بیانیه شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران در حمایت از اعتصابات کامیونداران

در طول نزدیک به نیم قرن حاکمیت جمهوری اسلامی بر این سرزمین، هر روز شاهد افزایش فشارهای اقتصادی بر اقشار آسیب پذیر اجتماعی بویژه کارگران، معلمان و بازنشستگان بوده ایم. به طوریکه در شرایط کنونی اکثریت آنها بنا بر آمارهای رسمی زیر خط فقر مشغول گذران زندگی خود هستند .

زیستی طاقت فرسا که به مرگ تدریجی تبدیل شده است و بویژه در طول یک دهه گذشته در نتیجه افزایش فشارهای اقتصادی که تحریم های بین المللی، که خود محصول سیاست های حاکمیتی است، یکی از دلایل آن بوده است، به مرز بحران رسیده است.

افزایش آمار های خودکشی، قتل های خانوادگی، رشد تصاعدی بزهکاری های اجتماعی، آمار وحشتناک کودکان بازمانده از تحصیل، مهاجرت وسیع جوانان و نخبگان دانشگاهی و ...همگی نشان هایی از این بحران هستند.

از طرف دیگر پاسخ حاکمیت و نیروهای امنیتی اش، به هرگونه تشکل یابی و اعتراضات مسالمت آمیز صنفی و مدنی، سرکوب، پرونده سازی و فشارهای امنیتی است.

نمونه روشن آن بازداشت و صدور حبس های طولانی برای دهها فعال کارگری، فعال صنفی معلمان و فعالان بازنشستگی، در طول سال های اخیر است.

در چنین شرایطی است که در طول هفته جاری شاهد اعتصابات کامیونداران در سراسر کشور برای پیگیری حقوق صنفی شان می باشیم .

مطالبه گری مسالمت آمیزی که واکنشی است به افزایش فشار های هر چه بیشتر اقتصادی و معیشتی بر زندگی این عزیزان زحمتکش که از طرف حاکمیت کانالیزه می شود .

اعتراض به کاهش سهمیه گازوئیل، افزایش نرخ بیمه تامین اجتماعی، عدم افزایش دستمزد و کرایه حمل بار متناسب با تورم حاکم بر اقتصاد و فقدان ایمنی های لازم شغلی و بویژه توجه به مسیرهای حمل و نقل فرسوده بخشی از مطالبات به حق کامیونداران بوده است که با وجود پیگیری های متعدد از طرف حاکمیت پاسخی شایسته دریافت نکرده است.

حال که کامیونداران از سر استیصال دست به اعتصاب گسترده در سراسر کشور زده اند، پاسخ حاکمیت نه چاره جویی و ارائه راه حل مناسب که بکارگیری امکانات حمل و نقل نیروی نظامی همچون سپاه برای شکستن اعتصابات و تلاش در جهت ارعاب و بازداشت تعدادی از پیشگامان این اعتصاب سراسری بوده است. این همان الگوی ثابتی است که در همه این سال ها در برخورد با اعتراضات مسالمت آمیز صنفی و مدنی اقشار مختلف اجتماعی به کار رفته است.

ما به عنوان شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران ، که در طول بیش از دو دهه فعالیت صنفی و مدنی، بارها متحمل هزینه های فراوان در پیگیری مطالبات به حق خود شده ایم، خود را همدرد و هم سرنوشت اقشار مختلف اجتماعی بویژه کارگران حوزه حمل و نقل دانسته و از اعتصابات آنها حمایت می کنیم.

از نظر ما تنها مسیر صحیح پیگیری و قابل تحقق این مطالبات گسترده ، پیوند جنبش های مطالبه گری است و مطالبات هیچ قشری خارج از این اتحاد سرنوشت ساز دست یافتنی نیست.

ما به حاکمیت هشدار می دهیم، که این الگوی تکراری سرکوب اعتراضات مسالمت آمیز صنفی و مدنی، نمی تواند برای همیشه تداوم یابد و خواهان پاسخ شایسته به مطالبات به حق کامیونداران و آزادی اعتصاب کنندگان بازداشتی هستیم.

شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران

۸ خرداد ماه ۱۴۰۴

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

پنج شنبه ۸ خرداد ۱۴۰۴

🟥 بیانیه‌ی حمایت از اعتصاب رانندگان کامیون در سراسر کشور

از اول خرداد ۱۴۰۴، رانندگان کامیون در بسیاری از شهرهای کشور به نشانه‌ی اعتراض به شرایط سخت کاری، گرانی روزافزون، و بی‌توجهی مسئولان به مطالبات صنفی خود، دست به اعتصاب زده‌اند.

بر اساس گزارش‌های رسیده، خواسته‌های اصلی رانندگان به شرح زیر است

حق بیمه‌ی رانندگان باید شفاف‌سازی شود. از اسفند سال گذشته، مبلغ بیمه‌ی رانندگان بیش از ۲۲۰ درصد افزایش یافته، بی‌آنکه خدمات درمانی متناسب با این افزایش بهبود یافته باشد. چرا باید برای دفترچه‌ای که بسیاری از مراکز درمانی آن را نمی‌پذیرند، ماهانه بیش از سه میلیون و سیصد هزار تومان پرداخت شود؟

طبق قانون، دولت موظف به پرداخت سهم بیمه‌ی رانندگان خودمالک است. با این حال، از انجام این تعهد سر باز زده است. هم‌زمان، سهم کمیسیون باربری‌ها از ۱۳ درصد به ۴۵ درصد افزایش یافته، در حالی که کرایه‌ی حمل بار برای رانندگان همچنان ثابت مانده است.

تبعیض و فساد در روند تخصیص بار، دریافت هزینه‌های غیرقانونی برای صدور و تمدید کارت هوشمند، کارت سلامت و دیگر مدارک، موجب نارضایتی گسترده شده است. رانندگان خواهان پایان دادن به این بی‌عدالتی‌ها هستند.

کرایه‌های حمل بار گاه تا چند ماه پرداخت نمی‌شود و هیچ تضمین قانونی برای پرداخت به‌موقع آن وجود ندارد. این مسأله باعث فشار شدید مالی بر رانندگان شده است.

بسیاری از شرکت‌های باربری مبالغ مربوط به بیمه و بیمه‌ی تکمیلی را از رانندگان کسر می‌کنند اما این مبالغ را به حساب بیمه‌ها واریز نمی‌نمایند. نتیجه آن‌که دفترچه‌های بیمه‌ی رانندگان فاقد اعتبار شده‌اند.

جاده‌های ناایمن، نبود علائم هشداردهنده، روشنایی ناکافی و وضعیت نامناسب مسیرها، از دلایل اصلی تصادفات هستند؛ به‌گونه‌ای که رانندگان سهم این عوامل را در بیش از ۶۰ درصد تصادفات می‌دانند.

امکانات خدماتی بین‌راهی در جاده‌ها بسیار ناکافی است: مراکز اورژانس، درمانی، بهداشتی و استراحتگاه‌هایی که استانداردهای لازم را داشته باشند، به ندرت یافت می‌شود. همچنین در بسیاری از مسیرها تعمیرگاه سیار یا ثابت وجود ندارد.

فرسودگی ناوگان حمل‌ونقل، کیفیت پایین خودروها و بالا بودن سن کامیون‌ها، موجب افزایش هزینه‌های سنگین برای نگهداری و تعمیرات شده است. بسیاری از رانندگان توان نوسازی وسیله‌ی نقلیه‌ی خود را ندارند.

در بسیاری از بنادر و پایانه‌های بارگیری، مبالغی به‌صورت غیرقانونی و بدون ارائه‌ی خدمات رفاهی یا اداری از رانندگان اخذ می‌شود. این باج‌گیری باید متوقف شود.

سوخت بی‌کیفیت، نبود استاندارد در گازوئیل عرضه‌شده، کمبود سوخت در برخی مناطق، و افزایش قیمت بی‌ضابطه‌ی آن، از دیگر مشکلات جدی رانندگان است.

نبود امنیت در مرزها برای رانندگان بین‌المللی، به تهدیدی جدی برای جان و اموال آن‌ها تبدیل شده است.

لوازم یدکی و لاستیک با قیمت‌هایی سرسام‌آور و کیفیتی پایین عرضه می‌شوند، که هم موجب خطرات ایمنی و هم فشار اقتصادی مضاعف بر رانندگان شده است.

اعتصاب و اعتراض، حق قانونی رانندگان و کلیه کارگران است. سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، از اعتصاب و خواسته‌های عادلانه‌ی شما حمایت می‌کند.

چاره کارگران و زحمتکشان وحدت و تشکیلات است.

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۴ خرداد ۱۴۰۴

htps://www.instagram.com/vahedsyndica/
‏vsyndica@gmail.com
https://t.me/vahedsyndica
@Vahed_Syndica

🟥 بیانیه سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه در حمایت از اصغر امیرزادگان

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، ضمن ابراز نگرانی عمیق نسبت به وضعیت نامناسب و بلاتکلیف پرونده‌ی اصغر امیرزادگان، عضو هیئت‌مدیره‌ی انجمن صنفی معلمان استان فارس، حمایت خود را از خواسته‌های به‌حق او اعلام می‌کند. 

آقای امیرزادگان در اعتراض به ظلم و بی‌عدالتی و شرایط نامناسب زندان از ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۴ دست به اعتصاب غذا زده است. گزارش‌ها از وضعیت جسمانی نامساعد ایشان، به‌ویژه بیماری گوارشی حاد، حکایت دارند که ادامه‌ی این روند ممکن است سلامت وی را به خطر اندازد. 

سندیکای کارگران شرکت واحد هشدار می‌دهد که هرگونه اتفاقی که جان و سلامت این معلم زندانی را تهدید کند، مسئولیت مستقیم آن بر عهده قوه قضاییه، وزارت اطلاعات و مسئولین زندان فیروزآباد خواهد بود. 

ما ضمن محکوم کردن این وضعیت و پایمال شدن حقوق ایشان، خواهان آزادی بی‌قید و شرط این معلم محترم و زحمتکش هستیم. زندانی کردن معلمان و فعالان صنفی، نه‌تنها نقض آشکار حقوق انسانی است، بلکه تهدیدی برای آزادی بیان و حقوق صنفی در جامعه محسوب می‌شود. 

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، در کنار سایر تشکل‌های صنفی، به حمایت از اصغر امیرزادگان ادامه داده و خواهان رسیدگی فوری به وضعیت وی و آزادی بی‌قید و شرط او است.

چاره کارگران و زحمتکشان وحدت و تشکیلات است.

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۴ خرداد ۱۴۰۴

htps://www.instagram.com/vahedsyndica/
‏vsyndica@gmail.com
https://t.me/vahedsyndica
@Vahed_Syndica

🔴 ریحانه انصاری‌نژاد، زنی از طبقه کارگر

از دوران کودکی با رنج و درد زنان و کارگران آشنا شد. در جوانی به‌جای اتکا به حمایت خانواده، برای تأمین معیشت خود، کار در کارخانه را برگزید. با وجود دشواری‌های زندگی، تحصیل را رها نکرد؛ اگرچه با آغاز انقلاب فرهنگی از ادامه تحصیل بازماند، اما نهایتاً موفق شد با مدرک فوق دیپلم ژنتیک از دانشگاه اهواز فارغ‌التحصیل شود.

او پس از ازدواج، صاحب دختری به نام فرزانه شد، اما تنها شش ماه پس از تولد فرزندش، همسرش که کارگر ریخته‌گری بود، در اثر سانحه‌ای درگذشت. از آن زمان، ریحانه سرپرستی تنها دخترش را به تنهایی بر عهده گرفت. در سال‌های بعد، در مشاغل مختلفی از جمله تایپ، حروف‌چینی و همکاری با شرکت‌های پیمانکاری وزارت نیرو فعالیت کرد. این مشاغل عموماً کوتاه‌مدت و در بخش خصوصی بودند، و همین باعث شد تا او همواره با مشکلات معیشتی، صنفی و حقوقی کارگران و مزدبگیران از نزدیک مواجه باشد.

با گذشت زمان، ریحانه به‌طور جدی‌تری در حوزه فعالیت‌های کارگری و تلاش برای ایجاد تشکل‌های مستقل کارگری وارد شد. در آخرین سال کاری‌اش و تنها یک سال مانده به بازنشستگی، در جریان دیدار با جمعی از فعالان صنفی در منزل محمد حبیبی، معلم زندانی و عضو کانون صنفی معلمان ایران، بازداشت شد.
ریحانه انصاری‌نژاد در تیر ۱۴۰۲ توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی به چهار سال حبس تعزیری و دو سال محرومیت از عضویت در احزاب، فعالیت رسانه‌ای و خروج از کشور محکوم شد. در آبان همان سال، برای اجرای حکم به زندان اوین منتقل شد. او پیش‌تر نیز در اردیبهشت ۱۴۰۱ بازداشت شده و پس از ۸۷ روز بازجویی، با وثیقه سنگین آزاد شده بود.

علیرغم مشکلات جسمی و نیاز به درمان، ریحانه از رسیدگی پزشکی مناسب محروم مانده است. سندیکاهای کارگری از جمله سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، صدور این حکم را «پرونده‌سازی» و اقدامی سرکوب‌گرانه علیه فعالیت‌های صنفی دانسته‌اند.

#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#ریحانه_انصاری_نژاد

منبع:

کانال چالش صنفی معلمان ایران

🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸
https://t.me/kchaleshFI

🟥 پیام همکار

با سلام، عرضی داشتم در مورد مدیر عامل شرکت حامیان که ساختمانی که در میدان آرژانتین خریده پولش را از دیر کرد حقوق و مزایای رانندگان میپردازد. از سنوات ومرخصی وعیدی آخر سال بچه ها گرفته تا اعیاد. بطور مثال سه هفته با خانم یاری که مسئولیت پاسخ گویی دارد تماس گرفته آیم که چرا شرکت واحد 7 ملیون تومان بابت دهه کرامت وتولد امام رضا را داده ولی شما هنوز پرداخت نکرده آید؛ فقط یک حرف میزند فردا یا پس فردا ومدیریت دزد این شرکت میخواهد این مزایا را با حقوق پرداخت کند که مقداری هم از آنجا بدزدد. مطمئن باشید که این پولهای ناراضی از جیب رانندگان زحمت کش بالاخره از گلویت میزند بیرون و تاوان آنرا خانواده ات پس خواهند داد ...امروز شخصی با گریه از من پرسید آیا هنوز نریخته آند .لااقل رانندگان مثل رسمی ها چراغهایتان را روشن کنید ویا حرکتی به آن هیکل بی..........بدهید.
ممنونم .

▪️▪️▪️▪️▪️▪️▪️▪️▪️▪️▪️

📌 سپاس از پیامهای همکاران گرامی،

چاره کارگران و زحمتکشان وحدت و تشکیلات است.

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۲ خرداد ۱۴۰۴

htps://www.instagram.com/vahedsyndica/
‏vsyndica@gmail.com
https://t.me/vahedsyndica
@Vahed_Syndica

🔵 نامه زندانی سیاسی، جواد لعل محمدی (معلم و عضو بیانیه ۱۴) از زندان وکیل‌آباد مشهد:

🔹مبانی اتحاد و اختلاف

مخالفان رژیم《 جمهوری! اسلامی 》 ایران

به احترام ملت شریف ایران از جای بر‌می‌خیزم و امیدوارم سلام مرا از بند سیاسی ۶/۱ زندان وکیل‌آباد مشهد بپذیرید.
این مکتوب، کوتاه‌شده‌ی مقال‌ای است بلند، که با توجه به شرایط فعلی، تقدیم آن را خدمت 《اپوزیسیون 》 محترم و ملت عزیز ضروری می‌دانیم.
گرامی‌ترین آرزوی ملت ایران رها‌شدن از استبداد رژیمی است که با جزم‌اندیشی مذهبی، پل‌های عقلانیت را شکسته و در نقطه پایان خود ایستاده است. رژیمی که از ملت ایران، بردگانی ساخت برای توهمات و خرافات روحانی‌نمایانی که سخنان بنیان‌گذار و شاگردانش به‌عنوان خزانه‌ای سرشار از طنز، زبانزد مردم کوچه و بازار است.
اکنون که به بی‌ثباتی و سرنگونی این رژیم نزدیک می‌شویم، مردم در آرزو‌های سیاسی خود، اندیشه یک زندگی مدنی، آزاد و شاداب و مقرون به رفاه را در سر می‌پرورند و آزادی‌خواهان صادق نیز در این اندیشه‌اند که چگونه این وضعیت نگونسار را سامان بدهند تا یکبار دیگر، قربانی خودباختگی قدرت‌طلبانه سیاسیون نوکر‌مآب نشوند.
هدف این مقاله نیز آسیب‌شناسی مختصری است بر 《 رفتارهای افراطی که [ممکن است] ما را دچار بی‌نظمی‌های کودکانه کند》
در بین مخالفان رژیم‌اسلامی حاکم بر ایران_ با نحله‌های فکری و اندیشه‌های سیاسی مختلف_ گاه طرفداری از یک حزب یا گروه یا افراد، چنان متعصبانه و پرشور است، که نه جائی برای نقادی و برخورد عقلانی باقی می‌گذارد و نه آن حزب و گروه سیاسی_ به جز موارد اندکی_ به‌خوبی درک و فهم می‌شوند.
پس چه باید کرد که با این برخوردها، دشمن فراهم نکنیم؟!!

مبانی اتحاد:
۱.اعتقاد به اصل کلی 《 اتحاد》 برای سرنگونی رژیم اسلامی
۲.نیاز شدید ملت به آرامش: ملت ایران پس از خستگی شدید این سالیان سخت و نحس و حکومت اسلامی محنت هراس‌آور اعدامها و کشتن جوانان و سرکوب اعتراضات، به‌ امید نیاز دارند و برخوردهای افراطی، آنان را مایوس خواهد کرد.
۳.ارائه طرح و برنامه‌ریزی مشخص و روشن برای نوسازی‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ذیل پرچم‌های برافراشته حزبی.
۴.پذیرفتن این امر مسلم که رهبران سیاسی برای ملت هستند، نه مردم برای رهبران سیاسی و احزاب.
۵.نگاه پلورالیستی و احترام به تمامی اندیشه‌های فکری و سیاسی و عقیدتی برای ایجاد یک جامعه سکولار.
۶.پرهیز از جاه‌طلبی‌های سیاسی و تک‌گوئی حزبی و معرفی افراد یا شورائی از رهبران سیاسی که ایران فردا به موهبت حضور آنان مفتخر خواهد شد.
۷.شناسائی فرصت‌طلبان گزافه‌گو که با کنار گذاشتن بهداشت سیاسی، پشت واژه‌های کلی اصلاحات، دموکراسی و آزادی می‌خواهند خود را به ملت تحمیل کنند.
۸.احترام به شان و کرامت همه افراد و احزابی که به اندیشه سیاسی خود اعتقاد راسخ دارند و جلوگیری از کسانی که دست گدائی به سوی مردم دراز می‌کنند.


مبانی اختلاف نظری اپوزیسیون:
۱.نگرانی برخی از دوستان است که کسی جنبش‌های مردمی را مصادره نکند و تغییر و تحولات را مولود شخصیت خود نداند، در این‌صورت اصول آزادی که همه برای آن تلاش کرده‌اند، ممکن است به استبداد دوباره بیانجامد.
۲.دومین نگرانی مخالفت با تندروی و شدت عمل است که ممکن است هزینه‌های فراوانی بر دوش ملت گذاشته شود و معتقدند که با هدایت عقل و در نظر گرفتن اوضاع روز و اقتضای شرایط و استعداد مردم با ملایمت پیش رفت.
۳.سومین نگرانی این است که پس از پیروزی، افرادی که مبارزه کرده و سبب سرنگونی رژیم شده‌اند ممکن است قادر به استقرار حکومت جدید نباشند و باید کنار بکشند و به‌عنوان پیش‌کسوت، میدان را به دیگران واگذار کنند.
۴.چهارمین نگرانی متعلق به گروه‌ها، افراد و احزابی است که شرایط پیروزی بر رژیم را فراهم آورده و باید خودشان سعادت ملت را فراهم کنند و آینده کشور را به‌دست گیرند.
این مسائل و بسیاری مسائل دیگر که ناشی از اختلافات معمول، منطقی و تمیز است، ممکن است به دشمن‌آفرینی منجر شود.
اکنون اگر بپذیریم که ملت ایران با پیشینه‌ای متمدنانه، از شعور و آگاهی لازم برای انتخابات حکومتی برخوردار از اعتماد عمومی، شایستگی لازم را دارد و باتجربه‌های بدست آمده از سیاستهای خام‌طبعانه حکومت اسلامی نمیگذارد که سیاستمداران فردا، آنها را ابزاری بی‌مقدار ببینند، گاه آن رسیده است که کلیه 《 جمهوریت‌ خواهان》 با تکیه بر علائق مشترک و ایجاد یک اتحاد، هم‌پیمان در فضایی آزاد از تعصبات فکری و سیاسی، افراد جوان، نخبه، آگاه، و روشنفکر را دعوت و سازمان دهند و بقیه را واگذار کنند به ملتی که خواهان حکومت آنان باشند.


با احترام
معلم زندانی جواد لعل‌محمدی

حمایت فاطمه و محمدحسین سپهری از اعتصاب کامیون‌داران؛ «زمان تبدیل اعتصابات به جنبش سراسری فرا رسیده است»

♦️فاطمه و محمدحسین سپهری، زندانیان سیاسی «حمایت کامل» خود را اعتصاب سراسری کامیون‌داران اعلام کردند.

در این بیانیه آمده است: «این اعتصاب، تنها فریاد یک صنف نیست؛ پژواک رنجِ مردمی‌ست که دهه‌هاست زیر بار ستم، فساد، گرانی، تبعیض، و سرکوب له شده‌اند. امروز، کامیون‌داران پیشگام شده‌اند؛ حال نوبت معلمان، پرستاران، کارگران، بازنشستگان، و همه‌ی مردمان این سرزمین است.»
فاطمه و محمدحسین سپهری افزودند: «ما معتقدیم که زمان آن فرارسیده است که اعتصابات از قالب صنفی فراتر رود و به جنبشی سراسری و مردمی بدل شود؛ جنبشی برای پایان دادن به جمهوری اسلامی، نظامی که جز ویرانی، زندان، شکنجه و فقر برای مردم ایران به ارمغان نیاورده است.»

آن‌ها همچنین خواستار پیوستن مردم به این اعتراضات شده و گفتند: «ما همه را، از هر صنف، طبقه، قوم و گرایش فرامی‌خوانیم که به این مبارزه بپیوندند. با هم، متحد، بدون خشونت، اما با عزمی راسخ، می‌توانیم بساط این نظام سرکوبگر را برچینیم و راه را برای آینده‌ای آزاد و شایسته‌ی ملت ایران هموار سازیم.»

🔺🔻بیانیه مشترک فعالین انقلاب زن، زندگی، آزادی در حمایت از اعتصاب کامیون‌داران و نانوایان

جمعی از فعالین و تشکل‌های همسو با انقلاب زن‌ زندگی آزادی در بیانیه‌ای ضمن اعلام همبستگی با اعتصابات اخیر رانندگان کامیون و نانوایان، از نیروهای مترقی اپوزیسیون و جریانات هم‌راستا دعوت کردند تا با تمام توان برای تحقق مطالبات این حرکت اعتراضی تلاش کنند.

این بیانیه خواستار اقدامات قاطع بین‌المللی علیه جمهوری اسلامی، از جمله بایکوت کامل این رژیم، مشابه برخورد جهانی با آپارتاید آفریقای جنوبی، و اخراج آن از سازمان جهانی کار (ILO) و دیگر نهادهای بین‌المللی شده است.

امضاکنندگان تأکید کردند که اعتصاب کامیون‌داران و نانوایان تنها یک حرکت صنفی نیست، بلکه بخشی از مبارزه‌ای گسترده برای حق معیشت، حق زیستن و تغییر بنیادین در مسیر سرنگونی جمهوری اسلامی است. آن‌ها این اعتصاب را گامی در راستای تحقق جامعه‌ای آزاد، برابر و انسانی دانستند که در آن رفاه، امنیت، صلح، سکولاریسم و عدالت برای همه تضمین شود.

این بیانیه از جهانیان خواست تا صدای مبارزات مردم ایران را در مجامع بین‌المللی به فریادی رسا تبدیل کنند.

حمایت #رضا_سلمان_زاده ، پدر دادخواه زندانی از #اعتصاب_کامیونداران :

ازپشت دیوارهای بلندزندان قزل‌حصار صدای حق‌خواهی شما کامیون‌داران و نانوایان را شنیدیم. صدایتان آن‌قدر قدرتمند بود که دیوارهای عریض و طویل این مرکز اعدام‌های کشور،نتوانست مانع رسیدن این صدا به گوش آزادی‌خواهان در بند شود.

من چند سالی تجربه جاده‌های ایران را داشته‌ام و دردو رنج شما را از نزدیک لمس کرده‌ام. نانی که شما به قیمت جانتان از جاده‌های عهد قاجاری ایران درمی‌آورید، پاک‌ترین نان است. دوری از خانه و خانواده، نبود هیچ‌گونه امکانات رفاهی و بهداشتی در پایانه‌ها وجاده‌ها و اسکله‌ها،وضعیت جاده‌ها و در آخر، تعویق در پرداخت کرایه‌هااز جمله مشکلات شماست. تمام مطالبات شما بحق و با ایستادگی شرافتمندانه دربرابرحکومت ظالم ستاندنی است.

حمل‌ونقل شاهرگ شریانی هر کشوری‌ست؛امروز شما پرچم‌دار پایمردی و همبستگی در ایران نیمه‌سوخته هستید. با تداوم و پایداری خود نگذارید ایران را به زمین سوخته تبدیل کنند. از تهدید و سرکوب نظام ولایت فقیهان نهراسید که آینده روشن با ایستادگی شما در دسترس خواهد بود.
من از درون زندان حمایت خود را از شما عزیزان اعلام می‌کنم.

.