اول دارو بود بعد نوشيدني شد!
| مونا مشهدی رجبی
یکی از برندهای مطرح و قدیمی نوشیدنی در دنیا، برند کوکا کولا است که در روز ۸ می سال ۱۸۸۶ میلادی یعنی ۱۳۴ سال قبل راه اندازی شده است.
سرمایه گذار اولیه و فردی که فرمول این نوشیدنی ها را تهیه کرد، جان اسمیت پمبرتون بود که علاوه بر تحصیلات پزشکی و داروسازی، سالها در جنگ کلمبوس شرکت کرده بود و یک بازمانده جنگی بود. در جریان جنگ او آسیبهای جسمی زیادی متحمل شده بود و داروهای آرامش بخش زیادی برای تسکین این دردها مصرف می کرد و به همین دلیل مدت کوتاهی بعد از عرضه نوشیدنی های کوکا کولا به بازار اقدام به فروش این برند و فرمول این نوشیدنی به آسا گریگس کاندلر کرد.
کاندلر یکی از شناخته شده ترین بیزنس من های آمریکایی در اواخر قرن نوزدهم میلادی بود و ترفندهای بازاریابی پیشرفته او باعث شد تا این برند نوشیدنی نه تنها در اواخر قرن نوزدهم بلکه تا انتهای قرن بیستم هم به عنوان برترین برند تولید نوشیدنی در دنیا فعالیت می کرد.دلیل نام گذاری کوکا کولا این طور بیان شده است: « برگ های کوکا و دانه های کولا(منبعی از کافیین) و ترکیبی فوق العاده از این دو منبع»
نکته جالب این است که فرمول تولید نوشیدنی های کوکا کولا، یک فرمول سری است و هنوز هم اطلاعات دقیقی در مورد فرمول تولید نوشیدنی های کوکا کولا وجود ندارد. این مساله برای حفظ قدرت انحصاری این برند بسیار ضروری است.
چه کسی این برند را راه اندازی کرد
کلنل جان پمبرتون که جانباز جنگ های داخلی امریکا بود و دارای مدرک در رشته پزشکی بود، به مطالعه روی فرمول های خاص نوشیدنی پرداخت و این نوشیدنی که در تولید آن از دانه های خوراکی افریقایی هم استفاده شده بود را در داروخانه جیکوب در ایالت جورجیا، داروخانه ای که خود تاسیس کرده بود، به فروش رسانید. در آن زمان عرضه این نوشیدنی با استقبال زیادی به دست آورد.
در روز ۸ می سال ۱۸۸۶ یعنی زمانی که نوشیدنی کوکا کولا برای اولین بار عرضه شد، مردم برای خرید هر بطری از این نوشیدنی ۵ سنت پرداخت می کردند. وب سایت شرکت کوکاکولا نوشته است:« در ابتدا این فرمول به عنوان یک دارو در داروخانه ها به فروش می رسید و ادعا می شد که این نوشیدنی می تواند برای درمان بیماریهای مختلفی مانند اعتیاد به مورفین، سو هاضمه، اختلالات عصبی و سردرد استفاده شود.
ولی به تدریج و بعد از تغییرات اندکی به عنوان یک نوشیدنی محبوب در دنیا معرفی شد و به جای داروخانه ها، در سوپرمارکتها عرضه شد.» اولین تبلیغ برای برند کوکا کولا در روز ۲۹ می سال ۱۸۸۶ در روزنامه «آتلانتا ژورنال» منتشر شد.
واگذاری برند به آسا گریگس کاندلر
اما دکتر پمبرتون در فاصله کوتاهی بعد از تولید این محصول بیمار شد و در سال ۱۸۸۸ به دلیل ابتلا به سرطانی در شکم خود از دنیا رفت. او قبل از مرگ خود بخش زیادی از سهام کوکا کولا را به آسا گریگس کاندلر که یکی از شناخته شده ترین فعالان اقتصادی در آن روزها بود فروخت و بخشی از سهام را برای تنها پسرش چارلی گذاشت.
جان پمبرتون بر این باور بود که این برند قابلیت زیادی برای رشد دارد و مالکیت بخشی از سهام شرکت توسط چارلی می توان به او امکان رفاه بیشتر را بدهد. اما بعد از مرگش چارلی که یک فرد معتاد و الکلی بود سهام خود را با قیمت ۱۷۵۰ دلار به گریکس کاندلر فروخت و مطالعات نشان داده است ارزش سهمی که او در سال ۱۸۸۸ فروخته است به قیمت سال ۲۰۲۰ کمتر از ۴۷ هزار دلار امریکا است. در حالیکه اگر این سهم باقی مانده بود می توانست ثروت زیادی برایش ایجاد کند.
شایان ذکر است شش سال بعد از مرگ جان پمبلر، چارلی تنها فرزند او هم در اثر استفاده بیش از حد از مواد مخدر و مشروبات الکلی از دنیا رفت.
چارلز هوارد کاندلر فرزند آسا گریگس کاندلر در کتابی که در سال ۱۹۵۰ منتشر کرد نوشت:«در روز ۳۰ اوت سال ۱۸۸۸، آسا گریگس به عنوان تنها سهامدار کوکا کولا معرفی شد و حق تبلیغات این برند را نیز به خود اختصاص داد.»
در روز ۱۲ سپتامبر سال ۱۹۱۹، یک گروه سرمایه گذار در ایالت دلاور امریکا بالغ بر ۲۵ میلیون دلار برای خرید سهام کوکا کولا پیشنهاد دادند و توانستند ۵۰۰ هزار سهم را از آن خود کنند.
✅ @karkhone23
| مونا مشهدی رجبی
یکی از برندهای مطرح و قدیمی نوشیدنی در دنیا، برند کوکا کولا است که در روز ۸ می سال ۱۸۸۶ میلادی یعنی ۱۳۴ سال قبل راه اندازی شده است.
سرمایه گذار اولیه و فردی که فرمول این نوشیدنی ها را تهیه کرد، جان اسمیت پمبرتون بود که علاوه بر تحصیلات پزشکی و داروسازی، سالها در جنگ کلمبوس شرکت کرده بود و یک بازمانده جنگی بود. در جریان جنگ او آسیبهای جسمی زیادی متحمل شده بود و داروهای آرامش بخش زیادی برای تسکین این دردها مصرف می کرد و به همین دلیل مدت کوتاهی بعد از عرضه نوشیدنی های کوکا کولا به بازار اقدام به فروش این برند و فرمول این نوشیدنی به آسا گریگس کاندلر کرد.
کاندلر یکی از شناخته شده ترین بیزنس من های آمریکایی در اواخر قرن نوزدهم میلادی بود و ترفندهای بازاریابی پیشرفته او باعث شد تا این برند نوشیدنی نه تنها در اواخر قرن نوزدهم بلکه تا انتهای قرن بیستم هم به عنوان برترین برند تولید نوشیدنی در دنیا فعالیت می کرد.دلیل نام گذاری کوکا کولا این طور بیان شده است: « برگ های کوکا و دانه های کولا(منبعی از کافیین) و ترکیبی فوق العاده از این دو منبع»
نکته جالب این است که فرمول تولید نوشیدنی های کوکا کولا، یک فرمول سری است و هنوز هم اطلاعات دقیقی در مورد فرمول تولید نوشیدنی های کوکا کولا وجود ندارد. این مساله برای حفظ قدرت انحصاری این برند بسیار ضروری است.
چه کسی این برند را راه اندازی کرد
کلنل جان پمبرتون که جانباز جنگ های داخلی امریکا بود و دارای مدرک در رشته پزشکی بود، به مطالعه روی فرمول های خاص نوشیدنی پرداخت و این نوشیدنی که در تولید آن از دانه های خوراکی افریقایی هم استفاده شده بود را در داروخانه جیکوب در ایالت جورجیا، داروخانه ای که خود تاسیس کرده بود، به فروش رسانید. در آن زمان عرضه این نوشیدنی با استقبال زیادی به دست آورد.
در روز ۸ می سال ۱۸۸۶ یعنی زمانی که نوشیدنی کوکا کولا برای اولین بار عرضه شد، مردم برای خرید هر بطری از این نوشیدنی ۵ سنت پرداخت می کردند. وب سایت شرکت کوکاکولا نوشته است:« در ابتدا این فرمول به عنوان یک دارو در داروخانه ها به فروش می رسید و ادعا می شد که این نوشیدنی می تواند برای درمان بیماریهای مختلفی مانند اعتیاد به مورفین، سو هاضمه، اختلالات عصبی و سردرد استفاده شود.
ولی به تدریج و بعد از تغییرات اندکی به عنوان یک نوشیدنی محبوب در دنیا معرفی شد و به جای داروخانه ها، در سوپرمارکتها عرضه شد.» اولین تبلیغ برای برند کوکا کولا در روز ۲۹ می سال ۱۸۸۶ در روزنامه «آتلانتا ژورنال» منتشر شد.
واگذاری برند به آسا گریگس کاندلر
اما دکتر پمبرتون در فاصله کوتاهی بعد از تولید این محصول بیمار شد و در سال ۱۸۸۸ به دلیل ابتلا به سرطانی در شکم خود از دنیا رفت. او قبل از مرگ خود بخش زیادی از سهام کوکا کولا را به آسا گریگس کاندلر که یکی از شناخته شده ترین فعالان اقتصادی در آن روزها بود فروخت و بخشی از سهام را برای تنها پسرش چارلی گذاشت.
جان پمبرتون بر این باور بود که این برند قابلیت زیادی برای رشد دارد و مالکیت بخشی از سهام شرکت توسط چارلی می توان به او امکان رفاه بیشتر را بدهد. اما بعد از مرگش چارلی که یک فرد معتاد و الکلی بود سهام خود را با قیمت ۱۷۵۰ دلار به گریکس کاندلر فروخت و مطالعات نشان داده است ارزش سهمی که او در سال ۱۸۸۸ فروخته است به قیمت سال ۲۰۲۰ کمتر از ۴۷ هزار دلار امریکا است. در حالیکه اگر این سهم باقی مانده بود می توانست ثروت زیادی برایش ایجاد کند.
شایان ذکر است شش سال بعد از مرگ جان پمبلر، چارلی تنها فرزند او هم در اثر استفاده بیش از حد از مواد مخدر و مشروبات الکلی از دنیا رفت.
چارلز هوارد کاندلر فرزند آسا گریگس کاندلر در کتابی که در سال ۱۹۵۰ منتشر کرد نوشت:«در روز ۳۰ اوت سال ۱۸۸۸، آسا گریگس به عنوان تنها سهامدار کوکا کولا معرفی شد و حق تبلیغات این برند را نیز به خود اختصاص داد.»
در روز ۱۲ سپتامبر سال ۱۹۱۹، یک گروه سرمایه گذار در ایالت دلاور امریکا بالغ بر ۲۵ میلیون دلار برای خرید سهام کوکا کولا پیشنهاد دادند و توانستند ۵۰۰ هزار سهم را از آن خود کنند.
✅ @karkhone23
Telegram
attach 📎
سیاست جدید چین؛ توازن صادرات با واردات
| کیوان جعفری طهرانی
رویترز گزارش داد: یک مقام ارشد اتاق فکر چین وابسته به دولت این کشور دیروز گفت: چین دیگر دستیابی به تجارت مازاد و صرفا توسعه صادرات را هدف گذاری نخواهد کرد بلکه توسعه متوسط واردات برای توازن بین محموله های ورودی و خروجی را در محور کار خود قرار داده است.
آقای Huang Qifan نایب رئیس مرکز مبادلات اقتصادی بین المللی چین در یک مجمع مالی اعلام کرد: این موضوع نه تنها به چین کمک خواهد کرد تا ابتکار عمل را در دور جدید مذاکرات اقتصادی و تجاری در دست بگیرد بلکه به ترویج در بین المللی کردن یوان نیز کمک می کند.
شی جین پینگ (Xi Jinping) رئیس جمهور چین اوایل ماه جاری گفته بود: چین در دهه آینده بیش از 22 تریلیون دلار کالا وارد خواهد کرد و این کشور علیرغم پاندمی و بیماری همه گیر کرونا، در حال شتاب گیری در بازگشایی اقتصاد خود است.
آقای Huang گفت: کشورهای بزرگ صادرکننده ممکن است به لحاظ اقتصادی قدرتمند نباشند زیرا محصولات صادراتی آنها می تواند با استفاده از مواد خام وارداتی فرآوری و پردازش شود.
در عوض اقتصادهای بزرگ واردکننده عموما قدرتمند هستند تا آنجا که ارزهای آنها مستقیما در تسویه معاملات استفاده می شود.
صادرات چین در میان همه گیری جهانی ویروس کرونا تا حد زیادی تقویت شده است زیرا تقاضای زیاد برای تجهیزات پزشکی و کاهش ظرفیت تولید در سایر نقاط جهان را شاهد هستیم که به نفع چینی ها بوده است.
صادرات این کشور در ماه اکتبر بالاترین سرعت رشد را در 19 ماه گذشته داشته است و درحالی که واردات نیز افزایش یافته بود هر چند کندتر از پیش بینی تحلیلگران بود.
✅ @karkhone
| کیوان جعفری طهرانی
رویترز گزارش داد: یک مقام ارشد اتاق فکر چین وابسته به دولت این کشور دیروز گفت: چین دیگر دستیابی به تجارت مازاد و صرفا توسعه صادرات را هدف گذاری نخواهد کرد بلکه توسعه متوسط واردات برای توازن بین محموله های ورودی و خروجی را در محور کار خود قرار داده است.
آقای Huang Qifan نایب رئیس مرکز مبادلات اقتصادی بین المللی چین در یک مجمع مالی اعلام کرد: این موضوع نه تنها به چین کمک خواهد کرد تا ابتکار عمل را در دور جدید مذاکرات اقتصادی و تجاری در دست بگیرد بلکه به ترویج در بین المللی کردن یوان نیز کمک می کند.
شی جین پینگ (Xi Jinping) رئیس جمهور چین اوایل ماه جاری گفته بود: چین در دهه آینده بیش از 22 تریلیون دلار کالا وارد خواهد کرد و این کشور علیرغم پاندمی و بیماری همه گیر کرونا، در حال شتاب گیری در بازگشایی اقتصاد خود است.
آقای Huang گفت: کشورهای بزرگ صادرکننده ممکن است به لحاظ اقتصادی قدرتمند نباشند زیرا محصولات صادراتی آنها می تواند با استفاده از مواد خام وارداتی فرآوری و پردازش شود.
در عوض اقتصادهای بزرگ واردکننده عموما قدرتمند هستند تا آنجا که ارزهای آنها مستقیما در تسویه معاملات استفاده می شود.
صادرات چین در میان همه گیری جهانی ویروس کرونا تا حد زیادی تقویت شده است زیرا تقاضای زیاد برای تجهیزات پزشکی و کاهش ظرفیت تولید در سایر نقاط جهان را شاهد هستیم که به نفع چینی ها بوده است.
صادرات این کشور در ماه اکتبر بالاترین سرعت رشد را در 19 ماه گذشته داشته است و درحالی که واردات نیز افزایش یافته بود هر چند کندتر از پیش بینی تحلیلگران بود.
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
شرکت فضایی Relativity Space تست کامل موتور Aeon 1 که با پرینت 3 بعدی ساخته شده، رو با موفقیت سرانجام رسوند. این استارتاپ 5 سال پیش توسط مهندسان سابق SpaceX و Blue Origin تاسیس شد و قصد داره کل یک موشک رو با پرینت 3 بعدی بسازه.
قرار هست 9 عدد از این موتورها در موشک Terran 1 مورد استفاده قرار بگیرن. این موشک هدف نهایی شرکت Relativity Space هست که نشون میده کل اجزای یک موشک رو با پرینت 3 بعدی میشه ساخت. این شرکت گفته که در حال پرینت این موشک هست و اطمینان داره که تا اواخر سال 2021 میتونه اولین پرتاب تجاری این موشک رو انجام بده.
پرینت سه بعدی این موشک توسط پرینتر این شرکت یعنی Stargate انجام میشه که یکی از بزرگترین پرینترهای سه بعدی فلزات در دنیا هست و میتونه اشیایی تا 6 متر ارتفاع و 3 متر پهنا رو پرینت کنه. دلیل اینکه این شرکت از پرینت سه بعدی نسبت به روشهای معمول ساخت موشک استفاده میکنه، نیاز به نیروی انسانی کمتر و امکان ساخت تقریبا هر قطعه ای هست که در نهایت باعث کاهش هزینه ها میشه. به گفته این شرکت با پرینت سه بعدی میشه تقریبا 95 درصد پروسه ساخت موشک رو خودکار کرد و قطعات یک موشک رو به صورت یک تکه ساخت، به طوری که میشه بیش از 3000 هزار قطعه که در ساخت موتورهای معمول موشک استفاده میشن رو تنها به سه قطعه در پرینت سه بعدی کاهش داد.
علاوه بر این در روش معمول ساخت موشکها، برای ساخت قطعات مختلف تجهیزات خاصی نیاز هست که دست طراحان موشک رو برای انجام تغییرات در طرح هاشون میبنده. اما با پرینت سه بعدی طراحان این شرکت میتونن هر وقت که بخوان و به تعداد بالا، تغییرات موردنظرشون رو براساس تستهایی که انجام میشه، در طرح موشک اعمال کنن چون پرینت سه بعدی این ازادی عمل رو بهشون میده و اونهارو محدود به طرح خاصی نمیکنه.
این استارتاپ جاه طلب در حدی طرح هاش موفقیت امیز بودن که حتی قبل از اینکه موشکی رو به فضا بفرسته، چندین شرکت معروف موشک هاش رو پیش خرید کردن. از جمله این شرکتها، شرکت Iridium هست که یکی از شرکتهای مطرح در ساخت ماهواره هاست و قصد داره 6 ماهواره رو روی موشک Terran 1 به فضا بفرسته. این شرکت همچنین با شرکت لاکهید مارتین هم در پروژه ای همکاری خواهد داشت.
Arstechnica.com
✅ @karkhone
قرار هست 9 عدد از این موتورها در موشک Terran 1 مورد استفاده قرار بگیرن. این موشک هدف نهایی شرکت Relativity Space هست که نشون میده کل اجزای یک موشک رو با پرینت 3 بعدی میشه ساخت. این شرکت گفته که در حال پرینت این موشک هست و اطمینان داره که تا اواخر سال 2021 میتونه اولین پرتاب تجاری این موشک رو انجام بده.
پرینت سه بعدی این موشک توسط پرینتر این شرکت یعنی Stargate انجام میشه که یکی از بزرگترین پرینترهای سه بعدی فلزات در دنیا هست و میتونه اشیایی تا 6 متر ارتفاع و 3 متر پهنا رو پرینت کنه. دلیل اینکه این شرکت از پرینت سه بعدی نسبت به روشهای معمول ساخت موشک استفاده میکنه، نیاز به نیروی انسانی کمتر و امکان ساخت تقریبا هر قطعه ای هست که در نهایت باعث کاهش هزینه ها میشه. به گفته این شرکت با پرینت سه بعدی میشه تقریبا 95 درصد پروسه ساخت موشک رو خودکار کرد و قطعات یک موشک رو به صورت یک تکه ساخت، به طوری که میشه بیش از 3000 هزار قطعه که در ساخت موتورهای معمول موشک استفاده میشن رو تنها به سه قطعه در پرینت سه بعدی کاهش داد.
علاوه بر این در روش معمول ساخت موشکها، برای ساخت قطعات مختلف تجهیزات خاصی نیاز هست که دست طراحان موشک رو برای انجام تغییرات در طرح هاشون میبنده. اما با پرینت سه بعدی طراحان این شرکت میتونن هر وقت که بخوان و به تعداد بالا، تغییرات موردنظرشون رو براساس تستهایی که انجام میشه، در طرح موشک اعمال کنن چون پرینت سه بعدی این ازادی عمل رو بهشون میده و اونهارو محدود به طرح خاصی نمیکنه.
این استارتاپ جاه طلب در حدی طرح هاش موفقیت امیز بودن که حتی قبل از اینکه موشکی رو به فضا بفرسته، چندین شرکت معروف موشک هاش رو پیش خرید کردن. از جمله این شرکتها، شرکت Iridium هست که یکی از شرکتهای مطرح در ساخت ماهواره هاست و قصد داره 6 ماهواره رو روی موشک Terran 1 به فضا بفرسته. این شرکت همچنین با شرکت لاکهید مارتین هم در پروژه ای همکاری خواهد داشت.
Arstechnica.com
✅ @karkhone
Ars Technica
Relativity’s 3D-printed engine has completed a mission duty cycle test-firing
"Despite coronavirus, we actually hit that target on track."
خاطره بهروز فروتن از روزهای راه اندازی ذوب آهن اصفهان (بخش اول)
خیلی ها به راه اندازی صنایع سنگین در ایران اصلا امیدوار نبودند!
| فاطمه گنج کریمی
در این مصاحبه آمده است:
یک موضوع مهم دیگر اینکه آن سالها بازار جهان، آهن و ذوب آهن ایران را نمیشناخت، چراکه توسط روسها ساخته شده بود، اما به آرامی با پیشرفت کار و صادرات کالا به کشورهای حوزه خلیجفارس، فهمیدند که ذوب آهن ایران یکی از کارخانههای مطرح منطقه خواهد شد که این اتفاق هم رقم خورد.
هفتاد و پنج سال دارد، با حوصله، وقت شناس و صحبتهایش پر از جملههای کلیدی! در مصاحبه بارها میگوید که سختیهای روزگار او را به اینجایی که هست، رسانده. میگوید سختی سرنوشت آدم را میسازد و او را به جلو پیش میبرد.
نامش بهروز فروتن است، برند او سر هر سفرهای خودنمایی میکند و کمتر کسی هست که آن را نشناسد. او بنیانگذار صنایع غذایی بهروز و کارآفرین برتر سالهای دور و مشوق کارآفرینان امروز است.
آغاز فعالیتش از ذوب آهن اصفهان است، میگوید خاطراتم از ذوب آهن اصفهان، مربوط میشود به 50 سال پیش، آن زمانی که در شرکت پیمانکاری مشغول بود و کار کوره بلند، (کوره شماره یک و چهار) را در این شرکت انجام میداد.
جناب مهندس فروتن! ما شنیدیم که جنابعالی چند سالی هم در بخش فولاد بویژه شرکت ذوب آهن اصفهان فعالیت داشتید. چیزی به خاطر دارید از آن سالها؟
بله. موضوع برمیگردد به سال 1345، سالهایی که سختیهای زیادی برای تولید وجود داشت، اما تلاشها کم نبود. یک خاطره از آن روزها دارم که آن را هرگز فراموش نمیکنم. آن زمان امکانات کافی وجود نداشت و جرثقیبل کفی برای انتقال نبود و ناچار شدم وسیلهای را که سفارش داده بودم با پای خودش و به هر سختی بود تا اصفهان بیاورم.
اوایل شکل گیری ذوب آهن بود؟
بله. اوایل کار بود و هنوز فرهنگ صنایع سنگین میان مردم جانیفتاده بود و با یک نا امیدی و ابهام به این فعالیت نگاه میکردند. پروژه دست روس ها بود و نگاه جامعه هم به این موضوع خیلی مثبت نبود. اما وقتی خانه های سازمانی ساخته شد به آرامی قشر کارگر و مهندسان متوجه شدند که میتوان به تولید و پیشرفت امیدوار بود.
یادم می آید که مدت ها بعد از اینکه کارخانه ذوب آهن اصفهان راه افتاد تمام تیرآهن هایی که بیرون می آمد استاندارد نبود. و این اتفاق دستمایهای بود برای تمام کسانی که می خواستند روند بهبود فعالیتهای ذوب آهن را ناامید کننده، جلوه دهند. در حالی که در آغاز شروع به فعالیت تمامی صنایع، مشکلاتی وجود دارد، اما به آرامی راه میافتند و پیشرفت میکند.
کار مهندسان ایرانی در مقایسه با مهندسان روسی در شرکت ذوب آهن چگونه بود؟
مهندسان ایرانی بیشتر از مهندسان روسی پشتکار داشتند چرا که عرق ملی و تعصب داشتند. روسها برای پول کار میکردند و میخواستند زودتر کارشان تمام شود و از ایران بروند. در این حین مهندسان ایرانی سعی میکردند کار را از آنها یاد بگیرند و اجازه نمیدادند کار تعطیل شود.
ذوب آهن با تمام ناتواناییهایی که در آن زمان داشت توانست پیشرفت کند و در زمینههای اشتغال و شهرکسازی و زمینههای دیگر نیز فعالیت خود را ادامه داد.
اگرچه استارت شرکت ذوب آهن را روس ها زدند، اما ادامه کار که پیشرفت و ترقی و صادرات بود را مهندسین ایرانی انجام دادند. شهر اصفهان دیگر جدا از بحث تاریخی و هنری به ذوب آهن معروف شده بود و نامش به عنوان اولین کارخانه ذوب آهن ایران در خاورمیانه مطرح میشد.
مهم ترین چالش آن روزهای ذوبآهن اصفهان چه بود؟
رقابت پنهان میان مهندسان روسی و مهندسان ایرانی به یک چالش بدل شده بود. روسها میخواستند حاکم شوند و مدیریت را در دست بگیرند، اما مهندسان ایرانی هیچ گاه این اجازه را به آنها ندادند اگرچه از لحاظ علمی مهندسان روسی بیشتر از ما می دانستند، اما مهندسان ایرانی سعی کردند آنقدر پیشرفت کنند و در زمینه علمی بیاموزند تا گوی سبقت را از مهندسان روسی بگیرند.
البته این چالش به یک فرصت تبدیل شده بود و نکته مثبتی تلقی میشد. مهندسان روسی فکر میکردند که مهندسان ایرانی نمیتوانند به سرعت کار را فرابگیرند و این چالش وجود داشت. حتی برخی مواقع که کوره ها به دلایل متفاوتی خاموش میشد، مهندسان روسی این موضوع را بزرگ جلوه می دادند، اما مهندسان ایرانی سعی میکردند آن مشکل را حل کنند و گرما را به کوره ها باز گردانند. طوری این اتفاقات یکی پس از دیگری رقم میخورد که مهندسان روسی را شگفت زده کرده بود.
✅ @karkhone
خیلی ها به راه اندازی صنایع سنگین در ایران اصلا امیدوار نبودند!
| فاطمه گنج کریمی
در این مصاحبه آمده است:
یک موضوع مهم دیگر اینکه آن سالها بازار جهان، آهن و ذوب آهن ایران را نمیشناخت، چراکه توسط روسها ساخته شده بود، اما به آرامی با پیشرفت کار و صادرات کالا به کشورهای حوزه خلیجفارس، فهمیدند که ذوب آهن ایران یکی از کارخانههای مطرح منطقه خواهد شد که این اتفاق هم رقم خورد.
هفتاد و پنج سال دارد، با حوصله، وقت شناس و صحبتهایش پر از جملههای کلیدی! در مصاحبه بارها میگوید که سختیهای روزگار او را به اینجایی که هست، رسانده. میگوید سختی سرنوشت آدم را میسازد و او را به جلو پیش میبرد.
نامش بهروز فروتن است، برند او سر هر سفرهای خودنمایی میکند و کمتر کسی هست که آن را نشناسد. او بنیانگذار صنایع غذایی بهروز و کارآفرین برتر سالهای دور و مشوق کارآفرینان امروز است.
آغاز فعالیتش از ذوب آهن اصفهان است، میگوید خاطراتم از ذوب آهن اصفهان، مربوط میشود به 50 سال پیش، آن زمانی که در شرکت پیمانکاری مشغول بود و کار کوره بلند، (کوره شماره یک و چهار) را در این شرکت انجام میداد.
جناب مهندس فروتن! ما شنیدیم که جنابعالی چند سالی هم در بخش فولاد بویژه شرکت ذوب آهن اصفهان فعالیت داشتید. چیزی به خاطر دارید از آن سالها؟
بله. موضوع برمیگردد به سال 1345، سالهایی که سختیهای زیادی برای تولید وجود داشت، اما تلاشها کم نبود. یک خاطره از آن روزها دارم که آن را هرگز فراموش نمیکنم. آن زمان امکانات کافی وجود نداشت و جرثقیبل کفی برای انتقال نبود و ناچار شدم وسیلهای را که سفارش داده بودم با پای خودش و به هر سختی بود تا اصفهان بیاورم.
اوایل شکل گیری ذوب آهن بود؟
بله. اوایل کار بود و هنوز فرهنگ صنایع سنگین میان مردم جانیفتاده بود و با یک نا امیدی و ابهام به این فعالیت نگاه میکردند. پروژه دست روس ها بود و نگاه جامعه هم به این موضوع خیلی مثبت نبود. اما وقتی خانه های سازمانی ساخته شد به آرامی قشر کارگر و مهندسان متوجه شدند که میتوان به تولید و پیشرفت امیدوار بود.
یادم می آید که مدت ها بعد از اینکه کارخانه ذوب آهن اصفهان راه افتاد تمام تیرآهن هایی که بیرون می آمد استاندارد نبود. و این اتفاق دستمایهای بود برای تمام کسانی که می خواستند روند بهبود فعالیتهای ذوب آهن را ناامید کننده، جلوه دهند. در حالی که در آغاز شروع به فعالیت تمامی صنایع، مشکلاتی وجود دارد، اما به آرامی راه میافتند و پیشرفت میکند.
کار مهندسان ایرانی در مقایسه با مهندسان روسی در شرکت ذوب آهن چگونه بود؟
مهندسان ایرانی بیشتر از مهندسان روسی پشتکار داشتند چرا که عرق ملی و تعصب داشتند. روسها برای پول کار میکردند و میخواستند زودتر کارشان تمام شود و از ایران بروند. در این حین مهندسان ایرانی سعی میکردند کار را از آنها یاد بگیرند و اجازه نمیدادند کار تعطیل شود.
ذوب آهن با تمام ناتواناییهایی که در آن زمان داشت توانست پیشرفت کند و در زمینههای اشتغال و شهرکسازی و زمینههای دیگر نیز فعالیت خود را ادامه داد.
اگرچه استارت شرکت ذوب آهن را روس ها زدند، اما ادامه کار که پیشرفت و ترقی و صادرات بود را مهندسین ایرانی انجام دادند. شهر اصفهان دیگر جدا از بحث تاریخی و هنری به ذوب آهن معروف شده بود و نامش به عنوان اولین کارخانه ذوب آهن ایران در خاورمیانه مطرح میشد.
مهم ترین چالش آن روزهای ذوبآهن اصفهان چه بود؟
رقابت پنهان میان مهندسان روسی و مهندسان ایرانی به یک چالش بدل شده بود. روسها میخواستند حاکم شوند و مدیریت را در دست بگیرند، اما مهندسان ایرانی هیچ گاه این اجازه را به آنها ندادند اگرچه از لحاظ علمی مهندسان روسی بیشتر از ما می دانستند، اما مهندسان ایرانی سعی کردند آنقدر پیشرفت کنند و در زمینه علمی بیاموزند تا گوی سبقت را از مهندسان روسی بگیرند.
البته این چالش به یک فرصت تبدیل شده بود و نکته مثبتی تلقی میشد. مهندسان روسی فکر میکردند که مهندسان ایرانی نمیتوانند به سرعت کار را فرابگیرند و این چالش وجود داشت. حتی برخی مواقع که کوره ها به دلایل متفاوتی خاموش میشد، مهندسان روسی این موضوع را بزرگ جلوه می دادند، اما مهندسان ایرانی سعی میکردند آن مشکل را حل کنند و گرما را به کوره ها باز گردانند. طوری این اتفاقات یکی پس از دیگری رقم میخورد که مهندسان روسی را شگفت زده کرده بود.
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
همراهان گرامی یکی از نهاد ها برای حل و فصل پرونده شیر خشک قصد تحقیق و بررسی اولیه و ورود به این حوزه رو دارند.
از کلیه دوستان پژوهشگر در این عرصه،
تولیدکندگان،
بازرگانان مطلع در امر صادرات و واردات شیر خشک،
خبرنگاران مطلع و دغدغهمند در این عرصه
و سایر نهاد ها و بخش های دخیل در این امر درخواست داریم در صورت فعالیت در این عرصه خود و مجموعه ذیل خود را در این راستا معرفی نمایند.
راه ارتباطی:
@channel_karkhone
✅ @karkhone
از کلیه دوستان پژوهشگر در این عرصه،
تولیدکندگان،
بازرگانان مطلع در امر صادرات و واردات شیر خشک،
خبرنگاران مطلع و دغدغهمند در این عرصه
و سایر نهاد ها و بخش های دخیل در این امر درخواست داریم در صورت فعالیت در این عرصه خود و مجموعه ذیل خود را در این راستا معرفی نمایند.
راه ارتباطی:
@channel_karkhone
✅ @karkhone
از زرماکارون خودمون تا تسلای اونا
بعد از ژیمناستیکهای بسیار جالب ارزشگذاری که پنج ماه پیش گلدمن ساکس انجام داد و روی خودروساز چینی NIO بر اساس درآمدی که سال 2030 خواهد داشت(!) ارزشگذاری این شرکت رو انجام داد و بعدش هم البته قیمت این شرکت از ذوق این (هلیم) 732 درصد رشد کرد حالا نوبت مورگان استنلی شده
که سراغ تسلا بره و قیمت هدفش رو از 360 دلار به 540 دلار افزایش بده. بر اساس چی؟ بر اساس این:
روشی که به sum-of-all-parts معروفه. توی این روش روی بخشهای مختلف یه شرکت چندپاره (مثلن هلدینگها) بر اساس ارزشگذاری هر بخش ارزشگذاری کلی انجام میشه.
روی عکس کلیک کنین و کامل ببینین.
نکته جالب در سه بخش آخره! و از همه جالبتر اینکه دو بخش آخر اصلن وجود ندارن چه برسه به اینکه درآمد و سودی داشته باشن و اون سود ارزشی داشته باشه
خلاصه که در دوران پول پاشی بانک مرکزی و باد شدن بیجای داراییها با پدیده های جالبی در ارزشگذاری روبرو هستیم.
و البته بدیهیه که قیمت سهام تسلا،ز بالاست و بالا میرود.
https://www.ft.com/content/42509bb8-a816-4d24-8b40-292402b23c00
✅ @karkhone
بعد از ژیمناستیکهای بسیار جالب ارزشگذاری که پنج ماه پیش گلدمن ساکس انجام داد و روی خودروساز چینی NIO بر اساس درآمدی که سال 2030 خواهد داشت(!) ارزشگذاری این شرکت رو انجام داد و بعدش هم البته قیمت این شرکت از ذوق این (هلیم) 732 درصد رشد کرد حالا نوبت مورگان استنلی شده
که سراغ تسلا بره و قیمت هدفش رو از 360 دلار به 540 دلار افزایش بده. بر اساس چی؟ بر اساس این:
روشی که به sum-of-all-parts معروفه. توی این روش روی بخشهای مختلف یه شرکت چندپاره (مثلن هلدینگها) بر اساس ارزشگذاری هر بخش ارزشگذاری کلی انجام میشه.
روی عکس کلیک کنین و کامل ببینین.
نکته جالب در سه بخش آخره! و از همه جالبتر اینکه دو بخش آخر اصلن وجود ندارن چه برسه به اینکه درآمد و سودی داشته باشن و اون سود ارزشی داشته باشه
خلاصه که در دوران پول پاشی بانک مرکزی و باد شدن بیجای داراییها با پدیده های جالبی در ارزشگذاری روبرو هستیم.
و البته بدیهیه که قیمت سهام تسلا،ز بالاست و بالا میرود.
https://www.ft.com/content/42509bb8-a816-4d24-8b40-292402b23c00
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
خاطره بهروز فروتن از روزهای راه اندازی ذوب آهن اصفهان (بخش دوم/ پایانی)
| فاطمه گنج کریمی
آیا به نظر شما هنوز هم میتوان آن اراده و انگیزه را در جوانان امروز دید؟
امروز اگر در کشور دقت کنیم جوانانی که در حوزه استارتاپ ها فعالیت مجازی دارند دنیا را به خود خیره کردند، آن زمان هم مهندسان ما تلاش کردند و در حقیقت گل میکاشتند و منتظر مهندسان روسی نمینشستند. نقشه از روسها بود و اصلاح نقشه و اجرا از ما. میتوان گفت از چالشی که وجود داشت فرصت ساختند. یک نکته را تمام فعالان و کارافرینان و جوانان باید به خاطر داشته باشند؛ خارجی فقط به فکر جیب خودش است، اما ایرانی به فکر سرنوشت و سرزمین خود است.
در همین شرایط تحریم هم میشه چنین انتظاری از جوانان ایرانی در حوزه تولید داشت؟
تحریم وجود دارد، اما برای افراد کارآفرین و فعال تحریم میتواند سکوی پرتاب باشد. باور کنید این شعار نیست، شخص بنده این سختیها را تجربه کردم و با چشم خود دیدم. آن زمان به دلیل نبود تکنولوژی مشکلات و سختیهای کار بیشتر بود، اما اکنون به دلیل پیشرفت تکنولوژی کارها سادهتر شده است. امروز توانی که در بخش علمی و مهندسی داریم مطمئنا خیلی بهتر از دهه 40 و 50 است، اما تفاوتی که وجود دارد، این است که آن سالها تعصب و غیرت ملی در کار بیشتر بود و کارها راه میافتاد. به راحتی میشد اراده کارآفرینان را دید. امروز بیشتر به منابع اقتصادی توجه میشود.
یک موضوع مهم دیگر اینکه آن سالها بازار جهان، آهن و ذوب آهن ایران را نمیشناخت، چراکه توسط روسها ساخته شده بود، اما به آرامی با پیشرفت کار و صادرات کالا به کشورهای حوزه خلیجفارس، فهمیدند که ذوب آهن ایران یکی از کارخانههای مطرح منطقه خواهد شد که این اتفاق هم رقم خورد.
تفاوت کارآفرینان دیروز و کارآفرینان امروز از دیدگاه شما در چیست؟
کلمه کارافرینی حدود 10 یا 20 سال است که در ایران به کار می رود و مطرح است، اما افرادی که در گذشته فعالیت میکردند به تمام معنا کارآفرین بودند، طوری که ریسک میکردند و حاضر میشدند که جیبشان خالی شود، اما تولید کشور از حرکت بازنماند. انگیزه پیشرفت کار بیشتر بود، اما امروز و خصوصا چند سال اخیر مردم توجهی به هویت ملی ندارند و این انگیزه دیده نمیشود. معضلات اقتصادی به گونهای است که میخواهند این معضلات را با راه های دیگری چاره کنند و نگاهی به صنعت و تولید وجود ندارد. متاسفانه پول بر هویت ملی غلبه پیدا کرده است!
از سخت کوشی کارگران و مهندسان ایرانی شرکت ذوب آهن در دهه 40 و 50 بگویید:
چندین سالی که در ذوب آهن فعالیت داشتم میدیدم که تمام مهندسان ذوب آهن در سختترین شرایط کار میکنند و حتی شب ها به خانه برنمیگشتند و همانجا در کارخانه شب را صبح می کردند تا کار پیش برود. آنها به کارشان تعصب داشتند و میخواستند نزدیکِ کار باشند. به جای 8 ساعت 18 ساعت کار میکردند و کار با کیفیت انجام می دادند. کار را از روسها می آموختند تا در آینده خودشان کار را پیش ببرند. سعی میکردند کار را یاد بگیرند و ادامه بدهند.
مهندس فروتن، الان که به گذشته و به خاطرههایی که از شرکت ذوبآهن دارید فکر میکنید، آیا این خاطرهها شما را مایوس میکند یا امیدوار؟
فعالیت در شرکت ذوب آهن برای من تجربه بسیار خوبی بود. من در کارآفرینی چیزی را تهدید نمیبینیم، اگر سختی وجود داشت آن سختی ما را ساخت و ورزیده کرد. یادمان باشد، ما لبخند میزنیم به سختیهای گذشته چراکه برای ما تجربه آورد.
خاطرهای که هیچ وقت آن را فراموش نکردید؟
یادم می آید در آن زمان یک روز به شرکت ذوب آهن می رفتم و زمستان بود. با یک پیکان در مسیر شهرکرد بودیم که شدت بارش برف آن را از حرکت انداخته بود. راننده سوار شد و من پیاده شدم که هول بدهم، جاده آنقدر ناهموار بود که پیکان نتوانست بماند و همینطور در حین هول دادن به رفتن ادامه داد و من جا ماندم و 7 ساعت در کنار سیاه چادرها متوقف شدم، تا صبح که خودرویی آمد و مرا با خود برد. خوشبختانه یخ نزدم! خاطرات شیرین آن روزها را فراموش کردم، اما خاطرات سختیها را از یاد نبردم. سختیها، سرنوشتساز آدمی هستند. اگرچه شادیها لذت آفرین لحظهها هستند، اما آنچه که هویت و سرنوشت را می سازند سختیها هستند.
چه آن زمانی که دبیر بودم ، چه وقتی که در صنایع غذایی مطرح شدم و چه حالا که مدرس هستم. سختی ها را تلاشی برای پیشرفت میدیدم و نه راهی برای عقب گرد. به جوانان میخواهم بگویم اگر سختی دیدید عامل پیشرفتتان را در آن بیابید. کسانی در کوهنوردی موفق هستند که عرق میریزند، خسته میشوند، اما هیچ وقت ناامید نمیشوند و قله را فتح میکنند.
✅ @karkhone
| فاطمه گنج کریمی
آیا به نظر شما هنوز هم میتوان آن اراده و انگیزه را در جوانان امروز دید؟
امروز اگر در کشور دقت کنیم جوانانی که در حوزه استارتاپ ها فعالیت مجازی دارند دنیا را به خود خیره کردند، آن زمان هم مهندسان ما تلاش کردند و در حقیقت گل میکاشتند و منتظر مهندسان روسی نمینشستند. نقشه از روسها بود و اصلاح نقشه و اجرا از ما. میتوان گفت از چالشی که وجود داشت فرصت ساختند. یک نکته را تمام فعالان و کارافرینان و جوانان باید به خاطر داشته باشند؛ خارجی فقط به فکر جیب خودش است، اما ایرانی به فکر سرنوشت و سرزمین خود است.
در همین شرایط تحریم هم میشه چنین انتظاری از جوانان ایرانی در حوزه تولید داشت؟
تحریم وجود دارد، اما برای افراد کارآفرین و فعال تحریم میتواند سکوی پرتاب باشد. باور کنید این شعار نیست، شخص بنده این سختیها را تجربه کردم و با چشم خود دیدم. آن زمان به دلیل نبود تکنولوژی مشکلات و سختیهای کار بیشتر بود، اما اکنون به دلیل پیشرفت تکنولوژی کارها سادهتر شده است. امروز توانی که در بخش علمی و مهندسی داریم مطمئنا خیلی بهتر از دهه 40 و 50 است، اما تفاوتی که وجود دارد، این است که آن سالها تعصب و غیرت ملی در کار بیشتر بود و کارها راه میافتاد. به راحتی میشد اراده کارآفرینان را دید. امروز بیشتر به منابع اقتصادی توجه میشود.
یک موضوع مهم دیگر اینکه آن سالها بازار جهان، آهن و ذوب آهن ایران را نمیشناخت، چراکه توسط روسها ساخته شده بود، اما به آرامی با پیشرفت کار و صادرات کالا به کشورهای حوزه خلیجفارس، فهمیدند که ذوب آهن ایران یکی از کارخانههای مطرح منطقه خواهد شد که این اتفاق هم رقم خورد.
تفاوت کارآفرینان دیروز و کارآفرینان امروز از دیدگاه شما در چیست؟
کلمه کارافرینی حدود 10 یا 20 سال است که در ایران به کار می رود و مطرح است، اما افرادی که در گذشته فعالیت میکردند به تمام معنا کارآفرین بودند، طوری که ریسک میکردند و حاضر میشدند که جیبشان خالی شود، اما تولید کشور از حرکت بازنماند. انگیزه پیشرفت کار بیشتر بود، اما امروز و خصوصا چند سال اخیر مردم توجهی به هویت ملی ندارند و این انگیزه دیده نمیشود. معضلات اقتصادی به گونهای است که میخواهند این معضلات را با راه های دیگری چاره کنند و نگاهی به صنعت و تولید وجود ندارد. متاسفانه پول بر هویت ملی غلبه پیدا کرده است!
از سخت کوشی کارگران و مهندسان ایرانی شرکت ذوب آهن در دهه 40 و 50 بگویید:
چندین سالی که در ذوب آهن فعالیت داشتم میدیدم که تمام مهندسان ذوب آهن در سختترین شرایط کار میکنند و حتی شب ها به خانه برنمیگشتند و همانجا در کارخانه شب را صبح می کردند تا کار پیش برود. آنها به کارشان تعصب داشتند و میخواستند نزدیکِ کار باشند. به جای 8 ساعت 18 ساعت کار میکردند و کار با کیفیت انجام می دادند. کار را از روسها می آموختند تا در آینده خودشان کار را پیش ببرند. سعی میکردند کار را یاد بگیرند و ادامه بدهند.
مهندس فروتن، الان که به گذشته و به خاطرههایی که از شرکت ذوبآهن دارید فکر میکنید، آیا این خاطرهها شما را مایوس میکند یا امیدوار؟
فعالیت در شرکت ذوب آهن برای من تجربه بسیار خوبی بود. من در کارآفرینی چیزی را تهدید نمیبینیم، اگر سختی وجود داشت آن سختی ما را ساخت و ورزیده کرد. یادمان باشد، ما لبخند میزنیم به سختیهای گذشته چراکه برای ما تجربه آورد.
خاطرهای که هیچ وقت آن را فراموش نکردید؟
یادم می آید در آن زمان یک روز به شرکت ذوب آهن می رفتم و زمستان بود. با یک پیکان در مسیر شهرکرد بودیم که شدت بارش برف آن را از حرکت انداخته بود. راننده سوار شد و من پیاده شدم که هول بدهم، جاده آنقدر ناهموار بود که پیکان نتوانست بماند و همینطور در حین هول دادن به رفتن ادامه داد و من جا ماندم و 7 ساعت در کنار سیاه چادرها متوقف شدم، تا صبح که خودرویی آمد و مرا با خود برد. خوشبختانه یخ نزدم! خاطرات شیرین آن روزها را فراموش کردم، اما خاطرات سختیها را از یاد نبردم. سختیها، سرنوشتساز آدمی هستند. اگرچه شادیها لذت آفرین لحظهها هستند، اما آنچه که هویت و سرنوشت را می سازند سختیها هستند.
چه آن زمانی که دبیر بودم ، چه وقتی که در صنایع غذایی مطرح شدم و چه حالا که مدرس هستم. سختی ها را تلاشی برای پیشرفت میدیدم و نه راهی برای عقب گرد. به جوانان میخواهم بگویم اگر سختی دیدید عامل پیشرفتتان را در آن بیابید. کسانی در کوهنوردی موفق هستند که عرق میریزند، خسته میشوند، اما هیچ وقت ناامید نمیشوند و قله را فتح میکنند.
✅ @karkhone
مایکروسافت اعلام کرده که محدودیت های مایکروسافت Teams؛ نرم افزار چت سازمانی و ویدیو کنفرانس این شرکت، برای تماس های تصویری رو برداشته و کاربران این نرم افزار میتونن تماس هایی تصویری داشته باشن که تا 300 نفر رو در خودش جا میده و تا 24 ساعت قابل ادامه دادن هست.
تماس تصویری مایکروسافت تیمز، که چند ماه پیش نسخه ای از اون برای کاربران عادی هم عرضه شد، حتی بدون نیاز به نصب این نرم افزار روی موبایل و کامیپوتر قابل استفاده هست و کاربران برای جوین شدن به تماس های تصویری فقط نیاز هست در مرورگرشون وارد لینک اون تماس تصویری بشن.
Theverge.com
✅ @karkhone
تماس تصویری مایکروسافت تیمز، که چند ماه پیش نسخه ای از اون برای کاربران عادی هم عرضه شد، حتی بدون نیاز به نصب این نرم افزار روی موبایل و کامیپوتر قابل استفاده هست و کاربران برای جوین شدن به تماس های تصویری فقط نیاز هست در مرورگرشون وارد لینک اون تماس تصویری بشن.
Theverge.com
✅ @karkhone
https://t.me/Karkhoone/1908
جکما، صاحب علیبابا و ثروتمندترین مرد چین خیلی وقت بود که میخواست استارتاپ جدید خودش در حوزه فینتک به نام انت رو بیاره تو بورس. پیشبینی میشد تا ۳۵ میلیارد دلار سرمایه جذب کنه! اما تنها دو روز مونده به تاریخ ورود، دولت چین یه قانون جدید وضع کرد که همهچی رو به باد داد! مهمترین کاری که قرار بود انت انجام بده این بود که ریسک وام رو به کمک هوش مصنوعی پیشبینی کنه و بر اون مبنا، وام رو به درخواستدهندگان برسونه. این میتونست ضمن حذف ضامن، سرعت و سهولت دریافت وام رو خیلی بالا ببره. اما جکما جلوی دهان خودش رو نگرفت، و در یک کنفرانس گفت قوانین ما کهنه و بدردنخور هستند، بانکهامون هم مثل لاکپشتند، با اینا نمیشه تو فینتک به جایی رسید!
و همین حرف کار دستش داد، چون به قبای حزب کمونیست برخورد. تو قانونی که جدیدا وضع کرد، شرکتی مثل انت اصلا امکان فعالیت نخواهد داشت.
و مثل همه نظامهای اقتدارگرا، بهانه امنیتی میارن: گسترش این نوع از بیزینس موجب افزایش ریسک سیستم خواهد شد!
که همه تو دلشون دارند میگن «آره ارواح عمهتون». چون بررسی کارشناسی وجود نداشته، دغدغه فنی در کار نبوده. قضیه به همین سادگیه که یکی از گندههای حزب گفته «این یارو خیلی دور بر داشته» و اون یکی بش گفته «میدم دمش رو بزنند»، و فرداش قانون جدید اومده.
اونها کاری با تبعات مثبت یا منفی ایده انت برای بازار، که هیچ بشری ازش خبر نداره (چون آزموده نشده هنوز) ندارند. مشکل حزب تنها این مسئلهست که اگه این ایده جواب بده، ثابت میشه که کنترل سفت و سخت دولتی بیشتر ترمز توسعه بوده تا الان، نه تضمینکننده ثبات. ابزارهای کنترلیشون رو از دست نمیدن، اما ممکنه مشروعیت اون ابزارها رو از دست بدن. و این برای حزب تهدیدکنندهست.
متأسفانه در فضای نت محتویاتی دست به دست میشه که جهش اقتصادی چین رو مدیون تصمیمات درست دولت چین معرفی میکنه. اما این یک افسانهست. این بخش خصوصی و بازار مردمی چین بود که خودش رو تا اینجا جلو آورد، و دولت تا همین الانش بیشتر زیر لاستیکشون رو سر میکرده تا هرچی بیشتر گاز میدن کمتر جلو برن. و وقتی زیر پای ثروتمندترین شهروند خودشون رو اینجوری خالی میکنند، با سرمایهگذار خارجی چه خواهند کرد؟
به جای اینکه دولت چین رو الگوی برنامهریزی و کنترل موفق جا بزنند، باید به مردم این آگاهی رو بدهند که اگه شر دولت چین از سر بخش خصوصی چین برداشته بشه، دنیا جای امنتر، و پیشرفتهتر و مرفهتری بود.
✅ @karkhone
جکما، صاحب علیبابا و ثروتمندترین مرد چین خیلی وقت بود که میخواست استارتاپ جدید خودش در حوزه فینتک به نام انت رو بیاره تو بورس. پیشبینی میشد تا ۳۵ میلیارد دلار سرمایه جذب کنه! اما تنها دو روز مونده به تاریخ ورود، دولت چین یه قانون جدید وضع کرد که همهچی رو به باد داد! مهمترین کاری که قرار بود انت انجام بده این بود که ریسک وام رو به کمک هوش مصنوعی پیشبینی کنه و بر اون مبنا، وام رو به درخواستدهندگان برسونه. این میتونست ضمن حذف ضامن، سرعت و سهولت دریافت وام رو خیلی بالا ببره. اما جکما جلوی دهان خودش رو نگرفت، و در یک کنفرانس گفت قوانین ما کهنه و بدردنخور هستند، بانکهامون هم مثل لاکپشتند، با اینا نمیشه تو فینتک به جایی رسید!
و همین حرف کار دستش داد، چون به قبای حزب کمونیست برخورد. تو قانونی که جدیدا وضع کرد، شرکتی مثل انت اصلا امکان فعالیت نخواهد داشت.
و مثل همه نظامهای اقتدارگرا، بهانه امنیتی میارن: گسترش این نوع از بیزینس موجب افزایش ریسک سیستم خواهد شد!
که همه تو دلشون دارند میگن «آره ارواح عمهتون». چون بررسی کارشناسی وجود نداشته، دغدغه فنی در کار نبوده. قضیه به همین سادگیه که یکی از گندههای حزب گفته «این یارو خیلی دور بر داشته» و اون یکی بش گفته «میدم دمش رو بزنند»، و فرداش قانون جدید اومده.
اونها کاری با تبعات مثبت یا منفی ایده انت برای بازار، که هیچ بشری ازش خبر نداره (چون آزموده نشده هنوز) ندارند. مشکل حزب تنها این مسئلهست که اگه این ایده جواب بده، ثابت میشه که کنترل سفت و سخت دولتی بیشتر ترمز توسعه بوده تا الان، نه تضمینکننده ثبات. ابزارهای کنترلیشون رو از دست نمیدن، اما ممکنه مشروعیت اون ابزارها رو از دست بدن. و این برای حزب تهدیدکنندهست.
متأسفانه در فضای نت محتویاتی دست به دست میشه که جهش اقتصادی چین رو مدیون تصمیمات درست دولت چین معرفی میکنه. اما این یک افسانهست. این بخش خصوصی و بازار مردمی چین بود که خودش رو تا اینجا جلو آورد، و دولت تا همین الانش بیشتر زیر لاستیکشون رو سر میکرده تا هرچی بیشتر گاز میدن کمتر جلو برن. و وقتی زیر پای ثروتمندترین شهروند خودشون رو اینجوری خالی میکنند، با سرمایهگذار خارجی چه خواهند کرد؟
به جای اینکه دولت چین رو الگوی برنامهریزی و کنترل موفق جا بزنند، باید به مردم این آگاهی رو بدهند که اگه شر دولت چین از سر بخش خصوصی چین برداشته بشه، دنیا جای امنتر، و پیشرفتهتر و مرفهتری بود.
✅ @karkhone
Telegram
karkhone
بعد از اعلام اینکه عرضه عمومی/IPO سهام Ant، غول مالی چینی وابسته به شرکت Alibaba توسط نهادهای مقررات بازار چین متوقف شده تا برخی «مشکلات عدیده» در اون بررسی بشه سهام Alibaba یه شیرجه حسابی رفته تو بازار.انگیزه این اشکال تراشی احتمالن سیاسی بوده که قبلن هم…
آیا دولت شغل ایجاد میکند؟
| موسسه کیتو
میلتون فریدمن با یک تور به چین سفر کرد. هیئت نمایندگان چینی حاضر در آنجا به وی یک پروژه احداث کانال نشان داد که بر روی آن کار میکردند. فریدمن از هیئت نمایندگان پرسید، میتوانم از شما بپرسم که چرا کارگران شما دارند با بیل زمین را حفر میکنند؟ چطور است که شما از ماشینهای خاکبرداری یا بولدوزر برای این کار استفاده نمیکنید؟ و یکی از اعضای هیئت نمایندگان چینی پاسخ داد، خب اگر ما از ماشینهای بزرگ استفاده کنیم دیگر قادر نخواهیم بود که خیلی اشتغالزایی کنیم. و فریدمن گفت، اوه، پس این یک برنامه اشتغالزایی است. من فکر میکردم شما میخواهید یک کانال احداث کنید. اگر شما به دنبال اشتغالزایی هستید، خُب بیلهای کارگران را از آنها بگیرید و به جای آن قاشق به دستشان بدهید.
اشتغالزایی ورد زبان بسیاری از افراد و به ویژه سیاستمداران است. من استدلال میکنم که ایجاد شغل آسان است؛ این ایجاد ثروت است که امری دشوار است. برای مثال، ما میتوانیم تمام ماشینآلات کشاورزی را نابود کنیم. که یک شبه میتواند میلیونها شغل جدید کشاورزی را ایجاد کند. اما من فکر نمیکنم که کسی بپندارد این راه حل واقعی برای مشکل ما باشد. نکته این است که پیشرفت اقتصادی حاصل نمیشود وقتی که ما شغل میآفرینیم ایجاد شغل که آسان است پیشرفت وقتی حاصل میشود که ما شغلها را نابود میکنیم؛ آنهایی را که دیگر بهشان نیازی نداریم. صد سال پیش، بیش از چهل درصد جمعیت امریکا در کارهای کشاورزی به اشکال مختلف اشتغال داشتند.
امروز این آمار کمتر از دو درصد است، در حالی که تولید کشاورزی افزایش یافته است که این امر نتیجۀ ماشینیزه شدن و اختراع انواع ماشینآلات کشاورزی است. چه اتفاقی بر سر آن شغلهای قدیمی کشاورزی افتاد؟ چون ماشینیزه شدن کارها محصولات کشاورزی را ارزانتر کرده است، امروز مردم میزان کمتری از پول خود را صرف غذا میکنند و قادر اند تا پولشان را در مصارف و مسائل مختلف دیگر خرج کنند. داستان پیشرفت انسان چیزی نبوده جز توانایی ما به از بین بردن مشاغل و صرفهجوی کردنمان در کمیابترین منبع؛ یعنی همان نیروی کار، با این هدف که چیزهایی را بسازیم که میخواهیم. البته نوآوریها به یک باره اتفاق نمیافتند. آنها به تدریج در طول زمان رخ میدهند. و تمام نوآوریهای تکنولوژیکی به این معنی است که کارگران باید مهارتهای جدید را بیاموزند، و بعضی از ایشان احتمالاً برای مدتی از کار بیکار خواهند شد. و گرچه این بیکار شدن امری منفی است، اما گزینههای بدیل آن بهمراتب بدتر اند.
این تحولات در بازار کار هزینهای است که ما برای پیشرفت اقتصادی پرداخت میکنیم. اگر از این تحولات جلوگیری کنیم، با این کار پیشرفت، خلق اختراعات جدید و کاهش فقر را کُند و متوقف میکنیم. از بین رفتن مشاغل همچنین سیگنالی است که به جوانان میگوید که موقعیتهای شغلی جدید در آینده چه خواهد بود. شغلهای جدید جایگزین شغلهای قدیمی شده اند که عموماً در بخش کشاورزی بودند. در طی قرن بیستم ما از ملتی که عمدتاً مشاغل مرتبط با کشاورزی داشت تبدیل به ملتی شده ایم که مشاغل صنعتی، مشاغل خدماتی و مشاغل مرتبط با علم و دانش دارد. و سیگنالهای بازار مردم را راهنمایی میکند که بر روی چه نوع مهارتهایی باید سرمایهگذاری کنند و شغلهای جدید در آینده در چه زمینههایی خواهد بود. دولت چنین سیگنالهایی ندارد. واقعیت این است که بسیاری از برنامههایی اشتغالزایی دولتی برای برآوردن نیاز سیاستمداران است [به رأی آوردن]، نه برای برآوردن نیاز مصرفکنندگان در بازار.
دولتها خیلی خوب بلد اند که کار درست کنند، ولی در ایجاد مشاغلی که تولید ارزش کنند، اصلاً خوب نیستند. اگر شما به دنبال مشاغل ارزشآفرین هستید، به کسانی چون بیل گیتس یا استیو جابز نیاز دارید، کسانی که میدانند چگونه ارزش ایجاد کنند و مشاغلی بهدردبخور ایجاد کنند. بهترین برنامه اشتغالزایی در تاریخ بشریت بازار آزاد است و کارآفرینیای که تولید میکند.
پ.ن1:
اشتراک تجربه شخصی: چندی پیش توی سوال و جواب با یکی از دوستان در یکی از نهاد های حاکمیتی گفتم چرا ماسک هاتون از فلان سامانه وابسته به اون یکی نهاد حاکمیتی گرون تره؟
گفت: اون تمام اتومات میزنه. پارچه رو اینور میده اونور ماسک میگیره. ما ولی اینطور نیستیم. اشتغالزایی کردیم. آخرشم یک حالی بهمون داد گفت نیست تو اقتصادی هستی منم جوابت رو اقتصادی دادم!
شانسی که آوردیم اینه که دوستمون تلگرام نداره.
پ.ن2: دوتا سامانه ای که حالا اسمشون رو نیاوردیم؛ چون تبلیغ میشه، ماسک مملکت روی سرپنجهشون میگرده ها ولی جوابه رو اصلا دوست نداشتم.
✅ @karkhone
| موسسه کیتو
میلتون فریدمن با یک تور به چین سفر کرد. هیئت نمایندگان چینی حاضر در آنجا به وی یک پروژه احداث کانال نشان داد که بر روی آن کار میکردند. فریدمن از هیئت نمایندگان پرسید، میتوانم از شما بپرسم که چرا کارگران شما دارند با بیل زمین را حفر میکنند؟ چطور است که شما از ماشینهای خاکبرداری یا بولدوزر برای این کار استفاده نمیکنید؟ و یکی از اعضای هیئت نمایندگان چینی پاسخ داد، خب اگر ما از ماشینهای بزرگ استفاده کنیم دیگر قادر نخواهیم بود که خیلی اشتغالزایی کنیم. و فریدمن گفت، اوه، پس این یک برنامه اشتغالزایی است. من فکر میکردم شما میخواهید یک کانال احداث کنید. اگر شما به دنبال اشتغالزایی هستید، خُب بیلهای کارگران را از آنها بگیرید و به جای آن قاشق به دستشان بدهید.
اشتغالزایی ورد زبان بسیاری از افراد و به ویژه سیاستمداران است. من استدلال میکنم که ایجاد شغل آسان است؛ این ایجاد ثروت است که امری دشوار است. برای مثال، ما میتوانیم تمام ماشینآلات کشاورزی را نابود کنیم. که یک شبه میتواند میلیونها شغل جدید کشاورزی را ایجاد کند. اما من فکر نمیکنم که کسی بپندارد این راه حل واقعی برای مشکل ما باشد. نکته این است که پیشرفت اقتصادی حاصل نمیشود وقتی که ما شغل میآفرینیم ایجاد شغل که آسان است پیشرفت وقتی حاصل میشود که ما شغلها را نابود میکنیم؛ آنهایی را که دیگر بهشان نیازی نداریم. صد سال پیش، بیش از چهل درصد جمعیت امریکا در کارهای کشاورزی به اشکال مختلف اشتغال داشتند.
امروز این آمار کمتر از دو درصد است، در حالی که تولید کشاورزی افزایش یافته است که این امر نتیجۀ ماشینیزه شدن و اختراع انواع ماشینآلات کشاورزی است. چه اتفاقی بر سر آن شغلهای قدیمی کشاورزی افتاد؟ چون ماشینیزه شدن کارها محصولات کشاورزی را ارزانتر کرده است، امروز مردم میزان کمتری از پول خود را صرف غذا میکنند و قادر اند تا پولشان را در مصارف و مسائل مختلف دیگر خرج کنند. داستان پیشرفت انسان چیزی نبوده جز توانایی ما به از بین بردن مشاغل و صرفهجوی کردنمان در کمیابترین منبع؛ یعنی همان نیروی کار، با این هدف که چیزهایی را بسازیم که میخواهیم. البته نوآوریها به یک باره اتفاق نمیافتند. آنها به تدریج در طول زمان رخ میدهند. و تمام نوآوریهای تکنولوژیکی به این معنی است که کارگران باید مهارتهای جدید را بیاموزند، و بعضی از ایشان احتمالاً برای مدتی از کار بیکار خواهند شد. و گرچه این بیکار شدن امری منفی است، اما گزینههای بدیل آن بهمراتب بدتر اند.
این تحولات در بازار کار هزینهای است که ما برای پیشرفت اقتصادی پرداخت میکنیم. اگر از این تحولات جلوگیری کنیم، با این کار پیشرفت، خلق اختراعات جدید و کاهش فقر را کُند و متوقف میکنیم. از بین رفتن مشاغل همچنین سیگنالی است که به جوانان میگوید که موقعیتهای شغلی جدید در آینده چه خواهد بود. شغلهای جدید جایگزین شغلهای قدیمی شده اند که عموماً در بخش کشاورزی بودند. در طی قرن بیستم ما از ملتی که عمدتاً مشاغل مرتبط با کشاورزی داشت تبدیل به ملتی شده ایم که مشاغل صنعتی، مشاغل خدماتی و مشاغل مرتبط با علم و دانش دارد. و سیگنالهای بازار مردم را راهنمایی میکند که بر روی چه نوع مهارتهایی باید سرمایهگذاری کنند و شغلهای جدید در آینده در چه زمینههایی خواهد بود. دولت چنین سیگنالهایی ندارد. واقعیت این است که بسیاری از برنامههایی اشتغالزایی دولتی برای برآوردن نیاز سیاستمداران است [به رأی آوردن]، نه برای برآوردن نیاز مصرفکنندگان در بازار.
دولتها خیلی خوب بلد اند که کار درست کنند، ولی در ایجاد مشاغلی که تولید ارزش کنند، اصلاً خوب نیستند. اگر شما به دنبال مشاغل ارزشآفرین هستید، به کسانی چون بیل گیتس یا استیو جابز نیاز دارید، کسانی که میدانند چگونه ارزش ایجاد کنند و مشاغلی بهدردبخور ایجاد کنند. بهترین برنامه اشتغالزایی در تاریخ بشریت بازار آزاد است و کارآفرینیای که تولید میکند.
پ.ن1:
اشتراک تجربه شخصی: چندی پیش توی سوال و جواب با یکی از دوستان در یکی از نهاد های حاکمیتی گفتم چرا ماسک هاتون از فلان سامانه وابسته به اون یکی نهاد حاکمیتی گرون تره؟
گفت: اون تمام اتومات میزنه. پارچه رو اینور میده اونور ماسک میگیره. ما ولی اینطور نیستیم. اشتغالزایی کردیم. آخرشم یک حالی بهمون داد گفت نیست تو اقتصادی هستی منم جوابت رو اقتصادی دادم!
شانسی که آوردیم اینه که دوستمون تلگرام نداره.
پ.ن2: دوتا سامانه ای که حالا اسمشون رو نیاوردیم؛ چون تبلیغ میشه، ماسک مملکت روی سرپنجهشون میگرده ها ولی جوابه رو اصلا دوست نداشتم.
✅ @karkhone
اخلاق کسب و کار
یک تحقیق از دانشگاه هاروارد نشان داد که 51% افراد بین 18 تا 29 ساله در آمریکا از سیستم کاپیتالیسم حمایت نمیکنند. احساسات ضدبیزینسی در آمریکا آنقدر قدرتمند شده اند که حتی بعضی چهره های مطرح صنعت بانکداری نیز خواستار اصلاح کاپیتالیسم شده و بسیاری از سیاستمداران دموکرات به دنبال نوعی از سوسیالیسم هستند. سیاستمداران به بیزینسهای بزرگ حمله کرده و آنها را متهم به پرداخت دستمزدهای نجومی به مدیران، کوته نگری اقتصادی بدلیل طمع، نقش بیش از اندازه بخش فاینانس در اقتصاد، اعمال نفوذ سیاسی بر دولت، انحصارگرایی، و بی اخلاقی میکنند.
در میانه تمام این انتقادات، تایلر کوئن، استاد اقتصاد دانشگاه جورج میسون، در کتابش با نام "بیزینسهای بزرگ" توضیح میدهد که بیزینسهای بزرگ در عمل تولیدکننده مشاغل بیشتر و بهترند، دستمزدهای بالاتری به کارمندان خود میپردازند، سرمایهگذاری بزرگتری در تحقیق و توسعه میکنند، بازده و نوآوری بالاتری دارند، و در انجام فعالیتهای خود اخلاقیتر رفتار می نمایند. او با استفاده از تاریخ، دادههای اقتصادی، و حتی روانشناسی به این پرسش میپردازد که چرا بیزینسهای بزرگ نامحبوب هستند، و به بسیاری باورهای غلط در مورد آنها پاسخ میدهد.
تایلر کوئن نویسنده کتاب بیزینسهای بزرگ مثلا این ادعا وجود دارد که مدیران عامل شرکتها درآمدهای نجومی دریافت میکنند و این بشدت مرتبط به نگاه کوتاهمدت و افزایش مقطعی قیمت سهام به قصد سودجویی است. اما شواهد از این ادعا پشتیبانی نمیکنند و حتی برعکس، بسیاری از شرکتهایی که افزایش قیمتهای بزرگ سهام خود را تجربه کردند آنهایی هستند که اصلا در کوتاه مدت نشانی از درآمدزایی ندارند.
کوئن توضیح میدهد که ادعای دستمزدهای نجومی و بیش از اندازه شرکتها هم صحیح نیست. عملا درصد پاداش دریافتی این مدیران از گذشته تاکنون افزایش چندانی نداشته، بلکه میزان دستمزد با افزایش اندازه شرکت رشد داشته، و درآمد مدیران عامل امروز بیش از هر زمان دیگر برمبنای عملکرد درازمدتشان است. این مدیران موفق صاحب مجموعه مهارتهای یگانهای هستند که موجب شده بیزینسهای آمریکایی دارای بهترین کیفیت مدیریت در جهان باشند، که از این منظر و مقایسه، حتی میتوان استدلال کرد که عملا دستمزد این مدیران کم هم هست.
نقد دیگر به افزایش نقش بخش فاینانس (خدمات مالی و بانکی) در اقتصاد آمریکا از دهه 1960 و میزان 4% تولید ناخالص داخلی (GDP) به رقم 8% کنونی است. اما این مقایسه از نظر کوئن خطاست. کار فاینانس مدیریت ثروت بیزینس است و نه درآمد کنونی، و وقتی به میزان اموالی که بخش فاینانس کنترل میکند نگاه کنیم درمیابیم از گذشته تاکنون در حدود 2% باقی مانده است.
اما اصلا وال استریت به چه در میخورد؟ آیا واقعا نمیتوان رشد اقتصادی پایداری بدون داشتن صنعت بانکداری و فاینانس متصور شد؟
کوئن توضیح میدهد که حداقل در آمریکا، بانکها برای تامین مالی زیرساختهای چندگانهای که کشور را بهم متصل کرد ضروری هستند و همچنین بواسطه بخش فاینانس، ایالات متحده قادر است که ریسک بیشتری در سرمایهگذاریهای خارجی خود بکند و در نتیجه از نرخ سود بالاتری متنفع شود، درحالیکه بقیه دنیا به دنبال سرمایهگذاریهای کم ریسکتر در آمریکا و در نتیجه سود کمتر میروند، و این فرایند به متعادلسازی ریسک سرمایه گذاری و بهرهمندی طرفین و رشد اقتصادی میانجامد. البته لیست کارهای بد بخش فاینانس طولانی است اما وقتی به منافع آن در کل جهان نگاه میکنیم، این صنعت یکی از مهمترین اختراعات بشر بوده است.
همچنین ادعای نفوذ سیاسی والاستریت در واشنگتن نیز صحیح نیست. در عمل اولویت والاستریت نظم مالی دولت، تجارت آزاد، دولت قابل پیشبینی، و مهاجرت بالاتر است، که اتفاقا هیچکدام توسط سیاستمداران اجرایی نشده اند.
در نقد مونوپولی، اقتصاد آمریکا امروز دارای چند شرکت فوق العاده خاص است مانند آمازون، گوگل، فیسبوک، والمارت، اپل، و اکسون، اما هیچکدام اینها در تعریف سنتی اقتصادی یک انحصارگر نمیگنجند. اینها سازمانهای پویایی هستند که بطور مداوم بازار را دنبال کرده و دست به نوآوری میزنند. این بیزینسها با دسترسی به سرمایه غیرفیزیکی یعنی تخصص تکنولوژیک و همچنین فرهنگ سازمانی سازنده خود قادرند با ارائه خدمات ارزان، درآمدزایی بالایی انجام دهند؛ درحالیکه کل فرایند یافتن، استخدام، پرورش، و حفظ افراد بااستعداد به عنوان فرمول موفقیت این شرکتها در عمل پیچیده بوده و به سادگی قابل کپی برداری نیست.
✅ @karkhone
یک تحقیق از دانشگاه هاروارد نشان داد که 51% افراد بین 18 تا 29 ساله در آمریکا از سیستم کاپیتالیسم حمایت نمیکنند. احساسات ضدبیزینسی در آمریکا آنقدر قدرتمند شده اند که حتی بعضی چهره های مطرح صنعت بانکداری نیز خواستار اصلاح کاپیتالیسم شده و بسیاری از سیاستمداران دموکرات به دنبال نوعی از سوسیالیسم هستند. سیاستمداران به بیزینسهای بزرگ حمله کرده و آنها را متهم به پرداخت دستمزدهای نجومی به مدیران، کوته نگری اقتصادی بدلیل طمع، نقش بیش از اندازه بخش فاینانس در اقتصاد، اعمال نفوذ سیاسی بر دولت، انحصارگرایی، و بی اخلاقی میکنند.
در میانه تمام این انتقادات، تایلر کوئن، استاد اقتصاد دانشگاه جورج میسون، در کتابش با نام "بیزینسهای بزرگ" توضیح میدهد که بیزینسهای بزرگ در عمل تولیدکننده مشاغل بیشتر و بهترند، دستمزدهای بالاتری به کارمندان خود میپردازند، سرمایهگذاری بزرگتری در تحقیق و توسعه میکنند، بازده و نوآوری بالاتری دارند، و در انجام فعالیتهای خود اخلاقیتر رفتار می نمایند. او با استفاده از تاریخ، دادههای اقتصادی، و حتی روانشناسی به این پرسش میپردازد که چرا بیزینسهای بزرگ نامحبوب هستند، و به بسیاری باورهای غلط در مورد آنها پاسخ میدهد.
تایلر کوئن نویسنده کتاب بیزینسهای بزرگ مثلا این ادعا وجود دارد که مدیران عامل شرکتها درآمدهای نجومی دریافت میکنند و این بشدت مرتبط به نگاه کوتاهمدت و افزایش مقطعی قیمت سهام به قصد سودجویی است. اما شواهد از این ادعا پشتیبانی نمیکنند و حتی برعکس، بسیاری از شرکتهایی که افزایش قیمتهای بزرگ سهام خود را تجربه کردند آنهایی هستند که اصلا در کوتاه مدت نشانی از درآمدزایی ندارند.
کوئن توضیح میدهد که ادعای دستمزدهای نجومی و بیش از اندازه شرکتها هم صحیح نیست. عملا درصد پاداش دریافتی این مدیران از گذشته تاکنون افزایش چندانی نداشته، بلکه میزان دستمزد با افزایش اندازه شرکت رشد داشته، و درآمد مدیران عامل امروز بیش از هر زمان دیگر برمبنای عملکرد درازمدتشان است. این مدیران موفق صاحب مجموعه مهارتهای یگانهای هستند که موجب شده بیزینسهای آمریکایی دارای بهترین کیفیت مدیریت در جهان باشند، که از این منظر و مقایسه، حتی میتوان استدلال کرد که عملا دستمزد این مدیران کم هم هست.
نقد دیگر به افزایش نقش بخش فاینانس (خدمات مالی و بانکی) در اقتصاد آمریکا از دهه 1960 و میزان 4% تولید ناخالص داخلی (GDP) به رقم 8% کنونی است. اما این مقایسه از نظر کوئن خطاست. کار فاینانس مدیریت ثروت بیزینس است و نه درآمد کنونی، و وقتی به میزان اموالی که بخش فاینانس کنترل میکند نگاه کنیم درمیابیم از گذشته تاکنون در حدود 2% باقی مانده است.
اما اصلا وال استریت به چه در میخورد؟ آیا واقعا نمیتوان رشد اقتصادی پایداری بدون داشتن صنعت بانکداری و فاینانس متصور شد؟
کوئن توضیح میدهد که حداقل در آمریکا، بانکها برای تامین مالی زیرساختهای چندگانهای که کشور را بهم متصل کرد ضروری هستند و همچنین بواسطه بخش فاینانس، ایالات متحده قادر است که ریسک بیشتری در سرمایهگذاریهای خارجی خود بکند و در نتیجه از نرخ سود بالاتری متنفع شود، درحالیکه بقیه دنیا به دنبال سرمایهگذاریهای کم ریسکتر در آمریکا و در نتیجه سود کمتر میروند، و این فرایند به متعادلسازی ریسک سرمایه گذاری و بهرهمندی طرفین و رشد اقتصادی میانجامد. البته لیست کارهای بد بخش فاینانس طولانی است اما وقتی به منافع آن در کل جهان نگاه میکنیم، این صنعت یکی از مهمترین اختراعات بشر بوده است.
همچنین ادعای نفوذ سیاسی والاستریت در واشنگتن نیز صحیح نیست. در عمل اولویت والاستریت نظم مالی دولت، تجارت آزاد، دولت قابل پیشبینی، و مهاجرت بالاتر است، که اتفاقا هیچکدام توسط سیاستمداران اجرایی نشده اند.
در نقد مونوپولی، اقتصاد آمریکا امروز دارای چند شرکت فوق العاده خاص است مانند آمازون، گوگل، فیسبوک، والمارت، اپل، و اکسون، اما هیچکدام اینها در تعریف سنتی اقتصادی یک انحصارگر نمیگنجند. اینها سازمانهای پویایی هستند که بطور مداوم بازار را دنبال کرده و دست به نوآوری میزنند. این بیزینسها با دسترسی به سرمایه غیرفیزیکی یعنی تخصص تکنولوژیک و همچنین فرهنگ سازمانی سازنده خود قادرند با ارائه خدمات ارزان، درآمدزایی بالایی انجام دهند؛ درحالیکه کل فرایند یافتن، استخدام، پرورش، و حفظ افراد بااستعداد به عنوان فرمول موفقیت این شرکتها در عمل پیچیده بوده و به سادگی قابل کپی برداری نیست.
✅ @karkhone
میهن نتیجهی صبرِ ایوب
| شرکت میهن با داشتن 10 هزار پرسنل از بزرگترین تولیدکنندگان بستنی و لبنیات در کشور محسوب میشود. تولیدات این شرکت علاوه بر پوشش بازار داخلی به کشورهای عراق، کویت، امارات متحده عربی و جمهوری آذربایجان و ... صادر میشود.
هسته اولیه شرکت فرآورده های لبنی میهن در سال ۱۳۵۵ توسط برادران پایداری در اسلامشهر شکل گرفت.
یکی از تصاویر باقی مانده، قدیمی ایوب پایداری و برادرش را نشان می دهد که کنار یک یخچال بستنی قدیمی سیار ایستاده اند و مشغول فروش بستنی هستند.
عکس هایی که نماد روزهای نوجوانی برادران پایداری است که چند سال بعد به فکر راه اندازی کارخانه بستنی افتادند و نخستین سنگ بنای کاخانجات میهن را در نیمه اول دهه پنجاه در منطقه اسلامهشر و با تولید انواع بستنی های شیری و میوه ای پایه گذاشتند، دورانی که به جز یک کارخانه بستنی سازی در ایران کارخانه دیگری وجود نداشت و بخش مهمی از بستنی های کشور وارداتی بود.
نکتهای که باعث شد برادران پایداری به خصوص ایوب به فکر راه اندازی کارخانه بستنی سازی بیفتند و تلاش کنند با نوآوری در تولید بستنی و تنوع در محصولات، بازار داخلی را متحول کنند؛ او گفته ماموریتش « شادی بخشیدن به مردم با ارائه محصولات نوآورانه و با کیفیتی بالاتر از محصولات مشابه » بوده است و شاید همین روحیه هم بود که باعث شد کارخانه مهین به یکی از بزرگ ترین برندهای تولید بستنی و لبنیات ایران تبدیل شود. محصولات این کارخانه هم اکنون در سراسر کشور و در بیش از ۲۰۰ هزار نقطه به فروش می رسد.
این شرکت با داشتن 10 هزار پرسنل از بزرگترین تولیدکنندگان بستنی و لبنیات در کشور محسوب میشود. تولیدات این شرکت علاوه بر پوشش بازار داخلی به کشورهای عراق، کویت، امارات متحده عربی و جمهوری آذربایجان و … صادر میشود.
برند شرکت میهن در سال ۱۳۹۲ در دهمین جشنواره ملی قهرمانان صنعت ایران به عنوان یکی از ۱۰۰ برند برتر ایران شناخته شد.
✅ @karkhone
| شرکت میهن با داشتن 10 هزار پرسنل از بزرگترین تولیدکنندگان بستنی و لبنیات در کشور محسوب میشود. تولیدات این شرکت علاوه بر پوشش بازار داخلی به کشورهای عراق، کویت، امارات متحده عربی و جمهوری آذربایجان و ... صادر میشود.
هسته اولیه شرکت فرآورده های لبنی میهن در سال ۱۳۵۵ توسط برادران پایداری در اسلامشهر شکل گرفت.
یکی از تصاویر باقی مانده، قدیمی ایوب پایداری و برادرش را نشان می دهد که کنار یک یخچال بستنی قدیمی سیار ایستاده اند و مشغول فروش بستنی هستند.
عکس هایی که نماد روزهای نوجوانی برادران پایداری است که چند سال بعد به فکر راه اندازی کارخانه بستنی افتادند و نخستین سنگ بنای کاخانجات میهن را در نیمه اول دهه پنجاه در منطقه اسلامهشر و با تولید انواع بستنی های شیری و میوه ای پایه گذاشتند، دورانی که به جز یک کارخانه بستنی سازی در ایران کارخانه دیگری وجود نداشت و بخش مهمی از بستنی های کشور وارداتی بود.
نکتهای که باعث شد برادران پایداری به خصوص ایوب به فکر راه اندازی کارخانه بستنی سازی بیفتند و تلاش کنند با نوآوری در تولید بستنی و تنوع در محصولات، بازار داخلی را متحول کنند؛ او گفته ماموریتش « شادی بخشیدن به مردم با ارائه محصولات نوآورانه و با کیفیتی بالاتر از محصولات مشابه » بوده است و شاید همین روحیه هم بود که باعث شد کارخانه مهین به یکی از بزرگ ترین برندهای تولید بستنی و لبنیات ایران تبدیل شود. محصولات این کارخانه هم اکنون در سراسر کشور و در بیش از ۲۰۰ هزار نقطه به فروش می رسد.
این شرکت با داشتن 10 هزار پرسنل از بزرگترین تولیدکنندگان بستنی و لبنیات در کشور محسوب میشود. تولیدات این شرکت علاوه بر پوشش بازار داخلی به کشورهای عراق، کویت، امارات متحده عربی و جمهوری آذربایجان و … صادر میشود.
برند شرکت میهن در سال ۱۳۹۲ در دهمین جشنواره ملی قهرمانان صنعت ایران به عنوان یکی از ۱۰۰ برند برتر ایران شناخته شد.
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
Forwarded from karkhone | کارخانه (Mehdi)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
فیلم منتشره نشده از برخورد متفاوت نیروهای کمیته انقلاب اسلامی با گرانفروشان در اوایل انقلاب
🔹ما دادگاه رو همین جلوی مغازه تشکیل میدیم!
(مستند «کمیته» به تهیهکنندگی مصطفی فتاحی و کارگردانی عبدالحسین بدرلو به سفارش خانه مستند انقلاب اسامی توسط مرکز هنری رسانهای مُحرِم تهیه و تولید شده و محصول سازمان هنریرسانهای اوج است.)
✅ @karkhone
🔹ما دادگاه رو همین جلوی مغازه تشکیل میدیم!
(مستند «کمیته» به تهیهکنندگی مصطفی فتاحی و کارگردانی عبدالحسین بدرلو به سفارش خانه مستند انقلاب اسامی توسط مرکز هنری رسانهای مُحرِم تهیه و تولید شده و محصول سازمان هنریرسانهای اوج است.)
✅ @karkhone
https://t.me/Karkhoone/1916
شرکت SpaceX پریشب ماهواره جدید Michael Freilich رو از پایگاه هوایی Vandenberg به مدار زمین پرتاب کرد. در این ماموریت موشک فالکون 9 بعد از قرار دادن این ماهواره در مدار، روی زمین و در این پایگاه فرود اومد که به دلیل صاف بودن اسمان، ویدیوهای جالبی از اون ثبت شده.
این ماهواره که با همکاری سازمان هایی از جمله ناسا و اژانس فضایی اروپا و توسط شرکت ایرباس در المان ساخته شده، ماموریت داره که با تجهیزاتی که داره، سطح اقیانوس هارو در سال های اینده رصد کنه. بالا رفتن سطح اقیانوسها یکی از تبعات گرمایش جهانی و تغییر اقلیم هست و دانشمندان به کمک تجهیزات این ماهواره مثل رادار که با فرستادن موجی به اقیانوس ها و محاسبه زمان برگشت اون، میتونن تغییرات سطح اقیانوس ها رو در طول زمان با دقتی در حد چند سانتی متر اندازه گیری و ثبت کنن.
این ماهواره به افتخار Michael Freilich؛ رئیس بخش علوم زمین ناسا، که چند ماه پیش به دلیل سرطان فوت کرد، روی اون این نام نهاده شده.
Spaceflightnow.com
✅ @karkhone
شرکت SpaceX پریشب ماهواره جدید Michael Freilich رو از پایگاه هوایی Vandenberg به مدار زمین پرتاب کرد. در این ماموریت موشک فالکون 9 بعد از قرار دادن این ماهواره در مدار، روی زمین و در این پایگاه فرود اومد که به دلیل صاف بودن اسمان، ویدیوهای جالبی از اون ثبت شده.
این ماهواره که با همکاری سازمان هایی از جمله ناسا و اژانس فضایی اروپا و توسط شرکت ایرباس در المان ساخته شده، ماموریت داره که با تجهیزاتی که داره، سطح اقیانوس هارو در سال های اینده رصد کنه. بالا رفتن سطح اقیانوسها یکی از تبعات گرمایش جهانی و تغییر اقلیم هست و دانشمندان به کمک تجهیزات این ماهواره مثل رادار که با فرستادن موجی به اقیانوس ها و محاسبه زمان برگشت اون، میتونن تغییرات سطح اقیانوس ها رو در طول زمان با دقتی در حد چند سانتی متر اندازه گیری و ثبت کنن.
این ماهواره به افتخار Michael Freilich؛ رئیس بخش علوم زمین ناسا، که چند ماه پیش به دلیل سرطان فوت کرد، روی اون این نام نهاده شده.
Spaceflightnow.com
✅ @karkhone
Telegram
karkhone
✅ @karkhone
دورنمایی از مذاکرات و دو توصیه کاربردی به شرکت ها و سازمان های ایرانی
1- زمانی که برجام در پروسه اجرایی شدن بود، ما شاهد هجوم بسیاری از واسطه ها و شرکت های خارجی به بازار ایران بودیم. حضور بسیاری از افراد شیک پوش از چین و آلمان و هلند و آفریقا در لابی هتل ها و راهروی بسیاری از سازمان ها و وزارت خانه ها که منتظر دیدار با مدیران مربوطه بودند، تصویری بسیار پرتکرار بود. در آن زمان نیز کارشناسان، به صورت خصوصی و عمومی، به مدیران و شرکت ها و سازمان های ایرانی تحت عنوان "هشداری برای اقتصاد پسا تحریم؛ مراقب واسطهها باشيم!" هشدار داده بودند. درحقیقت پیش بینی شده بود که بسیاری از این افراد صرفاً واسطه هستند و اگر هم احیاناً از مدیران شرکت ها بودند، فقط و فقط برای ارزیابی بازار و وضعیت آمده اند، لذا نباید زمان، انرژی و فرصت ها در جلسات پی در پی و بی نتیجه با این افراد هدر شود. امّا متأسفانه عطش ملاقات با سرمایه گذاران خارجی و امضای تفاهم نامه ها آنقدر بالا بود که کمتر به این توصیه های دلسوزانه توجه شد. در آن بازار ظاهراً پررونق، قراردادهای بسیاری بسته شد. طبیعتاً در بین آنها معدود قرارداهایی هم با در نظر داشتن تمام جوانب حقوقی منعقد شده بودند، اما به محض خروج دولت ترامپ از برجام، تمام این شرکت ها بازار ایران را ترک کردند وآنچه باقی ماند، حجم بالایی از خسارات بود و بس.
لذا اکنون، با توجه به تحولات اخیر در هیأت حاکمه آمریکا، چه مذاکراتی در پیش باشد یا نه، خیلی زود دوباره شاهد تحرکاتی در جامعه حقوقی و اقتصادی بین¬المللی خواهیم بود. همین حالا نیز برخی از شرکت های معتبر اقدامت زیربنایی، از جمله بررسی سنجش ریسک Enhanced Due Diligence ، در زمینه امکان تجارت مجدد با ایران از سر گرفته اند. در این شرایط، لازم است که شرکت ها و نهادهای ایرانی نیز با آموختن از تجربه برجام قبل از آغاز هرگونه جلسه و یا توافق با طرف های خارجی به انجام مطالعات دقیق و سنجش اعتبار و قابلیت های طرف مقابل توجه ویژه نمایند.
2- پیش بینی در حوزه های سیاسی، خصوصاً در موضوعات بین المللی کار ساده ای نیست. اما در مجموع و علیرغم وجود موافقان و مخالفان بسیار، اکنون زمزمه های بازگشت آمریکا به برجام مطرح است. در عین حال با توجه به خروج بسیاری از شرکت های خارجی از ایران و تعلیق تعهدات قراردادی خود که پس از برجام منعقد شده بود، ما شاهد تعداد بسیار زیاد دعاوی و پرونده های خسارت از طرف شرکت های ایرانی در عرصه بین المللی هستیم. در این خصوص، متأسفانه در بسیاری از موارد طرف خارجی حتی به مکاتبات طرف ایرانی نیز جوابی نداده است. در عین حال نباید فراموش کرد که انجام مکاتبات در جهت مستندسازی پرونده، حتی اگر بی پاسخ بمانند، یک تاکتیک حقوقی کلیدی است.
در نتیجه، به نظر می رسد چند ماه آینده که امید به بازگشت دولت جدید آمریکا به برجام پررنگ است، بهترین فرصت برای شرکت های ایرانی است که با تنظیم یک سیاست مشخص حقوقی مکاتبات منظمی با طرف خارجی خود داشته باشند. بی شک در صورت اتخاذ استراتژی صحیح، طرف خارجی، با در نظر داشتن امکان برگشت آمریکا به برجام، به این مکاتبات واکنش نشان خواهد داد. این مکاتبات در صورت تغییر شرایط و بازگشت آمریکا به برجام در روند مذاکرات آینده برای آغاز مناسبات تجاری و در صورت عدم تغییر شرایط در پیگیری حقوقی خسارات ایجاد شده و داوری های بین المللی نقش مثبتی خواهند داشت.
نتیجه اینکه، بی تردید ما باز هم شاهد هجوم واسطه هایی خواهیم بود که بدون در نظر داشتن منافع میان مدت و بلندمدت طرفین، صرفاً به دنبال عقد قراردادهایی برای دریافت پورسانت های خود می باشد. در شرایطی که ما شاهد خسارات عدیده شرکت های ایرانی هستیم که از تعلیق تعهدات توسط طرف های خارجی نشأت گرفته و روز به روز به زیان های مالی و اعتباری آنها افزوده می شود، انتظار می رود که طرف های ایرانی از وضعیت برجام درس بگیرند و نه تنها قراردادهای آتی خود را با دقت نظر بیشتری منعقد نمایند بلکه اکنون نیز، با استفاده بهینه از پتانسیل بازگشت آمریکا به برجام، مکاتبات هدفمندی را آغاز نموده و با دریافت واکنش از طرف های خارجی، مستندات خود، چه برای حل و فصل دعوا و بازگشت به تجارت و چه برای پیگیری های حقوقی لازم در دعاوی مفتوحه را تکمیل نمایند.
حالا که دورنما امیدوار کننده است، با آموختن از گذشته، آینده را روشن تر بسازیم!
✅ @karkhone
1- زمانی که برجام در پروسه اجرایی شدن بود، ما شاهد هجوم بسیاری از واسطه ها و شرکت های خارجی به بازار ایران بودیم. حضور بسیاری از افراد شیک پوش از چین و آلمان و هلند و آفریقا در لابی هتل ها و راهروی بسیاری از سازمان ها و وزارت خانه ها که منتظر دیدار با مدیران مربوطه بودند، تصویری بسیار پرتکرار بود. در آن زمان نیز کارشناسان، به صورت خصوصی و عمومی، به مدیران و شرکت ها و سازمان های ایرانی تحت عنوان "هشداری برای اقتصاد پسا تحریم؛ مراقب واسطهها باشيم!" هشدار داده بودند. درحقیقت پیش بینی شده بود که بسیاری از این افراد صرفاً واسطه هستند و اگر هم احیاناً از مدیران شرکت ها بودند، فقط و فقط برای ارزیابی بازار و وضعیت آمده اند، لذا نباید زمان، انرژی و فرصت ها در جلسات پی در پی و بی نتیجه با این افراد هدر شود. امّا متأسفانه عطش ملاقات با سرمایه گذاران خارجی و امضای تفاهم نامه ها آنقدر بالا بود که کمتر به این توصیه های دلسوزانه توجه شد. در آن بازار ظاهراً پررونق، قراردادهای بسیاری بسته شد. طبیعتاً در بین آنها معدود قرارداهایی هم با در نظر داشتن تمام جوانب حقوقی منعقد شده بودند، اما به محض خروج دولت ترامپ از برجام، تمام این شرکت ها بازار ایران را ترک کردند وآنچه باقی ماند، حجم بالایی از خسارات بود و بس.
لذا اکنون، با توجه به تحولات اخیر در هیأت حاکمه آمریکا، چه مذاکراتی در پیش باشد یا نه، خیلی زود دوباره شاهد تحرکاتی در جامعه حقوقی و اقتصادی بین¬المللی خواهیم بود. همین حالا نیز برخی از شرکت های معتبر اقدامت زیربنایی، از جمله بررسی سنجش ریسک Enhanced Due Diligence ، در زمینه امکان تجارت مجدد با ایران از سر گرفته اند. در این شرایط، لازم است که شرکت ها و نهادهای ایرانی نیز با آموختن از تجربه برجام قبل از آغاز هرگونه جلسه و یا توافق با طرف های خارجی به انجام مطالعات دقیق و سنجش اعتبار و قابلیت های طرف مقابل توجه ویژه نمایند.
2- پیش بینی در حوزه های سیاسی، خصوصاً در موضوعات بین المللی کار ساده ای نیست. اما در مجموع و علیرغم وجود موافقان و مخالفان بسیار، اکنون زمزمه های بازگشت آمریکا به برجام مطرح است. در عین حال با توجه به خروج بسیاری از شرکت های خارجی از ایران و تعلیق تعهدات قراردادی خود که پس از برجام منعقد شده بود، ما شاهد تعداد بسیار زیاد دعاوی و پرونده های خسارت از طرف شرکت های ایرانی در عرصه بین المللی هستیم. در این خصوص، متأسفانه در بسیاری از موارد طرف خارجی حتی به مکاتبات طرف ایرانی نیز جوابی نداده است. در عین حال نباید فراموش کرد که انجام مکاتبات در جهت مستندسازی پرونده، حتی اگر بی پاسخ بمانند، یک تاکتیک حقوقی کلیدی است.
در نتیجه، به نظر می رسد چند ماه آینده که امید به بازگشت دولت جدید آمریکا به برجام پررنگ است، بهترین فرصت برای شرکت های ایرانی است که با تنظیم یک سیاست مشخص حقوقی مکاتبات منظمی با طرف خارجی خود داشته باشند. بی شک در صورت اتخاذ استراتژی صحیح، طرف خارجی، با در نظر داشتن امکان برگشت آمریکا به برجام، به این مکاتبات واکنش نشان خواهد داد. این مکاتبات در صورت تغییر شرایط و بازگشت آمریکا به برجام در روند مذاکرات آینده برای آغاز مناسبات تجاری و در صورت عدم تغییر شرایط در پیگیری حقوقی خسارات ایجاد شده و داوری های بین المللی نقش مثبتی خواهند داشت.
نتیجه اینکه، بی تردید ما باز هم شاهد هجوم واسطه هایی خواهیم بود که بدون در نظر داشتن منافع میان مدت و بلندمدت طرفین، صرفاً به دنبال عقد قراردادهایی برای دریافت پورسانت های خود می باشد. در شرایطی که ما شاهد خسارات عدیده شرکت های ایرانی هستیم که از تعلیق تعهدات توسط طرف های خارجی نشأت گرفته و روز به روز به زیان های مالی و اعتباری آنها افزوده می شود، انتظار می رود که طرف های ایرانی از وضعیت برجام درس بگیرند و نه تنها قراردادهای آتی خود را با دقت نظر بیشتری منعقد نمایند بلکه اکنون نیز، با استفاده بهینه از پتانسیل بازگشت آمریکا به برجام، مکاتبات هدفمندی را آغاز نموده و با دریافت واکنش از طرف های خارجی، مستندات خود، چه برای حل و فصل دعوا و بازگشت به تجارت و چه برای پیگیری های حقوقی لازم در دعاوی مفتوحه را تکمیل نمایند.
حالا که دورنما امیدوار کننده است، با آموختن از گذشته، آینده را روشن تر بسازیم!
✅ @karkhone
Forwarded from IranServer | ایران سرور
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بلکفرایدیِ امسال تا بلو ماندی، چشم ازمون برندارین!👀
از ۷ آذر تا ۱۰ آذر قراره تاریخیترین تخفیفهای وبِ فارسی منتشر شه.😎
همین حالا نوتیفیکشن کانال رو فعال کنین و گوش به نوتیف بمونین، از ما گفتن!😉
🔹دامنه com فقط ۱۰۰۰ تومن
🔸و تا ۹۹٪ تخفیف، از بهترینهای وب فارسی:
-ایرانسرور
-پونیشا
-تسمینو
-دیما
-راکت
-زرین پال
-ژاکت
-سون لرن
-فرامحتوا
-نوین هاب
-وبسیما
-پشتیبان
اطلاعات بیشتر👇
https://ok2.com/Black-friday99
🔹🔸🔹
@IranServerCom
از ۷ آذر تا ۱۰ آذر قراره تاریخیترین تخفیفهای وبِ فارسی منتشر شه.😎
همین حالا نوتیفیکشن کانال رو فعال کنین و گوش به نوتیف بمونین، از ما گفتن!😉
🔹دامنه com فقط ۱۰۰۰ تومن
🔸و تا ۹۹٪ تخفیف، از بهترینهای وب فارسی:
-ایرانسرور
-پونیشا
-تسمینو
-دیما
-راکت
-زرین پال
-ژاکت
-سون لرن
-فرامحتوا
-نوین هاب
-وبسیما
-پشتیبان
اطلاعات بیشتر👇
https://ok2.com/Black-friday99
🔹🔸🔹
@IranServerCom
دادخواست تولیدکنندگان شمع
| فردریک باستیا (۱۸۵۰-۱۸۰۱)
از تولیدکنندگان شمع، فانوس، چراغ دریایی، چراغ روشنایی خیابان، شمعدان، پیه، صمغ و الکل، به نمایندگان مجلس فرانسه
آقایان
شما در مسیر درستی حرکت میکنید. شما نظریههای مجرد را رد میکنید و اهمیت ناچیزی برای فراوانی و قیمتهای پایین قائلید. توجه شما عمدتاً معطوف به سرنوشت تولیدکنندگان است. شما میخواهید تولیدکنندگان را از رقابت خارجی برهانید و بازار داخلی را برای صنایع داخلی حفظ کنید.
ما آمادهایم که به منظور کاربردی کردن نظریه شما یک پیشنهاد جالب ارائه کنیم.
ما از رقابت خردکننده یک رقیب خارجی که ظاهرا در شرایطی بسیار برتر از ما به تولید چراغ می پردازد و بازار داخلی را در قیمتهای ناباورانهای پایینتر قرار داده است، رنج میبریم. رقیب خارجی به دنبال این است که تولید ما متوقف شود و تمام مصرف کنندگان به وی روی آورند و یک شاخه بزرگ صنعت فرانسه که دارای زیرشاخه های بسیار زیادی است، به یکباره به رکود کامل گرفتار شود.
حتما می دانید این رقیب کیست؟ این رقیب کسی جز خورشید نیست که به طور خصمانهای به جنگ ما آمده است و با یک سیاست دیپلماتیک به تحریک علیه ما میپردازد.
ما از شما میخواهیم که به ما لطف کنید و قانونی بگذارید که به موجب آن درها، پنجرهها، نورگیرها، کرکره های درونی و بیرونی منازل تماماً بسته شود تا نور خورشید نتواند وارد منازل شود و به صنایع کشور آسیب برساند. اعضای محترم پیشنهاد ما را جدی بگیرید.
حال ببینیم اگر شما دسترسی مردم به نور طبیعی را قطع کنید و به این ترتیب نیاز به استفاده از نور مصنوعی را ایجاد کنید، چه صنایعی در فرانسه نهایتاً تشویق خواهد شد؟
اگر فرانسه پیه بیشتری مصرف کند، گاو و گوسفند بیشتری مورد نیاز خواهد بود و نتیجتا تولید گوشت، پشم، چرم و به ویژه تولید کود حیوانی که پایه ثروت کشاورزی است افزایش خواهد یافت.
اگر فرانسه روغن بیشتری مصرف کند، کشت کنجد، زیتون و دانه های روغنی توسعه خواهد یافت.
به همین ترتیب کشتیرانی توسعه خواهد یافت و هزاران کشتی به صید نهنگ مشغول می شوند و به زودی فرانسه صاحب یک ناوگان بزرگ دریایی خواهد شد. شما ممکن است بگویید که اگر چه تولیدکنندگان از این حمایت نفع می برند ولی فرانسه منتفع نمیشود زیرا مصرف کنندگان متضرر میشوند.
پاسخ ما آماده است.
شما دیگر حق ندارید راجع به منافع مصرف کنندگان صحبت کنید، زیرا هر زمان اراده کردهاید منافع مصرف کنندگان را فدای تولیدکنندگان کرده اید. شما به منظور تشویق صنایع به تولید و اشتغال همیشه از تولیدکنندگان حمایت کرده اید و این بار نیز همین کار را بکنید. هنگامی که گفته میشد: «مصرف کننده از ورود آزاد آهن، زغال سنگ، گندم و پارچه منتفع می شود» شما پاسخ میدادید که «اما منافع تولیدکننده در منع ورود کالا است». بسیار خوب، مطمئنا اگر مصرف کننده از پذیرش نور طبیعی نفع می برد تولیدکننده از حذف نور طبیعی منتفع می شود.
شما ممکن است بگویید که نور خورشید یک هدیه سخاوتمندانه طبیعت است و عدم پذیرش آن به منزله عدم پذیرش ذات ثروت است. ولی این استدلال شما به منزله تیر خلاصی بر سیاست های خود شماست. به خاطر داشته باشید که استدلال شما در مورد عدم ورود کالاهای خارجی به این دلیل بوده است که این کالاها بمانند هدایایی است که به بازار داخلی زیان می رساند. اگر قیمت پرتقالی که از پرتغال وارد می شود نصف قیمت پرتقال پاریس باشد، این مساله به دلیل گرمای طبیعی خورشید (در پرتغال) است که طبیعتا بدون هزینه است در حالی که تولید آن در فرانسه باید از طریق گرمای مصنوعی صورت گیرد که لزوما با پرداخت هزینه انجام می شود.
نیروی کار و طبیعت به نسبتهای متفاوتی در تولید با یکدیگر همکاری میکنند و این نسبتها بستگی به امکانات و وضعیت آب و هوایی کشور دارد. بخشی که طبیعت به تولید کمک می کند، همیشه بیهزینه است و آنچه که نیروی انسانی به تولید میافزاید، با هزینه دستمزد مواجه است.
حال چگونه است که اگر قیمت کالای خارجی نصف قیمت کالای داخلی باشد، ورود آن باید ممنوع شود ولی اگر کالای خارجی کاملا رایگان باشد ورود آن باید آزاد باشد.
این استدلال به وضوح از سازگاری لازم برخوردار نیست. اگر ورود کالایی با قیمتی نصف قیمت کالاهای داخلی ممنوع است، ورود کالای رایگان به داخل کشور به طریق اولی باید ممنوع گردد. نور خورشید به منزله کالای خارجی است که استفاده از آن باید ممنوع شود.
✅ @karkhone
| فردریک باستیا (۱۸۵۰-۱۸۰۱)
از تولیدکنندگان شمع، فانوس، چراغ دریایی، چراغ روشنایی خیابان، شمعدان، پیه، صمغ و الکل، به نمایندگان مجلس فرانسه
آقایان
شما در مسیر درستی حرکت میکنید. شما نظریههای مجرد را رد میکنید و اهمیت ناچیزی برای فراوانی و قیمتهای پایین قائلید. توجه شما عمدتاً معطوف به سرنوشت تولیدکنندگان است. شما میخواهید تولیدکنندگان را از رقابت خارجی برهانید و بازار داخلی را برای صنایع داخلی حفظ کنید.
ما آمادهایم که به منظور کاربردی کردن نظریه شما یک پیشنهاد جالب ارائه کنیم.
ما از رقابت خردکننده یک رقیب خارجی که ظاهرا در شرایطی بسیار برتر از ما به تولید چراغ می پردازد و بازار داخلی را در قیمتهای ناباورانهای پایینتر قرار داده است، رنج میبریم. رقیب خارجی به دنبال این است که تولید ما متوقف شود و تمام مصرف کنندگان به وی روی آورند و یک شاخه بزرگ صنعت فرانسه که دارای زیرشاخه های بسیار زیادی است، به یکباره به رکود کامل گرفتار شود.
حتما می دانید این رقیب کیست؟ این رقیب کسی جز خورشید نیست که به طور خصمانهای به جنگ ما آمده است و با یک سیاست دیپلماتیک به تحریک علیه ما میپردازد.
ما از شما میخواهیم که به ما لطف کنید و قانونی بگذارید که به موجب آن درها، پنجرهها، نورگیرها، کرکره های درونی و بیرونی منازل تماماً بسته شود تا نور خورشید نتواند وارد منازل شود و به صنایع کشور آسیب برساند. اعضای محترم پیشنهاد ما را جدی بگیرید.
حال ببینیم اگر شما دسترسی مردم به نور طبیعی را قطع کنید و به این ترتیب نیاز به استفاده از نور مصنوعی را ایجاد کنید، چه صنایعی در فرانسه نهایتاً تشویق خواهد شد؟
اگر فرانسه پیه بیشتری مصرف کند، گاو و گوسفند بیشتری مورد نیاز خواهد بود و نتیجتا تولید گوشت، پشم، چرم و به ویژه تولید کود حیوانی که پایه ثروت کشاورزی است افزایش خواهد یافت.
اگر فرانسه روغن بیشتری مصرف کند، کشت کنجد، زیتون و دانه های روغنی توسعه خواهد یافت.
به همین ترتیب کشتیرانی توسعه خواهد یافت و هزاران کشتی به صید نهنگ مشغول می شوند و به زودی فرانسه صاحب یک ناوگان بزرگ دریایی خواهد شد. شما ممکن است بگویید که اگر چه تولیدکنندگان از این حمایت نفع می برند ولی فرانسه منتفع نمیشود زیرا مصرف کنندگان متضرر میشوند.
پاسخ ما آماده است.
شما دیگر حق ندارید راجع به منافع مصرف کنندگان صحبت کنید، زیرا هر زمان اراده کردهاید منافع مصرف کنندگان را فدای تولیدکنندگان کرده اید. شما به منظور تشویق صنایع به تولید و اشتغال همیشه از تولیدکنندگان حمایت کرده اید و این بار نیز همین کار را بکنید. هنگامی که گفته میشد: «مصرف کننده از ورود آزاد آهن، زغال سنگ، گندم و پارچه منتفع می شود» شما پاسخ میدادید که «اما منافع تولیدکننده در منع ورود کالا است». بسیار خوب، مطمئنا اگر مصرف کننده از پذیرش نور طبیعی نفع می برد تولیدکننده از حذف نور طبیعی منتفع می شود.
شما ممکن است بگویید که نور خورشید یک هدیه سخاوتمندانه طبیعت است و عدم پذیرش آن به منزله عدم پذیرش ذات ثروت است. ولی این استدلال شما به منزله تیر خلاصی بر سیاست های خود شماست. به خاطر داشته باشید که استدلال شما در مورد عدم ورود کالاهای خارجی به این دلیل بوده است که این کالاها بمانند هدایایی است که به بازار داخلی زیان می رساند. اگر قیمت پرتقالی که از پرتغال وارد می شود نصف قیمت پرتقال پاریس باشد، این مساله به دلیل گرمای طبیعی خورشید (در پرتغال) است که طبیعتا بدون هزینه است در حالی که تولید آن در فرانسه باید از طریق گرمای مصنوعی صورت گیرد که لزوما با پرداخت هزینه انجام می شود.
نیروی کار و طبیعت به نسبتهای متفاوتی در تولید با یکدیگر همکاری میکنند و این نسبتها بستگی به امکانات و وضعیت آب و هوایی کشور دارد. بخشی که طبیعت به تولید کمک می کند، همیشه بیهزینه است و آنچه که نیروی انسانی به تولید میافزاید، با هزینه دستمزد مواجه است.
حال چگونه است که اگر قیمت کالای خارجی نصف قیمت کالای داخلی باشد، ورود آن باید ممنوع شود ولی اگر کالای خارجی کاملا رایگان باشد ورود آن باید آزاد باشد.
این استدلال به وضوح از سازگاری لازم برخوردار نیست. اگر ورود کالایی با قیمتی نصف قیمت کالاهای داخلی ممنوع است، ورود کالای رایگان به داخل کشور به طریق اولی باید ممنوع گردد. نور خورشید به منزله کالای خارجی است که استفاده از آن باید ممنوع شود.
✅ @karkhone
ارزش بازار تسلا بیش از کل ارزش بازار بنگاههای خودروساز بزرگ جهان!
At $492 billion, Tesla's market cap is now higher than the market cap of...
GM
Ford
Fiat Chrysler
Honda
Hyundai
Daimler
Ferrari
BMW
& Volkswagen....
Combined.
(یک ویدیویی حضرت مسیح دنیای تکنولوژی داشت که توش گل میکشید در برنامه رادیویی. یادمه بعد از نشرش در کانال یکی از رفقا واکنش نشون داد که ایشون جایی نمیخوابه که اب زیرش بره و این کارش بخاطر اینه که قبل از اون کلی وارد شراکت شده با واحد های تولیدی گل در قاره آمریکا. شخصیت عجیبیه ایشون. از امبر هرد تا مشاور فناوری دونالد ترامپ!
توضیح: لقب مسیح دنیای تک بعد از مرحوم استیوجابز به ایلان ماسک اطلاق شد. )
اینم بخونید بد نیست: https://t.me/Karkhoone/1926
✅ @karkhone
At $492 billion, Tesla's market cap is now higher than the market cap of...
GM
Ford
Fiat Chrysler
Honda
Hyundai
Daimler
Ferrari
BMW
& Volkswagen....
Combined.
(یک ویدیویی حضرت مسیح دنیای تکنولوژی داشت که توش گل میکشید در برنامه رادیویی. یادمه بعد از نشرش در کانال یکی از رفقا واکنش نشون داد که ایشون جایی نمیخوابه که اب زیرش بره و این کارش بخاطر اینه که قبل از اون کلی وارد شراکت شده با واحد های تولیدی گل در قاره آمریکا. شخصیت عجیبیه ایشون. از امبر هرد تا مشاور فناوری دونالد ترامپ!
توضیح: لقب مسیح دنیای تک بعد از مرحوم استیوجابز به ایلان ماسک اطلاق شد. )
اینم بخونید بد نیست: https://t.me/Karkhoone/1926
✅ @karkhone
💻 دوره آنلاین ساخت گزارش حرفهای
🎁 ۲۰۰.۰۰۰ تومان تخفیف
📆 شروع دوره: ۸ آذر ۹۹
روزهای شنبه ساعت ۱۷ تا ۲۱
⏰ زمان دوره: ۴۰ ساعت
• ساخت پرزنتیشن حرفهای با Prezi
• ساخت پرزنتیشن حرفهای با Focusky
• طراحی گزارش و داشبورد کاربردی در Excel
• طراحی گزارش تحلیلی و ساخت داشبورد در Power Bi
⭐️ برای اطلاعات بیشتر درباره شرایط ثبتنام به @IA_support پیام دهید.
http://infgrm.ir/RC9-Karkhone
@InfogramAcademy 📢
#تبلیغ
🎁 ۲۰۰.۰۰۰ تومان تخفیف
📆 شروع دوره: ۸ آذر ۹۹
روزهای شنبه ساعت ۱۷ تا ۲۱
⏰ زمان دوره: ۴۰ ساعت
• ساخت پرزنتیشن حرفهای با Prezi
• ساخت پرزنتیشن حرفهای با Focusky
• طراحی گزارش و داشبورد کاربردی در Excel
• طراحی گزارش تحلیلی و ساخت داشبورد در Power Bi
⭐️ برای اطلاعات بیشتر درباره شرایط ثبتنام به @IA_support پیام دهید.
http://infgrm.ir/RC9-Karkhone
@InfogramAcademy 📢
#تبلیغ
ائتلاف چند جانبه علیه چین
نشریه انگلیسی اکونومیست در سر مقاله خود به رقابت بین آمریکا و چین که اصطلاحا از آن به عنوان جنگ سرد دوم یاد کرده، پرداخته است.
دستاورد دولت ترامپ این بود که تهدید حکومت خودکامه چین را شناسایی کند، حالا وظیفه دولت بایدن این خواهد بود که روی نحوه مواجهه با آن کار کند.
غریزه دونالد ترامپ میگفت که برای مبارزه در این جنگ باید دستتنها پیش رفت؛ متحدان قدیمی ملازمانی بیش نبودند و شریک محسوب نمیشدند.
حالا که جو بایدن خود را برای استراتژیاش در برابر چین آماده میکند، باید مسیر متفاوتی در پیش گیرد.
آمریکا نیاز دارد توافقی بزرگ را با کشورهای همفکر خود حاصل کند تا بتواند تلاشهای آنها را همراستا کند.
اگرچه موانع موجود بر سر راه چنین اتحادی بسیار است، اما منافع آن بسیار عظیمتر خواهد بود.
به ویژه در حوزه استرانژیک فناوری، یک توافق بزرگ آمریکا با کشورهای همفکر میتواند در این حوزه به وسیله کسب منافع حاصل از همکاری نزدیک برای همه، به آمریکا کمک کند تاهمچنان سلطه خود را در حوزه فناوری حفظ کند.
(برای دسترسی به مقاله میتونید از وبسایت outline.com بهره ببرید. )
✅ @karkhone
نشریه انگلیسی اکونومیست در سر مقاله خود به رقابت بین آمریکا و چین که اصطلاحا از آن به عنوان جنگ سرد دوم یاد کرده، پرداخته است.
دستاورد دولت ترامپ این بود که تهدید حکومت خودکامه چین را شناسایی کند، حالا وظیفه دولت بایدن این خواهد بود که روی نحوه مواجهه با آن کار کند.
غریزه دونالد ترامپ میگفت که برای مبارزه در این جنگ باید دستتنها پیش رفت؛ متحدان قدیمی ملازمانی بیش نبودند و شریک محسوب نمیشدند.
حالا که جو بایدن خود را برای استراتژیاش در برابر چین آماده میکند، باید مسیر متفاوتی در پیش گیرد.
آمریکا نیاز دارد توافقی بزرگ را با کشورهای همفکر خود حاصل کند تا بتواند تلاشهای آنها را همراستا کند.
اگرچه موانع موجود بر سر راه چنین اتحادی بسیار است، اما منافع آن بسیار عظیمتر خواهد بود.
به ویژه در حوزه استرانژیک فناوری، یک توافق بزرگ آمریکا با کشورهای همفکر میتواند در این حوزه به وسیله کسب منافع حاصل از همکاری نزدیک برای همه، به آمریکا کمک کند تاهمچنان سلطه خود را در حوزه فناوری حفظ کند.
(برای دسترسی به مقاله میتونید از وبسایت outline.com بهره ببرید. )
✅ @karkhone