🔴این فیلمو امروز صبح از منطقه پاسداران تهران گرفتم

اینجا ویلای یکی از سران حکومتی یا نظامی بوده که مورد هدف موشکی قرا گرفته و تخریب شده.
شکر خدا دیگه هیچ جایی ندارن که بتونن توش قایم شن.
موشعلی و خیلی از دار و دستشو که زدن، دیروزم که ترتیب لاریجانی رو دادن و کتلتش کردن
خداییش انگار جای همشونو میدونن و یک به یک خدمت همشون میرسن
تا انشاالله ما بتونیم نوروز امسال رو برای آزادی ایران از دست این
ضحاک های مار بدوش جشن بگیریم

@Freedomessenger

سهم مردم ایران از زندگی: بمباران هوایی و چوبه دار

🔹اگر جمهوری اسلامی بعد از این جنگ هم بر سر قدرت بماند، خطر یک حمام خون دیگر کاملا جدی است. قوه‌ی قضاییه جمهوری اسلامی بامداد ۲۸ اسفند، تنها یک روز مانده به عید نورو سه جوان بی‌گناه، مهدی قاسمی، صالح محمدی و سعید داوودی را در قم اعدام کرد .دیروز هم کوروش کیوانی، شهروند دوتابعیتی ایرانی سوئدی، با اتهام «جاسوسی» اعدام شد. این‌ها اعدام‌های پراکنده نیست. این‌ها نشانه‌های یک ماشین مرگ است که در سایه‌ی جنگ، سریع‌تر از همیشه کار می‌کند.

🔹این اعدام‌ها را باید در امتداد مستقیم جنایت‌های دی‌ماه ۱۴۰۴ دید. همان الگو تکرار شده است: سرکوب خونین در خیابان، بازداشت‌های گسترده، پرونده‌سازی امنیتی، اعتراف‌گیری زیر شکنجه و بعد طناب دار. عفو بین‌الملل در ۱ اسفند ۱۴۰۴ هشدار داده بود که دست‌کم ۳۰ نفر، از جمله دو نوجوان ۱۷ ساله، در پرونده‌های مربوط به اعتراضات دی‌ماه با خطر اعدام روبه‌رو هستند. یکی از همان نام‌ها، صالح محمدی ۱۸ ساله بود که اکنون اعدام شده است. یعنی هشدارها واقعی بود و جمهوری اسلامی باز هم نشان داد که از جنگ برای تکمیل سرکوب داخلی استفاده می‌کند.

🔹جمهوری اسلامی در میانه‌ی جنگ، که از آسمان بمب و موشک بر سر مردم می‌بارد، روی زمین برای ناب دارش به دنبال گردن نحیف جوانان بی‌گناه می‌گردد. این حکومت خوب می‌داند تهدید اصلی برای بقایش مردم ایران‌اند. برای همین هم هر بار که ضعیف‌تر می‌شود، خون‌ریزتر می‌شود.

@ShirinEbadiOfficial

🔴 خبر سهمناک بود:
تجاوز گروهی و سپس تجاوز با جسم خارجی به دو پرستاری که علی‌رغم دستور نیروی سرکوب، به درمان معترضان ادامه دادند.
زهدان یکی و روده‌ی دیگری از تن خارج شده و ...

این یک خبر نیست.
یک دُمل چرکین است که ناگهان زیر پوست تاریخ می‌ترکد.

از جنایات دی ماه کم نشنیدیم:
صدبار کردیم در میان مویه‌های مادری که روی جسم بی‌جان پسرش پتو انداخت تا گرمش کند،
با «سپهر بابا» گفتنِ پدری، خون در رگ‌ها جان آتش شد،
لگدباران تن نحیف سارا ابراهیمی را دیدیم و به خود پیچیدیم،
اما روایت دو پرستار بیمارستان رجایی فقط داستان یک جنایت نیست. داستان ترکیدن دمل چرکینی به نام جمهوری کشتار اسلامی است.

این لکه‌ی ننگی بر پیشانی نمازخوانان حکومتی است.

پرستار در هر تمدنی نماد نجات جان انسان است. چگونه توانستید به کسی که کارش حفظ زندگی است، تجاوز کنید؟
به شیرزنانی که حتا با تهدید اسلحه و کشتن دو همکارشان جلوی چشم‌شان از درمان دست نکشیدند.

در گزارش آمده که شدت آسیب‌ها به حدی بوده که روده‌هایشان را برداشته‌اند و برای دفع، ناچار به کولوستومی شده‌اند. رحم یکی از آن‌ها خارج شده و دیگری نیز رحم خود را از دست خواهد داد.
در گزارش آمده در ساعاتی که به آن‌ها تجاوز نمی‌شد، با چشم‌بند به بالای جایی بلند برده می‌شدند و از آن‌جا به پایین پرتابشان می‌کردند...😓

این روایت تازه نیست. یک روایت عفونیِ ۴٧ ساله است ...

روی سخنم اکنون با کسانی است که این جنایت‌ها را نمی‌بینند، از آن چیزی نمی‌گویند اما ده‌ها توییت برای آهوان جزیره خارک می‌زنند. کسانی که می‌گویند با اعتراضات مدنی رژیم را عوض کنید!
مردم ایران جامعه‌ای خاموش نیستند. در سال‌های اخیر بارها به خیابان آمده‌اند و هزینه‌های بسیار سنگینی داده‌اند. وقتی جامعه‌ای چنین بهایی می‌پردازد و همچنان احساس می‌کند عدالت دسترس‌ناپذیر است، نگاهش ناگزیر تغییر می‌کند.

در چنین وضعیتی، مردم به این نتیجه رسیده‌اند که راه‌های معمول تغییر، بسته شده است. وقتی اعتراض با سرکوب پاسخ داده شود و حتی پرستاری که به خیابان هم نیامده بود، در امان نباشد، طبیعی است مردم به کمک‌های بشردوستانه‌ی خارجی به عنوان آخرین راه فکر کنند.

اگر توانش را دارید، بفهمید که این تمایل
از عشق به جنگ نمی‌آید؛
از شدت ناامیدی و خشم یک جامعه‌ی به شدت زخمی می‌آید.

حادثه مربوط به بیمارستان رجایی تهران است😢

✍️ زهرا عبدی

در حالی که چند روز دیگر وارد سال جدید خواهیم شد، جمهوری اسلامی سفره‌ی هفت‌سین خانواده‌های ایرانی را دوباره با خون رنگین کرد.

سحرگاه ۲۸ اسفند ۱۴۰۴، ماشین کشتار حکومت سه تن از بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه، به نام‌های صالح محمدی، مهدی قاسمی و سعید داودی را در زندان قم به دار آویخت.

این اعدام‌های شتاب‌زده که تنها دو ماه پس از بازداشت صورت گرفت، نه اجرای عدالت، بلکه یک «انتقام حکومتی» عریان برای ایجاد رعب و وحشت در جامعه است.

​روند دادرسی این پرونده، نمایش تمام‌عیاری از نقض سیستماتیک حقوق بشر بود؛ متهمانی که تحت شکنجه‌های شدید برای اعتراف اجباری قرار گرفتند، از حق داشتن وکیل انتخابی محروم بودند و در دادگاه‌هایی فرمایشی و پشت درهای بسته، بدون طی شدن روال قانونی تجدیدنظر، به مرگ محکوم شدند.
سکوت در برابر اعدام، چراغ سبزی به جلاد برای تکرار این فجایع است. نام آن‌ها را فراموش نخواهیم کرد و دادخواه خون‌شان خواهیم بود.

​#نه_به_اعدام #صالح_محمدی #مهدی_قاسمی #سعید_داودی

زیرساخت ما این پسر خوشتیپ، ورزشکار و شجاع نوزده ساله بود که امروز صبح بیگناه اعدام شد و هیچوقت دوباره زنده نمیشه. زیرساخت شما ولی کون آخونده که توش خونه دارید وگرنه هر ویرانی‌ای از نو ساخته میشه، دیگه بدتر از هیروشیما نیست که.

#مهدی_قاسمی
#صالح_محمدی
#سعید_داودی

۲۸ اسفند در جریان گرامی‌داشت یاد سپهر شکری، معروف به «سپهر بابا»، ماموران امنیتی قصد داشتند با ضرب‌وشتم خانواده‌اش و تهدید حاضران به «تجاوز گروهی» تجمع را بر هم بزنند که در پی آن، مادر این جاویدنام فریاد زد: «شما اسلحه دارید، بچه من سینه داشت.»

۲۸ اسفند در جریان گرامی‌داشت یاد سپهر شکری، معروف به «سپهر بابا»، ماموران امنیتی قصد داشتند با لگدمال کردن سنگ آرامگاه او، ضرب‌وشتم خانواده‌اش و تهدید حاضران به «تجاوز گروهی» این تجمع را بر هم بزنند. ویدیوی رسیده به ایران‌اینترنشنال نشان می‌دهد که مادر سپهر شکری فریاد می‌زند: «شما اسلحه دارید، بچه من سینه داشت.

خانه تکانی ایران برای عید

پنج‌شنبه ۲۸ اسفند ۱۴۰۴

#انقلاب_ایران

حکم اعدام کشتی‌گیر پهلوان #صالح_محمدی رو این حیوان صادر کرده

پخش کنید که ترتیب اثر داده بشه.

«عرفان صادقی، «تروریست-دانشجو» وابسته به نهادهای اطلاعاتی در حمله ارتش اسرائیل کشته شد»

در پی حملات ارتش اسرائیل به ایست بازرسی‌های بسیج، گزارش‌ها از کشته‌شدن فردی به نام «عرفان صادقی» در جریان یک حمله به ایست بازرسی در محدوده خیابان فدایی، محله هلال احمر شهرری، حکایت دارد.

عرفان صادقی که در نوجوانی از اراذل و اوباش منطقه شهرری و از اعضای فعال و شرور بسیج بوده است، به عنوان دانشجوی مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی‌تکنیک تهران) معرفی شده اما شیوه ورود و قبولی وی در دانشگاه، در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.
صادقی به همراه علی ناظم - دیگر تروریست بسیجی معدوم - در حمله اوباش بسیجی به تجمع دانشجویان پلی‌تکنیک در روز دوشنبه ۴ اسفند ۱۴۰۴ با چاقو حضور یافته و به دانشجویان حمله‌ور شده است.
برخی صفحات وابسته به نهادهای امنیتی، علی‌رغم معرفی وی به‌عنوان دانشجو، از او با عنوان «سرباز گمنام امام زمان» یاد کرده‌اند؛ عنوانی که معمولاً برای نیروهای وابسته به نهادهای اطلاعاتی جمهوری اسلامی از جمله وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه به‌کار می‌رود.

#تروریست_دانشجو

صدای #مازیار_آرین_فر باشید
مادرش خواسته صدای بی صداش باشیم هنوز خبری از ‎#مازیار_آرین_فر نیست
مازیار 25 ساله زخمی بود وقتی گرفتنش و قبل از قتل عام 18 و 19 دی مفقود شد. ما هیچ اطلاعی از مکان و وضعیتش نداریم.
لطفا صداش باشید و پخش کنید

«پسر، تو فقط نوزده سالت بود.
نوزده سالگی، سن شروع زندگی است، نه پایانش. سنِ رویادیدن، عاشق‌شدن، خندیدن‌های بی‌دلیل، باختن و دوباره بلندشدن. سنِ ساختن آینده‌ای که هنوز نیامده، اما تمام امیدها در آن موج می‌زند.

تو باید روی تشک کشتی می‌جنگیدی، نه در اتاق‌های بازجویی.
باید برای مدال‌های بعدی آماده می‌شدی، نه برای اعترافی که زیر فشار از تو گرفتند.
باید در میان تشویق‌ها می‌دویدی، نه در راهرویی که به مرگ ختم می‌شود.

زندگی‌ای که می‌توانست پر از افتخار، شادی و ادامه باشد، از تو گرفته شد.
نه فقط از تو، که از خانواده‌ات، از دوستانت، از مردمی که می‌توانستند به تو افتخار کنند.

پسر، تو فقط نوزده سالت بود…
و این، دردی است که هیچ جمله‌ای نمی‌تواند توضیحش دهد.»
پیام همراهان توانا

صالح محمدی تنها ۱۹ سال داشت؛ او دارنده چندین مدال طلا و قهرمانی در سطح مسابقات جهانی کشتی آزاد بود.

در جریان اعتراضات دی‌ماه، بازداشت شد جمهوری اسلامی از او اعتراف اجباری گرفت و علی‌رغم نبود شواهد و مدارک کافی، با اذان صبح امروز پنجشنبه همراه مهدی قاسمی و سعید داودی اعدام شد.

بیانیه مشترک رهبران بریتانیا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، هلند و ژاپن درباره تنگه هرمز:
«ما آمادگی خود را برای مشارکت در تلاش‌های مناسب به منظور تضمین عبور ایمن از تنگه اعلام می‌کنیم.»