این خبر انقدر عجیب بود که تیتر یک بخش خاورمیانه بلومبرگ شد.
یک درصد منابع صندوق توسعه ملی برای حفظ منافع سهامداران بورس . منابع صندوقهای توسعه ملی اساسا برای نسلهای آینده و در موارد ضرور نگهداری میشه، الان ما حتی نسل فعلی رو هم فقط جمعیت بورسیش مد نظرمون بوده!
داستان صندوق توسعه ملی و گرفتاریهای اقتصاد ایران شده حکایت «یک مَویز و چهل قلندر». هرکس هر مشکلی دارد نگاهش به این صندوق دوخته شده از کسری بودجه دولت بگیر تا کمک به صداوسیما. در اساسنامه صندوق، شش محل مصرف برای منابع آن پیشبینی شده است که حمایت از بورس تو هیچکدومش نمیگنجه.
✅ @karkhone
یک درصد منابع صندوق توسعه ملی برای حفظ منافع سهامداران بورس . منابع صندوقهای توسعه ملی اساسا برای نسلهای آینده و در موارد ضرور نگهداری میشه، الان ما حتی نسل فعلی رو هم فقط جمعیت بورسیش مد نظرمون بوده!
داستان صندوق توسعه ملی و گرفتاریهای اقتصاد ایران شده حکایت «یک مَویز و چهل قلندر». هرکس هر مشکلی دارد نگاهش به این صندوق دوخته شده از کسری بودجه دولت بگیر تا کمک به صداوسیما. در اساسنامه صندوق، شش محل مصرف برای منابع آن پیشبینی شده است که حمایت از بورس تو هیچکدومش نمیگنجه.
✅ @karkhone
بنابر اطلاعات کسب شده:
مجموعه مستندی در 10 قسمت قرار هست تولید بشه در گروه اقتصاد شبکه 1 سیما، هر فصل در خصوص ظرفیت های یک کشور پرداخته میشه.
فصل اول اینکار مخصوص کشور عراق و ظرفیت های بازار صادراتی این کشور هستش.
ما تاکنون تقریبا چنین رویکردی نداشتیم که درخواست های اینچنینی داشته باشیم و اعلام عمومی کنیم ولی باتوجه به سیاست هایی که هست چه در مجموعه خودمون و چه شبکه ارتباطی کاریمون تصمیم بر این گرفتیم که این فرصت رو اعلام عمومی کنیم و از جمیع نظرات و شبکه ارتباطی حضار بهره کافی رو ببریم با این نگاه که شخص و یا نهادی که لایق این تریبون باشه رو از دست ندیم.
فلذا اگر شما همراهان گرامی فرد حاذقی رو میشناسید در امر صادرات به کشور عراق که خوش بیان و دارای عقبه کاری درخور باشه بهمون معرفی بفرمایید.
🔴 راه ارتباطی:
@channel_karkhone
*شایان ذکر است انتخاب افراد نهایی برای ضبط، ارشیو و پخش برنامه برعهده ما نیست و هدف از این فراخوان شناسایی مجموعه ها و افراد صاحب نظر در زمینه صادرات به عراق است.
✅ @karkhone
مجموعه مستندی در 10 قسمت قرار هست تولید بشه در گروه اقتصاد شبکه 1 سیما، هر فصل در خصوص ظرفیت های یک کشور پرداخته میشه.
فصل اول اینکار مخصوص کشور عراق و ظرفیت های بازار صادراتی این کشور هستش.
ما تاکنون تقریبا چنین رویکردی نداشتیم که درخواست های اینچنینی داشته باشیم و اعلام عمومی کنیم ولی باتوجه به سیاست هایی که هست چه در مجموعه خودمون و چه شبکه ارتباطی کاریمون تصمیم بر این گرفتیم که این فرصت رو اعلام عمومی کنیم و از جمیع نظرات و شبکه ارتباطی حضار بهره کافی رو ببریم با این نگاه که شخص و یا نهادی که لایق این تریبون باشه رو از دست ندیم.
فلذا اگر شما همراهان گرامی فرد حاذقی رو میشناسید در امر صادرات به کشور عراق که خوش بیان و دارای عقبه کاری درخور باشه بهمون معرفی بفرمایید.
🔴 راه ارتباطی:
@channel_karkhone
*شایان ذکر است انتخاب افراد نهایی برای ضبط، ارشیو و پخش برنامه برعهده ما نیست و هدف از این فراخوان شناسایی مجموعه ها و افراد صاحب نظر در زمینه صادرات به عراق است.
✅ @karkhone
اگر ذهنم درست یاری کنه 3 سال پیش بود که بابت سخنرانی یکی از بزرگواران در محل دانشگاه شریف حضور پیدا کردم. اینکه صاحب رستوران زنجیره ای کارآفرین محسوب میشه در اذهان عمومی و کارشناسی الان برام مهم نیست ولی پای اون منبر یک حرفی شنیدم که هم بهم خیلی برخورد و هم شیرینی به جواب رسوندنش برام لذت بخش بود.
یک سوال از طرف سخنران اون برنامه (همان صاحب مجموعه رستوران ها) نقل به این مضمون که ما در ایران برند 100 ساله مگه داریم؟ چنتا داریم اصلا؟ یا شایدم پرسید که چرا ما در ایران برند 100 ساله نداریم؟!
درست خاطرم نیست...
از اون روز بود که ذرهبین گرفتم دستم برای جواب این سوال و خدا رو شکر تا امروز دوتا جواب که نه، دوتا محل دلخوشی از جنس اونایی که قند تو دلت آب میکنه رو پیدا کردم.
آره ان قلت توش میشه اورد که میتونست 10 تا باشه جای این عدد اگر چه ها میشد و نمیشد ولی حیفم میاد کلام خودم و وقت مخاطب رو بجای حرف زدن درباره این دوتا و دوتابعدی و بعدی های دیگه نکنم و به سوال بدون جواب فکر کنم.
کاری به عکس ها و خوش ساخت بودن یا نبودن ویدیو ندارم وقتی.
وقتی میدونم دارم لحظه های یکی از برند های 100 ساله مملکتم رو از دیده رد میکنم.
شما هم روش فکر کنید و جواب بدید. به من و به همدیگه تا تعدادمون زیاد بشه.
چنتا 100 ساله داریم؟
بهم دیگه اونها رو بشناسونیم
خواسته زیادی نیست.
https://t.me/Karkhoone/1615
*ضمنا نگارنده فرصت را غنیمت شمرده :
یاداور میشود که دیروز اولین سالگرد درگذشت مرحوم اسد الله عسگراولادی بود.
و ایضا مجموعه گلرنگ برنامهای با هدف جمع اوری محتواهای ارزنده پیرامون شخص استاد حاج محمد کریم فضلی دارد.
✅ @karkhone
یک سوال از طرف سخنران اون برنامه (همان صاحب مجموعه رستوران ها) نقل به این مضمون که ما در ایران برند 100 ساله مگه داریم؟ چنتا داریم اصلا؟ یا شایدم پرسید که چرا ما در ایران برند 100 ساله نداریم؟!
درست خاطرم نیست...
از اون روز بود که ذرهبین گرفتم دستم برای جواب این سوال و خدا رو شکر تا امروز دوتا جواب که نه، دوتا محل دلخوشی از جنس اونایی که قند تو دلت آب میکنه رو پیدا کردم.
آره ان قلت توش میشه اورد که میتونست 10 تا باشه جای این عدد اگر چه ها میشد و نمیشد ولی حیفم میاد کلام خودم و وقت مخاطب رو بجای حرف زدن درباره این دوتا و دوتابعدی و بعدی های دیگه نکنم و به سوال بدون جواب فکر کنم.
کاری به عکس ها و خوش ساخت بودن یا نبودن ویدیو ندارم وقتی.
وقتی میدونم دارم لحظه های یکی از برند های 100 ساله مملکتم رو از دیده رد میکنم.
شما هم روش فکر کنید و جواب بدید. به من و به همدیگه تا تعدادمون زیاد بشه.
چنتا 100 ساله داریم؟
بهم دیگه اونها رو بشناسونیم
خواسته زیادی نیست.
https://t.me/Karkhoone/1615
*ضمنا نگارنده فرصت را غنیمت شمرده :
یاداور میشود که دیروز اولین سالگرد درگذشت مرحوم اسد الله عسگراولادی بود.
و ایضا مجموعه گلرنگ برنامهای با هدف جمع اوری محتواهای ارزنده پیرامون شخص استاد حاج محمد کریم فضلی دارد.
✅ @karkhone
Telegram
karkhone
✅ @karkhone
آقازادگان کمونیست ونزوئلا
| بیژن اشتری
قدمت آقازادگان کمونیست به دوران استالین باز می گردد. طبقه جدید یا نومن کلاتورا، به قول میلوان جیلاس، در همه کشورهای کمونیستی از امتیازات ویژه برخوردار بودند. اما در دوران معاصر این آقازادگان مرزهای تجمل و فساد را جابجا کرده اند. یک نمونه بارزش در ونزوئلای امروز، کشوری که مردمش در فقر مطلق غوطه میخورند و تورم و تحریمها امانشان را بریده. اما نیکولاس ارنستو مادورو، پسر سی ساله نیکولاس مادورو رئیس جمهور کمونیست ونزوئلا، بی توجه به مصائب مردم کشورش حسابی خوش می گذراند.
مردم اسم این آقا را گذاشته اند نیکولاسیتو که معنایش می شود "نیکولاس کوچولو". ایشان که خودش را کمونیستی مومن و متعهد می نامد، رئیس بخش فلزات گرانبهای ونزوئلا ست و کارش خرید طلا به قیمت ارزان از معدنکاران مستقل و فروش آن به قیمت های تورمی به بانک مرکزی ونزوئلا است. نیکولاس کوچولو مشاغل دیگری هم دارد از جمله مسئول امور سینمایی کشور و معاون پارلمانِ خود ساختهء مادورو است و تازگیها هم شده رئیس امور بازرسی دفتر ریاست جمهوری. اما نیکولاسیتو شهرت اصلی اش را به خاطر عیاشی های عنان گسیخته اش کسب کرده است. شش سال پیش فیلمی از او منتشر شد که در یک مهمانی در هتلی مجلل در کاراکاس دخترهای زیبا به پایش اسکناس های دلار می ریختند. البته نیکولاسیتو از آن زمان حواسش را کاملا جمع کرد که دیگر هیچ عکس و فیلمی از عیاشی هایش گرفته و پخش نشود. دو سه سال پیش یکی از دوست دخترهایش به اسم ریتا مورالس چند تا عکس از خوشگذرانی های نیکولاسیتو گرفت اما بادیگاردهای نیکولاسیتو بلافاصله به خانه ریتا ریختند، گوشی و لپ تاپش را مصادره کردند و خودش را هم به زندان مخوف ال هلیوکوئیدا بردند.
مادورو دو پسرخوانده هم دارد به اسامی اوسوال و گاویدیا که با خرج کردن پول های نجومی در سواحل زیبای اروپا و آمریکا به شهرت رسیده اند. تعداد بچه پولدارهای کمونیست ونزوئلایی البته پرشمار است. در راس آنها دختر چهل ساله هوگو چاوز قرار دارد که با دزدیدن ۴ میلیارد دلار پول در زمان پدرش تبدیل به ثروتمندترین زن ونزوئلا شده است. خواهر کوچکش، روسینس، هم دست کمی از او ندارد. اینها بچه های همان پدری هستند که زمانی گفته بود: "ثروتمند شدن کار بدی است؛یک کمونیست خوب هرگز ثروتمند نمی شود."
✅ @karkhone
| بیژن اشتری
قدمت آقازادگان کمونیست به دوران استالین باز می گردد. طبقه جدید یا نومن کلاتورا، به قول میلوان جیلاس، در همه کشورهای کمونیستی از امتیازات ویژه برخوردار بودند. اما در دوران معاصر این آقازادگان مرزهای تجمل و فساد را جابجا کرده اند. یک نمونه بارزش در ونزوئلای امروز، کشوری که مردمش در فقر مطلق غوطه میخورند و تورم و تحریمها امانشان را بریده. اما نیکولاس ارنستو مادورو، پسر سی ساله نیکولاس مادورو رئیس جمهور کمونیست ونزوئلا، بی توجه به مصائب مردم کشورش حسابی خوش می گذراند.
مردم اسم این آقا را گذاشته اند نیکولاسیتو که معنایش می شود "نیکولاس کوچولو". ایشان که خودش را کمونیستی مومن و متعهد می نامد، رئیس بخش فلزات گرانبهای ونزوئلا ست و کارش خرید طلا به قیمت ارزان از معدنکاران مستقل و فروش آن به قیمت های تورمی به بانک مرکزی ونزوئلا است. نیکولاس کوچولو مشاغل دیگری هم دارد از جمله مسئول امور سینمایی کشور و معاون پارلمانِ خود ساختهء مادورو است و تازگیها هم شده رئیس امور بازرسی دفتر ریاست جمهوری. اما نیکولاسیتو شهرت اصلی اش را به خاطر عیاشی های عنان گسیخته اش کسب کرده است. شش سال پیش فیلمی از او منتشر شد که در یک مهمانی در هتلی مجلل در کاراکاس دخترهای زیبا به پایش اسکناس های دلار می ریختند. البته نیکولاسیتو از آن زمان حواسش را کاملا جمع کرد که دیگر هیچ عکس و فیلمی از عیاشی هایش گرفته و پخش نشود. دو سه سال پیش یکی از دوست دخترهایش به اسم ریتا مورالس چند تا عکس از خوشگذرانی های نیکولاسیتو گرفت اما بادیگاردهای نیکولاسیتو بلافاصله به خانه ریتا ریختند، گوشی و لپ تاپش را مصادره کردند و خودش را هم به زندان مخوف ال هلیوکوئیدا بردند.
مادورو دو پسرخوانده هم دارد به اسامی اوسوال و گاویدیا که با خرج کردن پول های نجومی در سواحل زیبای اروپا و آمریکا به شهرت رسیده اند. تعداد بچه پولدارهای کمونیست ونزوئلایی البته پرشمار است. در راس آنها دختر چهل ساله هوگو چاوز قرار دارد که با دزدیدن ۴ میلیارد دلار پول در زمان پدرش تبدیل به ثروتمندترین زن ونزوئلا شده است. خواهر کوچکش، روسینس، هم دست کمی از او ندارد. اینها بچه های همان پدری هستند که زمانی گفته بود: "ثروتمند شدن کار بدی است؛یک کمونیست خوب هرگز ثروتمند نمی شود."
✅ @karkhone
ادعای مایکروسافت: حملات سایبری چین، روسیه و ایران به کمپینهای انتخاباتی در آمریکا
| بومرنگ
یکی از مدیران امنیتی مایکروسافت اعلام کرده: در هفتههای اخیر سرویسهای امنیتی روسیه برای نفوذ به ۷۰۰۰ اکانت، شامل مقامات درگیر در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، تلاش کردهاند. چین برای دستیابی به ایمیل افراد وابسته به کمپین جو بایدن تلاش کرده و ایران نیز اکانت مقامات دولتی و وابسته به کمپین ترامپ را هدف قرار داده [جزییات]
منبع: NBCNEWS
✅ @karkhone
| بومرنگ
یکی از مدیران امنیتی مایکروسافت اعلام کرده: در هفتههای اخیر سرویسهای امنیتی روسیه برای نفوذ به ۷۰۰۰ اکانت، شامل مقامات درگیر در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، تلاش کردهاند. چین برای دستیابی به ایمیل افراد وابسته به کمپین جو بایدن تلاش کرده و ایران نیز اکانت مقامات دولتی و وابسته به کمپین ترامپ را هدف قرار داده [جزییات]
منبع: NBCNEWS
✅ @karkhone
هسته معاملات بورس، بومی می شود
با توجه به دردسرهایی که اختلالات هسته معاملات در معاملات بورس ایجاد کرده است و همچنان نیز این بازار با این مشکل دستوپنجه نرم میکند، رئیس مرکز فناوری اطلاعات و توسعه اقتصاد هوشمند وزارت اقتصاد از رونمایی هسته معاملات بومی تا پایان سال خبر داد./ایسنا
گفتنی است هسته معاملات بورس تهران متعلق به شرکت آتوس است. آتوس (Atos)، یک شرکت بزرگ فرانسوی است، که در زمینه ارائه خدمات برونسپاری و مشاوره اطلاعاتی فعالیت میکند. بنا بر آنچه در ویکیپدیای فارسی نوشته شده است: شرکت آتوس در سال ۱۹۹۷ راهاندازی شد و هماکنون پس از شرکت آیبیام دومین شرکت بزرگ فناوری اطلاعات در اروپا و هفتمین شرکت ارائه خدمات فناوری اطلاعات جهان، است. این شرکت در حال حاضر در کشورهایی مانند فرانسه، آلمان، هلند، اسپانیا، هند و مراکش حضور دارد؛ منتها حضور این شرکت در ایران بدلیل تحریم و تنشهای مکرر سیاسی بین ایران و فرانسه توسط مدیران این شرکت به صورت رسمی پذیرفته نمیشود.
✅ @karkhone
با توجه به دردسرهایی که اختلالات هسته معاملات در معاملات بورس ایجاد کرده است و همچنان نیز این بازار با این مشکل دستوپنجه نرم میکند، رئیس مرکز فناوری اطلاعات و توسعه اقتصاد هوشمند وزارت اقتصاد از رونمایی هسته معاملات بومی تا پایان سال خبر داد./ایسنا
گفتنی است هسته معاملات بورس تهران متعلق به شرکت آتوس است. آتوس (Atos)، یک شرکت بزرگ فرانسوی است، که در زمینه ارائه خدمات برونسپاری و مشاوره اطلاعاتی فعالیت میکند. بنا بر آنچه در ویکیپدیای فارسی نوشته شده است: شرکت آتوس در سال ۱۹۹۷ راهاندازی شد و هماکنون پس از شرکت آیبیام دومین شرکت بزرگ فناوری اطلاعات در اروپا و هفتمین شرکت ارائه خدمات فناوری اطلاعات جهان، است. این شرکت در حال حاضر در کشورهایی مانند فرانسه، آلمان، هلند، اسپانیا، هند و مراکش حضور دارد؛ منتها حضور این شرکت در ایران بدلیل تحریم و تنشهای مکرر سیاسی بین ایران و فرانسه توسط مدیران این شرکت به صورت رسمی پذیرفته نمیشود.
✅ @karkhone
دوره آنلاین تکنیکهای ساخت پرزنتیشن حرفهای با پاورپوینت
#پاورپوینت بیشک موفقترین نرمافزار طراحی پرزنتیشن است که با آپدیت جدید در نسخه ۲۰۱۹ توانسته همچنان در رقابت با نرمافزارهای Prezi و Focusky حرفهای جدیدی برای گفتن داشته باشد.
در این دوره آنلاین سعی شده است در قالب یک دوره کاربردی به تکنیکها و ترفندهای عملی بپردازیم.
⏰ مدت دوره: ۱۰ ساعت - ۵ جلسه
📆 شروع دوره: اول مهر
💎 5 نفر اول میتوانند با کد تخفیف ۲۰٪ در این برنامه ثبتنام کنند:
Karkhone
برای مشاهده سرفصل ها و ثبت نام روی لینک زیر کلیک کنید:
https://bit.ly/3bXv3ar
#تبلیغ
#پاورپوینت بیشک موفقترین نرمافزار طراحی پرزنتیشن است که با آپدیت جدید در نسخه ۲۰۱۹ توانسته همچنان در رقابت با نرمافزارهای Prezi و Focusky حرفهای جدیدی برای گفتن داشته باشد.
در این دوره آنلاین سعی شده است در قالب یک دوره کاربردی به تکنیکها و ترفندهای عملی بپردازیم.
⏰ مدت دوره: ۱۰ ساعت - ۵ جلسه
📆 شروع دوره: اول مهر
💎 5 نفر اول میتوانند با کد تخفیف ۲۰٪ در این برنامه ثبتنام کنند:
Karkhone
برای مشاهده سرفصل ها و ثبت نام روی لینک زیر کلیک کنید:
https://bit.ly/3bXv3ar
#تبلیغ
چرا بزرگ زیباست؟ تئوریها و واقعیتها
| دکتر حمید پاداش؛ عضو هیأت علمی دانشگاه تهران و مترجم کتاب بزرگ زیباست
کتاب "بزرگ زیباست" دو افسانه مربوط به شرکتهای کوچک و متوسط را به باد انتقاد شدید گرفته است: افسانه اشتغالزایی شرکتهای کوچک و افسانه نبوغ در گاراژ.
افسانه نبوغ در گاراژ، استارت آپها را منشأ نوآوری تعریف میکند. هر چه شرکتها جوانتر باشند نوآورترند. اگر به داستان ظهور غولهای تکنولوژی امروز نظیر اپل و گوگل نگاه کنید میبینید خاستگاه اصلی اینها گاراژهای کوچک بودهاند. این افسانه غلط از دو تفسیر از دو کتاب شومپیتر نشأت گرفته است؛ کتاب نظریه توسعه اقتصادی در سال ۱۹۱۱ که بر کارآفرینی فردی تمرکز دارد(شومپیتر ۱) و کتاب سرمایهداری، سوسیالیسم و دموکراسی در سال ۱۹۴۲ که بر نوآوری بنگاههای بزرگ متمرکز است(شومپیتر ۲). از نگاه شومپیتر ۲، در صنعت مدرن، تعداد اندکی از شرکتهای بزرگ، ابزاری عالی برای تحریک تغییرات فناوارنه هستند در حالی که در شومپیتر ۱، تخریب خلاق را فردکارآفرین انجام میدهد. کارآفرینی شومپیتر ۱، کارآفرینی حداقلی و کارآفرینی شومپیتر ۲ کارآفرینی تحولی است.
اقتصادهای ضعیف مملو از کارآفرینی حداقلی و اقتصادهای پیشرفته مملو از کارآفرینی تحولی هستند. هرچه کشورها فقیرتر باشند درصد بیشتری از مردم خوداشتغال میشوند؛ نرخ خوداشتغالی در آمریکای شمالی ۷ درصد، اروپا و در جنوب شرق آسیا ۴۱ درصد است. این نرخ در بروندی ۸۹.۹ درصد است. فقیرترین کشورها، صادرات با ارزش افزوده پایینتری دارند و معمولاً توریسم را راه حل برونرفت از فقر تلقی میکنند(سهم توریسم از صادرات در آمریکا ۱۱ درصد و در باهاماس ۷۳ درصد است). تنها عاملی که میتواند ۵ عامل به ظاهر غیرمرتبط (خوداشتغالی، حجم و ترکیب صادرات، درآمدسرانه، نابرابری، نرخ استارت آپها) را به هم وصل کند و تبیینکننده عملکرد اقتصادهای فقیر در مقابل اقتصادهای ثروتمند باشد شرکتهای بزرگ است. در اقتصادهای ثروتمند، بزرگها مشغول تولید و اشتغال هستند و در اقتصادهای فقیر، بخشهای غیررسمی، کشاورزان و خردهفروشان مسؤول کل اقتصاد هستند.
بنابراین، وقتی میخواهید بزرگ را در مقابل کوچک ارزیابی و مقایسه کنید بهتر است ارتباط شرکتهای بزرگ را با خوداشتغالی، درآمد سرانه، صادرات، نابرابری و نرخ استارت آپها بررسی کنید. این است واقعیت "بزرگ زیباست" در برابر افسانه"کوچک زیباست".
اما اگر ماجرا این است آیا هنوز میشود به سیاستگذاری توسعه بویژه در کشورهای فقیر امیدوار بود؟ در واقع، از منظر سیاستگذاری توسعه، ماجرای بزرگ زیباست چه دلالتهایی دارد؟ حداقل ۵ مکتب فکری درباره ساختار و سیاست اندازه بنگاه در تاریخ اندیشههای اقتصادی قابل تفکیک است؛ لیبرتاریانیسم، نئولیبرالیسم جهانی، محلیگرایی پیشرونده، حمایتگرایی ملی و توسعهگرایی ملی.
لیبرتارینها با الهام از مکتب اتریش، بر مبنای آزادی کسب و کار و آزادی مبادله، هدف شرکتها را تعقیب نفع خصوصی میدانند و از شرکتهای کوچک به دلیل کمک به افزایش رقابت دفاع میکنند و گرایش به بنگاههای بزرگ را با سرمایهداری رفاقتی همسو میبینند.
برای نئولیبرالها اندازه بنگاه اهمیتی ندارد. بااین حال، کوچکگرایی را به عنوان جریان غالب سیاسی حمایت میکنند.
از نظر محلیگرایان، شرکتهای SME اساس اقتصاد محلی و منطقهای هستند و نیازی به شرکتهای بزرگ با توجه به مقیاس محل و منطقه وجود ندارد. در مناطق، زنجیرههای بزرگ تولید موضوعیت ندارند.
حمایتگرایی ملی که با جمهوریخواهی ترامپی گره خورده، بر اساس رویکرد پوپولیستی خود به شدت به بنگاههای بزرگ حمله میکند. همچنین، هرگونه سیاست تجارت آزاد و گردش آزاد نیروی کار از جمله مهاجرین را به شدت رد میکند.
در مکتب توسعهگرایی ملی، یگانه هدف سیاست عبارت است از حداکثر کردن رشد نوآوری و بهرهوری ملی. توسعهگرایی ملی نیاز به یک دولت توسعهگرای فعال دارد که بنگاههای بزرگ را درخدمت نوآوری، بهرهوری، صادرات و رقابتپذیری تعریف میکند.
مبنای سیاستگذاری در مکتب توسعهگرایی ملی، توزیع قابلیتهای بهرهوری و ثروت بین ملتهاست و هدف دولت توسعهگرا حداکثرسازی بازارهای خارجی برای صادرات با ارزش افزوده بالا در نظر گرفته میشود. در فضای توسعهگرایی ملی، اصل اساسی نه رقابت صرف است نه همکاری محض. بلکه اصل همکاری-رقابت است که توسط یک سیاست درست رقابتی در سطح ملی تضمین میشود. بدین ترتیب، اگر اندیشهها و سیاستها در کشورهای مختلف به دنبال تحقق بزرگها هستند ناگزیر باید رویکرد توسعه گرایی ملی را در پیش بگیرند. این است آخرین توصیه آخرین فصل کتاب "بزرگ زیباست".
✅ @karkhone
| دکتر حمید پاداش؛ عضو هیأت علمی دانشگاه تهران و مترجم کتاب بزرگ زیباست
کتاب "بزرگ زیباست" دو افسانه مربوط به شرکتهای کوچک و متوسط را به باد انتقاد شدید گرفته است: افسانه اشتغالزایی شرکتهای کوچک و افسانه نبوغ در گاراژ.
افسانه نبوغ در گاراژ، استارت آپها را منشأ نوآوری تعریف میکند. هر چه شرکتها جوانتر باشند نوآورترند. اگر به داستان ظهور غولهای تکنولوژی امروز نظیر اپل و گوگل نگاه کنید میبینید خاستگاه اصلی اینها گاراژهای کوچک بودهاند. این افسانه غلط از دو تفسیر از دو کتاب شومپیتر نشأت گرفته است؛ کتاب نظریه توسعه اقتصادی در سال ۱۹۱۱ که بر کارآفرینی فردی تمرکز دارد(شومپیتر ۱) و کتاب سرمایهداری، سوسیالیسم و دموکراسی در سال ۱۹۴۲ که بر نوآوری بنگاههای بزرگ متمرکز است(شومپیتر ۲). از نگاه شومپیتر ۲، در صنعت مدرن، تعداد اندکی از شرکتهای بزرگ، ابزاری عالی برای تحریک تغییرات فناوارنه هستند در حالی که در شومپیتر ۱، تخریب خلاق را فردکارآفرین انجام میدهد. کارآفرینی شومپیتر ۱، کارآفرینی حداقلی و کارآفرینی شومپیتر ۲ کارآفرینی تحولی است.
اقتصادهای ضعیف مملو از کارآفرینی حداقلی و اقتصادهای پیشرفته مملو از کارآفرینی تحولی هستند. هرچه کشورها فقیرتر باشند درصد بیشتری از مردم خوداشتغال میشوند؛ نرخ خوداشتغالی در آمریکای شمالی ۷ درصد، اروپا و در جنوب شرق آسیا ۴۱ درصد است. این نرخ در بروندی ۸۹.۹ درصد است. فقیرترین کشورها، صادرات با ارزش افزوده پایینتری دارند و معمولاً توریسم را راه حل برونرفت از فقر تلقی میکنند(سهم توریسم از صادرات در آمریکا ۱۱ درصد و در باهاماس ۷۳ درصد است). تنها عاملی که میتواند ۵ عامل به ظاهر غیرمرتبط (خوداشتغالی، حجم و ترکیب صادرات، درآمدسرانه، نابرابری، نرخ استارت آپها) را به هم وصل کند و تبیینکننده عملکرد اقتصادهای فقیر در مقابل اقتصادهای ثروتمند باشد شرکتهای بزرگ است. در اقتصادهای ثروتمند، بزرگها مشغول تولید و اشتغال هستند و در اقتصادهای فقیر، بخشهای غیررسمی، کشاورزان و خردهفروشان مسؤول کل اقتصاد هستند.
بنابراین، وقتی میخواهید بزرگ را در مقابل کوچک ارزیابی و مقایسه کنید بهتر است ارتباط شرکتهای بزرگ را با خوداشتغالی، درآمد سرانه، صادرات، نابرابری و نرخ استارت آپها بررسی کنید. این است واقعیت "بزرگ زیباست" در برابر افسانه"کوچک زیباست".
اما اگر ماجرا این است آیا هنوز میشود به سیاستگذاری توسعه بویژه در کشورهای فقیر امیدوار بود؟ در واقع، از منظر سیاستگذاری توسعه، ماجرای بزرگ زیباست چه دلالتهایی دارد؟ حداقل ۵ مکتب فکری درباره ساختار و سیاست اندازه بنگاه در تاریخ اندیشههای اقتصادی قابل تفکیک است؛ لیبرتاریانیسم، نئولیبرالیسم جهانی، محلیگرایی پیشرونده، حمایتگرایی ملی و توسعهگرایی ملی.
لیبرتارینها با الهام از مکتب اتریش، بر مبنای آزادی کسب و کار و آزادی مبادله، هدف شرکتها را تعقیب نفع خصوصی میدانند و از شرکتهای کوچک به دلیل کمک به افزایش رقابت دفاع میکنند و گرایش به بنگاههای بزرگ را با سرمایهداری رفاقتی همسو میبینند.
برای نئولیبرالها اندازه بنگاه اهمیتی ندارد. بااین حال، کوچکگرایی را به عنوان جریان غالب سیاسی حمایت میکنند.
از نظر محلیگرایان، شرکتهای SME اساس اقتصاد محلی و منطقهای هستند و نیازی به شرکتهای بزرگ با توجه به مقیاس محل و منطقه وجود ندارد. در مناطق، زنجیرههای بزرگ تولید موضوعیت ندارند.
حمایتگرایی ملی که با جمهوریخواهی ترامپی گره خورده، بر اساس رویکرد پوپولیستی خود به شدت به بنگاههای بزرگ حمله میکند. همچنین، هرگونه سیاست تجارت آزاد و گردش آزاد نیروی کار از جمله مهاجرین را به شدت رد میکند.
در مکتب توسعهگرایی ملی، یگانه هدف سیاست عبارت است از حداکثر کردن رشد نوآوری و بهرهوری ملی. توسعهگرایی ملی نیاز به یک دولت توسعهگرای فعال دارد که بنگاههای بزرگ را درخدمت نوآوری، بهرهوری، صادرات و رقابتپذیری تعریف میکند.
مبنای سیاستگذاری در مکتب توسعهگرایی ملی، توزیع قابلیتهای بهرهوری و ثروت بین ملتهاست و هدف دولت توسعهگرا حداکثرسازی بازارهای خارجی برای صادرات با ارزش افزوده بالا در نظر گرفته میشود. در فضای توسعهگرایی ملی، اصل اساسی نه رقابت صرف است نه همکاری محض. بلکه اصل همکاری-رقابت است که توسط یک سیاست درست رقابتی در سطح ملی تضمین میشود. بدین ترتیب، اگر اندیشهها و سیاستها در کشورهای مختلف به دنبال تحقق بزرگها هستند ناگزیر باید رویکرد توسعه گرایی ملی را در پیش بگیرند. این است آخرین توصیه آخرین فصل کتاب "بزرگ زیباست".
✅ @karkhone
ناوگانم را بگیر، پپسیام را نه! چگونه پپسی تبدیل به ششمین نیروی دریایی بزرگ جهان شد؟
نمایشگاه ایالات متحده آمریکا-اتحاد جماهیر شوروی:
طرحی برای برپایی نمایشگاهی جهت به نمایش گذاشتن سبک زندگی معمولی آمریکایی وجود داشت. هدف آن بود که مردم اتحاد جماهیر شوروی بتواند احساس زندگی در یک کشور کاپیتالیستی را تجربه کنند و برعکس. نمایشگاه آمریکا در مسکو برپا شد، و به دنبال آن نمایشگاه شوروی در نیویورک.
نمایشگاهها در تابستان ۱۹۵۹ برگزار شدند. طی نمایشگاه مسکو، مردم شوروی دید کلیای نسبت به پیچیدگیها و دلفریبیهای زندگی در جهان پر ابزار سرمایهداری به دست آوردند.
نیکیتا خروشچف و معاون رئیس جمهور ریچارد نیکسون در «بحث آشپزخانه» مشارکت کردند. در این بحث، رهبران دو کشور بر سر شایستگیهای نظامهایشان به بحث پرداختند. این نمایشگاه بازار شوروی را به روی شرکتهای آمریکایی همچون آیبیام، دیزنی، و غیره باز کرد، و یک شرکت آمریکایی از آن به خوبی بهره برد.
فشار پپسی:
شب پیش از این رویداد، عضو هیأت مدیره و مدیرعامل بعدی پپسی، دونالد ام. کندال، به ریچارد نیکسون اصرار کرده بود که از خروشچف بخواهد که مقداری پپسی بچشد. پس از بحث آشپزخانه، نیکسون خروشچف را به یک غرفهی فروش نوشیدنیهای غیرالکلی برد و به نخستوزیر پیشنهاد پپسی را داد. خروشچف و همراهان عاشق پپسی شدند، و پس از مذاکرات، پپسی صادرات محلول قندی (نوشابه) خود به شوروی را در سال ۱۹۷۲ آغاز کرد و کوکا کولا را از بازار شوروی بیرون راند.
ورود پپسی به شوروی رویدادی غوغایی بود که نخستین شرکت از یک کشور کاپیتالیستی کالای مصرفی محبوبی را در اتحاد جماهیر ارائه میداد. ولی پپسی مشکلات خود را داشت.
پپسی نمیتوانست روبل روسی را بهعنوان بازپرداخت بپذیرد؛ زیرا ارزش آن از سوی حکومت شوروی کنترل میشد و در نتیجه بیرون بردن آن از شوروی دشوار بود. پپسی با راهحل آسانی کنار آمد، دریافت ودکای Stolichnaya، در ازای نوشابهی پپسی. تبادل ودکا بهخوبی پیش میرفت؛ زیرا فروش پپسی شوروی برای سالها رشد روزافزون داشت.
در سال ۱۹۸۰ آمریکا محصولات شوروی را بهخاطر تهاجم شوروی به افغانستان تحریم کرد که شامل ودکا نیز میشد. از آنجاکه بازار آمریکا، دیگر ودکای روسی را نمیپذیرفت، پپسی پول موردنیاز را به شیوهی دیگری درخواست کرد. در سال ۱۹۸۹، حکومت شوروی و پپسی توافق عجیبی را امضا کردند که براساس آن شرکت پپسی بهعنوان یک واسطه برای اوراق کردن ۱۷ زیردریایی قدیمی و ۳ کشتی جنگی عمل میکرد.
معاملهی نیروی دریایی!
این اوراقسازی پول زیادی برای پپسی به ارمغان آورد. شوروی بخشی از نیروی دریایی خود را برای یک بطری شکر گازدار اوراق کرد! به تمسخر ادعا میشد که پپسی زودتر از آمریکا توانسته شوروی را خلع سلاح کند. این معامله به اندازهی کافی پول تولید کرد که عملیات پپسی شوروی را برای چند سال پاسخ دهد، بنابراین قرارداد جدیدی در سال ۱۹۹۰ حاصل شد.
در سال ۱۹۹۰ شرکت پپسی نزدیک به عقد معاملهی ۳۰۰ میلیون دلاری با شوروی بود تا در ازای ارائهی پپسی تا سال ۲۰۰۰ حق افتتاح رستوانهای زنجیرهای پیتزا هات (Pizza Hut) را به دست آورد. طبق این قرارداد، پپسی میتوانست تولیدش را در شوروی دو برابر کند و امکانات بطریسازیاش را در آنجا ارتقا دهد.
در برابر، شوروی یک ناوگان نفتکش برای پپسی میساخت. پپسی این نفتکشها را به دیگر شرکتها اجاره میداد و به ازایش پول دریافت میکرد. معاملهی پپسی بزرگترین معاملهای بود که توسط یک شرکت آمریکایی با شوروی انجام گرفته است.
فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی:
همه چیز برای پپسی از آنجا به زوال رفت. در سال ۱۹۹۰ اتحاد جماهیر شوروی به کشورهای کوچکتری تبدیل شد که داراییهای پپسی را تصاحب کردند. محدودهی کشتیسازی حالا در بلاروس بود که برای نفتکشها پول میخواست. لیتوانی، که پنیر موتزارلا برای پیتزا هات تولید میکرد، تنها دلار آمریکا را برای بازپرداخت تقاضا میکرد. در همین حال، کوکا کولا به بازار روسیه وارد شد؛ پایان انحصار پپسی.
تحت معاملهی ۱۹۸۹، پپسی ششمین نیروی دریایی بزرگ جهان شد. متأسفانه آنها آن ناوگان را فروختند تا بتوانند آب گازدار شیرین بیشتری بفروشند!
برای مطالعهی بیشتر:
https://www.atlasobscura.com/articles/soviet-union-pepsi-ships
✅ @karkhone
نمایشگاه ایالات متحده آمریکا-اتحاد جماهیر شوروی:
طرحی برای برپایی نمایشگاهی جهت به نمایش گذاشتن سبک زندگی معمولی آمریکایی وجود داشت. هدف آن بود که مردم اتحاد جماهیر شوروی بتواند احساس زندگی در یک کشور کاپیتالیستی را تجربه کنند و برعکس. نمایشگاه آمریکا در مسکو برپا شد، و به دنبال آن نمایشگاه شوروی در نیویورک.
نمایشگاهها در تابستان ۱۹۵۹ برگزار شدند. طی نمایشگاه مسکو، مردم شوروی دید کلیای نسبت به پیچیدگیها و دلفریبیهای زندگی در جهان پر ابزار سرمایهداری به دست آوردند.
نیکیتا خروشچف و معاون رئیس جمهور ریچارد نیکسون در «بحث آشپزخانه» مشارکت کردند. در این بحث، رهبران دو کشور بر سر شایستگیهای نظامهایشان به بحث پرداختند. این نمایشگاه بازار شوروی را به روی شرکتهای آمریکایی همچون آیبیام، دیزنی، و غیره باز کرد، و یک شرکت آمریکایی از آن به خوبی بهره برد.
فشار پپسی:
شب پیش از این رویداد، عضو هیأت مدیره و مدیرعامل بعدی پپسی، دونالد ام. کندال، به ریچارد نیکسون اصرار کرده بود که از خروشچف بخواهد که مقداری پپسی بچشد. پس از بحث آشپزخانه، نیکسون خروشچف را به یک غرفهی فروش نوشیدنیهای غیرالکلی برد و به نخستوزیر پیشنهاد پپسی را داد. خروشچف و همراهان عاشق پپسی شدند، و پس از مذاکرات، پپسی صادرات محلول قندی (نوشابه) خود به شوروی را در سال ۱۹۷۲ آغاز کرد و کوکا کولا را از بازار شوروی بیرون راند.
ورود پپسی به شوروی رویدادی غوغایی بود که نخستین شرکت از یک کشور کاپیتالیستی کالای مصرفی محبوبی را در اتحاد جماهیر ارائه میداد. ولی پپسی مشکلات خود را داشت.
پپسی نمیتوانست روبل روسی را بهعنوان بازپرداخت بپذیرد؛ زیرا ارزش آن از سوی حکومت شوروی کنترل میشد و در نتیجه بیرون بردن آن از شوروی دشوار بود. پپسی با راهحل آسانی کنار آمد، دریافت ودکای Stolichnaya، در ازای نوشابهی پپسی. تبادل ودکا بهخوبی پیش میرفت؛ زیرا فروش پپسی شوروی برای سالها رشد روزافزون داشت.
در سال ۱۹۸۰ آمریکا محصولات شوروی را بهخاطر تهاجم شوروی به افغانستان تحریم کرد که شامل ودکا نیز میشد. از آنجاکه بازار آمریکا، دیگر ودکای روسی را نمیپذیرفت، پپسی پول موردنیاز را به شیوهی دیگری درخواست کرد. در سال ۱۹۸۹، حکومت شوروی و پپسی توافق عجیبی را امضا کردند که براساس آن شرکت پپسی بهعنوان یک واسطه برای اوراق کردن ۱۷ زیردریایی قدیمی و ۳ کشتی جنگی عمل میکرد.
معاملهی نیروی دریایی!
این اوراقسازی پول زیادی برای پپسی به ارمغان آورد. شوروی بخشی از نیروی دریایی خود را برای یک بطری شکر گازدار اوراق کرد! به تمسخر ادعا میشد که پپسی زودتر از آمریکا توانسته شوروی را خلع سلاح کند. این معامله به اندازهی کافی پول تولید کرد که عملیات پپسی شوروی را برای چند سال پاسخ دهد، بنابراین قرارداد جدیدی در سال ۱۹۹۰ حاصل شد.
در سال ۱۹۹۰ شرکت پپسی نزدیک به عقد معاملهی ۳۰۰ میلیون دلاری با شوروی بود تا در ازای ارائهی پپسی تا سال ۲۰۰۰ حق افتتاح رستوانهای زنجیرهای پیتزا هات (Pizza Hut) را به دست آورد. طبق این قرارداد، پپسی میتوانست تولیدش را در شوروی دو برابر کند و امکانات بطریسازیاش را در آنجا ارتقا دهد.
در برابر، شوروی یک ناوگان نفتکش برای پپسی میساخت. پپسی این نفتکشها را به دیگر شرکتها اجاره میداد و به ازایش پول دریافت میکرد. معاملهی پپسی بزرگترین معاملهای بود که توسط یک شرکت آمریکایی با شوروی انجام گرفته است.
فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی:
همه چیز برای پپسی از آنجا به زوال رفت. در سال ۱۹۹۰ اتحاد جماهیر شوروی به کشورهای کوچکتری تبدیل شد که داراییهای پپسی را تصاحب کردند. محدودهی کشتیسازی حالا در بلاروس بود که برای نفتکشها پول میخواست. لیتوانی، که پنیر موتزارلا برای پیتزا هات تولید میکرد، تنها دلار آمریکا را برای بازپرداخت تقاضا میکرد. در همین حال، کوکا کولا به بازار روسیه وارد شد؛ پایان انحصار پپسی.
تحت معاملهی ۱۹۸۹، پپسی ششمین نیروی دریایی بزرگ جهان شد. متأسفانه آنها آن ناوگان را فروختند تا بتوانند آب گازدار شیرین بیشتری بفروشند!
برای مطالعهی بیشتر:
https://www.atlasobscura.com/articles/soviet-union-pepsi-ships
✅ @karkhone
Atlas Obscura
When the Soviet Union Paid Pepsi in Warships
The company had a long, strange relationship with the U.S.S.R.
دولت و ایجاد نوندونی
داستان معروف آقاسی، وزیر محمدشاه قاجار را شنیدهاید که به ایجاد قنات خیلی علاقهمند بود: به او گفتند که فلان قنات که دادهای حفر کنند به آب نمیرسد. جواب داد: برای ما آب نشود، برای قناتکن که نان میشود!
حال اگر آن زمان فقط داستان قنات بود، الان داستان کلی "نوندونی" دیگر است که دولتهای مدرن درست کردهاند! از اینها آبی برای کسی به دست نمیآید، ولی انواع و اقسام سرابِ خوشگل برای مردمان ایجاد میشود، و برای افراد دیگری جای نان و نوندونی میشود.
و البته، طبق معمولِ همیشه، قصد حکومت اصلاً و ابداً ایجادِ نوندونی نیست، بلکه خدمت به مردم و حمایت از آنها و مواظبت از آنهاست.
مثلاً کانونِ وکلا به منظور ایجاد انحصار برای تعدادی خاص نیست تا، به مددِ آن انحصار، از رقابت مصون باشند و هر مبلغی بخواهند و بتوانند از موکلان اخذ کنند. نه! اصلاً و ابداً! بلکه هدف آن است که، یک وقت خدای نکرده، رعایای نادان و بیسواد نروند سراغ کسی که وکالت بلد نیست. حالا اینکه وکلای رسمی، خیلی اوقات، در پروندهها گندهای بزرگ میزنند، و کماکان حقالوکاله سنگین خود را طلبکارند، خیلی نکته مهمی نیست، البته. بالاخره کار که بیاشکال نمیشود! البته کارِ آقابالاسریها همیشه اشکالات کوچک دارد، برعکسِ کارِ رعایا که همیشه سرتاپایش اشکال است، و بنابراین باید مواظبشان بود.
یا چیزی که مستقیم به آب مربوط میشود: سدسازی البته برای ایجاد نوندونی برای این ارگان و آن شرکت و آن "کارشناس" و آن تکنوکرات و .... نیست، چنانچه اُفتد و دانی! بلکه برای حل مشکل آب است. حالا اگر چندتا فاجعه زیستمحیطی و شوری آب و فقر و فلاکتِ تعدادی مردم را موجب شد، خیلی موردی ندارد. بالاخره کار که بیاشکال نمیشود!
یک نکته جالب در مورد این نوندونیها این است که افرادی که به آنها میرسند، خیلی از رقابت خوششان نمیآید، و سعی میکنند راه رسیدن به آن نوندونی را به انحاء مختلف برای دیگران، به خصوص غریبهها، سخت کنند.
مثالش بسیاری از بوروکراسیهای کشور. مثلاً دانشگاهها! بامزه است اساتیدی که بدون مقاله و یا با بیمحتواترین مقالاتِ ممکن به درجهی استادی رسیدند و رئیس و معاون شدند، بعدش یادشان افتاد که باید در مسئله ارتقاء سختگیری "علمی" کرد.
یا مثال دیگر، صنفهای انحصاری مختلفی چون کانون وکلا، جامعهی مهندسی، دندانپزشکان، آژانسهای تاکسی (قبل از داستان تاکسی اینترنتی) و غیره است. اعضای این نوندونیها هم نمیخواهند بقیه به راحتی، در نانی که دولت به واسطه انحصاربخشی در سفره آنان آورده، با دیگران شریک شوند.
مطمئن باشید اگر واکسیها هم لابی قوی داشتند، به کمک دولت یک صنف انحصاری واکسیها راه میانداختند، و بعدش هم هزار و یک دلیل منطقی و مجابکننده برای این انحصار تولید میکردند. بالاخره کار خطیر واکس زدن که کار هر کسی نیست! و مردم همنادانتر از آنند که واکس خوب را از واکس بد تشخیص دهند، ولی همان مردم آن قدر عاقلاند که میتوانند رئیسجمهور خوب را انتخاب کنند. مردم این قدر نادانند که نباید اجازه داد هر که را خواستند برای وکالتِ کار شخصی خود انتخاب کنند، ولی آن قدر دانایند که میتوانند برای کشور و امور دیگران وکیلِ مجلس انتخاب کنند.
کلام آخر، آیا لازم است بگویم هزینهی نان مورد مصرف در نوندونیها از جیب چه کسی میرود؟
✅ @karkhone
داستان معروف آقاسی، وزیر محمدشاه قاجار را شنیدهاید که به ایجاد قنات خیلی علاقهمند بود: به او گفتند که فلان قنات که دادهای حفر کنند به آب نمیرسد. جواب داد: برای ما آب نشود، برای قناتکن که نان میشود!
حال اگر آن زمان فقط داستان قنات بود، الان داستان کلی "نوندونی" دیگر است که دولتهای مدرن درست کردهاند! از اینها آبی برای کسی به دست نمیآید، ولی انواع و اقسام سرابِ خوشگل برای مردمان ایجاد میشود، و برای افراد دیگری جای نان و نوندونی میشود.
و البته، طبق معمولِ همیشه، قصد حکومت اصلاً و ابداً ایجادِ نوندونی نیست، بلکه خدمت به مردم و حمایت از آنها و مواظبت از آنهاست.
مثلاً کانونِ وکلا به منظور ایجاد انحصار برای تعدادی خاص نیست تا، به مددِ آن انحصار، از رقابت مصون باشند و هر مبلغی بخواهند و بتوانند از موکلان اخذ کنند. نه! اصلاً و ابداً! بلکه هدف آن است که، یک وقت خدای نکرده، رعایای نادان و بیسواد نروند سراغ کسی که وکالت بلد نیست. حالا اینکه وکلای رسمی، خیلی اوقات، در پروندهها گندهای بزرگ میزنند، و کماکان حقالوکاله سنگین خود را طلبکارند، خیلی نکته مهمی نیست، البته. بالاخره کار که بیاشکال نمیشود! البته کارِ آقابالاسریها همیشه اشکالات کوچک دارد، برعکسِ کارِ رعایا که همیشه سرتاپایش اشکال است، و بنابراین باید مواظبشان بود.
یا چیزی که مستقیم به آب مربوط میشود: سدسازی البته برای ایجاد نوندونی برای این ارگان و آن شرکت و آن "کارشناس" و آن تکنوکرات و .... نیست، چنانچه اُفتد و دانی! بلکه برای حل مشکل آب است. حالا اگر چندتا فاجعه زیستمحیطی و شوری آب و فقر و فلاکتِ تعدادی مردم را موجب شد، خیلی موردی ندارد. بالاخره کار که بیاشکال نمیشود!
یک نکته جالب در مورد این نوندونیها این است که افرادی که به آنها میرسند، خیلی از رقابت خوششان نمیآید، و سعی میکنند راه رسیدن به آن نوندونی را به انحاء مختلف برای دیگران، به خصوص غریبهها، سخت کنند.
مثالش بسیاری از بوروکراسیهای کشور. مثلاً دانشگاهها! بامزه است اساتیدی که بدون مقاله و یا با بیمحتواترین مقالاتِ ممکن به درجهی استادی رسیدند و رئیس و معاون شدند، بعدش یادشان افتاد که باید در مسئله ارتقاء سختگیری "علمی" کرد.
یا مثال دیگر، صنفهای انحصاری مختلفی چون کانون وکلا، جامعهی مهندسی، دندانپزشکان، آژانسهای تاکسی (قبل از داستان تاکسی اینترنتی) و غیره است. اعضای این نوندونیها هم نمیخواهند بقیه به راحتی، در نانی که دولت به واسطه انحصاربخشی در سفره آنان آورده، با دیگران شریک شوند.
مطمئن باشید اگر واکسیها هم لابی قوی داشتند، به کمک دولت یک صنف انحصاری واکسیها راه میانداختند، و بعدش هم هزار و یک دلیل منطقی و مجابکننده برای این انحصار تولید میکردند. بالاخره کار خطیر واکس زدن که کار هر کسی نیست! و مردم همنادانتر از آنند که واکس خوب را از واکس بد تشخیص دهند، ولی همان مردم آن قدر عاقلاند که میتوانند رئیسجمهور خوب را انتخاب کنند. مردم این قدر نادانند که نباید اجازه داد هر که را خواستند برای وکالتِ کار شخصی خود انتخاب کنند، ولی آن قدر دانایند که میتوانند برای کشور و امور دیگران وکیلِ مجلس انتخاب کنند.
کلام آخر، آیا لازم است بگویم هزینهی نان مورد مصرف در نوندونیها از جیب چه کسی میرود؟
✅ @karkhone
درخت خربزه، الله اکبر!
ترفند (یا تمهید) پانزی، یکی از قدیمیترین کلاهبرداریها در دنیای امور مالی و پولی است. این ترفند در همه جای دنیا یک جرمِ سنگین شناخته میشود (همانطور که باید!)، از جمله در آمریکا.
برنی میدوف یک سرمایهدار مالیکار معروف و صاحبنام در والاستریت بود، که بزرگترین و معروفترین ترفند پانزی دنیا در طول تاریخ را راه انداخت و الان به خاطرش در زندان است. تخمینی دستِ پایین از ترفند پانزی او چیزی در حدود ۶۰ میلیارد دلار است!!! در سال ۲۰۰۸ این ترفند پانزیِ #میدوف رسوا شد، و میدوف و برادرش دستگیر و به زندان محکوم شدند.
کمیسیون بورس و اوراق بهادارِ آمریکا (SEC) نهادی است در آمریکا، که مسئولیت نظارت بر شرکتهای مالی و بورسی بر عهدهاش است. این ادارهی دولتی، طبق معمول هر بوروکراسیِ دولتی در دنیا، سال به سال بودجهاش و تعداد کارکنانش اضافه شده، و در بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸، چیزی نزدیک به یک میلیارد دلار بودجه سالانه، و نزدیک چهارهزار نفر کارمند ثابت داشت (منهای پرسنل با قراردادهای موقت). بیش از سه دهه، میدوف، در حالیکه دفتر و تشکیلاتش به فاصلهای خیلی کم از دفاتر پرطمطراق SEC در نیویورک بود، داشت پهلوی گوشِ این کمیسیونِ دولتی، گوشِ مردمِ از همهجا بیخبر را میبرید. معروفیت میدوف موجب شد که SEC هیچگاه او و فعالیتهایش را به طور جدی مورد بازرسی سختگیرانه قرار ندهد.
این نبود که این کلاهبرواری غولآسا قابل تشخیص نباشد! در حقیقت، در سال ۱۹۹۹ شخصی به نام مارکوپولوس به کل کار شک کرد و، طبق گفته خودش، با پنج دقیقه محاسبه نتیجه گرفت که کل شرکت میدوف باید کلاهبرداری و یک ترفند پانزی باشد. او چند سال مرتب به SEC نامه نوشت و با ارائه دلایل این مسئله را مطرح کرد، ولی کسی در آن کمیسیون گوشش بدهکار نبود. بسیاری از شرکتها نیز بودند که از کار با میدوف سرباز میزدند، چون حس کرده بودند که کاسهای زیر نیمکاسه هست. کارمندان عالیرتبه SEC اما هیچ گاه به طور جدی مسئله را دنبال نکردند، و حتی در سال ۲۰۰۳ طی تحقیقاتی که انجام دادند، خیلی از سرنخهایی که راحت جلوی چشمشان بود را ندیدند. خود میدوف، طبق اعترافات بعدیاش، از این که در آن سال به تله نیفتاد بسیار شگفتزده شده بود! آخرِ کار هم، این بحران اقتصادی سال ۲۰۰۸ بود که موجب لو رفتن قضیه شد، و نه هوشِ بوروکراتهای SEC.
مشتریان فریبخورده میدوف نیز ممکن بود که خیلی زودتر به مسئله پی ببرند، اگر که اطمینان کاذبی که اداره عریض و طویلی چون SEC به آنها میداد وجود نداشت. آنها تصورش را نمیکردند، آنها در خواب هم نمیدیدند، که شرکت معروفی همچون شرکت میدوف، که در قلبِ مرکز مالی دنیا یعنی والاستریت، مرتب تحت نظرِ SEC بود، میتوانست چنین کلاهبرداری غولآسایی باشد. اگر این اطمینان نبود، آنها هم بسانِ مارکوپولوس میتوانستند در پنج دقیقه دریابند که سودهای ادعاییِ میدوف نمیتواند حقیقی باشد. خیلیها ممکن بود خیلی کنجکاوی بیشتری انجام دهند و قضیه خیلی زودتر لو رود. ولی در حقیقت، خودِ وجودِ یک ادارهی دولتیِ نظارتی، این امکان را داد که اینکلاهبرداری چندینمیلیاردی بزرگ و بزرگ و بزرگتر شود بدون آنکه افراد خیلی زیادی شکی جدی کنند!
اگر به کسانی که همیشه خواهانِ نظارتهای دولتیاند، داستانِ میدوف را، یعنی غولآساترین کلاهبرداری تاریخ که زیر دماغ SEC اتفاق افتاد را، گوشزد کنیم، خواهند گفت: " تصورش را بکن اگر نظارت دولتی وجود نداشت چه قدر کلاهبرداریهای بزرگتری ممکن بود اتفاق بیفتد!" درست مانند آن شخصی که گردو و خربزه را دیده بود، روزی درخت گردو را نشانش دادند. با حیرت گفت:
"درخت گردکان با این بزرگی!
درخت خربزه، الله اکبر!"
https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D8%AA%D8%B1%D9%81%D9%86%D8%AF_%D9%BE%D8%A7%D9%86%D8%B2%DB%8C
✅ @karkhone
ترفند (یا تمهید) پانزی، یکی از قدیمیترین کلاهبرداریها در دنیای امور مالی و پولی است. این ترفند در همه جای دنیا یک جرمِ سنگین شناخته میشود (همانطور که باید!)، از جمله در آمریکا.
برنی میدوف یک سرمایهدار مالیکار معروف و صاحبنام در والاستریت بود، که بزرگترین و معروفترین ترفند پانزی دنیا در طول تاریخ را راه انداخت و الان به خاطرش در زندان است. تخمینی دستِ پایین از ترفند پانزی او چیزی در حدود ۶۰ میلیارد دلار است!!! در سال ۲۰۰۸ این ترفند پانزیِ #میدوف رسوا شد، و میدوف و برادرش دستگیر و به زندان محکوم شدند.
کمیسیون بورس و اوراق بهادارِ آمریکا (SEC) نهادی است در آمریکا، که مسئولیت نظارت بر شرکتهای مالی و بورسی بر عهدهاش است. این ادارهی دولتی، طبق معمول هر بوروکراسیِ دولتی در دنیا، سال به سال بودجهاش و تعداد کارکنانش اضافه شده، و در بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸، چیزی نزدیک به یک میلیارد دلار بودجه سالانه، و نزدیک چهارهزار نفر کارمند ثابت داشت (منهای پرسنل با قراردادهای موقت). بیش از سه دهه، میدوف، در حالیکه دفتر و تشکیلاتش به فاصلهای خیلی کم از دفاتر پرطمطراق SEC در نیویورک بود، داشت پهلوی گوشِ این کمیسیونِ دولتی، گوشِ مردمِ از همهجا بیخبر را میبرید. معروفیت میدوف موجب شد که SEC هیچگاه او و فعالیتهایش را به طور جدی مورد بازرسی سختگیرانه قرار ندهد.
این نبود که این کلاهبرواری غولآسا قابل تشخیص نباشد! در حقیقت، در سال ۱۹۹۹ شخصی به نام مارکوپولوس به کل کار شک کرد و، طبق گفته خودش، با پنج دقیقه محاسبه نتیجه گرفت که کل شرکت میدوف باید کلاهبرداری و یک ترفند پانزی باشد. او چند سال مرتب به SEC نامه نوشت و با ارائه دلایل این مسئله را مطرح کرد، ولی کسی در آن کمیسیون گوشش بدهکار نبود. بسیاری از شرکتها نیز بودند که از کار با میدوف سرباز میزدند، چون حس کرده بودند که کاسهای زیر نیمکاسه هست. کارمندان عالیرتبه SEC اما هیچ گاه به طور جدی مسئله را دنبال نکردند، و حتی در سال ۲۰۰۳ طی تحقیقاتی که انجام دادند، خیلی از سرنخهایی که راحت جلوی چشمشان بود را ندیدند. خود میدوف، طبق اعترافات بعدیاش، از این که در آن سال به تله نیفتاد بسیار شگفتزده شده بود! آخرِ کار هم، این بحران اقتصادی سال ۲۰۰۸ بود که موجب لو رفتن قضیه شد، و نه هوشِ بوروکراتهای SEC.
مشتریان فریبخورده میدوف نیز ممکن بود که خیلی زودتر به مسئله پی ببرند، اگر که اطمینان کاذبی که اداره عریض و طویلی چون SEC به آنها میداد وجود نداشت. آنها تصورش را نمیکردند، آنها در خواب هم نمیدیدند، که شرکت معروفی همچون شرکت میدوف، که در قلبِ مرکز مالی دنیا یعنی والاستریت، مرتب تحت نظرِ SEC بود، میتوانست چنین کلاهبرداری غولآسایی باشد. اگر این اطمینان نبود، آنها هم بسانِ مارکوپولوس میتوانستند در پنج دقیقه دریابند که سودهای ادعاییِ میدوف نمیتواند حقیقی باشد. خیلیها ممکن بود خیلی کنجکاوی بیشتری انجام دهند و قضیه خیلی زودتر لو رود. ولی در حقیقت، خودِ وجودِ یک ادارهی دولتیِ نظارتی، این امکان را داد که اینکلاهبرداری چندینمیلیاردی بزرگ و بزرگ و بزرگتر شود بدون آنکه افراد خیلی زیادی شکی جدی کنند!
اگر به کسانی که همیشه خواهانِ نظارتهای دولتیاند، داستانِ میدوف را، یعنی غولآساترین کلاهبرداری تاریخ که زیر دماغ SEC اتفاق افتاد را، گوشزد کنیم، خواهند گفت: " تصورش را بکن اگر نظارت دولتی وجود نداشت چه قدر کلاهبرداریهای بزرگتری ممکن بود اتفاق بیفتد!" درست مانند آن شخصی که گردو و خربزه را دیده بود، روزی درخت گردو را نشانش دادند. با حیرت گفت:
"درخت گردکان با این بزرگی!
درخت خربزه، الله اکبر!"
https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D8%AA%D8%B1%D9%81%D9%86%D8%AF_%D9%BE%D8%A7%D9%86%D8%B2%DB%8C
✅ @karkhone
Wikipedia
ترفند پانزی
عملیات سرمایهگذاری کلاهبردارانه
اول این رو و بعد این نقد رو با دقت بخونید که براتون سخت نباشه:
| اریک
این نسبتی که اینجا ازش صحبت شده درباره دستمزد ساعتیه. در فاصله ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸ کمدرآمدترین افراد، ساعتی یکی و نیم یورو، افزایش درآمد داشتند. اما این رو نمیگه که پس از افزایش حداقل دستمزد، کارفرمایان ساعت کاری این کارگران رو کمتر کردند! یعنی عملا فرق چندانی نکرد. و این رو خودشون هم میدونند. اما یک بروکرات هیچوقت نمیگه راه حل ما کار نمیکند. اگه کار نکرد میگه: برای اینکه راه حل ما به نتیجه مطلوب برسد باید چندتا قوانین دیگه هم تصویب کنیم! فکر میکنید اغراق میکنم؟ نه. دقیقا همین الان در نظر دارند قانونی تصویب کنند که همه کارفرمایان رو ملزم کنه به دولت گزارش بدن که کارگرشون چقدر اضافهکار وایساده! لابد بعدش معلوم میشه شرکتها راستش رو نمیگن، بعد ممکنه یه قانون تصویب کنند که ساعت ورود خروج همه کارگران کشور توسط خود دولت ثبت بشه! مرحله بعد کارفرما ملزم میشه علاوه بر حداقل دستمزد، حداقل ساعت کاری رو هم رعایت کنه، مثلا اونایی که به کارگرشون میگن یه روز درمیون بیا، جریمه بشن! مرحله بعد کارفرما ملزم میشه برای اون یک روز درمیونی که طرف تو خونهست هم دستمزد بده! و بعد تو مرحله آخر به کارفرما میگن به همه حقوق بده، تو کارگاه، تو خونه، تو پارک، تو خیابون.. هرکی میبینی، بده. اون مصاحبه تاریخی فردوسیپور با یکی از فوتبالیستها رو که یادتون هست؟ در مورد پاس دادن گفت: من هرکی ببینم بش میدم!
✅ @karkhone
| اریک
این نسبتی که اینجا ازش صحبت شده درباره دستمزد ساعتیه. در فاصله ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸ کمدرآمدترین افراد، ساعتی یکی و نیم یورو، افزایش درآمد داشتند. اما این رو نمیگه که پس از افزایش حداقل دستمزد، کارفرمایان ساعت کاری این کارگران رو کمتر کردند! یعنی عملا فرق چندانی نکرد. و این رو خودشون هم میدونند. اما یک بروکرات هیچوقت نمیگه راه حل ما کار نمیکند. اگه کار نکرد میگه: برای اینکه راه حل ما به نتیجه مطلوب برسد باید چندتا قوانین دیگه هم تصویب کنیم! فکر میکنید اغراق میکنم؟ نه. دقیقا همین الان در نظر دارند قانونی تصویب کنند که همه کارفرمایان رو ملزم کنه به دولت گزارش بدن که کارگرشون چقدر اضافهکار وایساده! لابد بعدش معلوم میشه شرکتها راستش رو نمیگن، بعد ممکنه یه قانون تصویب کنند که ساعت ورود خروج همه کارگران کشور توسط خود دولت ثبت بشه! مرحله بعد کارفرما ملزم میشه علاوه بر حداقل دستمزد، حداقل ساعت کاری رو هم رعایت کنه، مثلا اونایی که به کارگرشون میگن یه روز درمیون بیا، جریمه بشن! مرحله بعد کارفرما ملزم میشه برای اون یک روز درمیونی که طرف تو خونهست هم دستمزد بده! و بعد تو مرحله آخر به کارفرما میگن به همه حقوق بده، تو کارگاه، تو خونه، تو پارک، تو خیابون.. هرکی میبینی، بده. اون مصاحبه تاریخی فردوسیپور با یکی از فوتبالیستها رو که یادتون هست؟ در مورد پاس دادن گفت: من هرکی ببینم بش میدم!
✅ @karkhone
Telegram
karkhone
کشور آلمان یک نمونه موفق در مدیریت فاصله طبقاتی مردم این کشور است و آمار 2018 نسبت به 2014 نشان میدهد که نسبت درامد افراد پردرامد به کم درامد از 3.48 سال 2014 به 3.27 سال 2018 کاهش دارد!
دلیل این موضوع، تصویب قانون حداقل دستمزدها در این کشور است که اجازه…
دلیل این موضوع، تصویب قانون حداقل دستمزدها در این کشور است که اجازه…
استفاده از اپهای تیکتاک و ویچت در آمریکا ممنوع شد
|دویچه ووله
از صبح یکشنبه ۲۰ سپتامبر استفاده از دو اپ تیکتاک و ویچت در آمریکا ممنوع خواهد شد. این ممنوعیت میتواند تنها یک تاکتیک تجاری باشد.
روز جمعه ۱۸ سپتامبر روز خوبی برای آینده اپ تیکتاک نبود. در این روز وزارت اقتصاد آمریکا اعلام کرد که از یکشنبه ۲۰ سپتامبر استفاده از این اپ تلفن هوشمند و نیز خدمات پیام کوتاه ویچت در این کشور ممنوع خواهد بود.
معنای مشخصتر این ممنوعیت این است که دانلود این اپها در اپاستور اپل و گوگلاستور برای ساکنان آمریکا ممنوع خواهد شد. آمریکاییهایی که این اپها را پیشتر دانلود کرده و از آن استفاده میکردند اما همچنان مجاز به استفاده از آنها خواهند بود اما امکان به روز کردن این اپها دیگر وجود نخواهد داشت.
*بنده خدا اوراکل
✅ @karkhone
|دویچه ووله
از صبح یکشنبه ۲۰ سپتامبر استفاده از دو اپ تیکتاک و ویچت در آمریکا ممنوع خواهد شد. این ممنوعیت میتواند تنها یک تاکتیک تجاری باشد.
روز جمعه ۱۸ سپتامبر روز خوبی برای آینده اپ تیکتاک نبود. در این روز وزارت اقتصاد آمریکا اعلام کرد که از یکشنبه ۲۰ سپتامبر استفاده از این اپ تلفن هوشمند و نیز خدمات پیام کوتاه ویچت در این کشور ممنوع خواهد بود.
معنای مشخصتر این ممنوعیت این است که دانلود این اپها در اپاستور اپل و گوگلاستور برای ساکنان آمریکا ممنوع خواهد شد. آمریکاییهایی که این اپها را پیشتر دانلود کرده و از آن استفاده میکردند اما همچنان مجاز به استفاده از آنها خواهند بود اما امکان به روز کردن این اپها دیگر وجود نخواهد داشت.
*بنده خدا اوراکل
✅ @karkhone
Deutsche Welle
استفاده از اپهای تیکتاک و ویچت در آمریکا ممنوع شد
از صبح یکشنبه ۲۰ سپتامبر استفاده از دو اپ تیکتاک و ویچت در آمریکا ممنوع خواهد شد. این ممنوعیت میتواند تنها یک تاکتیک تجاری باشد.
آلیشا کارمند یه شرکته و بهتازگی از شرکت رقیب (rendall) موقعیت شغلی خوبی با ۲۰ درصد حقوق بیشتر پیشنهاد گرفته.
اون این موضوع رو با مدیرش مطرح کرده و مدیرش عمیقا دلش میخواد آلیشا از شرکت نره چون یه مهره کلیدی در پست خودشه.
شخص دیگهای که میتونه این پوزیشن رو عهدهدار بشه یکی از همکاران آلیشا به نام لیزاست.
اما با رفتن آلیشا به احتمال زیاد لیزا هم باهاش بره چرا که این دو دوستی زیادی با هم دارن و پیشبینی میشه rendall به لیزا هم پیشنهاد شغلی خوبی ارائه بده.
حالا شرکت سه تا انتخاب داره:
1- تلاش برای نگهداشتن آلیشا
2- تلاش برای نگهداشتن لیزا و ارتقا شغلی برای عهدهدار شدن سمت آلیشا
3- استخدام نیروی جدید از بیرون
مدیر مستقیم آلیشا با مدیر منابع انسانی جلسهای برای بررسی این مساله ترتیب دادن.
پیشنهاد کرد که حقوق آلیشا رو 20 درصد افزایش بدن تا شاید از رفتن منصرف بشه.
اما مدیر منابع انسانی یک سوال کلیدی ازش پرسید: آیا آلیشا صرفا بهخاطر بیشتر بودن حقوق میخواد از پیشمون بره؟!
طی جلسهای با آلیشا مشخص شد حقوق بیشتر rendall تنها یکی از چندین انگیزه آلیشا برای ترک شرکت فعلی هستش.
آلیشا مجذوب فرهنگ سازمانی شرکت دیگر شده بود، مدیر rendall رو بیشتر قبول داشت چرا که بهش گفته بود فرصت رشد، یادگیری و ارتقا رو براش فراهم میکنه.
متن بالا خلاصهای از یک کیس واقعی از سایت hbr.org بود.
اگه شما جای مدیر و کارفرمای آلیشا بودید چیکار میکردید؟ آلیشا رو چطور نگه میداشتید؟
✅ @karkhone
اون این موضوع رو با مدیرش مطرح کرده و مدیرش عمیقا دلش میخواد آلیشا از شرکت نره چون یه مهره کلیدی در پست خودشه.
شخص دیگهای که میتونه این پوزیشن رو عهدهدار بشه یکی از همکاران آلیشا به نام لیزاست.
اما با رفتن آلیشا به احتمال زیاد لیزا هم باهاش بره چرا که این دو دوستی زیادی با هم دارن و پیشبینی میشه rendall به لیزا هم پیشنهاد شغلی خوبی ارائه بده.
حالا شرکت سه تا انتخاب داره:
1- تلاش برای نگهداشتن آلیشا
2- تلاش برای نگهداشتن لیزا و ارتقا شغلی برای عهدهدار شدن سمت آلیشا
3- استخدام نیروی جدید از بیرون
مدیر مستقیم آلیشا با مدیر منابع انسانی جلسهای برای بررسی این مساله ترتیب دادن.
پیشنهاد کرد که حقوق آلیشا رو 20 درصد افزایش بدن تا شاید از رفتن منصرف بشه.
اما مدیر منابع انسانی یک سوال کلیدی ازش پرسید: آیا آلیشا صرفا بهخاطر بیشتر بودن حقوق میخواد از پیشمون بره؟!
طی جلسهای با آلیشا مشخص شد حقوق بیشتر rendall تنها یکی از چندین انگیزه آلیشا برای ترک شرکت فعلی هستش.
آلیشا مجذوب فرهنگ سازمانی شرکت دیگر شده بود، مدیر rendall رو بیشتر قبول داشت چرا که بهش گفته بود فرصت رشد، یادگیری و ارتقا رو براش فراهم میکنه.
متن بالا خلاصهای از یک کیس واقعی از سایت hbr.org بود.
اگه شما جای مدیر و کارفرمای آلیشا بودید چیکار میکردید؟ آلیشا رو چطور نگه میداشتید؟
✅ @karkhone
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
شرکت بازرگانی دریای جنوب
کاری خلاقانه با چاشنی طنز به همت یک سری ارشد اقتصاد خوانده و البته دغدغهمند
بخش اول
توضیحات کامل ویدیو
✅ @karkhone
کاری خلاقانه با چاشنی طنز به همت یک سری ارشد اقتصاد خوانده و البته دغدغهمند
بخش اول
توضیحات کامل ویدیو
✅ @karkhone
🔴 طرح واگذاری خط تلفن ثابت شرکتی به مشاغل سراسر کشور
✅خط تلفن ثابت تهران
✅با دایورت هوشمند به موبایل و
✅بدون نیاز به دفترکار
✅امکان ارائه به تمام استانها
✅واگذاری به افراد حقیقی و حقوقی
✅تلفن گویای حرفه ای و داخلی های نامحدود
✅فکس و صندوق صوتی
✅منشی اختصاصی دورکار
فعالسازی در 5دقیقه (2هفته رایگان)
https://bit.ly/32TtGXs
☎️021284205
🆔 @daftareshoma
#تبلیغ
✅خط تلفن ثابت تهران
✅با دایورت هوشمند به موبایل و
✅بدون نیاز به دفترکار
✅امکان ارائه به تمام استانها
✅واگذاری به افراد حقیقی و حقوقی
✅تلفن گویای حرفه ای و داخلی های نامحدود
✅فکس و صندوق صوتی
✅منشی اختصاصی دورکار
فعالسازی در 5دقیقه (2هفته رایگان)
https://bit.ly/32TtGXs
☎️021284205
🆔 @daftareshoma
#تبلیغ
چو تخته پاره بر موج
همین اولش یک خاطره بگم که چند وقت پیش یکی از رفقا با کلامشون یک شوخی دستی عجیبی با بنده داشتند و چشم در چشم حقیر براشون سوال شده بود که این متن هارو خودم مینویسم و یا سفارش میدم به کسی برای نگارششون.
البته داشت تلافی میکردا قبلا یکبار زده بودمشون اونم خیلی ریز جبران کرد.
یک مرتبه هم یادم میاد یکی از دوستان تو جلسه با مدیران یکی از VCهای تازه تاسیس گفت این یجوری مینویسه انگار داره باهات متنه حرف میزنه.
بگذریم.
منشا اثر و محل اثر بودن در نظر همهی ما یک ویژگی بلندمرتبه هست که هر نوعی هم که بازی کنیم و قاعده داشته باشیم برای زندگیمون برای این مورد مهم میجنگیم. یک وقتی این ویژگی درخصوص بزرگمردی چون حضرت لسان الغیب از زبان گوته هست که جاری و ساری میشه و متحیر میشه از اینکه چطور کلمات در بند این مرد هستند و به هر نحوی از اونها بهره میگیره گاهی هم تعبیرش میشه اظهار لطف از سوی چون منی به بزرگان ارزشآفرین این ممکلت که سنگ بنای وجودی ما بوده و هست در این محفل.
سعی بر این ندارم که فیلم هندی بسازم و یا خاطری رو مکدر کنم ولی خب وداع حتی اگر مقرارتش هم معلوم باشه و فی الدمتش معلوم تر، سختی خاص خودش رو داره.
این کشتی عظیم به اظهار لطف بعضی و همراهی بعضی دیگر که امروز به این مرتبه از اثرگذاری رسیده است ماحصلی از عمر و دغدغه ماست. همراهی بزرگانی که روزی فخرمان بود نشستن کنارشون و بلندشدن در معیت اونها، با حضورشون در این کلبه محقر مهر تاییدی زدند بر حقانیت این مسیر و مایه دلگرمی ما و تمامی همراهان شدند و
همراهانی که شاید هیچگاه نه عمر و نه زمان این مسیر اجازه دیدنشون رو به ما نده و ندونیم چقدر از ما تاثیر گرفتند، ناشر این اثر بودند، و مبلغ ما. ولی بودند و تا ما باشیم بر سر عهد ان شا الله که هستند.
تقدیر و تصمیم دست به همکاری داده اند و این کورسوی امید از قرار معلوم از 3 مهر ماه به مدت تقریبی یک اربعین خاموش میشود و از دسترس همگان خارج.
علت؟
بماند برای وقتی دیگر که اطاله کلام صورت نگیرد.
شاید مهم تر از چرایی این موضوع فرصت تفکر و بازنگری است که این فرصت در اختیارمان قرارداده و باید قدردانش باشیم.
تخته پاره ای بر موج باید مورد محک قرار بگیرد در هر حال. باید عیار بود و نبودش سنجیده شود که اگر مفید بود مارا زهی سعادت برای ادامه مسیر و اگر نه بساطش را از بُن برچینیم و قدر نعمت وقت بدانیم برای خود و مخاطبمان که در هر حال یکی از دو خوبی نصیبمان شود.
این گذر عمر خروجی خوبی بود که بفهمیم و بفهمانیم که ما قائل به این طرز فکریم که "نه هر که سر بتراشد قلندری دارد" زیرا که " هزار نکته باریک تر ز مو اینجاست" و این فرصت یک عقبگرد و مرور خاطرات و مخاطرات رو به هممون میده.
عرضم تمام و آرزوی همیشگی که داشتیم.
در پناه خدا تلاش کنید برای اینکه بخش های خصوصی فعالی باشید.
و خدا خواست که یعقوب نبیند یک عمر / شهر بی یار مگر ارزش دیدن دارد
( شایان ذکر است روز پنج شنبه یک تبلیغ بعد از این پست به صورت خودکار نشر مییابد. )
✅ @karkhone
همین اولش یک خاطره بگم که چند وقت پیش یکی از رفقا با کلامشون یک شوخی دستی عجیبی با بنده داشتند و چشم در چشم حقیر براشون سوال شده بود که این متن هارو خودم مینویسم و یا سفارش میدم به کسی برای نگارششون.
البته داشت تلافی میکردا قبلا یکبار زده بودمشون اونم خیلی ریز جبران کرد.
یک مرتبه هم یادم میاد یکی از دوستان تو جلسه با مدیران یکی از VCهای تازه تاسیس گفت این یجوری مینویسه انگار داره باهات متنه حرف میزنه.
بگذریم.
منشا اثر و محل اثر بودن در نظر همهی ما یک ویژگی بلندمرتبه هست که هر نوعی هم که بازی کنیم و قاعده داشته باشیم برای زندگیمون برای این مورد مهم میجنگیم. یک وقتی این ویژگی درخصوص بزرگمردی چون حضرت لسان الغیب از زبان گوته هست که جاری و ساری میشه و متحیر میشه از اینکه چطور کلمات در بند این مرد هستند و به هر نحوی از اونها بهره میگیره گاهی هم تعبیرش میشه اظهار لطف از سوی چون منی به بزرگان ارزشآفرین این ممکلت که سنگ بنای وجودی ما بوده و هست در این محفل.
سعی بر این ندارم که فیلم هندی بسازم و یا خاطری رو مکدر کنم ولی خب وداع حتی اگر مقرارتش هم معلوم باشه و فی الدمتش معلوم تر، سختی خاص خودش رو داره.
این کشتی عظیم به اظهار لطف بعضی و همراهی بعضی دیگر که امروز به این مرتبه از اثرگذاری رسیده است ماحصلی از عمر و دغدغه ماست. همراهی بزرگانی که روزی فخرمان بود نشستن کنارشون و بلندشدن در معیت اونها، با حضورشون در این کلبه محقر مهر تاییدی زدند بر حقانیت این مسیر و مایه دلگرمی ما و تمامی همراهان شدند و
همراهانی که شاید هیچگاه نه عمر و نه زمان این مسیر اجازه دیدنشون رو به ما نده و ندونیم چقدر از ما تاثیر گرفتند، ناشر این اثر بودند، و مبلغ ما. ولی بودند و تا ما باشیم بر سر عهد ان شا الله که هستند.
تقدیر و تصمیم دست به همکاری داده اند و این کورسوی امید از قرار معلوم از 3 مهر ماه به مدت تقریبی یک اربعین خاموش میشود و از دسترس همگان خارج.
علت؟
بماند برای وقتی دیگر که اطاله کلام صورت نگیرد.
شاید مهم تر از چرایی این موضوع فرصت تفکر و بازنگری است که این فرصت در اختیارمان قرارداده و باید قدردانش باشیم.
تخته پاره ای بر موج باید مورد محک قرار بگیرد در هر حال. باید عیار بود و نبودش سنجیده شود که اگر مفید بود مارا زهی سعادت برای ادامه مسیر و اگر نه بساطش را از بُن برچینیم و قدر نعمت وقت بدانیم برای خود و مخاطبمان که در هر حال یکی از دو خوبی نصیبمان شود.
این گذر عمر خروجی خوبی بود که بفهمیم و بفهمانیم که ما قائل به این طرز فکریم که "نه هر که سر بتراشد قلندری دارد" زیرا که " هزار نکته باریک تر ز مو اینجاست" و این فرصت یک عقبگرد و مرور خاطرات و مخاطرات رو به هممون میده.
عرضم تمام و آرزوی همیشگی که داشتیم.
در پناه خدا تلاش کنید برای اینکه بخش های خصوصی فعالی باشید.
و خدا خواست که یعقوب نبیند یک عمر / شهر بی یار مگر ارزش دیدن دارد
( شایان ذکر است روز پنج شنبه یک تبلیغ بعد از این پست به صورت خودکار نشر مییابد. )
✅ @karkhone
Karkhoone | کارخانه | کارخونه pinned «چو تخته پاره بر موج همین اولش یک خاطره بگم که چند وقت پیش یکی از رفقا با کلامشون یک شوخی دستی عجیبی با بنده داشتند و چشم در چشم حقیر براشون سوال شده بود که این متن هارو خودم مینویسم و یا سفارش میدم به کسی برای نگارششون. البته داشت تلافی میکردا قبلا یکبار…»
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔆 آغاز همخوانی کتاب اصول بازاریابی کاتلر، ویرایش 2020
💯 همخوانی کتاب اصول بازاریابی کاتلر، ویرایش 2020 در کانال مارکتینگ آز آغاز شد
💯 در این همخوانی، خلاصه هر فصل در اختیار اعضا قرار میگیرد
💯 سپس پرسشهایی از هر فصل مطرح، و پاسخهای آن به بحث گذاشته میشود
🔆 مارکتینگ آز؛ ابتدا تا انتهای مارکتینگ واقعی 👇👇👇
✅ @Marketing_AZ
#تبلیغ
💯 همخوانی کتاب اصول بازاریابی کاتلر، ویرایش 2020 در کانال مارکتینگ آز آغاز شد
💯 در این همخوانی، خلاصه هر فصل در اختیار اعضا قرار میگیرد
💯 سپس پرسشهایی از هر فصل مطرح، و پاسخهای آن به بحث گذاشته میشود
🔆 مارکتینگ آز؛ ابتدا تا انتهای مارکتینگ واقعی 👇👇👇
✅ @Marketing_AZ
#تبلیغ