انتقام از مریم اکبری منفرد با ممانعت از انتقال او از زندان قرچک 🔹پس از فشار و مطالبه‌ی گسترده‌ی مردمی، تعدادی از زندانیان سیاسی و مالی از قرچک به اوین منتقل شدند، اما همان زمان نیز هشدار داده بودم که این کافی نیست. قرچک باید به‌طور کامل تعطیل شود. زندانیان جرایم عادی هم انسان‌اند، حق دارند در شرایط انسانی و بهداشتی زندگی کنند. نظامی که حتی با مجرمان عادی چنین رفتار غیرانسانی می‌کند، در واقع انسانیت را از بنیاد انکار کرده است.

🔹مریم اکبری منفرد بیش از شانزده سال است که در زندان به‌سر می‌برد و در تمام این سال‌ها حتی یک روز مرخصی درمانی نداشته. اکنون، با وجود گذراندن حکم ۱۵ ساله‌اش، برای اجرای دو سال حبس جدید به قرچک بازگردانده شده است. سازمان‌های بین‌المللی از جمله عفو بین‌الملل، رفتار با او را مصداق روشن «شکنجه سفید» دانسته‌اند.

🔹قرچک ورامین، نماد تباهی نظام قضایی جمهوری اسلامی است؛ جایی که زنان زندانی در میان آلودگی، بیماری، و بی‌رحمی رها شده‌اند تا آرام‌آرام بمیرند. تا زمانی که قرچک پابرجاست، واژه‌ی «عدالت» در ایران بی‌معناست.

⁨ 🚨اعتصاب زندانیان قزل‌حصار در اعتراض به موج اعدام‌ها؛ فریاد در دل جهنم
تصاویر جدید از زندان قزل‌حصار کرج نشان می‌دهد که زندانیان واحد ۲ از روز دوشنبه ۲۱ مهر ۱۴۰۴، در اعتراض به انتقال هم‌بندانشان به سلول انفرادی برای اجرای احکام اعدام، دست به اعتصاب غذا زده‌اند.

منابع مطلع می‌گویند زندانیان با امتناع از دریافت غذای دولتی، خشم خود را نسبت به ماشین کشتار جمهوری اسلامی اعلام کرده‌اند.
حداقل ۱۶ زندانی به انفرادی منتقل شده‌اند؛ اقدامی که معمولاً پیش‌درآمد دار زدن است.

روح‌الله حسین‌زاده، معاون دادستان کرج، همراه با مسئولان زندان وارد بند شده و وعده بررسی وضعیت برخی از منتقل‌شدگان را داده، اما زندانیان اعلام کرده‌اند تا توقف کامل اعدام‌ها، اعتصاب ادامه دارد.

در دل یکی از مخوف‌ترین زندان‌های این رژیم، مردان محکوم به مرگ اکنون خود را سپر کرده‌اند تا صدای یک ملت را فریاد بزنند:

کشته‌شدن ماموستا مسعود نظری، از مخالفان جمهوری اسلامی در استانبول

به گزارش رسانه‌های ترکیه، ماموستا مسعود نظری، از روحانیون و مخالفان سنی‌مذهب جمهوری اسلامی ، در جریان تیراندازی افراد ناشناس در منطقه‌ی آرناووت‌کوی استانبول جان باخت.

بر اساس گزارش خبرگزاری دمیرورن ترکیه (DHA)، این حادثه شامگاه سه‌شنبه، ۲۲ مهرماه ۱۴۰۴ (۱۴ اکتبر) حوالی ساعت ۸:۳۰ به وقت محلی در محله‌ی اسلام‌بی رخ داد. آقای نظری بر اثر اصابت گلوله به‌شدت مجروح شد و با وجود انتقال فوری به بیمارستان، تلاش پزشکان برای نجات جان او بی‌نتیجه ماند.

گزارش‌ها حاکی است که مهاجم یا مهاجمان پس از تیراندازی از محل حادثه متواری شدند و تاکنون هیچ فرد یا گروهی مسئولیت این سوءقصد را بر عهده نگرفته است. پلیس ترکیه تحقیقات گسترده‌ای را برای شناسایی و دستگیری عاملان این حمله آغاز کرده است.

ماموستا مسعود نظری که حدود ده سال گذشته در ترکیه اقامت داشت، به دلیل مواضع انتقادی صریح خود علیه جمهوری اسلامی ایران شناخته می‌شد. خبر کشته‌شدن او بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌ها و نهادهای حقوق بشری کردستان و بلوچستان داشته است

ابوالقاسم صلواتی، رئیس شعبه ۱۵ محکمه انقلاب تهران، از مشهورترین و بدنام‌ترین ناقضان حقوق بشر در ایران است. او به صدور احکام پرشمار اعدام، حبس‌های طولانی‌مدت، شلاق، تبعید و محرومیت‌های اجتماعی علیه کنشگران سیاسی، مدنی، روزنامه‌نگاران، اقلیت‌های مذهبی و قومی و اتباع خارجی شناخته می‌شود.

🔸احکام او معمولا به خواست مستقیم نهادهای امنیتی مانند سپاه پاسداران و وزارت اطلاعات صادر شده و هیچ نسبتی با استقلال قضایی ندارد.

🔸صلواتی سابقه طولانی و سیاهی در سرکوب آزادی بیان، محاکمه خبرنگاران و فعالان حقوق بشر دارد. پرونده‌هایی مانند روح‌الله زم، نرگس محمدی، آرش صادقی و ده‌ها کنشگر دیگر نشان می‌دهد که او نقش مستقیم در حذف مستمر فعالان سیاسی، کارگری، مدنی و محیط زیستی داشته است.

تجمع خانواده زندانیان محکوم به اعدام همزمان با اعتصاب غذای زندانیان در بیرون زندان قزلحصار

هم‌زمان با اعتصاب غذای زندانیان در زندان قزلحصار، خانواده‌های زندانیان محکوم به اعدام نیز در بیرون از زندان دست به تجمع اعتراضی زدند.
در ادامه‌ی حرکت سراسری علیه مجازات اعدام، امروز زندانیان واحد ۳ قزلحصار نیز به اعتصاب غذای جمعی پیوستند. زندانیان واحد ۲ نیز در دومین روز اعتصاب خود، با تحصن در سالن و سر دادن شعار «نه به اعدام»، بار دیگر خواست انسانی و عادلانه‌ی خود را فریاد زدند.

مسئولان زندان در واکنش به این اعتراض، از زندانیان خواستند که به اعتصاب پایان دهند و وعده دادند اجرای احکام اعدام موقتاً متوقف خواهد شد. اما زندانیان، با آگاهی از فریب و وعده‌های تکراری مقامات، از شکستن اعتصاب خودداری کردند و با استقامت به اعتراض ادامه دادند.
در همین زمان، خانواده‌های زندانیان در بیرون از زندان، با برگزاری تجمعی اعتراضی، حمایت خود را از عزیزانشان اعلام کردند و خواستار لغو فوری احکام اعدام و پایان این روند ضدانسانی شدند.
اعتصاب و اعتراض در قزلحصار پژواکی است از رنج، آگاهی و مقاومت انسان‌هایی که در برابر خشونت قضایی و بی‌عدالتی ایستاده‌اند.
🔻 اعدام، هرگز و برای هیچ‌کس!
#نه_به_اعدام
#قزلحصار
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است

ما زندانیان واحد ۴ قزلحصار که مستمر شاهد انتقال هم‌بندان خود برای اعدام هستیم، از ایستادگی دوستان‌مان در واحد ۲ و خانواده‌هایشان در مقابل زندان حمایت می‌کنیم. برای ما هیچ چاره‌ای جز اعتراض و اعتصاب نمانده است.»
زندانیان با اشاره به شرایط دشوار و خفقان درون زندان تأکید کرده‌اند:
«مردم شریف ایران! لحظه‌ای تصور کنید آن سرکوبی که در بیرون احساس می‌کنید، در درون زندان هر روز ما را به قتل می‌رساند. ما قربانیانی هستیم که روزانه کشته می‌شویم و هیچ امیدی جز حمایت شما و سایر زندانیان نداریم.»
در پایان بیانیه، زندانیان واحد ۴ با فریاد «نه به اعدام» از همه هم‌میهنان و وجدان‌های بیدار خواسته‌اند که برای لغو احکام اعدام و نجات جان محکومان اقدامی فوری کنند. آنان هشدار داده‌اند:
«روزانه هم‌بندان ما را برای اعدام به سلول‌های انفرادی می‌برند و اگر پس از این اعتراضات تنها بمانیم، همگی کشته خواهیم شد.»
این بیانیه در حالی منتشر شده است که از روز ۲۱ مهر زندانیان واحد ۲ قزلحصار دست به اعتصاب غذا زده‌اند و از روز ۲۲ مهر نیز زندانیان واحد ۳ به این حرکت اعتراضی پیوسته‌اند. اعتصاب‌کنندگان، هم‌زمان با کارزار سراسری «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، خواستار توقف فوری اعدام‌ها و لغو تمامی احکام مرگ در ایران شده‌اند.
ما از تمام هموطنان و وجدان های بیدار تقاضا می کنیم که برای لغو حکم اعدام، برای نجات ما و دوستان مان ، هر انچه در توان دارند به کار بگیرند. حتی فردا دیر است. زیرا روزی نیست که در ان همبندیان ما را برای اعدام به سلول های انفرادی نبرند و اگر پس از این اعتراضات، تنها بمانیم همگی کشته خواهیم شد. فریاد ما " نه به اعدام" است.

زندانیان واحد ۴ زندان قزلحصار
سه شنبه ۲۲ مهر ماه

*جمع آوری امضا برای ارسال نامه به نهادهای حقوق بشری بین‌المللی*

از متن :

ما قاطعانه اعلام می‌کنیم:
نه به مجازات اعدام — آری به حق زندگی.

و خواسته‌های خود را چنین اعلام می‌داریم:
الف. توقف فوری تمامی اعدام‌ها در ایران؛
ب. لغو احکام اعدام صادرشده؛
پ. آزادی فوری تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی؛
ت. تشکیل دادگاه‌های مستقل و بین‌المللی برای پیگیری و مجازات مسئولان این جنایات؛
ث. اعزام فوری هیئتی مستقل و بین‌المللی برای بررسی وضعیت زندان‌ها، زندانیان و اعدام‌ها در ایران.

جامعه‌ی جهانی نباید بیش از این سکوت کند.
اکنون باید اقدام کرد — نه فردا.
زیرا در برابر جنایت، سکوت، همدستی است.

لینک برای امضا را لطفاً منتشر کنید:

https://forms.gle/2jWATg813R2GeNZX8

جمعی از زنان زندانی سیاسی اوین: امیدواریم اعتراض علیه اعدام دغدغه عمومی جامعه شود

دستی که برای سیر کردن خود یا فرزندش دراز شده باشد را به گیوتین و سری که بر فقر و گرسنگی خروشیده باشد را به دار می‌سپارند. گسترش فقر و فساد و فلاکت، جامعه را به دو نیمه فرادست و فرودست تقسیم کرده است. بر سفره‌ها نان بیاتی هم باقی نمانده تا گرسنگی را فرو دهند. آنکه دست از آستین برون آورد و آنکه بر این فقر و فلاکت فریادی برآورد را به مسلخ می‌برند.
سیستم همواره بدون آسیب‌شناسی و اشاره به ورشکستگی‌های سیاسی و اقتصادی خود، اعمال مجرمانه را جرائم خشن و بزه نامیده و افکار عمومی را علیه محکومان به مرگ برانگیخته و تلاش نموده به پاک‌کردن صورت‌مسئله که همانا ناکارآمدی و فساد سیستماتیک است، احساسات عمومی را تحریک و با تاکید بر اعمال مجرمانه محکوم، اجرای حکم مرگ را توجیه‌پذیر کند.
اعمال مجرمانه‌ای نظیر «قتل، مواد مخدر، سرقت و تجاوز» که عموما منجر به صدور احکام مرگ می‌شود، در نتیجه تدابیر سیاسی-اقتصادی حاکمیت بروز می‌یابد. اعتراض علیه این سیاست‌های رژیم نشانه بلوغ افکار عمومی است.
اخیرا و در زندان قزلحصار بیش از هزار زندانی در بند محکومان به مرگ در برابر اعدام و بر سیاست‌های سرکوبگرانه حکومتی شوریده‌اند. بلوغ سیاسی محکومان به مرگ در زندان قزلحصار نقطه‌عطفی در تاریخ مبارزات مردم ایران علیه سرکوب و مجازات مرگ است.
بند زنان اوین ضمن تقدیر از حرکت تاثیرگذار زندانیان قزلحصار، تا لغو مجازات اعدام در کنار تمامی محکومان به مرگ و خانواده‌های آنان ایستاده است.
همان‌طور که محکومان به مرگ در زندان قزلحصار طی روزهای اخیر از مردم خواسته‌اند، امیدواریم اعتراض علیه اعدام دغدغه عمومی جامعه شود.

جمعی از زنان زندانی سیاسی اوین
مهر ۱۴۰۴

#NoToExecutions
#نه_به_اعدام

#از_قزلحصار_بگو
#بند_زنان_اوین

زنان زندانی سیاسی اوین به هم‌بندی‌شان نسیم سیمیاری:
فریاد بلند حق‌خواهی‌ات شنیده شد

نسیم سیمیاری، زندانی سیاسی، یک هفته است که در اعتراض به تداوم بازداشت فریبا کمال‌آبادی، هم‌بندی‌اش در بند زنان اوین، دست به اعتصاب غذا زده است.
در این ارتباط هم‌بندیانش، با درخواست پایان دادن به اعتصاب، بیانیه‌ای به شرح زیر صادر کرده‌اند:

«نسیم سیمیاری بعد از چهار ماه انفرادی و تحمل بازجویی‌های سخت به بند آمد. بیش از دو سال است که با هم زندگی می‌کنیم و شاهدی هستیم بر زخم‌هایی نشسته بر جسم و جان او. شاهدی هستیم بر صبوری‌هایش و توان بی‌پایانش در مواجهه با رنج‌های مدامی که اگرچه جان را می‌خراشد؛ اما محکم‌تر و قوی‌تر می‌کند جان بیداری چون او را.
امروز نسیم در اعتراضی بر حق به آنچه در خصوص فریبا کمال‌آبادی رخ داد، در اعتصاب غذا است. فریبا کمال‌آبادی، شهروند بهائی، حدود ۱۴ سال از عمر خود را در زندان و حدود سه سال از آن را در سلول‌های انفرادی تهران و مشهد گذرانده است؛ بی‌آنکه در انتظار آزادی باشد، از سوی نیروهای امنیتی به او و خانواده‌اش اعلام شد که آزاد خواهد شد و دقیقا در لحظه‌ای که قرار بود برای آزادی از بند خارج شود، خبر رسید که آزادی‌اش منتفی است.
حالا نسیم عزیزمان در اعتراض به این بی‌حرمتی در اعتصاب غذا است. او از جان خود مایه گذاشته تا صدای این بی‌عدالتی را بلندتر به افکار عمومی برساند. ما دوستان و هم‌بندیان نسیم که شاهد وخامت حال او هستیم، از او می‌خواهیم به اعتصاب خود پایان دهد. نسیم عزیز. فریاد بلند حق‌خواهی‌ات شنیده شد.

هم‌بندیان تو در بند زنان زندان اوین
۲۸ مهر ۱۴۰۴»

#نسیم_سیمیاری #فریبا_کمال_آبادی #زن_زندگی_آزادی

آبشار و کوه نمک در منطقه کویری ایران بین خور و بیابانک که سرشار از ‌پتاسیم و دیگر کانی های با ارزش است. زیبایی شگفت انگیزش یک طرف و میلیاردها ثروتی که از ژرفای زمین بیرون می آید از سویی دیگر، نتیجه وجود این سرمایه های ملی و مردمی بدست چه کسانی می افتد؟؟؟

محسن قشقایی،زندانی سیاسی بند ۴ اوین،درباره حمله اسرائیل به زندان اوین در نامه‌ای با اشاره به خشونت نیروهای امنیتی با زندانیان نوشت:«باز هم از دشمنِ قوی‌تر خورده بودند و برای مردمِ دست‌خالی،قدرت‌نمایی می‌کردند.
با ما طوری رفتار کردند که انگار ما آنجا را مورد حمله قرار داده‌ایم یا ما عمری با تهدید و دشمن‌تراشی، مسبب این جنگ شده‌ایم.»
او با اشاره به حجم بالای تخریب و انتقال زندان‌بانان به مکانی دیگر عنوان کرد:«صریحاً با کشیدن اسلحه روی بچه‌ها تهدید کرده‌اند که ما دستور داریم شما را منتقل کنیم؛خودتان می‌روید یا جنازه‌هایتان را ببریم.»
این زندانی نوشت:«فضا به‌شدت خشک وخشن بود.بیش از صد نیروی مسلح از یگان ویژه، نوپو، و لباس‌شخصی‌های وزارت اطلاعات و سپاه، مأمور کنترل و حرکت‌ دادن ما بودند.
تازه متوجه حجم تخریب شده بودیم؛ماشین‌های سوخته و ذوب‌شده،کیسه‌های مشکی اجساد کنار مسیر،آسفالت کنده‌ و آغشته به خون، آب و خرده‌شیشه،درختان سوخته،ساختمان‌هایی که هنوز بعد از ساعت‌ها می‌سوختند و عملیات اطفای حریق ادامه داشت.»
بله...
#آقای قشقایی از خامنه ای ستم زیاد کشیده؛
مادرش و ازش گرفتند!
خودش هم سابقه زندان زیاد داره...
رضا ملک

دانشجویان همدانی خواهان اخراج دانشجویان عراقی از دانشگاه ها شده اند. عراقی ها می گویند تمام ایران همکنون در دیارمان عراقی ها و نوچه هایمان است.