Karkhoone | کارخانه | کارخونه
7.29K subscribers
4.04K photos
472 videos
81 files
1.42K links
کارآفرینی به روایتی دیگر...


وبسایت:
Karkhoone.com

توییتر:
twitter.com/karkhoone

📌گروه تبلیغاتی عدد:
@ADD_ADDS

دالان ارتباطی:
@channel_kar
Download Telegram
‍ کمی نکات جالب!

۱-ارزش سهام تسلای ماسک امروز ۵۵۰ میلیارد دلاره، بیشتر از برکشایر بافت که ۵۴۰ میلیارده.
۲-اگه آپشنهایی که تسلا به ماسک و دوستان بذل و بخشش کرده رو هم حساب کنیم ارزشش به حدود ۶۶۰ میلیارد دلار میرسه.
۳-سود برکشایر سالی ۴۰ میلیارد دلاره، "درآمد" (نه سود!) تسلا 20 میلیارد
۴-کسب و کار برکشایر بسیار متنوعه و شامل انواع کسب و کارهای با سرمایه بالا و سرمایه پایین میشه، تسلا تو کار تولید خودروست که بسیار نیازمند سرمایه بالاست برای فروش بیشتر،اصطلاحا capital intensive .

۵- تسلا تا آخر امسال ۵۰۰ هزارتا خودرو تولید قراره بکنه، ضرر انباشته اش با اینحال ۵/۷ میلیارده! پس به جذب سرمایه بسیار زیادی نیازمنده. چون سودده نیست باید از بیرون(بازار بدهی و یا صدور سهام) تأمین سرمایه کنه.
ماسک اونقدر باهوشه که از قیمت بالای سهامش استفاده میکنه برای صدور سهام.
باید دید سهامداران «فهیم» تا کی قراره سهام شرکتی رو نگه دارن و بخرن که ۲۰ برابر فروشش به ازای هر سهم(!) معامله میشه.

۶-با اضافه شدن تسلا به شاخص S&P500، تسلا هم میره قاطی سهامی که «گله» خریداران غیرفعال/passive از طریق صندوقهای شاخص خرید و فروشش میکنن.
بدون اینکه حتی خبر داشته باشن از محتویات این صندوقها.

به نظر نمیرسه تصمیم کمیته S&P برای اضافه کردن تسلا به شاخص تصمیم مسوولانه‌ای بوده باشه. شاخص ۳۰ تریلیون دلاری که حالا یه شرکت با ضرر انباشته(!) ششمین شرکت بزرگش خواهد بود.

۷- افراد بسیار ریزبینی مثل مایکل بری مدتهاست نسبت به خطر ایجاد حباب در سرمایه‌گذاری غیرفعال/passive در صندوقهای شاخص هشدار میده‌ان. ( منبع خبر از بلومبرگ )

✅ @karkhone
بازتعادل در بازار سفر اشتراکی

در پی افزایش قیمت خدمات اوبر، رانندگان درآمد بیشتری در هر سفر کسب کرده و انگیزه میابند ساعت‌های بیشتری کار کنند. اما این افزایش ساعت کاری، همزمان با کاهش تقاضا بدلیل افزایش قیمت، باعث شده ساعات کمتری از زمان کاری رانندگان عملا صرف جابجایی مسافر گردد. این خودتنظیمی بازار منجر میشود درآمد ساعتی رانندگان به مقدار پیشین آن بازگردد. بنظر نویسندگان مقاله در مجموع میزان رفاه مصرف کننده نیز کاهش میابد. در نتیجه افزایش دستمزد رانندگان اوبر و متعاقبا قیمت خدمات اوبر، در درازمدت باعث افزایش عایدی رانندگان نمیگردد.

لینک به مقاله

( تصمیم دیروز یکی از سرویس های سفر اشتراکی ایران هم جالب توجه است. )

✅ @karkhone
بایا و اخلاق در تبلیغات !

هر کانالی را می زنی سیامک انصاری را می بینی. مردی که در میانسالی برای ما یادآور نقش های دوست داشتنی بود . نقطه آغاز ماجرا روزگار جوانی بود. مردی متاهل که در پی اختلاف با همسرش به خانه دانشجویی پناه آورده بود و... .
در سریال های مدیری مردی منضبط و مرتب که پای به محیط هایی قانون گریز چون برره و ایران عصر قاجار می گذاشت و سعی می کرد در برابر آن هرج و مرج به ایستد... .
اما اکنون برای ما بایا را تبلیغ می کند.
حرجی بر او نیست . من هم باید بابت پولی که دریافت می کنم کار کنم و شما هم همین طور. اما آیا این حجم و این شدت از تبلیغ (صرف نظر کیفیت خدمات ارایه شده ) برای خود آن برند مفید است ؟ مگر نه این که هر پیام تبلیغاتی از سوی فرستنده باید در گیرنده انگیزه ای برای ادامه ی ارتباط ایجاد کند ؟ آیا این حجم از تبلیغ و فشار رگباری که به اجبار رسانه مشغول به انتقال است انگیزه ای هم برای مخاطب باقی می گذارد ؟

چون هیچ شبکه ای از طریق تلویزیون فوتبال را پخش نمی کند؛ همه ی علاقه مندان به فوتبال (که دسترسی به دیگر پلتفرم های پخش را ندارند) مجبورند برا ی تماشا بایا هم ببیند آن هم با هر میزان استاندارد و غیر استاندارد ... حالا در این بین "اخلاق در تبلیغات " چه می شود ؟ الله و اعلم !

ماکارونی ساوین را می بینم، مردی به هیبت مستر بین راه را بر دیگری می بندد – اشاعه فرهنگ تیز بازی – که بسیاری از منتقدان اجتماعی آن را از ناهنجاری های زمانه کنونی مان دانسته اند.

فرش وزرا دعوت به بازدید در مکانی عمومی که ابتدای آن از پرستاران و دکترها تشکر می کند! فکر نمی کنید در آن جا هم امکان انتقال کرونا وجود داشته باشید و با این کار زحمت این قشر را بیشتر می کنید؟(البته امیدوارم این تبلیغ قبل از درخواست‌های قرنطینه ساخته شده باشد)

آذوقه اشاعه فرهنگ هجوم و خرید بی دلیل اکنون بسیاری از تحلیل گران رفتار اجتماعی مردم ایران در فروشگاه ها را مناسب ارزیابی می کنند اما در این تبلیغ با خبر تمام شدن آذوقه هجوم آوردن را شاهد هستیم و به این رفتار دامن می‌زنیم!
به یاد دارم چند سال پیش چه تاسفی خوردم از دو تبلیغ چی توز.
در اولی فردی چیپس به دست در موزه از دست دیگرانی که می خواستند چیپس را از او بقاپند می گریخت. در حین فرار چند لگد هم ناخواسته حواله کوزه های سفالی باستانی در موزه می کرد!

یعنی یک بسته چیپس ارزش از بین بردن میراث چند هزار ساله فرهنگی – هنری یک مملکت را دارد.در تبلیغ دیگر مردی در حین خوردن چیپس خود را به خفگی می زد و دوستش نگران میرفت برایش آب می آورد، ایشان نیز از سر دله‌گی تمام چیپس را در این فاصله نوش جان کرده و چیزی برای دوستش باقی نمی گذاشت . به همین راحتی ارزش والای انسانی چون فداکاری برای یک بسته چیپس زیر پا گذاشته می شد .
کره اطلس طلایی که پدر و پسر و مادر و فرزند لقمه را از دهان هم کش می رفتند و صحنه های غیر انسانی آن و ده ها مورد دیگر.
هدف تبلیغات تنها فروش محصول نیست برند شرکت شما را نیز در ذهن مخاطب می سازد. می توان هم ارزش های انسانی را داشت و هم کالای خود را تبلیغ کرد و فروخت!

✅ @karkhone
آیا سه میلیاردر به اندازه نیمی از جمعیت امریکا ثروت دارند؟ بله، اما اصلا مهم نیست!

| محمد ماشین‌چیان

این گزاره که چند میلیاردر امریکایی به اندازه نیمی از جمعیت سیصد و سی میلیون نفری این کشور ثروت دارند بارها تکرار شده است. خبر خوب برای مدعیان اینکه بله، این گزاره حقیقت دارد. خبر بد اینکه این خبر هیچ معنی یا ارزش اقتصادی و تحلیلی ندارد. بخش بزرگی از این نیمه حدودا صدوشصت میلیون نفره فقیر امریکا را کودکان و نوجوانان تشکیل میدهند که یا در آغوش پدرومادر هستند و یا به تحصیل اشتغال دارند. قریب به ۳۲ درصد جمعیت امریکا کمتر از ۲۴ سال سن دارند. طبیعی است که این گروه سنی، درآمد و ثروتی ندارند و روی کاغذ و در آمار فقیر بحساب می‌آیند. پس قریب به ۶۳ درصد نیمه فقیر جمعیت امریکا هنوز وارد بازار کار نشده است. منبع

در آخرین سرشماری، قریب به ۵۷ میلیون نفر، یعنی حدود ۱۹ درصد جمعیت امریکا، به معلولیت دچار است. اینکه معلولیت بر چه اساسی سنجیده میشود و چه استانداردهایی دارد از حوصله این مطلب کوتاه خارج است. طرفه اینکه این گروه جمعیتی عموما درآمد چندانی نداشته و بسیاری اوقات برای گذران زندگی به خانواده و برنامه های رفاهی وابسته‌اند. البته لازم به ذکر است که بخشی از جمعیت معلول امریکا به همان گروه زیر ۲۴ سال تعلق دارند. در مجموع، جمعیت معلول و کودک و نوجوان ایالات متحده نزدیک به ۴۵ درصد جمعیت کشور را تشکیل میدهد. پس تا اینجا ۹۰ درصد از نیمه فقیر جمعیتی امریکا را پیدا کردیم. گروه دیگری که درآمدی ندارد، زندانیان هستند. در امریکا بیش از دو میلیون نفر در زندان هستند.

علاوه بر این عده ای، که بیش از ۲۴ سال سن دارند، مشغول تحصیل در سطوح عالی هستند. مثلا دانشجویان رزیدنسی پزشکی یا دانشجویان دوره دکتری عموما درآمد چندانی ندارند. در عوض ممکن است از محل وام تحصیلی و غیره، بدهی نسبتا زیادی داشته باشند. پس هرچند آینده روشنی دارند اما در آمار فقیر بحساب می‌آیند. با احتساب این گروه‌ها، نیمی از جمعیت امریکا فقیر است. اما نه بخاطر اینکه حقی از کسی تضییع شده، یا بازار کار خراب است و درآمدها کاهش یافته است. ضمنا لزوما این نیمی از جمعیت وضع معیشتی وخیمی ندارند. وضع معیشت کودکان و نوجوانان به بضاعت مالی خانواده های ایشان مربوط میشود که در نیمه ثروتمند جمعیتی هستند. در مورد معلولان علاوه بر خانواده‌ها، خدمات رفاهی دولتی نیز وجود دارد. دانشجویان سطوح عالی نیز عموما وضع رفاهی مطلوبی دارند و اگر هم سختی میکشند، سرمایه گذاری برای آینده ای مرفه و جایگاه اجتماعی ممتاز است.

پس نیمی از جمعیت امریکا فقیر است چون در قنداق یا در دوره بلوغ و مشغول بررسی جوشهای روی صورت است یا اینکه به معلولیتی دچار است، در زندان است، یا مشغول تحصیل مدارج عالی تحصیلی است. ایالات متحده امریکا بیش از هر کشوری در دنیا ثروتمند دارد. محل رشد و شکوفایی بزرگترین ثروتمندان دنیا، و ایضا خودساخته‌ترین ثروتمندان دنیاست. بخش بزرگی از این ثروت با ارائه کالا و خدماتی بدست آمده که زندگی نوع بشر را برای همیشه بهتر کرده است و مردمان همه دنیا مشتریان آن هستند.

تکرار این ادعا که سه نفر میلیاردر امریکایی به اندازه نیمی از جمعیت امریکا ثروت دارند هرچند هیچ معنی یا ارزش اقتصادی و تحلیلی ندارد اما حاصل یک مکتب فکری و یک جهان‌بینی است. ایدئولوژی مندرس و شکست‌خورده و تاریخ‌گذشته مارکسیسم بیش از یکصدسال است که در حال تلاش برای پیدا کردن و براه انداختن جنگ طبقاتی است. به جان هم انداختن آدمها و ایجاد نفرت از یکدیگر و پافشاری براین ادعای مردود که برای ثروتمند شدن یک نفر، دیگری باید فقیر شود. و برای خیلی ثروتمند شدن یک نفر، خیلی ها باید فقیر شوند. در اینجا هم ادعا همین است. لیکن وقتی که آمار را بررسی میکنیم متوجه میشویم، ارتباط وثیقی بین ثروتمند شدن این افراد و نیمه فقیر جمعیت امریکا وجود ندارد. برعکس، تلاش‌های این افراد با ایجاد شغل و ارائه کالا و خدمات با کیفیت و ارزان، زندگی میلیاردها انسان را در دنیا مرفه تر و آسانتر کرده است.

✅ @karkhone
به زمین خوردن غول ها
(راجع به شرکت توشیبا و احوال زار این روزهایش)
*نگارش متن در تاریخ فوریه 2014 بوده است

| این متن به قلم محمدرضا اسلامی در 5 بخش تنظیم شده است

یک سال و شش ماه و بیست و هفت روز پیش شرکت توشیبا اعلام کرد که مدیر عاملش به خاطر مبالغه در مورد سود شرکت استعفا کرد. آن روز چنین اعلام شد که یک هیأت مستقل که مأمور تحقیق شده بود اعلام کرده که این شرکت سود عملیاتی خود را به میزان ۱۵۱.۸ میلیارد ین (معادل ۱.۲۲ میلیارد دلار) بیش از حد واقعی اعلام کرده است و به عذر چنین گناهی، مدیرعامل استعفایش را اعلام نمود.
تحقیقات انجام شده در توشیبا نشان می داد که اعلام گزارش هایِ خلاف واقع، از هفت سال پیش و پس از بروز بحران مالی، شروع شده بوده است.

یک سال و شش ماه و بیست و هفت روز پیش ، سوالی که برای ناظران و تحلیل گران اقتصادی مطرح بود اینکه آیا مجموعه عظیمی مانند توشیبا [با بیش از دویست هزار کارمند و چهارصد شرکت زیر مجموعه در خارج از ژاپن] باز هم به قلّۀ صنعت و تجارت باز خواهد گشت؟
آن روز برخی ناظران معتقد بودند شرکت های ژاپنی همچون سونی و توشیبا به دلیل وجود سابقه و بنیه قوی فنی-بازرگانی پس از زمین خوردن ها ، به آرامی خود را بازیابی می کنند و لذا چنین اتفاقی منجر به متلاشی شدن توشیبا نخواهد شد.
امروز 14 فوریه (26 بهمن) اعلام شد که توشیبا میلیاردها دلار ضرر داد؛ و رئیس هیات‌مدیره استعفا کرد.

توشیبا حدود ۳۹۰ میلیارد ین (معادل سه میلیارد و ۴۰۰ میلیون دلار) ضرر کرده است.

واقعیات دنیای امروز چنین است. عرصۀ صنعت و تجارت ، عرصه اعداد و ارقام است و هیچ تضمینی برای قلّه نشینی صادر نشده است. برای در قلّه ماندن هیچ کارت گارانتی ای صادر نشده است. فن آوری و روشهای بازرگانی پیوسته در حال تغییر است و «سابقه» دلیل جا نماندن از «قافله» نمی شود. صدای خرد شدن استخوانهای توشیبا در تمام یک سال و شش ماه و بیست وچند روز پیش می آمد. امروز همچنان ممکن است برخی این نگاه خطی را داشته باشند که موفق شدن در عرصه صنعت و تجارت از پس عزم سیاسی و طبق نقشه هایی دو سه برگی و برنامه های دو سه سطری، یا چند پاراگرافی ممکن است. این زمین خوردن غول ها نشان می دهد که عرصه رقابت تا چه پایه دشوار و نفس گیر است. هیچ تعجب نباید کرد اگر امروز که هوندا همچنان (و با تلاش جانکاه) در مسیر موفقیت است سه سال دیگر در پس نام هیوندای با گردن به زمین بخورد. چون یدک کشیدن نام و برند هوندا ، به مفهومِ تضمینِ ابدیِ موفقیت نیست. صد سال پیش ، زمانی بود که میشیگان و زادگاه هِنری فورد قلب صنعت دنیا بوده ولی روزگاری رسید که در همین میشیگان، فورد و همآوردش جنرال موتورز در رقابت با تازه وارد ها بخش زیادی از عرصۀ بازی را وانهادند و دیترویت ، شهرِ اتومبیلِ آمریکا🇺🇸، به شهر ارواح تبدیل گشت. همچنان که یدک کشیدن نام آمریکا برای فورد و جنرال موتورز برگِ تضمین نشد و نیست، یدک کشیدن سابقه حضور در خاک صنعتی ژاپن هم 🌅🇯🇵برای توشیبا ، برگ تضمین کامیابی نیست. باید تولید کرد و نوآوری ، وگرنه روزگار را دیگران ، نو می کنند و تو در جامۀ کهنه نشسته ای.

پی نوشت: وانهادن علل ناکامی به عوامل بیرونی کاری ساده است. دیر گاهی است که اقوام شرق (به تعبیر اقبال) علل ناکامی خود را به عوامل بیرونی نسبت می دهند. اما علل ناکامی را در میانِ خود باید جست.

پی نوشت 2: اسباب شگفتی در این ماجرای توشیبا این است که ، همان علتی که برای فاجعه نیروگاه هسته ای فوکوشیما ذکر شد اینجا هم ذکر شده است. پنج سال پیش در گزارش کمیته تحقیق فوکوشیما اعلام شد که این نیروگاه باید به دلیل فرسودگی قبل از سونامی ، از مدار خارج می شده ولی چرا نشده؟ به خاطر گزارش های خلاف واقع . چرا گزارش های خلاف واقع ؟ چون یک فرهنگِ سازمانی وجود داشته که بر اساس آن کسی نمی توانست بر خلاف خواسته فرد بالادست خود کاری بکند. بنا بر این، وقتی که مدیران ارشد «تپکو» (شرکتی که برق توکیو را تامین می کند) ، ادامه بهره برداری از نیروگاه هسته ای فوکوشیما را تعیین کردند، رؤسای بخش ها، مدیران میانی و کارمندان زیردست به طور مستمر اطاعت کرده بوده و در همان راستا گزارش های مورد نظر مدیریت را تنظیم می کرده اند. همین قصه را امروز برای علل اضمحلال توشیبا هم ذکر کرده اند.

شاید ماجرا ساده یا خنده دار به نظر بیاید . ولی برای کسی که در ژاپن زندگی کرده باشد قابل درک است. آن نظمِ نظامی ، بر اساس مبانی ای شکل گرفته که «یکی از آنها» این احوال است. به همین سادگی . به همین پیچیدگی.
خیلی دور ، خیلی نزدیک.

پی نوشت 3: در این داستان، احوال پاناسونیک بهتر است. این شرکت با سیصد هزار کارمند پس از چندسال ضرر دهی ، از پارسال مجددا وارد عرصه سوددهی شده است. راجع به سونی در نوبتی جداگانه صحبت خواهیم کرد.

(پایان بخش اول)

✅ @karkhone
اخیرا روزنامه قانون به انتشار نامه ای از سیامک نمازی خطاب به سورنا ستاری معاونت علمی فناوری ریاست جمهوری پرداخته است.
سیامک نمازی در این نامه از سکوت سورنا ستاری شکایت و گله داشته و خواستار اقرار به این موضوع است که بسیاری از برنامه و همکاری های وی که بدان محکوم شده است ذیل معاونت علمی و شخص ستاری بوده که از قضا در مورد آن روزه سکوت اختیار کرده است.

جالب است بدانید بعد از جنجال مسئله نفوذ به واسطه افرادی چون سیامک نمازی در اکوسیستم استارت آپ ها، شورای عالی امنیت ملی کارگروهی متشکل از ٣ نهاد جهت نظارت امنیتی بر استارت آپ ها برای کنترل و جلوگیری از نفوذ در این اکوسیستم راه اندازی کرد که یکی از آن ها معاونت علمی ریاست جمهوری و شخص سورنا ستاری بود.

ستاری به علت برخی مشکلات که منجر به ابهام در تایید صلاحیت وی در رقابت های انتخاباتی پیش رو شده است از هر گونه حاشیه سازی امنیتی خودداری می کند.

✅ @karkhone
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
انرژی مثبت این گزارش از کارخانه فیروز را ببینید

| کاری از کانون طراحی و نوآوری جالب

✅ @karkhone
وزن اتحادیه اروپا در تحولات جهانی و نگاه ایران به اروپا

در پس ویرانه های به جا مانده از جنگ های جهانی اول و دوم، اروپای خسته از جنگ و خونریزی، تشنه ثبات و آرامش بود. شوق به اتحاد و توسعه در تمام لایه های اجتماعی، سیاسی و اقتصادی اروپا کاملا مشهود بود تا جایی که در 19 سپتامبر 1946 آقای وینستون چرچیل در دانشگاه زوریخ با اشتیاق بسیار ایده تشکیل " ایالات متحده اروپا" را مطرح کرد. در این روند، ایالات متحده آمریکا نیز با حفظ منافع خود و به منظور جلوگیری از نفوذ بلوک شرق، برنامه اقتصادی بازسازی اروپا (ERP) با کمک بیش از 12 میلیارد دلاری را که به برنامه مارشال (Marshall Plan) معروف است، معرفی کرد.

با تشکیل شورای اروپا (Council of Europe)در سال 1949، جامعه ذغال سنگ و فولاد اروپا (ECSC) و جامعه اقتصادی اروپا (EEC) در سال 1957 به عنوان اولین نهادها در مسیر تشکیل اتحادیه اروپا تا اجرایی شدن معاهده لیسبون در سال 2009 ، می توان شاهد توسعه این اتحادیه بود.

امّا برخلاف تصور، پیوستن کشورهای بیشتر به این اتحادیه نتوانست رویای اروپای واحد را ، آنگونه که در کلام آقای چرچیل نماد پیدا کرده بود را عملیاتی کند بلکه، به مرور زمزمه های چند صدایی در روند تصمیم گیری و اجرای سیاست های گاهاً متناقص در این اتحادیه به گوش رسید. نهایی شدن جدایی انگلیس از اتحادیه، و همچنین زمزمه های جدایی طلبانه احزاب ملی گرا در کشورهایی مانند ایتالیا و هلند و لهستان، اگر چه هنوز عملیاتی نیست، اما همه را می توان نشانه های بسیار جدی از وجود اختلافات و کند شدن روند نفوذ، اتحاد و یک صدایی این اتحادیه بعد ازحدود 70 سال دانست. این تحولات را اگرچه هنوز نمی توان به عنوان "فروپاشی اتحادیه اروپا" عنوان کرد اما بی تردید آغازیست برای روند دور شدن این اتحادیه از ایده اولیه مطرح شده در سخنان سال 1946 توسط چرچیل یعنی تشکیل" ایالات متحده اروپا" و نقش آفرینی مورد انتظار در عرصه جهانی.

علاوه بر این، تحولات متعدد جهانی نیز به مرور زمان، عامل کاهش نقش موثر اتحادیه اروپا در وقایع جهانی و حتی تعاملات بین اتحادیه را فراهم آورده است. به عنوان مثال، شروع همه گیری ویروس کرونا خود باعث اهمیت و تاکید بیشتر بر مرزهای ملی کشورها و حمایت از اتباع و منافع کشورها به جای حمایت از " اتباع و مرزهای اتحادیه" گردید. از سوی دیگر، امضای معاهدات منطقه ای، از جمله معاهده مشارکت اقتصادی جامع منطقه ای (RCEP) بین 15 کشور منطقه آسیا و اقیانوسیه از جمله چین، زنگ خطر جدیدی برای اروپا شده است تا جایی که Manfred Weber به عنوان رهبر یکی از بزرگترین احزاب اروپا امضای RCEP را به عنوان یک "زنگ بیدار باش" (Wake-Up Call) برای اروپا و آمریکا در نظر می گیرد.

نتیجه اینکه، تجربه تعاملات ایران و اروپا خصوصاً سند برجام، مبیّن یک واقعیت تلخ است: اگر چه اروپا هنوز به عنوان یکی از ارکان تبادلات مالی و تجاری در جهان محسوب می شود، اما همین بلوک اقتصادی دیگر نه توان، نه اراده و نه حتی استقلال کافی برای ایفای تعهدات خود را نداشته و نخواهد داشت. در نتیجه این روزها که تحولاتی در آنسوی آتلانتیک صورت گرفته، ما بیشتر شاهد رجز خوانی مسئولان اروپایی و تعیین شرط و شروط برای ایران هستیم! لذا شاید وقت آن رسیده است که مسئولان ایرانی، اعم از مدیران سیاسی، اقتصادی و تجاری، در هرگونه مراوده، اعم از مذاکرات و یا مراودات سیاسی و تجاری، ضمن در نظر داشتن منافع ملی، وزن و توان این بلوک اقتصادی را در نظر داشته باشند و به همان اندازه از آن انتظار داشته باشند و بس!

( برای اینکه مساله بهتر براتون روشن بشه سر فرصت این پیام و خبر تازه از تنور در اومده اکونومیست رو مطالعه کنید. توضیح ماهم باشه اینکه بهم بی ربط نیست.

https://twitter.com/ilangoldenberg/status/1334853074796617729

https://www.economist.com/leaders/2020/12/05/joe-biden-should-drive-a-hard-bargain-with-iran )

✅ @karkhone
Forwarded from karkhone | کارخانه (Mehdi)
سنگاپور به عنوان اولین کشور در جهان، مجوز فروش گوشت مرغ مصنوعی یا گوشتی که در ازمایشگاه تولید میشه، رو برای استارتاپ امریکایی Eat Just صادر کرد که احتمالا باعث بشه راه برای مجوز گرفتن این نوع از گوشت در بقیه کشورها هم فراهم بشه.

‏این گوشت ها از طریق رشد و پروش سلول هایی که از مرغ زنده نمونه برداری شدن، در یک بیوراکتور تولید میشن و برخلاف گوشت های گیاهی مثل Impossible Foods و Beyond Meat که سعی در شبیه سازی گوشت واقعی دارن، گوشت مصنوعی شرکت Eat Just واقعا گوشت هست و برای تولید اون دیگه نیازی به کشتن حیوانات نیست.

عرضه این گوشت ها در حال حاضر محدود و البته گرون هست و فقط در یک رستوران در سنگاپور سرو میشه. اما شرکت Eat Just امیدواره با افزایش ظرفیت تولید این نوع گوشت ها بتونه اونهارو به صورت مستقیم به خریداران عرضه کنه و قیمت اونها هم به مرور زمان کاهش پیدا کنه. / تک تیوب

Theguardian.com

✅ @karkhone
‍ داستان شکل‌گیری برند گرجی (2/1)
بيسکویتی که عشق دوران کودکی ما بود

شصت سال مدت زمان مناسبی برای نوستالژی شدن در کشوری است که تمام خاطرات خوب و حتی بد مردمش به سرعت برایشان نوستالژیک می‌شود حکایت گرجی هم همین است.برندی پنجاه ساله که محصولاتش همیشه در خانه های مردم حضور داشته است

سال تاسیس شرکت گرجی به 1340 بازمی گردد. این شرکت در حقیقت یک شرکت خانوادگی بوده و بنیان گذار آن مرحوم علی گرجی است.

این شرکت قبل از پیروزی انقلاب عضو بورس اوراق بهادار بود. مرحوم گرجی کارخانه را در رباط کریم راه اندازی کرد که برخلاف حال حاضر که رباط کریم شهری بزرگ و صنعتی است آن روزها منطقه ای بود دور افتاده و محروم که تنها راه امرار معاش مردمش از کشاورزی بود.

گرجی علاوه بر این که خود در این محیط رشد کرده و توسعه یافته است خدمات متقابلی نیز به رشد و توسعه منطقه رباط کریم داشته است. در طی سال‌های پس از انقلاب افراد زیادی بودند که در شرکت بیسکویت گرجی پرورش یافته‌اند و خود پس از مدتی به دنبال تولید و تاسیس واحدهای صنعتی کوچک رفتند.به عبارتی پس از فارغ التحصیل شدن از دانشگاه گرجی به سمت تولید رفتند.

شاید خاطره انگیز ترین محصول این شرکت، همان بیسکویت باغ وحش گرجی است که سال‌ها برای تمام کودکان و نوجوانان و حتی بزرگ‌ترها خاطره انگیز بوده و هست. درآوردن حیوانات بیسکویتی از آن بسته بندی زرد رنگ بیش از هر چیز یادآور نام گرجی و شوق دوران کودکی است.

گرجی از زبان داماد خانواده گرجی

دوام آوردن یک صنعت در مملکت ما برای بیش از 50 سال چیزی شبیه معجزه است.این معجزه خوشبختانه با تلاش بسیار موسسان و کارکنان گرجی مشمول بیسکویت گرجی نیز شده است.این صنعت زمانی توسط مرحوم علی گرجی و پسرانش در ایران راه اندازی شد که هیچ اطلاعاتی نسبت به این صنعت وجود نداشت.

مرحوم گرجی خود پیش از راه اندازی كارخانه گرجی بیست سال در هند ساکن بود و کالاهای ایرانی مثل فرش و چای را به هندوستان می‌برد.پس از برگشت از هند نیز چند شرکت بسته بندی چای را راه اندازی کرد و به کارهای تولیدی پرداخت.

پس از آن بود که با ایده پسرش حسین گرجی و کمک پسر دیگرش فرخ گرجی شرکت بیسکویت گرجی را برپا کرد.حسین گرجی در انگلستان درس خوانده بود و ایده تولید بیسکویت را نیز از این کشور که به نوعی مهد بیسکویت است به پدر داد و پس از استقبال پدر، خود امور بازرگانی و فروش شرکت را بر عهده گرفت.فرخ گرجی نیز داراي تجارب كار در كارخانه بود و مدیریت تولید در کارخانه را برعهده داشت.

پس از درگذشت مرحوم گرجی، برادران سهام خود را واگذار کردند و از مجموعه خارج شدند اما فائزه دختر مرحوم گرجی هم چنان راه پدر را ادامه داد.حسین گرجی نیز هم اکنون با 85 سال سن در آفریقا کار تولید گرجی را مدیریت می‌کند و اگر چه با شرکت یبسکویت گرجی ارتباطی ندارد اما نام برند گرجی را در آفریقا نیز مطرح کرده است.

سرنوشت بيسكويت گرجي بعد از انقلاب

گرجی پس از انقلاب به مدت 17 سال تحت نظارت « شرکت مالکیت‌های صنعتی » بود که پس از فراز و فرودها به سازمان خصوصی سازی تغییر پیدا کرده است.این شرکت سهامدار عمده بود که سهامش ناشی از عام شدن شرکت‌ها در قبل از انقلاب بود.این شرکت در این 17 سال مدیریت شرکت را برعهده داشت و البته ما هم در چرخه مدیریتی بودیم اما کدخدا شرکت مالکیت‌های صنعتی بود.

در طول این دوران اگر چه مدیریت خوب بود و گرجی سرپا نگه داشته شد اما تغییر و تحول خاصی هم در گرجی روی نداد اما در چند سال اخیر پس از خروج این شرکت و واگذاری سهامش به مردم باعث جهشی در روند کاری گرجی بود.

✅ @karkhone
چرا نباید از تسهیل صدور مجوز انتظار معجزه داشت؟

اول وضعیت چند صنعت را بررسی کنیم. برای صنعت خودروسازی کشور با ظرفیت تولید دو میلیون خودرو و تولیدی در حدود یک میلیون، 38 مجوز خودروسازی صادر شده است! کره با تولید بیش از 4 میلیون خودرو، 5 خودروساز دارد.

در تولید موتورسیلکت، برای تولید دو میلیون موتور 163 واحد فعال دارای مجوز در کشور فعال هستند (56 واحد فعال بدون مجوز، 31 واحد راکد و 35 واحد در مرحله ساخت). در چین با تولید حدود 24 میلیون موتورسیکلت، 28 واحد تولیدی و هند با تولید 17 میلیون موتورسیکلت، تنها 11 واحد تولیدی دارد.

در صنعت تولید فولاد ایران، 116 واحد تولیدی فعّال در بخش خصوصی و 12 واحد فعال دولتی با ظرفیت 38.6 میلیون تن در سال مشغول فعالیت هستند. درصورتی‌که در کره جنوبی، تنها با 3 شرکت، ظرفیت تولید 52.3 میلیون تن است!

خلاصه انتظار نداشته باشید با مقررات زدایی و تسهیل صدور مجوز، بنز و فورد و ایلان ماسک و بیل‌گیتس در کشور ظهور کنند. بماند که ازدیاد مجوز خود اقتصاد مقیاس را از بین می‌برد و در بعضی رشته‌فعالیت‌ها مخرب است.

* آمار از گزارش کمیسیون اقتصاد کلان-اتاق ایران، 1392 اتخاذ شده است.

تماس با نویسنده @Barzinjf


✅ @karkhone
آیا کشورهای ثروتمند مهلت می دهند که واکسن کرونا به بقیه هم برسد؟

| علیرضا بازارگان

یکی از دغدغه های امروز کشورهای در حال توسعه این است که با توجه به پیش خریدهای شدید کشورهای ثروتند از شرکت های تولید کننده واکسن، کارخانه ها چه زمانی مهلت تولید واکسن برای کشورهای فقیرتر را پیدا خواهند کرد؟ به عنوان مثال، کانادا به عنوان زیاده طلب ترین کشور، نزدیک به 9.5 برابر نیازش واکسن خریداری کرده است و بریتانیا نیز بیش از 5 برابر نیازش سفارش داده است. به عبارت دیگر، کشورهای ذکر شده در جدول با اینکه فقط یک هشتم جمعیت جهان را دارند، نزدیک به 3.5 میلیارد واکسن پیش خرید کرده اند و هیچ متولی جدی در جهان وجود ندارد که توزیع عادلانه واکسن ها را سرپرستی کند. باید دید که آیا در ماه های آینده جنبش های عدالت جویانه بین المللی و مجموعه هایی مانند سازمان بهداشت جهانی و امثالهم اصلاحاتی در این وضعیت ایجاد می کنند یا خیر.

( مدرنا که اعلام کرده بعد از تایید FDA حاضره فرمولاسیون رو بفروشه گران ترین نسخه رو داره و فایرز، آکسفورد و جانسون اند جانسون هم دیگر شرکت های پیش قراول در تولید هستند.)

✅ @karkhone
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
به زمین خوردن غول ها (راجع به شرکت توشیبا و احوال زار این روزهایش) *نگارش متن در تاریخ فوریه 2014 بوده است | این متن به قلم محمدرضا اسلامی در 5 بخش تنظیم شده است یک سال و شش ماه و بیست و هفت روز پیش شرکت توشیبا اعلام کرد که مدیر عاملش به خاطر مبالغه…
به زمین خوردن غول ها
(راجع به شرکت توشیبا و احوال زار این روزهایش)
*نگارش متن در تاریخ فوریه 2014 بوده است

| این متن به قلم محمدرضا اسلامی در 5 بخش تنظیم شده است. (5/2)

مطلبی که در خصوص شرکت توشیبا در بالا آمد باعث شد تا پیامی حاوی توضیحات تکمیلی از دوست ارجمند جناب دکتر قادری که مقیم ژاپن و دارای سالها تجربه ارزنده دانشگاهی و صنعتی بوده، و در یکی از مراکز تحقیقاتی (R&D) مرتبط با خودرو ژاپن شاغل هستند، دریافت کنم.
ایشان در بحث علل افول و ظهور غول های صنعت و تجارت، به موضوع "اهمیت منابع انسانی متخصص" اشاره کردند و توضیحات زیر را در خصوص رقابت چین و کره با ژاپن ارایه دادند:

همانگونه که نوشته اید در مورد اینکه چطور شرکتهای کره ای و حتی چینی در بخشِ صنایع الکترونیک مصرفی توانستند از شرکتهای صاحبنام ژاپنی سبقت بگیرند٬ دلایل مختلفی مطرح شده است. اما یک نکته که کمتر به آن پرداخت شده است تلاشی است که این شرکتهای کره ای و چینی برای «جذبِ نیروهای کلیدی شرکتهایِ ژاپنی» کرده اند. مثلا شرکت اِل. جی و سامسونگ از چندسال قبل شروع به استخدام مهندسان ژاپنی شاغل در سونی با مزایا و حقوقهای بسیار بالاتر کردند. (به گفته یکی از دوستان٬ ال جی نیروهایِ یک تیم سونی را «به طورِ یکجا»، استخدام کرد!). الان هم شرکتهای چینی و کره ای با پیشنهادهای وسوسه انگیز مالی سعی در جذبِ نیروهای متخصص با سابقه در بخش تحقیق و توسعه صنعت خودرویِ ژاپن را دارند تا بتوانند سطح تکنولوژی شرکتهای خودشان را ارتقا دهند (مثلا همکار سابق من در مرکز تحقیقات و توسعه تویوتا الان در کره است). برای اینکه بدانید چطور این شرکتها متخصصین شاغل در ژاپن را جذب میکنند من یک نمونه مزایای پیشنهاد کاری یکی از این شرکتها را به اشتراک میگذارم (علاوه بر حقوق ۳۰ تا ۵۰ درصد بالاتر از شرکت ژاپنی)
Free apartment
4 times flight tickets
28 days annual leave
Partly reimbursement for Children’s international school
International medicare
Relocation fees and mobile fees etc

ایشان در ادامه افزوده اند:

جالب است بدانید که من بر اساس یک تجربه شخصی متوجه شدم ظاهرا جذب مهندسینِ باتجربه شاغل در شرکتهای ژاپنی، برای رفتن به چین و یا کره نه فقط به صورت موردی، بلکه به صورت یک شیوه سازمان یافته در حالِ انجام است. از طریق جستجو در پتنتها و پروفایلهای مهندسین و متخصصین داخل ژاپن٬ تماس با این افراد توسط افراد [کره ای و چینی] که از دانشگاه هایِ ژاپنی فارغ التحصیل شده اند و به ژاپنی مسلط هستند [و از فرهنگ ژاپن اطلاع دارند]٬ و حتی مسافرت مدیرانِ تامین منابع انسانی از کره یا چین به ژاپن ، برای مصاحبه با کاندیدای مورد نظر (بر عکسِ روالِ مصاحبه هایِ شغلی معمول!).

من از یکی از همکاران شنیدم که در مواردی، شرکتهای کره ای و چینی مبلغی معادل «چند برابر حقوق ماهیانۀ» افراد شاغل در شرکت ژاپنی را ، به آنها پرداخت کرده اند تا «چند آخر هفته» به چین یا کره برود و برایِ حلِ مشکلاتِ فنی، به آنها مشاوره دهند. همانطور که شما هم در نوشته هایتان اشاره نموده اید، در دنیای رقابتی امروز هیچ کمپانی نمیتواند به صِرفِ داشتن گذشتۀ درخشان، به موفقیت خودش مطمئن و دلگرم باشد.

✅ @karkhone
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
‍ داستان شکل‌گیری برند گرجی (2/1) بيسکویتی که عشق دوران کودکی ما بود شصت سال مدت زمان مناسبی برای نوستالژی شدن در کشوری است که تمام خاطرات خوب و حتی بد مردمش به سرعت برایشان نوستالژیک می‌شود حکایت گرجی هم همین است.برندی پنجاه ساله که محصولاتش همیشه…
داستان شکل‌گیری برند گرجی (2/2)
بيسکویتی که عشق دوران کودکی ما بود

شصت سال مدت زمان مناسبی برای نوستالژی شدن در کشوری است که تمام خاطرات خوب و حتی بد مردمش به سرعت برایشان نوستالژیک می‌شود حکایت گرجی هم همین است.برندی پنجاه ساله که محصولاتش همیشه در خانه های مردم حضور داشته است

سرنوشت بيسكويت گرجي بعد از انقلاب

هیات مدیره شرکت پنج نفر است که محمد زرکش رییس هیات مدیره و من یه عنوان مدیرعامل در آن حضور دارم.مهندس غلاث از طرف شرکت سرمایه گذاری ملی ایران معرفی شده و هم چنین آقای صفاری و مهندس حسین شیبانی به عنوان مدیرکارخانه در هیات مدیره حضور دارند.

در کل ما در گرجی محافظه کار هستیم و تا وقتی که نسبت به کاری اطمینان نداشته باشیم آن را انجام نمی‌دهیم.به همین دلیل است که در بازار سهام هم فراز و فرود ناگهانی نداشته‌ایم. کاملا با بررسی جوانب امر به جلو حرکت کرده‌ایم و تابع قوانین و مقررات بورس بوده‌ایم.به همین دلیل برای افزایش ارزش سهام حباب ایجاد نکرده ایم که بعدها باعث سقوطمان بشود.

هم اکنون خانواده من با در اختیار داشتن 33 درصد سهام بزرگ‌ترین سهامدار گرجی است و پس از آن هم شرکت سرمایه گذاری ملی ایران است.بقیه سهام هم در دست افراد حقیقی است و جای خوشبختی است که بسیاری از کارگران گرجی جزو سهامدارانش هستند.

چالش هاي اكنون شركت گرجي

در مورد چالش‌های پیش روی شرکت گرجی و سایر شرکت‌های ایرانی باید از تحریم‌ها و هدفمندی یارانه‌ها نام ببریم.متاسفانه در بحث هدفمندی یارانه‌ها با توجه به این که هیچ چیزی مشخص و شفاف نیست هنوز نمی‌دانیم باید با این مساله در صورت پیشآمد چگونه برخورد کنیم.

ما در حال حاضر هیچ سوبسید و یارانه ای دریافت نمی‌کنیم و تمام مواد اولیه مثل آرد و روغن را با قیمت اولیه می‌خریم اما بحثی که مطرح است در مورد برق و انرژی هنوز نمی‌دانیم چه اتفاقی روی می‌دهد و در صورت افزایش ناگهانی قیمت باید چه بکنیم چون بازار کشش افزایش قیمت ندارد و نمی‌توانیم برای جبران هزینه‌ها قیمت محصولاتمان را افزایش دهیم. اما هم چنان گرجی را سرپا نگه خواهیم داشت و فعالیت خواهیم کرد.

باید به این نکته توجه کنیم که شرایط مدیریت شرکت در کشور ما بسیار سخت است و سابقه پنجاه ساله گرجی یا هر شرکت دیگری برابر یا سابقه 200 ساله یک شرکت اروپایی از نظر سختی‌ها و مرارت‌هاست.

✅ @karkhone