🔴 هشدار مجدد آمریکا به شهروندان دو تابعیتی درباره سفر به ایران

دفتر نماینده ویژه رئیس‌جمهور آمریکا در امور گروگان‌گیری با صدور بیانیه‌ای نسبت به سفر شهروندان آمریکایی به ایران هشدار داد.

این هشدار در پی اظهارات اخیر مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور دست‌نشانده رژیم ایران، مبنی بر دعوت از ایرانیان مقیم خارج برای بازگشت به ایران صادر شده است.

در این بیانیه آمده:
«با توجه به گزارش‌هایی مبنی بر اینکه رئیس‌جمهور ایران، دیاسپورای ایرانی را به بازگشت به ایران تشویق می‌کند، ما هشدار جدی خود را تکرار می‌کنیم:
شهروندان آمریکایی، به‌ویژه ایرانی‌تبارها، نباید به ایران سفر کنند. خطر بازداشت خودسرانه و غیرقانونی بسیار بالا است.»

ایالات متحده پیش‌تر نیز بارها نسبت به خطرات سفر شهروندان دو تابعیتی به ایران هشدار داده و از موارد متعددی از بازداشت‌های خودسرانه به عنوان چانه‌زنی سیاسی خبر داده بود.

🔴نزدیک به زمان برگزاری همایش لینک ورود و ساعت همایش اعلام می گردد.
#نه_به_جمهوری_اسلامی

🔴 منشور مطالبات ؛ منشور انقلاب پیش روست!

۲۵ بهمن ۱۴۰۱ منشوری از مطالبات حداقلی ۲۰ نهاد مستقل صنفی و مدنی ایران منتشر شد. که دارای ۱۲ بند است.

در باره منشور مواردی را بطور تیتر وار با مخاطبین در میان می گذارم؛

یکم - اصول دوازده گانه در منشور در یک فرایند و بر آمده از عمل اجتماعی و در کشاکش در پراتیک به برگ و بار نشسته است. شاید دلیل نقد بیرحمانه تا سر حد نفی آن توسط برخی از روشنفکران بویژه روشنفکران « چپ مارکسیست » ناشی از عدم حضور آنان در بستر واقعی مبارزات اجتماعی در ایران است. تا جائیکه مدعی می شوند منشور فوق پیوند چندانی با طبقه کارگر و جنبش آن ندارد.

دوم - انتشار منشور مطالبات حداقلی توسط بیست نهاد نتیجه روشن جنبش های مطالبه محور زنان و کارگران، دانشجویان و معلمان در این چند سال به شما می اید که در نهایت موفق شدند در فضای امروز جامعه ما که ابر جنبش زن زندگی آزادی، جنبش سیاسی ایران را وارد فاز جدیدی کرده است، امید به دگرگونی را در میان بخش هایی از اقشار جامعه به تغییر وضع موجود افزایش و به خوبی نشان داد که راهبردها و راه کارهای داخل برای پیش روی جنبش تعیین کننده و حیاتی ست.

سوم - انتشار منشور صف بندی در سپهر سیاسی را کاملا روشن کرد و نشان داد که دو مطالبه کلان نان و آزادی و در عین حال نفی کامل تبعیض ها در همه عرصه های اجتماعی و قومی و طبقاتی بن پایه است. طوریکه روند مبارزه رهائی بخش در داخل امکان ایجاد جبهه نهادهای مستقل و جنبش ها را بیش از پیش مهیا کرد.


چهارم - در هنگامه ای که راست گرایان با انواع و اقسام شیوه های رسانه ای اصرار می کنند که دارای هژمونی تعیین کننده هستند و رهبران خودخوانده این طیف که از دور دستی بر آتش دارند و صرفا به عوام فریبی مشغولند و دارای رسانه های تصویری و سرمایه و پول کافی هستند، طرح منشور مطالباتی نشان داد که رهبری انقلاب پیش رو از داخل و برآمده از جنبش ها و نهادهای مستقل مدنی ست و موج سواری در ایران امروز به راحتی ممکن و میسر نیست.


پنجم - منشور فوق در عین حالی که بخشی از دستارود بزرگ ابر جنبش زن زندگی آزادی ست. در حین حال می تواند در گسترش آن نقش بی بدیلی ایفا کند به بیانی روشن تر مانیفست زن زندگی آزادی همین اصول دوازده گانه منشور مطالبات حداقلی نهادهای مستقل است.

هفتم - ما حامیان جنبش های چندگانه، پشتیبانان همیشگی نهادهای مدنی و صدالبته رهروان ابر جنبش زن زندگی آزادی مخاطبین منشور هستیم تا در گسترش مفاد آن از هر نظر تلاش و کوشش کنیم و چنین امری ممکن نیست مگر آنکه به عمل و پراتیک اجتماعی و در عین حال به تحقق راهبردهای مندرج در آن بدون اما و اگر بپردازیم.

🔴 #فوری رژیم اسلامی#خامنه_ای_قاتل_جوانان_ایران در حال کشتار و سرکوب و #اعدام وحشیانه #زندانیان_سیاسی

بازگشت رژیم ملاها به #دهه_شصت
هشدار به سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشری: صدای بی‌صدای مبارزين و دگر اندیشان #ایران باشید .

تمام افراد سیاسی که حکم اعدام داشتند رو داخل دو اتوبوس بزرگ کردند با ضرب و شتم خیلی شدید به زندان قزلحصار یعنی محل اجرای حکم منتقل کردند ، اعتراض و درگیری و شعارها و ممانعت های بچه ها هم بی فایده بوده و موفق شدند به انتقال بچه ها و عمدا
گاز اشک آور زدند و نیروی انتظامی هم با اسلحه آماده به شلیک ایستاده بوده که زندانی ها برگردند داخل سالن و جلو انتقال افراد اعدامی گرفته نشه !
خیلی اوضاع خرابه !
شاید این حرام زاده ها از حرصشون که همه جوره باختن خیلی از بچه های اعدامی رو تو این هفته اعدام کنن !!!
زنان زندانی سیاسی در قرچک هم احتمالا طی دو روز آینده به بند ۶ زندان اوین منتقل میشن ! و متاسفانه اینطور که گفته شده ، پخشان عزیزی و وریشه مرادی در قرچک می مانند چون حکم اعدام دارند !!

Iran - Alarm: Human Rights in Iran

Urgent and alarming news from Iran: Based on a letter I received from a political prisoner in Iran, all political prisoners sentenced to death sentences have been crammed into two large buses and, after being brutally beaten, transferred to Ghezel Hesar Prison — the primary site for executions.

Protests, clashes, chants, and attempts by other prisoners to prevent the transfer were met with deliberate tear gas attacks. Armed police stood ready to fire to force prisoners back into their halls and ensure the transfer went ahead.

The situation is extremely grave. It is feared that, out of spite for having lost on all fronts, the authorities may execute many of these prisoners within the coming week.

In addition, women political prisoners in Qarchak Prison are expected to be transferred to Ward 6 of Evin Prison within the next two days. Sadly, it is reported that Pakhshan Azizi and Verisheh Moradi will remain in Qarchak because they also face death sentences.

This is an urgent call to all international human rights organizations, governments, and media outlets to act immediately to stop these executions and protect the lives of Iranian political prisoners.
@UN @AmnestySverige @amnesty @StateDept_NEA @netanyahu @IsraeliPM
@hana_humanright @iranhrs99
@EUCourtPress @EUHumanRights @NoToExecution_ @hrw_fa @ICHRI_Fa @UNHumanright
@hrw @hrw_fa

بیانیه فوری سازمان عفو بین‌الملل: خطر اعدام قریب‌الوقوع پنج زندانی سیاسی در ایران

سازمان عفو بین‌الملل با صدور بیانیه‌ای رسمی هشدار داد که مقامات جمهوری اسلامی باید فوراً اجرای هرگونه حکم اعدام علیه پنج زندانی سیاسی را متوقف کنند. این افراد، شامل:
- اکبر (شاهرخ) دانشورکار
- بابک علیپور
- محمد تقوی سنگدهی
- پویا قبادی
- وحید بنی‌عامریان

این زندانیان سیاسی محکوم به اعدام، روز جمعه ۱۷ مرداد ۱۴۰۴، با توسل به خشونت و ضرب‌وشتم شدید به مکان نامعلومی منتقل شدند.

در بیانیه عفو بین‌الملل آمده است:

«به گفته منابع داخل زندان، مأموران اعلام کرده‌اند که مقصد انتقال، زندان قزل‌حصار کرج بوده است؛ زندانی که در ماه‌های اخیر، ده‌ها اعدام در آن صورت گرفته و به یکی از کانون‌های اجرای احکام مرگ تبدیل شده است.

این پنج زندانی در اکتبر ۲۰۲۴، پس از محاکمه‌ای به‌شدت ناعادلانه و در شرایطی که از دسترسی به وکیل محروم بودند، به اعدام محکوم شدند. همچنین گزارش‌هایی درباره شکنجه و بدرفتاری‌های شدید علیه این زندانیان در دوران بازجویی منتشر شده است.»

عفو بین‌الملل تأکید کرده است که:

«اکنون زمان اقدام جهانی است. جامعه بین‌المللی باید با تمام توان خواستار توقف فوری این احکام اعدام شود.»

این هشدار در حالی صادر شده که ایران با موجی بی‌سابقه از اعدام‌ها روبه‌روست و بیم آن می‌رود که این احکام در سکوت و بدون اطلاع خانواده‌ها اجرا شود.
🔻اعدام ، هرگز و برای هیچ کس!

#نه_به_اعدام
#اعدام_نکنید
#اعدام_قتل_عمد_دولتی_است
#خامنه_ای_قاتل_جوانان_ایران
#خامنه‌ای_قاتل_سرنگون_سرنگون
#قسم_به_خون_یاران_ایستاده_ایم_تا_پایان
#زن_زندگی_آزادی
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد

ببینیم ممالک با اقلیم مشابه ما در همین حوالی جای تهدید مردم به قطع آب یا کم کردن زمان حمام چه تدابیری کرده اند!

نام پروژه: آب شیرین کنی عراق
ارزش پروژه: ۴ میلیارد دلار
ظرفیت تولید روزانه : ۱ میلیون متر مکعب
محل: بصره
پیمانکار: شرکت Power CHINA از چین و Al Ridha Group از عراق
محل مصرف: تامین آب شرب مردم شهر بصره

حجم این آب به اندازه مصرف روزانه نصف مردم تهران یا جمع مصرف آب روزانه مردم اصفهان و مشهد است

نحوه تامین مالی:
دولت عراق برای این پروژه ۴ میلیارد دلاری فقط ۱۰۰ میلیون دلار از جیب گذاشته و بقیه آن توسط دو بانک چینی تامین شده که بخشی از آن به شکل قرارداد مشارکتی BOT نیازی به سرمایه گذاری دولت عراق ندارد و بخش دیگر آن به شکل اقساط بلند مدت از فروش نفت تسویه می شود

از همه اینها اما جالبتر این است که نخست وزیر عراق در مراسم کلنگ زنی نگفته "ما وارث وضع موجودیم!"/#حامد_پاک_طینت

مجمع فعالان اقتصادی
📌@Iran_economy_online

و اینستاگرام
📌Paktinat.Hamed

✅ المراعی!
✍حامد پاک طینت

دیروز رئیس جمهور عزیزمان طی یک سخنرانی پرحرارت و تاثیرگذار گفته است: «نه آبی زیر پایمان مانده و نه پشت سدها. غیر از قطع کردن آب انتخابی نمانده ، یک نفر بیاید بگوید چه کنیم»

بد نیست نگاهی بیاندازیم ببینیم شرایط آب مملکت ما با عربستان چه وجه مقایسه ای دارد:

عربستان، یک بیابان یکپارچه بدون حتی یک رودخانه دائمی، با منابع آبی به شدت محدود و عمدتا غیرقابل تجدید با سرانه ۱۰۰ متر مکعب در سال که حتی ۷۰ درصد آب آشامیدنی مردمش را از آب شیرین کنی دریا تامین میکند چگونه در برابر ایران با این مقدار رودخانه و منابع تجدید پذیر با سرانه سالیانه ۱۲۰۰ متر مکعب ( ۲۰ سال پیش ۴۰۰۰ متر مکعب بود) امنیت آبی بیشتری دارد؟!

چگونه باور پذیر است بزرگترین شرکت لبنیات یکپارچه در جهان وسط صحرای بی آب و علف عربستان با این وضعیت آبی متولد و متبلور شود؟

«المراعی» چهارمین برند باارزش لبنیات جهان با ارزش ۴ میلیارد دلار و با رشد ۱۶ درصد در سال، به تنهایی نیمی از بازار لبنیات عربستان و با ۱۵۰ میلیون مصرف کننده، نیمی از بازار لبنیات خاور میانه را در دست دارد.

۱۸۰.۰۰۰ راس گاو نژاد هولشتاین ، ۳۰۰ میلیون مرغ ، ۷ میلیارد دلار فروش سالانه، ۱ میلیارد دلار سود سالانه و ۴۰.۰۰۰ نفر اشتغال همه در صحرای عربستان عنوان رهبری مطلق صنعت لبنیات و دامداری یعنی یکی از پرمصرف ترین صنایع آب بر جهان را یدک می کشد

برای شیری که یک لیترش ۳۵۰۰ لیتر آب لازم دارد، المراعی چگونه در طول این سالها در این مملکت خشک بیش از ۱ میلیارد لیتر شیر تولید کرده است؟!

باور کردنی نیست که این شرکت از سالی که تاسیس شده تا امروز برغم توسعه تصاعدی که داشته سالی ۷ درصد از مصرف آبش کم شده است، ۶۰ درصد آب مصرفی این شرکت بازیافتی است و تمام علوفه مورد نیاز شرکت از اراضی کشاورزی تحت مالکیت خود در آمریکا و آرژانتین تامین و به عربستان ارسال میشود

آنچه اتفاق افتاده ترکیبی هنرمندانه و خردمندانه از حکمرانی آب توسط حکومت عربستان و فناوری در شرکتهای خصوصی و البته فضایی آرام و بین المللی برای سرمایه گذاری است

آب در عربستان صاحب دارد، قیمت دارد و قیمتش ارزان نیست، مصرف کنند ی  بی حساب و کتاب با جریمه های کلان ، نقره داغ میشود و دزد آب زندان میشود حتی شیخ عرب! اما مردم و فعالان اقتصادی حسی از ناامنی آب ندارند.

عربستان در کنار این سختگیری ها طرحهای بزرگی تحت عنوان «قطره» و «مرشد» را اجرا کرد که ضمن برقراری سوبسید برای لوازم کم مصرف خانگی، به شکل ضربتی به تعمیرات گسترده و سریع شبکه آبرسانی برای جلوگیری از اتلاف آب پرداخت و همه این سیاستها به کاهش ۷۰ درصدی اتلاف آب منجر شد

عربستان ضمن ممنوع کردن کاشت محصولات آب بر، برای تامین امنیت غذایی خود اما مجوز کاشت محصولات مقاوم به خشکی را تشویق و مانند ارزن سوبسید داد و کشاورزی گلخانه ای را حتی تا زراعت زعفران توسعه و گسترش داد

بله آقای رئیس جمهور!

درست است که نه آبی زیر پاها مانده و نه پشت سدها اما شاید مغزی در بدنها مانده باشد و اراده ای در دستها

شاید !

به مجمع فعالان اقتصادی بپیوندید
📌@Iran_economy_online

و اینجا در اینستاگرام
📌Paktinat.Hamed

نقش مهم سندیکاهای کارگری در توسعه پایدار!

توسعه فرآیند جامع سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی است که هدف از آن بهبود مستمر رفاه کل انسان‌ها و یکایک افراد بر پایه ی مشارکت فعال، آزاد و هدفمند در توسعه و توزیع عادلانه ی منافع حاصل از آنست.
حق توسعه یک حق بشری است که به موجب آن هر فرد انسانی و همه ی ملت ها در مشارکت، سهیم بودن و برخورداری از توسعه، دارای حق هستند.
در واقع انسان موضوع محوری توسعه است و باید شریک فعال و ذی‌نفع حق توسعه باشد.
معمولن رشد و توسعه بعنوان دو مفهوم با یکدیگر خلط می شوند. برای اجتناب از چنین سو برداشتی، ابتدا به بیان تفاوت رشد و توسعه می پردازیم. در زبان فارسی رشد به معنای بزرگ شدن است و این بزرگ شدن بسته به مورد می تواند طولی، وزنی، سطحی و یا حجمی باشد. بهرحال رشد دارای مفهوم عددی است. بطور مثال، وقتیکه راجع به رشد یک کارخانه صحبت می شود، منظور مقدار تولید آن کارخانه است. همچنین منظور از رشد اقتصادی یک جامعه، افزایش تولید ملی(کالا و خدمات) آن جامعه است.
اما کلمه توسعه در لغت به معنی گسترش و بهبود است. در واقع توسعه علاوه بر بعد کمی، در اصل دارای ابعاد کیفی است.
توسعه فرآیندی است که در آن یک سری تحولات و تغييرات بنیادی در ساختارهای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی جامعه بوقوع می پیوندد.
همچنین توسعه را در یک معنای ساده میتوان بعنوان گذار از وضعیت اجتماعی، اقتصادی و سیاسی نامطلوب به وضعيتی مطلوب‌تر تعریف کرد که در آن انسان شادمان تر است و توانایی بیشتری در کنترل سرنوشت و زندگی خود دارد.

توسعه پایدار به معنای برآورده کردن نیازهای حال حاضر، بدون به خطر انداختن توانایی نسل‌های آینده در برآوردن نیازهای خودشان است. این مفهوم شامل ابعاد اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی است و هدف آن ایجاد تعادل بین این سه بعد برای تضمین رفاه حال حاضر و آینده است.
سندیکاها و اتحادیه های کارگری نقش مهمی در توسعه پایدار دارند. این سازمان ها با دفاع از حقوق کارگران و بهبود شرایط کار به تحقق اهداف توسعه پایدار در ابعاد اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی کمک می کنند. برنامه ریزی برای توسعه پایدار با راهکار برنامه های ۵ ساله، ۱۰ ساله و ۲۰ ساله امکان پذیر است. در سیستم سرمایه داری به دلیل وجود بحران های ناشی از این سیستم توسعه پایدار صورت نخواهد گرفت.

تاثیر فعاليت سندیکا در توسعه اقتصادی:
- دستمزد عادلانه و شرایط کار مناسب: سندیکاها با مذاكره برای دستمزدهای عادلانه و بهبود شرايط و محیط کار به افزایش قدرت خرید کارگران و در نتیجه رونق اقتصادی کمک می کنند.
- بهبود بهره وری: با ارتقای مهارت‌ها و دانش کارگران و ایجاد محیط کار سالم، بهره وری نیروی کار افزایش می یابد.
- کاهش فقر: با افزایش درآمد و فرصت های شغلی، سندیکاها به کاهش فقر و نابرابری کمک می کنند.

تأثیر فعاليت سندیکاها در توسعه اجتماعی:
- دسترسی به آموزش و بهداشت: سندیکاها با ترویج آموزش و بهداشت کارگران به ارتقای سطح زندگی و رفاه اجتماعی کمک می‌کنند.
- تأمین عدالت اجتماعی: با دفاع از حقوق کارگران و مقابله با تبعیض، سندیکاها به ایجاد جامعه ای عادلانه تر کمک می‌کنند.
- تقویت مشارکت کارگران: با ایجاد فرصت‌های مشارکت در تصميم گیری ها، سندیکاها به تقویت دموکراسی و مشارکت اجتماعی و بهبود روند تولید کمک می‌کنند. با توسعه شبکه‌های تعاونی‌های مصرف و مسکن (حذف دلال‌ها)، جلوگیری از فساد و ... کارگران عملا در بهبود شرایط اجتماع مشارکت فعال می کنند. (سندیکا ها دیده بانان بینای جامعه)

تأثیر فعاليت سندیکاها در توسعه محیط ریست؛

- حفاظت از محیط زیست: سندیکاها با ترويج شیوه های پایدار و کاهش اثرات زیست‌محیطی فعاليت های اقتصادی، به حفاظت از محیط‌زیست کمک می کنند.
- کاهش آلودگی: با پیگیری کاهش آلودگی ناشی از فعاليت های صنعتی و ترويج فناوری های پاک، سندیکاها به حفظ سلامت محیط‌زیست و کاهش آلودگی کمک می‌کنند.

چالش‌ها:
- محدودیت های قانونی و ساختاری برای فعاليت سندیکاها: بطور مثال در تبصره ۴ ماده ۱۳۱ قانون کار، بر خلاف ماده ۲۶ قانون اساسی آمده است که: کارگران یک واحد فقط می توانند یکی از سه مورد شورای اسلامی کار، انجمن صنفی یا نماینده کارگران را داشته باشند.
- ناآگاهی کارگران: در اثر نبود آزادی بیان و مطبوعات، در برخی از موارد، کارگران از حقوق خود آگاه نیستند و نمی‌توانند از مزایای سندیکا بهره‌مند شوند.
- جلوگیری دولتهای مختلف از تشکل یابی کارگران و بازنشستگان.

نتیجه‌گیری:
سندیکاها و اتحادیه های کارگری با نقش محوری خود در دفاع از حقوق کارگران و ترويج توسعه پایدار می توانند نقش بسزایی در تحقق اهداف توسعه پایدار ایفا کنند. با حمایت از این سازمان ها و رفع چالش‌های پیش روی آنها، می‌توان به توسعه ای پایدار و عادلانه دست یافت.

ناصر اسالو


کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

«سلام علی جان یونسی

ما هرگز همدیگه را ندیده‌ایم. با چند واسطه حساب کنی حتما رفقای مشترکی داریم که هربار نام تو را با احترام می‌آورند. چه آنانی که پیش از گرفتاری تو را می‌شناختند و چه آنانی که تو را در زندان دیده بودند.
راستی به پرونده سازی و سرکوب گفتم گرفتاری، حکایت جالبی است. این واژه را یکی از دوستان بکار میبرد. فعال سیاسی و از این دست موارد نبود و از دوران انفرادی و حبس خود به عنوان گرفتاری یاد می‌کرد چرا که آن روزها آنقدر دهشتناک بود که واژه‌های دیگر را کافی نمی‌دانست. تو بدون حکم بازداشت شدی، پس از اتمام مدت قرار بازداشت موقت همچنان در بازداشتگاه تو را نگه‌ داشتند، در بازداشتگاه کرونا گرفتی و حالا بعد از بیش ۵ سال حبس بدون یک ساعت مرخصی که ۲ سال آن بازداشت موقت بود همچنان دربندی.
نامه‌هایت و هربار بلند کردن صدایت از دل زندان مقاومتی است که حالا باز دم و دستگاه امنیتی را حتی در میانه جنگ و بمباران به تکاپو انداخته است تا مجموعا بیش از ۶ سال حبس دیگر و تبعید به کرمان برای تو ببرند.
علی جان
من از آن آدم‌هایی بودم که خیلی دوست نداشت تو را نخبه بداند، نه اینکه تو نخبه نباشی، خیلی این واژه را برای دفاع از بازداشتی یا زندانی دوست ندارم. فکر می‌کنم چه فرقی داشت که بر شانه‌ تو مدال‌های المپیادهای جهانی و داخلی باشد یا دیپلم ردی باشی، چه فرقی می‌کرد دانشجوی شریف باشی یا هرجای دیگری. چه فرقی می‌کرد از چه آرمانی دفاع کنی، همچنان البته در خصوص متهم و زندانی این موارد فرقی ندارد، اما صحبت به شخص تو که برسد و روایت زندگی‌ات که بازگو شود، حتما مهم است که دانشجوی نخبه کشور در زندان باشد و آن اساتید رانتی و دانشجویان سهمیه‌ای در دانشگاه. مهم است آدمی برای آرمان‌های خود از چه چیزهایی میگذرد.
فکر می‌کنم آدم‌هایی که خط فکری دارند خیلی ارزشمند هستند، چقدر شرافتمندانه است که کسی برای آرمان خودش ۴ کلاس درس و دانشگاه و بورسیه خارجی و آینده شخصی را هم رها کند، راستش بسیار دیده‌ام برای همان ۴ کلاس تن به چه خفت‌هایی که نمی‌دهند. در این روزها که بسیاری تلاش می‌کنند هر مقاومتی را تهی کنند، در این روزها که به قول رفیقی فصل وزش‌ بادها است و تو گویی بسیاری یادشان رفته است بر ما چه گذشت و می‌گذرد، دم شما گرم که ایستاده‌ای. دم شما گرم که شرافت را به مدرک دانشگاهی نفروختی، دم شما گرم که در زندان درس میخوانی و می‌آموزی. چرا که فکر می‌کنم فرقی ندارد آدمی از چه ایده‌ای حرف بزند، ایستادگی به خودی ارزش دارد.

به امید آنکه دیداری باشد به زودی در روز رهایی
همکلاسی قدیمی شما
مرداد ۱۴۰۴»

هشدار فوری نسبت به خطر اعدام بابک شهبازی و امید تباری مقدم
جمهوری اسلامی برای طناب‌دارش به دنبال گردن انسان‌های بی‌گناه می‌گردد.

🔹با توجه به خبر بسیار نگران کننده‌ای که به دستم رسیده، توجه رسانه‌ها، مدافعان حقوق بشر و نهادهای بین‌المللی را به خطر اجرای حکم قریب الوقوع آقایان بابک شهبازی و امیدتباری مقدم جلب می کنم. این دو انسان بی گناه که روز گذشته به همراه ۶۰۰ زندانی دیگر با ضرب و شتم، توهین و تحقیر به زندان اوین بازگردانده شدند. اما به همراه سایر زندانیان محکوم به اعدام به زندان قزلحصار منتقل شدند.

🔹امید تباری مقدم و بابک که آخرین محکومین به اعدام هستند یک سال قبل از جنگ ۱۲ روزه بازداشت شده بودند. امید تباری‌مقدم پیش‌تر به ده سال حبس محکوم شده بود اما پس از جنگ بار دیگر توسط قاضی صلواتی در محکمه‌ای نمایشی که کمتر از ۱۵ دقیقه به طول انجامید، بدون رعایت حداقل‌های آیین دادرسی به جاسوسی برای اسرائیل متهم شد. در انتهای این محاکمه نمایشی امید از قاضی صلواتی می‌پرسد حکم من چیست؟ صلواتی دستش را روی گردنش قرار داده، با تمسخر تکان می‌دهد و می‌گوید «اعدام».

🔹آقای بابک شهبازی نیز که یک کارگر ساده و به گفته خانواده‌اش «نصاب کولر» بوده، به اعدام محکوم شده و پس از انتقال به اوین در بی‌خبری است. چطور ممکن است دو نفر یک سال پیش، زمانی که خبری از جنگ نبود در رابطه با جنگ ۱۲ روزه به جاسوسی متهم شده و در پی آن به اعدام محکوم شوند؟! چطور ممکن است کسی که قبل از جنگ به ۱۰ سال زندان به اتهام ارتباط با دول متخاصم محکوم شده، پس از جنگ به جاسوسی و مجازات اعدام محکوم شود؟! آیا این الگو یادآور تابستان سیاه ۱۳۶۷ نیست؟

🔹از تمامی مدافعان حقوق بشر، نهادهای بین‌المللی و به ویژه مدافعان حق حیات و مخالف مجازات غیرانسانی اعدام می‌خواهم نسبت به این خطر جدی هوشیار باشند و از هر طریق ممکن به ویژه اطلاع رسانی گسترده برای نجات جان این انسان‌های بی‌گناه اقدام کنند. جمهوری اسلامی بار دیگر برای طناب‌های دارش به دنبال گردن می‌گردد؛ نباید اجازه بدهیم جمهوری جنایتکار اسلامی جان آنها را بگیرد.

چرا پیمان جاسمی، قهرمان رباتیک ایران.جوان نخبه ایلامی، را کشتند؟

چون حاضر نشد با سپاه همکاری کند.
پیمان جاسمی، ۳۳ ساله، قهرمان جهانی، مخترع و کاپیتان تیم ملی جوان نخبه ایلامی، حاضر نشد با سپاه همکاری کند.
. ۲ آذر ۱۴۰۱ به‌دلیل مسمومیت شدید به بیمارستان رفت، اما بیش از ۴۰ نیرو.ی سپا.ه جلوی عمل جراحی‌اش را گرفتند.یک روز بعد، پیمان جان باخت. پیکرش را مقابل چشمان پدرش ربودند و بی‌سر و صدا دفن کردند
پیمان فقط یک نخبه نبود؛ نماد شرافت و ایستادگی بود.
نامش در تاریخ خواهد ماند.
#دادخواهی #ایلام #براندازم #رباتیک #نابغه #جنایت_علیه_بشریت #مهسا #تغییر