اعتراض بازنشستگان نفت به دست‌اندازی دولت به صندوق بازنشستگی

در روز شانزدهم دی‌ماه ۱۴۰۴، گروهی از بازنشستگان صنعت نفت در اهواز مقابل ساختمان‌های شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب تجمع اعتراضی برگزار کردند؛ تجمعی که در ادامه‌ی ماه‌ها اعتراض پراکنده و پیوسته بازنشستگان نفت در نقاط مختلف کشور شکل گرفت و این‌بار به‌طور مشخص بر «دست‌اندازی به صندوق بازنشستگی صنعت نفت» متمرکز بود.

بازنشستگان معترض اعلام کردند که صندوق بازنشستگی نفت، نهادی خصوصی و مستقل با ساختاری منحصربه‌فرد است که طی دهه‌ها با مشارکت مستقیم کارکنان شکل گرفته و از شمول صندوق‌های دولتی خارج بوده است. به گفته‌ی آنان، تغییرات اعمال‌شده در اساسنامه این صندوق، به‌ویژه اساسنامه مصوب سال ۱۳۹۸ هیئت وزیران، بدون اخذ رضایت ذی‌نفعان انجام شده و از نظر حقوقی فاقد مشروعیت است. در بیانیه‌ای که در پایان تجمع به امضای بازنشستگان رسید، تأکید شد که این اساسنامه برخلاف مقررات پیشین «صندوق صدساله نفت» است و باید لغو شود.

این تجمع اما تنها یک اعتراض صنفی آرام باقی نماند. بر اساس ویدئوها و گزارش‌های رسیده از محل، نیروهای حراست به تجمع‌کنندگان یورش بردند. تصاویر منتشرشده نشان می‌دهد که در جریان این درگیری، تعدادی از بازنشستگان و کارکنان معترض مورد ضرب‌وشتم قرار گرفتند و تلفن‌های همراه چند نفر از آنان توسط نیروهای حراست ضبط شد؛ هرچند معترضان در نهایت موفق شدند گوشی‌های خود را پس بگیرند.

بازنشستگان صنعت نفت معتقدند آنچه امروز در قالب اصلاح اساسنامه و مصوبات دولتی پیش می‌رود، بخشی از یک روند گسترده‌تر است؛ روندی که در آن، کسری‌های مزمن بودجه، ناکارآمدی مدیریتی و شبکه‌های رانت، به جای اصلاح درون‌ساختاری، با انتقال هزینه به بازنشستگان و شاغلان جبران می‌شود. از این منظر، اعتراض اهواز تنها واکنشی به یک تصمیم اداری نیست، بلکه هشداری است نسبت به فروپاشی تدریجی قراردادهای اجتماعی‌ای که صندوق‌های بازنشستگی بر پایه آن‌ها شکل گرفته‌اند.

تجمع ۱۶ دی‌ماه اهواز و برخورد خشونت‌آمیز با آن، بار دیگر شکاف عمیق میان مطالبات معیشتی و صنفی بازنشستگان و شیوه مواجهه نهادهای رسمی با این مطالبات را برجسته کرد؛ شکافی که در صورت تداوم، نه‌تنها صندوق‌های بازنشستگی، بلکه اعتماد اجتماعی را نیز با بحران جدی‌تری مواجه خواهد کرد.

https://t.me/iranlabornews

🔺🔻فوری | فراخوان قیام نان و کرامت؛ بازار بزرگ تهران فردا در تسخیر مردم

کسبه و مردم تهران، فردا چهارشنبه ۱۷ دی، ساعت ۱۲ ظهر، در قلب بازار بزرگ تهران گرد هم می‌آیند تا صدای خشم و اعتراض خود را به حاکمیت اعلام کنند.

قیام نان و کرامت فراخوانی است به تمام مردم، از محله‌ها، خیابان‌ها و کوچه‌ها، تا مسیر خرید و مراکز تجاری را به میدان اعتراض تبدیل کنند. این‌بار نه برای ویترین‌ها، نه برای زرق‌وبرق، بلکه برای احقاق حقوق و کرامت، هر قدم یک پیام است و هر راسته، یک صدا.

قرار ما در تمام راسته‌ها و سرای‌های بازار است: پانزده خرداد، بین‌الحرمین، پاچنار، چهارسوق بزرگ و کوچک، عباس‌آباد، حاجب‌الدوله، امین‌السلطان، ناصرخسرو، خیام، ری، پامنار، کفاش‌ها، زرگرها، مسگرها، بزازها، آهنگران، عطارها، پارچه‌فروش‌ها، شیشه‌گران و بلورفروشان سعدی.

این قیام فراگیر مردمی، نشانه‌ای است از اراده مردم تهران برای ایستادگی و پایان دادن به بی‌عدالتی و سرکوب؛ قیامی که هر راسته بازار، هر قدم و هر حضور، پیام آزادی و کرامت خواهد بود.

ببینید چگونه با میلیون‌ها گوشی کوچک در یک انبار فضای مجازی را کنترل و وانهاده‌ها را جایگزین اصل می‌کنند!؟

🔴 تجمع شبانه دانشجویان دانشگاه باهنر در همبستگی با قیام سراسری - «فکر نکنید یه روزه، قرار ما هر روزه» - ۱۶ دی

#انقلاب_ایران #اعتصابات_سراسری
#ما_همه_با_هم_هستیم
#اتحاد_اتحاد_علیه_فقر_و_فساد
#زن_زندگی_آزادی
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد

✅آیا امکان حذف غذا خوردن وجود دارد؟!

@Sahamnewsorg

اتحاد تنها رمز پیروزی✌🏻

در کنار هم و برای هم مقابل ظلم آشکار جمهوری اسلامی بایستیم.

@toomajofficial
#iran
#توماج_صالحی #ایران #اعتراضات_سراسری #اتحاد

🔸 صادق پرویززاده، عکاس و فیلمبردار حیات وحش، روز سه‌شنبه ۱۶ دی ویدئویی از تجربه شلیک گلوله ساچمه‌ای یک نیروی حکومتی به خود در اینستاگرامش منتشر کرده است.

🔸 او در این ویدئو می‌گوید که این فرد، «یک جوان کمتر از ۲۰ سال» بوده است.

🔸در ویدئوی منتشرشده‌، آقای پرویززاده با چهره و لباس‌هایی خون‌آلود دیده می‌شود، در حالی که یکی از چشمان او به‌شدت آسیب دیده است.

🔸در جریان اعتراضات «زن زندگی آزادی» ده‌ها معترض بر اثر اصابت گلوله ساچمه‌ای نیروهای حکومتی از ناحیه چشم آسیب دیدند و بسیاری از آن‌ها بینایی خود را از دست دادند.

@RadioFarda

✅علی جوانمردی رئیس جدید صدای آمریکا می گوید از دید وزارت خارجه آمریکا آلترناتیو در داخل ایران است

@Sahamnewsorg

✅لحظه ای حماسی از مردم ساری

وقتی مامورا یه نفرو دستگیر کردن، همه مردم این شکلی به نیروهای سرکوبگر هجوم بردن و اون یه نفرو آزاد کردن.

@Sahamnewsorg

این شخص را شناسایی کنید.

این مزدور در مراسم هفتم جاویدنام خسرو علیکردی مردم را در مشهد مورد ضرب و شتم قرار می‌داد..
#مزدوران_در_امان_نیستند
#خسرو_علیکردی

https://t.me/NA_BE_KAR_KOODAKAN/35905

🔴 تجمع شبانه دانشجویان دانشگاه باهنر در همبستگی با قیام سراسری - «فکر نکنید یه روزه، قرار ما هر روزه» - ۱۶ دی #اعتصابات_سراسری
#ژن_ژیان_ئازادی
#بازارتهران
#فقروفسادگرونی_میریم_تاسرنگونی

📌 کنشگران را در شبکه‌های اجتماعی توییتر (X)، اینستاگرام و تلگرام دنبال کنید:

✔️ توئیتر (X)
https://x.com/Koneshgaran1/status/1986859848147800068?t=MOe6OHnZt_Z7IyfCZhaQjg&s=35

✔️ اینستاگرام
https://www.instagram.com/koneshgaran.1?igsh=YzBxOXFvMmlnd3Bl

✔️ تلگرام
@behnima


تماس با ما 👇👇

@Koneshgaran12

https://t.me/behnima/69707

🔴 بیانیه مشترک شش تشکل زنان کوردستان (سنندج، سقز، مریوان) در همبستگی با اعتراضات سراسری دی ماه ۱۴۰۴

ما جامعه زنان کوردستان روژهه‌لات، قتل‌عام و سرکوب خشن اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، به‌ویژه سرکوب مردم بی‌دفاع ایلام و کرماشان را به شدت محکوم می‌کنیم. این اعتراضات ادامه جنبش «ژن، ژیان، ئازادی» است که بر حیات اجتماعی، معیشت و حق زیستن تأکید دارد و امروز در خیابان‌ها و محله‌ها در سراسر ایران ادامه دارد. آنچه در ایران جریان دارد، نتیجه سیاست‌های خشونت‌بار و سیستماتیک برای حفظ قدرت است؛ سیاستی که اعتراضات مسالمت‌آمیز را تهدید می‌پندارد و با گلوله و زندان می‌خواهد فریاد زندگی را خاموش کند. مردمی که به دلیل بحران معیشتی و تبعیض‌های ساختاری به خیابان آمده‌اند، نه «اغتشاشگر»ند و نه «تهدید کننده امنیت»، بلکه حامل خواست جنبش « ژن، ژیان، ئازادی » هستند: حق زیستن با آزادی، برابری و کرامت انسانی.

جنبش «ژینا» به ما آموخت که آزادی از اراده جمعی می‌آید و برای توقف چرخه سرکوب، باید جامعه‌ای آگاه، متحد و سازمان‌یافته باشد. زنان کوردستان در این جنبش پیش‌برنده بودند و اعتراضات در ایلام، کرماشان و دیگر شهرهای کوردستان ادامه همان مسیر است. ما زنان که همیشه در خط مقدم مبارزه با استبداد دینی ایستاده‌ایم، می‌دانیم که این ساختار سیاسی چگونه بدن، زندگی و صدای مردم، به‌ویژه زنان، را هدف قرار می‌دهد و سرکوب اعتراضات، ادامه سیاستی است که با تبعیض جنسیتی، حذف زنان از قدرت و انکار حق مشارکت برابر آغاز شده و به سرکوب خیابانی رسیده است.

جامعه زنان کوردستان بر همبستگی بی‌قید و شرط خود با تمامی مردمی که شجاعانه برای حقوق خود ایستاده‌اند تأکید می‌کند و بر این باور است که حق اعتراض، سازمان‌یابی و تعیین سرنوشت، حق سلب‌ناشدنی ماست. سکوت در برابر خشونت حاکمیت را همدستی با آن می‌دانیم. هر گلوله‌ای که شلیک می‌شود و هر بازداشتی که صورت می‌گیرد، نشان‌دهنده ترس حاکمان از جامعه آگاه و متحد است.

تاریخ نشان داده که حکومت‌های استبدادی به سادگی فرو نمی‌ریزند، اما با خشونت قادر به بقا نیستند. آزادی، اگرچه پرهزینه است، با مبارزه‌ای مستمر و باصلابت به دست خواهد آمد، چرا که ریشه در اراده جمعی مردمی دارد که دیگر حاضر به سکوت و تسلیم نیستند. آینده‌ای آزاد و دموکراتیک از دل مقاومت آگاهانه، همبستگی اجتماعی و مبارزه برای برابری و عدالت شکل می‌گیرد.

همچنین، تأکید می‌کنیم که سلطنت‌طلبی خود خطری جدی برای همبستگی اجتماعی و مبارزات مردم تحت ستم ایران است. این جریان، خود را به‌عنوان «آلترناتیو» معرفی می‌کند، اما در واقع به بازتولید همان مناسبات سرکوب، تبعیض و حذف ادامه می‌دهد. سلطنت‌طلبی با تحریف شعار «زن، زندگی، آزادی» به «مرد، میهن، آبادی» و انکار حقوق زنان و اقلیت‌ها در تلاش است تا همان سیاست‌های قدیمی را ادامه دهد.

مبارزه مردم کوردستان، و به‌ویژه زنان، نه برای جابه‌جایی یک نوع استبداد با نوعی دیگر، بلکه برای برچیدن چرخه قدرت متمرکز و مردسالار است. سلطنت‌طلبی تلاش می‌کند تا سرکوب، تبعیض و انکار هویت‌های ملی و جنسیتی را ادامه دهد، همان‌طور که در گذشته حق تعیین سرنوشت، زبان، فرهنگ و سازمان‌یابی مستقل مردم کوردستان را انکار می‌کرد.

برای ما زنان کورد، آزادی مفهومی تزئینی یا وعده‌ای از بالا نیست. آزادی از دل مبارزه جمعی، سازمان‌یافته و ریشه‌دار می‌جوشد؛ نه از بازگشت به ساختارهایی که بر حذف صدای زنان، تمرکز قدرت و سرکوب تنوع بنا شده‌اند. هر جریانی که به جای پاسخ‌گویی، بر «خون»، «تبار»، «رهبر» یا «اقتدار موروثی» تأکید کند، در تضاد مستقیم با آرمان‌های آزادی‌خواهانه مردم است.

ما قاطعانه اعلام می‌کنیم که نه جمهوری اسلامی و نه سلطنت در هر قالب و چهره‌ای که خود را تحمیل کنند، هیچ ‌کدام نماینده رهایی مردم ایران، به‌ویژه زنان نیستند. هر دو بر انکار حق انتخاب آزادانه، سرکوب اعتراض و حذف صداهای مستقل استوارند. جنبش امروز در ایران، جنبش بازگشت به گذشته نیست؛ بلکه جنبش عبور از تمام اشکال استبداد است.

جامعه زنان کوردستان بر این باور است که آینده‌ای آزاد، عادلانه و انسانی، تنها از مسیر دموکراسی رادیکال، برابری جنسیتی، به‌رسمیت‌شناختن حق تعیین سرنوشت ملت‌ها و مشارکت واقعی مردم ساخته خواهد شد. ما اجازه نخواهیم داد که خون جان‌باختگان، رنج زندانیان و فریاد معترضان ابزار مشروعیت‌بخشی به پروژه‌هایی شود که در نهایت همان منطق سلطه را بازتولید می‌کنند. این مبارزه نه برای به کرسی نشاندن یک شکل دیگر از استبداد، بلکه برای قدرت‌یابی مردم و به ویژه زنان است و مسیری است که با آزادی، برابری و همبستگی واقعی مردم ادامه خواهد یافت.
شورای هماهنگی تشکل های صنفی معلمان


https://t.me/GiboRheinMain