Forwarded from IranServer | ایران سرور
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بلکفرایدیِ امسال تا بلو ماندی، چشم ازمون برندارین!👀
از ۷ آذر تا ۱۰ آذر قراره تاریخیترین تخفیفهای وبِ فارسی منتشر شه.😎
همین حالا نوتیفیکشن کانال رو فعال کنین و گوش به نوتیف بمونین، از ما گفتن!😉
🔹دامنه com فقط ۱۰۰۰ تومن
🔸و تا ۹۹٪ تخفیف، از بهترینهای وب فارسی:
-ایرانسرور
-پونیشا
-تسمینو
-دیما
-راکت
-زرین پال
-ژاکت
-سون لرن
-فرامحتوا
-نوین هاب
-وبسیما
-پشتیبان
اطلاعات بیشتر👇
https://ok2.com/Black-friday99
🔹🔸🔹
@IranServerCom
از ۷ آذر تا ۱۰ آذر قراره تاریخیترین تخفیفهای وبِ فارسی منتشر شه.😎
همین حالا نوتیفیکشن کانال رو فعال کنین و گوش به نوتیف بمونین، از ما گفتن!😉
🔹دامنه com فقط ۱۰۰۰ تومن
🔸و تا ۹۹٪ تخفیف، از بهترینهای وب فارسی:
-ایرانسرور
-پونیشا
-تسمینو
-دیما
-راکت
-زرین پال
-ژاکت
-سون لرن
-فرامحتوا
-نوین هاب
-وبسیما
-پشتیبان
اطلاعات بیشتر👇
https://ok2.com/Black-friday99
🔹🔸🔹
@IranServerCom
عاليزاد و «شكوپارس»؛ اولين كارخانه شكلات سازي در ايران
حسین عالیزاد در سال 1304 در تبریز و در یک خانواده بازاری به دنیا آمد، پدرش یکی از تجار به نام شهر بود. او که دو برادر و یک خواهر داشت از کودکی به خاطر شغل پدرش به بازار رفت تا علاوه بر کمک به پدر با زیر و بم کار نیز آشنا شود.
یکی از مهمترین گام ها در این جهت را در 16 سالگی برداشت زمانی که تصمیم گرفت کار و کاسبی خود را راه بیندازد و از تجارتخانه و حجره پدرش جدا شود. او به پدرش قول داد که روزی تاجر بزرگی خواهد شد؛ استقلال اگرچه برای حسین سخت بود اما تجربه های بسیاری را برایش به ارمغان آورد که بسیاری از آن ها زیربنایی برای ساختن سالهای بعدی زندگیاش شد.
عالیزاد به تهران آمد، او می خواست با برنامهریزی کارش را پیش ببرد و در اولین قدم برای این که حجم کار را محک بزند تصمیم گرفت با پول کمی که در دست داشت مقداری بادام بخرد و با بستهبندی آنها در وزن های مختلف و سپردنشان نزد قنادیها برای فروش، خود را به قنادیها معرفی کند و با آنها آشنا شود و در کنار این ها مهم تر از همه بتواند با آن ها ارتباط برقرار کند و اعتمادشان را به دست آورد و البته در این بین بازار را نیز بسنجد.
حسین عالیزاد نام شرکتش را براساس نام خانوادگی بازرگانی عالیزاد گذاشت و ابتدا یک اتاق و بعد اتاق دیگری اجاره کرد و با استخدام یک نفر تجارتش را قوی شروع کرد و هر روز هم بر حجم سفارشاتی که از سوی قنادی ها میگرفت افزوده و خیلی زود به چهره شناخته شده در بازار فروش لوازم و مواد اولیه قنادی تبدیل شد.
در کنار تامین تجهیزات قنادیها حضور در نمایشگاههای خارجی و بینالمللی چشم انداز روشنی را پیش روی عالیزاد باز کرد و او را به فکر این انداخت که خود دست به کار شود و کارخانه ای برای تولید شیرینی و شکلات های صنعتی احداث کند؛ تحولی که در دهه 40 برای او سالهای اوج را ساخت.
اگرچه که سرمایه چندانی نداشت اما مصمم بود که کار را از نقطهای شروع کند؛ ابتدا زمینی بین کرج و تهران خریداری کرد و بعد کم، کم برای خرید و نصب دستگاه ها و ماشین آلات اقدام کرد تا این که کارخانه شکومارس رسما در سال 1339 افتتاح شد. کارخانهای که نخستین کارخانه ساخت شکلات در ایران محسوب می شود.
فعاليت هاي صنعتي عليزاده بعد از انقلاب
با پیروزی انقلاب در سال ۱۳۵۷ کارخانه شکومارس در فهرست مصادره های دولتی قرار گرفت و حسین عالیزاد مجبور به واگذاری این کارخانه به دولت شد، اما روحیه خستگی ناپذیرش باعث شد که به فکر راه اندازی کارخانه ای جدید باشد و باردیگر از صفر شروع کند و نشان دهد که او صنعتگری است توانمند که روی پاهای خودش ایستاده و رشد کرده است.
او که سال ها به خارج از کشور رفت و آمد داشت و در نمایشگاه های متعدد شیرینی و شکلات و مواد غذایی شرکت کرده بود، ایده ای جدید در سر داشت و آن تولید آب میوه صنعتی در کشور بود؛ در این بین و در اولین گام با شرکتی دانمارکی که کنستانتره پرتقال تولید می کرد قرار داد بست و نمایندگی آن شرکت را گرفت و بعد زمین جدیدی در شهرک صنعتی کاوه خریداری کرد تا کار را از ابتدا شروع کند؛ البته او این بار نیز سرمایه چندانی نداشت و تقریبا بخش مهمی از دارایی اش را به دولت داده بود اما تجربه راه اندازی شرکت شکومارس دراوایل دهه ۴۰ به او یاد داده بود که او می تواند.
حسن عالیزاد شرکت جدیدش را در سال ۱۳۵۷ تحت عنوان عالیفرد تاسیس و بعد نخستین کارخانه تولید آبمیوه و کنستانتره را در کشور راه اندازی کرد. نخستین محصولات این کارخانه با نام های « سن کوئیک» و « سن تاپ» وارد بازار شد ولی بعد به دلیل خارجی بودن و تذکر وزارت ارشاد مجبور به تغییر آن شدند؛ نام انتخابی جدید آن ها « سن ایچ» بود که خیلی زود توانست جای خود را در بازار باز کند و مورد توجه قرار گیرد.
نکته مهم در این بین برای حسن عالیزاد کیفیت محصولاتش بود، موضوعی که از جوانی و زمان کار را بازار و تجارتخانه اش آموخته بود، او می دانست برای جذب مشتری کیفیت حرف اول را می زند. از نوع آوری های مهم حسین عالیزاد در صنعت آبمیوه می توان به استفاده بسته بندی های ویژه تتراپک و کامبی بلاک در کشور اشاره کرد که در کارخانجات او برای ماندگاری بیشتر آبمیوه و شربت ها مورد استفاده قرار گرفت.
✅ @karkhone
حسین عالیزاد در سال 1304 در تبریز و در یک خانواده بازاری به دنیا آمد، پدرش یکی از تجار به نام شهر بود. او که دو برادر و یک خواهر داشت از کودکی به خاطر شغل پدرش به بازار رفت تا علاوه بر کمک به پدر با زیر و بم کار نیز آشنا شود.
یکی از مهمترین گام ها در این جهت را در 16 سالگی برداشت زمانی که تصمیم گرفت کار و کاسبی خود را راه بیندازد و از تجارتخانه و حجره پدرش جدا شود. او به پدرش قول داد که روزی تاجر بزرگی خواهد شد؛ استقلال اگرچه برای حسین سخت بود اما تجربه های بسیاری را برایش به ارمغان آورد که بسیاری از آن ها زیربنایی برای ساختن سالهای بعدی زندگیاش شد.
عالیزاد به تهران آمد، او می خواست با برنامهریزی کارش را پیش ببرد و در اولین قدم برای این که حجم کار را محک بزند تصمیم گرفت با پول کمی که در دست داشت مقداری بادام بخرد و با بستهبندی آنها در وزن های مختلف و سپردنشان نزد قنادیها برای فروش، خود را به قنادیها معرفی کند و با آنها آشنا شود و در کنار این ها مهم تر از همه بتواند با آن ها ارتباط برقرار کند و اعتمادشان را به دست آورد و البته در این بین بازار را نیز بسنجد.
حسین عالیزاد نام شرکتش را براساس نام خانوادگی بازرگانی عالیزاد گذاشت و ابتدا یک اتاق و بعد اتاق دیگری اجاره کرد و با استخدام یک نفر تجارتش را قوی شروع کرد و هر روز هم بر حجم سفارشاتی که از سوی قنادی ها میگرفت افزوده و خیلی زود به چهره شناخته شده در بازار فروش لوازم و مواد اولیه قنادی تبدیل شد.
در کنار تامین تجهیزات قنادیها حضور در نمایشگاههای خارجی و بینالمللی چشم انداز روشنی را پیش روی عالیزاد باز کرد و او را به فکر این انداخت که خود دست به کار شود و کارخانه ای برای تولید شیرینی و شکلات های صنعتی احداث کند؛ تحولی که در دهه 40 برای او سالهای اوج را ساخت.
اگرچه که سرمایه چندانی نداشت اما مصمم بود که کار را از نقطهای شروع کند؛ ابتدا زمینی بین کرج و تهران خریداری کرد و بعد کم، کم برای خرید و نصب دستگاه ها و ماشین آلات اقدام کرد تا این که کارخانه شکومارس رسما در سال 1339 افتتاح شد. کارخانهای که نخستین کارخانه ساخت شکلات در ایران محسوب می شود.
فعاليت هاي صنعتي عليزاده بعد از انقلاب
با پیروزی انقلاب در سال ۱۳۵۷ کارخانه شکومارس در فهرست مصادره های دولتی قرار گرفت و حسین عالیزاد مجبور به واگذاری این کارخانه به دولت شد، اما روحیه خستگی ناپذیرش باعث شد که به فکر راه اندازی کارخانه ای جدید باشد و باردیگر از صفر شروع کند و نشان دهد که او صنعتگری است توانمند که روی پاهای خودش ایستاده و رشد کرده است.
او که سال ها به خارج از کشور رفت و آمد داشت و در نمایشگاه های متعدد شیرینی و شکلات و مواد غذایی شرکت کرده بود، ایده ای جدید در سر داشت و آن تولید آب میوه صنعتی در کشور بود؛ در این بین و در اولین گام با شرکتی دانمارکی که کنستانتره پرتقال تولید می کرد قرار داد بست و نمایندگی آن شرکت را گرفت و بعد زمین جدیدی در شهرک صنعتی کاوه خریداری کرد تا کار را از ابتدا شروع کند؛ البته او این بار نیز سرمایه چندانی نداشت و تقریبا بخش مهمی از دارایی اش را به دولت داده بود اما تجربه راه اندازی شرکت شکومارس دراوایل دهه ۴۰ به او یاد داده بود که او می تواند.
حسن عالیزاد شرکت جدیدش را در سال ۱۳۵۷ تحت عنوان عالیفرد تاسیس و بعد نخستین کارخانه تولید آبمیوه و کنستانتره را در کشور راه اندازی کرد. نخستین محصولات این کارخانه با نام های « سن کوئیک» و « سن تاپ» وارد بازار شد ولی بعد به دلیل خارجی بودن و تذکر وزارت ارشاد مجبور به تغییر آن شدند؛ نام انتخابی جدید آن ها « سن ایچ» بود که خیلی زود توانست جای خود را در بازار باز کند و مورد توجه قرار گیرد.
نکته مهم در این بین برای حسن عالیزاد کیفیت محصولاتش بود، موضوعی که از جوانی و زمان کار را بازار و تجارتخانه اش آموخته بود، او می دانست برای جذب مشتری کیفیت حرف اول را می زند. از نوع آوری های مهم حسین عالیزاد در صنعت آبمیوه می توان به استفاده بسته بندی های ویژه تتراپک و کامبی بلاک در کشور اشاره کرد که در کارخانجات او برای ماندگاری بیشتر آبمیوه و شربت ها مورد استفاده قرار گرفت.
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
👍1
گزارش استارتاپ ژنوم در حوزه اکوسیستم های برتر جهانی حوزه fintech
گزارش اکوسیستم جهانی Fintech توسعه یافته گزارش اکوسیستم استارتاپ جهانی Startup Genome و اولین قسمت از گزارش سالانه تخصصی است. در این گزارش
20 اکوسیستم برتر جهانی Fintech بر اساس پنج عامل موفقیت از جمله عملکرد ، استعداد ، بودجه ، تمرکز و Legacy رتبه بندی شده است.
لینک دسترسی به گزارش:
https://t.me/Karkhoone/1941
✅ @karkhone
گزارش اکوسیستم جهانی Fintech توسعه یافته گزارش اکوسیستم استارتاپ جهانی Startup Genome و اولین قسمت از گزارش سالانه تخصصی است. در این گزارش
20 اکوسیستم برتر جهانی Fintech بر اساس پنج عامل موفقیت از جمله عملکرد ، استعداد ، بودجه ، تمرکز و Legacy رتبه بندی شده است.
لینک دسترسی به گزارش:
https://t.me/Karkhoone/1941
✅ @karkhone
همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی / چه زیان ترا که من هم برسم به آرزویی
به کسی جمال خود را ننموده ای وبینم / همه جا به هر زبانی بود از تو گفتگویی
بشکست اگر دل من به فدای چشم مستت / سر خم می سلامت شکند اگر سبویی
همه موسم تفرج به چمن روند وصحرا / تو قدم به چشم من نه بنشین کنار جویی
✅ @karkhone
به کسی جمال خود را ننموده ای وبینم / همه جا به هر زبانی بود از تو گفتگویی
بشکست اگر دل من به فدای چشم مستت / سر خم می سلامت شکند اگر سبویی
همه موسم تفرج به چمن روند وصحرا / تو قدم به چشم من نه بنشین کنار جویی
✅ @karkhone
فناوری؛ فرزند کارآفرینی
| امیررضا عبدلی
فن آوری یک روح سرگردان نیست که بنا به قاعده یا تصادف، خود مسیر آیندهء رشد خود را انتخاب کند. تغییرات فن آوری حاصل تصمیمات کارآفرینان هستند. و از دریچۀ چشم کارآفرین، هر فن آوری جدید فقط به شرطی مقرون به صرفه و اقتصادی است که نیروی کار و فن آوری های مکمل آن در قیمتهای مناسب در دسترس باشند.
از طرفی کارگر قابلیت تطبیق دارد و مهارتهای لازم برای بقا و رشد در بازار کار را در محیط کار کسب می کند. و در اینجاست که شرایط نهادی مد نظر عجم اغلو خود را نشان میدهند. این مهارتها میتوانند سوء استفاده و تهدید بنگاه برای افزایش دستمزد و کاهش ساعات کار باشند و میتوانند آموختن و ارتقای مهارتهای شخصی باشند.
سیاستهای مورد ستایشی نظیر تعیین حداقل دستمزد کدام بستر نهادی را تقویت میکنند؟استقرار نهادهای حمایتی انگیزه های موثر و درونی بهبود مهارت را تضعیف میکند و سپس برای جبران این کاستی که در شرایط فاقد مداخله وجود نمیداشت، سیاستهای دیگری تجویز میکنیم.
مسامحتاً میپذیریم که برخی مهارتها عمومی اند در حالی که مشخص نیست برای مثال مهارتی چون برنامه نویسی در چند رشته فعالیت و برای کار با کدام فن آوری ها ضرورت حتمی دارد.
سؤال اصلی این است که اگر کارگری بداند با آموختن مهارتی خاص به درآمد بالاتری دست خواهد یافت و استعداد آن را نیز داشته باشد، آیا با صرفه جویی در رفاه فعلی هزینۀ آموزش خود را تأمین نمیکند؟ اگر در مورد افرادی پاسخ منفی باشد، باید پرسید چتر حمایتی دولت چگونه و چقدر ممکن است در ارتقای وضع شغلی چنین افراد کم انگیزه ای مؤثر باشد؟
در واقع آیا مسئله این نیست که ما دولت را موظف میکنیم تا با چتر حمایت آموزشی شرایط کسانی را ارتقا دهد که (به احتمال زیاد تحت تأثیر شرایط روانی ناشی از نهادهای حمایتی یا حتی به دلایل مربوط به رجحان) ارادۀ شخصی واقعی برای ارتقاء وضع فعلی خود ندارند؟
✅ @karkhone
| امیررضا عبدلی
فن آوری یک روح سرگردان نیست که بنا به قاعده یا تصادف، خود مسیر آیندهء رشد خود را انتخاب کند. تغییرات فن آوری حاصل تصمیمات کارآفرینان هستند. و از دریچۀ چشم کارآفرین، هر فن آوری جدید فقط به شرطی مقرون به صرفه و اقتصادی است که نیروی کار و فن آوری های مکمل آن در قیمتهای مناسب در دسترس باشند.
از طرفی کارگر قابلیت تطبیق دارد و مهارتهای لازم برای بقا و رشد در بازار کار را در محیط کار کسب می کند. و در اینجاست که شرایط نهادی مد نظر عجم اغلو خود را نشان میدهند. این مهارتها میتوانند سوء استفاده و تهدید بنگاه برای افزایش دستمزد و کاهش ساعات کار باشند و میتوانند آموختن و ارتقای مهارتهای شخصی باشند.
سیاستهای مورد ستایشی نظیر تعیین حداقل دستمزد کدام بستر نهادی را تقویت میکنند؟استقرار نهادهای حمایتی انگیزه های موثر و درونی بهبود مهارت را تضعیف میکند و سپس برای جبران این کاستی که در شرایط فاقد مداخله وجود نمیداشت، سیاستهای دیگری تجویز میکنیم.
مسامحتاً میپذیریم که برخی مهارتها عمومی اند در حالی که مشخص نیست برای مثال مهارتی چون برنامه نویسی در چند رشته فعالیت و برای کار با کدام فن آوری ها ضرورت حتمی دارد.
سؤال اصلی این است که اگر کارگری بداند با آموختن مهارتی خاص به درآمد بالاتری دست خواهد یافت و استعداد آن را نیز داشته باشد، آیا با صرفه جویی در رفاه فعلی هزینۀ آموزش خود را تأمین نمیکند؟ اگر در مورد افرادی پاسخ منفی باشد، باید پرسید چتر حمایتی دولت چگونه و چقدر ممکن است در ارتقای وضع شغلی چنین افراد کم انگیزه ای مؤثر باشد؟
در واقع آیا مسئله این نیست که ما دولت را موظف میکنیم تا با چتر حمایت آموزشی شرایط کسانی را ارتقا دهد که (به احتمال زیاد تحت تأثیر شرایط روانی ناشی از نهادهای حمایتی یا حتی به دلایل مربوط به رجحان) ارادۀ شخصی واقعی برای ارتقاء وضع فعلی خود ندارند؟
✅ @karkhone
شرکت امازون؛ یکی از بزرگترین فروشگاه های خرید انلاین در جهان، به لطف پاندمی کروناویروس رشد خارق العاده ای رو تجربه کرده و مجبور شده در طی 10 ماه یعنی از اول سال 2020 تا الان، بیش از 427 هزار کارگر جدید استخدام کنه! یعنی این شرکت تعداد کل کارگرانی که در سال 2017 داشته رو تنها در ده ماه به تعداد کارگرانش اضافه کرده!
این میزان از استخدام در طی این مدت کم توسط یک شرکت در تاریخ امریکا بی سابقه هست و مورد مشابهی که میشه براش پیدا کرد میزان استخدام در کلیه صنایع امریکا در دوران جنگ جهانی دوم هست!
سرعت استخدام های امازون در دوران کروناویروس به مرور شتاب بیشتری هم پیدا کرده و این شرکت بخش عظیمی از این استخدام هارو یعنی 350 هزار نفر رو از ماه ژوئیه امسال تا الان انجام داده، یعنی به طور میانگین امازون 2800 نفر در روز کارگر استخدام کرده!
مقیاس استخدام های امازون از چیزی که به نظر میاد هم بزرگتر هست چون این تعداد فقط شامل کارگران تمام وقت این شرکت از جمله کارگران انبار و مهندسان این شرکت هستن. دیگر کارگران این شرکت از جمله 100 هزار کارگر موقت و همچنین بیش از 500 هزار راننده تحویل بار چون قراردادی هستن، جزو این عدد حساب نشدن!
با این میزان از استخدام، کل کارگران این شرکت نسبت به سال گذشته 50 درصد افزایش پیدا کرده که مجموع کارگران این شرکت در جهان رو به 1.2 میلیون نفر میرسونه. اگر روند رشد کارگران امازون همینجور ادامه پیدا کنه این شرکت طی دو سال از تعداد کارگران شرکت والمارت؛ بزرگترین کارفرمای جهان با بیش از 2.2 میلیون کارگر، هم جلو میزنه.
Nytimes.com
✅ @karkhone
این میزان از استخدام در طی این مدت کم توسط یک شرکت در تاریخ امریکا بی سابقه هست و مورد مشابهی که میشه براش پیدا کرد میزان استخدام در کلیه صنایع امریکا در دوران جنگ جهانی دوم هست!
سرعت استخدام های امازون در دوران کروناویروس به مرور شتاب بیشتری هم پیدا کرده و این شرکت بخش عظیمی از این استخدام هارو یعنی 350 هزار نفر رو از ماه ژوئیه امسال تا الان انجام داده، یعنی به طور میانگین امازون 2800 نفر در روز کارگر استخدام کرده!
مقیاس استخدام های امازون از چیزی که به نظر میاد هم بزرگتر هست چون این تعداد فقط شامل کارگران تمام وقت این شرکت از جمله کارگران انبار و مهندسان این شرکت هستن. دیگر کارگران این شرکت از جمله 100 هزار کارگر موقت و همچنین بیش از 500 هزار راننده تحویل بار چون قراردادی هستن، جزو این عدد حساب نشدن!
با این میزان از استخدام، کل کارگران این شرکت نسبت به سال گذشته 50 درصد افزایش پیدا کرده که مجموع کارگران این شرکت در جهان رو به 1.2 میلیون نفر میرسونه. اگر روند رشد کارگران امازون همینجور ادامه پیدا کنه این شرکت طی دو سال از تعداد کارگران شرکت والمارت؛ بزرگترین کارفرمای جهان با بیش از 2.2 میلیون کارگر، هم جلو میزنه.
Nytimes.com
✅ @karkhone
Nytimes
Pushed by Pandemic, Amazon Goes on a Hiring Spree Without Equal
The company has added 427,300 employees in 10 months, bringing its global work force to more than 1.2 million.
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
كارخانه آزمايش طويله گوسفند شد ! حالا ببينيد محسن آزمایش اين كارخانه را با چه مشقتي تاسيس كرد در خبرها آمده بود كه كارخانه مشهور «آزمايش» در مرودشت شيراز كه زماني محبوب ترين برند لوازم خانگي ايران را توليد مي كرد به طويله گوسفند تبديل شده است. البته…
جوابیه روابط عمومی هولدینگ اقتصادی و خودکفایی آزادگان به مقاله کارخانه آزمایش طویله شد و انتشار این ادعا که سرنوشت برندهای معروف دیگر مانند مینو بهتر از شرکت آزمایش نیست
| روابط عمومی شرکت اقتصادی و خودکفایی آزادگان
در سال 1358 گروه صنعتی مینو متشکل از دو شرکت تولیدی، یک شرکت پخش و یک شرکت صادراتی به سازمان صنایع ملی واگذار شد. در سال 1380 همزمان با اجرای اصل 44 قانون اساسی و واگذاری شرکتها به بخش خصوصی، در قبال پرداخت ثمن معامله این شرکتها به هولدینگ اقتصادی و خودکفایی آزادگان واگذار شدند. هر چند در سالهایی که دولت اداره این شرکتها را برعهده داشت اوضاع مناسبی نداشتند و حتی به مرز زیاندهی رسیده بودند اما با تلاش و همت شبانه روزی صورت گرفته و اداره هوشمندانه این شرکتها امروزه نه تنها شرکتهای گروه صنعتی مینو زیانده نمی باشند، بلکه تعدادشان از چهار شرکت به بیست شرکت رسیده است و تمامی شرکتها سود ده می باشند بگونه ای که به گواه کارشناسان، مینو هم اینک بخاطر داشتن کارخانه آرد مستقل و سیلوهای ذخیره سازی گندم، کارخانه روغن و کارخانه تولید شکر و همچنین گسترش فعالیتهای تولیدی خود با راه اندازی شرکتهای صنایع غذایی مینو شرق در زاهدان و شرکت صنایع غذایی مینو فارس در شیراز و خریداری کشت و صنعت ماریان با برند چاشنی، جایگاه خود را بعنوان غول صنایع غذایی ایران تثبیت کرده است. در دهه 80 و پس از آنکه شرکت شوکوپارس بعنوان بزرگترین تولیدکننده شکلات ایران پس از واگذاری ناموفق به بخش خصوصی به تعطیلی کشیده شده بود، مالکیت آن توسط گروه صنعتی مینو خریداری و این برند مطرح را احیا کرد
با عنایت به سایت کدال(سامانه اطلاعرسانی ناشران) و بررسی صورتهای مالی شرکتهای گروه صنعتی مینو قابل مشاهده است که هولدینگ اقتصادی آزادگان بعنوان مالک گروه صنعتی مینو به آنچنان درجاتی در موفقیت صنعتی کشور رسیده است که یکی از شرکتهای فرعی زیرمجموعه به نام معین آزادگان در شش ماه اول امسال بیش از 10،007 میلیارد ریال سود شناسایی کرده است این درحالی است که شرکت صنعتی مینو با سود 433،2 میلیارد ریالی در شش ماه اول امسال بیش از 528 % افزایش سود نسبت به مدت مشابه سال گذشته و دو برابر کل سال مالی گذشته سود دهی داشته است.
همچنین شرکت قاسم ایران با شناسایی سود 1،705میلیارد ریالی در شش ماه اول امسال 200 درصد نسبت به شش ماه مشابه سال گذشته و 47درصد نسبت به سال مالی منتهی به 29/12/98 سود شناسایی کرده است و فرآیند سود ده بودن و رشد تصاعدی سود آنها نسبت به مدت مشابه سال گذشته در تمامی شرکتهای گروه صنعتی مینو کاملا مشهود و از طریق درگاه های رسمی اطلاع رسانی سازمان بورس اوراق بهادار همانند سامانه اطلاعرسانی ناشران کدال قابل بررسی و ردیابی می باشد.
در پایان لازم است این نکته را یادآور شویم که گروه صنعتی مینو در این سالهای سخت اقتصادی و پس از تهدید کمرشکن تحریم های بین المللی تصمیم گرفت در یک اقدام جهادی و ضربالعجلی در کمتر از دو سال زنجیره تامین مواد اولیه خود را برای تولید بیش از 400 محصول تکمیل کند و در همین راستا کارخانه قند فسا را با 250 هکتار عرصه و اعیان و مزارع در استان فارس خریداری کرد که ظرفیت تولید 7% از نیاز کل کشور به شکر را دارا می باشد و در همین راستا کارخانه روغن را در بهشهر مازندران خریداری کرد که نه تنها تمام نیاز داخلی شرکتهای تولیدی گروه صنعتی مینو به روغن را برطرف می کند، بلکه بخش قابل توجهی از نیاز مصرف خانوارها به روغن را نیز پاسخ می دهد. بی تردید راه اندازی مدرن ترین و بزرگترین واحد استحصال دانه کاکائو و قرار گرفتن گروه صنعتی مینو در ردیف سه شرکت تولید کننده پودر و کره کاکائو و اقدام ارزشمند این گروه در تلاش برای رسیدن به خودکفایی ملی در تامین نیاز مصرفی کشور به پودر و کره کاکائو را نیز نباید از ردیف موفقیتهای چشم گیر این گروه نادیده گرفت چرا که راه اندازی این واحد تولیدی در آبان ماه امسال توسط متخصصان فنی شرکت پارس مینو صورت گرفت، برگ زرینی در تاریخ صنعت این سرزمین می باشد.
گروه صنعتی مینو با داشتن معتبرترین برندهای صنایع غذایی ایران همانند ساقه طلایی، رنگارنگ، ترد، پتی بور،پفک نمکی مینو، تک تک، یام یام، شیک، وایت، پم پم، میکا و ... با بیست شرکت در اقصی نقاط ایران و داشتن بزرگترین شبکه پخش مویرگی ایران با بروزترین و کارآمدترین ناوگان حمل و نقل و بیش از 500 هزار مترمربع سوله در مراکز استانهای کشور، سهم قابل توجه ، تعیین کننده و انکارناپذیری در تامین نیاز مصرفی مردم ایران دارد و این راه را با همت و تلاش وصف ناپذیری ادامه خواهد داد.
(پینوشت: باید به فال نیک گرفت این رو که این اثرگزاری وجود داره و صدامون شنیده میشه. افضل به اون اینکه دوستان هم واکنش نشون میدن! )
✅ @karkhone
| روابط عمومی شرکت اقتصادی و خودکفایی آزادگان
در سال 1358 گروه صنعتی مینو متشکل از دو شرکت تولیدی، یک شرکت پخش و یک شرکت صادراتی به سازمان صنایع ملی واگذار شد. در سال 1380 همزمان با اجرای اصل 44 قانون اساسی و واگذاری شرکتها به بخش خصوصی، در قبال پرداخت ثمن معامله این شرکتها به هولدینگ اقتصادی و خودکفایی آزادگان واگذار شدند. هر چند در سالهایی که دولت اداره این شرکتها را برعهده داشت اوضاع مناسبی نداشتند و حتی به مرز زیاندهی رسیده بودند اما با تلاش و همت شبانه روزی صورت گرفته و اداره هوشمندانه این شرکتها امروزه نه تنها شرکتهای گروه صنعتی مینو زیانده نمی باشند، بلکه تعدادشان از چهار شرکت به بیست شرکت رسیده است و تمامی شرکتها سود ده می باشند بگونه ای که به گواه کارشناسان، مینو هم اینک بخاطر داشتن کارخانه آرد مستقل و سیلوهای ذخیره سازی گندم، کارخانه روغن و کارخانه تولید شکر و همچنین گسترش فعالیتهای تولیدی خود با راه اندازی شرکتهای صنایع غذایی مینو شرق در زاهدان و شرکت صنایع غذایی مینو فارس در شیراز و خریداری کشت و صنعت ماریان با برند چاشنی، جایگاه خود را بعنوان غول صنایع غذایی ایران تثبیت کرده است. در دهه 80 و پس از آنکه شرکت شوکوپارس بعنوان بزرگترین تولیدکننده شکلات ایران پس از واگذاری ناموفق به بخش خصوصی به تعطیلی کشیده شده بود، مالکیت آن توسط گروه صنعتی مینو خریداری و این برند مطرح را احیا کرد
با عنایت به سایت کدال(سامانه اطلاعرسانی ناشران) و بررسی صورتهای مالی شرکتهای گروه صنعتی مینو قابل مشاهده است که هولدینگ اقتصادی آزادگان بعنوان مالک گروه صنعتی مینو به آنچنان درجاتی در موفقیت صنعتی کشور رسیده است که یکی از شرکتهای فرعی زیرمجموعه به نام معین آزادگان در شش ماه اول امسال بیش از 10،007 میلیارد ریال سود شناسایی کرده است این درحالی است که شرکت صنعتی مینو با سود 433،2 میلیارد ریالی در شش ماه اول امسال بیش از 528 % افزایش سود نسبت به مدت مشابه سال گذشته و دو برابر کل سال مالی گذشته سود دهی داشته است.
همچنین شرکت قاسم ایران با شناسایی سود 1،705میلیارد ریالی در شش ماه اول امسال 200 درصد نسبت به شش ماه مشابه سال گذشته و 47درصد نسبت به سال مالی منتهی به 29/12/98 سود شناسایی کرده است و فرآیند سود ده بودن و رشد تصاعدی سود آنها نسبت به مدت مشابه سال گذشته در تمامی شرکتهای گروه صنعتی مینو کاملا مشهود و از طریق درگاه های رسمی اطلاع رسانی سازمان بورس اوراق بهادار همانند سامانه اطلاعرسانی ناشران کدال قابل بررسی و ردیابی می باشد.
در پایان لازم است این نکته را یادآور شویم که گروه صنعتی مینو در این سالهای سخت اقتصادی و پس از تهدید کمرشکن تحریم های بین المللی تصمیم گرفت در یک اقدام جهادی و ضربالعجلی در کمتر از دو سال زنجیره تامین مواد اولیه خود را برای تولید بیش از 400 محصول تکمیل کند و در همین راستا کارخانه قند فسا را با 250 هکتار عرصه و اعیان و مزارع در استان فارس خریداری کرد که ظرفیت تولید 7% از نیاز کل کشور به شکر را دارا می باشد و در همین راستا کارخانه روغن را در بهشهر مازندران خریداری کرد که نه تنها تمام نیاز داخلی شرکتهای تولیدی گروه صنعتی مینو به روغن را برطرف می کند، بلکه بخش قابل توجهی از نیاز مصرف خانوارها به روغن را نیز پاسخ می دهد. بی تردید راه اندازی مدرن ترین و بزرگترین واحد استحصال دانه کاکائو و قرار گرفتن گروه صنعتی مینو در ردیف سه شرکت تولید کننده پودر و کره کاکائو و اقدام ارزشمند این گروه در تلاش برای رسیدن به خودکفایی ملی در تامین نیاز مصرفی کشور به پودر و کره کاکائو را نیز نباید از ردیف موفقیتهای چشم گیر این گروه نادیده گرفت چرا که راه اندازی این واحد تولیدی در آبان ماه امسال توسط متخصصان فنی شرکت پارس مینو صورت گرفت، برگ زرینی در تاریخ صنعت این سرزمین می باشد.
گروه صنعتی مینو با داشتن معتبرترین برندهای صنایع غذایی ایران همانند ساقه طلایی، رنگارنگ، ترد، پتی بور،پفک نمکی مینو، تک تک، یام یام، شیک، وایت، پم پم، میکا و ... با بیست شرکت در اقصی نقاط ایران و داشتن بزرگترین شبکه پخش مویرگی ایران با بروزترین و کارآمدترین ناوگان حمل و نقل و بیش از 500 هزار مترمربع سوله در مراکز استانهای کشور، سهم قابل توجه ، تعیین کننده و انکارناپذیری در تامین نیاز مصرفی مردم ایران دارد و این راه را با همت و تلاش وصف ناپذیری ادامه خواهد داد.
(پینوشت: باید به فال نیک گرفت این رو که این اثرگزاری وجود داره و صدامون شنیده میشه. افضل به اون اینکه دوستان هم واکنش نشون میدن! )
✅ @karkhone
Telegram
Karkhoone | کارخونه
كارخانه آزمايش طويله گوسفند شد !
حالا ببينيد محسن آزمایش اين كارخانه را با چه مشقتي تاسيس كرد
در خبرها آمده بود كه كارخانه مشهور «آزمايش» در مرودشت شيراز كه زماني محبوب ترين برند لوازم خانگي ايران را توليد مي كرد به طويله گوسفند تبديل شده است. البته…
حالا ببينيد محسن آزمایش اين كارخانه را با چه مشقتي تاسيس كرد
در خبرها آمده بود كه كارخانه مشهور «آزمايش» در مرودشت شيراز كه زماني محبوب ترين برند لوازم خانگي ايران را توليد مي كرد به طويله گوسفند تبديل شده است. البته…
وب سایت Windows Central حالا جزییات بیشتری از پروژه مایکروسافت برای اجرای اپهای اندرویدی روی ویندوز 10 ارائه داده.
این پروژه که به صورت داخلی Project Latte نام داره، به طور اتوماتیک باعث نمیشه که کاربر بتونه اپ های اندرویدی یا فایل های APK اپ های اندرویدی رو روی ویندوز اجرا کنه. بلکه برنامه نویس ها باید اپ های اندرویدشون رو با تغییرات کمی در مایکروسافت استور اپلود و احتمالا اونهارو برای معماری x86 دوباره کمپایل کنن. به گفته این سایت این قابلیت روی لایه لینوکس ویندوز یعنی WSL اجرا میشه و احتمالا مایکروسافت یک لایه شبیه ساز هم بالای اون برای اندروید هم بسازه.
این قابلیت از گوگل پلی سرویس (GMS) پشتیبانی نمیکنه چون گوگل مجوز نصب اون رو فقط برای دستگاه های اندروید واقعی و همچنین Chrome OS میده. در نتیجه با وضعیتی بدتر از گوشی های هواوی طرف هستیم و اپ هایی که از GMS استفاده میکنن به طور عادی یا اجرا نمیشن یا بخش هایی از اونها از کار میافته. بنابراین برنامه نویس های این اپ ها باید قبل از اپلود اپ هاشون در مایکروسافت استور، قابلیت هایی که از GMS استفاده میکنن رو حذف کن یا اونهارو جایگزین کنن.
اما وجود لایه اجرای اپ های اندروید خودش قدم بزرگی هست و احتمالا هکرها و برنامه نویس های مختلف بتونن راهی پیدا کنن تا بشه اپ های اندروید رو خارج از مایکروسافت استور دانلود کرد و همچنین مشکل GMS رو به طریقی از جمله پکیج های متن باز GMS حل کرد.
همونجور که قبلا گفتیم، این قابلیت احتمالا در نیمه دوم سال 2021 در اپدیتی برای ویندوز 10 عرضه خواهد شد.
Windowscentral.com
✅ @karkhone
این پروژه که به صورت داخلی Project Latte نام داره، به طور اتوماتیک باعث نمیشه که کاربر بتونه اپ های اندرویدی یا فایل های APK اپ های اندرویدی رو روی ویندوز اجرا کنه. بلکه برنامه نویس ها باید اپ های اندرویدشون رو با تغییرات کمی در مایکروسافت استور اپلود و احتمالا اونهارو برای معماری x86 دوباره کمپایل کنن. به گفته این سایت این قابلیت روی لایه لینوکس ویندوز یعنی WSL اجرا میشه و احتمالا مایکروسافت یک لایه شبیه ساز هم بالای اون برای اندروید هم بسازه.
این قابلیت از گوگل پلی سرویس (GMS) پشتیبانی نمیکنه چون گوگل مجوز نصب اون رو فقط برای دستگاه های اندروید واقعی و همچنین Chrome OS میده. در نتیجه با وضعیتی بدتر از گوشی های هواوی طرف هستیم و اپ هایی که از GMS استفاده میکنن به طور عادی یا اجرا نمیشن یا بخش هایی از اونها از کار میافته. بنابراین برنامه نویس های این اپ ها باید قبل از اپلود اپ هاشون در مایکروسافت استور، قابلیت هایی که از GMS استفاده میکنن رو حذف کن یا اونهارو جایگزین کنن.
اما وجود لایه اجرای اپ های اندروید خودش قدم بزرگی هست و احتمالا هکرها و برنامه نویس های مختلف بتونن راهی پیدا کنن تا بشه اپ های اندروید رو خارج از مایکروسافت استور دانلود کرد و همچنین مشکل GMS رو به طریقی از جمله پکیج های متن باز GMS حل کرد.
همونجور که قبلا گفتیم، این قابلیت احتمالا در نیمه دوم سال 2021 در اپدیتی برای ویندوز 10 عرضه خواهد شد.
Windowscentral.com
✅ @karkhone
Windows Central
Microsoft’s ‘Project Latte’ aims to bring Android apps to Windows 10
Microsoft is working on a software solution that would allow app developers to bring their Android apps to Windows 10 with little to no code changes by packaging them as an MSIX and allowing developers to submit them to the Microsoft Store. The project is…
در تاریخ اقتصادی ایالات متحد، عنوانی به نام "عصر بانکداری آزاد" نقش بسته شده، که به ندرت در تاریخ اقتصاد سایر کشورهای توسعه یافته مشاهده میشه.
این عنوان اشاره به سالهای ۱۸۳۶ تا ۱۸۶۵ در ایالات متحد داره، که بانکداران کشور از نظارت دولت فدرال خارج شده بودند و و دولت های ایالتی مجوزهای بانکداری رو با سهولت بیشتری اعطا میکردند.
عنوان "بانکداری آزاد" به این معنا نبوده که دولتها هیچ مداخلهای در سیستم بانکی نمیکردند. طبعاً بانکداران با مقرراتی ضروری نظیر نسبت ذخایر فلز به اسکناس، الزام نگهداری اوراق قرضۀ ایالتی و.. روبرو بودند. اما سیستم بانکی آمریکا در این دوره با فاصلۀ زیادی آزادتر از سایر کشورهای صنعتی در غرب بوده؛ به قدری آزاد که پدیدهای به نام «پول خصوصی» در ایالات متحد پدیدار میشه. در این دوره بانکداران ملزم به خلق و نشر "پول ملّی" نبودند و میتونستند پول مخصوص خودشون رو منتشر کنند.
نه تنها بانکها، که کسبوکارهای دیگری نظیر شرکتهای بیمه و راهآهن هم پول خصوصی خودشون رو منتشر میکردند. (تصویر زیر نمونهای از پول خصوصیه که توسط کمپانی dlaware bridge منتشر شده بود)
در این دوره ۹۰ درصد از عرضۀ پول در ایالات متحد از اسکناسهای خصوصی بانکها تشکیل شده بود. تنوع بالای رنگ و اندازۀ پولهای خصوصی هم انگیزۀ جعل پول رو بالا برده بود و گفته شده که حدود یک سوم پولهای موجود در اقتصاد جعل شده بودند: این پولهای خصوصی برای خرید کالاها و خدمات مختلف در میان آحاد جامعه دست به دست میشدند، و هر شخصی که این پول رو در دست داشت، به لحاظ قانونی میتونست به بانک مراجعه و درخواست تبدیل پول به سکههای فلزی کنه.
مشکل از جایی شروع شد که برخی از بانکدارها به قدری فراتر از اندوختۀ طلا و نقرهشون پول خلق میکردند که توان تبدیل کردن پولهای خصوصی به فلزات گرانبها رو از دست میدادند.
برای حل این مشکل، راهکاری به ذهن بانکداران آمریکایی رسید؛ اونها تصمیم گرفتند بانکشون رو در مکانهایی برپا کنند که دور از دسترس مردم بود؛ به قدری دور که فقط حیواناتی مثل گربههای وحشی در اون مناطق پرسه میزدن.
هدفشون این بود که تا جایی که امکان داشت دارندگان پولهای بانکی رو از مراجعه به بانکها برای تبدیل پول به سکههای فلزی دلسرد کنند.
دیگه کمتر کسی توان و تمایلش رو داشت که راه درازی رو پیمایش کنه تا اسکناس بانکیشو به فلز تبدیل کنه. در چنین بستری، بانکدارها نگرانی کمتری دربارۀ کسری ذخایر فلز نسبت به اسکناسهای منتشرهشون داشتند، و با خاطر آسودهتری می تونستن پول خصوصی بیشتری خلق و سود بیشتری کسب کنند.
در همین دوره بود که این بانکها به "بانکهای گربهصفت" (Wildcat Banks) معروف شدند؛ علت این نام گذاری هم به این خاطر بود که این بانکدارها در محل زیست گربههای وحشی کسبوکارشونو برپا کرده بودند، و از طرف دیگه چنین عملی "گربهصفتی" این بانکدارها رو هم مشخص میکرد.
نمونهای از گربهصفتی این بانکهای آزاد رو در گزارشی از بازرسان دولتی میتونیم مشاهده کنیم. در این گزارش اومده که بانک Jackson در ایالت میشیگان، اسم سپردهگذارها رو با خودکار و رقم موجودی حساب بانکیشونو با مداد مینوشته تا به راحتی رقم رو دستکاری کنه. علاوه بر اون، این بانک با کسری ذخایر فلز مواجه بوده و برای فریب دادن بازرسان دولتی، سطح جعبههایی که در اون ذخایر فلز نگهداری میکرده رو با سکههای طلا و نقره پوشش می داده، اما درون جعبه محتویات دیگری به غیر از سکه (لیوان و میخ و..) قرار داده بود. در عصر بانکداری آزاد اگرچه دولتهای ایالتی مقرراتی برای کنترل سیستم بانکی معین کرده بودند، اما بانکدارها با ترفندهایی که ذکرش رفت (دستکاری ذخایر سکههای فلزی، دستکاری صورتهای حسابداری، برپایی بانک در مناطق دوردست و..) عملاً مقررات احتیاطی دولتها رو بلااثر میکردند. این اتفاقات در ایالت میشیگان رخ داده بود؛ اولین ایالتی که قانون بانکداری آزاد رو تصویب کرد، و اولین ایالتی هم بود که بساط بانکداری آزاد رو جمع کرد.
بنا به گزارش دادستانی کلّ میشیگان، دارندگان پولهای خصوصی، با کاهش ۶۰ درصدی ارزش اسمی پولشون روبرو شدند:
ناکامی تجربه بانکداری آزاد در ایالت میشیگان رو در گزارشی از بازرسان دولتی اون زمان هم می تونیم مشاهده کنیم. در این گزارش چنین ذکر شده که این قانون عملاً زمینهی آزمندی و نابکاری رو برای عدهای محدود فراهم کرده و به موتور محرکۀ کلاهبرداری تبدیل شده:
ادامه مطلب
✅ @karkhone
این عنوان اشاره به سالهای ۱۸۳۶ تا ۱۸۶۵ در ایالات متحد داره، که بانکداران کشور از نظارت دولت فدرال خارج شده بودند و و دولت های ایالتی مجوزهای بانکداری رو با سهولت بیشتری اعطا میکردند.
عنوان "بانکداری آزاد" به این معنا نبوده که دولتها هیچ مداخلهای در سیستم بانکی نمیکردند. طبعاً بانکداران با مقرراتی ضروری نظیر نسبت ذخایر فلز به اسکناس، الزام نگهداری اوراق قرضۀ ایالتی و.. روبرو بودند. اما سیستم بانکی آمریکا در این دوره با فاصلۀ زیادی آزادتر از سایر کشورهای صنعتی در غرب بوده؛ به قدری آزاد که پدیدهای به نام «پول خصوصی» در ایالات متحد پدیدار میشه. در این دوره بانکداران ملزم به خلق و نشر "پول ملّی" نبودند و میتونستند پول مخصوص خودشون رو منتشر کنند.
نه تنها بانکها، که کسبوکارهای دیگری نظیر شرکتهای بیمه و راهآهن هم پول خصوصی خودشون رو منتشر میکردند. (تصویر زیر نمونهای از پول خصوصیه که توسط کمپانی dlaware bridge منتشر شده بود)
در این دوره ۹۰ درصد از عرضۀ پول در ایالات متحد از اسکناسهای خصوصی بانکها تشکیل شده بود. تنوع بالای رنگ و اندازۀ پولهای خصوصی هم انگیزۀ جعل پول رو بالا برده بود و گفته شده که حدود یک سوم پولهای موجود در اقتصاد جعل شده بودند: این پولهای خصوصی برای خرید کالاها و خدمات مختلف در میان آحاد جامعه دست به دست میشدند، و هر شخصی که این پول رو در دست داشت، به لحاظ قانونی میتونست به بانک مراجعه و درخواست تبدیل پول به سکههای فلزی کنه.
مشکل از جایی شروع شد که برخی از بانکدارها به قدری فراتر از اندوختۀ طلا و نقرهشون پول خلق میکردند که توان تبدیل کردن پولهای خصوصی به فلزات گرانبها رو از دست میدادند.
برای حل این مشکل، راهکاری به ذهن بانکداران آمریکایی رسید؛ اونها تصمیم گرفتند بانکشون رو در مکانهایی برپا کنند که دور از دسترس مردم بود؛ به قدری دور که فقط حیواناتی مثل گربههای وحشی در اون مناطق پرسه میزدن.
هدفشون این بود که تا جایی که امکان داشت دارندگان پولهای بانکی رو از مراجعه به بانکها برای تبدیل پول به سکههای فلزی دلسرد کنند.
دیگه کمتر کسی توان و تمایلش رو داشت که راه درازی رو پیمایش کنه تا اسکناس بانکیشو به فلز تبدیل کنه. در چنین بستری، بانکدارها نگرانی کمتری دربارۀ کسری ذخایر فلز نسبت به اسکناسهای منتشرهشون داشتند، و با خاطر آسودهتری می تونستن پول خصوصی بیشتری خلق و سود بیشتری کسب کنند.
در همین دوره بود که این بانکها به "بانکهای گربهصفت" (Wildcat Banks) معروف شدند؛ علت این نام گذاری هم به این خاطر بود که این بانکدارها در محل زیست گربههای وحشی کسبوکارشونو برپا کرده بودند، و از طرف دیگه چنین عملی "گربهصفتی" این بانکدارها رو هم مشخص میکرد.
نمونهای از گربهصفتی این بانکهای آزاد رو در گزارشی از بازرسان دولتی میتونیم مشاهده کنیم. در این گزارش اومده که بانک Jackson در ایالت میشیگان، اسم سپردهگذارها رو با خودکار و رقم موجودی حساب بانکیشونو با مداد مینوشته تا به راحتی رقم رو دستکاری کنه. علاوه بر اون، این بانک با کسری ذخایر فلز مواجه بوده و برای فریب دادن بازرسان دولتی، سطح جعبههایی که در اون ذخایر فلز نگهداری میکرده رو با سکههای طلا و نقره پوشش می داده، اما درون جعبه محتویات دیگری به غیر از سکه (لیوان و میخ و..) قرار داده بود. در عصر بانکداری آزاد اگرچه دولتهای ایالتی مقرراتی برای کنترل سیستم بانکی معین کرده بودند، اما بانکدارها با ترفندهایی که ذکرش رفت (دستکاری ذخایر سکههای فلزی، دستکاری صورتهای حسابداری، برپایی بانک در مناطق دوردست و..) عملاً مقررات احتیاطی دولتها رو بلااثر میکردند. این اتفاقات در ایالت میشیگان رخ داده بود؛ اولین ایالتی که قانون بانکداری آزاد رو تصویب کرد، و اولین ایالتی هم بود که بساط بانکداری آزاد رو جمع کرد.
بنا به گزارش دادستانی کلّ میشیگان، دارندگان پولهای خصوصی، با کاهش ۶۰ درصدی ارزش اسمی پولشون روبرو شدند:
ناکامی تجربه بانکداری آزاد در ایالت میشیگان رو در گزارشی از بازرسان دولتی اون زمان هم می تونیم مشاهده کنیم. در این گزارش چنین ذکر شده که این قانون عملاً زمینهی آزمندی و نابکاری رو برای عدهای محدود فراهم کرده و به موتور محرکۀ کلاهبرداری تبدیل شده:
ادامه مطلب
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
شرکتهای غربی چیز چندانی برای از دست دادن در نتیجه جنگی در خاور میانه ندارند؟
طبق این مقاله اکونومیست، جدا از عدم حضور شرکتهای بینالمللی در ایران بدلیل تحریمهای آمریکا، منطقه خاورمیانه و آفریقا تامین کننده تنها 2.4% درآمد شرکتهای آمریکایی در سال 2019 بود. این رقم برای شرکتهای اروپایی 4.9% و ژاپنی 1.8% بود. از نظر مصرفی هم مردم خاور میانه خریدار تنها 2.6 میلیون از 86 میلیون خودروی فروخته شده در جهان در سال 2018 بودند. حضور صنعت فاینانس غرب در این ناحیه نیز ناچیز بنظر میرسد. بزرگترین قربانی تنش در این منطقه اما صنعت انرژی و شرکتهایی است که سرمایهگذاری های بزرگی در نفت کشورهای عربی نموده اند.
لینک به مقاله
(برای مطالعه مطلب به صورت کامل از این سایت بهره ببرید: outline.com)
✅ @karkhone
طبق این مقاله اکونومیست، جدا از عدم حضور شرکتهای بینالمللی در ایران بدلیل تحریمهای آمریکا، منطقه خاورمیانه و آفریقا تامین کننده تنها 2.4% درآمد شرکتهای آمریکایی در سال 2019 بود. این رقم برای شرکتهای اروپایی 4.9% و ژاپنی 1.8% بود. از نظر مصرفی هم مردم خاور میانه خریدار تنها 2.6 میلیون از 86 میلیون خودروی فروخته شده در جهان در سال 2018 بودند. حضور صنعت فاینانس غرب در این ناحیه نیز ناچیز بنظر میرسد. بزرگترین قربانی تنش در این منطقه اما صنعت انرژی و شرکتهایی است که سرمایهگذاری های بزرگی در نفت کشورهای عربی نموده اند.
لینک به مقاله
(برای مطالعه مطلب به صورت کامل از این سایت بهره ببرید: outline.com)
✅ @karkhone
نوآورترین شرکتهای سال ۲۰۲۰
از ۱۹۲ شرکتی که جزء ۵۰ شرکت نوآور در فهرست گروه مشاوران بوستون (BCG) در ۱۶ سال گذشته قرار داشتند، ۸ شرکت هر ساله در این فهرست جای گرفتهاند: آلفابت، آمازون، اپل، اچ پی، آیبیام، مایکروسافت، سامسونگ و تویوتا.
اپل شرکت شماره ۱ در فهرست ۵۰ شرکت نوآور در تمامی سالها به غیر از یک سال از سال ۲۰۰۵ بوده و نمونه بارز یک شرکت نوآور موفق است.
شرکتها در دوران رکود، نوآوریهای خود را مضاعف میکنند و از این فرصت برای سرمایهگذاری و موضع گیری جهت بهبود استفاده میکنند تا در بلندمدت بتوانند نسبت به رقبا عملکرد خیلی بهتری داشته باشند.
۸۰ درصد نوآوران قوی به صورت مناسبی فرآیندهای نوآوری خود را دیجیتالی کردهاند.
بسیاری از شرکتهای نوآور وارد صنایع دیگر شدهاند تا از فرصتهای بوجود آمده بهرهبرداری کنند.
تعداد زیادی از این شرکتها از گروه نرمافزار، خودرو، کالاهای صنعتی و مواد شیمیایی هستند.
بیش از ۴۰ درصد شرکتهای بزرگ جزو رهبران نوآوری هستند (منظور از شرکت های بزرگ شرکتهای با درآمد بیش از ۱ میلیارد دلار است)
منبع : نشریه فوربز
✅ @karkhone
از ۱۹۲ شرکتی که جزء ۵۰ شرکت نوآور در فهرست گروه مشاوران بوستون (BCG) در ۱۶ سال گذشته قرار داشتند، ۸ شرکت هر ساله در این فهرست جای گرفتهاند: آلفابت، آمازون، اپل، اچ پی، آیبیام، مایکروسافت، سامسونگ و تویوتا.
اپل شرکت شماره ۱ در فهرست ۵۰ شرکت نوآور در تمامی سالها به غیر از یک سال از سال ۲۰۰۵ بوده و نمونه بارز یک شرکت نوآور موفق است.
شرکتها در دوران رکود، نوآوریهای خود را مضاعف میکنند و از این فرصت برای سرمایهگذاری و موضع گیری جهت بهبود استفاده میکنند تا در بلندمدت بتوانند نسبت به رقبا عملکرد خیلی بهتری داشته باشند.
۸۰ درصد نوآوران قوی به صورت مناسبی فرآیندهای نوآوری خود را دیجیتالی کردهاند.
بسیاری از شرکتهای نوآور وارد صنایع دیگر شدهاند تا از فرصتهای بوجود آمده بهرهبرداری کنند.
تعداد زیادی از این شرکتها از گروه نرمافزار، خودرو، کالاهای صنعتی و مواد شیمیایی هستند.
بیش از ۴۰ درصد شرکتهای بزرگ جزو رهبران نوآوری هستند (منظور از شرکت های بزرگ شرکتهای با درآمد بیش از ۱ میلیارد دلار است)
منبع : نشریه فوربز
✅ @karkhone
به اطلاع ميرساند با توجه به استقبال بي نظير توليد کنندگان و صادرکنندگان ايراني از مجموعه مستند "سوريه سرزمين شگفتي ها " و اعلام آمادگي بيش از 1000 شرکت بر اي حضور در بازار سوريه در هفته اول پخش مستند، علي رغم اشتياق دفتر اقتصادي ايران در دمشق، حلب و لاذقيه، بدليل ازدياد پيام ها، امکان پاسخگويي از طريق شماره هاي واتساپي اعلام شده قبلي وجود ندارد. هر کدام از پيام ها حدود نيم تا يک ساعت زمان براي کسب اطلاع و مشاوره نياز داشتند و امکان اين امر براي پاسخگويي به همه متقاضيان مهيا نبود.
لذا جهت ارتباط بهتر و دقيق تر دفاتر اقتصادي ايران در سوريه، از امروز درگاه ارتباطي جديدي براي اين امر طراحي و به برنامه ثريا معرفي کرده اند. بنابراين متقاضيان محترم مي بايست از طريق درگاه زير اطلاعات شغلي و حوزه هاي سرمايه گذاري و صادراتي خود را وارد نماييد تا پس از بررسي اطلاعات و دسته بندي در سطوح و حوزه هاي مختلف، دفاتر اقتصادي ايران در سوريه با سهولت بيشتري بتوانند با شما در ارتباط باشند و امکان پاسخگويي به همه عزيزان فراهم شود.
لذا پاسخگويي و ايجاد ارتباط و دريافت مشاوره هاي لازم فقط از طريق درگاه زير ميسر خواهد بود. کليه مشاوره ها نيز کاملا به صورت رايگان بوده و به عنوان وظايف و رسالت اين دفاتر در سوريه با اشتياق فراوان انجام خواهد شد. (ان شاءالله)
آدرس درگاه ارتباطي دفاتر توسعه روابط اقتصادي ايران در سوريه در حلب، لاذقيه و دمشق:
www.iseconomy.com
(رفقای استارتاپی هم بجای از این جیب به اون جیب در بازار داخل یکمی نگاه بین المللی داشته باشند بد نیست. البته اگر مارو ارجاع نمیدید به تلاش هایی مثل یک مصاحبه که محمد رهی که قرار بوده برن عمان کار کنند یا استاتوس امیرمهدی واله از دوتا عکاس توی ترکیه یا نوین هاب که ما دقیق نمیدونیم عرصه بین المللی براشون چه دستاوردی داشت. اینا خوبه ها ولی اینکه بزرگان مشغول چه حرکاتی هستند محل سواله.
یک حضور جدی در قامت شرکت هایی مثل بلندپایه. مثل کیسون و عمراب. )
✅ @karkhone
لذا جهت ارتباط بهتر و دقيق تر دفاتر اقتصادي ايران در سوريه، از امروز درگاه ارتباطي جديدي براي اين امر طراحي و به برنامه ثريا معرفي کرده اند. بنابراين متقاضيان محترم مي بايست از طريق درگاه زير اطلاعات شغلي و حوزه هاي سرمايه گذاري و صادراتي خود را وارد نماييد تا پس از بررسي اطلاعات و دسته بندي در سطوح و حوزه هاي مختلف، دفاتر اقتصادي ايران در سوريه با سهولت بيشتري بتوانند با شما در ارتباط باشند و امکان پاسخگويي به همه عزيزان فراهم شود.
لذا پاسخگويي و ايجاد ارتباط و دريافت مشاوره هاي لازم فقط از طريق درگاه زير ميسر خواهد بود. کليه مشاوره ها نيز کاملا به صورت رايگان بوده و به عنوان وظايف و رسالت اين دفاتر در سوريه با اشتياق فراوان انجام خواهد شد. (ان شاءالله)
آدرس درگاه ارتباطي دفاتر توسعه روابط اقتصادي ايران در سوريه در حلب، لاذقيه و دمشق:
www.iseconomy.com
(رفقای استارتاپی هم بجای از این جیب به اون جیب در بازار داخل یکمی نگاه بین المللی داشته باشند بد نیست. البته اگر مارو ارجاع نمیدید به تلاش هایی مثل یک مصاحبه که محمد رهی که قرار بوده برن عمان کار کنند یا استاتوس امیرمهدی واله از دوتا عکاس توی ترکیه یا نوین هاب که ما دقیق نمیدونیم عرصه بین المللی براشون چه دستاوردی داشت. اینا خوبه ها ولی اینکه بزرگان مشغول چه حرکاتی هستند محل سواله.
یک حضور جدی در قامت شرکت هایی مثل بلندپایه. مثل کیسون و عمراب. )
✅ @karkhone
غولها به جای کوچکها
بر اساس یک نظرسنجی در سایت «بلومبرگ»، حدود ۷۳ درصد از تمامی شرکتهای آمریکایی اعلام کردهاند که در صورت تداوم وضعیت ایست اقتصادی به مدت ۶ ماه و نبود تقاضا برای محصولاتشان، ورشکست خواهند شد. این الگویی است که -متاسفانه- کموبیش میتوان آن را به همه کشورهای جهان تعمیم داد.
حالا جهانی را تصور کنید که با فرضی خوشبینانه، دستکم نیمی از کسبوکارهای کنونی آن (که شاید تا ۹۰ درصد از آن را کسبوکارهای کوچک و متوسط تشکیل میدهند) از میان رفته باشند. طبیعی است که جای خالی را شرکتهای بزرگی پر میکنند که با در اختیار داشتن ذخایر مالی و مدیریتی بالاتر، توانستهاند بحران را تاب بیاورند. به عبارت ساده، کوچکها جایشان را به غولها میدهند.
تفسیر دیگری از این رخداد میتواند این باشد: با فروکشکردن گرد و خاک بحران، یک مصرفکننده نوعی از طبقه متوسط جهانی، عمدتا با محصولات شرکتهای بزرگ سروکار خواهد داشت و این در حالی است که دیگر خبری از تولیدکننده محلی پوشاک که او تا دیروز از آن خرید میکرد، نخواهد بود.
✅ @karkhone
بر اساس یک نظرسنجی در سایت «بلومبرگ»، حدود ۷۳ درصد از تمامی شرکتهای آمریکایی اعلام کردهاند که در صورت تداوم وضعیت ایست اقتصادی به مدت ۶ ماه و نبود تقاضا برای محصولاتشان، ورشکست خواهند شد. این الگویی است که -متاسفانه- کموبیش میتوان آن را به همه کشورهای جهان تعمیم داد.
حالا جهانی را تصور کنید که با فرضی خوشبینانه، دستکم نیمی از کسبوکارهای کنونی آن (که شاید تا ۹۰ درصد از آن را کسبوکارهای کوچک و متوسط تشکیل میدهند) از میان رفته باشند. طبیعی است که جای خالی را شرکتهای بزرگی پر میکنند که با در اختیار داشتن ذخایر مالی و مدیریتی بالاتر، توانستهاند بحران را تاب بیاورند. به عبارت ساده، کوچکها جایشان را به غولها میدهند.
تفسیر دیگری از این رخداد میتواند این باشد: با فروکشکردن گرد و خاک بحران، یک مصرفکننده نوعی از طبقه متوسط جهانی، عمدتا با محصولات شرکتهای بزرگ سروکار خواهد داشت و این در حالی است که دیگر خبری از تولیدکننده محلی پوشاک که او تا دیروز از آن خرید میکرد، نخواهد بود.
✅ @karkhone
بیژن مهاجرین متولد ۱۳۱۵ و اهل تهران است. برای تحصیلات عالی به آمریکا رفت. برادرانش همه تحصیلکردههای خارج و همانجا مشغول فعالیت در زمینه مواد غذایی بودند. وی نیز همواره یک فکر داشت؛ اینکه پس از بازگشت به کشور، فعالیت در زمینه غذا را پیبگیرد.
با اطلاعاتی که در زمینه سس سفید هنگام تحصیل یافته بود، قصد تولید این چاشنی را در کشور به مرحله اجرا گذاشت. کار در ابتدا با یک همزن و یک کارتن روغن در زیرزمین منزل شروع شد و برای نخستین مرتبه در ایران سس مایونز به بازار آمد (سال ۱۳۳۸). پس از مدتی به یک کارگاه کوچک ۳۰ متری در منطقه یوسفآباد تهران انتقال یافت. شیشه را دانهای ۴ ریال و درش را هم ۲ ریال میخرید. آن روزها وقتی یکی از رستورانهایمعروف تهران ۲ کارتن مایونز سفارش میداد شادی مدتها در جمع همکاران موج میزد.
یکی از برادرانش (خسرو) که در آمریکا مسئول کنترل کیفیت یکی از بزرگترین کمپانیهای تولید مواد روغنی بود و در ایران جزو تدوینکنندگان استاندارد روغن، به عنوان مسئول فنی به همکاری آمد، کار گسترش یافت. کارخانهای خریداری شد و تولید در سطح بالاتری انجام گرفت. اگرچه هنوز مردم از سس مایونز شناخت کافی نداشتند. اما از طرفی میشد روی حضور ایرانیان تحصیلکرده خارج و همچنین افراد خارجی مقیم ایران به عنوان مشتری پر طرفدار حساب کرد. همان موقع بسیاری بودند که برادران مهاجرین را به بهانه عدم استقبال مصرفکنندگان و احتمال زیاندهی از ادامه کار تولید باز میداشتند. اما آنان به تنها چیزی که فکر نمیکردند، سود مالی بود. نشاط حاصل از کار، نگاه به آینده و نتیجه فکر و اندیشه و پشتکار برای آنها مهمتر و ارزشمندتر بود. ضمن آنکه محاسبه کردند حتی اگر ۲ هزار شیشه فروش ماهانه باشد و از هر شیشه نیز تنها یک تومان سود ببرند، درآمد خوبی خواهد داشت.
سال ۵۲ که شرکت مهرام کار خود را آغاز کرد برای کسب سهم بازار، دست به تبلیغات زد و مردم با مایونز آشنا شدند، همین موضوع سبب افزایش فروش سس دیاموند گردید. این روند افزایش و توجه عموم به مایونز حدود شش سال تداوم داشت.
سال ۵۸ که روغن برای واحدهای صنعتی کشور سهمیهبندی شد. کار تولید سس به مشکل برخورد. هیچ کس به یاری آنها نیامد. برادران مهاجرین با اتکا به دانش و توانایی مالی و عشقشان به کار ایستادند تا هنوز.
وی در سفرهایش به آمریکا تازهترین مقالههای منتشره و آخرین کتابهای چاپ شده در زمینه صنعت غذا را با خود به تهران میآورد تا همیشه از اخبار روز این صنعت آگاه باشد. معتقد است: ((باید همواره کیفیت را حفظ کرد. کسب پول و سود مالی در مرحلههای بعدی و از نتایج چندم کار میتواند باشد. چند برادر هستیم که همه تحصیلکرده خارج و در این زمینه دارای دانش لازم هستیم. همواره سعی کردیم بهترین و اولین باشیم.
سس کچاپ در ایران توسط این شرکت در سال ۱۳۴۹ به دست مردم رسید و یک سال بعد سس اسپاگتی را تولید کردیم سپس پنیر پیتزا زدیم. نخستین شرکتی بودیم که از ظرف شیشهای به جای قوطی فلزی برای عرضه خیارشور سال ۱۳۵۶ استفاده کردیم. اگرچه در ابتدا با مخالفت شدید وزارت بهداری و موسسه استاندارد مواجه بود، برای نخستین مرتبه رب گوجه فرنگی را سال ۱۳۵۸ در ظرف شیشهای به بازار روانه ساختیم.))
دانشگاه از وی برای تدریس در رشتههای ریاضی و فیزیک دعوت به همکاری کرد. اما با وجود درآمد خوب مالی آن، نپذیرفت. چون در خویش هیچ علاقهای به تدریس سراغ نداشت، کار را بیشتر دوست دارد. به واحد تولیدی جدید ((بیژن)) اشاره میکند که چند سال پیش در شیراز تأسیس شده و بر این باور است که اگر این میزان سرمایه را در بخش دیگری مانند ساختمان سازی به کار انداختهبود سود کلانی نصیبش می،شد، اما او و برادرانش از کاری که در این واحد برایش انرژی مصرف میکنند لذت میبرند و دلشان به محصول تازهای خوش است که به زودی روانه بازار میگردد.
✅ @karkhone
با اطلاعاتی که در زمینه سس سفید هنگام تحصیل یافته بود، قصد تولید این چاشنی را در کشور به مرحله اجرا گذاشت. کار در ابتدا با یک همزن و یک کارتن روغن در زیرزمین منزل شروع شد و برای نخستین مرتبه در ایران سس مایونز به بازار آمد (سال ۱۳۳۸). پس از مدتی به یک کارگاه کوچک ۳۰ متری در منطقه یوسفآباد تهران انتقال یافت. شیشه را دانهای ۴ ریال و درش را هم ۲ ریال میخرید. آن روزها وقتی یکی از رستورانهایمعروف تهران ۲ کارتن مایونز سفارش میداد شادی مدتها در جمع همکاران موج میزد.
یکی از برادرانش (خسرو) که در آمریکا مسئول کنترل کیفیت یکی از بزرگترین کمپانیهای تولید مواد روغنی بود و در ایران جزو تدوینکنندگان استاندارد روغن، به عنوان مسئول فنی به همکاری آمد، کار گسترش یافت. کارخانهای خریداری شد و تولید در سطح بالاتری انجام گرفت. اگرچه هنوز مردم از سس مایونز شناخت کافی نداشتند. اما از طرفی میشد روی حضور ایرانیان تحصیلکرده خارج و همچنین افراد خارجی مقیم ایران به عنوان مشتری پر طرفدار حساب کرد. همان موقع بسیاری بودند که برادران مهاجرین را به بهانه عدم استقبال مصرفکنندگان و احتمال زیاندهی از ادامه کار تولید باز میداشتند. اما آنان به تنها چیزی که فکر نمیکردند، سود مالی بود. نشاط حاصل از کار، نگاه به آینده و نتیجه فکر و اندیشه و پشتکار برای آنها مهمتر و ارزشمندتر بود. ضمن آنکه محاسبه کردند حتی اگر ۲ هزار شیشه فروش ماهانه باشد و از هر شیشه نیز تنها یک تومان سود ببرند، درآمد خوبی خواهد داشت.
سال ۵۲ که شرکت مهرام کار خود را آغاز کرد برای کسب سهم بازار، دست به تبلیغات زد و مردم با مایونز آشنا شدند، همین موضوع سبب افزایش فروش سس دیاموند گردید. این روند افزایش و توجه عموم به مایونز حدود شش سال تداوم داشت.
سال ۵۸ که روغن برای واحدهای صنعتی کشور سهمیهبندی شد. کار تولید سس به مشکل برخورد. هیچ کس به یاری آنها نیامد. برادران مهاجرین با اتکا به دانش و توانایی مالی و عشقشان به کار ایستادند تا هنوز.
وی در سفرهایش به آمریکا تازهترین مقالههای منتشره و آخرین کتابهای چاپ شده در زمینه صنعت غذا را با خود به تهران میآورد تا همیشه از اخبار روز این صنعت آگاه باشد. معتقد است: ((باید همواره کیفیت را حفظ کرد. کسب پول و سود مالی در مرحلههای بعدی و از نتایج چندم کار میتواند باشد. چند برادر هستیم که همه تحصیلکرده خارج و در این زمینه دارای دانش لازم هستیم. همواره سعی کردیم بهترین و اولین باشیم.
سس کچاپ در ایران توسط این شرکت در سال ۱۳۴۹ به دست مردم رسید و یک سال بعد سس اسپاگتی را تولید کردیم سپس پنیر پیتزا زدیم. نخستین شرکتی بودیم که از ظرف شیشهای به جای قوطی فلزی برای عرضه خیارشور سال ۱۳۵۶ استفاده کردیم. اگرچه در ابتدا با مخالفت شدید وزارت بهداری و موسسه استاندارد مواجه بود، برای نخستین مرتبه رب گوجه فرنگی را سال ۱۳۵۸ در ظرف شیشهای به بازار روانه ساختیم.))
دانشگاه از وی برای تدریس در رشتههای ریاضی و فیزیک دعوت به همکاری کرد. اما با وجود درآمد خوب مالی آن، نپذیرفت. چون در خویش هیچ علاقهای به تدریس سراغ نداشت، کار را بیشتر دوست دارد. به واحد تولیدی جدید ((بیژن)) اشاره میکند که چند سال پیش در شیراز تأسیس شده و بر این باور است که اگر این میزان سرمایه را در بخش دیگری مانند ساختمان سازی به کار انداختهبود سود کلانی نصیبش می،شد، اما او و برادرانش از کاری که در این واحد برایش انرژی مصرف میکنند لذت میبرند و دلشان به محصول تازهای خوش است که به زودی روانه بازار میگردد.
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
کمی نکات جالب!
۱-ارزش سهام تسلای ماسک امروز ۵۵۰ میلیارد دلاره، بیشتر از برکشایر بافت که ۵۴۰ میلیارده.
۲-اگه آپشنهایی که تسلا به ماسک و دوستان بذل و بخشش کرده رو هم حساب کنیم ارزشش به حدود ۶۶۰ میلیارد دلار میرسه.
۳-سود برکشایر سالی ۴۰ میلیارد دلاره، "درآمد" (نه سود!) تسلا 20 میلیارد
۴-کسب و کار برکشایر بسیار متنوعه و شامل انواع کسب و کارهای با سرمایه بالا و سرمایه پایین میشه، تسلا تو کار تولید خودروست که بسیار نیازمند سرمایه بالاست برای فروش بیشتر،اصطلاحا capital intensive .
۵- تسلا تا آخر امسال ۵۰۰ هزارتا خودرو تولید قراره بکنه، ضرر انباشته اش با اینحال ۵/۷ میلیارده! پس به جذب سرمایه بسیار زیادی نیازمنده. چون سودده نیست باید از بیرون(بازار بدهی و یا صدور سهام) تأمین سرمایه کنه.
ماسک اونقدر باهوشه که از قیمت بالای سهامش استفاده میکنه برای صدور سهام.
باید دید سهامداران «فهیم» تا کی قراره سهام شرکتی رو نگه دارن و بخرن که ۲۰ برابر فروشش به ازای هر سهم(!) معامله میشه.
۶-با اضافه شدن تسلا به شاخص S&P500، تسلا هم میره قاطی سهامی که «گله» خریداران غیرفعال/passive از طریق صندوقهای شاخص خرید و فروشش میکنن.
بدون اینکه حتی خبر داشته باشن از محتویات این صندوقها.
به نظر نمیرسه تصمیم کمیته S&P برای اضافه کردن تسلا به شاخص تصمیم مسوولانهای بوده باشه. شاخص ۳۰ تریلیون دلاری که حالا یه شرکت با ضرر انباشته(!) ششمین شرکت بزرگش خواهد بود.
۷- افراد بسیار ریزبینی مثل مایکل بری مدتهاست نسبت به خطر ایجاد حباب در سرمایهگذاری غیرفعال/passive در صندوقهای شاخص هشدار میدهان. ( منبع خبر از بلومبرگ )
✅ @karkhone
۱-ارزش سهام تسلای ماسک امروز ۵۵۰ میلیارد دلاره، بیشتر از برکشایر بافت که ۵۴۰ میلیارده.
۲-اگه آپشنهایی که تسلا به ماسک و دوستان بذل و بخشش کرده رو هم حساب کنیم ارزشش به حدود ۶۶۰ میلیارد دلار میرسه.
۳-سود برکشایر سالی ۴۰ میلیارد دلاره، "درآمد" (نه سود!) تسلا 20 میلیارد
۴-کسب و کار برکشایر بسیار متنوعه و شامل انواع کسب و کارهای با سرمایه بالا و سرمایه پایین میشه، تسلا تو کار تولید خودروست که بسیار نیازمند سرمایه بالاست برای فروش بیشتر،اصطلاحا capital intensive .
۵- تسلا تا آخر امسال ۵۰۰ هزارتا خودرو تولید قراره بکنه، ضرر انباشته اش با اینحال ۵/۷ میلیارده! پس به جذب سرمایه بسیار زیادی نیازمنده. چون سودده نیست باید از بیرون(بازار بدهی و یا صدور سهام) تأمین سرمایه کنه.
ماسک اونقدر باهوشه که از قیمت بالای سهامش استفاده میکنه برای صدور سهام.
باید دید سهامداران «فهیم» تا کی قراره سهام شرکتی رو نگه دارن و بخرن که ۲۰ برابر فروشش به ازای هر سهم(!) معامله میشه.
۶-با اضافه شدن تسلا به شاخص S&P500، تسلا هم میره قاطی سهامی که «گله» خریداران غیرفعال/passive از طریق صندوقهای شاخص خرید و فروشش میکنن.
بدون اینکه حتی خبر داشته باشن از محتویات این صندوقها.
به نظر نمیرسه تصمیم کمیته S&P برای اضافه کردن تسلا به شاخص تصمیم مسوولانهای بوده باشه. شاخص ۳۰ تریلیون دلاری که حالا یه شرکت با ضرر انباشته(!) ششمین شرکت بزرگش خواهد بود.
۷- افراد بسیار ریزبینی مثل مایکل بری مدتهاست نسبت به خطر ایجاد حباب در سرمایهگذاری غیرفعال/passive در صندوقهای شاخص هشدار میدهان. ( منبع خبر از بلومبرگ )
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
بازتعادل در بازار سفر اشتراکی
در پی افزایش قیمت خدمات اوبر، رانندگان درآمد بیشتری در هر سفر کسب کرده و انگیزه میابند ساعتهای بیشتری کار کنند. اما این افزایش ساعت کاری، همزمان با کاهش تقاضا بدلیل افزایش قیمت، باعث شده ساعات کمتری از زمان کاری رانندگان عملا صرف جابجایی مسافر گردد. این خودتنظیمی بازار منجر میشود درآمد ساعتی رانندگان به مقدار پیشین آن بازگردد. بنظر نویسندگان مقاله در مجموع میزان رفاه مصرف کننده نیز کاهش میابد. در نتیجه افزایش دستمزد رانندگان اوبر و متعاقبا قیمت خدمات اوبر، در درازمدت باعث افزایش عایدی رانندگان نمیگردد.
لینک به مقاله
( تصمیم دیروز یکی از سرویس های سفر اشتراکی ایران هم جالب توجه است. )
✅ @karkhone
در پی افزایش قیمت خدمات اوبر، رانندگان درآمد بیشتری در هر سفر کسب کرده و انگیزه میابند ساعتهای بیشتری کار کنند. اما این افزایش ساعت کاری، همزمان با کاهش تقاضا بدلیل افزایش قیمت، باعث شده ساعات کمتری از زمان کاری رانندگان عملا صرف جابجایی مسافر گردد. این خودتنظیمی بازار منجر میشود درآمد ساعتی رانندگان به مقدار پیشین آن بازگردد. بنظر نویسندگان مقاله در مجموع میزان رفاه مصرف کننده نیز کاهش میابد. در نتیجه افزایش دستمزد رانندگان اوبر و متعاقبا قیمت خدمات اوبر، در درازمدت باعث افزایش عایدی رانندگان نمیگردد.
لینک به مقاله
( تصمیم دیروز یکی از سرویس های سفر اشتراکی ایران هم جالب توجه است. )
✅ @karkhone
بایا و اخلاق در تبلیغات !
هر کانالی را می زنی سیامک انصاری را می بینی. مردی که در میانسالی برای ما یادآور نقش های دوست داشتنی بود . نقطه آغاز ماجرا روزگار جوانی بود. مردی متاهل که در پی اختلاف با همسرش به خانه دانشجویی پناه آورده بود و... .
در سریال های مدیری مردی منضبط و مرتب که پای به محیط هایی قانون گریز چون برره و ایران عصر قاجار می گذاشت و سعی می کرد در برابر آن هرج و مرج به ایستد... .
اما اکنون برای ما بایا را تبلیغ می کند.
حرجی بر او نیست . من هم باید بابت پولی که دریافت می کنم کار کنم و شما هم همین طور. اما آیا این حجم و این شدت از تبلیغ (صرف نظر کیفیت خدمات ارایه شده ) برای خود آن برند مفید است ؟ مگر نه این که هر پیام تبلیغاتی از سوی فرستنده باید در گیرنده انگیزه ای برای ادامه ی ارتباط ایجاد کند ؟ آیا این حجم از تبلیغ و فشار رگباری که به اجبار رسانه مشغول به انتقال است انگیزه ای هم برای مخاطب باقی می گذارد ؟
چون هیچ شبکه ای از طریق تلویزیون فوتبال را پخش نمی کند؛ همه ی علاقه مندان به فوتبال (که دسترسی به دیگر پلتفرم های پخش را ندارند) مجبورند برا ی تماشا بایا هم ببیند آن هم با هر میزان استاندارد و غیر استاندارد ... حالا در این بین "اخلاق در تبلیغات " چه می شود ؟ الله و اعلم !
ماکارونی ساوین را می بینم، مردی به هیبت مستر بین راه را بر دیگری می بندد – اشاعه فرهنگ تیز بازی – که بسیاری از منتقدان اجتماعی آن را از ناهنجاری های زمانه کنونی مان دانسته اند.
فرش وزرا دعوت به بازدید در مکانی عمومی که ابتدای آن از پرستاران و دکترها تشکر می کند! فکر نمی کنید در آن جا هم امکان انتقال کرونا وجود داشته باشید و با این کار زحمت این قشر را بیشتر می کنید؟(البته امیدوارم این تبلیغ قبل از درخواستهای قرنطینه ساخته شده باشد)
آذوقه اشاعه فرهنگ هجوم و خرید بی دلیل اکنون بسیاری از تحلیل گران رفتار اجتماعی مردم ایران در فروشگاه ها را مناسب ارزیابی می کنند اما در این تبلیغ با خبر تمام شدن آذوقه هجوم آوردن را شاهد هستیم و به این رفتار دامن میزنیم!
به یاد دارم چند سال پیش چه تاسفی خوردم از دو تبلیغ چی توز.
در اولی فردی چیپس به دست در موزه از دست دیگرانی که می خواستند چیپس را از او بقاپند می گریخت. در حین فرار چند لگد هم ناخواسته حواله کوزه های سفالی باستانی در موزه می کرد!
یعنی یک بسته چیپس ارزش از بین بردن میراث چند هزار ساله فرهنگی – هنری یک مملکت را دارد.در تبلیغ دیگر مردی در حین خوردن چیپس خود را به خفگی می زد و دوستش نگران میرفت برایش آب می آورد، ایشان نیز از سر دلهگی تمام چیپس را در این فاصله نوش جان کرده و چیزی برای دوستش باقی نمی گذاشت . به همین راحتی ارزش والای انسانی چون فداکاری برای یک بسته چیپس زیر پا گذاشته می شد .
کره اطلس طلایی که پدر و پسر و مادر و فرزند لقمه را از دهان هم کش می رفتند و صحنه های غیر انسانی آن و ده ها مورد دیگر.
هدف تبلیغات تنها فروش محصول نیست برند شرکت شما را نیز در ذهن مخاطب می سازد. می توان هم ارزش های انسانی را داشت و هم کالای خود را تبلیغ کرد و فروخت!
✅ @karkhone
هر کانالی را می زنی سیامک انصاری را می بینی. مردی که در میانسالی برای ما یادآور نقش های دوست داشتنی بود . نقطه آغاز ماجرا روزگار جوانی بود. مردی متاهل که در پی اختلاف با همسرش به خانه دانشجویی پناه آورده بود و... .
در سریال های مدیری مردی منضبط و مرتب که پای به محیط هایی قانون گریز چون برره و ایران عصر قاجار می گذاشت و سعی می کرد در برابر آن هرج و مرج به ایستد... .
اما اکنون برای ما بایا را تبلیغ می کند.
حرجی بر او نیست . من هم باید بابت پولی که دریافت می کنم کار کنم و شما هم همین طور. اما آیا این حجم و این شدت از تبلیغ (صرف نظر کیفیت خدمات ارایه شده ) برای خود آن برند مفید است ؟ مگر نه این که هر پیام تبلیغاتی از سوی فرستنده باید در گیرنده انگیزه ای برای ادامه ی ارتباط ایجاد کند ؟ آیا این حجم از تبلیغ و فشار رگباری که به اجبار رسانه مشغول به انتقال است انگیزه ای هم برای مخاطب باقی می گذارد ؟
چون هیچ شبکه ای از طریق تلویزیون فوتبال را پخش نمی کند؛ همه ی علاقه مندان به فوتبال (که دسترسی به دیگر پلتفرم های پخش را ندارند) مجبورند برا ی تماشا بایا هم ببیند آن هم با هر میزان استاندارد و غیر استاندارد ... حالا در این بین "اخلاق در تبلیغات " چه می شود ؟ الله و اعلم !
ماکارونی ساوین را می بینم، مردی به هیبت مستر بین راه را بر دیگری می بندد – اشاعه فرهنگ تیز بازی – که بسیاری از منتقدان اجتماعی آن را از ناهنجاری های زمانه کنونی مان دانسته اند.
فرش وزرا دعوت به بازدید در مکانی عمومی که ابتدای آن از پرستاران و دکترها تشکر می کند! فکر نمی کنید در آن جا هم امکان انتقال کرونا وجود داشته باشید و با این کار زحمت این قشر را بیشتر می کنید؟(البته امیدوارم این تبلیغ قبل از درخواستهای قرنطینه ساخته شده باشد)
آذوقه اشاعه فرهنگ هجوم و خرید بی دلیل اکنون بسیاری از تحلیل گران رفتار اجتماعی مردم ایران در فروشگاه ها را مناسب ارزیابی می کنند اما در این تبلیغ با خبر تمام شدن آذوقه هجوم آوردن را شاهد هستیم و به این رفتار دامن میزنیم!
به یاد دارم چند سال پیش چه تاسفی خوردم از دو تبلیغ چی توز.
در اولی فردی چیپس به دست در موزه از دست دیگرانی که می خواستند چیپس را از او بقاپند می گریخت. در حین فرار چند لگد هم ناخواسته حواله کوزه های سفالی باستانی در موزه می کرد!
یعنی یک بسته چیپس ارزش از بین بردن میراث چند هزار ساله فرهنگی – هنری یک مملکت را دارد.در تبلیغ دیگر مردی در حین خوردن چیپس خود را به خفگی می زد و دوستش نگران میرفت برایش آب می آورد، ایشان نیز از سر دلهگی تمام چیپس را در این فاصله نوش جان کرده و چیزی برای دوستش باقی نمی گذاشت . به همین راحتی ارزش والای انسانی چون فداکاری برای یک بسته چیپس زیر پا گذاشته می شد .
کره اطلس طلایی که پدر و پسر و مادر و فرزند لقمه را از دهان هم کش می رفتند و صحنه های غیر انسانی آن و ده ها مورد دیگر.
هدف تبلیغات تنها فروش محصول نیست برند شرکت شما را نیز در ذهن مخاطب می سازد. می توان هم ارزش های انسانی را داشت و هم کالای خود را تبلیغ کرد و فروخت!
✅ @karkhone
آیا سه میلیاردر به اندازه نیمی از جمعیت امریکا ثروت دارند؟ بله، اما اصلا مهم نیست!
| محمد ماشینچیان
این گزاره که چند میلیاردر امریکایی به اندازه نیمی از جمعیت سیصد و سی میلیون نفری این کشور ثروت دارند بارها تکرار شده است. خبر خوب برای مدعیان اینکه بله، این گزاره حقیقت دارد. خبر بد اینکه این خبر هیچ معنی یا ارزش اقتصادی و تحلیلی ندارد. بخش بزرگی از این نیمه حدودا صدوشصت میلیون نفره فقیر امریکا را کودکان و نوجوانان تشکیل میدهند که یا در آغوش پدرومادر هستند و یا به تحصیل اشتغال دارند. قریب به ۳۲ درصد جمعیت امریکا کمتر از ۲۴ سال سن دارند. طبیعی است که این گروه سنی، درآمد و ثروتی ندارند و روی کاغذ و در آمار فقیر بحساب میآیند. پس قریب به ۶۳ درصد نیمه فقیر جمعیت امریکا هنوز وارد بازار کار نشده است. منبع
در آخرین سرشماری، قریب به ۵۷ میلیون نفر، یعنی حدود ۱۹ درصد جمعیت امریکا، به معلولیت دچار است. اینکه معلولیت بر چه اساسی سنجیده میشود و چه استانداردهایی دارد از حوصله این مطلب کوتاه خارج است. طرفه اینکه این گروه جمعیتی عموما درآمد چندانی نداشته و بسیاری اوقات برای گذران زندگی به خانواده و برنامه های رفاهی وابستهاند. البته لازم به ذکر است که بخشی از جمعیت معلول امریکا به همان گروه زیر ۲۴ سال تعلق دارند. در مجموع، جمعیت معلول و کودک و نوجوان ایالات متحده نزدیک به ۴۵ درصد جمعیت کشور را تشکیل میدهد. پس تا اینجا ۹۰ درصد از نیمه فقیر جمعیتی امریکا را پیدا کردیم. گروه دیگری که درآمدی ندارد، زندانیان هستند. در امریکا بیش از دو میلیون نفر در زندان هستند.
علاوه بر این عده ای، که بیش از ۲۴ سال سن دارند، مشغول تحصیل در سطوح عالی هستند. مثلا دانشجویان رزیدنسی پزشکی یا دانشجویان دوره دکتری عموما درآمد چندانی ندارند. در عوض ممکن است از محل وام تحصیلی و غیره، بدهی نسبتا زیادی داشته باشند. پس هرچند آینده روشنی دارند اما در آمار فقیر بحساب میآیند. با احتساب این گروهها، نیمی از جمعیت امریکا فقیر است. اما نه بخاطر اینکه حقی از کسی تضییع شده، یا بازار کار خراب است و درآمدها کاهش یافته است. ضمنا لزوما این نیمی از جمعیت وضع معیشتی وخیمی ندارند. وضع معیشت کودکان و نوجوانان به بضاعت مالی خانواده های ایشان مربوط میشود که در نیمه ثروتمند جمعیتی هستند. در مورد معلولان علاوه بر خانوادهها، خدمات رفاهی دولتی نیز وجود دارد. دانشجویان سطوح عالی نیز عموما وضع رفاهی مطلوبی دارند و اگر هم سختی میکشند، سرمایه گذاری برای آینده ای مرفه و جایگاه اجتماعی ممتاز است.
پس نیمی از جمعیت امریکا فقیر است چون در قنداق یا در دوره بلوغ و مشغول بررسی جوشهای روی صورت است یا اینکه به معلولیتی دچار است، در زندان است، یا مشغول تحصیل مدارج عالی تحصیلی است. ایالات متحده امریکا بیش از هر کشوری در دنیا ثروتمند دارد. محل رشد و شکوفایی بزرگترین ثروتمندان دنیا، و ایضا خودساختهترین ثروتمندان دنیاست. بخش بزرگی از این ثروت با ارائه کالا و خدماتی بدست آمده که زندگی نوع بشر را برای همیشه بهتر کرده است و مردمان همه دنیا مشتریان آن هستند.
تکرار این ادعا که سه نفر میلیاردر امریکایی به اندازه نیمی از جمعیت امریکا ثروت دارند هرچند هیچ معنی یا ارزش اقتصادی و تحلیلی ندارد اما حاصل یک مکتب فکری و یک جهانبینی است. ایدئولوژی مندرس و شکستخورده و تاریخگذشته مارکسیسم بیش از یکصدسال است که در حال تلاش برای پیدا کردن و براه انداختن جنگ طبقاتی است. به جان هم انداختن آدمها و ایجاد نفرت از یکدیگر و پافشاری براین ادعای مردود که برای ثروتمند شدن یک نفر، دیگری باید فقیر شود. و برای خیلی ثروتمند شدن یک نفر، خیلی ها باید فقیر شوند. در اینجا هم ادعا همین است. لیکن وقتی که آمار را بررسی میکنیم متوجه میشویم، ارتباط وثیقی بین ثروتمند شدن این افراد و نیمه فقیر جمعیت امریکا وجود ندارد. برعکس، تلاشهای این افراد با ایجاد شغل و ارائه کالا و خدمات با کیفیت و ارزان، زندگی میلیاردها انسان را در دنیا مرفه تر و آسانتر کرده است.
✅ @karkhone
| محمد ماشینچیان
این گزاره که چند میلیاردر امریکایی به اندازه نیمی از جمعیت سیصد و سی میلیون نفری این کشور ثروت دارند بارها تکرار شده است. خبر خوب برای مدعیان اینکه بله، این گزاره حقیقت دارد. خبر بد اینکه این خبر هیچ معنی یا ارزش اقتصادی و تحلیلی ندارد. بخش بزرگی از این نیمه حدودا صدوشصت میلیون نفره فقیر امریکا را کودکان و نوجوانان تشکیل میدهند که یا در آغوش پدرومادر هستند و یا به تحصیل اشتغال دارند. قریب به ۳۲ درصد جمعیت امریکا کمتر از ۲۴ سال سن دارند. طبیعی است که این گروه سنی، درآمد و ثروتی ندارند و روی کاغذ و در آمار فقیر بحساب میآیند. پس قریب به ۶۳ درصد نیمه فقیر جمعیت امریکا هنوز وارد بازار کار نشده است. منبع
در آخرین سرشماری، قریب به ۵۷ میلیون نفر، یعنی حدود ۱۹ درصد جمعیت امریکا، به معلولیت دچار است. اینکه معلولیت بر چه اساسی سنجیده میشود و چه استانداردهایی دارد از حوصله این مطلب کوتاه خارج است. طرفه اینکه این گروه جمعیتی عموما درآمد چندانی نداشته و بسیاری اوقات برای گذران زندگی به خانواده و برنامه های رفاهی وابستهاند. البته لازم به ذکر است که بخشی از جمعیت معلول امریکا به همان گروه زیر ۲۴ سال تعلق دارند. در مجموع، جمعیت معلول و کودک و نوجوان ایالات متحده نزدیک به ۴۵ درصد جمعیت کشور را تشکیل میدهد. پس تا اینجا ۹۰ درصد از نیمه فقیر جمعیتی امریکا را پیدا کردیم. گروه دیگری که درآمدی ندارد، زندانیان هستند. در امریکا بیش از دو میلیون نفر در زندان هستند.
علاوه بر این عده ای، که بیش از ۲۴ سال سن دارند، مشغول تحصیل در سطوح عالی هستند. مثلا دانشجویان رزیدنسی پزشکی یا دانشجویان دوره دکتری عموما درآمد چندانی ندارند. در عوض ممکن است از محل وام تحصیلی و غیره، بدهی نسبتا زیادی داشته باشند. پس هرچند آینده روشنی دارند اما در آمار فقیر بحساب میآیند. با احتساب این گروهها، نیمی از جمعیت امریکا فقیر است. اما نه بخاطر اینکه حقی از کسی تضییع شده، یا بازار کار خراب است و درآمدها کاهش یافته است. ضمنا لزوما این نیمی از جمعیت وضع معیشتی وخیمی ندارند. وضع معیشت کودکان و نوجوانان به بضاعت مالی خانواده های ایشان مربوط میشود که در نیمه ثروتمند جمعیتی هستند. در مورد معلولان علاوه بر خانوادهها، خدمات رفاهی دولتی نیز وجود دارد. دانشجویان سطوح عالی نیز عموما وضع رفاهی مطلوبی دارند و اگر هم سختی میکشند، سرمایه گذاری برای آینده ای مرفه و جایگاه اجتماعی ممتاز است.
پس نیمی از جمعیت امریکا فقیر است چون در قنداق یا در دوره بلوغ و مشغول بررسی جوشهای روی صورت است یا اینکه به معلولیتی دچار است، در زندان است، یا مشغول تحصیل مدارج عالی تحصیلی است. ایالات متحده امریکا بیش از هر کشوری در دنیا ثروتمند دارد. محل رشد و شکوفایی بزرگترین ثروتمندان دنیا، و ایضا خودساختهترین ثروتمندان دنیاست. بخش بزرگی از این ثروت با ارائه کالا و خدماتی بدست آمده که زندگی نوع بشر را برای همیشه بهتر کرده است و مردمان همه دنیا مشتریان آن هستند.
تکرار این ادعا که سه نفر میلیاردر امریکایی به اندازه نیمی از جمعیت امریکا ثروت دارند هرچند هیچ معنی یا ارزش اقتصادی و تحلیلی ندارد اما حاصل یک مکتب فکری و یک جهانبینی است. ایدئولوژی مندرس و شکستخورده و تاریخگذشته مارکسیسم بیش از یکصدسال است که در حال تلاش برای پیدا کردن و براه انداختن جنگ طبقاتی است. به جان هم انداختن آدمها و ایجاد نفرت از یکدیگر و پافشاری براین ادعای مردود که برای ثروتمند شدن یک نفر، دیگری باید فقیر شود. و برای خیلی ثروتمند شدن یک نفر، خیلی ها باید فقیر شوند. در اینجا هم ادعا همین است. لیکن وقتی که آمار را بررسی میکنیم متوجه میشویم، ارتباط وثیقی بین ثروتمند شدن این افراد و نیمه فقیر جمعیت امریکا وجود ندارد. برعکس، تلاشهای این افراد با ایجاد شغل و ارائه کالا و خدمات با کیفیت و ارزان، زندگی میلیاردها انسان را در دنیا مرفه تر و آسانتر کرده است.
✅ @karkhone
به زمین خوردن غول ها
(راجع به شرکت توشیبا و احوال زار این روزهایش)
*نگارش متن در تاریخ فوریه 2014 بوده است
| این متن به قلم محمدرضا اسلامی در 5 بخش تنظیم شده است
یک سال و شش ماه و بیست و هفت روز پیش شرکت توشیبا اعلام کرد که مدیر عاملش به خاطر مبالغه در مورد سود شرکت استعفا کرد. آن روز چنین اعلام شد که یک هیأت مستقل که مأمور تحقیق شده بود اعلام کرده که این شرکت سود عملیاتی خود را به میزان ۱۵۱.۸ میلیارد ین (معادل ۱.۲۲ میلیارد دلار) بیش از حد واقعی اعلام کرده است و به عذر چنین گناهی، مدیرعامل استعفایش را اعلام نمود.
تحقیقات انجام شده در توشیبا نشان می داد که اعلام گزارش هایِ خلاف واقع، از هفت سال پیش و پس از بروز بحران مالی، شروع شده بوده است.
یک سال و شش ماه و بیست و هفت روز پیش ، سوالی که برای ناظران و تحلیل گران اقتصادی مطرح بود اینکه آیا مجموعه عظیمی مانند توشیبا [با بیش از دویست هزار کارمند و چهارصد شرکت زیر مجموعه در خارج از ژاپن] باز هم به قلّۀ صنعت و تجارت باز خواهد گشت؟
آن روز برخی ناظران معتقد بودند شرکت های ژاپنی همچون سونی و توشیبا به دلیل وجود سابقه و بنیه قوی فنی-بازرگانی پس از زمین خوردن ها ، به آرامی خود را بازیابی می کنند و لذا چنین اتفاقی منجر به متلاشی شدن توشیبا نخواهد شد.
امروز 14 فوریه (26 بهمن) اعلام شد که توشیبا میلیاردها دلار ضرر داد؛ و رئیس هیاتمدیره استعفا کرد.
توشیبا حدود ۳۹۰ میلیارد ین (معادل سه میلیارد و ۴۰۰ میلیون دلار) ضرر کرده است.
واقعیات دنیای امروز چنین است. عرصۀ صنعت و تجارت ، عرصه اعداد و ارقام است و هیچ تضمینی برای قلّه نشینی صادر نشده است. برای در قلّه ماندن هیچ کارت گارانتی ای صادر نشده است. فن آوری و روشهای بازرگانی پیوسته در حال تغییر است و «سابقه» دلیل جا نماندن از «قافله» نمی شود. صدای خرد شدن استخوانهای توشیبا در تمام یک سال و شش ماه و بیست وچند روز پیش می آمد. امروز همچنان ممکن است برخی این نگاه خطی را داشته باشند که موفق شدن در عرصه صنعت و تجارت از پس عزم سیاسی و طبق نقشه هایی دو سه برگی و برنامه های دو سه سطری، یا چند پاراگرافی ممکن است. این زمین خوردن غول ها نشان می دهد که عرصه رقابت تا چه پایه دشوار و نفس گیر است. هیچ تعجب نباید کرد اگر امروز که هوندا همچنان (و با تلاش جانکاه) در مسیر موفقیت است سه سال دیگر در پس نام هیوندای با گردن به زمین بخورد. چون یدک کشیدن نام و برند هوندا ، به مفهومِ تضمینِ ابدیِ موفقیت نیست. صد سال پیش ، زمانی بود که میشیگان و زادگاه هِنری فورد قلب صنعت دنیا بوده ولی روزگاری رسید که در همین میشیگان، فورد و همآوردش جنرال موتورز در رقابت با تازه وارد ها بخش زیادی از عرصۀ بازی را وانهادند و دیترویت ، شهرِ اتومبیلِ آمریکا🇺🇸، به شهر ارواح تبدیل گشت. همچنان که یدک کشیدن نام آمریکا برای فورد و جنرال موتورز برگِ تضمین نشد و نیست، یدک کشیدن سابقه حضور در خاک صنعتی ژاپن هم 🌅🇯🇵برای توشیبا ، برگ تضمین کامیابی نیست. باید تولید کرد و نوآوری ، وگرنه روزگار را دیگران ، نو می کنند و تو در جامۀ کهنه نشسته ای.
پی نوشت: وانهادن علل ناکامی به عوامل بیرونی کاری ساده است. دیر گاهی است که اقوام شرق (به تعبیر اقبال) علل ناکامی خود را به عوامل بیرونی نسبت می دهند. اما علل ناکامی را در میانِ خود باید جست.
پی نوشت 2: اسباب شگفتی در این ماجرای توشیبا این است که ، همان علتی که برای فاجعه نیروگاه هسته ای فوکوشیما ذکر شد اینجا هم ذکر شده است. پنج سال پیش در گزارش کمیته تحقیق فوکوشیما اعلام شد که این نیروگاه باید به دلیل فرسودگی قبل از سونامی ، از مدار خارج می شده ولی چرا نشده؟ به خاطر گزارش های خلاف واقع . چرا گزارش های خلاف واقع ؟ چون یک فرهنگِ سازمانی وجود داشته که بر اساس آن کسی نمی توانست بر خلاف خواسته فرد بالادست خود کاری بکند. بنا بر این، وقتی که مدیران ارشد «تپکو» (شرکتی که برق توکیو را تامین می کند) ، ادامه بهره برداری از نیروگاه هسته ای فوکوشیما را تعیین کردند، رؤسای بخش ها، مدیران میانی و کارمندان زیردست به طور مستمر اطاعت کرده بوده و در همان راستا گزارش های مورد نظر مدیریت را تنظیم می کرده اند. همین قصه را امروز برای علل اضمحلال توشیبا هم ذکر کرده اند.
شاید ماجرا ساده یا خنده دار به نظر بیاید . ولی برای کسی که در ژاپن زندگی کرده باشد قابل درک است. آن نظمِ نظامی ، بر اساس مبانی ای شکل گرفته که «یکی از آنها» این احوال است. به همین سادگی . به همین پیچیدگی.
خیلی دور ، خیلی نزدیک.
پی نوشت 3: در این داستان، احوال پاناسونیک بهتر است. این شرکت با سیصد هزار کارمند پس از چندسال ضرر دهی ، از پارسال مجددا وارد عرصه سوددهی شده است. راجع به سونی در نوبتی جداگانه صحبت خواهیم کرد.
(پایان بخش اول)
✅ @karkhone
(راجع به شرکت توشیبا و احوال زار این روزهایش)
*نگارش متن در تاریخ فوریه 2014 بوده است
| این متن به قلم محمدرضا اسلامی در 5 بخش تنظیم شده است
یک سال و شش ماه و بیست و هفت روز پیش شرکت توشیبا اعلام کرد که مدیر عاملش به خاطر مبالغه در مورد سود شرکت استعفا کرد. آن روز چنین اعلام شد که یک هیأت مستقل که مأمور تحقیق شده بود اعلام کرده که این شرکت سود عملیاتی خود را به میزان ۱۵۱.۸ میلیارد ین (معادل ۱.۲۲ میلیارد دلار) بیش از حد واقعی اعلام کرده است و به عذر چنین گناهی، مدیرعامل استعفایش را اعلام نمود.
تحقیقات انجام شده در توشیبا نشان می داد که اعلام گزارش هایِ خلاف واقع، از هفت سال پیش و پس از بروز بحران مالی، شروع شده بوده است.
یک سال و شش ماه و بیست و هفت روز پیش ، سوالی که برای ناظران و تحلیل گران اقتصادی مطرح بود اینکه آیا مجموعه عظیمی مانند توشیبا [با بیش از دویست هزار کارمند و چهارصد شرکت زیر مجموعه در خارج از ژاپن] باز هم به قلّۀ صنعت و تجارت باز خواهد گشت؟
آن روز برخی ناظران معتقد بودند شرکت های ژاپنی همچون سونی و توشیبا به دلیل وجود سابقه و بنیه قوی فنی-بازرگانی پس از زمین خوردن ها ، به آرامی خود را بازیابی می کنند و لذا چنین اتفاقی منجر به متلاشی شدن توشیبا نخواهد شد.
امروز 14 فوریه (26 بهمن) اعلام شد که توشیبا میلیاردها دلار ضرر داد؛ و رئیس هیاتمدیره استعفا کرد.
توشیبا حدود ۳۹۰ میلیارد ین (معادل سه میلیارد و ۴۰۰ میلیون دلار) ضرر کرده است.
واقعیات دنیای امروز چنین است. عرصۀ صنعت و تجارت ، عرصه اعداد و ارقام است و هیچ تضمینی برای قلّه نشینی صادر نشده است. برای در قلّه ماندن هیچ کارت گارانتی ای صادر نشده است. فن آوری و روشهای بازرگانی پیوسته در حال تغییر است و «سابقه» دلیل جا نماندن از «قافله» نمی شود. صدای خرد شدن استخوانهای توشیبا در تمام یک سال و شش ماه و بیست وچند روز پیش می آمد. امروز همچنان ممکن است برخی این نگاه خطی را داشته باشند که موفق شدن در عرصه صنعت و تجارت از پس عزم سیاسی و طبق نقشه هایی دو سه برگی و برنامه های دو سه سطری، یا چند پاراگرافی ممکن است. این زمین خوردن غول ها نشان می دهد که عرصه رقابت تا چه پایه دشوار و نفس گیر است. هیچ تعجب نباید کرد اگر امروز که هوندا همچنان (و با تلاش جانکاه) در مسیر موفقیت است سه سال دیگر در پس نام هیوندای با گردن به زمین بخورد. چون یدک کشیدن نام و برند هوندا ، به مفهومِ تضمینِ ابدیِ موفقیت نیست. صد سال پیش ، زمانی بود که میشیگان و زادگاه هِنری فورد قلب صنعت دنیا بوده ولی روزگاری رسید که در همین میشیگان، فورد و همآوردش جنرال موتورز در رقابت با تازه وارد ها بخش زیادی از عرصۀ بازی را وانهادند و دیترویت ، شهرِ اتومبیلِ آمریکا🇺🇸، به شهر ارواح تبدیل گشت. همچنان که یدک کشیدن نام آمریکا برای فورد و جنرال موتورز برگِ تضمین نشد و نیست، یدک کشیدن سابقه حضور در خاک صنعتی ژاپن هم 🌅🇯🇵برای توشیبا ، برگ تضمین کامیابی نیست. باید تولید کرد و نوآوری ، وگرنه روزگار را دیگران ، نو می کنند و تو در جامۀ کهنه نشسته ای.
پی نوشت: وانهادن علل ناکامی به عوامل بیرونی کاری ساده است. دیر گاهی است که اقوام شرق (به تعبیر اقبال) علل ناکامی خود را به عوامل بیرونی نسبت می دهند. اما علل ناکامی را در میانِ خود باید جست.
پی نوشت 2: اسباب شگفتی در این ماجرای توشیبا این است که ، همان علتی که برای فاجعه نیروگاه هسته ای فوکوشیما ذکر شد اینجا هم ذکر شده است. پنج سال پیش در گزارش کمیته تحقیق فوکوشیما اعلام شد که این نیروگاه باید به دلیل فرسودگی قبل از سونامی ، از مدار خارج می شده ولی چرا نشده؟ به خاطر گزارش های خلاف واقع . چرا گزارش های خلاف واقع ؟ چون یک فرهنگِ سازمانی وجود داشته که بر اساس آن کسی نمی توانست بر خلاف خواسته فرد بالادست خود کاری بکند. بنا بر این، وقتی که مدیران ارشد «تپکو» (شرکتی که برق توکیو را تامین می کند) ، ادامه بهره برداری از نیروگاه هسته ای فوکوشیما را تعیین کردند، رؤسای بخش ها، مدیران میانی و کارمندان زیردست به طور مستمر اطاعت کرده بوده و در همان راستا گزارش های مورد نظر مدیریت را تنظیم می کرده اند. همین قصه را امروز برای علل اضمحلال توشیبا هم ذکر کرده اند.
شاید ماجرا ساده یا خنده دار به نظر بیاید . ولی برای کسی که در ژاپن زندگی کرده باشد قابل درک است. آن نظمِ نظامی ، بر اساس مبانی ای شکل گرفته که «یکی از آنها» این احوال است. به همین سادگی . به همین پیچیدگی.
خیلی دور ، خیلی نزدیک.
پی نوشت 3: در این داستان، احوال پاناسونیک بهتر است. این شرکت با سیصد هزار کارمند پس از چندسال ضرر دهی ، از پارسال مجددا وارد عرصه سوددهی شده است. راجع به سونی در نوبتی جداگانه صحبت خواهیم کرد.
(پایان بخش اول)
✅ @karkhone