Karkhoone | کارخانه | کارخونه
7.29K subscribers
4.04K photos
472 videos
81 files
1.42K links
کارآفرینی به روایتی دیگر...


وبسایت:
Karkhoone.com

توییتر:
twitter.com/karkhoone

📌گروه تبلیغاتی عدد:
@ADD_ADDS

دالان ارتباطی:
@channel_kar
Download Telegram
ابتدا برای سادگی فرض کنید در اقتصاد فقط یک بانک وجود داشته باشد و پول هم فقط از جنس سکه‌ی طلا باشد، مثل گذشته‌ها. مردم طلاهایشان را پیش بانک به امانت می‌گذارند و در مواقع نیاز برای برداشت سپرده به بانک مراجعه می‌کنند. در شرایط عادی احتمال خیلی کمی وجود دارد که همه‌ی مردم همزمان به پول احتیاج داشته باشند، بنابراین همیشه مقدار زیادی طلا در انبار بانک خاک می‌خورد.

فرض کنید شما در چنین اقتصادی برای خرید خانه احتیاج به پول دارید، اما آه در بساط ندارید. یک گزینه این است که به بانک مراجعه کنید و وام بگیرید. بانک می‌داند که قرار نیست همه‌ی مردم به یک‌باره سراغ سپرده‌هایشان بیایند؛ بنابراین می‌تواند بخشی از پول‌ها را وام بدهد که کار ملت راه بیفتد.

بیایید با عدد و رقم ادامه بدهیم؛ فرضاً در انبار بانک ۱۰۰ سکه وجود داشته باشد. شما برای خرید خانه ۱۰ سکه نیاز دارید، این مقدار را وام می‌گیرید و سکه‌ها را به فروشنده‌ی خانه می‌دهید. احتمالا فروشنده به پول نیاز ندارد و ۱۰ سکه را می‌برد پیش بانک سپرده می‌گذارد.

چه اتفاقی افتاد؟ در این فرایند یک خانه معامله شد، ۱۰ سکه وام داده شد، ۱۰ سکه به سپرده‌ها اضافه شد (حساب فروشنده خانه)، اما انبار بانک ثابت ماند! قبلا ۱۰۰ سکه سپرده و ۱۰۰ سکه در انبار داشتیم، حالا ۱۱۰ سکه سپرده و ۱۰۰ سکه در انبار داریم! به همین سادگی «نقدینگی» خلق می‌شود؛ یعنی بدون اینکه سکه‌های فیزیکی زیاد شده باشد، مقدار سپرده‌های مردم افزایش می‌یابد.

بانک خیالی ما تا کجا می‌تواند به وام دادن و خلق نقدینگی ادامه دهد؟ مثلا اگر هزار دفعه وام ۱۰ سکه‌ای بپردازد، سپرده‌ها بیش از ۱۰ هزار سکه می‌شود. حالا اگر بیشتر از ۱۰ نفر برای برداشت سپرده‌هایشان به بانک مراجعه کنند، یعنی فقط ۱٪ از سپرده‌گذاران، انبار خالی می‌شود و بانک ورشکسته!

بانک‌ها برای اینکه دچار این ریسک نشوند، همواره درصدی از سپرده‌‌های جدید را به عنوان ذخیره نگهداری می‌کنند. مثلا ۱۰ درصد. در مثالِ ما بانک با ۱۰۰ سکه‌ی اول فقط می‌تواند ۹۰ سکه وام بدهد. این ۹۰ سکه دوباره سپرده‌گذاری می‌شود و بانک می‌تواند ۸۱ سکه (۹۰٪ ۹۰ سکه) را وام بدهد و به همین ترتیب. بنابراین در هر دور مقدار وام جدیدی که بانک می‌تواند اعطا کند کمتر می‌شود. با ادامه‌ی روند، در نهایت ۱۰۰۰ واحد سپرده یا همان نقدینگی ایجاد خواهد شد.

این مثال بسیار ساده تقریباً همان اتفاقی است که در دنیای امروز می‌افتد. بانک‌ها با دادن وام نقدینگی خلق می‌کنند؛ اما نمی‌توانند تا بینهایت به این کار ادامه دهند و باید برای کنترل ریسک خود، به ازای هر مقدار سپرده‌ (یا همان وام) ذخیره نگهداری کنند. این ذخیره‌گیری روی سپرده‌ها دقیقا همان ذخیره‌ای است که در یادداشت قبل اشاره کردیم. همان‌طور که گفتیم، این ذخیره‌ها نزد بانک مرکزی امانت گذاشته می‌شوند.

حداقلِ درصد ذخیره‌گیری معمولا از طرف بانک‌های مرکزی تعیین می‌شود و بستگی به نوع سپرده دارد. مثلا سپرده‌های جاری چون زیاد جابجا می‌شوند، ذخیره‌ی بیشتری دارند. برعکس در مورد سپرده‌های مدت‌دار (مثلا یک‌ساله)، چون تا زمان مشخصی قرار نیست برداشت شوند، ذخیره‌ی کمتری دارند.

پیش‌تر گفتیم بانک مرکزی برای چاپ پول فقط کافی است حساب ذخیره‌ی بانک‌ها را شارژ کند. برای مثال فرض کنید دولت برای پرداخت حقوق کارمندان پول کم آورده است. عجالتاً از بانک مرکزی قرض می‌گیرد، به این صورت که بانک مرکزی حساب ذخیره‌ی بانک ملی را ۱۰۰ میلیارد تومان شارژ می‌کند، بانک ملی هم حساب دولت را به همین مقدار زیاد می‌کند. در نهایت دولت پول را به حساب کارمندان واریز می‌کند. حالا بانک ملی ۱۰۰ میلیارد سپرده و ۱۰۰ میلیارد ذخیره دارد؛ اگر نرخ ذخیره ۱۰ درصد باشد، بانک می‌تواند تا جایی وام بدهد که سپرده ۱۰ برابر ذخیره باشد! به این ترتیب ۱۰۰۰ میلیارد نقدینگی خلق می‌شود.

طبق آمارهای بانک مرکزی در شهریور ۱۳۹۹ نقدینگی حدودا ۲۹۰۰ هزار میلیارد تومان و پایه پولی ۳۷۲ هزار میلیارد تومان بوده است. نسبت این دوتا یعنی پایه پولی تقسیم بر نقدینگی تقریباً همان نرخ ذخیره‌ی سپرده‌ها است؛ حدوداً ۱۳ درصد. به معکوس این عدد «ضریب فزاینده» می‌گویند که برابر ۷.۸ است، یعنی به ازای هر یک تومان پایه‌ی پولی ۷.۸ واحد نقدینگی خلق می‌شود.
/چرتکه

✅ @karkhone
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
لیست مطالعه درباره توسعه کشورهای شرق آسیا (1) | برزین جعفرتاش با پیگیری اظهارنظرهای افراد مختلف در خصوص پیشرفت کشورهای شرق آسیا به این نتیجه رسیدم که آگاهی جامعه فارسی‌زبان در این خصوص بسیار محدود است. عدم ترجمه کتاب‌های مهم این حوزه به فارسی شاهد…
لیست مطالعه درباره توسعه کشورهای شرق آسیا (2)

| برزین جعفرتاش

چند سال پس از چالمرز جانسون، آلیس امسدن (1992) با کتاب "غول بعدی آسیا: کره جنوبی و صنعتی شدن دیرهنگام" دوباره توجه‌ها را به نقش دولت در فرآیند رشد و توسعه اقتصادی جلب کرد.

او کره جنوبی را به‌عنوان یک مورد صنعتی شدن دیرهنگام موردبررسی قرارداد تا عوامل مؤثر بر این پدیده را دریابد. او توجه خاصی به دخالت‌های دولت از طریق سیاست‌های حمایتی و اعمال استانداردهای عملکردی بر شرکت‌های کمک گیرنده داشت. همین ویژگی دولت توسعه‌گرا را دلیل رشد سریع‌تر کره جنوبی، ژاپن و تایوان در مقابل دیگر کشورها مانند برزیل، ترکیه، هند و مکزیک می‌داند.

می‌توان گفت کتاب الیس امسدن از اولین و مهمترین کتاب‌هایی است که درباره توسعه سریع کره جنوبی نوشته شده و در نوع خود یک اثر کلاسیک محسوب می‌شود.

Asia's Next Giant: South Korea and Late Industrialization


ایوانز (1995) در اثر مهم خود با عنوان "اقتدار درونی شده: دولت‌ها و تحول صنعتی " به بررسی نقش دولت، کارآفرینان محلی و شرکت‌های بین‌المللی در ظهور صنعت رایانه در سه کشور برزیل، هند و کره جنوبی می‌پردازد. مطالعه تطبیقی ایوانز در خصوص موفقیت و شکست دولت‌ها در فرآیند صنعتی شدن منجر به ارائه نظریه مشهور "اقتدار درونی" شد.

اقتدار درونی شده ترکیبی از انسجام سازمانی درونی دولت و رابطه نزدیک با جامعه است که همراه با شناخت محدودیت‌های خود دولت و برقراری یک رابطه واقع‌گرایانه با اقتصاد جهانی موجب موفقیت سیاست‌های صنعتی دولت می‌شود.

Embedded Autonomy: States and Industrial Transformation
Peter B. Evans

/سیاستگذاری صنعتی

✅ @karkhone
| علی کسیری

هرچند که مدت زعامت هر سه رهبر فعلی ایران، روسیه و ترکیه بیش از دو دهه است. با این حال اما همچنان اردوغان در ترکیه محبوب است، پوتین به نسبت منفور.

چرا؟
به تصاویر زیر نگاه کنید.

تورم در هر دو کشور ترکیه و روسیه در طی بیست سال گذشته کاملا مهار شده است، با این حال اما در ایران، ملت در آرزوی روزهای دوران پهلوی هستند. روزهایی که تورم جدی بر زندگی مردم سایه نیانداخته بود.


ترکیه: نمودار تورم در ترکیه از سال ۱۹۸۵ تا پیش بینی های سال ۲۰۲۳

از زمان روی کار آمدن حزب عدالت و توسعه به رهبری اردوغان از سال ۲۰۰۳ تا به امروز نزدیک به بیست سال می گذارد.

در حالی که پیش از ریاست اردوغان بر ترکیه، نرخ تورم در ترکیه گاه حتی به بیش از سالیانه ۱۰۰ درصد می رسیده است اما در سالهای ریاست اردوغان، نرخ تورم همواره کمتر از رقم ۱۲ درصد بوده است. از این رو بنا به شواهد و قرائن، اردوغان نه تنها معمار توسعه و پیشرفت ترکیه است، بلکه هنوز از محبوبیت بسیار بالایی در میان ملت ترکیه برخوردار است.


روسیه: نرخ تورم در روسیه نیز از زمان به قدرت رسیدن ولادیمیر پوتین در سال ۱۹۹۹، همواره پایین تر از رقم سالیانه ۵ درصد بوده است و بدون شک یکی از عوامل محبوبیت پوتین در میان مردم روسیه، همین کنترل تورم در روسیه ای است که در دوران ریاست جمهوری یلتسین، گاه نرخ تورم بیش از ۸۰۰ درصدی را تجربه کرده بود.

البته مشکل روسیه، توزیع ثروت است.


ایران: با توجه به آنچه که گفته شد، می توانید نتیجه بگیرید که چرا ملت ایران در حسرت روزهای حکومت پهلوی است.

چرا که ایرانیان تنها در دوران حکومت پهلوی تورم های تک رقمی را تجربه کرده اند و توزیع ثروت در ایران نیز، متعادل تر از امروز بوده است. حال آنکه بهترین تجربه ایران در دوران چهل ساله جمهوری اسلامی، تورم های ۱۰ درصدی است و در باقی سالها نیز تورم گاه به پنجاه درصد رسیده است.

https://t.me/Karkhoone/2261


✅ @karkhone
بازار تبهکاران اینستاگرامی را با آنفالو کردن کساد کنید

| مجتبی نیک اقبال

من هیچ‌وقت خز و خیل‌های اینستاگرامی را که با لباس‌های قشنگ و حرف‌های رنگ ‌و لعاب‌دار دنبال افزایش فالوور و شهرت هستند، جدی نمی‌گیرم. اغلب این‌ها وانمود می‌کنند که به کائنات وصل شده‌اند و با فرستادن امواج مثبت، اتفاق‌های مثبت برایشان افتاده است. فقط من نمی‌دانم این کائنات چرا برای آن کودکی که آرزوی داشتن یک موبایل را به گور می‌برد، کاری نمی‌کند؟

تا دلتان بخواهد اینستاگرام پر شده از افرادی که به افق خیره می‌شوند و جملات قشنگی می‌گویند که برای چند ثانیه شما را به فکر می‌برد. این‌ها بیش از اینکه بخواهند شما را نصیحت کنند یا بهتان راهکار بدهند، در پی فخرفروشی و اثبات این هستند که خودشان به مو به موی حرفایی را که می‌زنند عمل کرده‌اند و حالا به موفقیت‌های چشمگیری رسیده‌اند.

در این حالت، شما اسیر این افراد می‌شوید و هر روز پست‌هایشان را می‌بینید، لایک می‌کنید و برای دیگران می‌فرستید، چون آن‌ها در باور شما گنجانده‌اند که حالشان به خاطر رعایت برخی توصیه‌هایی که به شما می‌کنند خیلی خوب شده است. در حالی که شما فریب زندگی اسلایدی آن‌ها را می‌خورید.

زندگی اسلایدی یعنی قسمت‌های قشنگ و جذاب روزهای آن خز اینستاگرامی که به شما می‌فروشد. شما هم فکر می‌کنید سراسر زندگی او همین‌گونه است و هر روز و هر ساعتش با خوشحالی، انرژی مثبت و لذات گوناگون می‌گذرد.

شما فقط آن قسمتی از زندگی خز محترم را می‌بینید که دوش گرفته، موهایش را مرتب کرده و چون از تبلیغ داخل استوری پول خوبی گرفته با خنده و خوشحالی داخلش ماشینش نشسته و به شما رهنمون می‌دهد. در حالی که هرگز فحش‌های رکیکش به شرایط زندگی‌اش، روزهایی که بی‌حس و حال است، افسردگی‌اش و صدها مشکل دیگر او را نمی‌بینید و فکر می‌کنید او خوشبخت است و شما بدبخت عالم.

بازار این افراد تبهکار را باید با آنفالو کردن کساد کرد. این افراد، فعالان صنعت تبهکاری در اینستاگرام هستند. آن‌ها خودشان خوب می‌دانند که حال همه مردم را نمی‌توان با یک نسخه واحد خوب کرد؛ اما هدفشان چیز دیگری است: افزایش فالوورهای افسرده، کسب شهرت و در آمدآزایی از فرصتی که شما در اختیارشان می‌گذارید.

✅ @karkhone
تله الماس چالش استارتاپها

| حسین بختیاری

یکی از مشکلات اصلی استارتاپهای ایجاد شده در ساختارهای حمایت از فناوری همچون مراکز رشد، مراکز نوآوری، شتاب‌دهنده‌ها، چالشی است که من نام آن را "تله الماس" می‌گذارم.
تله الماس زمانی بوجود می آید که یک استارتاپ به نقطه مناسبی می‌رسد که مستلزم آنست که از یک‌ ساختار به صورت موفق خارج و وارد ساختار بعدی که محل حضور شرکتهای سطح بالاتر (همچون پارک علم و فناوری و یا شهرک‌صنعتی و...) بشود، اما مدیران و صاحبان آن ساختار در برابر خروج شرکت مقاومت می‌کند زیرا می‌خواهند آن برند خلق شده را بصورت‌ یک‌ الماس زیبا در پیشانی دستاوردهایشان برای همیشه در کنار خود نگه دارند که این تله مانع رشد استارتاپ در مسیر حقیقی خود می شود و آن مرکز را نیز از جذب ایده‌های جدید و جایگزین غافل می‌کند.
یادمان باشد در حال حاضر یکی از مشکلات اصلی اکوسیستم نوآوری و فناوری در ایران عدم ارتباط مناسب بین اجزای آن است.

✅ @karkhone
پایان بیسفون!

پیام رسان بومی بیسفون هم مثل میهن بلاگ به پایان خط رسید و Serverهای خود را از 15 اسفندماه برای همیشه خاموش خواهد کرد!

✅ @karkhone
سیاست‌مداران، مانند سایر افراد، تا زمانی که حیات سیاسی آن‌ها ادامه دارد، تلاش می‌کنند تا مطلوبیت انتظاری خود را بیشینه کنند. این مطلوبیت می‌تواند از درآمد، انگیزه‌های غیر مادی، قدرت و ... تأثیر پذیرد. یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های این مطلوبیت، شانس تصدی مجدد قدرت در سال‌های آتی است. بر این اساس هر سیاستمداری نیاز دارد تا "میراثی" از خود به جای بگذارد که با کم‌ترین هزینه بیشترین شانس تصدی قدرت را برای او ایجاد نماید.

بحرانی مانند ویروس کرونا بهترین موقعیت است تا میراثی که به آن اشاره گردید، بر جای گذاشته شود. در شرایط عادی، با ارائه‌ی پاسخی قاطع به این بحران، هرچند ممکن است درکوتاه مدت اقتصاد دچار رکود شود، اما نجات جان‌ هزاران نفر و مقایسه‌ی نتیجه عملکرد دولت با سایر کشورها می‌تواند تا سال‌ها برنده‌ی انتخابات را مشخص نماید. مهم‌ترین سؤال در این خصوص چرایی عدم ارائه‌ی پاسخ بهینه در این شرایط است.

زمانی که فرد یا گروهی بر اساس منافع خود بهترین رفتار را ارائه نمی‌دهد، به عنوان اولین عامل می‌توان به قیودی که او را محدود می‌سازد، توجه نمود. یک پاسخ سراسری به بحران کرونا به معنای تعطیلی بسیاری از مشاغل است. اولین اثر چنین پاسخی، کاهش شدید درآمد بسیاری از مردم و حتی کاهش درآمدهای دولت است. در بحث کسری‌ بودجه گفتیم که ابتدا و انتهای بودجه در شرایط عادی هم با تقریب‌های بسیار زیادی به هم می‌رسد و به صور معمول ناترازی‌های فراوانی در آن وجود دارد. در چنین شرایطی کاهش درآمدها، برای سیاست‌مدار قوز بالای قوز خواهد بود. مشکل دیگر تعطیلی سراسری نیاز به تأمین معیشت مردم، به خصوص آن‌هایی که بیشترین آسیب را از این تعطیلی می‌بینند در ایام تعطیلی است. دولتی که در تأمین خرج‌های معمول خود نیز دچار مشکل است و با سیلی صورت خود را سرخ نگه داشته است، با افزایش هزینه‌ها دیگر حتما چون آهو در برف گیر خواهد کرد.

ممکن است بگویید که تقریبا هیچ دولتی در دنیا به میزانی مازاد بودجه نداشته است که بتواند هزینه‌های پاسخی قاطع را تأمین نماید. در پاسخ باید بگوییم که حق با شماست، هر چند همه‌ی دولت‌ها ناچار به افزایش کسری بودجه شدند اما با شرایطی متفاوت دست به این اقدام زدند. در بحث کسری‌ بودجه بیان شد که دولت‌ها راه‌های متفاوتی برای تأمین کسری بودجه در اختیار داردند که بسیاری از آن‌ها برای دولت ما به خوبی فعال نشده‌است و یا با توجه به شرایط کنونی از دسترس خارج است. گفتیم دولت‌ها موجودات بد حسابی هستند و هر چه بد حسابی آن‌ها بیشتر و آشکارتر باشد، در مواقع نیاز با شرایط سخت‌تری برای قرض گرفتن مواجه خواهند بود، که این شرایط برای دولت ایران نیز صادق است. از دست دادن فرصت‌های طلایی برای تأمین کسری بودجه در چند ماه گذشته عاملی دیگر در بسته شدن دست دولت است.

یکی از راه‌کارهای دیگری که در بسیاری از کشورها استفاده شده است، افزایش پایه‌ی پولی و استفاده از شیر اصلی بانک مرکزی است. در زمانی که همه‌ی کشورها از این راهکار استفاده‌ی مناسبی به عمل می‌آورند، عدم استفاده گسترده‌ی دولت که به این ابزار اعتیاد دارد عجیب است. اما مشکل دقیقا همین جا است که به دلیل سابقه‌ی موجود از دولت در کشور، هر گونه سیاست پولی، سریعا اثر خود را در تورم نشان خواهد داد. به عبارت دیگر، بی اعتباری دولت و بانک نزد مردم باعث می‌شود تا با مشاهده‌ی اعمال سیاست پولی انبساطی، مردم خود را برای تورم بیشتر آماده سازند. از طرف دیگر تورم فزاینده توان دولت را برای تمرکز بر سایر مشکلات کاهش می‌دهد و دائما می‌باید به دنبال دستگیری قصاب و دلال و لاستیک‌فروش باشد. این شرایط موجب می‌شود تا دولت ارائه‌ی پاسخی قاطع را تا زمانی که بحران به حدی بالایی از شدت خود برسد به تعویق بیاندازد.
/چرتکه

✅ @karkhone
Forwarded from .
ویترین نت که تا کنون چند بار تجربه صادرات به افعانستان را داشته است. حالا در برنامه پیش روی خود، پیش‌بینی می‌کنند تا سال آینده دفتر جدیدی را به صورت رسمی در این کشور راه‌اندازی کنند. این استارت‌‌آپ همچنین به عراق و سوریه هم صادرات انجام داده است. استارت‌آپ «ویترین‌نت» مارکت‌پلیس B2B در حوزه ماشین‌آلات صنعتی است که از سال ۹۵ با هدف ارتباط بین تولیدکننده و خریدار کار خود را آغاز کرد اکنون در سه صنعت غذایی، بسته بندی و کشاورزی فعال است.
https://redl.ink/b4reB/GV4LU
‍ عربستان سعودی بامداد روز گذشته اعلان کرد که از آغاز سال ۲۰۲۴ میلادی فعالیت تجاری خویش با تمامی شرکت های بین المللی که نمایندگی منطقه ای در خاک این کشور نداشته باشند را متوقف خواهد نمود.این تصمیم به معنای محروم شدن شرکت ها از قراردهای سودآور آتی در بازارهای سعودی خواهد بود.

اقدام اخیر ریاض علاوه بر شرکت های فوق، رقبای منطقه ای چون امارات (به ویژه دبی) و بحرین را نیز نشانه رفته است. جایگاه برتر سایر کشورهای حاشیه خلیج فارس در شاخص سهولت کسب و کار در قیاس با عربستان سبب رغبت شرکت های خارجی به تاسیس شعب منطقه ای خود در این کشورها شده است.

براساس اعلان بانک جهانی در سال ۲۰۲۰، امارات متحده عربی و بحرین به ترتیب رتبه های ۱۶ و ۴۳ جهان در شاخص سهولت کسب و کار را در اختیار دارند و این در حالی است که عربستان در جایگاه ۶۲ این رتبه بندی جای دارد.

در نتیجه می توان گفت تصمیم اخیر عربستان علاوه بر ایجاد مخاطره برای جذب سرمایه گذاری های بلند مدت کمپانی های خارجی، موجب نوعی هماوردطلبی با سایر کشورهای حاشیه خلیج فارس به ویژه امارات خواهد بود. در مقابل برای بسیاری از شرکت های بین المللی نیز که از سالها قبل قطب فعالیت های تجارت منطقه ای خویش را در دبی، ابوظبی یا منامه مستقر ساخته اند این تصمیم به مثابه پالسی منفی و نگران کننده تلقی می شود.

✅ @karkhone
‍ نقل خاطره اي از احمد خيامي با موضوع دعوت از دكتر علي شريعتي براي كمك به محرومان


26 بهمن ماه، مصادف با دومين سالروز درگذشت پوران شريعت رضوي، همسر دكتر علي شريعتي است. پوران متولد 1313 فرزند يك تاجر خراساني و مقيم تهران بود. او در در رشته ادبیات فرانسه آغاز به تحصيل كرد و با افتتاح دانشکده ادبیات در مشهد، به آنجا رفت و در سال 1337 با علی شریعتی كه يكي از دانشجويان همان دانشگاه بود، ازدواج كرد.

پوران شريعت رضوي بعدها از دانشگاه سوربن دکترای ادبیات فارسی گرفت. او در 26 بهمن97 به خاطر سكته مغزي در تهران درگذشت. عدم اجازه ورود پيكر او به حسينيه ارشاد (كه در سالهاي قبل از انقلاب، مقر سخنراني ها و فعاليت هاي فرهنگي و مذهبي همسرش عليه حكومت شاه بود)، با حاشيه هايي مواجه شد.

در تصوير زير اين نوشته، خانواده دكتر علي شريعتي در يك قاب ديده مي شوند. اين عكس، اين روزها در فضاي مجازي با اين نوشته مي چرخد : دكتر علي شريعتي كه در سالهاي قبل از انقلاب «كتاب فاطمه فاطمه است» را نوشت و همه زنان مسلمان را به پيروي از سبك زندگي آن حضرت توصيه مي كرد، چرا همسر و دختران خود او ، با حجاب اسلامي ظاهر نمي شدند؟

پاسخ به اين قبيل پرسش ها را به فرزندان برومندش واگذار مي كنيم و ضمن طلب مغفرت براي اين زوج متفكر، به همين مناسبت به نقل خاطره اي از احمد خيامي موسس شركت خودروسازي ايران ناسيونال( ايران خودرو) مبادرت مي كنيم كه ثايت مي كند چگونه روشنفكران چپ ايراني از «فقر» و « فقرا» يك سوژه تبليغاتي ساخته و در عمل، حاضر به انجام كاري براي آنان نبودند.

دكتر علي شريعتي در حمايت از مستمندان و مستضعفان، تند ترين حملات را عليه صاحبان صنايع بزرگ ايران انجام داد و آنها را «روباه مكار»، «موش سكه پرست» و «بورژوازي پليد» ناميد! تا اينكه بطور اتفاقي تعدادي از تجار و صنعتگران ايراني كه براي انجام فريضه حج در مكه بودند قرار مي گذارند كه در بازگشت به ايران با دعوت از دكتري شريعتي، براي كمك به فقرا كاري بكنند.


خاطره خيامي از سفر حج با علي شريعتي و قول قرارهاي كمك به مستضعفان

احمد خيامي در صفحه 169 كتاب خاطرات خود « پيكان سرنوشت ما» مي نويسد:

در سال 1350 يك شب در سفر ژنو خواب ديدم يكي از نزديك ترين همكارانم به رويم خنجر مي كشد، از سوئيس به برادرم تلفن كردم كه وسايل مسافرت مرا به خانه خدا، فراهم كند. در بازگشت به ايران از فرودگاه مهرآباد، به سمت خانه خدا حركت كردم.

در آن سفر، شبي به محل حجاجي كه با قافله حسينه ارشاد مشرف شده بودند، رفتم. با اين كاروان، يكي از وعاظ درجه اول و همينطور علي شريعتي همراه بودند. آن واعظ سخنراني موثري ايراد كرد. پس از اتمام سخنراني با شريعتي كه از مشهد در كانون نشر حقايق اسلامي با او دوست آشنايي داشتم و در تهران نيز گاهي در سخنراني هايش در حسينيه ارشاد شركت مي كردم شروع به حرف زدن كردم و احوال پرسي كرديم.

سپس به همراه شريعتي و چند نفر از حجاج آشنا براي گردش به يكي از خيابانهاي مكه رفتيم. شريعتي از اوضاع سياسي ايران، بسيار ناراحت بود و شديدا همه ما را به انقلاب عليه محمدرضا شاه تشويق مي كرد. شريعتي شخص شاهنشاه را مسئول كارهاي اطرافيان مي دانست.

صحبت ما به درازا كشيد اما جز همين جمله چيزي بيشتر به خاطرم نمانده . در همين سفر با عده اي از حجاج كه صاحب صنعت و يا از بازرگانان بنام و دلسوز مستمندان و مستضعفان كشور قرار گذاشتيم جمعيتي براي انجام امور خيريه در تهران تشكيل بدهيم و تا جائيكه امكان دارد به درد بي نوايان و محرومان برسيم

پس از اجراي مناسك حج، به ميهن بازگشتم. شبي دوستان سفر حج را به خانه ام دعوت كردم و از دكتر شريعتي نيز خواستم براي راهنمايي در اين جلسه شركت كند. تمام دعوت شدگان آمدند و شريعتي نيز حضور داشت. صحبت هاي زيادي در باره انجام امور خيريه شد و براي شروع به كار، قرار بر اين گرفت كه هفته اي يك بار جلسه اي بگذاريم. آن شب شريعتي حتي يك جمله هم صحبت نكرد ! و بعد هم خبري نشد.

✅ @karkhone
«تأثیر وضع اقتصاد بر شخصیت تجاری ایرانیان»

| مهدی تدینی

با این نابرابری اسفناک میان دلار و ریال بدترین اتفاق تجاری ممکن برای مردم ایران به عنوان یک واحد اقتصادی رخ می‌دهد. در تحلیل‌ها پیرامون سقوط ارزش ریال اغلب به جنبۀ داخلی قضیه می‌پردازند. همۀ حواس‌ها به این است که این سقوط ارزش ریال چه تأثیری بر معیشت ایرانی‌ها می‌گذارد و چه پیامدهای تورمی هولناکی دارد. اما در این نوشتار می‌خواهم به بُعد دیگری بپردازم که به «شخصیت تجاریِ» ایرانیان مربوط است. اگر بخواهم تمام حرفم را پیشاپیش در یک جمله خلاصه کنم و سپس آن را توضیح دهم، باید بگویم: بخش بزرگی از ایرانیان «کاملاً» و بخش کوچکی نیز «تا حد زیادی» از بازار جهانی اخراج شده‌اند. و این به گمان من به همان اندازۀ پیامدهای معیشتیِ داخلی ناگوار است و حتی خطر امنیتی در خود دارد.

در اینجا نمی‌خواهم شما را با اعداد و ارقام درگیر کنم. به دو دلیل: یکی این‌که بخشی از ما دیگر نسبت به اعداد بی‌حس شده‌ایم. چه سود که الان بگویم فلان کشور درآمد سالانه‌اش به دلار صد برابر شهروند ایرانی است؟ دوم هم این‌که برای بخشی دیگر از مردم مرور این اعداد و ارقام فقط مایۀ افسردگی و نومیدی مضاعف است و بعید می‌دانم کسی در ایران از یأس به اندازۀ کافی لبریز نشده باشد. پس، از مرور اعداد و ارقام می‌گذرم و خود مسئله را بیان می‌کنم.

وقتی می‌گوییم یک نفر در ایران فلان اندازه دلار در سال درآمد دارد، بی‌درنگ با این پاسخ روبرو می‌شویم که باید «توان خرید» را در نظر گرفت؛ یعنی این‌که یک ایرانی در سال هزار دلار درآمد دارد و یک نفر در فلان کشور دو هزار دلار درآمد دارد، دلیل نمی‌شود فرد ایرانی از آن خارجی فقیرتر باشد. زیرا باید دید با معادل ریالی هزار دلار در ایران چقدر فرد توان خرید دارد و آن‌گاه آن را با توان خرید آن فرد خارجی مقایسه کرد. اما وقتی در گسترۀ «بازار جهانی» معادلات را در نظر می‌گیریم، دیگر «توان خرید ریالی» بی‌معنا می‌شود و ما مبنا را باید بر همان دلار بگذاریم.

در «بازار جهانی» توان خرید بر حسب دلار محاسبه می‌شود. این‌جاست که ارزش پول ملی خود را نشان می‌دهد. البته در هر کشوری مدیران اقتصاد ملی طبق مصالح تجاری می‌کوشند نرخ برابری پول ملی را با ارزهای خارجی به نحوی تنظیم کنند که توان صادرات کشور تقویت شود و شاید در این راستا گاهی تعمداً ارزش پول ملی را قدری پایین بیاورند (که سر این قضیه جنگ‌های تجاری هم میان کشورها درمی‌گیرد). اما وقتی ارزش واحد پولی یک کشور سقوط می‌کند، دلاری که شهروندان آن کشور در جیب دارند نابود می‌شود و فرد از یک «شریک تجاری» در تجارت جهانی به یک شریک کم‌ارزش و خُرد، و از یک «مشتری محترم» در بازار جهانی به یک تماشاچی تبدیل می‌شود که نهایتاً می‌تواند ویترین‌ها را تماشا کند و پاساژگردی کند.

بخش بزرگی از مردم ایران حقوق‌بگیرند و این یعنی درآمدشان در طول سال‌های اخیر در بهترین حالت چند ده درصد رشد کرده، اما ارزش دلاریِ پولی که در ماه درمی‌آورند، حدوداً یک‌‌هشتم شده (یعنی هفتصد درصد تنزل). نتیجه اینکه میانگین درآمد حقوق‌بگیران (و همین‌طور صاحبان مشاغل آزاد) به صد تا نهایتاً دویست دلار در ماه رسیده است. با درآمد روزانۀ سه تا شش دلار بخش عمدۀ مردم ایران دیگر نمی‌توانند در بازار جهانی «شخصیت تجاری» خود را حفظ کنند. البته کسانی هم که درآمد بیش‌تری دارند گرچه شخصیت تجاری خود را حفظ می‌کنند، اما به شریکی کم‌بُنیه و ضعیف تبدیل می‌شوند که هر آن ممکن است در تأمین مالی یک پروژۀ مشترک به بن‌بست بخورند.

شراکت به هر شکل آن، از جمله شراکت از نوع فروشنده‌ـ‌خریدار خود منشأ امنیت است. زندگی اقتصادی فروشنده وابسته به خریدار است و به همین دلیل وجود خریدار، سلامت او، امنیت اقتصادی و سیاسی‌اش به دغدغۀ فروشنده تبدیل می‌شود. در دنیای واقعی از دست رفتن شخصیت تجاری، به شخصیت حقوقی نیز آسیب جدی می‌زند. واقعیت این است که اهمیت مردمان به توان خرید آن‌ها در بازار جهانی ربط مستقیمی دارد. شاید وقت آن باشد که یک بار دیگر پیامدهای این وضع اقتصادی را بررسی کنیم و اگر پیامدها گرانبارتر از آن چیزی که اول گمان می‌کردیم شده است، چاره‌ای عاجل بیندیشیم. دقت بفرمایید: «عاجل»!


✅ @karkhone
Forwarded from مارکتینگ آز
💢 قانون 15 دقیقه و خرده‌ عادت‌های موثر

👈 جیمز کلییر در کتاب خود به نام «خرده‌ عادت‌ها» می‌نویسد:

💯 تغییری کوچک در عادت‌های روزانه می‌تواند زندگی‌تان را به مقصدی متفاوت هدایت کند

💯 اتخاذ و اجرای تصمیمی که اوضاع را یک درصد بهتر می‌کند، شاید در همان لحظه، بی‌اهمیت به نظر برسد، اما در مجموع و در بلندمدت، این انتخاب‌های کوچک می‌توانند تفاوت‌های بزرگی ایجاد کنند

👈 برای بهره‌مندی از اثرات «خرده عادت‌ها»، می‌توانیم از قانون 15 دقیقه استفاده کنیم

💯 ساموئل اسمایلز، مبدع قانون 15 دقیقه، بر این اعتقاد است که تکرار کارهای کوچک، نه تنها آینده انسان را می‌سازد، بلکه حتی روی آینده کشورها هم تاثیرگذار است

💯 وی پیشنهاد می‌کند برای موفقیت در آینده، از همین امروز تصمیم بگیریم روزی 15 دقیقه، روی یک عادت خوب ولی کوچک، تمرکز و تمرین کنیم

💯 برای مثال، از همین امروز تصمیم بگیریم روزی 15 دقیقه را به فراگیری یک نرم‌افزار کاربردی در فروش و بازاریابی اختصاص بدهیم؛ یا روزی 15 دقیقه بیشتر روی خدمات بهتر به مشتریان اصلی‌مان تمرکز کنیم

👈 زیبایی قانون 15 دقیقه در این است که اجرای آن کوتاه و ساده است و هر شخصی می‌تواند آن را اجرا کند

👈 جالب‌تر این که، کشور ژاپن موفقیت امروزین‌اش را مدیون اجرای قانون 15 دقیقه است و مردم آن سعی می‌کنند هر سال، دو یا سه خرده عادت جدید را انتخاب و روزی 15 دقیقه را به هر یک اختصاص بدهند

#انگیزشی

🔆مارکتینگ آز 👇👇👇

✅ @Marketing_AZ
آقای فیروزآبادی، بازی عوض شده است!


پروژه اینترنت ماهواره ای شرکت SpaceX موسوم به STARLINK به مراحل عملیاتی شدن خود نزدیک می شود. پروژه ای که لرزه بر اندام فیلترخواهان و سانسورچیان در سراسر دنیا انداخته است. آقای فیروزآبادی رئیس مرکز ملی فضای مجازی چند روز پیش به این پروژه واکنش نشان داد و گفت استفاده کنندگان از اینترنت ماهواره ای باید بیایند و از ما مجوز بگیرند! یک رویکرد کاملا سنتی و غیرمؤثر در برابر تکنولوژی! فناوری جدید و آسانی که حاکمیت ها را در سلطه بر ملتها به چالش می کشد و مدیران سنتی همچنان تلاش دارند با همان رویکرد سنتی گذشته به مبارزه با فناوری و تکنولوژی بروند. کاش مدیران ما یکبار برای همیشه به این نقطه برسند که با بستن و فیلتر کردند هیچ نتیجه ای حاصل نمیشود. اگر در را بروی مردم ببندید تکنولوژی از پنجره وارد می شود و خود را به مردم تحمیل می کند. حاصل این همه هزینه در فیلترینگ و سانسور چه بوده؟ از بالاترین مقامات کشور تا دانش آموزانی که هنوز به سن بلوغ نرسیده اند همگی به محتوایی که شما فیلتر کرده اید تنها با «دو کلیک» فاصله دسترسی دارند!

آقای فیروزآبادی! لطفا این فیلم را تماشا کنید. در این فیلم نحوه نصب اینترنت ماهواره ای استارلینک برای کاربران عادی نشان داده شده. در داخل جعبه استارلينك، تمامي قطعات از قبل به هم متصل هستند و فقط كافيست آنها را از جعبه خارج كنيد و به برق متصل کنید. در كمتر از دو دقيقه ارتباط با ماهواره و اینترنت برقرار می شود. بدون اینکه نیاز باشد از کسی مجوزی گرفته شود! به كمك اپليكيشن Starlink، مراحل نصب و راه اندازي در كمتر از يك دقيقه انجام ميشود. آنتن استارلينك به طور اتوماتيك جهت خودش را تنظيم ميكند و نياز به تخصص یا تجهیزات خاصی نیست. نیاز به ثبت نام و کد ملی هم نیست! این قدرت فناوری است که مدیران با رویکرد سنتی را به چالش می کشد.

قصد دفاع از اینترنت ماهواره ای را نداریم اما هدف از نگارش این مطلب تاکید بر این نکته است که رویکرد فعلی در مقابله با تکنولوژی و توسل به فیلترینگ و سانسور راه حل هیچ مشکلی نیست! تاکید بر لزوم گرفتن مجوز برای اینترنت ماهواره ای آنهم از سوی رئیس مرکز ملی فضای مجازی نشان دهنده اوج استیصال ایشان در برابر هجوم فناوری است. تصور اینکه مردم برای استفاده از اینترنت ماهواره ای بروند و از یک سازمان دولتی مجوز بگیرند بیشتر به طنز می ماند تا واقعیت.

گزینه های دیگر روی میز آقای فیروزآبادی چیست؟ ارسال پارازیت؟! ارسال پارازیت روی ماهواره های STARLINK هم نتیجه بخش نخواهد بود. چون این ماهواره ها سیگنالهای قوی در نزدیکترین مدارها به زمین دارند (500 کیلومتر) و ثانیا تعداد آنها خیلی زیاد است. (42000تا)

گزینه دیگر حمله موشکی به ماهواره هاست. چیزی که چین هم تهدید به آن کرده. قطعا چین و ایران (هرکدام به دلایل مختلف) به ماهواره ها حمله موشکی نخواهند کرد. چین اقتصاد اول دنیاست. قطعا شرکت SpaceX بخاطر قدرت اقتصادی چین با این کشور درگیر نخواهد شد و مقررات این کشور در حوزه اینترنت ماهواره ای را خواهد پذیرفت. اما ایران اگر حمله موشکی به ماهواره های SpaceX کند خود را درون چاله و چالش جدید بین المللی خواهد انداخت. شرکت SpaceX یک شرکت آمریکایی است و طبق قوانین آمریکا با ایران معامله نخواهد کرد. لذا این شرکت می تواند در Agreement خود ذکر کند استفاده از این محصول در ایران ممنوع است. اما ایرانی ها که راه دور زدن هر تحریمی را خوب بلد هستند در مدت کوتاهی به تعداد رسیورهای موجود در خانه های مردم (که همه از نظر حاکمیت غیرقانونی و فاقد مجوز هستند)، ماهواره های استارلینک بر بام ها نصب خواهد شد. شرکت SpaceX می تواند در محاکم حقوقی بین المللی ادعا کند من فروش اینترنت را به ایران ممنوع کرده ام. آنها خودشان به روش غیرقانونی اقدام به خرید کرده اند. لذا در محاکم حقوقی بین المللی حمله موشکی به ماهواره ها محکوم خواهد شد و انزوای سیاسی دیگری برای ایران به همراه خواهد داشت.

شرکت SpaceX همچنان که اعلام کرده به قوانین کشورها در حوزه اینترنت احترام خواهد گذاشت. اما ایران تحریم است و SpaceX فروش رسمی هرگونه سرویسی را (در ظاهر) به ایران ممنوع می کند. لذا ایران استناد حقوقی لازم را برای حمله موشکی به ماهواره ها نخواهد داشت.

حرکت بعدی آقای فیروزآبادی احتمالا اعزام ماموران به پشت بام منازل مردم و خراب کردن دیش ها خواهد بود. همچنانکه از قبل بخاطر داریم این روش هم پاسخگو نبوده و موثر نخواهد بود و دیش های کهنه مردم با مدلهای نو جایگزین خواهد شد.
آقای فیروزآبادی، با روشهای سنتی نمی توان به جنگ تکنولوژی های مدرن رفت! بجای این همه تمرکز بر روی سانسور و فیلترینگ اگر تمرکز بر توسعه داشته باشیم بهتر نتیجه خواهیم گرفت.


✅ @karkhone
27 تیرماه، روز قتل «ماژور ایمبری» در سقاخانه شیخ هادی

دسیسه هولناک شرکت های انگلیسی برای فرار سرمایه گذاران آمریکایی از ایران



این روزها که بحث انعقاد قرارداد همکاری های اقتصادی 25 ساله ایران و چین مطرح است، جدای از ورود به محتوا و ماهیت این توافق که ظاهرا هنوزقطعی نیست و یا حداقل از جزئیات آن، اطلاعات دقیق و قابل تحلیلی در دست نیست، یک ماجرای عجیب تاریخی را مرور می کنیم که می تواند نسبت به عواقب سلطه انحصاری یک کشور، براقتصاد ایران، بسیار درس آموز و هشدار آمیز باشد.

ماجرا قتل « ماژور ایمبری» را نخستین بار از زبان مرحوم دکتر جواد شیخ الاسلامی، استاد تاریخ سیاسی در دانشکده علوم سیاسی دانشگاه تهران شنیدم. داستان از این قرار بود که با وقوع انقلاب کمونیستی در شوروی و بیانیه لنین در 1921 که تمامی قراردادهای استعماری تزار روس با ایران را ملغی اعلام کرد، نفوذ روس ها در اقتصاد ایران از بین رفت اما دولت انگلیس از طریق کمپانی های نفتی مثل «رویال داچ شل» و «استاندارد اویل» همچنان بی رقیب بر اقتصاد و البته سیاست ایران سلطه داشت.

در این دوره، برخی دولتمردان وقت ایران مثل احمد قوام، به این فکر افتادند که در غیاب روسیه وبرای کنترل قدرت و نفوذ انگلستان، بهتر است ازشرکت ها و سرمایه گذاران آمریکایی، دعوت شود تا در صنعت نفت ایران سرمایه گذاری کنند. کشور آمریکا، به تازگی از انزوای دیپلماتیک خود خواسته خارج شده بود و اقتصاد رو به رشدی داشت و از همه مهمتر اینکه سابقه استعمارگری نداشت و در قیاس با روس و انگلیس، در میان ملل شرق، خوشنام بود.

از اینرو، در دولت دوم قوام مذاکرات اولیه ای با شرکت نفتی «سینکلر» آمریکایی آغاز شد که حاضر بود در قبال یک قرارداد 50 ساله و دریافت امتیاز نفت شما، نیمی از عواید نفتی را مستقیما به دولت ایران بدهد و بابت پیش پرداخت این قرارداد نیز 10 میلیون دلار نقدا پرداخت کند.

این مذاکرات بیش از یکسال در جریان بود و تقریبا به مرحله نهایی رسیده بود که توطئه ای عجیب از سوی مافیای نفتی انگلیس و برخی مهره های داخلی آنها ترتیب داده شد که نه تنها شرکت سینکلر را از ایران فراری داد بلکه چنان چهره زشت و وحشتناکی از ایرانیان نزد امریکایی ها ترسیم کرد که تا سالهای سال هیچ آمریکایی جرات سرمایه گذاری در ایران و حتی مسافرت به کشور ما را نداشت!

در دوره سلطنت احمدشاه قاجار و حدود یک سال مانده به آغاز سلطنت رضاشاه پهلوی، شایع شد که آب یک سقانه در میدان حسن آباد تهران، معجزه می‌کند. بر پایه این شایعات، مردی لنگ با نوشیدن آب این سقاخانه معروف به «آشیخ هادی» شفا یافته و یک بهایی نیز به دلیل نپرداختن صدقه به یکی از گدایان آن محل، نابینا شده بود! قدرت این شایعه به حدی بود که نه تنها بیماران، بلکه افراد کور و کر و فلج مادرزاد هم از سرتاسر ایران برای نوشیدن این آب شفا بخش به تهران هجوم آورده بودند

در همین ایام یک دیپلمات جوان وشیک پوش به نام «ماژور رابرت ایمبری» به تازگی به سمت کنسول یار دفتر نمایندگی دیپلماتیک آمریکا در ایران منصوب شده بود و برای نشریه «نشنال جئوگرافیک» هم عکاسی و خبرنگاری می کرد.

او به همراه یک نفر آمریکایی دیگر به نام «ملوین سیمور»، در روز جمعه 27 تیرماه 1303، از سر کنجکاوی وبه منظور تهیه عکس، به « سقانه شیخ هادی» رفت. او در حال تهیه عکس بود که ناگهان فردی، از میان جمعیت بلند شد و فریاد زد: « بگیرید این بهایی را که از ناموس مسلمین عکس می گیرد و قصد دارد آب سقاخانه را مسموم کند»!

مردم بی خبر، به تحریک او و با شعار «الله اکبر»، به ایمبری و دوستش حمله کردند و این بخت برگشته ها را بیش از نیم ساعت زیر مشت و لگد گرفتند. ایمبری یک بار توانست فرار کند و به یک قهوه خانه پناهنده شد که مردم خشمکین وارد قهوه خانه شدند و آب جوش را بر سر و روی او خالی کردند.

خلاصه زمانی مامورین نظمیه متوجه ماجرا شدند که این دو نفر، نیمه جان روی زمین افتاده بودند. درشکه ای برای اعزام آنها به بیمارستان آماده شد اما جمعیت خشمگین ول کن ماجرا نبودند و برای کشتن آنها، همچنان در تعقیب درشکه می دویدند. سرانجام با هر مشقتی بود این دو نفر را به بیمارستان رساندند و در دو اتاق جداگانه بستری کردند.

تعدادی از مردم از دیوار بیمارستان بالا رفتند و دوباره به جان ایمبری افتادند و در این هنگام، نوجوانی 16 ساله ای با ضربه سنگ به حیات ایمبری خاتمه داد! اما چون اتاق محل بستری ملوین سیمور را پیدا نکردند، او موفق شد، جان سالم به در برد. قتل ایمبری هزینه های سنگین برای کشور ایجاد کرد که مثل دیگر خودسری های قبلی و بعدی، تماما از جیب مردم پرداخت شد!

ادامه این مطلب در کتاب " تاریخ ۲۰ ساله ایران"


✅ @karkhone
هر کسی در اوج، زیبا به نظر می رسد; اثر هاله ای

سیسکو، واقع در سیلیکون ولی، زمانی عزیزدردانه ی اقتصاد مدرن بود. خبرنگاران اقتصادی به شکل مبالغه آمیزی راجع به موفقیت هایش در هر زمینه ای حرف می زدند؛ فوق العاده در خدمت به مشتری، استراتژی بی نقص، استخدام های ماهرانه، دارای فرهنگ شرکتی یگانه و یک مدیر کاریزماتیک. در ماه مارس 2000 این شرکت با ارزش ترین شرکت دنیا بود.

وقتی دو سال بعد ارزش سهام سیسکو هشتاد درصد سقوط کرد، خبرنگاران لحن خود را تغییر دادند. ناگهان از مزیت های رقابتی شرکت به عنوان کمبود های مخرب یاد می شد؛ ضعیف در خدمت به مشتری؛ استراتژی گیج کننده، استخدام های بی دقت، فرهنگ شرکتی ضعیف و یک مدیر بی روح. همهی این ها در حالی بود که نه استراتژی عوض شده بود، نه مدیر. چیزی که پس از درهم شکستن شرکت های داتکام تغییر کرده بود تقاضا برای محصول سیسکو بود و شرکت اصلا تغییری نداشت.

اثر هاله ای وقتی اتفاق می افتد که تنها یک جنبه ما را جذب میکند و چگونگی نگاه ما به تصویر کلی را تحت تاثیر قرار بدهد. در مورد سیسکو، هاله واقعا به روشنی می درخشید. خبرنگاران از قیمت سهام از آن شرکت شگفت زده بودند و بدون این که آن را دقیق بررسی کنند گمان میکردند اوضاع کسب و کارشان عالی است.

اثر هاله ای, جلو دیدن خصوصیت های واقعی را می گیرد. برای خنثی کردن این اثر، از ارزش ظاهری فراتر برو. از برجسته ترین ویژگی ها فاکتور بگیر. صمیمانه به خبرنگاران اقتصادی توصیه میکنم شرکت ها را با چیزی به جز ارقام در دسترس، مربوط به دوره های سه ماهه قضاوت کنند(بازار سهام همین حالا هم آن را در اختیار می گذارد.) عمیق تر بررسی کن. وقت خود را صرف تحقیق جدی کن. آن چه در نهایت ظاهر میشود همیشه زیبا نیست، اما تقریبا همیشه آموزنده است.
هنر شفاف اندیشیدن- رولف دوبلی

✅ @karkhone
|ماریانا مازوکاتو

❞..برخی از سازمان‌های عمومی نظیر مرکز پژوهش‌های پیشرفته‌ی دفاعی (DARPA) در ایالات متحد، که نقش بنیادینی در آفرینش اینترنت ایفا کردند، تنها به کارِ اصلاح "کژکارکردی‌های بازار"، انگیزه‌بخشیدن به کسب‌وکارها و یا ریسک‌زدودن از آنها گمارده نشده بودند. آنها نهادهایی "مأموریت‌محور" بودند؛ بدین معنا که شرایط خاصّ جنگ سرد، معضلاتی را پیش رویشان قرار داده بود و آنها هم به دنبال راهکاری برای حلّ این معضلات بودند.

به عنوان مثال، تکنولوژی اینترنت با هدف امکان مخابره‌ی ارتباطات برای ماهواره‌ها به وجود آمد؛ یا تکنولوژی GPS بدین خاطر به وجود آمد که نیروی دریایی ایالات متحد بتواند در شرایط جنگی، کشتی‌های متخاصم رو با دقّت بیشتری مکان‌یابی کند.

بنابراین، چنین اهدافی که از بطن شرایط جنگ سرد پدید آمدند، به پیامدهایی جانبی برای آن تکنولوژی‌ها (GPS و اینترنت و..) منتهی شدند. امروزه چیزی به نام تکنولوژی «نرم‌افزار» نداشته بودیم اگر در میانه‌ی قرن بیستم، دولت آمریکا در پروژه‌ی فرود آوردن انسان بر روی کره‌ی ماه سرمایه‌گذاری نمی‌کرد. [تکنولوژی نرم‌افزار، پیامد جانبی سرمایه‌گذاری در پروژه‌ی ارسال انسان به سوی ماه بوده].

به همین خاطر، پرسش اساسی امروز باید این باشد که معضلاتی که شرایط کنونی پیش روی ما قرار داده و ما را ملزم می‌کند که مشابه زمان جنگ سرد، به گونه‌ای مأموریت‌محورانه راه حلی برای آنان پیدا کنیم، چه چیزهایی هستند.
ما ۱۷ هدف بنیادین در برنامه‌ی اهداف توسعه‌ی پایدارِ (SDGs) سازمان ملل داریم. اینها اهدافی نیستند که از 'بالا به پایین' بدست عده‌ای کارشناس ملال‌آور طراحی شده باشد. اینها برونداد گفت‌وشنودهای گسترده‌ای در سراسر جهان هستند که سازمان ملل بسترش را فراهم کرده بود. تنها با گفت‌وشنود در محافلی نظیر داوس، یا حرف زدن درباره‌ی نئولیبرالیسم و امثالهم نمی‌توان این اهداف را محقق کرد. تحقق این اهداف با این پرسش آغاز می‌شود که خطّ سیر سرمایه‌گذاری‌‌ای که لازم داریم چیست؟ زنجیره‌ی ارزشِ تغییرات مدنظرمان که به آن نیاز داریم چه چیزهایی هستند؟ و چگونه می‌توانیم یک همکاری و هم‌افزایی کارآمد میان بخش عمومی و خصوصی در راه تحقق این اهداف داشته باشیم.

اگرچه برخی از پروژه‌های همکاری بخش عمومی - خصوصی (نظیر طرح‌های تأمین مالی خصوصیِ پروژه‌های دولتی یا PFI) که در بریتانیا اجرا شدند، تا حد زیادی نهادهای عمومی کشور، از جمله بهداشت و درمان عمومی را از بین بردند، اما باید حواسمان باشد که از "هر" نوع همکاری عمومی - خصوصی بیزار نباشیم.
به عنوان مثال، فرود آوردن انسان بر روی کره‌ی ماه، صرفاً دستاورد سازمان ناسا نبود. سرمایه‌گذاری کمپانی‌های خصوصی (نظیر جنرال الکتریکس، هانی ول، موتورلا) هم در این پروژه نقش بارزی ایفا کردند، اما آنها به این خاطر وارد پروژه شدند که سازمان ناسا، به واسطه‌ی قراردادهای خرید دولتی، از آنها دعوت به عمل آورده بود، و در عین حال اهدافی با راهبری نیرومند دولت را هم در رأس پروژه قرار داده بود.

تجارب 'پایین به بالا'ی فراوانی (مشابه پروژه ارسال انسان به سوی ماه) وجود دارند که هدفشان نه تجاری‌سازی، و یا فراهم‌سازی محیط مناسب کسب‌وکار، که هم‌افزایی سمبلیک و همیارانه میان بخش عمومی و خصوصی در جهت دستیابی به یک مقصد خاص طراحی شده بودند.


و شوربختانه بسیاری از سیاست‌هایی که امروزه تجربه می‌کنیم - نظیر کمک‌هزینه‌ها، وام‌ها و بسته‌های نجات مالی که بدون قید و شرط به بخش خصوصی می‌پردازیم - در چارچوب مشابه سیاست‌هایی که در گذشته داشتیم (نظیر پروژه‌ی آپولو) تعریف و طراحی نشده‌اند. این سیاست‌ها به منظور دستیابی همیارانه‌ی بخش عمومی و خصوصی به یک هدف بخصوص تنظیم نشده‌اند، و قید و شرط سفت‌وسختی هم در آنها لحاظ نشده است. این سیاست‌ها بیشتر با این هدف تنظیم شده‌اند که صرفاً بیاییم بخش خصوصی را به فلان رسته‌ی اقتصادی (نظیر پیمایش فضا، که اخیراً هم بخش خصوصی پا به عرصه گذاشته) وارد ‌کنیم. ما تصور می‌کنیم ورود بخش خصوصی به فلان رسته‌ی اقتصادی به تنهایی یک هدف غایی‌ست و فراموش کرده‌ایم که هدف درست [همیاری و هم‌افزایی بخش عمومی و خصوصی در مسیر خلق نوآوری‌های تحول‌آفرینی نظیر پروژه‌ی آپولو] چیست..❝


✅ @karkhone
مهمترین اشتباهات اقتصادی دولت‌ها در ایران
تاملی بر صحبت‌های دکتر سرزعیم

| برزین جعفرتاش

صحبت‌های دکتر سرزعیم در «روایت‌های عصر چهارشنبه» با عنوان «بررسی عملکرد اقتصادی دولت روحانی»، از بهترین تحلیل‌های اقتصادی بود که تا امروز شنیدم. دکتر سرزعیم با این مقدمه و ادعای اصلی بحثشان را شروع می‌کنند که تفاوت خاصی میان رویکرد و عملکرد اقتصادی دولت آقای روحانی با دولت آقای خاتمی و حتی دولت آقای احمدی‌نژاد نیست.

در ادامه روایت‌هایی از سیاست ارزی، سیاست تجاری، سیاست صنعتی، سیاست بازار کار، سیاست رفاهی و ... دولت‌ها در ایران ارائه می‌دهد تا ادعای خودش را ثابت کند. از میان موضوعات متعددی که دکتر سرزعیم به آنها اشاره می‌کنند، توجه به چهار موضوع حیاتی است.

اولین موضوع درباره سیاست ارزی است. قاعده در دولت‌های آقای خاتمی، احمدی‌نژاد و روحانی همواره اینطور بوده که با افزایش درآمدهای نفتی سعی در تثبیت نرخ ارز می‌شد و می‌دانیم که تثبیت نرخ ارز در شرایط تورمی یعنی رانت دادن به واردات و اثر ضدتولیدی بسیار شدیدی دارد.

دومین موردی که به آن اشاره کردند در مورد فقرزدایی بود و به نظرم نکته بسیار درست و دقیقی بود. ایشان معتقدند همیشه باور بر این بوده که فقرزدایی باید از طریق اشتغالزایی و رشد اقتصادی انجام شود. به همین خاطر هیچوقت اعتقادی به ایجاد نظام رفاهی و سیاست‌های حمایتی کارآمد وجود نداشت (یارانه نقدی احمدی‌نژاد یک استثنا بود).

مورد سوم، سیاست کنترل بازار است که تمام دولت‌ها به آن پایبند بودند. دولت آقای موسوی با تنبیه فروشنده می‌خواست تورم را کنترل کند، از دوران آقای هاشمی، تنبیه تولیدکننده در دستور کار قرار گرفت. تجربه حضور در جلسات کنترل بازار را ایشان اینگونه روایت می‌کند که تا دولت میدید کالایی در منطقه‌ای کم شده و در حال گران شدن است، فوری صادرات آن کالا را ممنوع می‌کرد. معلوم است که در چنین شرایط عدم قطعیت و بی‌ثباتی، رشد و توسعه کسب و کارها ممکن نیست.

موضوع چهارم، عدم اصلاح قانون کار و بیمه بیکاری است. تعیین حداقل حقوق به صورت کشوری و قانون کار سختگیرانه موجب عدم انعطاف‌پذیری بازار کار در کشور شده است. همچنین بیمه بیکاری با اینکه بسیار دست و دلباز است و برای عده بسیار محدودی استفاده از مزایای آن ممکن است. در صورتی که باید برعکس باشد و بخصوص با توجه به شوک‌های وارده به کشور، تعداد زیادی باید بتوانند از مزایای بیمه بیکاری استفاده کنند.

نکته آخر در مورد سیاست‌های فعال بازار کار بود که به تازگی بعد از چهار دهه، عمدتا وزارت تعاون، کار و امور اجتماعی کارهایی را آغاز کرده است!

توجه داشته باشید که تمام دولت‌ها در چند دهه اخیر تمام اشتباهات فوق را تکرار کردند و اراده‌ای برای اصلاح هیچکدام از این موارد نداشتند. همچنین این بحث یک پیام مهم برای انتخابات ریاست‌جمهوری پیش رو دارد. نامزد ریاست جمهوری که در خصوص محورهای فوق برنامه و موضع مشخص ندارد، بدون شک ادامه دهنده راه گذشتگان خواهد بود و در بهترین حالت عملکرد اقتصادی مشابهی خواهد داشت.
/سیاستگذاری صنعتی

✅ @karkhone
به تعداد افراد ، سیستم ترید هست برای موفقیت. هرکسی براساس میزان سرمایه ، تحمل ریسک و بازدهی مورد انتظارش سیستم ترید متفاوتی را بر می گزیند.
در اینجا سیستم سرمایه گذاری خود را که بر اساس یک اصل ساده استوار است با شما شیر می کنیم:
چه هزینه هایی از زندگی را در هر صورتی مجبور به پرداخت هستیم؟ سهام ان بیزنس را نشان کرده و در فرصتهای اصلاح بازار ، به سبد اضافه می کنیم و بلند مدت نگه داری می کنیم.

این قضیه دو فایده دارد: اول اینکه از هزینه های اجباری در زندگی حس بدی به ادم دست نمی دهد. چون مالکیت سهام بمعنای سهیم بودن در سود ان بیزنسهاست.
و فایده دوم اینکه در شرایط رکود و نوسانات اقتصادی، ان بیزنسها کماکان درامد خود را خواهند داشت و احتمال کمی هست که سرمایه گذاری در ان بیزنس از بین برود.

یک لحظه یک خانواده کانادایی را تصور کنید. هروقت قبض گازشان را پرداخت می کنند( 70 درصد منازل کانادا مشترک گاز انبریج #ENB هستند) هروقت برای خرید مایحتاج روزانه یا اصلاح مو و....به پلازای سر کوچه می روند ( تمام مغازه ها در پلازاهای والمارت به شرکت اسمارت سنتر #SRU اجاره ملک می دهند) هروقت خودروی خود را بنزین می زنند #xeg (این سبد سهام اصلی تامین کنندگان بنزین در کانادا را پوشش می دهد ) هروقت قبض اینترنت و تلفن خود را پرداخت می کنند( تلاس #Tیک سوم تلفن و زیرساخت شبکه اینترنتی کانادا را در اختیار دارد ) هروقت انلاین خرید می کنند (شرکت کارگوجت #cjt در زمینه حمل بار هوایی در کانادا مونوپولی دارد) هروقت به کاستکو cost می روند یا از تیم هورتون سرراه کافی می گیرند QSR . هروقت از داروخانه داروهای معمولی ژنریک تهیه می کنند (ویاتریس بزرگترین تولید کننده داروهای ژنریک دنیا VTRS ) و هر وقت مورتگیج خود را پرداخت می کنند( معمولا نیمی از هزینه قسط مورتگیج ، بهره است که به جیب بانک می رود و هزینه بهره بخش عمده ای از هزینه زندگی در کاناداست) و در نهایت هروقت به مسافرت می روند (نیمی از هواپیماهای مسافری ساخت بویینگ BA هستند ) دارند به ما سود می رسانند!!! زیرا که همه سهام فوق الذکر جزو اصلی سبد سرمایه گذاری ما را تشکیل می دهند. البته برحسب تحلیل و ارزش گذاری تخصصی، گهگاه بعضی سهام با موارد مشابه ولی ارزانتر جایگزین کرده ایم. ولی بهرحال این بیزنسهای نامبرده جزو لاینفک زندگی روزانه کاناداییهاست و در سخت ترین روزهای کووید هم سود فروش و بیزنس انها برقرار بود.
با یک ریویو ساده از حساب بانکی خود می توانید حدس بزنید چه هزینه هایی را نمی توانید حذف کنید. با این فیلتر ، تعداد گزینه های سرمایه گذاری بشدت محدود می شوند و می توانید انتخاب صحیح تری داشته باشید. تجربه 20 ساله ترید ما نشان میدهد که بازدهی این سیستم ترید از روشهای دیگر اگر بازدهی بیشتری نداشته باشد کمتر نخواهد بود.


✅ @karkhone
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
این طرح توسط عده‌ای از اعضا اتاق تدوین و توسط نمایندگان مجلس بعنوان طرح در کمیسیون اقتصادی تصویب شده و کلیات آن تایید تا در کمیسیون با مداقه بیشتر تکمیل و به صحن علنی ارایه گردد.


اگر از دوستان کسی علاقه مند بود که طرح اصلاح قانون اتاق را مطالعه کنه این فایل قانون فعلی، طرح پیشنهادی و توضیحات لازم را ارائه می‌کند.

✅ @karkhone
واکنش میرخانی به اظهارات منطقی درباره استفاده از قطعات دست دوم در خودروهای صفر کیلومتر

یادش رفته آن همه آدم در ۴۰۵ سوختند

داود میرخانی‌رشتی، مدیرعامل ایران خودرو در دولت مهندس میرحسین موسوی در واکنش به اظهارات منوچهر منطقی، مدیرعامل پیشین ایران خودرو

جهانگیری که تازه وزیر شده بود، پس از بازدید از ایران خودرو جلوی دوربین تلویزیون گفت: "قیمت پژو باید کاهش یابد" و دوربین چرخید روی صورت مدیر عامل که غروی بود.

خبرنگار پرسید کی قیمت پژو را کاهش میدهید؟

غروی خندید و گفت این نظر آقای وزیر است، نظر من نیست!

جهانگیری که میدانست با غروی جسور نمی‌تواند کنار بیاید چند روز بعد او را عوض کرد و منطقی را منصوب کرد. و منطقی افتاد دنبال اجرای امریه وزیر !!!

باید از منطقی پرسید در مدت دراز مدیر عاملیش ، به غیر از درست کردن۲۰۶ صندوقدار، و کپی کردن ۲۰۶ با نام خودرویی که الان نامش یادم نیست که نجم الدین مدیر پس از او آنرا کنار گذاشت و گفت یک فرغون درست کرده اند، چه کار اساسی و زیر بنائی کرد؟

یادش رفته بله قربان گوئی در مقابل دستور جهانگیری که وزیر بود گفت: قیمت ۴۰۵ را از ۱۱ میلیون به ۸ میلیون کاهش می‌دهیم و شروع کردند به چلاندن قطعه‌سازها و نتیجه‌اش شد ریل سوختی که نشتی داشت و موتور خودبخود آتش میگرفت و ده‌ها نفر زنده زنده در آتش سوختند و ایشان خم به ابرو نیاورد و هیچکس هم یقه اش را نگرفت.

یادش رفته ادعای خودروساز شدن داشت و آنهم از نوع جهانی اش!!!!


✅ @karkhone