خبرگر

#نرگس_علمی نخبه‌ای که پزشکِ دردهای وطن شد در خیابان‌های تهران جور دیگری رقم خورد... داستانی از یک نخبه که زیباترین فرمول را در ایستادگی معنا کرد
🕊چمدان‌هایش بسته بود برای دکترای ژنتیک در کانادا، اما سرنوشتِ
برخی رفتن‌ها، فقط سفر یک انسان نیست؛ دفنِ، امید و آرزوهای یک سرزمین است. تنها چند قدم با آغاز فصلی نوین در زندگی‌اش فاصله داشت.
او که برای مقطع دکترا از یکی از معتبرترین دانشگاه‌های کانادا پذیرش داشت و چمدان‌هایش را برای هجرتی تحصیلی در اردیبهشت‌ماه بسته بود، در شب ۲۱ دی‌ماه، مسیر دیگری را برگزید. نرگس که آگاهانه در میانه میدان حضور داشت، با اص..ابت مستقیم به سر، جانش را فدای آزادی کرد.
پیکر پاک این فرزندِ وطن، پس از سه روز انتظار و بی‌خبری توسط خانواده‌اش شناسایی شد. او نشان داد که مدارج عالی علمی، هرگز مانع از درکِ رنجِ مردم نیست. نام او اکنون نه در لیست دانشجویان دکترا، که در فهرستِ جاویدنامان این خاک ثبت شده است.
یادش جاوید و نامش ماندگار باد. 🥀
نرفت تا درس بخواند، ماند تا درسِ شجاعت بدهد. نام او حالا بخشی از شناسنامه‌ی افتخار این سرزمین است.

34 views20:42

خبرگر

خدیجه علی‌پور، پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات سراسری ایران، در فردیس، با گلوله نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی کشته شد.

وصیت‌نامه او در حالی که به خونش آغشته شده بود، در جیبش پیدا شد.

هومن شریفی در این رابطه نوشت:
⁨«خدیجه علیپور وصیتش را نوشت و در جیبش گذاشت و به خیابان رفت. می‌خواست اگر بمیرد، خودش با صدای بلند حرفش را زده باشد. آنقدر عجله داشت که برخی کلمات را جا انداخت. انگار یکبار برای خودش با صدای بلند خواند تا مطمئن شود، آخرین کلماتش بر تمام خشمش دلالت می‌کنند.
فرزند یازده‌ساله‌اش را در خانه گذاشت، و رفت…
و وصیت‌نامه‌ی خون گرفته‌اش، آخرین قاب مانده از او را رقم زد.
قهرمان‌‌تر و حتی با شهامت‌تر از خدیجه
برای شناختن و تکرار کردن در حافظه
برای قسم‌دادن و قسم‌خوردن
برای سلامتی گفتن سراغ دارید؟…
چه کسی آنقدر ایمان دارد به برنگشتنش که فکر بعد مرگش را هم برای اینکه حرفش را خفه نکنند، کرده و بعد رخ دادنش، خونش نیز با تمام وقار خودش را تا نوشته‌هایش بالا می‌کشد…⁩»

35 views20:47