از #سودان بگو…
از سرزمینی بگو که هنوز دود از خانه‌هایش بلند است.
از کودکی که نام مدرسه‌اش را فراموش کرده،
از مادری که دیگر نمی‌داند قبر کدام فرزندش را باید پیدا کند.
در دارفور و الفاشر،
زمین از خون پر شده و آسمان دیگر رنگ آبی ندارد.
شبه‌نظامیان به خانه‌ها می‌ریزند،
مردم را در خواب می‌کشند و آتش می‌زنند،
چون نام‌شان،زبان‌شان یا قبیله‌شان فرق دارد.
این نسل‌کشیِ انسانیت است.
و جهان…
باز هم سکوت کرده است.
#سودان

#دانشجوی #نخبه #شیراز را با ضربات باتوم به قتل رساندند
-----------------
مرضیه دشمن زیاری، دختر جوان و پرشوری که رویای بازرگان شدن داشت، در راه آزادی مردم ایران جان باخت. او که دانشجوی نمونه دانشگاه آزاد شیراز بود، پس از آغاز قیام ۱۴۰۱ به خیابان آمد و صدای حق‌طلبی شد. در جریان اعتراضات ۲۵ مهر، بر اثر ضربات وحشیانه مأموران به سرش به شهادت رسید. رژیم حتی اجازه نداد خانواده‌اش حقیقت را فاش کنند. اما نام او، مانند هزاران شهید دیگر، در دل تاریخ ماندگار خواهد ماند.

#مرضیه_دشمن_زیاری

نوشته: علی شکرالهی
بر گرفته: از یک گروه تلگرامی
ماچپ ها

هنگامیکه در بین ما ایرانیان سخن از چپ به میان می آید، عده ای ناآگاهانه برآشفته می‌شوند و با توهین و افترا می گویند که این چپ ها چگونه موجوداتی هستند و حرف حسابشان چیست ؟

لذا در این نوشته اندک تلاشی خواهد شد تا بدانیم که چپ ها چگونه انسان‌هایی هستند و چگونه می‌توان در مورد آنها قضاوت کرد ؟!

واژه چپ و چپها، برای نخستین بار از جایگزین شدن و نشستن نمایندگان مردم در پارلمان فرانسه نشأت گرفت.

چپ کیست و چیست و چه می گوید؟!

من اولاف پالمه هستم!

من چپ بودم و سوسیالیست، چندین بار نخست وزیر دولت سوسیال دموکرات سوئد بودم. پیش از من، تاگه ارلاندر سوسیالیست بنام سوئدی نخست وزیر سوئد بود و آنچه اکنون تحت نام رفاه اجتماعی و برابرهای نسبی در سوئد شاهد آن هستید همه حاصل تلاش من و هم فکرانم بوده و هست.

من مخالف جنگ ویتنام بودم و پابپای سفیر ویتنام در استکهلم برعلیه جنگ ویتنام راه پیمایی کردم و ریختن میلیونها تن بمب توسط آمریکا بر سر مردم ویتنام را محکوم کردم.

من مخالف دخالت‌های آمریکا در سراسر جهان بویژه در آمریکای لاتین بودم، من مخالف آپارتاید در آفریقای جنوبی بودم، من طرفدار حقوق بشر بودم و خواهان جامعه ای انسانی به دور از ظلم و ستم و بی عدالتی، اما سرانجام مرا در خیابان Sveavägen در مرکز شهر استکهلم، زمانیکه میخواستم از پله ها پایین بروم و سوار قطار شوم بضرب گلوله کشتند. من در آنزمان نخست وزیر وقت سوئد بودم !

پس اگر شما در سوئد زندگی می کنید و از حقوق پناهندگی و بیکاری برخوردار هستید و اگر باردار شدید می توانید به مدت یک تا دوسال برای نگهداری کودک خود در خانه بمانید و حقوق ماهیانه خود را دریافت کنید و اگر درآمدتان ناکافی نبود و نتوانستید برای کودک خردسالتان کالسکه بخرید، می‌توانند کمک هزینه و پول آنرا از اداره سوسیال و خانواده بگیرید و یا با کالسکه و کودک خود مجانی سوار اتوبوس و مترو شوید و مهد کودکتان مجانی باشد و اگر زبانم لال کودکتان فلج و ناتوان بدنیا آمد تا پایان عمر آن کودک از امکانات بهداشتی و سلامتی، از صندلی چرخدار گرفته تا اتومبیل مخصوص بهره مند شوید، و اگر احیاناً از پدر و مادر پیرتان در خانه خود یا منزل خودشان نگهداری کردید از حقوق ماهیانه برخوردار شوید ....

همه و همه حاصل مبارزات من و آموزگار و پدر معنویم تاگه ارلاندر سوسیالیست بنام سوئدی و مبارزات کارگران و چپهای کمونیست و سوسیالیست سوئد می باشد، یادتان باشد !

کلیسا فقط دعا می کرد و احزاب راست در فکر منافع مالی شخصی و همفکران بورژواز منش خود بودند و هستند و هیچ ارزشی برای کار کارگر قائل نیستند.

من بعنوان یک سوسیالیست و چپ، طرفدار پناهندگان سیاسی بودم و از حقوق پناهندگی آنها دفاع می کردم. ‌

من سانا مارین هستم!

من سوسیالیست هستم و از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۳ نخست وزیر فنلاند بودم. من جوان‌ترین نخست وزیر جهان بودم و عضو حزب سوسیالیست فنلاند، حزبی که ادامه دهنده راه سوسیالیستهای فنلاند است.

سوسیالیست های فنلاند تلاش می کنند از شکاف طبقاتی بین اقشار جامعه کم کنند و رفاه اجتماعی را در کشور فنلاند گسترش دهند. شاید جالب باشد بدانید که بعد از جنگ جهانی دوم، در جهت بهداشت و بهتر شدن وضع کارگران، دولت سوسیالیست حمام و سوناهای دولتی را در شهر هلسینکی براه انداخت و گسترش داد تا کارگرانی که در خانه هایشان حمام نداشتند بتوانند با مبلغ بسیار کمی به سونا بروند و به نظافت خود برسند.

و البته که بسیاری میدانند که فنلاند دارای یکی از بهترین سیستمهای آموزشی در جهان نیز می باشد.

من ژان ژورس هستم!

من یکی از پیش کسوتان و بنیانگذاران سوسیالیسم در اروپا هستم.

نشریه فرانسوی لوموند در ویژه نامه خود در تاریخ مارس ۲۰۱۴ به من لقب « پیامبر سوسیالیست » را داده است، البته آنها از سر لطف این لقب را به من داده اند اما من از این لقب خیلی خرسند نشدم، چرا که تفکرات پیامبران کجا و اندیشه های من کجا ! گرچه این لقب از جنبه عامیانه دیدی مهرورزی دارد.

من سوسیالیست بودم و چپ و پیش از آنکه در روسیه تزاری انقلاب شود من بنیانگذار نشریه چپ فرانسه بنام انساندوستی ( L'Humanité ) که بعدها ارگان حزب کمونیست فرانسه شد بودم.

اگر شما در فرانسه به مدت چهار تا پنج هفته مرخصی با حقوق کامل دریافت می کنید، ( شما عالیجنابان و مدیران دست راستی، شما پلیسهای ضد شورش و سرکوبگران تظاهراتها و اعتصابات ) ! اگر بیمه های درمانی رایگان دارید، اگر وکیل استحقاقی مجانی دارید ... اینهمه حاصل تلاش‌های من و همرزمانم بوده و هست و آیا میدانید که سرانجام من توسط یک راست افراطی در سال ۱۹۱۴ در کافه تریایی در پاریس به ضرب گلوله کشته شدم !؟

مسعود
۸ ابانماه ۱۴۰۴
اهواز

https://t.me/khabargar

دانشجویان همدان، در خط مقدم آگاهی و اعتراض ✊
در اعتراض به حضور نیروهای وابسته به حشدالشعبی در دانشگاه، دانشجویان بوعلی‌سینا فریاد زدند: «دانشگاه جای دانشجوست، نه مزدور خارجی!»

اما پاسخ حکومت به این فریاد، باتوم و بازداشت بود.
حداقل هفت دانشجو – از جمله تینا درویشی، پگاه پاپی و مهرداد سیفی – تنها به جرم مطالبه امنیت و شفافیت، بازداشت و تحت فشار قرار گرفتند.

📍مهرداد سیفی با وثیقه دو میلیاردی هنوز آزاد نشده، چون دستگاه فاسد قضایی، عدالت را به گروگان گرفته است.
دانشجویان همدان امروز فریاد مردم ایران‌اند:
نه به اشغال دانشگاه، نه به حضور مزدوران بیگانه!

https://t.me/khabargar

https://t.me/khabargar فاصله طبقاتی و فقر و ثروت بی نهایت شده است.
#شورای_ ملی_تصمیم_ایران
می خواهد که این بی عدالتی و دیکتاتوری دینی و ضد انسانی «رژیم اسلامی» به سود دموکراسی، انسانگرایی، عدالت اجتماعی ، آزادی، رفاه، شادی، و حفظ محیط زیست و تمامیت جغرافیایی و فرهنگی ایرانیان برکنار شود!
#منصوراسانلوکارگرسندیکالیست

پشت پرده انقلاب

🔴گزارش نشست همگانی اعضای شورای ملی تصمیم ایران که در تاریخ ۱۲ مهر ۱۴۰۴ برگزار شد، توسط گرداننده جلسه به اعضا ارائه گردید.

تلاش برای ائتلاف و اتحاد

در ابتدای جلسه تأکید شد که تلاش برای تشکیل جلسات متعدد با هیئت‌های نمایندگی جریانات سیاسی و افراد سیاسی مستقل به‌منظور تعامل و ائتلاف، از وظایف ذاتی شورای ملی تصمیم ایران است. هدف این تلاش‌ها......
#ادامه_ی_مطلب 🔻
https://shora.org/archive/256535

گزارش نشست همگانی اعضای شورای ملی تصمیم و هیئت مدیره
روز شنبه ۱۲ مهر ۱۴۰۴ (۴ اکتبر ۲۰۲۵)
گزارش نشست همگانی اعضای شورای ملی تصمیم ایران که در تاریخ ۱۲ مهر ۱۴۰۴ برگزار شد، توسط گرداننده جلسه به اعضا ارائه گردید.
تلاش برای ائتلاف و اتحاد
در ابتدای جلسه تأکید شد که تلاش برای تشکیل جلسات متعدد با هیئت‌های نمایندگی جریانات سیاسی و افراد سیاسی مستقل به‌منظور تعامل و ائتلاف، از وظایف ذاتی شورای ملی تصمیم ایران است. هدف این تلاش‌ها، رسیدن به پارلمان سیاسی یا کنگره اپوزیسیون است و تمامی اعضای فعال و به‌ویژه هیئت مدیره کنونی، تلاش‌های بسیاری برای ایجاد ائتلاف بین نیروهای دموکراسی‌خواه به کار برده‌اند.
بحث و نقد داخلی (انتقاد از خود)
حاضران در جلسه، نظریات خود را پیرامون راه پیش روی شورا در آینده بیان کردند. این جلسه در حقیقت نوعی "انتقاد از خود" و ارائه پیشنهاد راهکارها با احساس مسئولیت واقعی، صمیمانه، رفیقانه، انسان‌گرایانه و از سر شکیبایی برای کمک به نجات ایران از شرایط کنونی بود.
موضوع استعفای سخنگو
طرح استعفای یکی از دو سخنگوی شورا، مطرح شد. ایشان در پیامی که با اعضا در میان گذاشتند، خواهان حفظ آرامش شدند و اعلام کردند که فعلاً شهلا انتصاری سخنگوی شورای ملی تصمیم هستند و نیازی به تصمیمات عجولانه نیست. دلایل این استعفا به‌طور مفصل بررسی شد و همه متعهد شدند برای رفع مشکلات و نواقص، تلاش خواهند کرد.
________________________________________
نکات مطرح شده توسط حاضران
• یکی از حاضران بر لزوم رسیدگی به مسائلی که سخنگوی مستعفی مطرح کرده بودند، تأکید کرد.
• یکی دیگر از حاضران اظهار داشت که مشکل امنیتی باید بررسی و حل شود؛ این مقدم بر هر کار دیگر است و مشکلات دیگر (سیاسی و تشکیلاتی) از نظر او روشن هستند. مدیر جلسه نیز اعلام کرد که مسائل امنیتی در جای خود بررسی شده و گزارش آن داده خواهد شد.
• سخنگوی شورا درباره ماهیت دموکراتیک شورا و طبیعی بودن وجود نظرات متفاوت و گاهاً متناقض و متضاد صحبت کرد و این تفاوت را، اصل شورا با جریانات حزبی و سیاسی دانست. او تأکید کرد که مرتب با سخنگوی مستعفی در تماس است.
• یکی از حاضران علاوه بر مسائل دیگر، بر لزوم تدوین آیین‌نامه داخلی تأکید کرد.
• یکی دیگر از حاضران اشاره کرد که عقیده دیگران می‌تواند درست باشد و نباید بر درست بودن نظر خودمان اصرار داشت؛ او بر برنامه‌محور بودن شورا، داشتن برنامه مشترک، لزوم برگزاری انتخابات سالانه برای پرهیز از فردمحوری، و نیز مشارکت و تعهد مساوی همه اعضا تأکید نمود.
• یکی از حاضران پیشنهاد داد هنگام عضوگیری باید بررسی‌های امنیتی صورت گیرد تا شبهه‌های بعدی ایجاد نشود.
• یکی دیگر از حاضران یادآوری کرد که جدایی‌ها کمکی به اهداف بزرگ شورا نمی‌کند و پیشنهاد کمیسیون آموزش را یادآور شد.
• یکی از حاضران نیز گفت آوردن اعضای جدید مستلزم استفاده از توانایی‌های آنان است.
• یکی دیگر از حاضران به موضوع اطلاعیه‌های طراحی‌شده برای انحلال شورا اشاره کرد و با استناد به ماده ۲۵ اساسنامه تأکید کرد که هیچ‌کس نمی‌تواند به هر عنوان انحلال شورا را اعلام کند؛ زیرا این موضوع ربطی به مؤسسان ندارد و تنها با رأی دو سوم اعضا در دو نشست پیاپی امکان‌پذیر است.
________________________________________
تصمیمات و برنامه‌ریزی‌های آتی
مجمع عمومی و انتخابات هیئت مدیره جدید
• کارگروه تدارک: در پایان، مسئول تدارک مجمع عمومی، اعضای ۵ نفره کارگروه برگزاری را معرفی کرد. اعلام شد که بحران‌ها ریشه در عدم برگزاری مجمع عمومی و نداشتن قانون مصوب دارد.
• داوطلبان: اگر داوطلبی برای پیوستن به کارگروه هست، باید به مسئول برگزاری انتخابات اعلام کند.
• زمان‌بندی: تصمیم گرفته شد که تا یک ماه بعد، مجمع عمومی حتماً برگزار شود.
• روند تصویب و استعفا: اسناد و مدارک برای همه اعضا فرستاده می‌شود و گزارش جامع هیئت مدیره قرائت خواهد شد. پس از تصویب اساسنامه، گروه هیئت مدیره موقت استعفا می‌دهند و بلافاصله کاندیداها خود را معرفی می‌کنند و رأی‌گیری آغاز می‌شود.
حقوق و مشارکت اعضا
• همه اعضا می‌توانند کتبی نظرات، نقدها و پیشنهادات خود را در فاصله یک ماه کنونی با کمیته تدارک مجمع عمومی در میان بگذارند.
• همه می‌توانند کاندید شوند. حق رأی دادن، کاندید شدن و کاندید کردن دیگران برای تک‌تک اعضا فراهم شده است.
نگاه راهبردی و بیانیه پایانی
• دیدگاه شورا: تشکیل کنگره یا پارلمان دموکراسی‌خواهان با حضور احزاب، سازمان‌ها و نهادهای دموکراتیک و صنفی، شانس نجات ایران از شرایط کنونی و گام نهادن به سوی ایرانی آگاه، آزاد و آباد خواهد بود.
• یکی از حاضران تأکید کرد: احترام و حرمت همه عزیزان داخل زندان واجب است.
ی بیانیه انحلال: در خصوص بیانیه منتشر شده که خواهان انحلال شورا بود، تصمیم جمعی گرفته شد که لازم به پاسخ‌دهی نیست.

• گزارش نقض حقوق بشر: خبر بالا بردن احکام اعدام، و کشتار شش ایرانی در زندان سپیدار اهواز و یک ایرانی دیگر در زندان سنندج بیان شد.
• بیانیه نهایی: شورای ملی تصمیم ایران این کشتارها را ادامه ضعف رژیم در پاسخگویی به درخواست‌های به‌حق مردم ایران همچون داشتن آب، برق، نان، کار، مسکن، آزادی، رفاه، شادی همگانی، اینترنت پرسرعت مجانی و بدون سانسور، زیست‌بوم سالم و هوای پاک می‌داند.
ایمیل برای ارسال نظرات: shoramellitsmm@gmail.com

بیانیه شورای ملی تصمیم: «نه به اعدام» در ایران؛ فریاد وجدان علیه سلب حیات و همبستگی با جنبش زندانیان.....

از اینجا بخوانید: 🔻
https://shora.org/archive/256561

پیام تسلیت شورای ملی تصمیم در پی درگذشت مادر عباس واحدیان شاهرودی


از اینجا بخوانید:
https://shora.org/archive/256570

فراخوان به شرکت در اولین مجمع عمومی شورای ملی تصمیم اعضای محترم شورای ملی تصمیم،
هیات مدیره شورا درنشست مورخ ۱۸ اکتبر ۲۰۲۵ خود ، بر اساس اساسنامه موقت،ضمن تعیین روز ۲۲ نوامبر 2025 ، اول آذر 1404 بعنوان تاریخ برگزاری اولین مجمع عمومی عادی ، به گروه موقت تدارک انتخابات ماموریت داد تا برای برپایی اولین مجمع عمومی عادی اقدام نماید، بنابراین از همه اعضا ی محترم درخواست مینماید ضمن مطالعه اساسنامه موقت و سایر اسناد مندرج در سایت شورا:
https://shora.org/assnad-shora
نظرات، پیشنهادات و سایر نقطه نظرات خودرا ازطریق ایمیل آدرس زیر، کتبا برای گروه موقت تدارک انتخابات ارسال نمایید.متعاقبا نیز دستور کار مجمع عمومی، همراه سایر موارد مربوطه به شرکت در انتخابات ،نحوه رای دادن و شرایط کاندید شدن و کاندید کردن افراد برای گرفتن مسئولیت برای اعضا ارسال خواهد شد.
از طرف گروه موقت تدارک مجمع عمومی
رضا برومند.
shoramellitsmm@gmail.com

♦️ در تعلیق

✍️محمد مالجو

ایران امروز در وضع تعلیق به‌سر می‌برد: نه آرامشی هست نه چشم‌اندازی برای خروج از انبوه بحران‌های درهم‌تنیده و فزاینده. همه‌چیز به ظاهر در حرکت است، اما هیچ‌چیز پیش نمی‌رود. حکومت درگیرِ تصمیم‌های نیم‌بند و سیاست‌های واکنشی است، اصلاح‌طلبان در انفعالِ مطلق، و جامعه در خشمی قابل‌درک. اعتراض‌ها فرونشسته‌اند، اما انواع نارضایتی‌ها کماکان به‌قوت می‌جوشند. نیروها در جامعه مصرف می‌شوند بی‌آن‌که کنش جمعی سربرآورَد. بدنۀ بزرگی از جامعه بارها برآشفت، اما هر بار بی‌سازمان‌تر از پیش شد. شخصاً درک نمی‌کنم این تعلیق به معنای آرامش پیش از طوفان است یا حاصل نوعی فرسایش و خستگی جمعی که استمرار خواهد داشت.

مسئلۀ اصلی در چنین وضعی نه فقط فقر یا نابرابری یا تخریب محیط‌زیستی یا چه و چه بلکه فقدان عاملیت جمعی است. نیروهای اجتماعی و فکری زنده‌اند اما بدون سازمان‌یابی. خشم و رنج هست اما بیان سیاسیِ دسته‌جمعی ندارد. حاکمیت سیاست می‌ورزد، اما بدون مردم. مردم نارضایتی دارند، اما ‌قدرت ندارند. حاصل عبارت است از میدانی از نیروهای پراکنده که یکدیگر را خنثی می‌کنند. جامعه از درون تحلیل می‌رود زیرا فاقد ظرفی است که انرژی انباشته‌اش را به تغییر پایدار تبدیل کند. بحران اصلی‌مان در نوعی احساس بی‌قدرتیِ جمعی بازتاب یافته است که خود را در سکوت سیاسی یا کناره‌گیری مردم نشان می‌دهد.

ریشه‌های این بحران البته عمیق‌تر از رخدادهای سال‌های اخیر است. دهه‌ها سرکوب سیاسی عملاً امکان تولد و رشد سازمان‌های اغیار را از میان برده است. در نتیجه هر بار که جامعه کوشیده است خواست خود را به زبان جمعی بیان کند با فقدان سازمان و رهبری و اعتماد روبه‌رو شده است. اسلام سیاسی با گسترش سیطره‌اش بر سیاست و فرهنگ و اقتصاد عملاً عرصۀ استقلال اجتماعی را نیز بیش‌ازپیش محدود کرده است. تدریجاً هم در حکومت و هم در جامعه نوعی عادت به تصمیم‌گیری از بالا جا افتاده است، عادت به این ‌که نیروهای اجتماعی فقط واکنش نشان دهند بی‌آن‌که بتوانند ابتکار عمل داشته باشند.

از سوی دیگر، مجمع‌الجزایر اپوزیسیون‌های خارج از حاکمیت نیز نتوانسته‌اند جای خالی عاملیت اجتماعی را پر کنند. بخشی به رؤیای مداخلۀ خارجی و رژیم‌چنج دل بستند، بخشی دیگر نیز در سطح تحلیل‌های انتزاعی یا اتحادهای فرقه‌ای باقی ماندند. چیزی که هنوز غایب است پیوندی زنده میان اندیشه و جامعه است، میان نقد و سازمان‌یابی. به همین دلیل، هر جنبش اعتراضی تازه گرچه پرشورتر از پیش آغاز می‌شود اما به‌سرعت در خلأ سازمان‌یابی‌ها فرو‌می‌پاشد. جامعۀ ایران امروز نه از انرژی سیاسی  بلکه از «ظرف» سیاسی تهی است.

در این چشم‌انداز، سخن‌گفتن از اصلاح یا انقلاب، هر دو، نوعی ساده‌سازی‌اند. بدون بازسازی عاملیت جمعی نه اصلاحات پا می‌گیرد و دوام می‌آورد و نه شورش‌ها به ثمر می‌رسند. این بازسازی، پیش از آن که پروژه‌ای سیاسی باشد، ضرورتی اجتماعی است: بازگرداندن اعتماد به کنش جمعی، احیای نهادهای مستقل، و بازگشت به تجربه‌های همیاری در مقیاس‌های خُرد. شاید از دل همین تمرین‌های کوچک باشد که امکان سیاستی تازه زاده شود، سیاستی که نه از بالا تحمیل شود و نه از بیرون وارد، بلکه از درون جامعه برخیزد.

هفتصد هزار میلیارد تومان معادل حدودن هفت میلیارد دلار بدهی و تعهدات بانک آینده است. علی انصاری از خانواده ای خیلی مذهبی و حکومتی با کمک خانواده خامنهی و بقیه حکومتیان این غارت را از جیب مردم و‌سرمایه های ملی ایران کرده اند.
با انداختن مسئولیت این بانک به دوش بانک ملی ایران، عملا بانک ملی هم ورشکست شده است.
این یعنی فروپاشی اقتصاد و‌سیستم مالی ایران!

چیزی که حکومتیان سعی میکنند پنهان کنند و مردم نا امید هم چاره ای برای مقابله با آن نمیبینند!
هفت میلیارد دلار بدهی جدید به گرده اقتصاد ملی ایران، نابودی میلیون ها ایرانی دیگر را هدف گرفته است.
چرا که بانک مرکزی به دستور بیت خامنهی تا کنون ضرر های این بانک را که از پنج سال پیش ورشکست کامل
شده بود، با چاپ اسکناس بدون پشتوانه با افزایش نرخ تورم هزاران درصدی به دوش مردم نا آگاه ایران انداخت.

بدون وجود یک رهبری فراگیر و جبهه ای دموکراتیک و ملی- مردمی، و آگاهی رسانی دقیق به مردم و نشان دادن مسیر چگونگی باز پس گیری قدرت حکومتی از دست نشاندگان گوادالوپیستها، و ساواک، و‌اسلامیستها نتیجه این وضع به فروپاشی کشور ایران می انجامد.
#منصوراسانلوکارگرسندیکالیست

رسوایی تولید کننده شیرینیجات و کلوچه ستاک که مردم را بیمار میکند و با گردن کلفتی جواب مردم و فروشندگان را می دهد. آیا با همت مردمی می توان گریبان او را گرفت تا داد خانواده هایی که این فرد(مدیر یا تولید کننده یا پخش کننده این محصول را زیر محاکمه مردمی کشاند! چون بیشتر بیدادگاه های حکومتی این موارد را از سر باز می کنند.)