلاقی است که کفتگوی خصوصی افراد را ضبط و نشر کنند
شخصا شاید علاقه نداشتم با چنین ادبیاتی در منظر عام صحبت کنم
متاسفانه حتی در استودیو صدا وسیما مملکت هم ادمهای بظاهر متشرعی هستند که فاقد حداقل اصول اخلاقی هستند"
اما برگردیم به 97. اسفند 97.
بعد از رایزنی ناموفق برای حضور مرحوم عسگراولادی جهت مصاحبه برای کاری که در نماشا ضبط و منتشر میشد با اقای حریری (آن زمان نایب رییس اتاق مشترک ایران و چین) به عنوان یکی از نزدیکان به ایشون تماس گرفتم و موضوع رو شفاهی بیان کردم و جواب شنیدم که: ایشون فقط میرن صدا و سیما !
گفتم خودتون چطور تشریف نمیارید؟ گفتن: منم خوب به هرحال این روزا فضا متشنجه (نزدیک انتخابات اتاق بازرگانی تهران مورخ 13 اسفند 97 گفتگو ها انجام و منتشر میشد.) منم شما رو خیلی خوب نمیشناسم فلذا بگذاریم برای بعد. )
بعد از فوت حاج آقا بود که عبدالله عبدی گفتگوشون با آقای عسگراولادی رو در آپارات منتشر کردند.
آقای حریری هم که این ویدیو ازشون خیلی برام جالب بود.
دنیای عجیبی رو باهاش روبرو هستیم. به گرد بودنش کاری ندارما. ولی اینکه به چیزی مثل صدا و سیما اینقدر اهمیت میدیم و بقیه رو نمیبینیم برام جالبه. البته شاید هم ما زیادی به بعضیا مزیت الکی دادیم و گندشون کردیم.
از همین تریبون هم میگم که جناب آقای حریری چند صباح دیگه پیرو همین قرارداد میخواییم باهاتون تماس بگیریم اگر رای جنابتان همچنان صدا و سیماست و مارو بیخبر از حضورتون جلوی دوربین تسنیم و خبرگزاری دانشجو میدونید بفرمایید که بیهوده زمان رو ازدست ندیم.
با تقدیم احترام
و من الله توفیق
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
بانک مرکزی آمریکا در اقدامی تاریخی مجوز افتتاح حسابهای بیتکوینی را صادر کرد
روز گذشته اداره بازرسی ارزی آمریکا (OCC) طی بیانیه ای رسمی اعلام کرده است که بانکها و موسسات مالی و پس اندازی این کشور مجازند که به مشتریانشان خدمات حسابهای رمزارزی ارائه کنند.
این حکم جدا از اهمیت تاریخی آن و پایانی بر جنگ بانکداری سنتی با ارزهای دیجیتال از آن جهت اهمیت دارد که ارزهای دیجیتال به سبب ماهیت کاملا غیر فیزیکی شان بسیار مستعد سرقت های سایبری هستند و داشتن حساب بیتکوینی در بانک امنیت قابل توجهی را برای دارندگان ارزهای دیجیتالی فراهم خواهد کرد.
گفتنی است بازار رو به رشد و بی انتهای ارزهای دیجیتال باعث شده بوده که اخیرا بانکداران و مسئولین موسسات مالی فشار قابل توجهی را برای صدور مجوز به بانک مرکزی آمریکا وارد آورند.
https://finance.yahoo.com/news/banks-now-hold-bitcoin-behind-214221350.html
✅ @karkhone
روز گذشته اداره بازرسی ارزی آمریکا (OCC) طی بیانیه ای رسمی اعلام کرده است که بانکها و موسسات مالی و پس اندازی این کشور مجازند که به مشتریانشان خدمات حسابهای رمزارزی ارائه کنند.
این حکم جدا از اهمیت تاریخی آن و پایانی بر جنگ بانکداری سنتی با ارزهای دیجیتال از آن جهت اهمیت دارد که ارزهای دیجیتال به سبب ماهیت کاملا غیر فیزیکی شان بسیار مستعد سرقت های سایبری هستند و داشتن حساب بیتکوینی در بانک امنیت قابل توجهی را برای دارندگان ارزهای دیجیتالی فراهم خواهد کرد.
گفتنی است بازار رو به رشد و بی انتهای ارزهای دیجیتال باعث شده بوده که اخیرا بانکداران و مسئولین موسسات مالی فشار قابل توجهی را برای صدور مجوز به بانک مرکزی آمریکا وارد آورند.
https://finance.yahoo.com/news/banks-now-hold-bitcoin-behind-214221350.html
✅ @karkhone
Yahoo
Banks can now hold Bitcoin: Behind the OCC’s big decision and why it matters
The OCC opened the door for the banking industry to enter the Bitcoin business.
در سال ۱۶۸۰ میلادی، ژان باپتیست کُلبر؛ وزیر مالیۀ فرانسه، در دیداری، از بازرگانان فرانسوی پرسید که دولت فرانسه چگونه میتواند به آنها کمک کند تا کسبوکارشان رونق گیرد. لو ژانر، بازرگانی که هیأت بازرگانان را در آن دیدار نمایندگی میکرد، به جای درخواست امتیازها و حمایتهای دولتی، به وزیر پاسخ داد:
Laissez-nous faire
بگذار کارمان را بکنیم
این پاسخ لو ژانر، بعدها اساسِ اقتصاد آزاد شد: بگذار کارمان را بکنیم. این داستانِ تولد لسهفر بود. کنشگری بدون کنش، بزرگترین هنر یک حکومت است.از همین رو میگویند؛ اقتصاد دستورنامه چه باید کردها نیست، منش چه نباید کردهاست. بلندنظری میطلبد که حاکمان یک کشور به خودشان بقبولانند که مفیدترین کنش آنها، بیکنشی است. برخی آن را انفعال مینامند اما انفعال به مفهوم واکنشی رفتار کردن در مقابل کنشهای پیشروست در حالی که کنشگریِ بدون کنش، به مفهوم برچیدن قیود از دست و پای شهروندان است.
✅ @karkhone
Laissez-nous faire
بگذار کارمان را بکنیم
این پاسخ لو ژانر، بعدها اساسِ اقتصاد آزاد شد: بگذار کارمان را بکنیم. این داستانِ تولد لسهفر بود. کنشگری بدون کنش، بزرگترین هنر یک حکومت است.از همین رو میگویند؛ اقتصاد دستورنامه چه باید کردها نیست، منش چه نباید کردهاست. بلندنظری میطلبد که حاکمان یک کشور به خودشان بقبولانند که مفیدترین کنش آنها، بیکنشی است. برخی آن را انفعال مینامند اما انفعال به مفهوم واکنشی رفتار کردن در مقابل کنشهای پیشروست در حالی که کنشگریِ بدون کنش، به مفهوم برچیدن قیود از دست و پای شهروندان است.
✅ @karkhone