چرا بانکها هنوز شکست می‌خورند؟
| موسسه میزس
/ جواد باغبانپور
همانطور که می‌دانیم، بانک سیلیکون‌ولی (SVB) پس از یک عملیات بانکی توسط فدرال‌رزرو تصاحب شد. علیرغم تضمین‌های SVB مبنی بر اینکه آنها از لحاظ مالی در وضعیت مساعدی قرار دارند، اما آنها، بدیهی است که در درک وضعیت مخاطره‌آمیز خود ناکام مانده‌اند. بر اساس ترازنامه، SVB از نظر فنی ورشکسته بود. رگولاتورها آن را تعطیل کردند و به این فکر کردند که بعداً چه کاری انجام دهند.
فرار بانکی؟ چگونه ممکن است این اتفاق در آمریکایی که مدرن است، رخ دهد؟ آیا دولت (در این مورد فدرال رزرو و شرکت بیمه سپرده فدرال [FDIC]) بانکها را تنظیم و نظارت نمی‌کند و آنها را ایمن نمی‌کند؟ آیا قرار نبود قانون پس از رکود بزرگ (در دهه ۱۹۳۰) از این امر جلوگیری کند؟ ظاهراً نه.
به گفته نیویورک تایمز، از سال 2021، فدرال رزرو شش اخطار به SVB در مورد مسائل نقدینگی داده بود. هشدارها مربوط به توانایی بانک برای پرداخت به سپرده‌گذاران در صورت بروز بحران است. این هشدارها پیشتر نادیده گرفته شد. در پایان سال 2022، دارایی SVB 209 میلیارد دلار و سپرده‌های مشتریان (یک بدهی) 175.4 میلیارد دلار بود. پس چه اتفاقی افتاد؟ چرا نتوانستند به همه سپرده‌گذاران بدهی خود را پرداخت کنند؟ به این دلیل بود که ارزش بخش قابل توجهی از آن دارایی‌ها کاهش یافته بود.
سپرده‌های SVB از سال 2020 تا 2022 حدود 225 درصد رشد کرد که حاصل تزریق پولی همه‌گیری کرونا توسط فدرال رزرو بود، یعنی 4.5 تریلیون دلار پول جدید. که همین پول موجب پیدایش تورم امروزی در آمریکاست.
انبوهی از پول راه خود را به سرمایه‌گذاران خطرپذیر دره سیلیکون پیدا کرد که دیوانه‌وار به استارت آپ‌ها کمک مالی می‌کردند. بسیاری از آن شرکتهای سرمایه‌گذاری و استارت‌آپ‌هایشان با SVB بانکداری میکنند.
بانکها با وجوه نقد سپرده‌گذار که وام داده نمی‌شوند چه میکنند؟ آنها، آن را عمدتاً در اوراق قرضه سرمایه‌گذاری میکنند: خزانه‌داری ایالات متحده، اوراق قرضه با پشتوانه وام مسکن، یا اوراق قرضه شرکتی. SVB مملو از اوراق قرضه بلندمدت بود که هنگام خرید آنها، نرخ بهره بسیار پایینی را پرداخت می‌کردند. اندکی پس از آن، فدرال رزرو اعلام کرد که نرخ بهره را برای مبارزه با تورم افزایش می‌دهد. از مارس 2022، نرخ بهره فدرال رزرو از حدود 0.5 درصد به حدود 4 درصد رسید. این یک جهش بزرگ برای بازار اوراق قرضه است. نرخ بهره بالاتر باعث کاهش ارزش اوراق قرضه با نرخ‌های بسیار پایین می‌شود. فرض کنید برای یک اوراق قرضه ده ساله با بازدهی 0.5 درصد، 1000 دلار برای بازده سالانه 5 دلار پرداخت کرده‌اید. فرض کنید روز بعد فدرال رزرو نرخ بهره را به 4 درصد افزایش داد. شما می‌روید تا اوراق قرضه خود را بفروشید، اما متوجه می‌شوید که هیچ کس نمی‌خواهد 1000 دلار برای بازدهی 5 دلاری بپردازد، در حالی که میتواند بازدهی 40 دلاری را برای همان مبلغ دریافت کند. خریداران ارزش اوراق قرضه شما را تا مبلغی معادل بازدهی 40 دلار تخفیف خواهند داد. در این مثال، ارزش فعلی آن اوراق با بهره کم حدود 716 دلار خواهد بود. این بیش از حد ساده شده است، اما نکته را متوجه شدید. یک سال طول کشید تا نرخ بهره فدرال رزرو از 0.5 درصد به 4 درصد برسد، اما SVB، علیرغم هشدارهای فدرال رزرو، اوراق‌قرضه کم‌بهره خود را حفظ کرد که منجر به کاهش قابل توجه آن اوراق شد. این همان چیزی است که فدرال رزرو را نگران کرد. اکنون دارایی‌های نقدی (اوراق قرضه) آنها کمتر از سپرده‌هایشان بود که به معنای ورشکستگی فنی آنها بود.
ادامه مطلب
✅ @karkhone
| موسسه میزس
/ جواد باغبانپور
همانطور که می‌دانیم، بانک سیلیکون‌ولی (SVB) پس از یک عملیات بانکی توسط فدرال‌رزرو تصاحب شد. علیرغم تضمین‌های SVB مبنی بر اینکه آنها از لحاظ مالی در وضعیت مساعدی قرار دارند، اما آنها، بدیهی است که در درک وضعیت مخاطره‌آمیز خود ناکام مانده‌اند. بر اساس ترازنامه، SVB از نظر فنی ورشکسته بود. رگولاتورها آن را تعطیل کردند و به این فکر کردند که بعداً چه کاری انجام دهند.
فرار بانکی؟ چگونه ممکن است این اتفاق در آمریکایی که مدرن است، رخ دهد؟ آیا دولت (در این مورد فدرال رزرو و شرکت بیمه سپرده فدرال [FDIC]) بانکها را تنظیم و نظارت نمی‌کند و آنها را ایمن نمی‌کند؟ آیا قرار نبود قانون پس از رکود بزرگ (در دهه ۱۹۳۰) از این امر جلوگیری کند؟ ظاهراً نه.
به گفته نیویورک تایمز، از سال 2021، فدرال رزرو شش اخطار به SVB در مورد مسائل نقدینگی داده بود. هشدارها مربوط به توانایی بانک برای پرداخت به سپرده‌گذاران در صورت بروز بحران است. این هشدارها پیشتر نادیده گرفته شد. در پایان سال 2022، دارایی SVB 209 میلیارد دلار و سپرده‌های مشتریان (یک بدهی) 175.4 میلیارد دلار بود. پس چه اتفاقی افتاد؟ چرا نتوانستند به همه سپرده‌گذاران بدهی خود را پرداخت کنند؟ به این دلیل بود که ارزش بخش قابل توجهی از آن دارایی‌ها کاهش یافته بود.
سپرده‌های SVB از سال 2020 تا 2022 حدود 225 درصد رشد کرد که حاصل تزریق پولی همه‌گیری کرونا توسط فدرال رزرو بود، یعنی 4.5 تریلیون دلار پول جدید. که همین پول موجب پیدایش تورم امروزی در آمریکاست.
انبوهی از پول راه خود را به سرمایه‌گذاران خطرپذیر دره سیلیکون پیدا کرد که دیوانه‌وار به استارت آپ‌ها کمک مالی می‌کردند. بسیاری از آن شرکتهای سرمایه‌گذاری و استارت‌آپ‌هایشان با SVB بانکداری میکنند.
بانکها با وجوه نقد سپرده‌گذار که وام داده نمی‌شوند چه میکنند؟ آنها، آن را عمدتاً در اوراق قرضه سرمایه‌گذاری میکنند: خزانه‌داری ایالات متحده، اوراق قرضه با پشتوانه وام مسکن، یا اوراق قرضه شرکتی. SVB مملو از اوراق قرضه بلندمدت بود که هنگام خرید آنها، نرخ بهره بسیار پایینی را پرداخت می‌کردند. اندکی پس از آن، فدرال رزرو اعلام کرد که نرخ بهره را برای مبارزه با تورم افزایش می‌دهد. از مارس 2022، نرخ بهره فدرال رزرو از حدود 0.5 درصد به حدود 4 درصد رسید. این یک جهش بزرگ برای بازار اوراق قرضه است. نرخ بهره بالاتر باعث کاهش ارزش اوراق قرضه با نرخ‌های بسیار پایین می‌شود. فرض کنید برای یک اوراق قرضه ده ساله با بازدهی 0.5 درصد، 1000 دلار برای بازده سالانه 5 دلار پرداخت کرده‌اید. فرض کنید روز بعد فدرال رزرو نرخ بهره را به 4 درصد افزایش داد. شما می‌روید تا اوراق قرضه خود را بفروشید، اما متوجه می‌شوید که هیچ کس نمی‌خواهد 1000 دلار برای بازدهی 5 دلاری بپردازد، در حالی که میتواند بازدهی 40 دلاری را برای همان مبلغ دریافت کند. خریداران ارزش اوراق قرضه شما را تا مبلغی معادل بازدهی 40 دلار تخفیف خواهند داد. در این مثال، ارزش فعلی آن اوراق با بهره کم حدود 716 دلار خواهد بود. این بیش از حد ساده شده است، اما نکته را متوجه شدید. یک سال طول کشید تا نرخ بهره فدرال رزرو از 0.5 درصد به 4 درصد برسد، اما SVB، علیرغم هشدارهای فدرال رزرو، اوراق‌قرضه کم‌بهره خود را حفظ کرد که منجر به کاهش قابل توجه آن اوراق شد. این همان چیزی است که فدرال رزرو را نگران کرد. اکنون دارایی‌های نقدی (اوراق قرضه) آنها کمتر از سپرده‌هایشان بود که به معنای ورشکستگی فنی آنها بود.
ادامه مطلب
✅ @karkhone
Telegram
karkhone
چرا بانکها هنوز شکست می‌خورند؟
بخش دوم
هر کسی که چیزی در مورد اقتصاد و تئوری پولی می‌داند، می‌دانست که تورم خیلی قبل از وقوع تورم، اتفاق می‌افتد. شاخص قیمت مصرف‌کننده، معیاری برای سنجش تورم، از 1.23 درصد در سه ماهه اول 2020 به 8.29 درصد در سه ماهه دوم…
بخش دوم
هر کسی که چیزی در مورد اقتصاد و تئوری پولی می‌داند، می‌دانست که تورم خیلی قبل از وقوع تورم، اتفاق می‌افتد. شاخص قیمت مصرف‌کننده، معیاری برای سنجش تورم، از 1.23 درصد در سه ماهه اول 2020 به 8.29 درصد در سه ماهه دوم…
👍2
از کسانی که با هدایا و ارمغان‌هایی به دربار انوشیروان آمده بود، نمایندهٔ قیصر روم بود که به تماشای طاق هلالی و زیبایی بنایِ کسرا که در صحن آن کژی‌ای بود شد و گفت:
بِـهْ این بود که صحن ایوان، مربّع شکل و چهار گوشه باشد.
به او گفته شد: پیرزنی در همان قسمت اعوجاج و ناقصی بنا، خانه‌ای داشت که خسرو نوشیروان اراده و میل خرید آن نمود؛ امّا پیرزن حاضر به فروش نشد.
پادشاه، پیرزن را مجبور به فروش نکرد و این کژی که می‌بینی، از آن جهت است.
فرستادهٔ قیصر گفت:
کنون این کژی، به ز راستی بُوَد.
✅ @karkhone
بِـهْ این بود که صحن ایوان، مربّع شکل و چهار گوشه باشد.
به او گفته شد: پیرزنی در همان قسمت اعوجاج و ناقصی بنا، خانه‌ای داشت که خسرو نوشیروان اراده و میل خرید آن نمود؛ امّا پیرزن حاضر به فروش نشد.
پادشاه، پیرزن را مجبور به فروش نکرد و این کژی که می‌بینی، از آن جهت است.
فرستادهٔ قیصر گفت:
کنون این کژی، به ز راستی بُوَد.
✅ @karkhone
👍15👎2
نظر فریدمن در مورد سخنرانی خانمی به نام جین فاندا در مورد ترس از تحت تاثیر قرار دادن تصمیمات دولت و نهایتا اداره دنیا توسط
بیزینس های بزرگ:
فریدمن: مطمئنا قسمت بزرگی از استدلال ایشون درسته. شما باید بین طرفدار بخش خصوصی بودن، که من هستم، و طرفدار بیزینس بودن، که من نیستم، بشدت تمایز قایل شوید. اونها دو چیز متفاوت هستند. دلیلی که من طرفدار بخش خصوصی هستم، دلیلی که من طرفدار بازار رقابتی هستم، در سطح سیاسی در مرحله اول این است که من عقیده دارم که مساله این جهان، پرهیز از تمرکز قدرت و داشتن قدرت پراکنده (غیرمتمرکز) است که بدون داشتن قدرت پراکنده قادر نخواهیم بود یک جامعه آزاد باقی بمانیم. خانم جین فاندا درست میگه گه اگر ما یک سیستمی داشته باشیم که در اون دولت در موقعیتی باشه که بتونه لطف های (امتیاز و رانت) بزرگ اعطا کنه، این طبیعت انسان است که تلاش کنه اون لطف ها رو بگیره . چه شرکتهای بزرگ مثل صنایع نفتی یا صنایع اتوموبیل یا فولاد یا آدمهای کوچک مثل کشاورزان که با تراکتورهای خود دور واشنگتن میرانند ( اشاره به اعتراض کشاورزان در آن زمان)، و یا نماینده بقیه گروههای خاص. و از نظر من تنها راهی که شما میتونید مانع اون بشید و مطمین بشید که بیزینس ها در جهت منافع عمومی عمل کنند اینه که اونها رو مجبور کنیم که مشغول به رقابت با هم دیگر شوند. پس تا آنجایی که این خانم میگه اعمال نفوذ ناروای شرکتهای بزرگ و متوسط و کوچک بر دولت خطر بزرگی است، درست میگه. جایی که افرادی مثل جین فاندا اشتباه میکنند، این است که نمیتوانند جواب را تشخیص بدهند. اونها فکر میکنند که درمان (راه حل) دولت بزرگ اینه که دولت بزرگتری داشته باشیم بجز اینکه بجای مردم خودشان دولت را اداره کنند. اما به نظر من تنها راه موثر درمان اینه که قلمرو دولت کمتر شود و از بیزینس خارج شود. اگر دولت ار درگیر شدن در فعالیتهایی که میتواند به گروههای خاص منفعت برساند منع شود، اون گروههای خاص انگیزه ای برای رفتن به واشنگتن نخواهند داشت. به عنوان مثال، یک رویای ایده آل، فرض کنیم که یک اصلاح قانون اساسی داشته باشیم که کنگره را از هر گونه تصویب قوانین برای اعمال تعرفه منع کند، یک شبه بسیاری از لابیست های واشنگتن کارشون رو از دست خواهند داد. این انگیزه شرکت ها را برای تلاش جهت تحت تاثیر قراردادن دولت را کاهش خواهد داد و برای بقیه هم همینطور.
بنابر این ما باید تشخیص و مساله را از درمان (راه حل) جدا کنیم. و من عقیده دارم که این جایی است که گمراه شدن عموم مردم محتمل است. میخواهم یک چیز دیگر را بگویم. اگر یک انتخاب بین دولت بزرگ و بیزینس بزرگ داشتیم، یک تفاوت مهم وجود دارد. هیچ بیزینس بزرگی چه جنرال موتور چه یو اس استیل و یا بقیه، نمیتوانند یک دلار از شما بگیرند مگه اینکه شما داوطلبانه آن را با تصور تصور این که چیزی با همان ارزش خواهید گرفت، پرداخت کنید. جنرال موتور نمیتونه پلیس را بفرسته تا از شما پول بگیره. تنها زمانی میتونه از شما پول بگیره که محصولی تولید کنه که شما خریدن اون رو ارزنده بپندارید. ممکنه که با تحت تاثیر قراردادن دولت برای اعمال تعرفه روی ماشین ها غیر مستقیم از جیب شما پول بردارد. به همین خاطر است که ما میخواهیم آن را انجام دهیم (نظرش روی محدود کردن دولت). اما در بازار هیچ بیزینسی نمیتونه پولی از شما بگیره مگر با تولید محصولی که شما ارزش اون در قبال پولتون رو قبول داشته باشید. اما دولت اصلا اینطور نیست. دولت بزرگ میتونه پلیس را بفرستد تا پولتون رو بگیره بدون توجه به اینکه شما با اون موافق باشید یا نه. این یک تفاوت عظیم است. این تفاوت بین آزادی و اجبار و این تفاوتی است که ما تنها زمانی باقی خواهیم ماند که اندازه و قلمرو دولت را کاهش دهیم . ممنون
لینک ویدیو
✅ @karkhone
بیزینس های بزرگ:
فریدمن: مطمئنا قسمت بزرگی از استدلال ایشون درسته. شما باید بین طرفدار بخش خصوصی بودن، که من هستم، و طرفدار بیزینس بودن، که من نیستم، بشدت تمایز قایل شوید. اونها دو چیز متفاوت هستند. دلیلی که من طرفدار بخش خصوصی هستم، دلیلی که من طرفدار بازار رقابتی هستم، در سطح سیاسی در مرحله اول این است که من عقیده دارم که مساله این جهان، پرهیز از تمرکز قدرت و داشتن قدرت پراکنده (غیرمتمرکز) است که بدون داشتن قدرت پراکنده قادر نخواهیم بود یک جامعه آزاد باقی بمانیم. خانم جین فاندا درست میگه گه اگر ما یک سیستمی داشته باشیم که در اون دولت در موقعیتی باشه که بتونه لطف های (امتیاز و رانت) بزرگ اعطا کنه، این طبیعت انسان است که تلاش کنه اون لطف ها رو بگیره . چه شرکتهای بزرگ مثل صنایع نفتی یا صنایع اتوموبیل یا فولاد یا آدمهای کوچک مثل کشاورزان که با تراکتورهای خود دور واشنگتن میرانند ( اشاره به اعتراض کشاورزان در آن زمان)، و یا نماینده بقیه گروههای خاص. و از نظر من تنها راهی که شما میتونید مانع اون بشید و مطمین بشید که بیزینس ها در جهت منافع عمومی عمل کنند اینه که اونها رو مجبور کنیم که مشغول به رقابت با هم دیگر شوند. پس تا آنجایی که این خانم میگه اعمال نفوذ ناروای شرکتهای بزرگ و متوسط و کوچک بر دولت خطر بزرگی است، درست میگه. جایی که افرادی مثل جین فاندا اشتباه میکنند، این است که نمیتوانند جواب را تشخیص بدهند. اونها فکر میکنند که درمان (راه حل) دولت بزرگ اینه که دولت بزرگتری داشته باشیم بجز اینکه بجای مردم خودشان دولت را اداره کنند. اما به نظر من تنها راه موثر درمان اینه که قلمرو دولت کمتر شود و از بیزینس خارج شود. اگر دولت ار درگیر شدن در فعالیتهایی که میتواند به گروههای خاص منفعت برساند منع شود، اون گروههای خاص انگیزه ای برای رفتن به واشنگتن نخواهند داشت. به عنوان مثال، یک رویای ایده آل، فرض کنیم که یک اصلاح قانون اساسی داشته باشیم که کنگره را از هر گونه تصویب قوانین برای اعمال تعرفه منع کند، یک شبه بسیاری از لابیست های واشنگتن کارشون رو از دست خواهند داد. این انگیزه شرکت ها را برای تلاش جهت تحت تاثیر قراردادن دولت را کاهش خواهد داد و برای بقیه هم همینطور.
بنابر این ما باید تشخیص و مساله را از درمان (راه حل) جدا کنیم. و من عقیده دارم که این جایی است که گمراه شدن عموم مردم محتمل است. میخواهم یک چیز دیگر را بگویم. اگر یک انتخاب بین دولت بزرگ و بیزینس بزرگ داشتیم، یک تفاوت مهم وجود دارد. هیچ بیزینس بزرگی چه جنرال موتور چه یو اس استیل و یا بقیه، نمیتوانند یک دلار از شما بگیرند مگه اینکه شما داوطلبانه آن را با تصور تصور این که چیزی با همان ارزش خواهید گرفت، پرداخت کنید. جنرال موتور نمیتونه پلیس را بفرسته تا از شما پول بگیره. تنها زمانی میتونه از شما پول بگیره که محصولی تولید کنه که شما خریدن اون رو ارزنده بپندارید. ممکنه که با تحت تاثیر قراردادن دولت برای اعمال تعرفه روی ماشین ها غیر مستقیم از جیب شما پول بردارد. به همین خاطر است که ما میخواهیم آن را انجام دهیم (نظرش روی محدود کردن دولت). اما در بازار هیچ بیزینسی نمیتونه پولی از شما بگیره مگر با تولید محصولی که شما ارزش اون در قبال پولتون رو قبول داشته باشید. اما دولت اصلا اینطور نیست. دولت بزرگ میتونه پلیس را بفرستد تا پولتون رو بگیره بدون توجه به اینکه شما با اون موافق باشید یا نه. این یک تفاوت عظیم است. این تفاوت بین آزادی و اجبار و این تفاوتی است که ما تنها زمانی باقی خواهیم ماند که اندازه و قلمرو دولت را کاهش دهیم . ممنون
لینک ویدیو
✅ @karkhone
YouTube
Milton Friedman - Big Business, Big Government
Milton Friedman on the dangers of big business influencing government. http://www.LibertyPen.com
👍4
خیز بلند عربستان سعودی در "معدن"
| محسن فتح‌الهی
شرکت معادن عربستان سعودی در سال ۱۹۹۷ توسط دولت عربستان سعودی راه‌اندازی شد و در حال حاضر بزرگترین شرکت استخراج معادن عربستان می‌باشد(50%سهام)
عربستان در حال تسریع گام‌ها برای تنوع‌بخشی به اقتصاد خود و یافتن جایگزین‌های واقعی برای درآمدهای نفتی و محقق کردن چشم‌انداز 2030 با سرمایه‌گذاری 170 میلیارد دلار برای توسعه معادن با حدود 60% شرکتهای خصوصی و 40%دولتی است.
در همین چارچوب طی سال‌های گذشته بیش از 50 میلیارد دلار در بخش معادن به خصوص طلا، مس و دیگر فلزات مدفون در زیر خاک سرمایه‌گذاری کرده ست.
وزیر صنعت و منابع معدنی«بندر الخریف»، گفته هدف امسال تامین مالی9 پروژه معدنی و فلزی است و درحال بررسی 145درخواست شرکت خارجی برای اکتشاف معادن جدید هستند. با جذب سرمایه و تامین مالی، عربستان به مرکز تولید منابع معدنی و لجستیکی در منطقه آسیا و آفریقا تبدیل خواهد شد.
به اذعان معاون وزیر صنعت در امورمعادن«خالد المدیفر»، عربستان ذخایر عظیم معدنی به ارزش بیش از 1.3 تریلیون دلار داراست. بر اساس بررسی‌های زمین‌شناسی به عمل آمده980 معدن طلا،610 معدن نقره،856 معدن مس،447 معدن روی، 282 معدن سرب،79 معدن نیکل،117 معدن کرومیت و176 معدن فلزات کمیاب را دارا هستند. مجموع درآمدهای بخش آهن و فولاد عربستان در سال 2020 میلادی 17.6 میلیارد ریال سعودی (4.7 میلیارد دلار) به نسبت 75.3 درصد از مجموع تولید صنایع معدنی این کشور بوده است پس از آن بخش آلمینیوم درآمد 4.55 میلیارد ریالی (1.2 میلیارد دلاری) داشته است.
رئیس اجرایی هیات زمین شناسی عربستان«عبدالله الشمرانی»، با همکاری هیات زمین‌شناسی حدود 600 هزار کیلومتر از مناطق سرشار از معادن را لرزه نگاری خواهند کرد.
ریاض قصد دارد تا درآمد معدنی را که اکنون 17 میلیارد دلار است را تا سال 2030 به بیش از 60 میلیارد دلار افزایش دهد.
و در ادامه یه نگاه به سطح و میزان شرکت کنندگان در یکی از بزرگتری گردهمایی های معدنی دنیا در عربستان بندازید
http://futuremineralsforum.com
✅ @karkhone
| محسن فتح‌الهی
شرکت معادن عربستان سعودی در سال ۱۹۹۷ توسط دولت عربستان سعودی راه‌اندازی شد و در حال حاضر بزرگترین شرکت استخراج معادن عربستان می‌باشد(50%سهام)
عربستان در حال تسریع گام‌ها برای تنوع‌بخشی به اقتصاد خود و یافتن جایگزین‌های واقعی برای درآمدهای نفتی و محقق کردن چشم‌انداز 2030 با سرمایه‌گذاری 170 میلیارد دلار برای توسعه معادن با حدود 60% شرکتهای خصوصی و 40%دولتی است.
در همین چارچوب طی سال‌های گذشته بیش از 50 میلیارد دلار در بخش معادن به خصوص طلا، مس و دیگر فلزات مدفون در زیر خاک سرمایه‌گذاری کرده ست.
وزیر صنعت و منابع معدنی«بندر الخریف»، گفته هدف امسال تامین مالی9 پروژه معدنی و فلزی است و درحال بررسی 145درخواست شرکت خارجی برای اکتشاف معادن جدید هستند. با جذب سرمایه و تامین مالی، عربستان به مرکز تولید منابع معدنی و لجستیکی در منطقه آسیا و آفریقا تبدیل خواهد شد.
به اذعان معاون وزیر صنعت در امورمعادن«خالد المدیفر»، عربستان ذخایر عظیم معدنی به ارزش بیش از 1.3 تریلیون دلار داراست. بر اساس بررسی‌های زمین‌شناسی به عمل آمده980 معدن طلا،610 معدن نقره،856 معدن مس،447 معدن روی، 282 معدن سرب،79 معدن نیکل،117 معدن کرومیت و176 معدن فلزات کمیاب را دارا هستند. مجموع درآمدهای بخش آهن و فولاد عربستان در سال 2020 میلادی 17.6 میلیارد ریال سعودی (4.7 میلیارد دلار) به نسبت 75.3 درصد از مجموع تولید صنایع معدنی این کشور بوده است پس از آن بخش آلمینیوم درآمد 4.55 میلیارد ریالی (1.2 میلیارد دلاری) داشته است.
رئیس اجرایی هیات زمین شناسی عربستان«عبدالله الشمرانی»، با همکاری هیات زمین‌شناسی حدود 600 هزار کیلومتر از مناطق سرشار از معادن را لرزه نگاری خواهند کرد.
ریاض قصد دارد تا درآمد معدنی را که اکنون 17 میلیارد دلار است را تا سال 2030 به بیش از 60 میلیارد دلار افزایش دهد.
و در ادامه یه نگاه به سطح و میزان شرکت کنندگان در یکی از بزرگتری گردهمایی های معدنی دنیا در عربستان بندازید
http://futuremineralsforum.com
✅ @karkhone
Futuremineralsforum
Home | Future Minerals Forum (FMF)
Global collaboration for resilient mineral supply.
👍3
کت بر تن حاکمیت است
| هاشم فیروزی
چند روزیست که توییت افشاگرایانه رییس اتاق بازرگانی ایران و چین درباره نقش دست های پشت پرده در وزارتخانه های دولتی در فضای رسانه ای کشور چرخش دارد.
«مجیدرضا حریری: هیچ وزیر صمتی تا وزیر نشده نمیدونه که زورش به خودروسازها نمیرسه، هیچ وزیر اقتصادی هم زورش به بانکها نمیرسه، هیچ رییس بانک مرکزی هم زورش به گردانندگان بازار ارز، هیچ وزیر بهداشتی به اصلی های حوزه دارو و همه شون زورشون به فولادیها و پتروشیمیاییها.»
اقتصاد ایران یک اقتصاد تا بن دندان دولتی، نهادی و خصولتیست.ارکان مختلف حاکمیت اعم از زیرمجموعه های رهبری و نهاد دولت کلیت اقتصاد ایران را در دست گرفته اند.
هنگامی که دانشگاه امام صادق کارخانه داروسازی و بنظرم کارخانه ریسندگی و بافندگی در اختیار دارد.
هنگامی که عمده شرکتهای دارویی در بورس متعلق به ستاد اجرایی است.
هنگامی که پتروشیمی ها بین سپاه و نهادهای مختلف حاکمیت و دولت تقسیم شده است.
هنگامی که سهامدار عمده غولهای پتروشیمی مجموعه های حاکمیتی هستند و مدیریت کلان تمامی شرکتهای فولادی و فلزی و پتروشیمی و خودروسازی در اختیار حاکمیت است.
هنگامی که شستا بعنوان هولدینگ اقتصادی وزارت رفاه از سیمان تا ساختمان و گردشگری و نفت و پتروشیمی و... را در اختیار دارد.
هنگامی که صنعت ساختمان ایران در اختیار زیرمجموعه های ستاد اجرایی و بنیاد شهید و برخی بانکهای دولتی و خصولتی است.
هنگامی که انصار و حکمت و رسالت و مهر و عمدتا وابستگی نظامی به سپاه داشتند و بعدها عمده آنها ادغام شدند با صادرات و سپه.
و در نهایت هنگامی که هم اکنون برخی از بانکهای بظاهر خصوصی هم وابستگی نهادی دارند.
سخن از مافیای بیرونی راندن نوعی ایجاد پرش افکار است.
اتفاقا بر خلاف خیل دوستان اعتقاد دارم کت بر تن خود حاکمیت است.و اینگونه دیگری تراشی را دیگر فاقد کارکرد می دانم.
این ژانر پلیسی معمایی جاسوسی حقیقتا دوره اش دیگر تمام شده است.اینها برای دوران دانشجویی ما اثرگذار بود.
دولت و فراتر از دولت یعنی نهادهای زیرمجموعه رهبری بی نهایت امکان در اختیار بجهت بازگرداندن ورق اقتصاد ایران به نفع مردم دارند,اگر اراده نمایند.
کل بازار و اقتصاد بسته ایران را می شود با واردات و ذی نفع سازی مردم و مردمی سازی واقعی تنظیم نمود.البته اگر بخواهند ایران دیگر تحریم نباشد و نیز دیگر خودشان مالک اقتصاد ایران نباشند!
این دو مورد خیلی بحثهای مهم و جدی می باشند.که قطعا تعارض منافع بوجود می آورند.
حاکمیت اگر قصد نماید دسته خویش را ببرد و انحصار صدور مجوزهای اعطایی طلایی در حیطه های مختلف را به نفع آحاد ملت بشکند،ورق خیلی زود برمی گردد.
«فی المثل اکنون بحث امکان واردات خودرو با کدملی مطرح می باشد.باید دید کدام بخش از حاکمیت این امکان را برای مردم تصویب نخواهد کرد.آنگاه اگر دنبال مافیا هم می گردید در همان بخش حاکمیت جستجو نمایید و نه بیرون از آن»
«کت تن کیست»نباید طوری بیان شود که انگار ما شاهد اثرگذاری دستهای بیرون از حاکمیت بر اقتصاد ایران هستیم.
✅ @karkhone
| هاشم فیروزی
چند روزیست که توییت افشاگرایانه رییس اتاق بازرگانی ایران و چین درباره نقش دست های پشت پرده در وزارتخانه های دولتی در فضای رسانه ای کشور چرخش دارد.
«مجیدرضا حریری: هیچ وزیر صمتی تا وزیر نشده نمیدونه که زورش به خودروسازها نمیرسه، هیچ وزیر اقتصادی هم زورش به بانکها نمیرسه، هیچ رییس بانک مرکزی هم زورش به گردانندگان بازار ارز، هیچ وزیر بهداشتی به اصلی های حوزه دارو و همه شون زورشون به فولادیها و پتروشیمیاییها.»
اقتصاد ایران یک اقتصاد تا بن دندان دولتی، نهادی و خصولتیست.ارکان مختلف حاکمیت اعم از زیرمجموعه های رهبری و نهاد دولت کلیت اقتصاد ایران را در دست گرفته اند.
هنگامی که دانشگاه امام صادق کارخانه داروسازی و بنظرم کارخانه ریسندگی و بافندگی در اختیار دارد.
هنگامی که عمده شرکتهای دارویی در بورس متعلق به ستاد اجرایی است.
هنگامی که پتروشیمی ها بین سپاه و نهادهای مختلف حاکمیت و دولت تقسیم شده است.
هنگامی که سهامدار عمده غولهای پتروشیمی مجموعه های حاکمیتی هستند و مدیریت کلان تمامی شرکتهای فولادی و فلزی و پتروشیمی و خودروسازی در اختیار حاکمیت است.
هنگامی که شستا بعنوان هولدینگ اقتصادی وزارت رفاه از سیمان تا ساختمان و گردشگری و نفت و پتروشیمی و... را در اختیار دارد.
هنگامی که صنعت ساختمان ایران در اختیار زیرمجموعه های ستاد اجرایی و بنیاد شهید و برخی بانکهای دولتی و خصولتی است.
هنگامی که انصار و حکمت و رسالت و مهر و عمدتا وابستگی نظامی به سپاه داشتند و بعدها عمده آنها ادغام شدند با صادرات و سپه.
و در نهایت هنگامی که هم اکنون برخی از بانکهای بظاهر خصوصی هم وابستگی نهادی دارند.
سخن از مافیای بیرونی راندن نوعی ایجاد پرش افکار است.
اتفاقا بر خلاف خیل دوستان اعتقاد دارم کت بر تن خود حاکمیت است.و اینگونه دیگری تراشی را دیگر فاقد کارکرد می دانم.
این ژانر پلیسی معمایی جاسوسی حقیقتا دوره اش دیگر تمام شده است.اینها برای دوران دانشجویی ما اثرگذار بود.
دولت و فراتر از دولت یعنی نهادهای زیرمجموعه رهبری بی نهایت امکان در اختیار بجهت بازگرداندن ورق اقتصاد ایران به نفع مردم دارند,اگر اراده نمایند.
کل بازار و اقتصاد بسته ایران را می شود با واردات و ذی نفع سازی مردم و مردمی سازی واقعی تنظیم نمود.البته اگر بخواهند ایران دیگر تحریم نباشد و نیز دیگر خودشان مالک اقتصاد ایران نباشند!
این دو مورد خیلی بحثهای مهم و جدی می باشند.که قطعا تعارض منافع بوجود می آورند.
حاکمیت اگر قصد نماید دسته خویش را ببرد و انحصار صدور مجوزهای اعطایی طلایی در حیطه های مختلف را به نفع آحاد ملت بشکند،ورق خیلی زود برمی گردد.
«فی المثل اکنون بحث امکان واردات خودرو با کدملی مطرح می باشد.باید دید کدام بخش از حاکمیت این امکان را برای مردم تصویب نخواهد کرد.آنگاه اگر دنبال مافیا هم می گردید در همان بخش حاکمیت جستجو نمایید و نه بیرون از آن»
«کت تن کیست»نباید طوری بیان شود که انگار ما شاهد اثرگذاری دستهای بیرون از حاکمیت بر اقتصاد ایران هستیم.
✅ @karkhone
👍15
تحلیلی ساختاری بر عملکرد صادرات غیرنفتی کشور در سال ۱۴۰۱
با انتشار آمار بهمن‌ماه تجارت خارجی کشور، آخرین گزارش آماری گمرک در سال ۱۴۰۱ ارائه شد. آمار ارائه شده نشان می‌دهد که در ماه بهمن ۳.۵ میلیارد دلار و ۸.۳ میلیون تن اقلام صادراتی از کشور به بازارهای جهانی ارسال شده و ۵.۱ میلیارد دلار و ۲.۷ میلیون تن اقلام وارداتی به کشور آمده است. نکته قابل توجه در روند صادرات غیرنفتی در سال جاری، ۵.۸ میلیارد دلار گاز صادراتی در ماه دی بود که نقش قابل توجه‌ای در ارتقاء عددی صادرات سال جاری داشته است.
عملکرد وزنی و ارزشی صادرات‌غیرنفتی در سال ۱۴۰۱
چنانچه ماه اسفند از روند یازده ماه دیگر سال پیروی کند، سال جاری رکورددار صادرات غیرنفتی و همچنین تجارت خارجی خواهد شد. در سال جاری متوسط رشد ماهانه صادرات غیرنفتی به لحاظ وزنی ۱۲.۵ و به لحاظ ارزشی ۱۷ درصد شده است که این بدان معنا است ماه اسفند در صورت پیروی از روند یازده‌ماه قبلی، به لحاظ وزنی ۱۳.۸ میلیون تن و به لحاظ ارزشی ۸.۳ میلیارد دلار صادرات خواهد داشت که عدد کل صادرات غیرنفتی در سال ۱۴۰۱ را به لحاظ وزنی و ارزشی به ترتیب به ۱۲۵.۲ میلیون‌تن و ۵۷.۱ میلیارد دلار خواهد رساند. این عدد در کنار برآورد ۳۵.۴ میلیون تن برای وزن واردات و ۵۴.۱ میلیارد دلار برای ارزش واردات در سال ۱۴۰۱، عدد تجارت خارجی کشور را به ۱۱۱ میلیارد دلار می‌رساند که سقف جدیدی برای تجارت خارجی کشور است. همانطور که نمودار (۱) نمایش داده است، حتی بدون ملاحظه عملکرد ماه اسفند، صادرات غیرنفتی ایران از آبان‌ماه سال جاری جهش قابل توجه‌ای به لحاظ ارزشی پیدا کرده و پس از یک رکود شدید در سال ۱۳۹۹ به تبعیت از بازارهای جهانی و ناشی از کووید-۱۹، سال ۱۴۰۱ رکوددار بهترین عملکرد صادراتی شده است. این نمودار نشان می‌دهد که از سال ۱۳۹۴ به این سو، صادرات غیرنفتی سال ۱۴۰۱ به لحاظ وزنی در رتبه چهارم و به لحاظ ارزشی، با اختلاف، در رتبه اول قرار می‌گیرد.
پنج گروه مختلف کالایی در سبد صادرات غیرنفتی ایران
اما برای بررسی سبد صادرات غیرنفتی کشور، آنچه آمد تنها یک مقدمه است که گرچه از نظر مختصات کلان اقتصادی و تراز ارزی و کالایی کشور قابل اهمیت است، اما از نظر توسعه‌ای و ساختاری باید تحلیل دقیق‌تری شود. لذا در گام اول کل سبد صادرات‌غیرنفتی با عملکرد یازده‌ماهه به پنج جزء نفت‌پایه، گازپایه، معدن‌پایه، کشاورزی‌پایه و صنعت‌پایه دسته‌بندی شده است. سه سبد اول یعنی نفت، گاز و معدن‌پایه‌ها را اصطلاحا «منبع‌پایه» نیز می‌گویند و ۸۰ درصد سبد صادرات غیرنفتی کشور متعلق به این گروه است. نمودار (۲) روند این پنج گروه طی یازده‌ماهه سال جاری را در دو قسمت الف (منبع‌پایه‌ها) و ب (کشاورزی و صنعت‌پایه‌ها) نشان می‌دهد.
خطایی که همواره در تحلیل سبد صادرات غیرنفتی کشور صورت می‌گیرد، یک کاسه کردن اقلامی است که به لحاظ ماهیت کالایی، ماهیت صنعتی (ارزآوری، قدرت خلق ارزش افزوده و اشتغال‌زایی) و ماهیت توسعه‌ای (جایگاه و ماموریت در فرایند گذار ساختاری) از تفاوت قابل توجه‌ای برخوردارند. صادرات اقلام منبع‌پایه، عموما با هدف ارزآوری صورت می‌گیرد و این اقلام عموما در کشورهای مشابه به عنوان پیشران‌های صنعتی در فرایند گذار ساختاری شناخته می‌شوند. ماهیت توسعه‌ای اقلام این سه گروه که بخش‌های بالادستی اقتصادی به حساب می‌آیند به لحاظ سرمایه‌گذاری مورد نیاز هنگفت و اثرات سرریز فناورانه پایین بر دیگر بخش‌های صنعتی بسیار متفاوت از دو گروه دیگر است. این در حالی است که بخش‌های پایین‌دست‌تر و به ویژه گروه ساخت‌محور (Manufacture)، در اثرات سرریز و ماهیت رسوخ و همپایی فناورانه، اشتغال‌زایی، ارتقاء قدرت خلق ارزش‌افزوده و تکمیل زنجیره ارزش داخلی ویژگی‌هایی متمایزی دارند.
ادامه مطلب
✅ @karkhone
با انتشار آمار بهمن‌ماه تجارت خارجی کشور، آخرین گزارش آماری گمرک در سال ۱۴۰۱ ارائه شد. آمار ارائه شده نشان می‌دهد که در ماه بهمن ۳.۵ میلیارد دلار و ۸.۳ میلیون تن اقلام صادراتی از کشور به بازارهای جهانی ارسال شده و ۵.۱ میلیارد دلار و ۲.۷ میلیون تن اقلام وارداتی به کشور آمده است. نکته قابل توجه در روند صادرات غیرنفتی در سال جاری، ۵.۸ میلیارد دلار گاز صادراتی در ماه دی بود که نقش قابل توجه‌ای در ارتقاء عددی صادرات سال جاری داشته است.
عملکرد وزنی و ارزشی صادرات‌غیرنفتی در سال ۱۴۰۱
چنانچه ماه اسفند از روند یازده ماه دیگر سال پیروی کند، سال جاری رکورددار صادرات غیرنفتی و همچنین تجارت خارجی خواهد شد. در سال جاری متوسط رشد ماهانه صادرات غیرنفتی به لحاظ وزنی ۱۲.۵ و به لحاظ ارزشی ۱۷ درصد شده است که این بدان معنا است ماه اسفند در صورت پیروی از روند یازده‌ماه قبلی، به لحاظ وزنی ۱۳.۸ میلیون تن و به لحاظ ارزشی ۸.۳ میلیارد دلار صادرات خواهد داشت که عدد کل صادرات غیرنفتی در سال ۱۴۰۱ را به لحاظ وزنی و ارزشی به ترتیب به ۱۲۵.۲ میلیون‌تن و ۵۷.۱ میلیارد دلار خواهد رساند. این عدد در کنار برآورد ۳۵.۴ میلیون تن برای وزن واردات و ۵۴.۱ میلیارد دلار برای ارزش واردات در سال ۱۴۰۱، عدد تجارت خارجی کشور را به ۱۱۱ میلیارد دلار می‌رساند که سقف جدیدی برای تجارت خارجی کشور است. همانطور که نمودار (۱) نمایش داده است، حتی بدون ملاحظه عملکرد ماه اسفند، صادرات غیرنفتی ایران از آبان‌ماه سال جاری جهش قابل توجه‌ای به لحاظ ارزشی پیدا کرده و پس از یک رکود شدید در سال ۱۳۹۹ به تبعیت از بازارهای جهانی و ناشی از کووید-۱۹، سال ۱۴۰۱ رکوددار بهترین عملکرد صادراتی شده است. این نمودار نشان می‌دهد که از سال ۱۳۹۴ به این سو، صادرات غیرنفتی سال ۱۴۰۱ به لحاظ وزنی در رتبه چهارم و به لحاظ ارزشی، با اختلاف، در رتبه اول قرار می‌گیرد.
پنج گروه مختلف کالایی در سبد صادرات غیرنفتی ایران
اما برای بررسی سبد صادرات غیرنفتی کشور، آنچه آمد تنها یک مقدمه است که گرچه از نظر مختصات کلان اقتصادی و تراز ارزی و کالایی کشور قابل اهمیت است، اما از نظر توسعه‌ای و ساختاری باید تحلیل دقیق‌تری شود. لذا در گام اول کل سبد صادرات‌غیرنفتی با عملکرد یازده‌ماهه به پنج جزء نفت‌پایه، گازپایه، معدن‌پایه، کشاورزی‌پایه و صنعت‌پایه دسته‌بندی شده است. سه سبد اول یعنی نفت، گاز و معدن‌پایه‌ها را اصطلاحا «منبع‌پایه» نیز می‌گویند و ۸۰ درصد سبد صادرات غیرنفتی کشور متعلق به این گروه است. نمودار (۲) روند این پنج گروه طی یازده‌ماهه سال جاری را در دو قسمت الف (منبع‌پایه‌ها) و ب (کشاورزی و صنعت‌پایه‌ها) نشان می‌دهد.
خطایی که همواره در تحلیل سبد صادرات غیرنفتی کشور صورت می‌گیرد، یک کاسه کردن اقلامی است که به لحاظ ماهیت کالایی، ماهیت صنعتی (ارزآوری، قدرت خلق ارزش افزوده و اشتغال‌زایی) و ماهیت توسعه‌ای (جایگاه و ماموریت در فرایند گذار ساختاری) از تفاوت قابل توجه‌ای برخوردارند. صادرات اقلام منبع‌پایه، عموما با هدف ارزآوری صورت می‌گیرد و این اقلام عموما در کشورهای مشابه به عنوان پیشران‌های صنعتی در فرایند گذار ساختاری شناخته می‌شوند. ماهیت توسعه‌ای اقلام این سه گروه که بخش‌های بالادستی اقتصادی به حساب می‌آیند به لحاظ سرمایه‌گذاری مورد نیاز هنگفت و اثرات سرریز فناورانه پایین بر دیگر بخش‌های صنعتی بسیار متفاوت از دو گروه دیگر است. این در حالی است که بخش‌های پایین‌دست‌تر و به ویژه گروه ساخت‌محور (Manufacture)، در اثرات سرریز و ماهیت رسوخ و همپایی فناورانه، اشتغال‌زایی، ارتقاء قدرت خلق ارزش‌افزوده و تکمیل زنجیره ارزش داخلی ویژگی‌هایی متمایزی دارند.
ادامه مطلب
✅ @karkhone
Telegram
karkhone
▫️آنچه در قسمت الف نمودار ۲ بیش از همه به چشم می‌آید، روند مقطعی صادرات گاز در دی‌ماه سال جاری است و تکانه‌ی سنگین و مثبت صادرات در این گروه در طول دوره‌های گذشته بی‌سابقه بوده است. نکته دیگر، بهبود روند صادرات اقلام شیمیایی اساسی و پتروشیمی در هر ماه نسبت…
👍3
| ماکیاولی
وقتی شهر رُم در زیر بارِ گرسنگی کمر خم کرد و آذوقه‌های خصوصی برای توقف آن کافی نبود، شخصی بنام اسپوریوس مالیوس که در روزگار خود بسیار ثروتمند شمرده میشد، قصد داشت آذوقه‌‌ای از غلّه بصورت خصوصی تهیه کند و با آن به عوام غذا برساند تا از این طریق برای خود وجاهت و احترامی حاصل کند. او بخاطر این اقدام چنان جماعتی از مردمان را هوادار خود کرد که مجلس سنا ترتیب قتل او را داد !
✅ @karkhone
وقتی شهر رُم در زیر بارِ گرسنگی کمر خم کرد و آذوقه‌های خصوصی برای توقف آن کافی نبود، شخصی بنام اسپوریوس مالیوس که در روزگار خود بسیار ثروتمند شمرده میشد، قصد داشت آذوقه‌‌ای از غلّه بصورت خصوصی تهیه کند و با آن به عوام غذا برساند تا از این طریق برای خود وجاهت و احترامی حاصل کند. او بخاطر این اقدام چنان جماعتی از مردمان را هوادار خود کرد که مجلس سنا ترتیب قتل او را داد !
✅ @karkhone
چه کسی مدل جنرال الکتریک را نابود کرد؟
البته، جنرال الکتریک نابود نشده است؛
و شاید بعنوان یک شرکت احیاشده شکوفا شود. شرکت فناوری IBM نیز پس از فروپاشی دهه ۱۹۹۰ دوباره احیا شد. اما «مدل» جنرال‌الکتریک از بین رفته و لیست بلندی از مظنونان احتمالی این اتفاق وجود دارد. شرکت خوشه‌ای جنرال الکتریک طیف وسیع کسب و کارهای صنعتی را زیر یک سقف جمع کرد. برعکس یک شرکت هلدینگ خالص یا صندوق سرمایه‌گذاری تامینی مدرن، مدل جنرال الکتریک در نظر داشت با اشتراک توانمندی‌ها بین کسب و کارهای مجزایش که همه -بجز استثنای مهم- در تولید ریشه داشتند، ارزش خلق کند.
مدل جنرال الکتریک به دوره مدیریت رینالدجونز در دهه ۱۹۷۰ بر‌می‌گردد. او فرآیند برنامه‌ریزی استراتژیک هدایت از مرکز را معرفی کرد. جک ولش در دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ با استراتژی‌های جدید در بازسازی پرتفولیو و گسترش عجولانه بخش مالی این مدل را ایجاد کرده بود. جف ایملت سعی کرد در مواجهه با تهدیدات جدید در دهه اول ۲۰۰۰ میلادی این مدل را حفظ کند و الان جان فلنری میخواهد همه چیز جز یک هسته از کسب و کارهای مرتبط را کنار بگذارد. استراتژی‌های شرکتی مدت‌ها در مورد چگونگی ایجاد ارزش در مدل جنرال الکتریک بحث کرده‌اند. توضیحات مدیران با اندکی تلخیص این چنین بود:
1. جنرال الکتریک از موقعیت‌های بزرگ و غالب در کسب و کارهای صنعتی سود برد.
2. جنرال الکتریک مزیت تکنولوژیک در صنایع پیچیده داشت و تکنولوژی آن می‌توانست در سراسر کسب و کارهایش به اشتراک گذاشته شود.
3. پرتفولیوی بزرگ جنرال الکتریک، دسترسی خاص به منابع مالی می‌داد که نسبت به حالتی که کسب‌و‌کارها مستقل بودند، سرمایه از داخل بهتر تخصیص داده شود.
4. مزیت جنرال الکتریک در سیستم مدیریت حرفهای آن است که با سرمایه‌گذاری در آموزش اجرایی و توسعه مدیریت خلاصه میشد.
چندین عامل نابودکننده مظنونان اصلی است:
چین و کشورهایی که از استراتژی چین پیروی میکنند:
در این استراتژی چین از بنگاه‌های دولتی، سیاست صنعتی و قدرت بازار خانگی برای افزایش تولید صنعتی استفاده می‌کند. اما این ایده جدید نیست. ژاپن و کره‌جنوبی دهه ۱۹۸۰ این ایده را توسعه داده و در بازارهای نوظهور در برزیل و هند گسترده استفاده شد. این استراتژی‌ها مزیت رقابتی جنرال الکتریک را در هر چیزی از لوازم الکترونیک مصرفی و لوازم خانگی تا قطارها و موتورهای هواپیما دچار فرسایش کرد. نفوذ تکنولوژی تولید از طریق تجارت جهانی، سرمایه‌گذاری و آموزش نیز به این شرکت آسیب وارد کرده است. جنرال الکتریک توانسته برخی از این کسب‌و‌کارها را با سرمایه‌گذاری‌های مشترک در بازارهای نوظهور حفظ کند؛ اما این شرکت خوشه‌ای صنعتی در هسته آن دچار آسیب جدی شده است.
سرمایه‌گذاری خصوصی و بازارهای سرمایه جدید:
شرکتهای خوشه‌ای در بازارهای سرمایه‌ای پیشرفت میکنند که شفاف نیستند و سرمایه به آسانی از سرمایه گذاری های بدتر به سرمایه گذاری های بهتر جریان نمی‌یابد. به همین دلیل شرکتهای خوشه‌ای هنوز در اقتصادهای نوظهور محبوب هستند اما در کشورهایی با بازارهای سرمایه کارآتر تنزل یافته اند.
• سرمایه‌گذاران فعال
• رشد سرمایه‌گذاری خصوصی
• تقاضاها برای شفاف‌سازی بیشتر
جنرال الکتریک را به چالش کشاند؛ چالشی که باید ثابت میشد ارزش کل شرکت بیش از بخش‌های آن بصورت مجزاست. این شرکت اغلب برای حل این چالش شکست خورده است؛ حتی در ترکیب جدید آن بنظر سرمایه‌گذاران متقاعد نشده و این قسمت‌ها به هم ارزش اضافه میکنند. تقاضای جدید برای شفافیت بعلت اتکای سابق جنرال الکتریک به حسابداری غیرشفاف، بصورت خاص برای آن زیان داشته است. همچنین وفور سرمایه در دهه گذشته بدین معناست که مقیاس جنرال الکتریک دیگر مزیتی در افزایش سرمایه محسوب نمی‌شود.
رکود بزرگ:
فروپاشی بازار مالی سبب نابودی شرکت؛
شد، آن زمان که پرتفولیوی جنرال الکتریک دارای نفوذ زیادی شده بود. تعجب ندارد که این شرکت اولین کسب و کار بزرگی بود که در نتیجه انحلال مدل جنرال الکتریک مشکل خورد. رکود بزرگ و انقلاب نفتی شیل نیز کسب و کارهای نفت و گاز را که جف ایملت در آن سرمایه‌گذاری کرده بود تضعیف کرد و همچنین آزردگی ناظرانی که جنرال الکتریک را به سوی اقتصادسبز تشویق می‌کردند کاهش داد. اما رکود بزرگ تنها ضربه نهایی به مدلی بود که با نیروهای بزرگ و پایدارتر فلج شده بود. مدل جنرال الکتریک بخاطر؛
• رقابت جهانی
• انقلاب تکنولوژی
• قدرت سرمایه‌گذار
• گسترش مدیریت حرفهای
نابود شد. چون جنرال الکتریک از چنین مدلی پیروی میکرد، هنوز هم می‌شود شرکتهای خوشه‌ای کوچک جنرال الکتریک را یافت. شرکتهای خوشه‌ای باید بخوبی از مرگ مدل جنرال الکتریک عبرت بگیرند.
✅ @karkhone
البته، جنرال الکتریک نابود نشده است؛
و شاید بعنوان یک شرکت احیاشده شکوفا شود. شرکت فناوری IBM نیز پس از فروپاشی دهه ۱۹۹۰ دوباره احیا شد. اما «مدل» جنرال‌الکتریک از بین رفته و لیست بلندی از مظنونان احتمالی این اتفاق وجود دارد. شرکت خوشه‌ای جنرال الکتریک طیف وسیع کسب و کارهای صنعتی را زیر یک سقف جمع کرد. برعکس یک شرکت هلدینگ خالص یا صندوق سرمایه‌گذاری تامینی مدرن، مدل جنرال الکتریک در نظر داشت با اشتراک توانمندی‌ها بین کسب و کارهای مجزایش که همه -بجز استثنای مهم- در تولید ریشه داشتند، ارزش خلق کند.
مدل جنرال الکتریک به دوره مدیریت رینالدجونز در دهه ۱۹۷۰ بر‌می‌گردد. او فرآیند برنامه‌ریزی استراتژیک هدایت از مرکز را معرفی کرد. جک ولش در دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ با استراتژی‌های جدید در بازسازی پرتفولیو و گسترش عجولانه بخش مالی این مدل را ایجاد کرده بود. جف ایملت سعی کرد در مواجهه با تهدیدات جدید در دهه اول ۲۰۰۰ میلادی این مدل را حفظ کند و الان جان فلنری میخواهد همه چیز جز یک هسته از کسب و کارهای مرتبط را کنار بگذارد. استراتژی‌های شرکتی مدت‌ها در مورد چگونگی ایجاد ارزش در مدل جنرال الکتریک بحث کرده‌اند. توضیحات مدیران با اندکی تلخیص این چنین بود:
1. جنرال الکتریک از موقعیت‌های بزرگ و غالب در کسب و کارهای صنعتی سود برد.
2. جنرال الکتریک مزیت تکنولوژیک در صنایع پیچیده داشت و تکنولوژی آن می‌توانست در سراسر کسب و کارهایش به اشتراک گذاشته شود.
3. پرتفولیوی بزرگ جنرال الکتریک، دسترسی خاص به منابع مالی می‌داد که نسبت به حالتی که کسب‌و‌کارها مستقل بودند، سرمایه از داخل بهتر تخصیص داده شود.
4. مزیت جنرال الکتریک در سیستم مدیریت حرفهای آن است که با سرمایه‌گذاری در آموزش اجرایی و توسعه مدیریت خلاصه میشد.
چندین عامل نابودکننده مظنونان اصلی است:
چین و کشورهایی که از استراتژی چین پیروی میکنند:
در این استراتژی چین از بنگاه‌های دولتی، سیاست صنعتی و قدرت بازار خانگی برای افزایش تولید صنعتی استفاده می‌کند. اما این ایده جدید نیست. ژاپن و کره‌جنوبی دهه ۱۹۸۰ این ایده را توسعه داده و در بازارهای نوظهور در برزیل و هند گسترده استفاده شد. این استراتژی‌ها مزیت رقابتی جنرال الکتریک را در هر چیزی از لوازم الکترونیک مصرفی و لوازم خانگی تا قطارها و موتورهای هواپیما دچار فرسایش کرد. نفوذ تکنولوژی تولید از طریق تجارت جهانی، سرمایه‌گذاری و آموزش نیز به این شرکت آسیب وارد کرده است. جنرال الکتریک توانسته برخی از این کسب‌و‌کارها را با سرمایه‌گذاری‌های مشترک در بازارهای نوظهور حفظ کند؛ اما این شرکت خوشه‌ای صنعتی در هسته آن دچار آسیب جدی شده است.
سرمایه‌گذاری خصوصی و بازارهای سرمایه جدید:
شرکتهای خوشه‌ای در بازارهای سرمایه‌ای پیشرفت میکنند که شفاف نیستند و سرمایه به آسانی از سرمایه گذاری های بدتر به سرمایه گذاری های بهتر جریان نمی‌یابد. به همین دلیل شرکتهای خوشه‌ای هنوز در اقتصادهای نوظهور محبوب هستند اما در کشورهایی با بازارهای سرمایه کارآتر تنزل یافته اند.
• سرمایه‌گذاران فعال
• رشد سرمایه‌گذاری خصوصی
• تقاضاها برای شفاف‌سازی بیشتر
جنرال الکتریک را به چالش کشاند؛ چالشی که باید ثابت میشد ارزش کل شرکت بیش از بخش‌های آن بصورت مجزاست. این شرکت اغلب برای حل این چالش شکست خورده است؛ حتی در ترکیب جدید آن بنظر سرمایه‌گذاران متقاعد نشده و این قسمت‌ها به هم ارزش اضافه میکنند. تقاضای جدید برای شفافیت بعلت اتکای سابق جنرال الکتریک به حسابداری غیرشفاف، بصورت خاص برای آن زیان داشته است. همچنین وفور سرمایه در دهه گذشته بدین معناست که مقیاس جنرال الکتریک دیگر مزیتی در افزایش سرمایه محسوب نمی‌شود.
رکود بزرگ:
فروپاشی بازار مالی سبب نابودی شرکت؛
شد، آن زمان که پرتفولیوی جنرال الکتریک دارای نفوذ زیادی شده بود. تعجب ندارد که این شرکت اولین کسب و کار بزرگی بود که در نتیجه انحلال مدل جنرال الکتریک مشکل خورد. رکود بزرگ و انقلاب نفتی شیل نیز کسب و کارهای نفت و گاز را که جف ایملت در آن سرمایه‌گذاری کرده بود تضعیف کرد و همچنین آزردگی ناظرانی که جنرال الکتریک را به سوی اقتصادسبز تشویق می‌کردند کاهش داد. اما رکود بزرگ تنها ضربه نهایی به مدلی بود که با نیروهای بزرگ و پایدارتر فلج شده بود. مدل جنرال الکتریک بخاطر؛
• رقابت جهانی
• انقلاب تکنولوژی
• قدرت سرمایه‌گذار
• گسترش مدیریت حرفهای
نابود شد. چون جنرال الکتریک از چنین مدلی پیروی میکرد، هنوز هم می‌شود شرکتهای خوشه‌ای کوچک جنرال الکتریک را یافت. شرکتهای خوشه‌ای باید بخوبی از مرگ مدل جنرال الکتریک عبرت بگیرند.
✅ @karkhone
👍1
مالیات بر شورت
داروغه گفت :
بیخود همهمه نکنید ، مالیات بر شورت از قدیم الایام هم بوده ، چند صباحی نگرفتیم ، حال خزانه خالیست ، باید بپردازید ، پس آرام باشید.
هرکس شورت سفید دارد پنج سکه ،
شورت آبی شش سکه ،
شورت قرمز ده سکه ،
شورت سکسی صد سکه،
شورت پاچه بلند دو سکه ،
شورت مامان دوز، نیم سکه،
شورت راه - راه دو سکه،
شورت خارجی چهل سکه......
داروغه مجموعا ۲۹۰ نوع مالیات بر شورت را برشمرد.......
زیرکی گفت :
داروغه من شورت به پا ندارم !
داروغه خندید و گفت :
تو معاف از مالیاتی ، فقط باید شلوار خویش تا به زانو پایین بکشی ، تا ممیزین بررسی کنند .
آن هم در اتاقی دیگر دور از چشم خلق ، که حریم اخلاق شکسته نشود...
سپس داروغه فریاد زد :
مردم ، همه شلوارها را از تن بدر کنید تا حساب تان را ممیزی کنم ،
فریاد و فغان بلند شد !!
داروغه ، لبخندی زد و گفت:
البته راه ساده تری هم هست،
مالیات علی الراس بر شورت ،
نفری پنج سکه بدهید توافق کنید و بروید.....
چه شاهکاری
مردمان خوشحال ،
داروغه خوشحال ،
انبوه پنج سکه بود که داشت ، وارد کیسه می شد .
آن سال دولت کسری بودجه نیاورد و متمم بودجه نداد .
از بانک مرکزی و بانک های دیگر هم قرض نگرفت...
کفگیر دولت که به ته دیگ بخوره ،
می رن سراغ مالیات بر شورت مردم....
و چه حکایت آشنایی
مالیات بر خانه های خالی
مالیات بر خودرو
مالیات بر دستگاه پوز فروشگاهها
مالیات بر خرید شارز گوشی
مالیات بر خرید اینترنت گوشی
مالیات بر گرفتن پول از عابربانک
مالیات بر انتقالش
مالیات بر گرفتن موجودی
مالیات بر نفس کشیدن در ایران
و .......
اینا مردمی تحلیلگرهستند !!
✅ @karkhone
داروغه گفت :
بیخود همهمه نکنید ، مالیات بر شورت از قدیم الایام هم بوده ، چند صباحی نگرفتیم ، حال خزانه خالیست ، باید بپردازید ، پس آرام باشید.
هرکس شورت سفید دارد پنج سکه ،
شورت آبی شش سکه ،
شورت قرمز ده سکه ،
شورت سکسی صد سکه،
شورت پاچه بلند دو سکه ،
شورت مامان دوز، نیم سکه،
شورت راه - راه دو سکه،
شورت خارجی چهل سکه......
داروغه مجموعا ۲۹۰ نوع مالیات بر شورت را برشمرد.......
زیرکی گفت :
داروغه من شورت به پا ندارم !
داروغه خندید و گفت :
تو معاف از مالیاتی ، فقط باید شلوار خویش تا به زانو پایین بکشی ، تا ممیزین بررسی کنند .
آن هم در اتاقی دیگر دور از چشم خلق ، که حریم اخلاق شکسته نشود...
سپس داروغه فریاد زد :
مردم ، همه شلوارها را از تن بدر کنید تا حساب تان را ممیزی کنم ،
فریاد و فغان بلند شد !!
داروغه ، لبخندی زد و گفت:
البته راه ساده تری هم هست،
مالیات علی الراس بر شورت ،
نفری پنج سکه بدهید توافق کنید و بروید.....
چه شاهکاری
مردمان خوشحال ،
داروغه خوشحال ،
انبوه پنج سکه بود که داشت ، وارد کیسه می شد .
آن سال دولت کسری بودجه نیاورد و متمم بودجه نداد .
از بانک مرکزی و بانک های دیگر هم قرض نگرفت...
کفگیر دولت که به ته دیگ بخوره ،
می رن سراغ مالیات بر شورت مردم....
و چه حکایت آشنایی
مالیات بر خانه های خالی
مالیات بر خودرو
مالیات بر دستگاه پوز فروشگاهها
مالیات بر خرید شارز گوشی
مالیات بر خرید اینترنت گوشی
مالیات بر گرفتن پول از عابربانک
مالیات بر انتقالش
مالیات بر گرفتن موجودی
مالیات بر نفس کشیدن در ایران
و .......
اینا مردمی تحلیلگرهستند !!
✅ @karkhone
👍10👎1
رزق حلال و طیب و پاک
انقلاب ۱۳۵۷ خیال خیلی از مذهبی‌های جامعه را از یک چیز راحت کرد: قبل از انقلاب، عموم دینداران سنتی اعتقاد داشتند که حقوق و دستمزد دولتی حرام و یا لااقل شُبهِه‌ناک است؛ حالا در مورد بعضی شغل‌ها، مانند معلمی، کمتر، و در مورد بعضی شغلهای دولتی مثل کارمند اداره‌ی مالیات، بیشتر!
بعد از انقلاب، دیگر خیال مذهبیون از این حیث راحت شد! نه تنها حقوق دولتی حلال و مباح گشت، انواع رانت‌ها نیز حلال شد. دیگر حتی نمی‌توانستند تشخیص دهند که دارای رانتی شده‌اند، بلکه همه چیز را حق‌شان می‌دانستند: حلال و طیب و پاک!
حتی کارمندی بانکها، که یکی از بزرگترین عوامل اصلی افزایش نقدینگی، فساد، تورم، نابرابری، و ایجاد فقر در جامعه‌اند نیز حلال گشت. همان بانک‌هایی که، در عین ضررده بودن، وام‌هایی با سود بسیار پایین و شرایط عالی در بازپرداخت برای کارمندانشان (و نه بقیه‌ی مردم) مهیا میکنند! ضرر بانکها از جیب مردم می‌رود (به صورت تورم)، و وام‌های خوبِ آن را رانتداران و کارمندان بانکها می‌گیرند، حلال و طیب و پاک!
یا حلال شد که اموال تملیکی، مثلاً اموالی که به عنوان کالای قاچاق مصادره شده، را به کارمندانِ ادارههای مختلف دولتی با قیمت بسیار نازل بفروشند، اگرچه خودِ قانون ج.ا. می‌گوید که این اموال باید در مزایده فروش رود و صاحب اصلی کالا اولویت خرید دارد (حالا بگذریم که در هر صورت این اموال غصبی است)! محال بود که قبل از انقلاب، یک دیندار سنتی به این اموال دست بزند. کارمندان می‌دانند این اموال از کجا آمده و شرایطش چیست، ولی حتی مذهبی‌هایشان هم آن را می‌خرند و می‌خورند، حلال و طیب و پاک!
حالا دیگر وارد بحث زمین‌ها و خانه‌های مصادره‌ای نمی‌شوم، همان‌هایی که خیلی خوب‌هایش در شمال تهران را می‌دانید که در اختیار چه کسانی قرار گرفت! یا کارخانه‌های مصادره‌ای را......
✅ @karkhone
انقلاب ۱۳۵۷ خیال خیلی از مذهبی‌های جامعه را از یک چیز راحت کرد: قبل از انقلاب، عموم دینداران سنتی اعتقاد داشتند که حقوق و دستمزد دولتی حرام و یا لااقل شُبهِه‌ناک است؛ حالا در مورد بعضی شغل‌ها، مانند معلمی، کمتر، و در مورد بعضی شغلهای دولتی مثل کارمند اداره‌ی مالیات، بیشتر!
بعد از انقلاب، دیگر خیال مذهبیون از این حیث راحت شد! نه تنها حقوق دولتی حلال و مباح گشت، انواع رانت‌ها نیز حلال شد. دیگر حتی نمی‌توانستند تشخیص دهند که دارای رانتی شده‌اند، بلکه همه چیز را حق‌شان می‌دانستند: حلال و طیب و پاک!
حتی کارمندی بانکها، که یکی از بزرگترین عوامل اصلی افزایش نقدینگی، فساد، تورم، نابرابری، و ایجاد فقر در جامعه‌اند نیز حلال گشت. همان بانک‌هایی که، در عین ضررده بودن، وام‌هایی با سود بسیار پایین و شرایط عالی در بازپرداخت برای کارمندانشان (و نه بقیه‌ی مردم) مهیا میکنند! ضرر بانکها از جیب مردم می‌رود (به صورت تورم)، و وام‌های خوبِ آن را رانتداران و کارمندان بانکها می‌گیرند، حلال و طیب و پاک!
یا حلال شد که اموال تملیکی، مثلاً اموالی که به عنوان کالای قاچاق مصادره شده، را به کارمندانِ ادارههای مختلف دولتی با قیمت بسیار نازل بفروشند، اگرچه خودِ قانون ج.ا. می‌گوید که این اموال باید در مزایده فروش رود و صاحب اصلی کالا اولویت خرید دارد (حالا بگذریم که در هر صورت این اموال غصبی است)! محال بود که قبل از انقلاب، یک دیندار سنتی به این اموال دست بزند. کارمندان می‌دانند این اموال از کجا آمده و شرایطش چیست، ولی حتی مذهبی‌هایشان هم آن را می‌خرند و می‌خورند، حلال و طیب و پاک!
حالا دیگر وارد بحث زمین‌ها و خانه‌های مصادره‌ای نمی‌شوم، همان‌هایی که خیلی خوب‌هایش در شمال تهران را می‌دانید که در اختیار چه کسانی قرار گرفت! یا کارخانه‌های مصادره‌ای را......
✅ @karkhone
👍15👎2
درباره مناظره غنی نژاد و علیزاده
| محمدرضا اسلامی
بگذارید پیش از پرداختن به مباحث مطرح در مناظره غنی نژاد و علیزاده نگاهی به برخی حواشی این اتفاق داشته باشیم. گاه حواشی از اصل می تواند مهم تر باشد.
یک- مناظره در حوالی نیمه شب به وقت ایران تمام شد. حوالی ساعت سه سحرگاه وب سایت اکو ایران (مربوط به اخبار اقتصادی) ویدئوی دانلود شدۀ این مناظره را در کانال تلگرامش قرار داد. همان حوالی اوقات سحر (به صبح نرسیده) این فایل در کانال یوتیوب اکو ایران هم قرار گرفته بود. نزدیک ساعت چهار سحرگاه کانال تلگرام هفته نامه تجارت فردا چندین بُرش ادیت شده از ویدئوهای این مناظره را در کانالش قرار داد. چه حس می شود؟ یک گفتگوی نظری (که شاید موضوعی "حوصله سربر" به نظر برسد) در فضای فعلی جامعه روشنفکری ایرانی تا به این حد دینامیک (به دقیقه و ساعت) دنبال می شود و انعکاس می یابد.
دو- غنی نژاد عمری را در مباحث نظری صرف کرده است. خوانده و تدریس کرده و... ولی از موضعِ هیجان و خشم وارد بحث نمی شود. یک شروع شمرده، متین و آرام.
از موضِع نخوت هم وارد گفتگو نمی شود. گمان نمی کند که من بیش از طول عمر این جوان کتاب خوانده ام و مرا با او حرفی نیست. از موضع "بیان" وارد بحثی مهم و نظری می شود.
سه- می توان با غنی نژاد مخالف بود (یا موافق). می توان با علیزاده مخالف بود (یا موافق). ولی یک واقعیت نباید از مطمح نظر فراموش شود: آیا گفتگویی در این تراز و در این سطح در فضای روشنفکری عربستان شکل می گیرد؟ در رسانه های عراقی چطور؟ چند سال دیگر باید سپری شود تا محصولات نظام آموزش عالی در افغانستان بتوانند در خصوص مباحث نظری در این تراز به گفتگو/مناظره بنشینند؟ در تاجیکستان امروز آیا چنین مباحثی در رسانه در جریان است؟
بحث، تفاخر به کشورهای اطراف نیست اما ذکر یک واقعیت (fact) است.
غنی نژاد خود را ادامه جریان مشروطه می داند. و این امری است صحیح.
جریان مشروطه جریانی مبتنی بر آزادی خواهی و روشنفکری بود که در ایران صدوپنجاه سالِ پیش شروع شده و غنی نژادِ امروز، ادامۀ آن هویت است.
این نکته نباید فراموش شود که سرزمین ایران (با وجود همه افت و خیزهایش) از صدوپنجاه سال قبل تا به امروز مسیری دشوار پیموده، و سالخورده پیری درسخوانده، همچون غنی نژاد، نمونه و تمثالی از «ادامه» جریان مشروطه است.
چهار- بحث غنی نژاد درباره نظریات جان لاک و آدام اسمیت در نُه دقیقه بیان شد. ولی عصاره و فشردۀ یک ترم گفتگوی دانشگاهی را بیان کرد. کاری که به نظر سهل می رسد ولی فقط یک معلم پیر می تواند اینگونه هنرمندانه بحثی چندصدساله را در نه دقیقه با بیانی شمرده به لسان بیاورد.
تک به تک واژه ها و کلمات را دقیق و عمیق انتخاب کرد.
پنج- علی علیزاده مخالفان بسیار دارد. موافقان و طرفدارانی هم دارد. ولی یک نکته را درباره علیزاده نباید فراموش کرد. او کسی است که خودش رسانه ی خودش را ساخته است. این گزاره ممکن است برای مخالفان علیزاده (که بنده هم از جمله مخالفان دیدگاه هایش هستم) صعب باشد ولی یک واقعیت است. علی علیزاده می توانست با همان مدرک برق شریف روز و روزگار عمر را به کار در یک شرکت مهندسی بگذراند. همچنین می توانست با مدرک فلسفه دانشگاه Middlesex University به تدریس بپردازد. ولی او نه در مسیری که والدین اش می خواستند گام گذاشته و نه به شغلهای متعارف پرداخته.
او به سمت رسانه رفته ولی "خود" رسانه ای برای خودش ساخته .
علیزاده اشتباه های بسیار داشته (و دارد) ولی یک نکته درباره او را نباید فراموش کرد: او The Departed است.
شش- غنی نژاد می گوید: انسان آزاد است و حق مالکیت انسان، حقی الهی است. او می گوید: به «فلسفه آزادی» باید فکر کنیم. با آزاد گذاشتن انسانها (که حق طبیعی انسان است)، عملکرد (Performance)ی از انسان را شاهد خواهیم بود که «سر ریزِ آن آزادی» ثروت بیشتر و رفاه جامعه است.
هفت- اینکه در تلویزیون جمهوری اسلامی بیان می شود که:
«"مدرنیته" از دلِ اندیشه های مذهبی مسیحیت بیرون آمده»
شاید نقطه عطفی در طرح مباحث نظری و دینی به حساب بیاید. در صداوسیمایی که سنتور و سه تار اجازه به تصویر کشیده شدن نداشت، بیان گزاره های مشابه گزاره بالا درباره اندیشه های مذهبی مسیحیت، بدیع و مستبعد است.
هشت- «صنعت شکلات سازی» تنها صنعتی است در ایران که دولت در آن دخالت نکرده! این مثالی که غنی نژاد در سخنانش استفاده کرد، گویای حرفهای بسیاری بود…
مناظره را در این لینک + ببینید. این گفتگو و نحوه رفتار غنی نژاد سطحی ممتاز از ایرانِ درسخوانده است.
✅ @karkhone
| محمدرضا اسلامی
بگذارید پیش از پرداختن به مباحث مطرح در مناظره غنی نژاد و علیزاده نگاهی به برخی حواشی این اتفاق داشته باشیم. گاه حواشی از اصل می تواند مهم تر باشد.
یک- مناظره در حوالی نیمه شب به وقت ایران تمام شد. حوالی ساعت سه سحرگاه وب سایت اکو ایران (مربوط به اخبار اقتصادی) ویدئوی دانلود شدۀ این مناظره را در کانال تلگرامش قرار داد. همان حوالی اوقات سحر (به صبح نرسیده) این فایل در کانال یوتیوب اکو ایران هم قرار گرفته بود. نزدیک ساعت چهار سحرگاه کانال تلگرام هفته نامه تجارت فردا چندین بُرش ادیت شده از ویدئوهای این مناظره را در کانالش قرار داد. چه حس می شود؟ یک گفتگوی نظری (که شاید موضوعی "حوصله سربر" به نظر برسد) در فضای فعلی جامعه روشنفکری ایرانی تا به این حد دینامیک (به دقیقه و ساعت) دنبال می شود و انعکاس می یابد.
دو- غنی نژاد عمری را در مباحث نظری صرف کرده است. خوانده و تدریس کرده و... ولی از موضعِ هیجان و خشم وارد بحث نمی شود. یک شروع شمرده، متین و آرام.
از موضِع نخوت هم وارد گفتگو نمی شود. گمان نمی کند که من بیش از طول عمر این جوان کتاب خوانده ام و مرا با او حرفی نیست. از موضع "بیان" وارد بحثی مهم و نظری می شود.
سه- می توان با غنی نژاد مخالف بود (یا موافق). می توان با علیزاده مخالف بود (یا موافق). ولی یک واقعیت نباید از مطمح نظر فراموش شود: آیا گفتگویی در این تراز و در این سطح در فضای روشنفکری عربستان شکل می گیرد؟ در رسانه های عراقی چطور؟ چند سال دیگر باید سپری شود تا محصولات نظام آموزش عالی در افغانستان بتوانند در خصوص مباحث نظری در این تراز به گفتگو/مناظره بنشینند؟ در تاجیکستان امروز آیا چنین مباحثی در رسانه در جریان است؟
بحث، تفاخر به کشورهای اطراف نیست اما ذکر یک واقعیت (fact) است.
غنی نژاد خود را ادامه جریان مشروطه می داند. و این امری است صحیح.
جریان مشروطه جریانی مبتنی بر آزادی خواهی و روشنفکری بود که در ایران صدوپنجاه سالِ پیش شروع شده و غنی نژادِ امروز، ادامۀ آن هویت است.
این نکته نباید فراموش شود که سرزمین ایران (با وجود همه افت و خیزهایش) از صدوپنجاه سال قبل تا به امروز مسیری دشوار پیموده، و سالخورده پیری درسخوانده، همچون غنی نژاد، نمونه و تمثالی از «ادامه» جریان مشروطه است.
چهار- بحث غنی نژاد درباره نظریات جان لاک و آدام اسمیت در نُه دقیقه بیان شد. ولی عصاره و فشردۀ یک ترم گفتگوی دانشگاهی را بیان کرد. کاری که به نظر سهل می رسد ولی فقط یک معلم پیر می تواند اینگونه هنرمندانه بحثی چندصدساله را در نه دقیقه با بیانی شمرده به لسان بیاورد.
تک به تک واژه ها و کلمات را دقیق و عمیق انتخاب کرد.
پنج- علی علیزاده مخالفان بسیار دارد. موافقان و طرفدارانی هم دارد. ولی یک نکته را درباره علیزاده نباید فراموش کرد. او کسی است که خودش رسانه ی خودش را ساخته است. این گزاره ممکن است برای مخالفان علیزاده (که بنده هم از جمله مخالفان دیدگاه هایش هستم) صعب باشد ولی یک واقعیت است. علی علیزاده می توانست با همان مدرک برق شریف روز و روزگار عمر را به کار در یک شرکت مهندسی بگذراند. همچنین می توانست با مدرک فلسفه دانشگاه Middlesex University به تدریس بپردازد. ولی او نه در مسیری که والدین اش می خواستند گام گذاشته و نه به شغلهای متعارف پرداخته.
او به سمت رسانه رفته ولی "خود" رسانه ای برای خودش ساخته .
علیزاده اشتباه های بسیار داشته (و دارد) ولی یک نکته درباره او را نباید فراموش کرد: او The Departed است.
شش- غنی نژاد می گوید: انسان آزاد است و حق مالکیت انسان، حقی الهی است. او می گوید: به «فلسفه آزادی» باید فکر کنیم. با آزاد گذاشتن انسانها (که حق طبیعی انسان است)، عملکرد (Performance)ی از انسان را شاهد خواهیم بود که «سر ریزِ آن آزادی» ثروت بیشتر و رفاه جامعه است.
هفت- اینکه در تلویزیون جمهوری اسلامی بیان می شود که:
«"مدرنیته" از دلِ اندیشه های مذهبی مسیحیت بیرون آمده»
شاید نقطه عطفی در طرح مباحث نظری و دینی به حساب بیاید. در صداوسیمایی که سنتور و سه تار اجازه به تصویر کشیده شدن نداشت، بیان گزاره های مشابه گزاره بالا درباره اندیشه های مذهبی مسیحیت، بدیع و مستبعد است.
هشت- «صنعت شکلات سازی» تنها صنعتی است در ایران که دولت در آن دخالت نکرده! این مثالی که غنی نژاد در سخنانش استفاده کرد، گویای حرفهای بسیاری بود…
مناظره را در این لینک + ببینید. این گفتگو و نحوه رفتار غنی نژاد سطحی ممتاز از ایرانِ درسخوانده است.
✅ @karkhone
👍21👎5
هلدینگ دانا در راستای تکمیل زنجیره ارزش خود از شما دعوت می‌کند
اگر در تهران هستید و علاوه بر تخصص و تعهد عاشق حرفه‌تون هستید ما مشتاقیم تا در کنار هم موفقیت‌های بعدی دانا رو رقم بزنیم.
درگاه ارتباطی ارسال رزومه:
hello@dana-holding.com
dana-holding.com
اگر در تهران هستید و علاوه بر تخصص و تعهد عاشق حرفه‌تون هستید ما مشتاقیم تا در کنار هم موفقیت‌های بعدی دانا رو رقم بزنیم.
درگاه ارتباطی ارسال رزومه:
hello@dana-holding.com
dana-holding.com
👍3
ابریشم عنصر بسیار مهم اقتصادی ایران در سدهء سیزدهم[خورشیدی] بود. در اعتبار اقتصادی آن کافی است گفته شود که مهمترین ارقام صادراتی و بزرگترین منبع اسعار خارجی ما ابریشم بود. رقم تولید ابریشمِ خام در حد اعلای آن در سال ۱۸۶۵ به دویست و هشتاد هزار کیلوگرام ثبت گردیده که دویست و بیست هزار آن از ولایت گیلان بعمل می‌آمد...در ۱۲۷۵ میزان سرمایه‌ای که در صنعت تولید ابریشم گیلان بکار افتاده بود به دو میلیون لیره[بیش از چهار میلیون تومان] می‌رسید...در فرنگستان، خانهء اعیان و اشراف و ثروتمندان با فرش ایران تزئین شده است...در سال ۱۲۹۸ هجری معادل سی هزار تومان فرش کهنه و نو ایران در بازارهای فرنگستان بفروش رفت. از پاریس و لندن گذشته در آمریکا هم بازار آن رونق دارد.
افکار اجتماعی-سیاسی عصر قاجار
✅ @karkhone
افکار اجتماعی-سیاسی عصر قاجار
✅ @karkhone
👍4
همان برنامه که می دانید
| محمد طبیبیان
اینجانب به مناسبت حرفه، چهل سالی است که اخبار اقتصادی را به ناچار و با خون دل تعقیب می کنم، قبل از انقلاب هم همین خبر ها بود کم و بیش. هرگاه مدیر اقتصادی جدیدی در مجلس ظاهر شده یا در جراید به تشریح برنامه خود پرداخته مطالبی مطرح کرده که خلاصه آن را می توان در سر فصل های زیر برشمرد. اگر از سخنرانی و خطابه و شعار و ابراز بزرگواری و فروتنی و غیره بگذریم مشابه فهرست زیر مرتباً تکرا شده است. البته پر واضح است که نتیجه مفید قابل ملاحظه ای هم نداشته.
این فدوی یک پیشنهاد دارم، این فهرست تکمیل شود اگر قلمی از قلم افتاده به آن اضافه شود. سپس به صورت قابل رویت فونت درشت ۵۰ یا بزرگتر چاپ و در تابلو اعلانات مجلس و وزارتخانه ها نصب گردد به نحوی که همه بتوانند ببینند و در ذهن خود یاد آوری کنند. هر مسئول جدید یا قدیم که می خواهد سخنرانی کند در مرحله اعلام برنامه خود فقط بگوید “همان برنامه که می دانید”. به این ترتیب در وقت او و شنونده صرفه جویی می شود و می تواند به بحث های سیاسی و استراتژیک و تعریف و تمجید و تکریم و غیره بپردازد.
همان برنامه که می دانید:
سامان دهی نظام توزیع
نظارت بر مراحل توزیع کالا
حذف واسطه ها
حذف دلالان و معاملاتی های املاک
نظارت و کنترل قیمت ها
جلوگیری از احتکار
جلو گیری از واردات غیر ضروری
تنظیم الگوی مصرف
حذف و تعطیلی واحد های غیر مجاز صنفی
جمع آوری دکه داران و بساط اندازها
ضبط کالای موجود در انبار محتکر ها
مبارزه با قاچاق کالا
پرداخت جایزه برای تشویق صادرات
تعیین سهمیه صادرات
دستگیری ارز فروشان
ارز متعلق به دولت است به دولت بدهید یا خودمان می گیریم
سهمیه بندی ارز برای نیاز های ضروری
پیگیری خود کفایی
تامین سرمایه در گردش تولید کنندگان
هدایت نقدینگی به سوی تولید
کاهش نرخ بهره
راه اندازی واحد های تولیدی تعطیل و نیمه تعطیل
افزایش ظرفیت تولید واحد ها به حد اکثر ظرفیت
حمایت از تولید داخلی
خودباوری در تولید
به کارگیری روش های مدیریتی و اجرایی جهادی
بکار گیری آموخته های نظامی در اقتصاد ( زمزمه هایی که اخیراً هم بگوش می رسد).
✅ @karkhone
| محمد طبیبیان
اینجانب به مناسبت حرفه، چهل سالی است که اخبار اقتصادی را به ناچار و با خون دل تعقیب می کنم، قبل از انقلاب هم همین خبر ها بود کم و بیش. هرگاه مدیر اقتصادی جدیدی در مجلس ظاهر شده یا در جراید به تشریح برنامه خود پرداخته مطالبی مطرح کرده که خلاصه آن را می توان در سر فصل های زیر برشمرد. اگر از سخنرانی و خطابه و شعار و ابراز بزرگواری و فروتنی و غیره بگذریم مشابه فهرست زیر مرتباً تکرا شده است. البته پر واضح است که نتیجه مفید قابل ملاحظه ای هم نداشته.
این فدوی یک پیشنهاد دارم، این فهرست تکمیل شود اگر قلمی از قلم افتاده به آن اضافه شود. سپس به صورت قابل رویت فونت درشت ۵۰ یا بزرگتر چاپ و در تابلو اعلانات مجلس و وزارتخانه ها نصب گردد به نحوی که همه بتوانند ببینند و در ذهن خود یاد آوری کنند. هر مسئول جدید یا قدیم که می خواهد سخنرانی کند در مرحله اعلام برنامه خود فقط بگوید “همان برنامه که می دانید”. به این ترتیب در وقت او و شنونده صرفه جویی می شود و می تواند به بحث های سیاسی و استراتژیک و تعریف و تمجید و تکریم و غیره بپردازد.
همان برنامه که می دانید:
سامان دهی نظام توزیع
نظارت بر مراحل توزیع کالا
حذف واسطه ها
حذف دلالان و معاملاتی های املاک
نظارت و کنترل قیمت ها
جلوگیری از احتکار
جلو گیری از واردات غیر ضروری
تنظیم الگوی مصرف
حذف و تعطیلی واحد های غیر مجاز صنفی
جمع آوری دکه داران و بساط اندازها
ضبط کالای موجود در انبار محتکر ها
مبارزه با قاچاق کالا
پرداخت جایزه برای تشویق صادرات
تعیین سهمیه صادرات
دستگیری ارز فروشان
ارز متعلق به دولت است به دولت بدهید یا خودمان می گیریم
سهمیه بندی ارز برای نیاز های ضروری
پیگیری خود کفایی
تامین سرمایه در گردش تولید کنندگان
هدایت نقدینگی به سوی تولید
کاهش نرخ بهره
راه اندازی واحد های تولیدی تعطیل و نیمه تعطیل
افزایش ظرفیت تولید واحد ها به حد اکثر ظرفیت
حمایت از تولید داخلی
خودباوری در تولید
به کارگیری روش های مدیریتی و اجرایی جهادی
بکار گیری آموخته های نظامی در اقتصاد ( زمزمه هایی که اخیراً هم بگوش می رسد).
✅ @karkhone
👍6
بهار تورم
/ چرتکه
فکر میکنم دیگر از اقتصاد گفتن دردی از ما دوا نمی‌کند. پس باید به سنت نیاکان در وقت خفقان و انسداد به عرفان و ادبیات پناه برد! به همین قاعده در ادامه یکی از زیباترین مداخل دهخدا را مرور خواهیم کرد.
حقه باز
لغت‌نامه دهخدا
حقه باز. [ ح ُق ْ ق َ / ق ِ ] (نف مرکب ) تردست و مشعبدی که چیزها زیر حقه ها نهد و چون برگیرد نهاده ها برجای نبود و ناپدید شده باشد یا چیزی در حقه نهد و چیز دیگر بیرون کند. توسعاً، مشعبد. شعبده باز. تردست . نیرنگ ساز. نیرنجی . فسوسی . فسوس گر. لوطی . جنقولک باز. پهلوان کچل . چشم بند. مجازاً، فریبنده . مکار. حیله گر. قلاش . چاخان . چاپچی . سه خال باز. جام باز. بامبول . بامبول باز. محیل :
صوفی نهاد دام و در حقه باز کرد
پیوند مکر با فلک حقه باز کرد.
حافظ.
حقیقتا هر کلمه‌اش گوهریست از جواهرات کلام فارسی. علی الخصوص آن درّ بی‌همتا، پهلوان کچل!
خدا روح پر فتوح دهخدا را بیامرزد که چنین فصیح معنی کرد و چنان متنی گرانبها به ارث گذاشت. حال بر ماست که با همراه کردن مثال‌ها به تبیین این معنی بپردازیم. به عنوان نمونه‌ی کاملی از رفتار مذکور، یعنی حقّه‌بازی، مکاری و حیله‌گری به سراغ مرکزِ سه خال بازِ آمار می‌رویم که دست هر لوطیِ چاخانِ چشم‌بندی را در گزارش نیرنگ‌ساز اخیرش در رابطه با تورم بسته است.
یکی از گزارش‌های تورم مرکز آمار را بررسی کنیم.
گزارش نسبتا مفصل و مبسوطی است و کلا اگر بخواهیم از حق عدول نکنیم، این مرکز دغل، حقا در مقایسه با سایر نهادهای ویران این مملکت وضعیت عجیبی ندارد . خلاصه‌ی داستان این است که گزارش یاد شده باید به مخاطب بگوید تورم چند؟
محاسبه‌ی تورم به اشکال مختلفی انجام می‌شود که در این جا بحث ما نیست. اما فهم عمومی از تورم، رشد قیمت‌ها در بازه‌ی یک ساله است. به این موجود می‌گویند تورم نقطه به نقطه. مثلا این که قیمت‌ها در آخر اسفند ۱۴۰۱ نسبت به آخر اسفند ۱۴۰۰ چقدر رشد داشته. حالا با این توجه نگاهی به این گزارش تورم سال ۱۴۰۱ داشته باشید.
بگذریم از این که گزارش با تاخیر یک ماه و نیمه منتشر شده! خودش را ببینید. از آن گزارش نسبتا مفصل سابق، دو صفحه انداخته‌اند روی سایت و تمام! بدتر از این، کلّاشی و فسونگری ایشان است که بالکل تورم نقطه به نقطه را گزارش نکرده‌اند. اسمش را هم نیاورده‌اند. حتی از شاخص هم دریغ کردند بامبول‌بازها! و به جای آن موجود دیگری به نام تورم سالیانه را به خلق الله غالب کردند.
حال اگر کسی بخواهد نتایج زحمات دولت انقلابی، تحت نظارت مجلس انقلابی و با همراهی عدلیه‌ی انقلابی را بررسی کند باید از این جا سوابق شاخص را بگیرد و از این جا، یعنی گزارش تورم ماهیانه‌ی فروردین که آن هم با ۱۵ روزی تاخیر منتشر شده، تورم ماهیانه‌ی اسفند را بیابد و با محاسبه بفهمد که بله! تورم نقطه به نقطه شده ۵۸.۵ درصد!
این ۵۸.۵ یعنی باز هم یک خال بالاتر از فجیع‌ترین دستاوردهای سابق. همین است که عزیزان ما در مرکز آمار، کاملا خودسر و داوطلبانه این طور در افشای اطلاعات خساست پیشه کرده‌اند. مدیونید اگر خیال کنید که کسی در این دولت مردمی که سر دم دار شفافیت است امر به چنین کاری داده یا رویه و سیستمی برای چنین پنهان‌کاری‌هایی در کشور وجود دارد.
ادامه مطلب
✅ @karkhone
/ چرتکه
فکر میکنم دیگر از اقتصاد گفتن دردی از ما دوا نمی‌کند. پس باید به سنت نیاکان در وقت خفقان و انسداد به عرفان و ادبیات پناه برد! به همین قاعده در ادامه یکی از زیباترین مداخل دهخدا را مرور خواهیم کرد.
حقه باز
لغت‌نامه دهخدا
حقه باز. [ ح ُق ْ ق َ / ق ِ ] (نف مرکب ) تردست و مشعبدی که چیزها زیر حقه ها نهد و چون برگیرد نهاده ها برجای نبود و ناپدید شده باشد یا چیزی در حقه نهد و چیز دیگر بیرون کند. توسعاً، مشعبد. شعبده باز. تردست . نیرنگ ساز. نیرنجی . فسوسی . فسوس گر. لوطی . جنقولک باز. پهلوان کچل . چشم بند. مجازاً، فریبنده . مکار. حیله گر. قلاش . چاخان . چاپچی . سه خال باز. جام باز. بامبول . بامبول باز. محیل :
صوفی نهاد دام و در حقه باز کرد
پیوند مکر با فلک حقه باز کرد.
حافظ.
حقیقتا هر کلمه‌اش گوهریست از جواهرات کلام فارسی. علی الخصوص آن درّ بی‌همتا، پهلوان کچل!
خدا روح پر فتوح دهخدا را بیامرزد که چنین فصیح معنی کرد و چنان متنی گرانبها به ارث گذاشت. حال بر ماست که با همراه کردن مثال‌ها به تبیین این معنی بپردازیم. به عنوان نمونه‌ی کاملی از رفتار مذکور، یعنی حقّه‌بازی، مکاری و حیله‌گری به سراغ مرکزِ سه خال بازِ آمار می‌رویم که دست هر لوطیِ چاخانِ چشم‌بندی را در گزارش نیرنگ‌ساز اخیرش در رابطه با تورم بسته است.
یکی از گزارش‌های تورم مرکز آمار را بررسی کنیم.
گزارش نسبتا مفصل و مبسوطی است و کلا اگر بخواهیم از حق عدول نکنیم، این مرکز دغل، حقا در مقایسه با سایر نهادهای ویران این مملکت وضعیت عجیبی ندارد . خلاصه‌ی داستان این است که گزارش یاد شده باید به مخاطب بگوید تورم چند؟
محاسبه‌ی تورم به اشکال مختلفی انجام می‌شود که در این جا بحث ما نیست. اما فهم عمومی از تورم، رشد قیمت‌ها در بازه‌ی یک ساله است. به این موجود می‌گویند تورم نقطه به نقطه. مثلا این که قیمت‌ها در آخر اسفند ۱۴۰۱ نسبت به آخر اسفند ۱۴۰۰ چقدر رشد داشته. حالا با این توجه نگاهی به این گزارش تورم سال ۱۴۰۱ داشته باشید.
بگذریم از این که گزارش با تاخیر یک ماه و نیمه منتشر شده! خودش را ببینید. از آن گزارش نسبتا مفصل سابق، دو صفحه انداخته‌اند روی سایت و تمام! بدتر از این، کلّاشی و فسونگری ایشان است که بالکل تورم نقطه به نقطه را گزارش نکرده‌اند. اسمش را هم نیاورده‌اند. حتی از شاخص هم دریغ کردند بامبول‌بازها! و به جای آن موجود دیگری به نام تورم سالیانه را به خلق الله غالب کردند.
حال اگر کسی بخواهد نتایج زحمات دولت انقلابی، تحت نظارت مجلس انقلابی و با همراهی عدلیه‌ی انقلابی را بررسی کند باید از این جا سوابق شاخص را بگیرد و از این جا، یعنی گزارش تورم ماهیانه‌ی فروردین که آن هم با ۱۵ روزی تاخیر منتشر شده، تورم ماهیانه‌ی اسفند را بیابد و با محاسبه بفهمد که بله! تورم نقطه به نقطه شده ۵۸.۵ درصد!
این ۵۸.۵ یعنی باز هم یک خال بالاتر از فجیع‌ترین دستاوردهای سابق. همین است که عزیزان ما در مرکز آمار، کاملا خودسر و داوطلبانه این طور در افشای اطلاعات خساست پیشه کرده‌اند. مدیونید اگر خیال کنید که کسی در این دولت مردمی که سر دم دار شفافیت است امر به چنین کاری داده یا رویه و سیستمی برای چنین پنهان‌کاری‌هایی در کشور وجود دارد.
ادامه مطلب
✅ @karkhone
👍4
پشت پرده سرمایه گذاری ایران در ونزوئلا
یکی از دلایل عطش مدیران نهادهای خصولتی برای سرمایه‌گذاری فراسرزمینی در ونزوئلا، فرصت ایده‌آل آن برای برخورداری از رانت و فساد مالی از محل پروژه‌ها به دور از دستگاه‌های نظارتی در سرزمینی صد‌ها کیلومتر دورتر از ایران است.
سرنوشت چند میلیارد دلار از سرمایه‌گذاری‌های ایران در ونزوئلا در هاله‌ای از ابهام قرار دارد، بسیاری از این پروژه‌ها نیمه‌تمام رها شده‌اند و یا پولی بابت آنها پرداخت نشده است.
در سفر اخیر بلاسکز، وزیر حمل و نقل ونزوئلا به ایران، فعالان اتاق بازرگانی خواستار عمل این دولت به تعهدات خود جهت پرداخت پول شرکتهای ایرانی شدند. وی البته قول داد که برخی اقساط پروژه ساخت کارخانه سیمان و چند دیگر تامین شود، قولی که معلوم نیست تا چه میزان رنگ واقعیت به خود بگیرد.
با وجود دفاع پرشور رسانه‌های اصولگرا از حضور شرکتهای ایرانی در اقتصاد بلازده ونزوئلا که به نظر می‌رسد بیشتر تابع شاخص‌های سیاسی و ایدئولوژیک باشد تا واقعیات اقتصادی و ریاضی، منتقدان روابط اقتصادی دو کشور را یک سویه و به نفع ونزوئلا توصیف میکنند.
رابطه یک سویه مالی دو کشور در ترکیب هیئت مدیره بانک ایران و ونزوئلا نیز بازتاب یافته است، ۴ عضو ونزوئلایی این هیئت مدیره غیرموظف هستند و تنها عضو موظف نماینده بانک دولتی توسعه صادرات ایران است که کل سرمایه بانک را تامین کرده است و علیرغم اخبار و ادعا‌های اولیه مسئولین، ونزوئلا عملاً حاضر به پرداخت سرمایه به این بانک به ظاهر مشترک نشده است و تنها از مواهب آن برخوردار می‌شود.
جالب آنکه بانک ایران و ونزوئلا برای جذب سرمایه‌گذاران ونزوئلایی جهت حضور در ایران اساساً شعبه‌ای در ونزوئلا ندارد و ساختمان و تنها شعبه آن در تهران و خیابان‌های سئول و شیخ بهایی مستقر هستند.
این بانک که در سال ۸۸ تاسیس شد، نمادی از طلوع یک نگرش جدید اقتصادی است که بر عکس اصول مرسوم تجاری که در آن همگان به دنبال تجارت با کشورهای بهره‌مند‌تر و ثروتمند هستند، سعی دارد تا با اقتصادهای طوفان‌زده‌ای همچون ونزوئلا شراکت راهبردی ایجاد نمایید. اقتصادی که سطح تورم در آن به ۱۰۰۰ درصد نیز رسید و پول ملی آن چنان بی‌ارزش شده است که در بازار کاراکس با آن صنایع دستی، چون کیف جهت فروش به توریست‌ها ساخته می‌شود.
طبق صورت‌های مالی بانک ایران و ونزوئلا از ۸۱۵ میلیارد تومان سود بانک در سال ۱۳۹۹، قریب ۷۸۸ میلیارد تومان مربوط به سود تسعیر ارز بوده، یعنی عملیات اجرایی بانک عملاً سود چندانی نداشته و اگر نرخ دلار و ارز افزایش پیدا نمیکرد، بانک سودی نداشت. این روند در سال ۱۴۰۰ نیز ادامه پیدا کرده، با این تفاوت که سود بانکی در عمل نصف شده و ۱۰۰ درصد کاهش پیدا کرده است. از ۴۲۰ میلیارد تومان سود بانک در سال ۱۴۰۰ بیش از ۳۷۰ میلیارد تومان مربوط به نرخ تسعیر ارز است.
این بانک همچنین ۱۶ میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان نیز از محل دلالی ارز در سال ۱۴۰۰ سود کسب کرده است و ۹۲ میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان مالیات دلالی و خرید و فروش ارز آن نیز طبق قانون مصوب مجلس بخشیده شد.
میزان کل تسهیلات اعطایی و مطالبات این بانک از اشخاص غیردولتی در سال ۹۹ قریب ۱۰۰۰ میلیارد تومان بود، این عدد در سال ۱۴۰۰ به ۱۸۰۰ میلیارد تومان رسید. پرسش این است که دریافت کنندگان این مبلغ قابل توجه در این بانک چه کسانی هستند؟ فرار منابع در این بانک در سال ۱۴۰۰ رقم ۶۸۷ میلیارد تومان بوده که برای بانکی با این ابعاد قابل توجه محسوب می‌شود.
بانک ایران و نزوئلا با وثیقه ۶۱۰ میلیارد تومان چک، هزاران میلیارد تومان تسهیلات به شرکت سرمایه‌گذاری اهداف وابسته به صندوق بازنشستگی صنعت نفت پرداخت کرده است که البته اقساط آن وصول نشده است، شرکت اهداف به عنوان یکی از اموال چند میلیون بازنشسته صنعت نفت، قاعدتاً باید تمرکز خود را بر روی صنعت نفت فروسوده کشور قرار دهد و تزریق پول بازنشستگان ایرانی در صنعت نفت ونزوئلا بحثهای بسیاری را بین متخصصین صنعت نفت پدید آورده است.
✅ @karkhone
یکی از دلایل عطش مدیران نهادهای خصولتی برای سرمایه‌گذاری فراسرزمینی در ونزوئلا، فرصت ایده‌آل آن برای برخورداری از رانت و فساد مالی از محل پروژه‌ها به دور از دستگاه‌های نظارتی در سرزمینی صد‌ها کیلومتر دورتر از ایران است.
سرنوشت چند میلیارد دلار از سرمایه‌گذاری‌های ایران در ونزوئلا در هاله‌ای از ابهام قرار دارد، بسیاری از این پروژه‌ها نیمه‌تمام رها شده‌اند و یا پولی بابت آنها پرداخت نشده است.
در سفر اخیر بلاسکز، وزیر حمل و نقل ونزوئلا به ایران، فعالان اتاق بازرگانی خواستار عمل این دولت به تعهدات خود جهت پرداخت پول شرکتهای ایرانی شدند. وی البته قول داد که برخی اقساط پروژه ساخت کارخانه سیمان و چند دیگر تامین شود، قولی که معلوم نیست تا چه میزان رنگ واقعیت به خود بگیرد.
با وجود دفاع پرشور رسانه‌های اصولگرا از حضور شرکتهای ایرانی در اقتصاد بلازده ونزوئلا که به نظر می‌رسد بیشتر تابع شاخص‌های سیاسی و ایدئولوژیک باشد تا واقعیات اقتصادی و ریاضی، منتقدان روابط اقتصادی دو کشور را یک سویه و به نفع ونزوئلا توصیف میکنند.
رابطه یک سویه مالی دو کشور در ترکیب هیئت مدیره بانک ایران و ونزوئلا نیز بازتاب یافته است، ۴ عضو ونزوئلایی این هیئت مدیره غیرموظف هستند و تنها عضو موظف نماینده بانک دولتی توسعه صادرات ایران است که کل سرمایه بانک را تامین کرده است و علیرغم اخبار و ادعا‌های اولیه مسئولین، ونزوئلا عملاً حاضر به پرداخت سرمایه به این بانک به ظاهر مشترک نشده است و تنها از مواهب آن برخوردار می‌شود.
جالب آنکه بانک ایران و ونزوئلا برای جذب سرمایه‌گذاران ونزوئلایی جهت حضور در ایران اساساً شعبه‌ای در ونزوئلا ندارد و ساختمان و تنها شعبه آن در تهران و خیابان‌های سئول و شیخ بهایی مستقر هستند.
این بانک که در سال ۸۸ تاسیس شد، نمادی از طلوع یک نگرش جدید اقتصادی است که بر عکس اصول مرسوم تجاری که در آن همگان به دنبال تجارت با کشورهای بهره‌مند‌تر و ثروتمند هستند، سعی دارد تا با اقتصادهای طوفان‌زده‌ای همچون ونزوئلا شراکت راهبردی ایجاد نمایید. اقتصادی که سطح تورم در آن به ۱۰۰۰ درصد نیز رسید و پول ملی آن چنان بی‌ارزش شده است که در بازار کاراکس با آن صنایع دستی، چون کیف جهت فروش به توریست‌ها ساخته می‌شود.
طبق صورت‌های مالی بانک ایران و ونزوئلا از ۸۱۵ میلیارد تومان سود بانک در سال ۱۳۹۹، قریب ۷۸۸ میلیارد تومان مربوط به سود تسعیر ارز بوده، یعنی عملیات اجرایی بانک عملاً سود چندانی نداشته و اگر نرخ دلار و ارز افزایش پیدا نمیکرد، بانک سودی نداشت. این روند در سال ۱۴۰۰ نیز ادامه پیدا کرده، با این تفاوت که سود بانکی در عمل نصف شده و ۱۰۰ درصد کاهش پیدا کرده است. از ۴۲۰ میلیارد تومان سود بانک در سال ۱۴۰۰ بیش از ۳۷۰ میلیارد تومان مربوط به نرخ تسعیر ارز است.
این بانک همچنین ۱۶ میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان نیز از محل دلالی ارز در سال ۱۴۰۰ سود کسب کرده است و ۹۲ میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان مالیات دلالی و خرید و فروش ارز آن نیز طبق قانون مصوب مجلس بخشیده شد.
میزان کل تسهیلات اعطایی و مطالبات این بانک از اشخاص غیردولتی در سال ۹۹ قریب ۱۰۰۰ میلیارد تومان بود، این عدد در سال ۱۴۰۰ به ۱۸۰۰ میلیارد تومان رسید. پرسش این است که دریافت کنندگان این مبلغ قابل توجه در این بانک چه کسانی هستند؟ فرار منابع در این بانک در سال ۱۴۰۰ رقم ۶۸۷ میلیارد تومان بوده که برای بانکی با این ابعاد قابل توجه محسوب می‌شود.
بانک ایران و نزوئلا با وثیقه ۶۱۰ میلیارد تومان چک، هزاران میلیارد تومان تسهیلات به شرکت سرمایه‌گذاری اهداف وابسته به صندوق بازنشستگی صنعت نفت پرداخت کرده است که البته اقساط آن وصول نشده است، شرکت اهداف به عنوان یکی از اموال چند میلیون بازنشسته صنعت نفت، قاعدتاً باید تمرکز خود را بر روی صنعت نفت فروسوده کشور قرار دهد و تزریق پول بازنشستگان ایرانی در صنعت نفت ونزوئلا بحثهای بسیاری را بین متخصصین صنعت نفت پدید آورده است.
✅ @karkhone
👍5👎1
نفوذ تویوتا در بازار آمریکا
| احمد قادری
پیرو یادداشت درگذشت مرحوم سوئیچیرو تویودا (معروف به پدر تویوتا) و اشاره به ذکاوت او در رسوخ به قلب بازار خودرو آمریکا، یادداشت زیر را از جناب دکتر احمد قادری دریافت کردم. ایشان به عنوان کسی که به مدت 3 سال در آزمایشگاه مرکزی تحقیق و توسعه تویوتا تحت مدیریت سوئیچیرو تویودا کار کرده و همچنین به مدت هفت سال در مرکز تحقیقات Nidec ژاپن سابقه کار و پژوهش داشته اند، به نکاتی اشاره کردند که در ادامه بحث قبلی در اینجا به اشتراک گذاشته می شود.
سلام. من الان مقاله شما را مجددا در کانال خواندم.
آن بخش از مقاله شما که به «هنر دیپلماسی» سوئیچیرو تویودا در نفوذ تویوتا در بازار آمریکا در دهه هشتاد میلادی و ایجاد لکسوس توسط توسط او پرداخته بود نکته ای را به یاد من انداخت که شاید دانستن آن برای خوانندگان بد نباشد.
همانطور که احتمالا بدانید، در دهه های 70 و 80 میلادی همزمان با شوکهای متوالی قیمت نفت، به علت مصرف کمِ خودروهای ژاپنی و همینطور روشهای خیلی پیشرفته کنترل کیفیت که در تویوتا و دیگر خودروسازهای ژاپنی توسعه یافته بود، «فروش خودروهای ژاپنی» در دنیا و در آمریکا به خصوص در کلاس خودروهای متوسط و ارزانتر، به شدت «افزایش» یافت. در مقابل به علت مصرفِ بالا و کیفیت پایینِ خودروهای آمریکایی، فروش این خودروها حتی در خود آمریکا به مقدار خیلی زیادی کاهش یافت که باعث نگرانی شدید خودرو سازهای بزرگ آمریکا شد، و به همین خاطر دست به لابی گری شدید برای محدود کردن واردات خودروهای ژاپنی به آمریکا زدند.
فشار لابی خودروسازهای آمریکای منتج به اجرای سیاستهای حمایتی دولت آمریکا در دهه 80 به نفع خودروسازهای آمریکایی شد، بطوریکه دولت ژاپن تحت فشار دولت آمریکا مجبور شد بر تعداد خودروهای صادراتی ژاپن به آمریکا «محدودیت» بگذارد، که با توجه به اینکه آمریکا «بزرگترین بازار خودروی دنیا» بود این موضوع تهدید بزرگی را متوجه تویوتا و دیگر خودروسازان ژاپنی کرد.
اما نکته جالب این است که هوشمندی، چابکی و انعطاف پذیری مدیریت سوئیچیرو تویودا و دیگر مدیران ارشد تویوتا و دیگر خودروسازان ژاپنی، نه تنها باعث شد که آنها بازار آمریکا را در رده خودروهای ارزان و متوسط از دست ندهند؛ بلکه عاملی شد که آنها بتوانند علاوه بر خودروهای متوسط و ارزان، در بخش خودروهای لوکسِ بازار آمریکا هم نفوذ کنند.
ژاپنی ها بعد از ایجاد محدودیت بر صادرات خودروهای ژاپنی به آمریکا، به دو کار دست زدند:
اول اینکه شروع به ساخت خودرو در داخل آمریکا به خصوص در ایالتهایی که «اتحادیه های کارگری قدرت کمتری داشتند» کردند (که این امر قدرت رقابت بیشتری در برابر خودروسازان آمریکایی به آنها می داد)؛ و
دوما چون ژاپنیها مجبور بودند که بیشتر از "تعداد" سهمیه، خودرو به آمریکا صادر نکنند، تصمیم گرفتند خودروهای لوکستر و گرانتری بسازند و به آمریکا صادر کنند تا بتوانند با همان "تعداد محدود" سودِ بیشتری ببرند.
بنابراین سه برند لوکس ژاپن یعنی لکسوس، آکورا، اینیفیتی توسط تویوتا، هوندا، و نیسان در آمریکا متولد شد.
یعنی در نهایت با درایت امثال سوئیچیرو تویودا و همچنین دیگر گردانندگان صنعت خودروی ژاپن، «تعیینِ سهمیه صادراتی» برای خودروهای ژاپنی به آمریکا، نه تنها باعث شد که آنها بتوانند خودروهای کلاس متوسط خودشان را در آمریکا بفروشند (با ساخت آن خودروها در داخل آمریکا) ، بلکه باعث شد آنها بتوانند وارد بازار خودروهای گرانقیمت آمریکا هم بشوند.
بازاری که تا پیش از آن تحت انحصار برندهای گرانقیمت اروپایی (بنز، بی ام و،..) یا آمریکایی (کادیلاک، لینکلن..) بود.
این مسیر مذکور، با آنکه بیان و شرحش در چند پاراگراف ممکن است ولی قابل تصور نیست که چه میزان درایت، صبوری، کار جمعی، پشتکار و تسلط به فنون بازرگانی نیاز داشته است.
خدایش رحمت کند.
✅ @karkhone
| احمد قادری
پیرو یادداشت درگذشت مرحوم سوئیچیرو تویودا (معروف به پدر تویوتا) و اشاره به ذکاوت او در رسوخ به قلب بازار خودرو آمریکا، یادداشت زیر را از جناب دکتر احمد قادری دریافت کردم. ایشان به عنوان کسی که به مدت 3 سال در آزمایشگاه مرکزی تحقیق و توسعه تویوتا تحت مدیریت سوئیچیرو تویودا کار کرده و همچنین به مدت هفت سال در مرکز تحقیقات Nidec ژاپن سابقه کار و پژوهش داشته اند، به نکاتی اشاره کردند که در ادامه بحث قبلی در اینجا به اشتراک گذاشته می شود.
سلام. من الان مقاله شما را مجددا در کانال خواندم.
آن بخش از مقاله شما که به «هنر دیپلماسی» سوئیچیرو تویودا در نفوذ تویوتا در بازار آمریکا در دهه هشتاد میلادی و ایجاد لکسوس توسط توسط او پرداخته بود نکته ای را به یاد من انداخت که شاید دانستن آن برای خوانندگان بد نباشد.
همانطور که احتمالا بدانید، در دهه های 70 و 80 میلادی همزمان با شوکهای متوالی قیمت نفت، به علت مصرف کمِ خودروهای ژاپنی و همینطور روشهای خیلی پیشرفته کنترل کیفیت که در تویوتا و دیگر خودروسازهای ژاپنی توسعه یافته بود، «فروش خودروهای ژاپنی» در دنیا و در آمریکا به خصوص در کلاس خودروهای متوسط و ارزانتر، به شدت «افزایش» یافت. در مقابل به علت مصرفِ بالا و کیفیت پایینِ خودروهای آمریکایی، فروش این خودروها حتی در خود آمریکا به مقدار خیلی زیادی کاهش یافت که باعث نگرانی شدید خودرو سازهای بزرگ آمریکا شد، و به همین خاطر دست به لابی گری شدید برای محدود کردن واردات خودروهای ژاپنی به آمریکا زدند.
فشار لابی خودروسازهای آمریکای منتج به اجرای سیاستهای حمایتی دولت آمریکا در دهه 80 به نفع خودروسازهای آمریکایی شد، بطوریکه دولت ژاپن تحت فشار دولت آمریکا مجبور شد بر تعداد خودروهای صادراتی ژاپن به آمریکا «محدودیت» بگذارد، که با توجه به اینکه آمریکا «بزرگترین بازار خودروی دنیا» بود این موضوع تهدید بزرگی را متوجه تویوتا و دیگر خودروسازان ژاپنی کرد.
اما نکته جالب این است که هوشمندی، چابکی و انعطاف پذیری مدیریت سوئیچیرو تویودا و دیگر مدیران ارشد تویوتا و دیگر خودروسازان ژاپنی، نه تنها باعث شد که آنها بازار آمریکا را در رده خودروهای ارزان و متوسط از دست ندهند؛ بلکه عاملی شد که آنها بتوانند علاوه بر خودروهای متوسط و ارزان، در بخش خودروهای لوکسِ بازار آمریکا هم نفوذ کنند.
ژاپنی ها بعد از ایجاد محدودیت بر صادرات خودروهای ژاپنی به آمریکا، به دو کار دست زدند:
اول اینکه شروع به ساخت خودرو در داخل آمریکا به خصوص در ایالتهایی که «اتحادیه های کارگری قدرت کمتری داشتند» کردند (که این امر قدرت رقابت بیشتری در برابر خودروسازان آمریکایی به آنها می داد)؛ و
دوما چون ژاپنیها مجبور بودند که بیشتر از "تعداد" سهمیه، خودرو به آمریکا صادر نکنند، تصمیم گرفتند خودروهای لوکستر و گرانتری بسازند و به آمریکا صادر کنند تا بتوانند با همان "تعداد محدود" سودِ بیشتری ببرند.
بنابراین سه برند لوکس ژاپن یعنی لکسوس، آکورا، اینیفیتی توسط تویوتا، هوندا، و نیسان در آمریکا متولد شد.
یعنی در نهایت با درایت امثال سوئیچیرو تویودا و همچنین دیگر گردانندگان صنعت خودروی ژاپن، «تعیینِ سهمیه صادراتی» برای خودروهای ژاپنی به آمریکا، نه تنها باعث شد که آنها بتوانند خودروهای کلاس متوسط خودشان را در آمریکا بفروشند (با ساخت آن خودروها در داخل آمریکا) ، بلکه باعث شد آنها بتوانند وارد بازار خودروهای گرانقیمت آمریکا هم بشوند.
بازاری که تا پیش از آن تحت انحصار برندهای گرانقیمت اروپایی (بنز، بی ام و،..) یا آمریکایی (کادیلاک، لینکلن..) بود.
این مسیر مذکور، با آنکه بیان و شرحش در چند پاراگراف ممکن است ولی قابل تصور نیست که چه میزان درایت، صبوری، کار جمعی، پشتکار و تسلط به فنون بازرگانی نیاز داشته است.
خدایش رحمت کند.
✅ @karkhone
👍20
فرهنگِ کارمندی جامعه را فلج می‌کند
| فون میزس
استخدام در کارهای دولتی امکانی برای شکوفایی استعدادها و توانایی‌های شخصی فراهم نمی‌آورد. تنظیم مقررات، مترادف با افول ابتکار است. جوانان دیگر رؤیایی درباره آینده خود ندارند. آنها می‌دانند چه چیز در آینده در انتظارشان است. صاحب یک صندلی در یکی از ادارات بی‌شمار می‌شوند و به چرخ دنده‌ای در ماشینی بزرگ تبدیل می‌شوند که کم و بیش بطور خودکار جریان دارد. روزمرگیِ بوروکراتیک اندیشه‌شان را فلج می‌کند و دست‌هایشان را می‌بندد. از برخی جهات از امنیت برخوردارند اما این امنیت، بیشتر از آن نوع امنیتی است که یک زندانی درون دیوارهای زندان دارد. او هیچگاه اختیار ندارد تصمیماتی بگیرد و سرنوشتش را دست خود گیرد. او برای همیشه آدمی خواهد بود که دیگران برایش تصمیم می‌گیرند و هیچگاه انسانی واقعی که میتواند به توان خود اتکا کند نخواهد بود. با نگاه به ساختمان عظیم اداره‌ای که او را در خود دفن کرده است، لرزه بر اندامش می‌افتد.
✅ @karkhone
| فون میزس
استخدام در کارهای دولتی امکانی برای شکوفایی استعدادها و توانایی‌های شخصی فراهم نمی‌آورد. تنظیم مقررات، مترادف با افول ابتکار است. جوانان دیگر رؤیایی درباره آینده خود ندارند. آنها می‌دانند چه چیز در آینده در انتظارشان است. صاحب یک صندلی در یکی از ادارات بی‌شمار می‌شوند و به چرخ دنده‌ای در ماشینی بزرگ تبدیل می‌شوند که کم و بیش بطور خودکار جریان دارد. روزمرگیِ بوروکراتیک اندیشه‌شان را فلج می‌کند و دست‌هایشان را می‌بندد. از برخی جهات از امنیت برخوردارند اما این امنیت، بیشتر از آن نوع امنیتی است که یک زندانی درون دیوارهای زندان دارد. او هیچگاه اختیار ندارد تصمیماتی بگیرد و سرنوشتش را دست خود گیرد. او برای همیشه آدمی خواهد بود که دیگران برایش تصمیم می‌گیرند و هیچگاه انسانی واقعی که میتواند به توان خود اتکا کند نخواهد بود. با نگاه به ساختمان عظیم اداره‌ای که او را در خود دفن کرده است، لرزه بر اندامش می‌افتد.
✅ @karkhone
👍18👎1
وسواس خنّاس
مستندی می‌دیدم در مورد ایالت بسیار زیبای توسکانی در ایتالیا، و در آن به یک کارخانهی پاستا رفتند که خانواده‌ای نسل اندر نسل مالکان و گردانندگان آن بودند. کارخانه‌ای بود نسبتاً مشهور و محصولاتش رده‌ی بالای پاستای ایتالیا حساب می‌شدند. وقتی محیط کارخانه را نشان می‌داد، اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود که: اگر این کارخانه در ایران بود، تا حالا سازمان غذا و دارو صد بار تعطیلش کرده بود! یک‌مثالش اینکه میله‌هایی که رشته‌های خشک‌نشده‌ی پاستا را روی آن آویزان می‌کردند چوبی بود؛ در حالی که در ایران استفاده از چوب در کارخانه‌ها و کارگاه‌های مواد غذایی اکیداً ممنوع است. شما اگر حتی پالت چوبی از بهترین استاندارد اروپا (یورو) در کارخانهی مواد غذایی داشته باشید، به شما بلافاصله ایراد می‌گیرند، حتی اگر روی آنها فقط کالاهای کاملاً بسته‌بندی‌شده بگذارید!
چند سال پیش، دوستی رستورانی داشت، و آشپزخانه‌ی رستوران فضای نسبتاً بزرگی بود که دیوارهایش بنابر مقررات تا سقف پوشیده از سرامیک بود. یک بار از بخت بدش بالای فر بزرگ‌آشپزخانه دو سه تا از سرامیک‌های زیر سقف به خاطر حرارت افتاده بود. بازرس اداره‌ی بهداشت در بازدید بعدی خود این را دید و در گزارش خود نوشت و تشخیص داد که سرامیک‌ها کهنه شده‌اند، و امر فرمود که مالک رستوران باید تمام سرامیک‌ها را بتراشد و کل آشپزخانه را دوباره سرامیک کند! هر چه دوست ما رفت و سعی کرد حکم بازرس را برگرداند نتوانست، و مجبور شد که این کار را انجام دهد. حالا اگر می‌توانستید به آشپزخانه‌ی رستوران‌های فرانسه یا انگلیس یا آمریکا سری بزنید، می‌دیدید که دیوارها لزوماً سرامیک نیستند و این قدر وسواسی‌وار با مسئله‌ی تمیزی برخورد نمی‌کنند در حقیقت، خیلی از ایرانی‌ها اگر به آشپزخانه‌های انها بروند ممکن است فکر کنند آنجا آنقدر کثیف است که "حالشان به هم بخورد"!
از این مثال‌ها تا بخواهید می‌توانم برایتان بیاورم که خیلی‌هایش دیده‌های شخصی خودم است.
ایرانی‌جماعت، به خصوص جماعت مرکزنشین، کلاً در مورد مسئله‌ی تمیزی وسواسی شده است. این را می‌شود مثلاً در استفاده‌ی بی‌حدوحساب از الکل طبی در ایام کرونا دید (حتی وقتی که مشخص شد که استفاده از الکل واقعاً برای کنترل اشاعه‌ی بیماری نه لازم است و نه سودمند، و حتی مضر است). کارکنان ادارههای بهداشت و سازمان غذا و دارو هم بر حسبِ شغلشان از افراد عادی به مراتب وسواسی‌تر می‌شوند، تا جایی که می‌شود گفت بیماری وسواس دارند. مشکل اینجاست که انبوه مقررات به بوروکرات‌های این سازمان‌ها این قدرت را می‌دهد که، بدون هیچ فایده‌ای، پدر ملت و کاسبکار را با وسواس‌بازی‌های احمقانه‌شان درآورند.
این از بیماران وسواسی‌شان. حالا دیگر عقده‌ای‌هایشان که داستانِ تراژیک دیگری است!
✅ @karkhone
مستندی می‌دیدم در مورد ایالت بسیار زیبای توسکانی در ایتالیا، و در آن به یک کارخانهی پاستا رفتند که خانواده‌ای نسل اندر نسل مالکان و گردانندگان آن بودند. کارخانه‌ای بود نسبتاً مشهور و محصولاتش رده‌ی بالای پاستای ایتالیا حساب می‌شدند. وقتی محیط کارخانه را نشان می‌داد، اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود که: اگر این کارخانه در ایران بود، تا حالا سازمان غذا و دارو صد بار تعطیلش کرده بود! یک‌مثالش اینکه میله‌هایی که رشته‌های خشک‌نشده‌ی پاستا را روی آن آویزان می‌کردند چوبی بود؛ در حالی که در ایران استفاده از چوب در کارخانه‌ها و کارگاه‌های مواد غذایی اکیداً ممنوع است. شما اگر حتی پالت چوبی از بهترین استاندارد اروپا (یورو) در کارخانهی مواد غذایی داشته باشید، به شما بلافاصله ایراد می‌گیرند، حتی اگر روی آنها فقط کالاهای کاملاً بسته‌بندی‌شده بگذارید!
چند سال پیش، دوستی رستورانی داشت، و آشپزخانه‌ی رستوران فضای نسبتاً بزرگی بود که دیوارهایش بنابر مقررات تا سقف پوشیده از سرامیک بود. یک بار از بخت بدش بالای فر بزرگ‌آشپزخانه دو سه تا از سرامیک‌های زیر سقف به خاطر حرارت افتاده بود. بازرس اداره‌ی بهداشت در بازدید بعدی خود این را دید و در گزارش خود نوشت و تشخیص داد که سرامیک‌ها کهنه شده‌اند، و امر فرمود که مالک رستوران باید تمام سرامیک‌ها را بتراشد و کل آشپزخانه را دوباره سرامیک کند! هر چه دوست ما رفت و سعی کرد حکم بازرس را برگرداند نتوانست، و مجبور شد که این کار را انجام دهد. حالا اگر می‌توانستید به آشپزخانه‌ی رستوران‌های فرانسه یا انگلیس یا آمریکا سری بزنید، می‌دیدید که دیوارها لزوماً سرامیک نیستند و این قدر وسواسی‌وار با مسئله‌ی تمیزی برخورد نمی‌کنند در حقیقت، خیلی از ایرانی‌ها اگر به آشپزخانه‌های انها بروند ممکن است فکر کنند آنجا آنقدر کثیف است که "حالشان به هم بخورد"!
از این مثال‌ها تا بخواهید می‌توانم برایتان بیاورم که خیلی‌هایش دیده‌های شخصی خودم است.
ایرانی‌جماعت، به خصوص جماعت مرکزنشین، کلاً در مورد مسئله‌ی تمیزی وسواسی شده است. این را می‌شود مثلاً در استفاده‌ی بی‌حدوحساب از الکل طبی در ایام کرونا دید (حتی وقتی که مشخص شد که استفاده از الکل واقعاً برای کنترل اشاعه‌ی بیماری نه لازم است و نه سودمند، و حتی مضر است). کارکنان ادارههای بهداشت و سازمان غذا و دارو هم بر حسبِ شغلشان از افراد عادی به مراتب وسواسی‌تر می‌شوند، تا جایی که می‌شود گفت بیماری وسواس دارند. مشکل اینجاست که انبوه مقررات به بوروکرات‌های این سازمان‌ها این قدرت را می‌دهد که، بدون هیچ فایده‌ای، پدر ملت و کاسبکار را با وسواس‌بازی‌های احمقانه‌شان درآورند.
این از بیماران وسواسی‌شان. حالا دیگر عقده‌ای‌هایشان که داستانِ تراژیک دیگری است!
✅ @karkhone
👍12👎4
خاطره من از فیروز نادری
| امير فيجانى
من در JPL دوست و‌همکار فیروز بودم. وقتی که در سال ۱۹۸۷ در JPL شروع به کار کردم حدودا ده نفر ایرانی قبل از من آنجا کار می‌کردند که همه PhD داشتند و واقعا در JPL در سطح بالا بودند هم از نظر علمی و هم از نظر مدیریت. جالبه که وقتی برای کار مصاحبه با افراد مختلف در JPL میکردم دو نفر از مصاحبه گران ایرانی بودند: دوست عزیزم زنده یاد دکتر همایون سراجی و دوستم دکتر صمد حیاتی که مدتی هم‌ریس من بود. به نظرم فیروز از همه قدیمی تر بود. ما ایرانی ها در JPL رسم داشتیم که نهار را با هم بخوریم و البته من تازه وارد جوجه (rookie) حساب میشدم. یک روز فیروز از زندگیش گفت و اینکه بعداز گرفتن دکترا از USC با شوق به ایران بازگشت تا به میهنش خدمت کنه و در تلویزیون استخدام شد. فکر میکنم که در زمان خدمت وظیفه، بعداز ۶ ماه آموزشی مامور خدمت در تلویزیون شد و بعداش در همانجا ادامه به کار داد. فیروز دکترایش را در Digital Image Processing گرفته بود که در ان سالها رشته خیلی جدیدی بود. فیروز میگفت که بعداز انقلاب، وقتی که قطب زاده رییس تلویزیون شد، یک روز یک‌عده از تحصیل کردگان شاغل در تلویزیون را که اغلب دکترا داشتند منجمله فیروز را در یک‌جلسه جمع کرد و علنا گفت که تلویزیون به شما ها احتیاج ندارد!!! و همه را اخراج کرد!!! بعداز آن بود که فیروز به امریکا برگشت و در JPL استخدام شد. اینجا میخواهم از قصه ای غم انگیز یاد کنم. گفتم که آن ده نفر قبل از من همه در سطوح بالا بودند. بالاترین مقام علمی در JPL مقام Senior Scientist بود که به افرادی داده میشد که در سطح استادان Caltech باشند. گفتنی هست که JPL یک‌مرکز عملیاتی و تحقیقاتی ناسا هست ولی به وسیله Caltech اداره می‌شود. در آن زمان JPL حدود ۴۵۰۰ کارمند داشت و ۱۰-۱۲ Senior Scientistsکه ۴ نفرشون ایرانی بودند!! دکتر یحیی رحمت سمیعی، دکتر داریوش دیو سالار (برنده جایزه Graham Bell in Communication, the highest award in the field of Communication) و دکتر وهراز جم نژاد، که هر سه فارغ التحصیل فنی بودند، و‌دکتر همایون سراجی. غم انگیز تر آنکه دکتر صمد حیاتی، دکتر وهراز جم نژاد، دکتر همایون سراجی استادان جوان دانشگاه آریامهر بودند که بعداز انقلاب ایران را ترک کردند.
دوستان و همکاران امریکایی من در JPL از نخبه بودن ایرانی ها در JPL در عجب بودند و به شوخی میگفتند “Iranian Mafia”!! وقتی که من با فیروز اشنا شدم، فیروز کار علمی نمیکرد و مدیر بود. در آن زمان مدیر پروژه نسبتا کوچکی بود به نام “Origins”. خودم شاهد بودم که مدیر های سطح بالا از عملکرد فیروز تعریف می‌کردند در حد تعجب! بعداز آن فیروز مدیر برنامه های مارس شد که این برنامه ها را خیلی توسعه داد و این دید را داشت که کار اصلی JPL باید Mars Exploration باشد که ایده بسیار درستی بود که باعث موفقیت و تاثبیت JPL شد. اوج موفقیت فیروز مدیریت “Twin Mars Rovers: Spirit and Opprtunity” بود که جزو موفق ترین پروژه های JPL هستند. بعداز این موفقیت فیروز مقام بالاتر گرفت و مدیر تمام برنامه های فضایی شد و بعداز چند سال به مقام Associate Director رسید که دومین مقام در JPL بود. آخرین دیار من با فیروز در JPL در دسامبر ۲۰۰۷ بود. فیروز شنیده بود که من که من میخواهم JPL را ترک‌کنم و به کمپانی Nothrope بروم. منشی فیروز به من زنگ زد و گفت که فیروز میخواهد من را ببیند. در گفتگوی مان فیروز اول اظهار تعجب کرد که که میخواهم از JPL برم و گفت تو که خیلی موفق بودی تا اینجا و چرا میخواهی بری؟ و پرسید که آیا دلیلش دستمزد بیشتر است و اگر موضوع دستمزد است او میتواند کاری بکند. من جواب دادم که موضوع دستمزد نیست، من عاشق JPL هستم و هیچ پولی جای JPL را برای من نمیگیرد. پرسید پس چرا میری و من در جواب گفتم که من تحقیق میکنم و یک گروه تحقیقاتی را اداره میکنم که مستقیما در پروژه های عملی نیستند و شرایط عوض شده و پول برای تحقیقات دیگر نیست. آن روز بحث خیلی جالبی با فیروز داشتم. سر آخر گفت حالا که داری میری سعی کن که رابطه همکاری JPL و Notthrope را توسعه بدی و مستقیما هم با من در تماس باش. من هم موافقت کردم و در اوایل در Northrop’s چند پروژه را با همکاری JPL مطرح‌کردم ولی بعداز ۶ ماه Notthrope را ترک‌کردم و به ایتالیا رفتم در (ITT) Italian Institue of Trchnology شروع به کار کردم. با فیروز در تماس بودم و حتا قرار بود که برای بازدید و سخنرانی به ITT بیاد که نشد.
حدود ۴۵ سال پیش، قطب زاده فیروز را از تلویزیون بیرون کرد. حدود ۴۱ سال پیش قطب زاده به دست امامش بر دار شد اما فیروز رفت که جهانی را به لیاقت فتح کند و امروز حتا سیاره ای به نام اوست و نام قطب زاده؟؟
گفتم که دیگر ایرانی هایی هم در JPL بودند، یکی از یکی لایقتر و نخبه تر و راه گشا تر …
✅ @karkhone
| امير فيجانى
من در JPL دوست و‌همکار فیروز بودم. وقتی که در سال ۱۹۸۷ در JPL شروع به کار کردم حدودا ده نفر ایرانی قبل از من آنجا کار می‌کردند که همه PhD داشتند و واقعا در JPL در سطح بالا بودند هم از نظر علمی و هم از نظر مدیریت. جالبه که وقتی برای کار مصاحبه با افراد مختلف در JPL میکردم دو نفر از مصاحبه گران ایرانی بودند: دوست عزیزم زنده یاد دکتر همایون سراجی و دوستم دکتر صمد حیاتی که مدتی هم‌ریس من بود. به نظرم فیروز از همه قدیمی تر بود. ما ایرانی ها در JPL رسم داشتیم که نهار را با هم بخوریم و البته من تازه وارد جوجه (rookie) حساب میشدم. یک روز فیروز از زندگیش گفت و اینکه بعداز گرفتن دکترا از USC با شوق به ایران بازگشت تا به میهنش خدمت کنه و در تلویزیون استخدام شد. فکر میکنم که در زمان خدمت وظیفه، بعداز ۶ ماه آموزشی مامور خدمت در تلویزیون شد و بعداش در همانجا ادامه به کار داد. فیروز دکترایش را در Digital Image Processing گرفته بود که در ان سالها رشته خیلی جدیدی بود. فیروز میگفت که بعداز انقلاب، وقتی که قطب زاده رییس تلویزیون شد، یک روز یک‌عده از تحصیل کردگان شاغل در تلویزیون را که اغلب دکترا داشتند منجمله فیروز را در یک‌جلسه جمع کرد و علنا گفت که تلویزیون به شما ها احتیاج ندارد!!! و همه را اخراج کرد!!! بعداز آن بود که فیروز به امریکا برگشت و در JPL استخدام شد. اینجا میخواهم از قصه ای غم انگیز یاد کنم. گفتم که آن ده نفر قبل از من همه در سطوح بالا بودند. بالاترین مقام علمی در JPL مقام Senior Scientist بود که به افرادی داده میشد که در سطح استادان Caltech باشند. گفتنی هست که JPL یک‌مرکز عملیاتی و تحقیقاتی ناسا هست ولی به وسیله Caltech اداره می‌شود. در آن زمان JPL حدود ۴۵۰۰ کارمند داشت و ۱۰-۱۲ Senior Scientistsکه ۴ نفرشون ایرانی بودند!! دکتر یحیی رحمت سمیعی، دکتر داریوش دیو سالار (برنده جایزه Graham Bell in Communication, the highest award in the field of Communication) و دکتر وهراز جم نژاد، که هر سه فارغ التحصیل فنی بودند، و‌دکتر همایون سراجی. غم انگیز تر آنکه دکتر صمد حیاتی، دکتر وهراز جم نژاد، دکتر همایون سراجی استادان جوان دانشگاه آریامهر بودند که بعداز انقلاب ایران را ترک کردند.
دوستان و همکاران امریکایی من در JPL از نخبه بودن ایرانی ها در JPL در عجب بودند و به شوخی میگفتند “Iranian Mafia”!! وقتی که من با فیروز اشنا شدم، فیروز کار علمی نمیکرد و مدیر بود. در آن زمان مدیر پروژه نسبتا کوچکی بود به نام “Origins”. خودم شاهد بودم که مدیر های سطح بالا از عملکرد فیروز تعریف می‌کردند در حد تعجب! بعداز آن فیروز مدیر برنامه های مارس شد که این برنامه ها را خیلی توسعه داد و این دید را داشت که کار اصلی JPL باید Mars Exploration باشد که ایده بسیار درستی بود که باعث موفقیت و تاثبیت JPL شد. اوج موفقیت فیروز مدیریت “Twin Mars Rovers: Spirit and Opprtunity” بود که جزو موفق ترین پروژه های JPL هستند. بعداز این موفقیت فیروز مقام بالاتر گرفت و مدیر تمام برنامه های فضایی شد و بعداز چند سال به مقام Associate Director رسید که دومین مقام در JPL بود. آخرین دیار من با فیروز در JPL در دسامبر ۲۰۰۷ بود. فیروز شنیده بود که من که من میخواهم JPL را ترک‌کنم و به کمپانی Nothrope بروم. منشی فیروز به من زنگ زد و گفت که فیروز میخواهد من را ببیند. در گفتگوی مان فیروز اول اظهار تعجب کرد که که میخواهم از JPL برم و گفت تو که خیلی موفق بودی تا اینجا و چرا میخواهی بری؟ و پرسید که آیا دلیلش دستمزد بیشتر است و اگر موضوع دستمزد است او میتواند کاری بکند. من جواب دادم که موضوع دستمزد نیست، من عاشق JPL هستم و هیچ پولی جای JPL را برای من نمیگیرد. پرسید پس چرا میری و من در جواب گفتم که من تحقیق میکنم و یک گروه تحقیقاتی را اداره میکنم که مستقیما در پروژه های عملی نیستند و شرایط عوض شده و پول برای تحقیقات دیگر نیست. آن روز بحث خیلی جالبی با فیروز داشتم. سر آخر گفت حالا که داری میری سعی کن که رابطه همکاری JPL و Notthrope را توسعه بدی و مستقیما هم با من در تماس باش. من هم موافقت کردم و در اوایل در Northrop’s چند پروژه را با همکاری JPL مطرح‌کردم ولی بعداز ۶ ماه Notthrope را ترک‌کردم و به ایتالیا رفتم در (ITT) Italian Institue of Trchnology شروع به کار کردم. با فیروز در تماس بودم و حتا قرار بود که برای بازدید و سخنرانی به ITT بیاد که نشد.
حدود ۴۵ سال پیش، قطب زاده فیروز را از تلویزیون بیرون کرد. حدود ۴۱ سال پیش قطب زاده به دست امامش بر دار شد اما فیروز رفت که جهانی را به لیاقت فتح کند و امروز حتا سیاره ای به نام اوست و نام قطب زاده؟؟
گفتم که دیگر ایرانی هایی هم در JPL بودند، یکی از یکی لایقتر و نخبه تر و راه گشا تر …
✅ @karkhone
👍33👎1