Karkhoone | کارخانه | کارخونه
7.29K subscribers
4.04K photos
472 videos
81 files
1.42K links
کارآفرینی به روایتی دیگر...


وبسایت:
Karkhoone.com

توییتر:
twitter.com/karkhoone

📌گروه تبلیغاتی عدد:
@ADD_ADDS

دالان ارتباطی:
@channel_kar
Download Telegram
این اشتباه ما رو اتفاقا خیلی از کشورهای در حال توسعه دارن انجام میدن (تغییر ساختاری از کشاورزی به اقتصاد دانش‌بنیان و خدمت‌محور بدون تکمیل فرآیند صنعتی شدن). این الگو رو دنی رودریک اینطور نشون میده (تصویر بالا)
در حالیکه الگوی توسعه کشورهای توسعه یافته اینطور بوده (تصویر پایین)

موضوع مهم این است که خدمات و صنعت مکمل یکدیگر هستند.
عموم خدمات به بخش‌های حقیقی خدمت می‌دهند.
دیجی کالا باید کالایی باشه که بفروشی، ماشینی باید وجود داشته باشه که اسنپ بتونه مدیریت کرایه‌دهی کنه و ...
همچنین بخش سلامت نیاز به تجهیزات داره و ...

✅ @karkhone
این روزا تب ورود سهام به بازار عمومی در قالب عرضه اولیه یا IPO حسابی داغه: Doordash و AirBnB و ...
بافت نظرش رو مدتها پیش تو نامه‌هاش اینطوری نوشته
به عبارت بهتر و موجزتر: اگه خوب بود صاحبش نمیفروخت! این نظر برای اغلب فعالان غیر موشکاف بازار صادقه. بسیار به ندرت میشه که معامله با ارزشی تو IPO ها پیداکنین،مخصوصا در دوران فعلی که همه دربه‌در به دنبال بازدهی ناموجودن در این دنیای با بهره صفر یا منفی.
تحقیقی که به تازگی توسط Morgan Stanley منتشر شده بود نشون میداد تعداد IPO ها به دلایل مختلف بسیار کم شده، از جمله اصلیترین دلایلش این بود که سرمایه‌گذاران اولیه استارت‌آپها حاضرن زمان بیشتری شرکت رو خصوصی نگه دارن و «رس»اش رو از نظر سوددهی و ... بکشن و فقط وقتی به نقطه اوج بازدهی مالیش رسیدن وارد بازار می‌کننش که:
۱) از بازار داغ و قیمتهای بالا استفاده کنن (مثل همین روزها)
۲) برای سرمایه‌اشون هدفی جذابتر از استارت‌آپ پیدا کنن و بخوان نقدینگیشون رو اونجا ببرن.
در مورد (۲) از خودتون بپرسین: در روزهای ارزونی وام و بهره، چه محدودیتی دارن این Angel Investorها یا Venture Capitalها یا Private Equityها که وام نمیگیرن برای اهداف جدیدشون؟ جواب اینه: تقریبا هیچ!
احتمال اینکه آبی از IPOهای جدید گرم نشه زیاده.
اوبر رو یادتون نره و SnapChat رو.
در مورد اسنپ چت دقت کنین که بالا رفتن سهام بعد از ۳ سال از «زیر آب موندن» سهام بعد از IPO انجام شد و تازه اون هم نکته داشت:
سرمایه گذاران از مثبت شدن درآمد اسنپ ذوق زده شده‌ان، اونم فقط چون شرکت‌های زیادی فیسبوک رو تحریم کردن در ماجراهای اخیر!
همه اینها به معنا رد امکان سوددهی IPO ها نیست، حتی بافت (البته خودش که نه، به احتمال زیاد یکی از دو دستیارش) در IPOمربوط به Snowflake سرمایه‌گذاری کرد. ولی،
من و شما بافت نیستیم لزوما

https://www.cnbc.com/2020/09/16/warren-buffetts-berkshire-hathaway-just-made-a-fast-1-billion-on-snowflakes-surging-ipo.html

✅ @karkhone
🚩 مرثیه‌ای برای صنعت احداث

" دولت و مجلس با نگاه کوتاه مدت با فعالان این حوزه بیش از پیش نامهربان شده است."‌‌‌


✍️ یاداشتی از مهندس هادی کهولی،
عضو هیئت مدیره انجمن صنفی آب کشور

👈 برای مطالعه متن در موبایل‌تان، روی دکمه‌ی ‌INSTANT VIEW بزنید.
👉 @manawater
#کانال_تخصصی_آب_انرژی
#شرکت_مانا
https://bit.ly/3mdqc8g
‍ پاسخي از بنیانگذار کبریت توکلی؛ مرحوم تقی توكلي براي گزافه گویی هاي اردوغان
همه حكومت هاي ترك تبار، سرانجام در فرهنگ ايراني هضم شدند

به ادعاهاي قوم گرايان گوش نكنيد آنها دانش تاريخي ندارند و از تاريخ آذربايجان و ايران خبر ندارند. ما يك ملت واحد و يك زبان ملي با چندين قوميت و 250 زبان محلي و زبانچه هستيم و مثل قطعات يك جواهر به زيبايي در كنار هم قرار گرفته ايم.

اجداد من از قربانیان قرارداد ترکمن‌چای بودند. جد بزرگ ما، حاج محمدصفی ایروانی، خان ایروان بود. وقتی قرارداد ترکمن‌چای بسته می‌شود و شمال ارس به دست روس‌ها می‌افتد، خان ایروان، در آغاز، نمی‌تواند بپذیرد که زیر سلطه روس‌ها برود. سرانجام خان ایروان فرزندش را به نام حاج محمدنقی ایروانی در سال ۱۲۵۵ ه. ق. به تبریز می‌فرستد. قباله‌اش و همه امضاهایش هم پای قباله است. حاج محمدنقی در آن سال در تبریز خانه می‌خرد و ساکن می‌شود. يعني حاضر بودند يك شهروند معمولي در ايران باشند اما خان ايروان نباشند

ترك ها و اعراب قرن ها بر اين سرزمين زمين حكومت كردند اما در نهايت همه مجبور به پذيرش فرهنگ ايراني شدند. از نظر تاریخی ببینید بعد از اعراب، بیشترین دوره حکومت در ایران متعلق به چه کسانی، چه طوایفی بوده است؟ غزنویان آمدند و بعد سلجوقیان آمدند که تبار ترکی داشتند. سلجوقیان را ببینید که در فرهنگ ایرانی مستحیل و هضم شدند. زبان دیوانی و ادبی آنها فارسی شد. اصلا ایرانی شدند.

بعد از آن را ببینید. صفویان که دولت نیرومندی تشکیل دادند چه تباری داشتند؟ زبانشان آذری بود و قزلباش‌های آن‌ها ترکمن بودند. اما همه خود را ایرانی و وارث پادشاهی ایران می‌دانستند و بر معانی و ارزش‌های ایرانی و زبان فارسی تأکید می‌گذاشتند. خودشان را اینطوری تعریف می‌کردند. نادرشاه هم که از ایل افشار بود. قاجار هم در این مملکت حکومت کرد تبار ترکی داشتند. اما خودشان را ايراني مي ناميدند

مادر رضاشاه، نوش‌آفرین آیرملو، آذربایجانی بود و پدرش سوادکوهی، بود. مادر محمدرضاشاه، تاج‌الملوک آیرملو، هم آذربایجانی بود، همسر شاه هم که آذربایجانی بود. می‌خواهم بگویم این‌ها از هر تباری که بودند، همه ایرانی بودند. اینطور نبود که یک قوم خاصی حاکم باشد. ما ایرانیان، از هر تبار و شهر و نژاد و قومی، طی تاریخ خود، در هم جوش خورده‌ایم و اصلا صحبت از ترک و فارس و … بی‌معنی است.


ماندن ما در تاریخ به همین دلیل بوده است. آن زمانیکه آریایی‌ها وارد شدند، نیامدند که مملکت را تحت سلطه بگیرند بلکه با دیگران جوشیدند و بعدها اقوام مختلف را شکل دادند و … الان هم هیچ‌کدام از ما که نژاد خالصی نیستیم. با اقوام گوناگون حتی مهاجمان آمیخته شده‌ایم. اما یک ملت هستیم و یک فرهنگ کهنسال.

بنابر این به حرف این جریانات گوش نکنید، آن‌ها توهم دارند. ما بايد پرسش و دغدغه اصلي مان اين باشد كه با اين همه فرهنگ و تاريخ چرا تبديل به يك كشور پيشرفته و صنعتي نشديم؟ چه كنيم كه مملكت آبادي داشته باشيم!

(یک خاطره بگم یهو دیدید عمرم قد نداد. نمیدونم چند نفر از خوانندگان این سطور دو سال پیش جشنواره امین الضرب حضور داشتند و صحنه اعلام خبر درگذشت ایشون رو از زبان مجری بودن و شنیدن. آقایون، خانوما، یک "آه" یکدستی جماعت کشیدن که آدم لذت می‌برد. کجا شما سراغ دارید که کسی نبودش هم این چنین و بدون هیچ پیش زمینه‌ای افکار رو متحد و قلوب رو یکدست بکند؟ خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد... )

✅ @karkhone
|سیدمهدی طباطبایی

مهم نیست کجا ، تهران یا کاراکاس ،بمبئی یا تگزاس ، شما فرض کن ،مریخ
هرکجای دنیا که تورم باشد ، آنهم تورم کلفت
فقط باید دوجمله گفت
خوشبخت ،انکه بدهکار است
بیچاره ، آنکس که طلبکار است .
کافی است از یک نفر ده ملیون تومن پول بگیری ، با پولش هر کوفتی بخری ، ده سال بعد که پولش را حتی با سود بانکی به او پس بدهی ، تو معجزه کرده ای تو دارا شده ای و طلبکارات مال باخته .....


حال بیایید یک کاری بکنیم ، برویم دهه هفتاد ، و حتی دهه هشتاد
بانک خصوصی تاسیس کنیم ، از مردم پول و سپرده بگیریم ، مشروع و قانونی
حال بیایید با پولها ، ملک بخریم ، پاساژ ،برج مرکز خرید ،اصلا بیاید مال بسازیم....
هر ماه سود پول مردم را هم میدهیم ، بلاخره سپرده گذاری که همیشه هست .
ده سال بعد ، ما املاکی داریم با قیمت صد برابر ، و سپرده گذار پولی دارد ده برابر قبل .
خوب حالا سپرده گذار میخواهد از ما ملک بخرد ؟! بسم الله ، ده ها برابر ما جلوتریم.

تکلیف گسترش و دیوانه وار شدن تورم چه میشود ؟!
هیچ‌، به من و شما چه ربطی دارد ؟!

✅ @karkhone
چرا هنوز تولیدات کارخانه‌ای مهم هستند؟
ترجمه مقاله‌ای از اندیشکده روزولت

| برزین جعفرتاش

1- از منظر تاریخی، مسیر توسعه همواره از فعالیت تولیدی بوده است
آن‌گونه که اقتصاددان نروژی، اریک رینرت در کتاب "چگونه کشورهای غنی، ثروتمند شده و چرا کشورهای فقیر بی‌چیز ماندند" نشان می‌دهد؛ دستاورد استراتژیک ملت‌های ثروتمند در چند قرن گذشته برای ایجاد ثروت و قدرت ملی، داشتن یک بخش تولیدی قدرتمند و باکیفیت بوده است. از طرفی انگلستان در قرن نوزدهم و رشد ایالات‌متحده، آلمان، ژاپن و شوروی در قرن بیستم، تا کشورهای جدیداً صنعتی شده مانند کره، تایوان و حالا چین، کلید کسب ثروت، فعالیت تولیدی بوده است.

2- تولید اساس قدرت‌های بزرگ جهانی است
قدرتمندترین ملت‌های جهان آن‌هایی هستند که کنترل فن‌آوری تولید را در دست دارند. منظور این نیست که کارخانه داشته و کالاهای بیشتری تولید می‌کنند، بلکه آن‌ها می‌دانند چگونه ماشین‌‌آلات ساخت کالاها را بسازند. کلید قدرت از این منظر "ابزار تولید" است.

هر جا که ماشین‌های صنعتی ساخته شود، قدرت‌های بزرگ ظهور می‌کند. طبق مطالعات انجام شده، هشتاد درصد ماشین‌آلات کارخانه‌های تولیدی توسط کشورهایی ساخته می‌شود که به آن‌ها قدرت‌های بزرگ می‌گوییم. ایالات‌متحده تا دهه پنجاه حدود 50 درصد ماشین‌آلات را تولید می‌کرد؛ حالا این نسبت به کمتر از سهم 16% درصدی کشور چین رسیده است.

3- تولید مهم‌ترین عامل رشد اقتصادی است
ساخت ماشین‌آلات و توسعه فن‌آوری آن‌ها، از پیش برنده‌های اصلی رشد اقتصادی است. بدون ماشین‌آلات صنعتی، رشد بلندمدت و پایدار امکان‌پذیر نیست. برای مثال رشد انفجاری اینترنت، گوشی‌های هوشمند و مانند آن، تماماً به‌واسطه بخش کوچکی از ماشین‌آلات بخش تولید تحت عنوان تجهیزات ساخت نیمه‌هادی (که خود وابسته به اشکال دیگری از ماشین‌آلات تولیدی است) ممکن شد.

به‌علاوه ‌ماشین‌‌های تولید خود به تولید دستگاه‌ها و ماشین‌آلات دیگر منجر می‌شوند. برای مثال یک قطعه فلزی تولیدشده نه‌تنها ممکن است جزئی از محصول دیگری مانند اتومبیل باشد، بلکه شاید برای ماشین‌آلات تولیدی دیگری هم استفاده گردد.

4- تجارت جهانی بر اساس کالا است و نه خدمات
یک کشور نمی‌تواند در ازای تمام کالای مورد نیازش، خدمات ارائه کند (مثبت شدن تراز تجاری).

طبق گزارش WTO، 80% تجارت جهانی بین کشورها تجارت کالاست. این بدین معنی است که تنها 20% تجارت جهانی خدمات است. این درصدها در خصوص آمریکا هم که به اصطلاح در دوران پساصنعتی قرار گرفته صادق است. در واقع حتی بدون تعدیل تورم، تراز منفی تجاری کالا در ایالات متحده، بین سال‌های 2000 تا 2010 حدود 7 هزار میلیارد دلار بود. اگر در مبالغه‌آمیزترین حالت، یک کشور صرفاً بخش خدمات داشته باشد، کشور فقیری خواهد بود، چراکه نمی‌تواند خدماتش را در مقابل کالای مورد نیازش مبادله کند؛ ارزش پولش بسیار کم خواهد بود. دلار هم در بلندمدت با مشکل روبرو خواهد شد، درواقع دوران پساصنعتی، همان دوران پیشاصنعتی است که آینده روشنی برای کشور نمیتوان متصور بود.

5- بخش خدمات وابسته به کالاهای تولیدی است
در بیشتر موارد خدمات، انجام عملی در رابطه با کالاهای تولیدی است. شما نمی‌توانید تجربه استفاده از چیزی را صادر کنید. خرده و عمده‌فروشی که یازده درصد اقتصاد آمریکا را تشکیل می‌دهد، عمل خریدوفروش کالاهای تولیدی است. بازار مسکن هم که 13 درصد اقتصاد را شامل می‌شود، به همین منوال عمل خریدوفروش یک کالای واقعی یعنی یک ساختمان است. حتی بخش خدمات بهداشت و سلامت هم که شامل 8 درصد اقتصاد می‌شود، عمل استفاده از ابزار پزشکی و دارویی است (اینجا).

بازار مالی هم که هدایت منابع مازاد به بخش‌های غیرمالی اقتصاد است، این بدان معنی است که حتی بازار مالی هم به‌طور غیرمستقیم وابسته به بخش تولیدی است. برای جمع‌بندی می‌توان ادعا نمود که سلامت یک اقتصاد یقیناً درگرو وجود یک بخش تولیدی سالم است.

6- تولید یعنی خلق شغل
بیشتر مشاغل، مستقیم یا غیرمستقیم وابسته به بخش تولید می‌باشند. در سال 2005، بخش تولیدی ژاپن شامل 20.2 درصد اقتصاد این کشور می‌شد، در آلمان 23.2 درصد و در آمریکا 13.4 درصد. به استناد همین آمار،{اینجا} اگر بخش تولیدی آمریکا به‌اندازه بخش تولیدی ژاپن بود، این کشور دارای 7 میلیون شغل باکیفیت بالا، پایدار و با حقوق مناسب می‌شد. اگر نسبت بخش تولید به‌اندازه کشور آلمان بود، آمریکا ده میلیون شغل بیشتر داشت.

طبق گزارش موسسه سیاست اقتصادی، هر شغل تولیدی تقریباً از سه شغل دیگر در اقتصاد حمایت می‌کند. این موضوع با توجه به پنج دلیلی که در بالا ذکر شد منطقی به نظر می‌رسد.

✅ @karkhone
تنها چند روز بعد از هک شدن شبکه FireEye و سرقت ابزارهای محرمانه این شرکت:
حمله پیچیده هکرهای دولتی به وزارت خزانه‎داری آمریکا

رویترز: وزارت خزانه‌داری آمریکا مورد حمله سایبری قرار گرفته و اطلاعات آن سرقت شده است. هکرهای پیچیده‌ای که مورد حمایت یک دولت خارجی بوده عامل این حمله سایبری بوده‌اند.
به گفته خبرنگار رویترز، سازمان ملی اطلاعات و چند سازمان دیگر مورد حمله قرار گرفته و اطلاعات آنها هک شده است.
رسانه‌ها گزارش داده‌اند که این حمله سایبری باعث شده تا نشست اضطراری شورای امنیت ملی در کاخ سفید برگزار شود.
گفته شده هکرها موفق شده اند ترافیک Emailهای داخلی وزارت خزانه داری آمریکا را برای ماه ها مانیتور کنند.
هکرهای دولتی روسی متهم شماره یک این حملات هستند.

پ.ن:
کمربندها را محکم ببندید! طی روزهای آینده خبرهای بیشتری از هک و نفوذ به سازمانهای مهم خواهیم شنید. به نظر می رسد این حملات با حمله پیچیده به شبکه FireEye که هفته گذشته کشف شد بی ارتباط نیست.
اگر
مسئول تامین امنیت شبکه هستید این توصیه نامه مرکز ماهر را مطالعه نمایید.

پ. ن:
مطالعه این چند خبر خالی از لطف نیست.
https://t.me/Karkhoone/2039


✅ @karkhone
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
به زمین خوردن غول ها (راجع به شرکت توشیبا و احوال زار این روزهایش) *نگارش متن در تاریخ فوریه 2014 بوده است | این متن به قلم محمدرضا اسلامی در 5 بخش تنظیم شده است. (5/3) در دو نوبت قبل در خصوص احوال تلخ این روزهای توشیبا صحبت شد؛ صحبت از اینکه در دنیایِ…
به زمین خوردن غول ها
(راجع به شرکت توشیبا و احوال زار این روزهایش)
*نگارش متن در تاریخ فوریه 2014 بوده است

| این متن به قلم محمدرضا اسلامی در 5 بخش تنظیم شده است. (5/4)

ترَک در شمشیر سامورایی


طی سه یادداشت فوق در خصوص بحران در شرکت توشیبا ژاپن و نفس گیر بودن رقابت هایِ این سالها بین مجموعه های عظیم صنعتی صحبت شد.
متن زیر که یادداشت دوست ارجمند جناب دکتر بهرام تهرانی هست در این خصوص خواندنی است. دکتر تهرانی که جزء فارغ التحصیلان دانشگاههای ژاپن هستند سالهاست که در مرکز تحقیق و توسعه تویوتا (قلب توسعه فن آوری تویوتا) مشغول به کار هستند. این دست تحلیل ها از جهت اینکه از سوی افرادی است که مستقیماً با بدنه صنعت ژاپن درگیر هستند، خواندنی تر است.
یادداشت

ترَک در شمشیر سامورایی

ژاپن باخت و تمام شد! این شعاری است که اخیرا از همکاران و دوستانِ ژاپنی خود زیاد میشنوم. حقیقت این است که ژاپن بسیاری از بازارهایِ پرسود خود را از دست داده و وضعیت بسیاری از شرکتهای آن اسفناک است! "سونی" پرآوازه، که زمانی به داشتن یکی از محصولات آن افتخار میکردیم هم اکنون فقط از طریق فروش بازی و توزیع فیلم، به سختی روزگار میگذراند و عملاً شرکتی ورشکسته است.
علت غول شدن اقتصاد ژاپن، تولید ارزان و انبوه و سود بالای فروش بود. حدود ۴۵ سال قبل، شرکتهای ژاپنی با سرقت تکنولوژیهای متوسطی مانند خودرو، وسایل برقی و ... از اروپا و آمریکا از یکسو و از سویی دیگر با استثمار کارمندان (حقوقهای پایین و ساعات کار بالا) توانستند هزینه هایِ تولید را بشدت پایین آورده و بازارهای دنیا را تسخیر کنند. با فروش و سود فراوان (گاهی قیمت فروش به دهها برابر هزینه تمام شده میرسد! مثلاً هزینه ساخت یک لکسوس ۳۵۰ میلیون تومانی، حدود ۴۰ تا ۵۰ میلیون تومان برای تویوتا است!) توانستند سرمایه زیادی انباشته کنند (بسیاری از شرکتهای ژاپنی هم اکنون از آن سرمایه ارتزاق میکنند که البته کفگیر به ته دیگ رسیده است)!

ولی از حدود ۲۰ سال قبل شرکتهای کره ای و اخیراً چینی، با بکارگیری روشهایی مشابهِ شرکتهای ژاپنی، توانستند تولید بمراتب ارزانتری داشته و گام به گام در حال شکست و عقب راندن شرکتهای ژاپنی از بازارهای دنیا هستند !

امروزه تکنولوژیهای تولید با کیفیت و ارزان وسایل برقی، خودرو و غیره امر پیچیده و پنهانی نیست و میتوان با مدیریتی منسجم و انضباط پادگانی، تولید کننده بسیار خوبی برای این محصولات بود (مانند شرکتهای چینی که در زمانی بسیار کوتاه سازنده همه نوع محصولات شده اند).

پی نوشت:
برخی تحلیلگران بر این باورند که ژاپنی ها به دلیلِ سابقه آشنایی با روشهایِ بازاریابی و همچنین داشتن زیرساخت ها و کارخانه های بسیار قوی، از این شرایط عبور خواهند کرد و در اصطلاح دود از کنده بلند می شود و اکنون آتش زیر خاکسترند. ولی برخی دیگر (همچون یادداشت فوق دکتر تهرانی) معتقدند رقابت ها به قدری تنگ و نفسگیر است که به سرعت زمین می خوری و بعد از ورشکست شدن ، بلند شدنِ دوباره برای یک غول آسان نخواهد بود.

بلندشدنِ دوباره برای سنگین وزن ها سخت تر است.

✅ @karkhone
حباب‌های اقتصادی می‌خواهیم

در اوایل دهه 1960 و آغاز عصر کامپیوتر، قیمت سهام شرکت‌هایی که در اسمشان کلماتی مثل الکترونیک بود رشد چشمگیری داشتند، اما این حباب قیمتی هم مثل بسیاری دیگر از این نوع بهمراه قیمت آن سهام‌ها سقوط کرد. اما سرمایه‌گذاران حافظه ضعیفی دارند. هیجان مشابهی در شرکت‌های کامپیوتری، زیست فناوری، اینترنتی، و نانوتکنولوژی هم بعدا بوقوع پیوست.

این مقاله نیویورکر توضیح میدهد که با وجود نگاه منفی به حباب‌ها، در عمل منافع حاصله از این سرمایه‌گذاری‌ها و تکنولوژی‌ها برای جامعه بسیارند. مساله نوآوری این است که بسیاری از پول‌های صرف شده خرج ایده‌های بد میشوند، ولی بعضی از آنها هم نصیب ایده‌های خوب میشوند. این فرایندی شلخته است ولی همچنان بهترین فرایند موجود است. در بحث تکنولوژی‌های انقلابی مثل نانوتکنولوژی و هوش مصنوعی، سرمایه‌گذارانِ بیش از حد خوشبین در واقع برای منفعت عمومی عمل میکنند. پیشرفت از میان خیالات آزمندانه متولد میگردد.

لینک به مقاله

✅ @karkhone
Forwarded from karkhone | کارخانه (Mehdi)
چند لحظه به این 2 آدرس نگاه بندازید و ببین تفاوتی می‌بینید؟

Apple.com
Αpple.com

متوجه تفاوت‌شون شدید؟ احتمالا نه. چون هر دو به لحاظ گرافیکی شبیهن، اما وقتی روشون بزنی می‌بینی که سایت‌های مختلفی باز میشن. چون اولی از A حروف انگلیسی و دومی از A حروف یونانی استفاده کرده.

گاهی وقت‌ها هکرها یا به اصطلاح تخصصی‌تر کسانی کار فیشینگ برای دزدیدن اطلاعات حساس شما از جمله مشخصات کارت‌های بانکی، مشخصات ورود به حساب اینترنت بانک‌ها یا حتی مشخصات ورود به اکانت‌های شما مثل اینستاگرام و ایمیل انجام میدن آدرس‌های اینترنتی مشابه میسازن و شما رو به طرق مختلف به سمت آدرس اشتباه هدایت می‌کنند تا مشخصات‌تون رو اونجا وارد کنید و تقدیم هکر کنید. مثلا به شما ایمیلی می‌فرستند که لازمه وارد حساب اینستاگرامتون بشید و تنظیماتی رو تغییر بدید. اما صفحه‌ای که برای ورود مشخصات به اون هدایت میشید، سایت اصلی اینستاگرام نیست و نسخه شبیه‌سازی شده اون صفحه‌ست. یا مثلا برای انجام یک پرداخت اینترنتی، به سمت درگاه پرداختی هدایت میشید که روی آدرس اصلی نیست و روی آدرس مشابهیه که ورود اطلاعات کارت‌تون در اونجا به قیمت دادن اطلاعات کارت بانکی به فرد هکر تموم می‌شه. گاهی اوقات تشخیص این تفاوت‌ها با دقت زیاد در آدرس به صورت چشمی ممکنه.

مثلا:


bankmellat.com
bankrnellat.com
(استفاده از n و r به جای m)

یا

Shaparak.IR
Shaparak.lR
(استفاده از L کوچک به جای i بزرگ)

اما گاهی این تفاوت‌ها اصلا با چشم قابل تشخیص نیست، مشابه نمونه‌ای که در اول پیام گفتیم.

امیدواریم این اقدام باعث بشود هیچ‌وقت دچار دردسر در اینترنت نشوید.

✅ @karkhone
باید برای رفع تحریم ها تلاش بسیار کرد! امّا موانع رفع تحریم بسیار بیشتر از تصور هستند!

( این نوشتار بخشی از مجموعه گفتارهای «تحریم ها و مذاکرات» است.)

علی رغم قطعی شدن ریاست جمهوری آقای بایدن، انتظار رفع مشکلات اقتصادی و بحران های ناشی از سیاست های خصمانه آقای ترامپ بسیار خوشبینانه است. ولی نگاهی به خط و مشی بیان شده در گفتار مسئولان ارشد جمهوری اسلامی ایران و همچنین سیگنال هایی که طرف آمریکایی داده است، بارقه های امید را برای کاهش فشارهای اقتصادی و سیاسی، خصوصاً در جهت رفع بعضی از تحریم ها، زنده کرده است. امّا بی شک انجام مذاکرات، خصوصاً در سطوح کشورهایی با سابقه حدود نیم قرن تقابل، و حضور عواملی که نان خود را در تنش و انزوای ایران می بیند، بسیار مشکل است. در این نوشتار سعی شده به اختصار به برخی از موضوعات تأثیرگذار اشاره شود.

کاسبان تحریم! وقتی صحبت از لابی ضد ایرانی می شود، بیشتر توجهات به مخالفین، اعم از گروه ها و کشورهایی که پرچمدار مخالفت با اعتلای ایران هستند جلب می شود. ولی حقیقت این است که گاهی کشورها و یا اتحادیه های به ظاهر بی طرف و یا دوست، چه در شرق چه در غرب، از اینکه ایران بتواند به عنوان یک کشور ثروتمند و مستقل در منطقه ایفای نقش کند خرسند نخواهند شد. کافی است نگاهی به واکنش های بعضی از کشورهای غربی بیندازیم! حال این سئوال مطرح می شود که آیا همان کشورهایی که به بهانه تحریم های آمریکا از کوچکترین همکاری دریغ کرده و در مواردی کالا و خدمات خود را به هزینه های بسیار بالاتر از معمول به ایران عرضه کردند، از عادی شدن روابط تجاری ایران و جهان خوشحال می شوند؟ خصوصاً اگر حس کنند رقیبی مانند آمریکا وجود دارد؟


تردید نکنیم که مخالفین اعتلای ایران با استفاده از نفوذ خود در لایه های تصمیم گیری، خصوصاً در کنگره آمریکا، رسانه ها و حتی نهادهای بین المللی، تمام تلاش خود را برای انزوای ایران و افزودن به مشکلات اقتصادی به کار خواهند برد. به عنوان مثال آقای توماس فریدمن، که به عنوان یک نظریه پرداز با افکار خاص شناخته می شود، در یک نوشتار در 29 نوامبر در روزنامه نیویورک تایمز می نویسد “Dear Joe, It’s Not About Iran’s Nukes Anymore” و در آن به نوعی به آقای بایدن هشدار می دهد که در وضعیت کنونی، حتی اگر قصد برگشت به برجام را دارید، دیگر شرایط 4 سال قبل مهیّا نیست!

شاید این نوشتار آقای فریدمن را هم بتوان به مانند دیگر تحلیل های منتشره این روزها پنداشت! امّا واقعیت این است که ایشان یک نویسنده معمولی نیست! و موضوع و محتوای نظر ایشان هم یک خبر معمولی نیست! تا جایی که پس از انتشار آن، بسیاری از دست اندرکاران مخالف مذاکرات در کشورهای منطقه، از جمله یکی از وزرای یک کشور عربی حاشیه خلیج فارس، در مصاحبه ای رسمی که در آن ادعای نیاز به وجود برجام پلاس را مطرح نموده، به عنوان سند و دلیل ادعای خود به نوشتار آقای فریدمن استناد میکند!

نتیجه اینکه، وضعیت اقتصادی جامعه به هیچ وجه در شأن شهروندان ایرانی به عنوان یک کشور ثروتمند و دارای پتانسیل های بالا نیست. لذا همانطور که در گفتار مدیران ارشد نظام به صراحت اعلام شد، تلاش باید هم برای رفع تحریم باشد هم خنثی سازی تحریم ها. اما باید در نظر داشت که مذاکرات به این سادگی نیست که یک نفر با یک امضا از برجام خارج شد و حالا یک نفر با یک امضا برگردد! این یعنی یک مسکّن موقت که شاید برای استفاده تبلیغی و سیاسی احزاب و گروه ها مفید باشد، اما برای یک کشور مفید نیست! لذا، لطفاً تعارفات را کنار بگذاریم. اگر قصدی برای حل موضوعات وجود داشته باشد، باید با حفظ سه اصل عزت، حکمت و مصلحت، اقدام نمود، بدون آنکه وقت کشور و اقتصاد کشور در مسائلی چون تعداد مذاکره کننده ها و اضافه یا کم کردن کشورهای واسطه مذاکره تلف شود.


✅ @karkhone
کشور آلمان نه تنها قطب اقتصادی اتحادیه اروپا به شمار می رود بلکه یکی سطح رفاه زندگی نیز در این کشور مثال زدنی است.
🇩🇪🇩🇪🇩🇪
کسب اقامت دائم آلمان از طریق سرمایه گذاری و یا کسب و کار یکی از روش های متداول بین متخصصینی است که میخواهند اقامت دائم این کشور را کسب نمایند.

کشور آلمان شرایط خاصی را برای استارتاپ ها، کسب و کارهای تجاری و نوین، فریلنسرها و حتی خود اشتغالی در این کشور ایجاد کرده که در میان کشورهای اتحادیه اروپا بی نظیر است.

🔺🔺🔺 گروه مشاورین WBG مستقر در آلمان با 8 سال سابقه فعالیت در حوزه مشاوره سرمایه گذاری، کسب و کار و اقامت در آلمان میتواند در این مسیر همراه شما باشد.
در صورت داشتن هرگونه سوال میتوانید به صورت رایگان آن را با مشاورین ما مطرح کنید:
برای کسب اطلاعات بیشتر به سایت و یا کانال تلگرام گروه WBG مراجعه کنید:

🆔 @wisebusinessgroup
🌐 www.LifeinGermany.ir
✉️ whatsapp: (+49)-157-8631-2323
‍ چرا مذاکره ایران و آلمان درباره احداث ذوب آهن اصفهان به نتیجه نرسید؟ (2/1)

| روایت ابوالحسن ابتهاج از احداث بزرگترین کارخانه فولاد کشور

ابوالحسن ابتهاج می‌نویسد: برای فراهم کردن زمینه کار اسماعیل زنجانی را به سرپرستی کار ذوب‌آهن تعیین و یک متخصص فرانسوی را هم مامور همکاری با او کردم. این دو نفر مطالعاتی درباره کارخانه ذوب‌آهن کرج انجام دادند و گزارشی تهیه کردند.

در باره ایده و نحوه شکل گیری شرکت دوب آهن اصفهان به عنوان نخستین کارخانه فولاد سازی بزرگ ایران، روایت های مختلفی وجود دارد .
یکی از روایت‌ها نیز توسط ابوالحسن ابتهاج، رییس پرقدرت سازمان برنامه و بودجه در کتاب خاطرات وی درج شده است. ابوالحسن ابتهاج براساس عادتی که در سراسر کتاب خاطراتش دیده می‌شود، از موضع بالا و از نگاه یک کارشناس ارشد و همچنین فردی که در اقتصاد ایران و به‌ویژه طرح‌های زیربنایی نقش اول را داشته است، در بازگویی این داستان نیز چنین رویه‌ای را اتخاذ کرده است.

با این همه و به دلیل منصب او در سازمان برنامه و بودجه و حتی به عنوان کارشناس و فعال بخش خصوصی، روایت او خواندنی است:

طرح ذوب‌آهن

در زمان رضاشاه قراردادی با دماگ – کروپ آلمان برای احداث کارخانه ذوب‌آهن منعقد شده بود. امضای قرارداد با این شرکت که از بزرگ‌ترین شرکت‌های صنعتی آلمان بود با عجله و بدون مطالعه کافی انجام شد و در نتیجه محل نامناسبی را در کرج برای این کار انتخاب کرده بودند و پس از جنگ جهانی دوم احداث ذوب‌آهن کرج متوقف گردید.

یکی از طرح‌های مهمی که اجرای آن در سازمان برنامه در نظر گرفته شده بود، تاسیس کارخانه ذوب‌آهن بود. برای اجرای چنین طرحی لازم بود مطالعات بسیار دقیقی، مخصوصا از نظر تعیین محل مناسب برای احداث کارخانه، به عمل بیاید، به طوری که دسترسی به معادن سنگ‌آهن و زغال‌سنگ و آب مورد نیاز آسان باشد.

بانک جهانی به کلی با احداث کارخانه ذوب‌آهن در کشورهای در حال توسعه مخالف بود، به این علت که بعضی از این کشورها بدون مطالعه کافی از احداث کارخانه ذوب‌آهن، زیان فراوان دیده بودند. بانک جهانی اعتقاد داشت احداث کارخانه ذوب‌آهن در بیشتر کشورها با شتاب و زیر فشار زمامداران وقت صورت گرفته است، چراکه این افراد اصرار داشتند طرح بزرگ و چشمگیری به اسم آنها ایجاد گردد.

به هر حال برای فراهم کردن زمینه کار اسماعیل زنجانی را به سرپرستی کار ذوب‌آهن تعیین و یک متخصص فرانسوی را هم مامور همکاری با او کردم. این دو نفر مطالعاتی درباره کارخانه ذوب‌آهن کرج انجام دادند و گزارشی تهیه کردند.

من براساس آن با دماگ – کروپ وارد صحبت شدم.وقتی با نماینده کنسرسیوم وارد مذاکره شدم او گفت که تاسیس ذوب‌آهن در کرج به این دلیل عملی نبوده که معادن شمال ایران به اندازه کافی سنگ‌آهن نداشته و فقط مصرف دو سال کارخانه را تامین می‌کرده است.

گذشته از آن زغال‌سنگ این ناحیه برای مصرف کوره‌های ذوب‌آهن مناسب نبود. پرسیدم چطور چنین محلی را برای ایجاد ذوب‌آهن انتخاب کردید؟ جواب داد به ما گفتند شاه (رضاشاه) دستور داده است محل کارخانه باید همین جا باشد و ما هم ناچار قبول کردیم. به این ترتیب محل نامناسبی را انتخاب کردند و مقداری از ماشین‌آلات را نیز از آلمان به ایران حمل و در کرج نصب نمودند. هنگام وقوع جنگ جهانی دوم شوروی باقیمانده ماشین‌آلات را در بین راه توقیف کرد و در نتیجه طرح ذوب‌آهن کرج ناتمام ماند.

نظیر همین خبط را ترک‌ها در زمان آتاتورک مرتکب شدند. یک روز نماینده شرکت انگلیسی مهندس مشاور طرح ذوب‌آهن ترکیه در سازمان برنامه به دیدن من آمد و تقاضا کرد شرکت او را به عنوان مهندس مشاور استخدام نماییم.

گفتم آنچه از طرح ذوب‌آهن ترکیه شنیده‌ام مبنی‌بر آن است که مجریان طرح دچار اشتباهات بزرگی شده‌‌اند. جواب داد ما تقصیر نداشتیم، رییس ستاد ارتش ترکیه شخصا محل کارخانه را تعیین نمود. پرسیدم چطور شرکت شما چنین عیب بزرگی را خاطرنشان نکرد، فلسفه استخدام مشاور این است که چنانچه مسوولان امر دچار اشتباهاتی بشوند آنان را متوجه اشتباهات خود بنماید و هر گاه صاحب کار اصرار در اجرای نظر خود نمود مهندس مشاور باید از قبول مسوولیت خودداری کند. به هر حال به نماینده آن شرکت گفتم که متاسفانه از استخدام موسسه‌ای که مرتکب چنین غفلتی شده است معذورم.

✅ @karkhone
عوامل موفقیت پیشروها در انقلاب صنعتی چهارم

گزارش مشترک موسسه مکنزی و مجمع جهانی اقتصاد با بررسی روند حرکت ۴۴شرکت پیشرو که عمدتا متعلق به چین، آمریکا و آلمان هستند، درزمینه دیجیتالی شدن توصیه‌هایی برای کشورهای در حال توسعه و صنعتی دارد.

پیشروها عنوانی است که به شرکت‌های صنعتی نوآور داده شده است. این شرکت‌ها که چهار ویژگی عمده را در فرآیند تولید خود اعم از «فرآیندهای کسب و کار»، «سیستم‌های مدیریتی و منابع انسانی»، «اینترنت اشیا» و «سامانه‌های داده‌محور» به‌کار بسته و روی آنها متمرکز شده‌اند، از طریق توجه به شش عامل مختلف، توانسته‌اند برندگان بازی اقتصاد در عصر انقلاب صنعتی چهارم باشند.

موسسه مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی که اخیرا بخشی از گزارش دو نهاد مذکور را ترجمه و منتشر کرده، شش عامل را به‌عنوان دلیل اصلی موفقیت شرکت‌های پیشرو جهان نظیر تسلا، هوآوی و آمازون ذکر کرده است. در واقع شیوه به‌کارگیری فناوری‌های برآمده از انقلاب صنعتی چهارم «رویکرد چابک برای تغییرات و پاسخگویی»، « اکوسیستم فناورانه»، «استقبال از دیجیتالی شدن و اتوماسیون صنعتی»، «توجه به اینترنت اشیا»، «تحلیل‌های پیشرفته و پیش‌بینانه» و «به‌کارگیری واقعیت‌های مجازی و افزوده» زمینه‌ساز موفقیت بنگاه‌های صنعتی های‌تک است.

این موسسه هشدار داده شرکت‌های ایرانی به دلایل عمدتا سیاسی و اطلاعاتی از موج انقلاب اول تا سوم صنعتی دور مانده‌اند و هم‌اینک به دلیل تحریم‌ها ممکن است از فواید موج چهارم انقلاب صنعتی دور بمانند.

لینک گزارش (زبان اصلی)
Industry’s fast-mover advantage: Enterprise value from digital factories


متن کامل گزارش (ترجمه فارسی)

✅ @karkhone
سراب نخبه‌گرایی مردم ایران

|رضا دهدار

پیشرفت اقتصادی را نمیشود مهندسی کرد. نمیشود الگوی واحدی را برای آن در نظر گرفت. فقط میتوان انسان‌ها را آزاد گذاشت تا هر کس بنا بر شرایط شخصی خود به دنبال ترجیحات ذهنی و رفع نیازهایش برود. هیچ برنامه دقیقی که بتواند رشد کیفی اقتصاد را اندازه بگیرد، وجود ندارد. تنها بازار آزاد است که رشد کیفی ایجاد میکند.

مردم عموما فریب بزرگی اقتصادها را می‌خورند. جی‌دی‌پی اصلا شاخص خوبی برای توسعه کیفی نیست.‌ لوکزامبورگ به مراتب بازار قدرتمندتری نسبت به چین دارد. لیختن‌اشتاین هم همین‌طور. فراموش نکنیم که جی‌دی‌پی شوروی هم بالا بود و اقتصادانان غربی مانند ساموئلسون، مبهوت و شیفته آن شده، و معتقد بودند که در آینده، شوروی غرب را پشت سر خواهد گذاشت ولی عملاً شوروی فروپاشید به این خاطر که رشد مصنوعی دوامی ندارد.

عموم کشورهای در حال توسعه مانند چین، برزیل، آفریقای جنوبی و حتی ایران هم یک فرمت تقریبا مشابه‌اند. توسعه نخبه‌گرا هیچ جا شاخص کیفی را نمی‌سنجد. ایران از نظر جی‌دی‌پی وضعیت‌ بهتری نسبت به نروژ دارد اما سطح کیفی زندگی نروژی‌ها کجا و مردم ایران کجا؟ بروکرات‌ها در این کشورها برای رشد اقتصادی برنامه‌ریزی می‌کنند و هیچ بهایی به بازار آزاد نمی‌دهند. شرکت‌های قدرتمند و بزرگ هم وصل به دولت هستند.

ایلان ماسک وقتی به آلمان می‌رود تا از کارخانه تسلا بازدید کند، نیازی ندارد تا خانم مرکل؛ صدراعظم آلمان را ملاقات کند اما وقتی به ترکیه می‌رود، حتماً باید با رجب طیب اردوغان دیدار کند. اقتصاد دولتی و نخبه‌گرا کلی با بازارآزاد توفیر دارد. برای همین وقتی ترامپ اقتصاد ایران را تحریم میکند، اوضاع بسیار وخیم میشود. اقتصاد چین با اینکه مثلاً بزرگترین بانک‌های دنیا را دارد، باز هم این "ترین" اصلا کیفی نیست. چون دولتی است. به ضرب چماق دولت کار می‌کند. اگر آمریکا به بانک ملی چین چپ نگاه کند، دچار بحران میشود، چون تحت تاثیر مستقیم تنش سیاسی قرار می‌‌گیرد.‌ چون بازار آزادی وجود ندارد.

مع الاسف مردم ایران هم دوست دارند تا یک دولت متخصص و نخبه‌سالار راس کار بیاید و همین مدل توسعه از بالا را پیش ببرد. مردم تقاضای این را ندارند تا در یک اقتصاد آزاد بتوانند کالا تولید، و بیزنس کنند. اینها که اکنون از آخوندها برگشته‌اند، تقاضا دارند که یک نخبه کراواتیِ دانشگاهی برای آنها مدل توسعه را تعریف کند. با این دیدگاه مردم ایران در بهترین حالت به جایی می‌رسند که ترکیه یا برزیل رسید. هیچ‌وقت بازار ایران مثل بازار کره جنوبی یا ژاپن نخواهد شد.

✅ @karkhone
🔴 تخفیف مشترک 10 کسب و کار B2B ایرانی به مناسبت یلدا:

🔸دفترشما
🔸رایچت
🔸دیدار
🔸پونیشا
🔸نوین هاب
🔸هاست ایران
🔸لندین
🔸زیبال
🔸نجوا
🔸دادسان

🔔مهلت استفاده: تنها تا 3 دی ماه
#B2BCAMP
☑️برای آشنایی با میزان تخفیف و استفاده به این سایت زیر بروید:

🌐👉https://b2n.ir/073611
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
❤ #روزپرستار ❤

امسال ۳۰ آذر در تقویم ملی ما به نام پرستار نقش بسته است تا فرصتی را فراهم آورد تا بار دیگر تلاش بی‌دریغ و مهر پرستاران عزیز را در این دوران سخت همه‌گیری کرونا به یادآوریم و قدردان آنها باشیم.

همکاران گروه صنعتی پاکشو به پاس گرامیداشت این روز و قدردانی از زحمات پرستاران فداکار، پیام ویژه‌ای را ارسال کردند که می‌توانید در این ویدئو ببینید.

🆔 @pakshoo
‍ چرا مذاکره ایران و آلمان درباره احداث ذوب آهن اصفهان به نتیجه نرسید؟ (2/2)

| روایت ابوالحسن ابتهاج از احداث بزرگترین کارخانه فولاد کشور

ابوالحسن ابتهاج می‌نویسد: برای فراهم کردن زمینه کار اسماعیل زنجانی را به سرپرستی کار ذوب‌آهن تعیین و یک متخصص فرانسوی را هم مامور همکاری با او کردم. این دو نفر مطالعاتی درباره کارخانه ذوب‌آهن کرج انجام دادند و گزارشی تهیه کردند.


مذاکره با آلمانی ها

با سابقه اطلاعاتی که در ایجاد صنعت ذوب‌آهن در کشورهای در حال توسعه داشتم و با توجه به نظر مخالف محافل بین‌المللی و اینکه ذوب‌آهن صنعتی است که چنانچه بدون احتیاط و مطالعه جمیع جهات تاسیس شود نتایج وخیمی خواهد داشت، از آغاز امر تصمیم گرفتم که نباید به سفارش و خرید ماشین‌آلات اکتفا کرد، بلکه باید شرکت بزرگی را که در صنعت فولادسازی شهرت دارد در کار تاسیس کارخانه شریک نمود.

نخستین‌بار که موضوع مشارکت را با نمایندگان دماگ – کروپ در تهران در میان گذاشتم دیدم که موضوع به هیچ وجه مورد استقبال آنها نیست. ولی من ادامه مذاکرات را منوط به قبول این شرط نمودم.مذاکرات با نمایندگان کنسرسیوم دماگ – کروپ تقریبا یک سال و نیم طول کشید تا در پاییز سال ۱۳۳۶ بنا به دعوت دولت آلمان فدرال به کشور مزبور مسافرت نمودم و در ملاقاتی که با «برتولد بایتس» رییس شرکت کروپ داشتم موضوع مشارکت را یک بار دیگر مطرح کردم و گفتم صلاح ایران در این است که شما در طرح ذوب‌آهن با ما شریک شوید، نه اینکه فقط کارخانه‌ای به ما بفروشید و موضوع همان جا خاتمه پیدا کند.

من میل داشتم دماگ – کروپ دست‌کم بیست درصد در طرح ذوب‌آهن ایران شریک شود. اعتقاد من این بود که برای اطمینان از صحت اجرای این برنامه، آلمان‌ها را در سود و زیان آن شریک کنیم تا وظایف آنها منحصر به فروش و نصب ماشین‌آلات نباشد، بلکه در ایجاد کارخانه‌ای که احداث می‌شود به عنوان سرمایه‌گذار ذی‌نفع باشند.

بایتس در پاسخ گفت: متاسفانه قانون آلمان به ما اجازه سرمایه‌گذاری در خارج را نمی‌دهد و رفع این مانع با دولت است. یکی دو روز بعد با «ارهارد»، وزیر اقتصاد آلمان فدرال که بعد از جنگ جهانی دوم اقتصاد آلمان را از نابودی نجات داد و بعدها صدراعظم شد و شخص بسیار بانفوذی به شمار می‌رفت، ملاقات کردم. در ضمن صحبت موضوع مشارکت دماگ – کروپ در ذوب‌آهن ایران را مطرح کردم.

ارهارد گفت: متاسفانه قانون ما اجازه سرمایه‌گذاری در خارج را به شرکت‌های آلمانی نمی‌دهد. با تعجب گفتم، عجیب است که با این همه پیشرفت عظیم اقتصادی و صنعتی چطور این نقص بزرگ را هنوز برطرف نکرده‌اید؟ گفت حق با شماست و من هم لازم می‌دانم که این نقص هرچه زودتر رفع و اصلاح شود.

✅ @karkhone
اگر چشم و گوشتون باز نمیشه!

به همین سادگی:
شما بانک دارید، تصمیم به ساخت مال میگیرید، از بانکتون وام میگیرید، پروژه را شروع میکنید ، در میانه کار بدلیل بدهی مال تون را به بانکتون واگذار میکنید، حالا بانکتون میشه زیانده و ترازش بشدت به هم میریزه، مالتون را در مزایده از بانکتون میخرید به قیمت بالا ، بانکتون ترازهای مالی‌اش ترمیم میشه ، چندسال دیگه شما اقساط وام مال تون را نمیتونید به بانکتون بدید ، بانکتون مال را از شما بجای بدهی تون برمیداره...

✅ @karkhone