نگاهی متفاوت به توافق ۲۵ ساله/ توافق ۲۵ ساله ایران و چین به روایت اکونومیست
نشریه هفتگی اکونومیست در مطلبی به توافق ۲۵ ساله میان ایران و چین پرداخته:
دو کشور ماههاست در حال بررسی برنامههای خود برای «مشارکت استراتژیک ۲۵ ساله» بودهاند.
پیش نویسهایی که به بیرون درز کرده، حاکی از سرمایهگذاری کلان چین در زمینههای مختلف از جادهها و بنادر گرفته تا مخابرات و انرژی هستهای است. این توافقنامه احتمالاً سهمی از صنعت نفت ایران را به چین خواهد داد و بازار محصولات خام و تصفیه شده چینیها را تضمین میکند.
تقاضای نفت در چین به دلیل شیوع کرونا کاهش یافته است. با این حال نمودار بالا نشان میدهد که تجارت چین با دیگر تولیدکنندگان نفت در خاورمیانه به اندازه ایران تحت تأثیر قرار نگرفته است.
واردات از عربستان که عمدتا مواد نفتی و پتروشیمی است با ۲۸ درصد کاهش روبرو شده که در مقایسه با کاهش ۶۲ درصدی واردات از ایران، بسیار کمتر است. همینطور واردات چین از امارات نه تنها با کاهش روبرو نشده، بلکه ۱۱ درصد افزایش یافته است
(شایان ذکر است خبر امضای توافق پس از نشست اخیر آقای ظریف در چین از صحت کافی برخوردار نیست)
✅ @karkhone
نشریه هفتگی اکونومیست در مطلبی به توافق ۲۵ ساله میان ایران و چین پرداخته:
دو کشور ماههاست در حال بررسی برنامههای خود برای «مشارکت استراتژیک ۲۵ ساله» بودهاند.
پیش نویسهایی که به بیرون درز کرده، حاکی از سرمایهگذاری کلان چین در زمینههای مختلف از جادهها و بنادر گرفته تا مخابرات و انرژی هستهای است. این توافقنامه احتمالاً سهمی از صنعت نفت ایران را به چین خواهد داد و بازار محصولات خام و تصفیه شده چینیها را تضمین میکند.
تقاضای نفت در چین به دلیل شیوع کرونا کاهش یافته است. با این حال نمودار بالا نشان میدهد که تجارت چین با دیگر تولیدکنندگان نفت در خاورمیانه به اندازه ایران تحت تأثیر قرار نگرفته است.
واردات از عربستان که عمدتا مواد نفتی و پتروشیمی است با ۲۸ درصد کاهش روبرو شده که در مقایسه با کاهش ۶۲ درصدی واردات از ایران، بسیار کمتر است. همینطور واردات چین از امارات نه تنها با کاهش روبرو نشده، بلکه ۱۱ درصد افزایش یافته است
(شایان ذکر است خبر امضای توافق پس از نشست اخیر آقای ظریف در چین از صحت کافی برخوردار نیست)
✅ @karkhone
قدیمیِ جذاب
قدرت یک قاضی
چند روز قبل رییس جمهور آمریکا دستور داد تا دو اپلیکیشن چینی ویچت و تیک تاک به دلیل ملاحظات امنیتی مسدود و محدود شوند. دومی البته تا ۱۲ نوامبر فرصت دارد تا رضایت دولت را بدست آورد، که احتمالا بدست خواهد آورد: مدیر شرکت اوراکل که از معدود دوستان ترامپ در سیلیکون ولیست میتواند رضایت ترامپ را برای ادامه کار تیک تاک جلب کند. جزییات بیشتر ماجرا: NYTimes, CNN.
اما نکته جالبتر ماجرا برای حامیان فیلترینگ:
کاربران اپلیکیشن چینی ویچت در دادگاهی در آمریکا شکایتی تنظیم کردند علیه فیلترینگ وی چت و توانستند در روز تعطیل و چند ساعت قبل از آغاز فیلترینگ، با دستور قاضی مانع از اجرای حکمی شوند که توسط بالاترین مقام کشور صادر شده بود! /بومرنگ
NPR
✅ @karkhone
قدرت یک قاضی
چند روز قبل رییس جمهور آمریکا دستور داد تا دو اپلیکیشن چینی ویچت و تیک تاک به دلیل ملاحظات امنیتی مسدود و محدود شوند. دومی البته تا ۱۲ نوامبر فرصت دارد تا رضایت دولت را بدست آورد، که احتمالا بدست خواهد آورد: مدیر شرکت اوراکل که از معدود دوستان ترامپ در سیلیکون ولیست میتواند رضایت ترامپ را برای ادامه کار تیک تاک جلب کند. جزییات بیشتر ماجرا: NYTimes, CNN.
اما نکته جالبتر ماجرا برای حامیان فیلترینگ:
کاربران اپلیکیشن چینی ویچت در دادگاهی در آمریکا شکایتی تنظیم کردند علیه فیلترینگ وی چت و توانستند در روز تعطیل و چند ساعت قبل از آغاز فیلترینگ، با دستور قاضی مانع از اجرای حکمی شوند که توسط بالاترین مقام کشور صادر شده بود! /بومرنگ
NPR
✅ @karkhone
تبعات انتخاب نادرست دانشگاه!
ترجمه بخشی از ویدیوی پیوست
انتخاب نادرست دانشگاه می تواند به محرومیت نسبی منجر شود. برای درک بهتر این موضوع به یک مثال کلاسیک توجه کنید. نرخ خودکشی در کشورهای شاد بیشتر است یا در کشورهای غمگین؟ جواب: کشورهای شاد!
اگر جایی زندگی کنید که اکثر مردم شاد نیستند و وضع زندگی شما نیز خوب نیست، چندان سخت نمیگذرد. چون به همسایه ها نگاه میکنید، همه اوضاعشان بد است! اما اگر در یک کشور شاد زندگی کنید که همه زندگی خوبی دارند، ممکن است حتی با داشتن یک زندگی معمولی به شدت افسرده شوید!
داستان عدم موفقیت برخی دانشجویان هاروارد همین است. شاگرد آخرهای هاروارد فکر نمی کنند که جزو یک درصد نخبه دنیا هستند، بلکه می گویند: من بین همکلاسی ها شاگرد آخرم، پس آدم بی عرضه ای هستم!
یک تحقیق نشان داده رابطه عکسی بین میانگین نمرات دانشجویان ورودی یک دانشگاه و احتمال موفقیت در آن دانشگاه وجود دارد. مثلا اگر به جای دانشگاه هاروارد به دانشگاه مریلند بروید، ۳۰ درصد احتمال موفقیت تحصیلی شما بیشتر می شود!
حالا چند نفر میشناسید بین هاروارد و مریلند، دومی رو انتخاب کند؟ خیلی کم. چرا؟ چون همه عاشق بهترین دانشگاه هستند، درحالی که درک درستی از عواقب شاگرد آخری ندارند.
یک تحقیق روی فارغ التحصیلان دکتری اقتصاد در آمریکا نشان داده دانشجوهای ممتاز هاروارد و MIT اگر استاد دانشگاه شوند، در شش سال اول کاری ۴تا۵ مقاله عالی چاپ می کنن. اما دانشجوهای معمولی یک مقاله و شاگرد آخرهای این دانشگاه ها تقریبا هیچ مقاله ای چاپ نمیکنن!
دانشجوهای ممتاز دانشگاه های متوسط هم در سال های اول استادی سه تا۴ مقاله عالی چاپ میکنن. به عبارتی دانشجوی ممتاز دانشگاه معمولی چند برابر شاگرد آخر هاروارد به موفقیت علمی می رسد. مشکل از هاروارد است؟ چه کسی مقصر است؟ جواب: هیچ کس!
مشکل محرومیت نسبیست. دانشجوی شاگرد آخر هاروارد یا MIT یادش نیست که جزو بهترین های دنیاست. خودش را با همکلاسی ها مقایسه می کند و می گوید: من نمی توانم. من شاگرد آخرم! برعکس شاگرد اول یک دانشگاه معمولی می گوید: من بهترینم، می توانم دنیا رو تغییر بدم!
بنابراین یک توصيه به صاحبان شرکت ها: اگه هدفتان صرف دنبال جذب فارغ التحصیل بهترین دانشگاه هاست، سخت در اشتباهيد. هركسی که صرفا از بهترین دانشگاه آمده، فرد موفقی نیست. شاگردهای ممتاز دانشگاه های مختلف بهترینند، چون انگیزه و اعتماد بنفس بالایی دارند!
یک توصيه به دانشجوها: در انتخاب دانشگاه بروید سراغ اولویت دوم یا سوم، جایی كه مطمئنيد جزو شاگرد اول ها خواهید بود، حداقل شاگرد آخر نخواهید بود! / بومرنگ
✅ @karkhone
ترجمه بخشی از ویدیوی پیوست
انتخاب نادرست دانشگاه می تواند به محرومیت نسبی منجر شود. برای درک بهتر این موضوع به یک مثال کلاسیک توجه کنید. نرخ خودکشی در کشورهای شاد بیشتر است یا در کشورهای غمگین؟ جواب: کشورهای شاد!
اگر جایی زندگی کنید که اکثر مردم شاد نیستند و وضع زندگی شما نیز خوب نیست، چندان سخت نمیگذرد. چون به همسایه ها نگاه میکنید، همه اوضاعشان بد است! اما اگر در یک کشور شاد زندگی کنید که همه زندگی خوبی دارند، ممکن است حتی با داشتن یک زندگی معمولی به شدت افسرده شوید!
داستان عدم موفقیت برخی دانشجویان هاروارد همین است. شاگرد آخرهای هاروارد فکر نمی کنند که جزو یک درصد نخبه دنیا هستند، بلکه می گویند: من بین همکلاسی ها شاگرد آخرم، پس آدم بی عرضه ای هستم!
یک تحقیق نشان داده رابطه عکسی بین میانگین نمرات دانشجویان ورودی یک دانشگاه و احتمال موفقیت در آن دانشگاه وجود دارد. مثلا اگر به جای دانشگاه هاروارد به دانشگاه مریلند بروید، ۳۰ درصد احتمال موفقیت تحصیلی شما بیشتر می شود!
حالا چند نفر میشناسید بین هاروارد و مریلند، دومی رو انتخاب کند؟ خیلی کم. چرا؟ چون همه عاشق بهترین دانشگاه هستند، درحالی که درک درستی از عواقب شاگرد آخری ندارند.
یک تحقیق روی فارغ التحصیلان دکتری اقتصاد در آمریکا نشان داده دانشجوهای ممتاز هاروارد و MIT اگر استاد دانشگاه شوند، در شش سال اول کاری ۴تا۵ مقاله عالی چاپ می کنن. اما دانشجوهای معمولی یک مقاله و شاگرد آخرهای این دانشگاه ها تقریبا هیچ مقاله ای چاپ نمیکنن!
دانشجوهای ممتاز دانشگاه های متوسط هم در سال های اول استادی سه تا۴ مقاله عالی چاپ میکنن. به عبارتی دانشجوی ممتاز دانشگاه معمولی چند برابر شاگرد آخر هاروارد به موفقیت علمی می رسد. مشکل از هاروارد است؟ چه کسی مقصر است؟ جواب: هیچ کس!
مشکل محرومیت نسبیست. دانشجوی شاگرد آخر هاروارد یا MIT یادش نیست که جزو بهترین های دنیاست. خودش را با همکلاسی ها مقایسه می کند و می گوید: من نمی توانم. من شاگرد آخرم! برعکس شاگرد اول یک دانشگاه معمولی می گوید: من بهترینم، می توانم دنیا رو تغییر بدم!
بنابراین یک توصيه به صاحبان شرکت ها: اگه هدفتان صرف دنبال جذب فارغ التحصیل بهترین دانشگاه هاست، سخت در اشتباهيد. هركسی که صرفا از بهترین دانشگاه آمده، فرد موفقی نیست. شاگردهای ممتاز دانشگاه های مختلف بهترینند، چون انگیزه و اعتماد بنفس بالایی دارند!
یک توصيه به دانشجوها: در انتخاب دانشگاه بروید سراغ اولویت دوم یا سوم، جایی كه مطمئنيد جزو شاگرد اول ها خواهید بود، حداقل شاگرد آخر نخواهید بود! / بومرنگ
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
كارخانه ها به «چپ» رسيد و خانه ها به «راست» !
سرنوشت اموال مصادره شده سيد جلال سادات تهراني مالك كارخانه جوراب «استارلايت»
| قاسم خرمی
به او گفتند كه پسرت در رژيم پهلوي، معاون وزير اقتصاد و دارايي بوده است، فعلا مستندات دقيقي از ميزان سوء استفاده او پيدا نشده، ولي به احتمال زياد در فساد اقتصادي و ايجاد انحصار به نفع خانواده و شركاي صنعتي اش، نقش داشته است. عجالتا اموال خودت و پسرت مصادره است تا بعدا اسنادش را پيدا كنيم !
اين مضمون كلي رايي بود كه 6 ماه بعد از پيروزي انقلاب اسلامي عليه سيد جلال سادات تهراني از تجار و صنعتگران باسابقه ايراني صادر شد و به موجب آن كليه اموال و دارايي هاي او، اعم از خانه هاي مسكوني، شركت ها، مستغلات، كارخانه ها و بويژه برند مشهور « پارس تريكو» و «جوراب استارلايت» كه طي نيم قرن فعاليت فراهم شده بود، يك شبه مصادره شد. حتي حق دفن اموات در گورستان خانوادگي نيز، از او گرفته شد.
قانون مصادره ها مصوب 24 تير 1358 كه 53 نفر از صاحبان صنايع بزرگ را خلع مالكيت كرد، براي بسياري از آنان شوك آور بود اما براي كساني مثل خسروشاهي و سادات تهراني كه پيشينه خانوادگي روحاني يا مذهبي داشتند و گمان مي كردند با استقرار حكومت اسلامي، رفتار با آنها، از گذشته بهتر خواهد شد، تصويب و اجراي اين قانون، غير منتظره بود. البته اموال سادات تهراني مشمول هيچ يك از بندهاي نخستين قانون مصادره ها نبود اما با اين حال، باز هم مصادره شد.
سادات تهراني، خانواده اي مذهبي و مبادي آداب و مناسك ديني بود. سيد ضياء الدين، پدر سيدجلال تهراني داراي نگرش هاي صوفيانه و حتي مدعي نوعي كرامات نيز بود؛ شهرت داشت كه اگر در حق كسي دعا كند، گره از كارِ گرفتاران گشوده مي شود. باشروع انقلاب اسلامي اما گره اي از سوي طيف ديگري از صاحبان سیاست و كرامت، در كار خانواده و فرزندان او افتاده بود كه با هيچ وِرد و دعايي قابل گشايش نبود.
سيد جلال كه خود نيز يكي از خيرين و نيكوكاران وقت به حساب مي آمد، بعد از مصادره اموال، تلاش هاي زيادي كرد تا ثابت كند كه دست كم چندين مغازه، چند پاساژ، كارگاههاي جوراب باقي و بويژه «كارخانه توليد تريكو» كه در شمول مصادره ها قرار گرفته است، متعلق به قبل از سال 42 و پيش از زماني است كه پسرش(ركن الدين) وارد شغل دولتي شده بود.
او حتي دستخط و استشهاد چند تن از روحانيون قبل از انقلاب را نيز به دادگاه ارائه كرد كه ثابت كند نه تنها اموال او حلال و بي شبهه است، بلكه در طي سالهاي متمادي در امور خيريه و پرداخت وجوهات ديني نيز صرف شده است. اما اين حرفها، حداقل در آن سالها، گوش شنوايي نداشت.
در هر صورت، اموال سيد جلال سادات تهراني و مجموعه شركت ها و كارگاهها و كارخانه هاي ريسندگي و جوراب بافي او كه حدود 5 هزار نفر شاغل داشت، به همراه دارايي پسران و دخترانش، مصادره شد و در اختيار بنياد مستضعفان قرار گرفت اما مديرعامل شركت مصادره شده « پخش جوراب» كه قرار بود عايدات صنايع متعلق به «سرمايه داران زالو صفت»! را صرف بهبود وضعيت مستضعفان ايران كند، سرانجام در سال 1367 با اختلاسي بزرگ از كشور گريخت تا در خارج ازمرزها و در منزلي مجلل تر از خانواده رانده شده سادات تهراني، زندگي كند!
با تاسيس سازمان صنايع ملي كه وظيفه اداره صنايع مصادره شده را عهده دار بود، بخشي از كارخانه هاي توقيف شده سادات تهراني به اين سازمان سپرده شد. در اواسط دهه شصت، 40 درصدِ اموال مصادره شده بويژه كارخانه مشهور «جوراب استارلايت» به طور بلاعوض به موسسه الهادي متعلق به حجه الاسلام هادي غفاري سپرده شد. اين موسسه 60 درصد ديگر سهام را از سازمان صنايع ملي خريداري و با نام جديد «جوراب آسيا» شروع به كار كرد اما به تدريج، اين كارخانه از رونق افتاد و در اوايل دهه هشتاد تعطيل و كارگران آن بازخريد شدند. يكي از خانه هاي مجلل و 1000 متري سادات تهراني نيز در اختيار علي اكبر ولايتي قرار گرفت تا ها دو جناح سياسي «چپ» و «راست» كشور در بهره گيري از اين كاروان غارت شده، كام گرفته باشند!
به اين ترتيب، نه تنها حاصل 50 سال زحمت يكي از تجار و صنعتگران ايراني به باد رفت، بلكه «استارلايت» به عنوان يكي از موفقترين برندهاي كشور كه حتي در پاريس نيز شعبه فروش داشت، نابود شد. سيد جلال سادات تهراني پس از 10 سال دوندگي ناكام براي بازپسگيري اموال خود، دق كرد و در سال 1372 از دنيا رفت. او زماني مشغول توليد جوراب و بويژه جوراب طبي در كشور شد كه در ميان اغلب مردم ايران، حتي پوشيدن كفش چرمي هم معمول و متداول نبود.
نقل اين داستانها براي تحقير نيروهاي انقلابي و سياسي وقت نيست، بلكه درس عبرتي است كه هيچ وقت براي اقتصاد ملي در فضاي احساسي و هيجاني تصميم گيري نكنيم!
✅ @karkhone
سرنوشت اموال مصادره شده سيد جلال سادات تهراني مالك كارخانه جوراب «استارلايت»
| قاسم خرمی
به او گفتند كه پسرت در رژيم پهلوي، معاون وزير اقتصاد و دارايي بوده است، فعلا مستندات دقيقي از ميزان سوء استفاده او پيدا نشده، ولي به احتمال زياد در فساد اقتصادي و ايجاد انحصار به نفع خانواده و شركاي صنعتي اش، نقش داشته است. عجالتا اموال خودت و پسرت مصادره است تا بعدا اسنادش را پيدا كنيم !
اين مضمون كلي رايي بود كه 6 ماه بعد از پيروزي انقلاب اسلامي عليه سيد جلال سادات تهراني از تجار و صنعتگران باسابقه ايراني صادر شد و به موجب آن كليه اموال و دارايي هاي او، اعم از خانه هاي مسكوني، شركت ها، مستغلات، كارخانه ها و بويژه برند مشهور « پارس تريكو» و «جوراب استارلايت» كه طي نيم قرن فعاليت فراهم شده بود، يك شبه مصادره شد. حتي حق دفن اموات در گورستان خانوادگي نيز، از او گرفته شد.
قانون مصادره ها مصوب 24 تير 1358 كه 53 نفر از صاحبان صنايع بزرگ را خلع مالكيت كرد، براي بسياري از آنان شوك آور بود اما براي كساني مثل خسروشاهي و سادات تهراني كه پيشينه خانوادگي روحاني يا مذهبي داشتند و گمان مي كردند با استقرار حكومت اسلامي، رفتار با آنها، از گذشته بهتر خواهد شد، تصويب و اجراي اين قانون، غير منتظره بود. البته اموال سادات تهراني مشمول هيچ يك از بندهاي نخستين قانون مصادره ها نبود اما با اين حال، باز هم مصادره شد.
سادات تهراني، خانواده اي مذهبي و مبادي آداب و مناسك ديني بود. سيد ضياء الدين، پدر سيدجلال تهراني داراي نگرش هاي صوفيانه و حتي مدعي نوعي كرامات نيز بود؛ شهرت داشت كه اگر در حق كسي دعا كند، گره از كارِ گرفتاران گشوده مي شود. باشروع انقلاب اسلامي اما گره اي از سوي طيف ديگري از صاحبان سیاست و كرامت، در كار خانواده و فرزندان او افتاده بود كه با هيچ وِرد و دعايي قابل گشايش نبود.
سيد جلال كه خود نيز يكي از خيرين و نيكوكاران وقت به حساب مي آمد، بعد از مصادره اموال، تلاش هاي زيادي كرد تا ثابت كند كه دست كم چندين مغازه، چند پاساژ، كارگاههاي جوراب باقي و بويژه «كارخانه توليد تريكو» كه در شمول مصادره ها قرار گرفته است، متعلق به قبل از سال 42 و پيش از زماني است كه پسرش(ركن الدين) وارد شغل دولتي شده بود.
او حتي دستخط و استشهاد چند تن از روحانيون قبل از انقلاب را نيز به دادگاه ارائه كرد كه ثابت كند نه تنها اموال او حلال و بي شبهه است، بلكه در طي سالهاي متمادي در امور خيريه و پرداخت وجوهات ديني نيز صرف شده است. اما اين حرفها، حداقل در آن سالها، گوش شنوايي نداشت.
در هر صورت، اموال سيد جلال سادات تهراني و مجموعه شركت ها و كارگاهها و كارخانه هاي ريسندگي و جوراب بافي او كه حدود 5 هزار نفر شاغل داشت، به همراه دارايي پسران و دخترانش، مصادره شد و در اختيار بنياد مستضعفان قرار گرفت اما مديرعامل شركت مصادره شده « پخش جوراب» كه قرار بود عايدات صنايع متعلق به «سرمايه داران زالو صفت»! را صرف بهبود وضعيت مستضعفان ايران كند، سرانجام در سال 1367 با اختلاسي بزرگ از كشور گريخت تا در خارج ازمرزها و در منزلي مجلل تر از خانواده رانده شده سادات تهراني، زندگي كند!
با تاسيس سازمان صنايع ملي كه وظيفه اداره صنايع مصادره شده را عهده دار بود، بخشي از كارخانه هاي توقيف شده سادات تهراني به اين سازمان سپرده شد. در اواسط دهه شصت، 40 درصدِ اموال مصادره شده بويژه كارخانه مشهور «جوراب استارلايت» به طور بلاعوض به موسسه الهادي متعلق به حجه الاسلام هادي غفاري سپرده شد. اين موسسه 60 درصد ديگر سهام را از سازمان صنايع ملي خريداري و با نام جديد «جوراب آسيا» شروع به كار كرد اما به تدريج، اين كارخانه از رونق افتاد و در اوايل دهه هشتاد تعطيل و كارگران آن بازخريد شدند. يكي از خانه هاي مجلل و 1000 متري سادات تهراني نيز در اختيار علي اكبر ولايتي قرار گرفت تا ها دو جناح سياسي «چپ» و «راست» كشور در بهره گيري از اين كاروان غارت شده، كام گرفته باشند!
به اين ترتيب، نه تنها حاصل 50 سال زحمت يكي از تجار و صنعتگران ايراني به باد رفت، بلكه «استارلايت» به عنوان يكي از موفقترين برندهاي كشور كه حتي در پاريس نيز شعبه فروش داشت، نابود شد. سيد جلال سادات تهراني پس از 10 سال دوندگي ناكام براي بازپسگيري اموال خود، دق كرد و در سال 1372 از دنيا رفت. او زماني مشغول توليد جوراب و بويژه جوراب طبي در كشور شد كه در ميان اغلب مردم ايران، حتي پوشيدن كفش چرمي هم معمول و متداول نبود.
نقل اين داستانها براي تحقير نيروهاي انقلابي و سياسي وقت نيست، بلكه درس عبرتي است كه هيچ وقت براي اقتصاد ملي در فضاي احساسي و هيجاني تصميم گيري نكنيم!
✅ @karkhone
۱۵۵ سال
ترامپ، چهل و پنجمین رییس جمهور آمریکا، برخلاف بسیاری از روسای جمهور این کشور حاضر نشد جزییات ثروت و مالیات پرداختیاش را پیش از رسیدن به قدرت منتشر کند. اما حالا و در آستانه انتخابات ریاست جمهوری نوامبر، نیویورک تایمز جزییات مالیات او را افشا کرده که واکنشهای زیادی به همراه داشته. یک استاد دانشگاه کنتیکت نوشته: آبراهام لینکلن، شانزدهمین رییس جمهور آمریکا، در سال ۱۸۶۵ سه برابر ترامپ در سال ۲۰۱۶ مالیات پرداخت کرده! البته اگر حقوق و مالیات لینکلن را براساس دلار ۲۰۱۶ محاسبه کنید، او ۳۸۱ هزار دلار حقوق گرفته و ۳۰ هزار دلار مالیات داده که میشود ۴۰ برابر مالیات پرداختی دونالد ترامپ مولتی میلیاردر!
جالب است که میتوان به حقوق و مالیات پرداختی روسای جمهور آمریکا حتی در ۱۵۵ سال قبل دسترسی داشت، اما نمیتوان از جزییات دقیق حقوق و مالیات هفت رییس جمهور کشورمان در چهل سال گذشته باخبر شد! / بومرنگ
✅ @karkhone
ترامپ، چهل و پنجمین رییس جمهور آمریکا، برخلاف بسیاری از روسای جمهور این کشور حاضر نشد جزییات ثروت و مالیات پرداختیاش را پیش از رسیدن به قدرت منتشر کند. اما حالا و در آستانه انتخابات ریاست جمهوری نوامبر، نیویورک تایمز جزییات مالیات او را افشا کرده که واکنشهای زیادی به همراه داشته. یک استاد دانشگاه کنتیکت نوشته: آبراهام لینکلن، شانزدهمین رییس جمهور آمریکا، در سال ۱۸۶۵ سه برابر ترامپ در سال ۲۰۱۶ مالیات پرداخت کرده! البته اگر حقوق و مالیات لینکلن را براساس دلار ۲۰۱۶ محاسبه کنید، او ۳۸۱ هزار دلار حقوق گرفته و ۳۰ هزار دلار مالیات داده که میشود ۴۰ برابر مالیات پرداختی دونالد ترامپ مولتی میلیاردر!
جالب است که میتوان به حقوق و مالیات پرداختی روسای جمهور آمریکا حتی در ۱۵۵ سال قبل دسترسی داشت، اما نمیتوان از جزییات دقیق حقوق و مالیات هفت رییس جمهور کشورمان در چهل سال گذشته باخبر شد! / بومرنگ
✅ @karkhone
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اینترنت پرسرعت در مناطق دور افتاده
یک قبلیه از سرخپوستان بومی آمریکا در مناطقی دورافتاده از ایالت واشنگتن به اینترنت 100Mps دسترسی پیدا کردند: با کمک استارلینک، اینترنت ماهوارهای شرکت SpaceX
هدف نهایی SpaceX استقرار هزاران ماهواره در مدار زمین است تا بتواند به همه مردم دنیا اینترنت پرسرعت ارایه کند. /بومرنگ
- پست مرتبط
✅ @karkhone
یک قبلیه از سرخپوستان بومی آمریکا در مناطقی دورافتاده از ایالت واشنگتن به اینترنت 100Mps دسترسی پیدا کردند: با کمک استارلینک، اینترنت ماهوارهای شرکت SpaceX
هدف نهایی SpaceX استقرار هزاران ماهواره در مدار زمین است تا بتواند به همه مردم دنیا اینترنت پرسرعت ارایه کند. /بومرنگ
- پست مرتبط
✅ @karkhone
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
شرکت بازرگانی دریای جنوب کاری خلاقانه با چاشنی طنز به همت یک سری ارشد اقتصاد خوانده و البته دغدغهمند بخش اول توضیحات کامل ویدیو ✅ @karkhone
در قسمت اول داستان دریای جنوب دیدیم که همه چیز از بودجه شروع شد!
در این متن و متن هایی که به دنبال آن خواهد آمد، میخواهیم در مورد بودجه صحبت کنیم و با فرآیندههایی که نگارش بودجه در ایران آشنا شویم.
بودجه چیست؟ حتما میگویید «خب معلومه، دولت هر سال، دخل و خرجش سال بعدش رو حساب میکنه و به صورت قانون در میاره تا طبق همون عمل کنه». این حرف تا حد زیادی درست است، یعنی منطق حکم میکند همینطور باشد؛ اما در واقعیت کمی تفاوت دارد. بیایید با این سوال شروع کنیم که دولت چطور درآمد و هزینهی سال بعد را برآورد میکند؟
در کشوری که رئیس جمهورش صبح جمعه از اتفاقات حیاتی مطلع میشود و مردمش شب جمعه، پیشبینی سال آینده مگر ممکن است؟! در واقع دولت پیشبینی دقیقی نمیکند. دولت دو منبع درآمد بزرگ دارد: مالیات و پول نفت.
1. هنگام نوشتن لایحه بودجه سازمان برنامه و بودجه از سازمان امور مالیاتی میپرسد «شما سال بعد چقدر مالیات جمع میکنید؟» آن سازمان هم یک عددی در مالیات امسال ضرب میکند و میگوید. سال بعد اگر بیشتر جمع کرد که تشویق میشود. اگر کمتر جمع شده بود، کمی فشار بر مالیاتدهندهها را بیشتر میکند و اگر باز هم جمع نشد از منبع دیگر درآمدی استقاده میشود.
2. نفت کمی پیچیدهتر است. دولت اول تخمینی از قیمت جهانی نفت در سال بعد میزند. تولید و فروش نفت هم کم و بیش ثابت است، مگر در شرایط تحریم که باید آن را هم تخمین بزنند. تا اینجا درآمد دلاری دولت حساب میشود. اما دولت که به دلار خرج نمیکند. پس باید عددی هم به عنوان متوسط قیمت دلارها در نظر بگیرد. اینجا حساب و کتاب ارز دولتی-آزاد پیش میآید و مقدار ارز ۴۲۰۰ و تقاضای واردات و صادرات و... مهم میشود. میبینیم که محاسبهی درآمد نفتی خیلی سخت شد، اما دولت اینقدر کار را سخت نمیگیرد و تخمینی حدودی ازائه میدهد. اگر درآمد بیشتر شد که بهتر و اگر کمتر شد کارهای دیگری میکند که بعدا به آنها میرسیم.
⁉️ بحث درآمد پیچیده شد؟ هزینهها از آن هم پیچیدهتر است. دولت در ایران بخش بزرگی از اقتصاد را میچرخاند و چند هزار سازمان و اداره و تشکیلات از دولت بودجه میگیرند. پیشبینی تک تک این هزینهها تقریباً غیرممکن است. باز هم سازمان برنامه کار را سخت نمیگیرد. تقریباً برای تمام سازمانها و وزارتخانهها همان بودجهی سال قبل را در عددی ضرب میکند. اما چه عددی؟ بستگی به چانه زنی سازمان و هر وزارتخانه دارد. همه سعی میکنند در موقع تدوین لایحه بودجه یا در مجلس، بودجهی خود را افزایش دهند. این قضیه هم سر دراز دارد و در قسمتهای بعد به آن میپردازیم.
❇️ اگر طور دیگری به هزینههای بودجه نگاه کنیم، بودجه چند جزء مهم دارد. مهمترین و بزرگترین آنها هزینههای جاری هستند که عمدتاً شامل حقوق کارمندان دولت میشود. اخیرا به دنبال مشکلات صندوقهای بازنشستگی، بار پرداخت مستمری هم جزو هزینههای جاری محسوب میشود. هزینههای عمرانی جزء دیگری از هزینهها است که شامل مخارج دولت در ساخت و سازهایی مثل بیمارستان و مدرسه و فعالیتهایی مثل آسفالت جادهها و سرمایهگذاری در بعضی فعالیتهای اقتصادی است.
⚠️ در سالهای اخیر با محدود شدن منابع درآمدی و افزایش هزینههای جاری، هزینههای عمرانی کاهش زیادی پیدا کرده و به همین دلیل میبینیم بسیاری از ساختمانهای و خدمات دولتی بسیار فرسوده شده اند.
ℹ️ حالا که با کلیات بودجه آشنا شدیم، بد نیست در مورد تراز شدن بودجه هم صحبت کنیم. اگر قانون بودجه را دیده باشید، عدد نهایی درآمدها تا ریال آخر با هزینهها برابر است. اما چطور با آن همه تخمین نادقیق؟ خب در واقع هم چنین نیست. موقعی که بودجه را میبندند، با بالا و پایین کردن برخی موارد. آن را تراز میکنند مثلا اگر درآمد کم باشد، مقدار فروش نفت را بیشتر ثبت میکنند تا تراز ایجاد شود.
❓❓ کسری بودجه چطور ایجاد میشود؟ دولت و مجلس از همان ابتدا میدانند که اعداد با احتمال زیاد محقق نمیشوند و احتمالا درآمدها خیلی دست بالا و هزینهها دست پایین گرفته شده باشد. یعنی قبل از اینکه بودجه به مرحلهی اجرا برسد مقداری کسری دارد. در طول سال هم بسته به شرایط ممکن است هزینهها یا درآمدها بالا پایین شود. مثلا سیل، زلزله یا کرونا اتفاق میافتد و هزینهها بالا میرود. یا اینکه قیمت نفت پایین میآید و درآمدها کم میشود. برعکس هم ممکن است، مثلا ممکن است وسط سال قیمت نفت دو برابر شود و دولت پول اضافه بیاورد. اینکه دولت با کسری یا مازاد بودجه چکار میکند، در قسمتهای بعدی صحبت میکنیم.
✅ @karkhone
در این متن و متن هایی که به دنبال آن خواهد آمد، میخواهیم در مورد بودجه صحبت کنیم و با فرآیندههایی که نگارش بودجه در ایران آشنا شویم.
بودجه چیست؟ حتما میگویید «خب معلومه، دولت هر سال، دخل و خرجش سال بعدش رو حساب میکنه و به صورت قانون در میاره تا طبق همون عمل کنه». این حرف تا حد زیادی درست است، یعنی منطق حکم میکند همینطور باشد؛ اما در واقعیت کمی تفاوت دارد. بیایید با این سوال شروع کنیم که دولت چطور درآمد و هزینهی سال بعد را برآورد میکند؟
در کشوری که رئیس جمهورش صبح جمعه از اتفاقات حیاتی مطلع میشود و مردمش شب جمعه، پیشبینی سال آینده مگر ممکن است؟! در واقع دولت پیشبینی دقیقی نمیکند. دولت دو منبع درآمد بزرگ دارد: مالیات و پول نفت.
1. هنگام نوشتن لایحه بودجه سازمان برنامه و بودجه از سازمان امور مالیاتی میپرسد «شما سال بعد چقدر مالیات جمع میکنید؟» آن سازمان هم یک عددی در مالیات امسال ضرب میکند و میگوید. سال بعد اگر بیشتر جمع کرد که تشویق میشود. اگر کمتر جمع شده بود، کمی فشار بر مالیاتدهندهها را بیشتر میکند و اگر باز هم جمع نشد از منبع دیگر درآمدی استقاده میشود.
2. نفت کمی پیچیدهتر است. دولت اول تخمینی از قیمت جهانی نفت در سال بعد میزند. تولید و فروش نفت هم کم و بیش ثابت است، مگر در شرایط تحریم که باید آن را هم تخمین بزنند. تا اینجا درآمد دلاری دولت حساب میشود. اما دولت که به دلار خرج نمیکند. پس باید عددی هم به عنوان متوسط قیمت دلارها در نظر بگیرد. اینجا حساب و کتاب ارز دولتی-آزاد پیش میآید و مقدار ارز ۴۲۰۰ و تقاضای واردات و صادرات و... مهم میشود. میبینیم که محاسبهی درآمد نفتی خیلی سخت شد، اما دولت اینقدر کار را سخت نمیگیرد و تخمینی حدودی ازائه میدهد. اگر درآمد بیشتر شد که بهتر و اگر کمتر شد کارهای دیگری میکند که بعدا به آنها میرسیم.
⁉️ بحث درآمد پیچیده شد؟ هزینهها از آن هم پیچیدهتر است. دولت در ایران بخش بزرگی از اقتصاد را میچرخاند و چند هزار سازمان و اداره و تشکیلات از دولت بودجه میگیرند. پیشبینی تک تک این هزینهها تقریباً غیرممکن است. باز هم سازمان برنامه کار را سخت نمیگیرد. تقریباً برای تمام سازمانها و وزارتخانهها همان بودجهی سال قبل را در عددی ضرب میکند. اما چه عددی؟ بستگی به چانه زنی سازمان و هر وزارتخانه دارد. همه سعی میکنند در موقع تدوین لایحه بودجه یا در مجلس، بودجهی خود را افزایش دهند. این قضیه هم سر دراز دارد و در قسمتهای بعد به آن میپردازیم.
❇️ اگر طور دیگری به هزینههای بودجه نگاه کنیم، بودجه چند جزء مهم دارد. مهمترین و بزرگترین آنها هزینههای جاری هستند که عمدتاً شامل حقوق کارمندان دولت میشود. اخیرا به دنبال مشکلات صندوقهای بازنشستگی، بار پرداخت مستمری هم جزو هزینههای جاری محسوب میشود. هزینههای عمرانی جزء دیگری از هزینهها است که شامل مخارج دولت در ساخت و سازهایی مثل بیمارستان و مدرسه و فعالیتهایی مثل آسفالت جادهها و سرمایهگذاری در بعضی فعالیتهای اقتصادی است.
⚠️ در سالهای اخیر با محدود شدن منابع درآمدی و افزایش هزینههای جاری، هزینههای عمرانی کاهش زیادی پیدا کرده و به همین دلیل میبینیم بسیاری از ساختمانهای و خدمات دولتی بسیار فرسوده شده اند.
ℹ️ حالا که با کلیات بودجه آشنا شدیم، بد نیست در مورد تراز شدن بودجه هم صحبت کنیم. اگر قانون بودجه را دیده باشید، عدد نهایی درآمدها تا ریال آخر با هزینهها برابر است. اما چطور با آن همه تخمین نادقیق؟ خب در واقع هم چنین نیست. موقعی که بودجه را میبندند، با بالا و پایین کردن برخی موارد. آن را تراز میکنند مثلا اگر درآمد کم باشد، مقدار فروش نفت را بیشتر ثبت میکنند تا تراز ایجاد شود.
❓❓ کسری بودجه چطور ایجاد میشود؟ دولت و مجلس از همان ابتدا میدانند که اعداد با احتمال زیاد محقق نمیشوند و احتمالا درآمدها خیلی دست بالا و هزینهها دست پایین گرفته شده باشد. یعنی قبل از اینکه بودجه به مرحلهی اجرا برسد مقداری کسری دارد. در طول سال هم بسته به شرایط ممکن است هزینهها یا درآمدها بالا پایین شود. مثلا سیل، زلزله یا کرونا اتفاق میافتد و هزینهها بالا میرود. یا اینکه قیمت نفت پایین میآید و درآمدها کم میشود. برعکس هم ممکن است، مثلا ممکن است وسط سال قیمت نفت دو برابر شود و دولت پول اضافه بیاورد. اینکه دولت با کسری یا مازاد بودجه چکار میکند، در قسمتهای بعدی صحبت میکنیم.
✅ @karkhone
- از نظریه تا واقعیت؛ گاه فاصله بسیار است!
| مهدی تدینی
پدرم متولد سال ۱۳۲۳ است، یعنی سه سال پس از سرنگونی رضاشاه در روستا به دنیا آمد. کموبیش دهساله بود ــ ۱۳۳۳ ــ که مانند هزاران نفر از نسلهای پسین و پیشین خود با یک لا پیراهن به تهران آمد. سوادی در حد خواندن نوشتن داشت و از همان کودکی کار کرد. نه پشتوانۀ مالی داشت و نه حمایت خانوادگی. با کارگری در مغازه بزرگ شد. هر نوع نظریۀ تاریخیـسیاسی که برای تبیین انقلاب ارائه شود، باید چنان باشد که با زندگی واقعی نسل پدران ما سازگار باشد، وگرنه برآمده از ذهنیات و بیگانه با واقعیت است. در این نوشته میخواهم با مثال پدرم، نشان دهم برخی نظریههای انقلاب ۵۷ چقدر بیراهند!
پدرم در ۲۷ سالگی ازدواج کرد (۱۳۵۰). همان روستازادۀ کارگر و بیپشتوانهای که ۱۳۲۳ به دنیا آمده و در ۱۳۳۳ به تهران آمده و در ۱۳۵۰ ازدواج کرده بود، با کارگری از نوع روزمزد در ۱۳۵۵ خانه داشت، مغازه خریده بود و خودرویی صفرکیلومتر هم به قول خودش «از درب کارخانه» تحویل گرفته بود، دو فرزند هم داشت. اگر فرض را بر این بگیریم که پدرم ــ به عنوان نمونۀ یک نسل ــ از بیستسالگی (۱۳۴۳) عزمش را برای ساختن زندگی جزم کرده و با هدف تشکیل خانواده و زندگی مرفه تلاش کرده بود، در فاصلۀ دوازده سال، از ۱۳۴۳ تا ۱۳۵۵، به همۀ این اهداف رسیده بود (در ۳۲ سالگی). اکنون پرسشی اساسی که باید پاسخ داد این است: چطور ممکن بود فردی با کارگری بتواند در مدت ۱۲ سال به خانه، مغازه، ماشین و زن و فرزند برسد؟ توضیح اقتصادی این چیست؟ یادآوری میکنم پدرم اهل دلالی یا پول بادآورده نبود، پشتوانۀ خانوادگی هم نداشت! پس چگونه او این مسیر را طی کرد؟
پاسخ روشن و ساده است، اما شگفتا که همین نکتۀ ساده در کتابهای تاریخیـتحلیلی و در نظریههای انقلاب به درستی بازتاب نیافته است، و بدتر اینکه اصلاً آن را وارونه خواندهاند. جواب این است که در فاصلۀ سالهای ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۵ تورم بسیار پایین بود (گاهی نزدیک به صفر و اغلب زیر ده درصد)، اما در مقابل درآمد سرانۀ ایرانیها به سرعت بالا میرفت. وقتی درآمد رشد کند و هزینۀ زندگی رشد نکند، فرد امکان مییابد پسانداز کند و نیازهای اولیۀ زندگیاش را تأمین کند. به همین سادگی... اما دو سال بعد، یعنی دو سال بعد از اینکه نسل پدر من از بیبضاعتی محض به تمام نیازهای ضروری رسیده بودند، انقلاب شد!
مناقشهای که من سر نظریههای انقلاب دارم و بارها دربارهاش بحث کردهام از همینجا آغاز میشود. سال ۱۳۵۴ سالی است که ایرانیها بالاترین درآمد سرانۀ تاریخ خود را تجربه کردند. برخلاف اینکه برخی دائم میگویند توزیع درآمد سرانه متوازن نبود، اما پدر کارگر من به عنوان نمایندۀ یک نسل از آن افزایش درآمد سرانه بسیار منتفع شده بود. بخشی از نظریهها و نظریاتی که دربارۀ انقلاب وجود دارد، «نابسامانی اقتصادی» (از تورم و توزیع نامناسب و شکاف طبقاتی تا بالا رفتن سرسامآور هزینههای زندگی) را دلیل انقلاب معرفی میکنند. این نظریهها هرگز نمیتواند درست باشد، نه از جهت اقتصادی و نه حتی از جهت روانشناختی! چطور ممکن است نسلی که در یک فرایند پانزده بیست ساله از هیچ به همهچیز رسیده بود با دو سه سال تورم و بالا رفتن هزینههای زندگی چنان دچار استیصال، خشم و سرخوردگی شود که حاضر شود گلوله بخورد، ولی حاکم بیدادگر را سرنگون کند!؟
قصد ندارم در اینجا دوباره نظریهام را دربارۀ انقلاب تکرار کنم و جواب همۀ این پرسشها را بدهم. فقط خواستم مثالی عینی بیاورم تا یادآوری کنم نظریههای سیاسیـتاریخی باید با عینیات و زندگی واقعی مردم تطابق داشته باشد. اگر تصور میکنید داستان زندگی پدرم یک استثنا بوده، اطرافتان از افراد هفتاد تا هشتادساله بخواهید زندگی اقتصادیشان بین سالهای ۱۳۳۸ تا ۱۳۵۵ را شرح دهند. ابتدا این عینیات و این تجربههای زیسته را بشنوید و مطالعه کنید تا اگر روزی به امید خدا به لندن رفتید و آنجا کتاب «ایران بین دو انقلاب» را نوشتید، نتیجۀ کار شما اینقدر بیربط به واقعیت زندگی ایرانیها نباشد! (البته نقد «ایران بین دو انقلابِ» آبراهامیان باشد برای فرصتی دیگر).
مشکل عمومی تاریخنگاری و نظریهپردازی ــ نه فقط در ایران بلکه همهجا ــ این است که تاریخنگار و نظریهپرداز با پیشفرضها و انگارههای پیشینی خود به سراغ تاریخ میآید و با سندپژوهی فقط همان شابلونهایی را که با خود به تاریخنگاری آورده است پر میکند. مانند کتاب نقاشی کودکان که نقاشیها پیشتر کشیده شده و فقط باید با مداد رنگی آنها را رنگآمیزی کرد. در مقابل آن نوع نگاه پدیدارشناختی که من مدافع آنم، میکوشد کارش فقط رنگآمیزی طرحهای بیگانه با واقعیت نباشد.
✅ @karkhone
| مهدی تدینی
پدرم متولد سال ۱۳۲۳ است، یعنی سه سال پس از سرنگونی رضاشاه در روستا به دنیا آمد. کموبیش دهساله بود ــ ۱۳۳۳ ــ که مانند هزاران نفر از نسلهای پسین و پیشین خود با یک لا پیراهن به تهران آمد. سوادی در حد خواندن نوشتن داشت و از همان کودکی کار کرد. نه پشتوانۀ مالی داشت و نه حمایت خانوادگی. با کارگری در مغازه بزرگ شد. هر نوع نظریۀ تاریخیـسیاسی که برای تبیین انقلاب ارائه شود، باید چنان باشد که با زندگی واقعی نسل پدران ما سازگار باشد، وگرنه برآمده از ذهنیات و بیگانه با واقعیت است. در این نوشته میخواهم با مثال پدرم، نشان دهم برخی نظریههای انقلاب ۵۷ چقدر بیراهند!
پدرم در ۲۷ سالگی ازدواج کرد (۱۳۵۰). همان روستازادۀ کارگر و بیپشتوانهای که ۱۳۲۳ به دنیا آمده و در ۱۳۳۳ به تهران آمده و در ۱۳۵۰ ازدواج کرده بود، با کارگری از نوع روزمزد در ۱۳۵۵ خانه داشت، مغازه خریده بود و خودرویی صفرکیلومتر هم به قول خودش «از درب کارخانه» تحویل گرفته بود، دو فرزند هم داشت. اگر فرض را بر این بگیریم که پدرم ــ به عنوان نمونۀ یک نسل ــ از بیستسالگی (۱۳۴۳) عزمش را برای ساختن زندگی جزم کرده و با هدف تشکیل خانواده و زندگی مرفه تلاش کرده بود، در فاصلۀ دوازده سال، از ۱۳۴۳ تا ۱۳۵۵، به همۀ این اهداف رسیده بود (در ۳۲ سالگی). اکنون پرسشی اساسی که باید پاسخ داد این است: چطور ممکن بود فردی با کارگری بتواند در مدت ۱۲ سال به خانه، مغازه، ماشین و زن و فرزند برسد؟ توضیح اقتصادی این چیست؟ یادآوری میکنم پدرم اهل دلالی یا پول بادآورده نبود، پشتوانۀ خانوادگی هم نداشت! پس چگونه او این مسیر را طی کرد؟
پاسخ روشن و ساده است، اما شگفتا که همین نکتۀ ساده در کتابهای تاریخیـتحلیلی و در نظریههای انقلاب به درستی بازتاب نیافته است، و بدتر اینکه اصلاً آن را وارونه خواندهاند. جواب این است که در فاصلۀ سالهای ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۵ تورم بسیار پایین بود (گاهی نزدیک به صفر و اغلب زیر ده درصد)، اما در مقابل درآمد سرانۀ ایرانیها به سرعت بالا میرفت. وقتی درآمد رشد کند و هزینۀ زندگی رشد نکند، فرد امکان مییابد پسانداز کند و نیازهای اولیۀ زندگیاش را تأمین کند. به همین سادگی... اما دو سال بعد، یعنی دو سال بعد از اینکه نسل پدر من از بیبضاعتی محض به تمام نیازهای ضروری رسیده بودند، انقلاب شد!
مناقشهای که من سر نظریههای انقلاب دارم و بارها دربارهاش بحث کردهام از همینجا آغاز میشود. سال ۱۳۵۴ سالی است که ایرانیها بالاترین درآمد سرانۀ تاریخ خود را تجربه کردند. برخلاف اینکه برخی دائم میگویند توزیع درآمد سرانه متوازن نبود، اما پدر کارگر من به عنوان نمایندۀ یک نسل از آن افزایش درآمد سرانه بسیار منتفع شده بود. بخشی از نظریهها و نظریاتی که دربارۀ انقلاب وجود دارد، «نابسامانی اقتصادی» (از تورم و توزیع نامناسب و شکاف طبقاتی تا بالا رفتن سرسامآور هزینههای زندگی) را دلیل انقلاب معرفی میکنند. این نظریهها هرگز نمیتواند درست باشد، نه از جهت اقتصادی و نه حتی از جهت روانشناختی! چطور ممکن است نسلی که در یک فرایند پانزده بیست ساله از هیچ به همهچیز رسیده بود با دو سه سال تورم و بالا رفتن هزینههای زندگی چنان دچار استیصال، خشم و سرخوردگی شود که حاضر شود گلوله بخورد، ولی حاکم بیدادگر را سرنگون کند!؟
قصد ندارم در اینجا دوباره نظریهام را دربارۀ انقلاب تکرار کنم و جواب همۀ این پرسشها را بدهم. فقط خواستم مثالی عینی بیاورم تا یادآوری کنم نظریههای سیاسیـتاریخی باید با عینیات و زندگی واقعی مردم تطابق داشته باشد. اگر تصور میکنید داستان زندگی پدرم یک استثنا بوده، اطرافتان از افراد هفتاد تا هشتادساله بخواهید زندگی اقتصادیشان بین سالهای ۱۳۳۸ تا ۱۳۵۵ را شرح دهند. ابتدا این عینیات و این تجربههای زیسته را بشنوید و مطالعه کنید تا اگر روزی به امید خدا به لندن رفتید و آنجا کتاب «ایران بین دو انقلاب» را نوشتید، نتیجۀ کار شما اینقدر بیربط به واقعیت زندگی ایرانیها نباشد! (البته نقد «ایران بین دو انقلابِ» آبراهامیان باشد برای فرصتی دیگر).
مشکل عمومی تاریخنگاری و نظریهپردازی ــ نه فقط در ایران بلکه همهجا ــ این است که تاریخنگار و نظریهپرداز با پیشفرضها و انگارههای پیشینی خود به سراغ تاریخ میآید و با سندپژوهی فقط همان شابلونهایی را که با خود به تاریخنگاری آورده است پر میکند. مانند کتاب نقاشی کودکان که نقاشیها پیشتر کشیده شده و فقط باید با مداد رنگی آنها را رنگآمیزی کرد. در مقابل آن نوع نگاه پدیدارشناختی که من مدافع آنم، میکوشد کارش فقط رنگآمیزی طرحهای بیگانه با واقعیت نباشد.
✅ @karkhone
Forwarded from karkhone | کارخانه (کاری)
وقتی انتقال پول هم برای «شهروندان ایرانی» جرم است.
محمد صابری
🔸یکی دو روز قبل وزارت دادگستری امریکا اعلام کرد که سجاد شهیدیان، بنیانگذار استارت آپ پیمنت ۲۴ را به ۲۳ ماه حبس محکوم کرده.
اما شهیدیان چه جرمی مرتکب شده؟
🔹اگر در مسابقات علمی بین المللی شرکت کرده باشید به احتمال زیاد با پیمنت ۲۴ آشنا هستید.
🔸 استارت آپی که به ایرانی ها این اجازه را میداد که از یک سری خدمات نرم افزار ها و سرورهای خارجی استفاده کنند، پرداخت های دانشجویی خودشان را انجام بدهند و بتوانند در کارگاه های علمی شرکت کنند.
🔹اسفند ۹۸ دولت انگلیس به درخواست امریکا شهیدیان را دستگیر و به امریکا منتقل کرد. جالب اینجاست که مسئولیت این پرونده به همان دادگاهی که رای جنجالی پرونده جورج فلوید را صادر کرد، داده شده (دادگاه مینه سوتا)
🔸اما نکته دردآور قضیه اینجاست که وزارت دادگستری امریکا بطور واضح جرم شهیدیان را ایجاد شرایط لازم برای انتقال پول توسط «شهروندان ایرانی » عنوان کرده! دقت کردید؟ نه دولت و نه گروه نظامی بلکه شهروندان ایرانی!
🔹ولی خُب صد حیف که ما «شهروندان ایرانی» برعکس غربی ها نمی توانیم یک حرکت مجازی درست و حسابی برای فشار به دولت امریکا راه بیندازیم تا کمکی به آزادی او بکنیم.
🔸این لینک بیانیه وزارت دادگستری امریکاست:
justice.gov/opa/pr/founder-and-ceo-iranian-financial-services-firm-sentenced-prison-conspiring-violate-us
🔹این هم واکنش اکانت فارسی وزارت امور خارجه امریکا که احتمالا دست یکی از همین براندازان توییتری عضو سازمانهای آمریکایی است:
twitter.com/USAdarFarsi/status/1317491668136955913?s=19
✅ @karkhone
محمد صابری
🔸یکی دو روز قبل وزارت دادگستری امریکا اعلام کرد که سجاد شهیدیان، بنیانگذار استارت آپ پیمنت ۲۴ را به ۲۳ ماه حبس محکوم کرده.
اما شهیدیان چه جرمی مرتکب شده؟
🔹اگر در مسابقات علمی بین المللی شرکت کرده باشید به احتمال زیاد با پیمنت ۲۴ آشنا هستید.
🔸 استارت آپی که به ایرانی ها این اجازه را میداد که از یک سری خدمات نرم افزار ها و سرورهای خارجی استفاده کنند، پرداخت های دانشجویی خودشان را انجام بدهند و بتوانند در کارگاه های علمی شرکت کنند.
🔹اسفند ۹۸ دولت انگلیس به درخواست امریکا شهیدیان را دستگیر و به امریکا منتقل کرد. جالب اینجاست که مسئولیت این پرونده به همان دادگاهی که رای جنجالی پرونده جورج فلوید را صادر کرد، داده شده (دادگاه مینه سوتا)
🔸اما نکته دردآور قضیه اینجاست که وزارت دادگستری امریکا بطور واضح جرم شهیدیان را ایجاد شرایط لازم برای انتقال پول توسط «شهروندان ایرانی » عنوان کرده! دقت کردید؟ نه دولت و نه گروه نظامی بلکه شهروندان ایرانی!
🔹ولی خُب صد حیف که ما «شهروندان ایرانی» برعکس غربی ها نمی توانیم یک حرکت مجازی درست و حسابی برای فشار به دولت امریکا راه بیندازیم تا کمکی به آزادی او بکنیم.
🔸این لینک بیانیه وزارت دادگستری امریکاست:
justice.gov/opa/pr/founder-and-ceo-iranian-financial-services-firm-sentenced-prison-conspiring-violate-us
🔹این هم واکنش اکانت فارسی وزارت امور خارجه امریکا که احتمالا دست یکی از همین براندازان توییتری عضو سازمانهای آمریکایی است:
twitter.com/USAdarFarsi/status/1317491668136955913?s=19
✅ @karkhone
www.justice.gov
Founder and CEO of Iranian Financial Services Firm Sentenced to Prison
Assistant Attorney General for National Security John C. Demers and U.S. Attorney Erica H. MacDonald today announced the sentencing of Seyed Sajjad Shahidian, 33, to 23 months in prison for his role in conducting financial transactions in violation of U.S.…
خاطره اکبر لاجوری ازدیدار با سران انقلاب
بنی صدرگفت« کل صنایع شما مونتاژ است»! گفتیم «ازصنایع بازدیدی داشته اید؟» گفت: «نیازی نمی بینم!»
سر و وضعی که آقای بنی صدر داشتند موجب حیرت همه ما شد اولاً ایشان با پیژامه وارد مجلس شدند. دوم این که با صورتی که احتمالاً چند روز بود که موهای آن را نتراشیدهاند، ظاهر گردید.» علاوه بر این وضعیت آشفته ظاهری، عجیبتر رفتار بنیصدر بود. او بعد از سلام بلافاصله به آنها گفت که تمام صنایع ایران مونتاژی است و به حال مملکت مفید نیست!
اکبر لاجوردیان یکی از مهمترین اعضای خانواده نیلفروش لاجوردی و مدیرعامل «گروه صنعتی بهشهر» و از بنیانگذاران شرکتهای «مخمل کاشان»، «راوند کاشان» و «پلی اکریل» در کتاب خود با عنوان «۱۱۰ سال پیدایش و گسترش گروه صنعتی بهشهر» خاطره اولین دیدار صاحبان صنایع با ابوالحسن بنی صدر در بعد از انقلاب را اینگونه نقل می کند:
ابوالحسن بنیصدر تئوریسین اقتصادی انقلاب بود: «چون ایشان و آقای متین – یکی از اعضای کمیسیون اقتصادی – هر دو همدانی بودند آقای متین پیشنهاد کردند که بهتر است ما آقای دکتر بنیصدر را به جلسه عمومی اتاق بازرگانی و صنایع دعوت کنیم که بیایند برای بازرگانان و صاحبان صنایع سخنرانی کنند تا ما از نظریههای اقتصادی ایشان با اطلاع شویم.»
قرار ساعت ۹ صبح در خانه خواهر بنیصدر انجام میشود تا او را ببینیم و برای جلسه مورد نظر رایزنی کنیم. لاجوردیان در این دیدار با بنکدارپور، علی توکلیان، داریوش انصاری و متین به خانه خواهر بنیصدر نزدیک مجلس رفتند.
وی می نویسد: «ما را به یک اتاق سه در چهار راهنمایی کردند. بعد از چند دقیقه خود آقای دکتر بنیصدر تشریف آوردند، اما سر و وضعی که ایشان داشتند موجب حیرت همه ما شد
اولاً ایشان با پیژامه وارد مجلس شدند. دوم این که با صورتی که احتمالاً چند روز بود که موهای آن را نتراشیدهاند، ظاهر گردید.» علاوه بروضعیت آشفته ظاهری، عجیبتر از همه نوع رفتار بنیصدر بود. او بعد از سلام بلافاصله به آنها گفت که تمام صنایع ایران مونتاژی است و به حال مملکت مفید نیست.
او در جواب این پرسش که آیا از صنایع ایران بازدید کرده، گفت: «نه احتیاجی ندارم. من در پاریس که بودم مجلات اقتصادی ایران مخصوصاً مجله اتاق بازرگانی را میخواندم و میدانم که تمام صنایع ایران مونتاژی هستند» !
او اما در برابر توضیحات لاجوردیان متوجه شد صحبتهایی که میکند مبنای واقعی ندارد و در پاسخ ساده به نخستین ایرادی که به او گرفته شد ماند. برای این که این را نشان ندهد یکباره از جای خود بلند شد و گفت که برای سخنرانی باید برود و جلسه را ترک کرد.
✅ @karkhone
بنی صدرگفت« کل صنایع شما مونتاژ است»! گفتیم «ازصنایع بازدیدی داشته اید؟» گفت: «نیازی نمی بینم!»
سر و وضعی که آقای بنی صدر داشتند موجب حیرت همه ما شد اولاً ایشان با پیژامه وارد مجلس شدند. دوم این که با صورتی که احتمالاً چند روز بود که موهای آن را نتراشیدهاند، ظاهر گردید.» علاوه بر این وضعیت آشفته ظاهری، عجیبتر رفتار بنیصدر بود. او بعد از سلام بلافاصله به آنها گفت که تمام صنایع ایران مونتاژی است و به حال مملکت مفید نیست!
اکبر لاجوردیان یکی از مهمترین اعضای خانواده نیلفروش لاجوردی و مدیرعامل «گروه صنعتی بهشهر» و از بنیانگذاران شرکتهای «مخمل کاشان»، «راوند کاشان» و «پلی اکریل» در کتاب خود با عنوان «۱۱۰ سال پیدایش و گسترش گروه صنعتی بهشهر» خاطره اولین دیدار صاحبان صنایع با ابوالحسن بنی صدر در بعد از انقلاب را اینگونه نقل می کند:
ابوالحسن بنیصدر تئوریسین اقتصادی انقلاب بود: «چون ایشان و آقای متین – یکی از اعضای کمیسیون اقتصادی – هر دو همدانی بودند آقای متین پیشنهاد کردند که بهتر است ما آقای دکتر بنیصدر را به جلسه عمومی اتاق بازرگانی و صنایع دعوت کنیم که بیایند برای بازرگانان و صاحبان صنایع سخنرانی کنند تا ما از نظریههای اقتصادی ایشان با اطلاع شویم.»
قرار ساعت ۹ صبح در خانه خواهر بنیصدر انجام میشود تا او را ببینیم و برای جلسه مورد نظر رایزنی کنیم. لاجوردیان در این دیدار با بنکدارپور، علی توکلیان، داریوش انصاری و متین به خانه خواهر بنیصدر نزدیک مجلس رفتند.
وی می نویسد: «ما را به یک اتاق سه در چهار راهنمایی کردند. بعد از چند دقیقه خود آقای دکتر بنیصدر تشریف آوردند، اما سر و وضعی که ایشان داشتند موجب حیرت همه ما شد
اولاً ایشان با پیژامه وارد مجلس شدند. دوم این که با صورتی که احتمالاً چند روز بود که موهای آن را نتراشیدهاند، ظاهر گردید.» علاوه بروضعیت آشفته ظاهری، عجیبتر از همه نوع رفتار بنیصدر بود. او بعد از سلام بلافاصله به آنها گفت که تمام صنایع ایران مونتاژی است و به حال مملکت مفید نیست.
او در جواب این پرسش که آیا از صنایع ایران بازدید کرده، گفت: «نه احتیاجی ندارم. من در پاریس که بودم مجلات اقتصادی ایران مخصوصاً مجله اتاق بازرگانی را میخواندم و میدانم که تمام صنایع ایران مونتاژی هستند» !
او اما در برابر توضیحات لاجوردیان متوجه شد صحبتهایی که میکند مبنای واقعی ندارد و در پاسخ ساده به نخستین ایرادی که به او گرفته شد ماند. برای این که این را نشان ندهد یکباره از جای خود بلند شد و گفت که برای سخنرانی باید برود و جلسه را ترک کرد.
✅ @karkhone
ما ایرانیها برای همین زندگی عادی که از دست آن هم کلافهایم، سه برابر آنچه منطقاً باید انرژی مصرف میکردیم، داریم انرژی مصرف میکنیم.
| محسن رنانی
ممکن است بپرسید یعنی چه که به ازای تولید هر کالا مصرف انرژی بالا رفته؟ آیا وقتی ما در ذوبآهن تولید میکنیم، میزان مصرف گاز که قبلاً برای تولید یک تن فولاد مصرف میکرده حالا ۲ برابر شده؟ نه الزاماً. حتی ممکن است ذوب آهن خودش مصرف گاز را به ازای هر تن فولاد کاهش داده اما در عوض به خاطر ناامنی، نگهبانانش را زیاد کرده؛ به سفارش نماینده مجلس یا فلان روحانی منطقه، کارگر اضافی استخدام کرده؛ به سفارش وزیر، یک آدم غیرمتخصص را به معاونت تولید منصوب کرده که با اشتباهاتش کلی هزینه بر ذوبآهن تحمیل کرده؛ برای این که بتواند مجوز صادرات فلان کالا به برخی افراد رشوه داده؛ هی جلسه و سفر و همایشهای نمایشی برگزار کرده؛ شورای اسلامی کارگران برای برگزاری مراسم مرثیه، یک ساعت در روز کارگران را معطل کرده؛ برای ساختن ساختمان برای فلان نهاد انقلابی و یا رفتوآمد امام جماعت هزینه کرده؛ به خاطر کمکاری مهندسان یا کارگران مجبور شده همه جا دوربیننصب کند؛ برای وصول چکهای برگشتی مشتریان، وکیل گرفته؛ به خاطر تنش در خلیج فارس، هزینه بیمه کشتیهایی که برایش زغال سنگ میآورند افزایش یافته؛ به خاطر تحریم، تیرآهنهای صادراتیاش به کشورهای عربی در بندر یا روی کشتی معطل مانده و مجبور شده کرایه اضافی بدهد؛ به خاطر رقابتهای سیاسی، مدیرعاملش زود به زود تغییر کرده و یا مدیرعاملان غیرحرفهای برایش انتخاب شده و بنابراین فناوری تولید در طول این سالها بهبود پیدا نکرده است؛ و دهها مساله نظیر اینها که همهشان به معنی مصرف انرژی بیشتر برای تولید یک تن فولاد در ذوب آهن است. این وضعیت را به کل سازمانها تعمیم دهید
در شکل گیری این وضعیت همه مقصریم. از خانهداری که برای شستن یک استکان، یک لیتر آب (۱۲ برابر ظرفیت همان استکان) هدر میدهد؛ تا مغازهداری که پیاده رو را با آب لولهکشی میشوید؛ تا میوهفروشی که ۲ برابر نیاز چراغ روشن میکند؛ تا رانندگانی که با راندن با سرعت در شهر، شهرداری را مجبور میکنند برای ساختن سرعتگیر هزینه کند؛ تا پرستار بیمارستان که از گاز استریل به جای دستمال کاغذی استفاده میکند؛ تا کشاورزی که در اقلیم کویری ایران هنوز به صورت غرقابی کشت میکند تا نیروهای نظامی که سالیانه ۲ میلیون نفر از جوانان تحصیلکرده و پرانگیزه ما را به عنوان سرباز نگه میدارند و از این سرمایههای انسانی به عنوان نگهبان و دربان و نظافتچی و منشی و راننده بهره میبرد و یک جوان خسته و فرسوده که تخصصش دانشگاهیاش را هم فراموش کرده است تحویل میدهند. آری تکتک ما در ایجاد این وضعیت مشارکت داشتهایم اما مقصر اصلی سیاستگذاران هستند که این رویههای غلط را شکل داده اند
میانگین کل شدت انرژی در دنیا در این سه دهه به طور متوسط نزولی بوده و ما شاهکار عالم بشریت در ضایع کردن منابع کشوریم.ما هفتمین کشور از نظر تولید آلودگی کربن در جهان هستیم. یعنی تنها اقتصادهای عظیمی مانند چین، آمریکا، هند، روسیه، ژاپن و آلمان که جمعاً حدود ۵۰ % جمعیت و اقتصاد جهان را در خود جای دادهاند، بیش از ما در جهان کربن تولید میکنند.ما در ایران برای تولید یک ساندویچ، ۳۰ %بیش از روسیه ، ۳۸ % بیش از عراق جنگزده، ۴۳ %بیش از عربستان نفتی ، ۴۹ %بیش از چین، ۹۰ % بیش از امارات ولخرج، ۳۲۷ %بیش از آمریکا و ۲ هزار % بیش از سوئیس آلودگی کربن تولید میکنیم.
همه اینها چیزی جز ناکارآمدی و شکست را نشان نمیدهد. به هیچ زبان دیگری نمیتوان نشان داد که این سیستم به غایتِ ناکارآمدی خود رسیده و اگر هر چه سریعتر فرمان را نچرخاند ما را به ته دره خواهد فرستاد. ما چاره ای نداریم جز انجام اصلاحات در همه حوزههای بحران آفرین، رتبهبندی مجدد هدفگذاریهای ملی ،بازگشت به مدیریت عقلانی مبتنی بر منافع ملی، توقف انقلابیگری افراطی و نهایتاً بهسازی نظام سیاسی.
✅ @karkhone
| محسن رنانی
ممکن است بپرسید یعنی چه که به ازای تولید هر کالا مصرف انرژی بالا رفته؟ آیا وقتی ما در ذوبآهن تولید میکنیم، میزان مصرف گاز که قبلاً برای تولید یک تن فولاد مصرف میکرده حالا ۲ برابر شده؟ نه الزاماً. حتی ممکن است ذوب آهن خودش مصرف گاز را به ازای هر تن فولاد کاهش داده اما در عوض به خاطر ناامنی، نگهبانانش را زیاد کرده؛ به سفارش نماینده مجلس یا فلان روحانی منطقه، کارگر اضافی استخدام کرده؛ به سفارش وزیر، یک آدم غیرمتخصص را به معاونت تولید منصوب کرده که با اشتباهاتش کلی هزینه بر ذوبآهن تحمیل کرده؛ برای این که بتواند مجوز صادرات فلان کالا به برخی افراد رشوه داده؛ هی جلسه و سفر و همایشهای نمایشی برگزار کرده؛ شورای اسلامی کارگران برای برگزاری مراسم مرثیه، یک ساعت در روز کارگران را معطل کرده؛ برای ساختن ساختمان برای فلان نهاد انقلابی و یا رفتوآمد امام جماعت هزینه کرده؛ به خاطر کمکاری مهندسان یا کارگران مجبور شده همه جا دوربیننصب کند؛ برای وصول چکهای برگشتی مشتریان، وکیل گرفته؛ به خاطر تنش در خلیج فارس، هزینه بیمه کشتیهایی که برایش زغال سنگ میآورند افزایش یافته؛ به خاطر تحریم، تیرآهنهای صادراتیاش به کشورهای عربی در بندر یا روی کشتی معطل مانده و مجبور شده کرایه اضافی بدهد؛ به خاطر رقابتهای سیاسی، مدیرعاملش زود به زود تغییر کرده و یا مدیرعاملان غیرحرفهای برایش انتخاب شده و بنابراین فناوری تولید در طول این سالها بهبود پیدا نکرده است؛ و دهها مساله نظیر اینها که همهشان به معنی مصرف انرژی بیشتر برای تولید یک تن فولاد در ذوب آهن است. این وضعیت را به کل سازمانها تعمیم دهید
در شکل گیری این وضعیت همه مقصریم. از خانهداری که برای شستن یک استکان، یک لیتر آب (۱۲ برابر ظرفیت همان استکان) هدر میدهد؛ تا مغازهداری که پیاده رو را با آب لولهکشی میشوید؛ تا میوهفروشی که ۲ برابر نیاز چراغ روشن میکند؛ تا رانندگانی که با راندن با سرعت در شهر، شهرداری را مجبور میکنند برای ساختن سرعتگیر هزینه کند؛ تا پرستار بیمارستان که از گاز استریل به جای دستمال کاغذی استفاده میکند؛ تا کشاورزی که در اقلیم کویری ایران هنوز به صورت غرقابی کشت میکند تا نیروهای نظامی که سالیانه ۲ میلیون نفر از جوانان تحصیلکرده و پرانگیزه ما را به عنوان سرباز نگه میدارند و از این سرمایههای انسانی به عنوان نگهبان و دربان و نظافتچی و منشی و راننده بهره میبرد و یک جوان خسته و فرسوده که تخصصش دانشگاهیاش را هم فراموش کرده است تحویل میدهند. آری تکتک ما در ایجاد این وضعیت مشارکت داشتهایم اما مقصر اصلی سیاستگذاران هستند که این رویههای غلط را شکل داده اند
میانگین کل شدت انرژی در دنیا در این سه دهه به طور متوسط نزولی بوده و ما شاهکار عالم بشریت در ضایع کردن منابع کشوریم.ما هفتمین کشور از نظر تولید آلودگی کربن در جهان هستیم. یعنی تنها اقتصادهای عظیمی مانند چین، آمریکا، هند، روسیه، ژاپن و آلمان که جمعاً حدود ۵۰ % جمعیت و اقتصاد جهان را در خود جای دادهاند، بیش از ما در جهان کربن تولید میکنند.ما در ایران برای تولید یک ساندویچ، ۳۰ %بیش از روسیه ، ۳۸ % بیش از عراق جنگزده، ۴۳ %بیش از عربستان نفتی ، ۴۹ %بیش از چین، ۹۰ % بیش از امارات ولخرج، ۳۲۷ %بیش از آمریکا و ۲ هزار % بیش از سوئیس آلودگی کربن تولید میکنیم.
همه اینها چیزی جز ناکارآمدی و شکست را نشان نمیدهد. به هیچ زبان دیگری نمیتوان نشان داد که این سیستم به غایتِ ناکارآمدی خود رسیده و اگر هر چه سریعتر فرمان را نچرخاند ما را به ته دره خواهد فرستاد. ما چاره ای نداریم جز انجام اصلاحات در همه حوزههای بحران آفرین، رتبهبندی مجدد هدفگذاریهای ملی ،بازگشت به مدیریت عقلانی مبتنی بر منافع ملی، توقف انقلابیگری افراطی و نهایتاً بهسازی نظام سیاسی.
✅ @karkhone
نه نه اینجوری اصلا نمیتونم!
اول همه توی صف وایسید بعد خبر رو بدم بهتون.
دوستان ظرفیتها رو مناسب دیدن و خب همت عالیه رو نیز چاشنیاش کردن و تو این ایام بی دری و بی پیکری که آب سربالا میره و قورباغه ابوعطا میخونه برنامه ای رو برای بهرهمندی مشتاقان عرصه گسترش همکاری ها با عراق تعریف کردن.
یک دوتا مورد تجربی در مورد عراق از من نابلد به یادگار داشته باشید:
1. اینکه چنین برنامه هایی طبعا برای اون تاجر و بازرگانی که الان دیگه مویرگی در عراق شبکه داره و طرفش رو میشناسه نیست و مخاطبش قشری هستند که در ابتدای راه قرار دارند و در حال آموزش و شبکه سازی در این عرصه هستند.
2. قصد ترسوندن نداشته و ندارم ولی آشنایی درست برای ورود به بازار عراق در وهله اول یک نگاه به جیب و موقعیت شما و بیزینستون رو طلب میکنه. اگر بخاطر یک اختلاف نرخ ارز و یک نوسان و آقا همه دارن صادر میکنند پس ما چی؟! میخوایید کار کوتاهمدت بکنید بیخیال بشید.
چه رفیقی استارتاپی ما و چه تامین کننده یک کالا و تولید کننده.
اینها حقایقی هست که با گذر زمان و دنبال کردن این فضا رقم میخوره و خب یکی از محل های ظهور و بروزش هم چنین برنامه هایی هست.
سخنرانان و رزومه هاشون که مشخصه. نحوه ثبتنام هم همینطور.
زمان هم از قرار معلوم مورخ جمعه ۲ آبان ماه هست.
نکتهای مدنظر برای جمع دوستان شاید این باشه که لاین فناوری اطلاعات خداروشکر بیش از پیش (بدون اغراق) داره بهش نگاه میشه و این خوبه. خیلی خوب 😊
کاری هم داشتید شماره هاشون هست، روز جمعه مزاحم ما نشید.
021-28427150
0902-4595165
⭕️ کد تخفیف 30% مخصوص خودامون؛
KAR30
لینک ثبتنام:
https://evand.com/events/iraqwebinar
کانال مجریان:
@Exporthubplus
#تبلیغ
اول همه توی صف وایسید بعد خبر رو بدم بهتون.
دوستان ظرفیتها رو مناسب دیدن و خب همت عالیه رو نیز چاشنیاش کردن و تو این ایام بی دری و بی پیکری که آب سربالا میره و قورباغه ابوعطا میخونه برنامه ای رو برای بهرهمندی مشتاقان عرصه گسترش همکاری ها با عراق تعریف کردن.
یک دوتا مورد تجربی در مورد عراق از من نابلد به یادگار داشته باشید:
1. اینکه چنین برنامه هایی طبعا برای اون تاجر و بازرگانی که الان دیگه مویرگی در عراق شبکه داره و طرفش رو میشناسه نیست و مخاطبش قشری هستند که در ابتدای راه قرار دارند و در حال آموزش و شبکه سازی در این عرصه هستند.
2. قصد ترسوندن نداشته و ندارم ولی آشنایی درست برای ورود به بازار عراق در وهله اول یک نگاه به جیب و موقعیت شما و بیزینستون رو طلب میکنه. اگر بخاطر یک اختلاف نرخ ارز و یک نوسان و آقا همه دارن صادر میکنند پس ما چی؟! میخوایید کار کوتاهمدت بکنید بیخیال بشید.
چه رفیقی استارتاپی ما و چه تامین کننده یک کالا و تولید کننده.
اینها حقایقی هست که با گذر زمان و دنبال کردن این فضا رقم میخوره و خب یکی از محل های ظهور و بروزش هم چنین برنامه هایی هست.
سخنرانان و رزومه هاشون که مشخصه. نحوه ثبتنام هم همینطور.
زمان هم از قرار معلوم مورخ جمعه ۲ آبان ماه هست.
نکتهای مدنظر برای جمع دوستان شاید این باشه که لاین فناوری اطلاعات خداروشکر بیش از پیش (بدون اغراق) داره بهش نگاه میشه و این خوبه. خیلی خوب 😊
کاری هم داشتید شماره هاشون هست، روز جمعه مزاحم ما نشید.
021-28427150
0902-4595165
⭕️ کد تخفیف 30% مخصوص خودامون؛
KAR30
لینک ثبتنام:
https://evand.com/events/iraqwebinar
کانال مجریان:
@Exporthubplus
#تبلیغ
Telegram
attach 📎
1. پیپل اعلام کرد از رمزارز پشتیبانی میکنه. از این به بعد میشه با کریپتوکارنسیها روی پیپل خرید و فروش انجام داد.
منبع: رویترز
لینک خبر در روییترز
2. يوان ديجيتال توسط ٥٠،٠٠٠ خريدار در چين استفاده شد و استارباكس،والمارت و امريكن اكسپرس از اولين دريافت كنندگان بودند! پروژه دلار ديجيتال و اس دي ار هم در راهند DCEP
منبع: بلومبرگ
✅ @karkhone
منبع: رویترز
لینک خبر در روییترز
2. يوان ديجيتال توسط ٥٠،٠٠٠ خريدار در چين استفاده شد و استارباكس،والمارت و امريكن اكسپرس از اولين دريافت كنندگان بودند! پروژه دلار ديجيتال و اس دي ار هم در راهند DCEP
منبع: بلومبرگ
✅ @karkhone
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
لپتاپی از قعر جهنم
امشب در سفر تبلیغاتی ترامپ به پنسیلوانیا، برای جلب آرا ساکنان این ایالت بسیار مهم، کلیپی از حرفهای بایدن و معاونش پخش شد که هدف بایدن پایان دادن به استخراج سوختهای فسیلی است و در نتیجه از دست رفتن مشاغل زیادی در پنسیلوانیا.
پس از پخش کلیپ، ترامپ گفت: البته الان بایدن نگرانی بزرگتری دارد و آن هم لپتاپیست که از قعر جهنم آمده!
در جدیدترین اظهارات وکیل ترامپ، لپتاپ کشف شده از پسر بایدن حاوی عکسهای پورنوگرافی کودکان است.
برای کمپین ترامپ داستان این لپتاپ عینا تکرار سناریوی ۲۰۱۶ است به این امید که مانند ایمیلهای کلینتون تاثیرگذار باشد.
(ما نیز به شدت از سیاست گریزانیم اما فی الحال گویا انتخاب شدن یا نشدن این کیاس بور از همه جوانب میچربد به سایر گزینه ها)
داستان لپتاپ را در اینجا بخوانید.
✅ @karkhone
امشب در سفر تبلیغاتی ترامپ به پنسیلوانیا، برای جلب آرا ساکنان این ایالت بسیار مهم، کلیپی از حرفهای بایدن و معاونش پخش شد که هدف بایدن پایان دادن به استخراج سوختهای فسیلی است و در نتیجه از دست رفتن مشاغل زیادی در پنسیلوانیا.
پس از پخش کلیپ، ترامپ گفت: البته الان بایدن نگرانی بزرگتری دارد و آن هم لپتاپیست که از قعر جهنم آمده!
در جدیدترین اظهارات وکیل ترامپ، لپتاپ کشف شده از پسر بایدن حاوی عکسهای پورنوگرافی کودکان است.
برای کمپین ترامپ داستان این لپتاپ عینا تکرار سناریوی ۲۰۱۶ است به این امید که مانند ایمیلهای کلینتون تاثیرگذار باشد.
(ما نیز به شدت از سیاست گریزانیم اما فی الحال گویا انتخاب شدن یا نشدن این کیاس بور از همه جوانب میچربد به سایر گزینه ها)
داستان لپتاپ را در اینجا بخوانید.
✅ @karkhone
واقعیت های اقتصاد ایران و رویاهای اعلیحضرت
پولهایی که پا در آوردند و به خیابان آمدند !
| غلامرضا مصدق
سال ۵۲ با پنج برابر شدن ناگهانی قیمت نفت ، شاه دستور داد بودجه سال ۵۳ دو برابر شود . کارشناسان دلسوز و باسواد سازمان برنامه و بودجه استدلال علمی آوردند که اینکار نهایتاً به فاجعه ختم خواهد شد . بسیار آسان است یک شبه بودجه را دو برابر کرد ولی نمیتوان نیروی انسانی متخصص و ماهر ، جاده ، بندر ، تولید برق ، سیمان و غیره را یک شبه دو برابر کرد ، تزریق پول شرط لازم برای توسعه اقتصادی هست ولی قطعاً کافی نیست . بدون بالا بردن تدریجی قدرت هاضمه اقتصاد ملی افزایش نقدینگی منجر به تورم ، رکود ، گسترش فساد ، بیکاری ، حاشیه نشینی و اتلاف منابع خواهد شد. آقای مژلومیان معاون وقت برنامه ریزی سازمان برنامه و بودجه تا آنجا پیش رفت که گفت “ این پولها پا درآورده به خیابان می آیند و انقلاب خواهد شد “ .
شاه که خود را عقل کل عالم میدانست با تمسخر و تحقیر کارشناسان و متهم کردن آنها به کمونیست بودن ، گفت “ سیاستمدار نباید به حرف اقتصاددانها گوش کند “ ، افزایش بودجه حتی فراتر از دو برابر انجام شد . آنچه کارشناسان پیش بینی کردند بعد از مدت کوتاهی تام و تمام اتفاق افتاد . تورم افسار پاره کرد ، بیکاری اوج گرفت ، رکود حاکم شد ، حاشیه نشینی چهره کریه خود را نمایاند ، فساد رکورد شکست و طرحهای بلند پروازانه نیمه تمام رها شدند .
با اوج گیری مشکلات ، در سال ۵۶ سازمان برنامه و بودجه و وزارت اقتصاد به این نتیجه رسیدند که گزارشی کامل از وضعیت موجود تهیه و به شاه ارائه دهند تا او را نسبت به وخامت اوضاع آگاه کنند . هر قسمت از دستگاههای مربوطه گزارش حوزه کاری خود را به سازمان برنامه ارائه میکنند ، دست بر قضا جمع بندی گزارش به عهده آقای مژلومیان که قبلاً هشدار وقوع انقلاب را داده بودند گذاشته میشود .
مجیدی رئیس وقت سازمان برنامه و بودجه بعد از خواندن گزارش نهایی چنان محتوای آن را تیره و تار می بیند که تا مرز سکته قلبی پیش میرود ، به آموزگار نخست وزیر میگوید حالا چه کسی جرئت میکند گزارش را به استحضار اعلیحضرت برساند ؟ آموزگار جواب میدهد هیچکس . هیچ از جان گذشته ای داوطلب رساندن گزارش به شاه نمیشود !! نهایتاً گزارش در قفسه های سازمان برنامه جا خوش میکند و هیچگاه به دست شاه که تصمیم گیر اول و آخر کشور بود نرسید .
اگر در میان خیل مسئولان بله قربان گوی اطراف شاه یک انسان شجاع پیدا میشد که گزارش را به دست شاه بدهد و اگر شاه شهامت خواندن آن گزارش را به خود میداد و اگر میتوانست ظرفیت پذیرش تردید در درستی تصمیمات قبلی خود را پیدا کند ، شاید چرخ روزگار سرنوشت او را طور دیگری رقم میزد.
✅ @karkhone
پولهایی که پا در آوردند و به خیابان آمدند !
| غلامرضا مصدق
سال ۵۲ با پنج برابر شدن ناگهانی قیمت نفت ، شاه دستور داد بودجه سال ۵۳ دو برابر شود . کارشناسان دلسوز و باسواد سازمان برنامه و بودجه استدلال علمی آوردند که اینکار نهایتاً به فاجعه ختم خواهد شد . بسیار آسان است یک شبه بودجه را دو برابر کرد ولی نمیتوان نیروی انسانی متخصص و ماهر ، جاده ، بندر ، تولید برق ، سیمان و غیره را یک شبه دو برابر کرد ، تزریق پول شرط لازم برای توسعه اقتصادی هست ولی قطعاً کافی نیست . بدون بالا بردن تدریجی قدرت هاضمه اقتصاد ملی افزایش نقدینگی منجر به تورم ، رکود ، گسترش فساد ، بیکاری ، حاشیه نشینی و اتلاف منابع خواهد شد. آقای مژلومیان معاون وقت برنامه ریزی سازمان برنامه و بودجه تا آنجا پیش رفت که گفت “ این پولها پا درآورده به خیابان می آیند و انقلاب خواهد شد “ .
شاه که خود را عقل کل عالم میدانست با تمسخر و تحقیر کارشناسان و متهم کردن آنها به کمونیست بودن ، گفت “ سیاستمدار نباید به حرف اقتصاددانها گوش کند “ ، افزایش بودجه حتی فراتر از دو برابر انجام شد . آنچه کارشناسان پیش بینی کردند بعد از مدت کوتاهی تام و تمام اتفاق افتاد . تورم افسار پاره کرد ، بیکاری اوج گرفت ، رکود حاکم شد ، حاشیه نشینی چهره کریه خود را نمایاند ، فساد رکورد شکست و طرحهای بلند پروازانه نیمه تمام رها شدند .
با اوج گیری مشکلات ، در سال ۵۶ سازمان برنامه و بودجه و وزارت اقتصاد به این نتیجه رسیدند که گزارشی کامل از وضعیت موجود تهیه و به شاه ارائه دهند تا او را نسبت به وخامت اوضاع آگاه کنند . هر قسمت از دستگاههای مربوطه گزارش حوزه کاری خود را به سازمان برنامه ارائه میکنند ، دست بر قضا جمع بندی گزارش به عهده آقای مژلومیان که قبلاً هشدار وقوع انقلاب را داده بودند گذاشته میشود .
مجیدی رئیس وقت سازمان برنامه و بودجه بعد از خواندن گزارش نهایی چنان محتوای آن را تیره و تار می بیند که تا مرز سکته قلبی پیش میرود ، به آموزگار نخست وزیر میگوید حالا چه کسی جرئت میکند گزارش را به استحضار اعلیحضرت برساند ؟ آموزگار جواب میدهد هیچکس . هیچ از جان گذشته ای داوطلب رساندن گزارش به شاه نمیشود !! نهایتاً گزارش در قفسه های سازمان برنامه جا خوش میکند و هیچگاه به دست شاه که تصمیم گیر اول و آخر کشور بود نرسید .
اگر در میان خیل مسئولان بله قربان گوی اطراف شاه یک انسان شجاع پیدا میشد که گزارش را به دست شاه بدهد و اگر شاه شهامت خواندن آن گزارش را به خود میداد و اگر میتوانست ظرفیت پذیرش تردید در درستی تصمیمات قبلی خود را پیدا کند ، شاید چرخ روزگار سرنوشت او را طور دیگری رقم میزد.
✅ @karkhone
ارزش جستجو
تازهترین محصول چندرسانهای پژوهشگاه فضای مجازی، با عنوان «ارزش جستجو»، به همت گروه مطالعات اقتصادی، منتشر شد.
هال واریان، رئیس دانشکده مدیریت اطلاعات و سیستمها در دانشگاه برکلی و اقتصاددان ارشد گوگل در این ویدیو به بررسی اقتصاد حاکم بر فعالیت موتورهای جستجوگر، می پردازد.
برای مشاهده نسخه کامل این ویدیو بر روی لینک زیر کلیک کنید.
b2n.ir/281006
✅ @karkhone
تازهترین محصول چندرسانهای پژوهشگاه فضای مجازی، با عنوان «ارزش جستجو»، به همت گروه مطالعات اقتصادی، منتشر شد.
هال واریان، رئیس دانشکده مدیریت اطلاعات و سیستمها در دانشگاه برکلی و اقتصاددان ارشد گوگل در این ویدیو به بررسی اقتصاد حاکم بر فعالیت موتورهای جستجوگر، می پردازد.
برای مشاهده نسخه کامل این ویدیو بر روی لینک زیر کلیک کنید.
b2n.ir/281006
✅ @karkhone
به بهانه رفع تحریم تسلیحاتی
قسمت اول
وضعيت توليد مهمات در داخل كشور
اكبر غمخوار: توليد [مهمات خمپاره] 120 پايين آمده است.
محمود احمدپور: [ميزان توليد] الان 3000 گلوله است.
اكبر غمخوار: الان به علت تعطيلات [نوروز] نمى توانيم
آمار دقيق بدهيم. البته آمار مصرف در اين دوره پايين بوده است.
محسن رضايى: موجودى [مهمات خمپاره] 120 در انبارها چه قدر است؟
اكبر غمخوار: الان بايد حدود 30 هزار [گلوله] داشته باشيم. البته اين چند روزه را توليد حساب نمى كنيم توليد از اول هفته پيش شروع شده و مينى كاتيوشا را در روز 3000 [موشك] مرتب توليد و تحويل مى دهد. [گلوله خمپاره] 120 ميلى مترى هم 2000 تا 3000 [عدد].
محسن رضايى: [توليد موشك] كاتيوشا وضع بهترى داشته و از اول خوب بوده است يعنى فراز و نشيب خمپاره را نداشته است، چرا؟
اكبر غمخوار: اشِكال يا توليد را [مى گوييد]؟
محسن رضايى: هر دو، هيچ اشكالى نداشته است؟
اكبر غمخوار: براى اين كه همه اش مال خودمان[سپاه] است.
محمود احمدپور: نه! علت اساسى اش اين است
كه مواد "ناريه" آن را كلان خريد كرده بودند و آمده [وارد ايران شده] بود. مواد ناريه 120 از اسپانيا خريد شده بود. اما كشتى اسپانيا مسئله دار شد. [اما مواد ناريه مينى كاتيوشا] از چين خريدارى شد و اين مواد قبلاً آمده بود.
اكبر غمخوار: يعنى ما در مواد ناريه 107 [مينى كاتيوشا] هيچ مشكلى نداريم ضمن اين كه كل قطعات آن را خودمان تهيه مى كنيم مونتاژ آن هم دست خودمان است كارخانه اش دست خودمان است. حسن آن اين است كه صنعت اصلى آن در صنايع مملكت، دست خودمان است.
عليرضا افشار: يعنى كارخانه توليدكننده از (وزارت) صنايع نيستند دست خودمان (وزارت سپاه) است.
اكبر غمخوار: اين مهم است، آن ها اذيت مى كنند كيفيت را بالا و پايين مى برند ولى حالا [گلوله] خمپاره 60 را مثلاً آقاى كى و يا [خمپاره] 81 را كارخانه تبريز عشقش بكشد مى تراشد و اگر دلش
نخواهد نمى تراشد، ولى همه چيز 107 دست خودمان است نازل خودمان درست مى كنيم، لوله آن را خودمان مى زنيم.
محمود احمدپور: اساس اين كه توليد [خمپاره] 120 ما بالا نرفت [مشكل توليد] موادِ فشنگ پرتاب بود كه آن را شروع كردند. الان [وزارت] صنايع روزى 2 تا 3 هزار عدد توليد مى كنند. اما گلوله خمپاره 60 ، كشتى اسپانيايى 15000 تا در دى , ماه رسيد؛ و مواد ناريه آن هم [ براى توليد] 000 500 گلوله يك جا رسيد.
اكبر غمخوار: الان [در توليد خمپاره] 60 مشكلى نداريم.
اكبر غمخوار: باشد ما تازه مهمات فاو را دست نزديم در اين عمليات (والفجر 10 ) مهمات فاو را كه داده ايم، هنوز هم هست. مهمات اين جا [اشاره به منطقه حلبچه] هم همه يگان ها دارند و مصرف نكردند. توى بنه ها هم مهمات داريم.
ادامه این گزارش از این سرفصل را میتوانید در اینجا مطالعه فرمایید.
⭕️ تمامی مطالب به بهانه رفع تحریم تسلیحاتی از متن پیاده سازی شده نوار 29268 از جلسه خاتم الانبيا در تاریخ 20 فروردین 1367 می باشدکه در شماره 41 فصلنامه نگین ایران منتشر شده است.
✅ @karkhone
قسمت اول
وضعيت توليد مهمات در داخل كشور
اكبر غمخوار: توليد [مهمات خمپاره] 120 پايين آمده است.
محمود احمدپور: [ميزان توليد] الان 3000 گلوله است.
اكبر غمخوار: الان به علت تعطيلات [نوروز] نمى توانيم
آمار دقيق بدهيم. البته آمار مصرف در اين دوره پايين بوده است.
محسن رضايى: موجودى [مهمات خمپاره] 120 در انبارها چه قدر است؟
اكبر غمخوار: الان بايد حدود 30 هزار [گلوله] داشته باشيم. البته اين چند روزه را توليد حساب نمى كنيم توليد از اول هفته پيش شروع شده و مينى كاتيوشا را در روز 3000 [موشك] مرتب توليد و تحويل مى دهد. [گلوله خمپاره] 120 ميلى مترى هم 2000 تا 3000 [عدد].
محسن رضايى: [توليد موشك] كاتيوشا وضع بهترى داشته و از اول خوب بوده است يعنى فراز و نشيب خمپاره را نداشته است، چرا؟
اكبر غمخوار: اشِكال يا توليد را [مى گوييد]؟
محسن رضايى: هر دو، هيچ اشكالى نداشته است؟
اكبر غمخوار: براى اين كه همه اش مال خودمان[سپاه] است.
محمود احمدپور: نه! علت اساسى اش اين است
كه مواد "ناريه" آن را كلان خريد كرده بودند و آمده [وارد ايران شده] بود. مواد ناريه 120 از اسپانيا خريد شده بود. اما كشتى اسپانيا مسئله دار شد. [اما مواد ناريه مينى كاتيوشا] از چين خريدارى شد و اين مواد قبلاً آمده بود.
اكبر غمخوار: يعنى ما در مواد ناريه 107 [مينى كاتيوشا] هيچ مشكلى نداريم ضمن اين كه كل قطعات آن را خودمان تهيه مى كنيم مونتاژ آن هم دست خودمان است كارخانه اش دست خودمان است. حسن آن اين است كه صنعت اصلى آن در صنايع مملكت، دست خودمان است.
عليرضا افشار: يعنى كارخانه توليدكننده از (وزارت) صنايع نيستند دست خودمان (وزارت سپاه) است.
اكبر غمخوار: اين مهم است، آن ها اذيت مى كنند كيفيت را بالا و پايين مى برند ولى حالا [گلوله] خمپاره 60 را مثلاً آقاى كى و يا [خمپاره] 81 را كارخانه تبريز عشقش بكشد مى تراشد و اگر دلش
نخواهد نمى تراشد، ولى همه چيز 107 دست خودمان است نازل خودمان درست مى كنيم، لوله آن را خودمان مى زنيم.
محمود احمدپور: اساس اين كه توليد [خمپاره] 120 ما بالا نرفت [مشكل توليد] موادِ فشنگ پرتاب بود كه آن را شروع كردند. الان [وزارت] صنايع روزى 2 تا 3 هزار عدد توليد مى كنند. اما گلوله خمپاره 60 ، كشتى اسپانيايى 15000 تا در دى , ماه رسيد؛ و مواد ناريه آن هم [ براى توليد] 000 500 گلوله يك جا رسيد.
اكبر غمخوار: الان [در توليد خمپاره] 60 مشكلى نداريم.
اكبر غمخوار: باشد ما تازه مهمات فاو را دست نزديم در اين عمليات (والفجر 10 ) مهمات فاو را كه داده ايم، هنوز هم هست. مهمات اين جا [اشاره به منطقه حلبچه] هم همه يگان ها دارند و مصرف نكردند. توى بنه ها هم مهمات داريم.
ادامه این گزارش از این سرفصل را میتوانید در اینجا مطالعه فرمایید.
⭕️ تمامی مطالب به بهانه رفع تحریم تسلیحاتی از متن پیاده سازی شده نوار 29268 از جلسه خاتم الانبيا در تاریخ 20 فروردین 1367 می باشدکه در شماره 41 فصلنامه نگین ایران منتشر شده است.
✅ @karkhone
Telegram
karkhone
به بهانه رفع تحریم تسلیحاتی
قسمت دوم
محسن رضايى: به خطوط دفاعى بايد مهمات 60 بدهند.
اكبر غمخوار: سهميه [مهمات] جبهه جنوب را اضافه كرديم [مهمات خمپاره] 60 را دو برابر كرديم. در خطوط پدافندى شان 60 كه كنترلشان دست خودمان است، اگر بخواهيم اضافه تر هم مى كنيم.…
قسمت دوم
محسن رضايى: به خطوط دفاعى بايد مهمات 60 بدهند.
اكبر غمخوار: سهميه [مهمات] جبهه جنوب را اضافه كرديم [مهمات خمپاره] 60 را دو برابر كرديم. در خطوط پدافندى شان 60 كه كنترلشان دست خودمان است، اگر بخواهيم اضافه تر هم مى كنيم.…
بایدنومیکس: خوب، بد و زشت
اکونومیست سرمقاله شماره این هفته (3 اکتبر) خود را به اقتصاد آمریکا تحت ریاستجمهوری جو بایدن اختصاص داده است.
برنامههای اقتصادی بایدن با تمرکز بر چالشهای بلندمدت آمریکا که خود او سالها بر آنها تاکید داشته، احتمالا بازگشتی بهتر از انتظار را از بیماری رقم میزنند. او همچنین یکی از بزرگترین طرفداران ایجاد زیرساختهای دوستدار محیطزیست است؛ زیرساختهایی که برای سالها از کمبود سرمایهگذاری رنج بردهاند.
بر اساس ارزیابیها، پلهای آمریکایی بهطور میانگین ۴۳ سال سن دارند. مخارج فعالیتهای تحقیق و توسعه دولت از بیش از ۱/۵ درصد تولیدناخالصداخلی در سال ۱۹۶۰ امروز به کمتر از ۰/۷ درصد کاهش یافته است؛ در حالی که چین روزافزون از لحاظ علمی آمریکا را به چالش میکشد.
بر این اساس بهنظر میرسد دولت بایدن با افزایش دادن مخارج سرمایهگذاری در فعالیتهای تحقیقوتوسعه حوزههای فناوری و انرژیهای تجدیدپذیر، این روندها را معکوس خواهد کرد. او احتمالا محدودیتهای دولت ترامپ بر مهاجرت را نیز لغو خواهد کرد؛ محدودیتهایی که تهدیدی جدی برای رقابتپذیری اقتصاد آمریکا به شمار میروند. بایدن همچنین میخواهد استانداردهای زندگی طبقه متوسط و پویاییهای اجتماعی را ارتقا دهد. البته این به معنی مخارج بیشتر در حوزه آموزش، بهداشت و درمان، مسکن و حداقل دستمزد ۱۵ دلاری است، کمکی برای ۱۷ میلیون کارگری که دریافتی امروز آنها کمتر از این مقدار است.
خبری برای فهم بهتر این مطلب
✅ @karkhone
اکونومیست سرمقاله شماره این هفته (3 اکتبر) خود را به اقتصاد آمریکا تحت ریاستجمهوری جو بایدن اختصاص داده است.
برنامههای اقتصادی بایدن با تمرکز بر چالشهای بلندمدت آمریکا که خود او سالها بر آنها تاکید داشته، احتمالا بازگشتی بهتر از انتظار را از بیماری رقم میزنند. او همچنین یکی از بزرگترین طرفداران ایجاد زیرساختهای دوستدار محیطزیست است؛ زیرساختهایی که برای سالها از کمبود سرمایهگذاری رنج بردهاند.
بر اساس ارزیابیها، پلهای آمریکایی بهطور میانگین ۴۳ سال سن دارند. مخارج فعالیتهای تحقیق و توسعه دولت از بیش از ۱/۵ درصد تولیدناخالصداخلی در سال ۱۹۶۰ امروز به کمتر از ۰/۷ درصد کاهش یافته است؛ در حالی که چین روزافزون از لحاظ علمی آمریکا را به چالش میکشد.
بر این اساس بهنظر میرسد دولت بایدن با افزایش دادن مخارج سرمایهگذاری در فعالیتهای تحقیقوتوسعه حوزههای فناوری و انرژیهای تجدیدپذیر، این روندها را معکوس خواهد کرد. او احتمالا محدودیتهای دولت ترامپ بر مهاجرت را نیز لغو خواهد کرد؛ محدودیتهایی که تهدیدی جدی برای رقابتپذیری اقتصاد آمریکا به شمار میروند. بایدن همچنین میخواهد استانداردهای زندگی طبقه متوسط و پویاییهای اجتماعی را ارتقا دهد. البته این به معنی مخارج بیشتر در حوزه آموزش، بهداشت و درمان، مسکن و حداقل دستمزد ۱۵ دلاری است، کمکی برای ۱۷ میلیون کارگری که دریافتی امروز آنها کمتر از این مقدار است.
خبری برای فهم بهتر این مطلب
✅ @karkhone
The Economist
Bidenomics: the good the bad and the unknown
Joe Biden should be more decisive and ambitious about America’s economy