بیانیه شورای ملی تصمیم: «نه به اعدام» در ایران؛ فریاد وجدان علیه سلب حیات و همبستگی با جنبش زندانیان.....

از اینجا بخوانید: 🔻
https://shora.org/archive/256561

پیام تسلیت شورای ملی تصمیم در پی درگذشت مادر عباس واحدیان شاهرودی


از اینجا بخوانید:
https://shora.org/archive/256570

فراخوان به شرکت در اولین مجمع عمومی شورای ملی تصمیم اعضای محترم شورای ملی تصمیم،
هیات مدیره شورا درنشست مورخ ۱۸ اکتبر ۲۰۲۵ خود ، بر اساس اساسنامه موقت،ضمن تعیین روز ۲۲ نوامبر 2025 ، اول آذر 1404 بعنوان تاریخ برگزاری اولین مجمع عمومی عادی ، به گروه موقت تدارک انتخابات ماموریت داد تا برای برپایی اولین مجمع عمومی عادی اقدام نماید، بنابراین از همه اعضا ی محترم درخواست مینماید ضمن مطالعه اساسنامه موقت و سایر اسناد مندرج در سایت شورا:
https://shora.org/assnad-shora
نظرات، پیشنهادات و سایر نقطه نظرات خودرا ازطریق ایمیل آدرس زیر، کتبا برای گروه موقت تدارک انتخابات ارسال نمایید.متعاقبا نیز دستور کار مجمع عمومی، همراه سایر موارد مربوطه به شرکت در انتخابات ،نحوه رای دادن و شرایط کاندید شدن و کاندید کردن افراد برای گرفتن مسئولیت برای اعضا ارسال خواهد شد.
از طرف گروه موقت تدارک مجمع عمومی
رضا برومند.
shoramellitsmm@gmail.com

♦️ در تعلیق

✍️محمد مالجو

ایران امروز در وضع تعلیق به‌سر می‌برد: نه آرامشی هست نه چشم‌اندازی برای خروج از انبوه بحران‌های درهم‌تنیده و فزاینده. همه‌چیز به ظاهر در حرکت است، اما هیچ‌چیز پیش نمی‌رود. حکومت درگیرِ تصمیم‌های نیم‌بند و سیاست‌های واکنشی است، اصلاح‌طلبان در انفعالِ مطلق، و جامعه در خشمی قابل‌درک. اعتراض‌ها فرونشسته‌اند، اما انواع نارضایتی‌ها کماکان به‌قوت می‌جوشند. نیروها در جامعه مصرف می‌شوند بی‌آن‌که کنش جمعی سربرآورَد. بدنۀ بزرگی از جامعه بارها برآشفت، اما هر بار بی‌سازمان‌تر از پیش شد. شخصاً درک نمی‌کنم این تعلیق به معنای آرامش پیش از طوفان است یا حاصل نوعی فرسایش و خستگی جمعی که استمرار خواهد داشت.

مسئلۀ اصلی در چنین وضعی نه فقط فقر یا نابرابری یا تخریب محیط‌زیستی یا چه و چه بلکه فقدان عاملیت جمعی است. نیروهای اجتماعی و فکری زنده‌اند اما بدون سازمان‌یابی. خشم و رنج هست اما بیان سیاسیِ دسته‌جمعی ندارد. حاکمیت سیاست می‌ورزد، اما بدون مردم. مردم نارضایتی دارند، اما ‌قدرت ندارند. حاصل عبارت است از میدانی از نیروهای پراکنده که یکدیگر را خنثی می‌کنند. جامعه از درون تحلیل می‌رود زیرا فاقد ظرفی است که انرژی انباشته‌اش را به تغییر پایدار تبدیل کند. بحران اصلی‌مان در نوعی احساس بی‌قدرتیِ جمعی بازتاب یافته است که خود را در سکوت سیاسی یا کناره‌گیری مردم نشان می‌دهد.

ریشه‌های این بحران البته عمیق‌تر از رخدادهای سال‌های اخیر است. دهه‌ها سرکوب سیاسی عملاً امکان تولد و رشد سازمان‌های اغیار را از میان برده است. در نتیجه هر بار که جامعه کوشیده است خواست خود را به زبان جمعی بیان کند با فقدان سازمان و رهبری و اعتماد روبه‌رو شده است. اسلام سیاسی با گسترش سیطره‌اش بر سیاست و فرهنگ و اقتصاد عملاً عرصۀ استقلال اجتماعی را نیز بیش‌ازپیش محدود کرده است. تدریجاً هم در حکومت و هم در جامعه نوعی عادت به تصمیم‌گیری از بالا جا افتاده است، عادت به این ‌که نیروهای اجتماعی فقط واکنش نشان دهند بی‌آن‌که بتوانند ابتکار عمل داشته باشند.

از سوی دیگر، مجمع‌الجزایر اپوزیسیون‌های خارج از حاکمیت نیز نتوانسته‌اند جای خالی عاملیت اجتماعی را پر کنند. بخشی به رؤیای مداخلۀ خارجی و رژیم‌چنج دل بستند، بخشی دیگر نیز در سطح تحلیل‌های انتزاعی یا اتحادهای فرقه‌ای باقی ماندند. چیزی که هنوز غایب است پیوندی زنده میان اندیشه و جامعه است، میان نقد و سازمان‌یابی. به همین دلیل، هر جنبش اعتراضی تازه گرچه پرشورتر از پیش آغاز می‌شود اما به‌سرعت در خلأ سازمان‌یابی‌ها فرو‌می‌پاشد. جامعۀ ایران امروز نه از انرژی سیاسی  بلکه از «ظرف» سیاسی تهی است.

در این چشم‌انداز، سخن‌گفتن از اصلاح یا انقلاب، هر دو، نوعی ساده‌سازی‌اند. بدون بازسازی عاملیت جمعی نه اصلاحات پا می‌گیرد و دوام می‌آورد و نه شورش‌ها به ثمر می‌رسند. این بازسازی، پیش از آن که پروژه‌ای سیاسی باشد، ضرورتی اجتماعی است: بازگرداندن اعتماد به کنش جمعی، احیای نهادهای مستقل، و بازگشت به تجربه‌های همیاری در مقیاس‌های خُرد. شاید از دل همین تمرین‌های کوچک باشد که امکان سیاستی تازه زاده شود، سیاستی که نه از بالا تحمیل شود و نه از بیرون وارد، بلکه از درون جامعه برخیزد.

هفتصد هزار میلیارد تومان معادل حدودن هفت میلیارد دلار بدهی و تعهدات بانک آینده است. علی انصاری از خانواده ای خیلی مذهبی و حکومتی با کمک خانواده خامنهی و بقیه حکومتیان این غارت را از جیب مردم و‌سرمایه های ملی ایران کرده اند.
با انداختن مسئولیت این بانک به دوش بانک ملی ایران، عملا بانک ملی هم ورشکست شده است.
این یعنی فروپاشی اقتصاد و‌سیستم مالی ایران!

چیزی که حکومتیان سعی میکنند پنهان کنند و مردم نا امید هم چاره ای برای مقابله با آن نمیبینند!
هفت میلیارد دلار بدهی جدید به گرده اقتصاد ملی ایران، نابودی میلیون ها ایرانی دیگر را هدف گرفته است.
چرا که بانک مرکزی به دستور بیت خامنهی تا کنون ضرر های این بانک را که از پنج سال پیش ورشکست کامل
شده بود، با چاپ اسکناس بدون پشتوانه با افزایش نرخ تورم هزاران درصدی به دوش مردم نا آگاه ایران انداخت.

بدون وجود یک رهبری فراگیر و جبهه ای دموکراتیک و ملی- مردمی، و آگاهی رسانی دقیق به مردم و نشان دادن مسیر چگونگی باز پس گیری قدرت حکومتی از دست نشاندگان گوادالوپیستها، و ساواک، و‌اسلامیستها نتیجه این وضع به فروپاشی کشور ایران می انجامد.
#منصوراسانلوکارگرسندیکالیست

رسوایی تولید کننده شیرینیجات و کلوچه ستاک که مردم را بیمار میکند و با گردن کلفتی جواب مردم و فروشندگان را می دهد. آیا با همت مردمی می توان گریبان او را گرفت تا داد خانواده هایی که این فرد(مدیر یا تولید کننده یا پخش کننده این محصول را زیر محاکمه مردمی کشاند! چون بیشتر بیدادگاه های حکومتی این موارد را از سر باز می کنند.)

صدای خشم الیگودرزیهای دلاور به آسمان هفتم رسید.
الیگودرز در سوگ امید سرلک؛ فریاد «مرگ بر خامنه‌ای» در مراسم خاکسپاری قهرمان ملی ایران
در مراسم خاکسپاری جاویدنام امید سرلک، جوان ۲۲ ساله پادشاهی‌خواه و دانشجوی خلبانی، آرامستان اکبرعلی الیگودرز به صحنه‌ای از خشم و مقاومت مردم بدل شد. حاضران با شعارهای «این گل پرپر شده، هدیه به میهن شده» و «مرگ بر خامنه‌ای» فریاد زدند و خشم خود را از قتل این جوان دلیر به‌دست مزدوران رژیم تروریستی جمهوری اسلامی فریاد کردند.
جمعیت عظیمی از مردم با پرچم‌های شیر و خورشید، با اشک و فریاد، امید را تا آرامگاه بدرقه کردند و نامش را در کنار دیگر قهرمانان راه آزادی ایران جاودانه ساختند. صدای ««مرگ بر دیکتاتور» در سراسر الیگودرز طنین‌انداز شد؛ نشان روشن از آن‌که خون امید سرلک خاموش نخواهد شد و آتش خشم مردم هر روز شعله‌ورتر می‌شود.

امید سرلک، پهلوانی بود از تبار آریوبرزن، سورنا و آرش کمانگیر؛ دلاوری که در برابر ظلم جمهوری اسلامی ایستاد و جان خویش را فدای آزادی ایران کرد. نام او، تا همیشه، در کنار قهرمانان جاودان این سرزمین خواهد درخشید.

به خانواده و دوستان امید سرلک: استوار و محکم، این مبارزه را ادامه دهید که روز عدالت نزدیک است. در این راه در کنارتان هستم.

از همه میهن‌پرستان که گارد جاویدان ایران هستند می‌خواهم که با رعایت نکات امنیتی، سازماندهی خود را گسترش دهند و برای نبرد نهایی آماده شوند.

ویدئویی از سوگواری دردناک پدر و خانواده جاویدنام #امید_سرلک قهرمان ملی #ایران در مراسم خاکسپاری او در آرامستان اکبر علی #الیگودرز

این جوان عصیانگر و به ستوه‌آمده از شرایطی که جمهوری اسلامی بر مردم ایران تحمیل کرده، در استوری اینستاگرامش نوشته بود:


«مرگ بر اخوند، تا کی فقر، تا کی حقارت تا کی سواری دادن، الان وقتشه خودتو نشون بدی جوون، الان وقتشه دلر و به دریا بزنی. البته این اخوندا واسه جوونای ایران رودی بیش نیستن، میتونی به جای استوری گذاشتن با دشمن فرضی الان خودتو نشون بدی الان همون زمانیه که میگفتی الله یار باشه دشمن هزار، این گوی اینم میدون، دل‌دارا خودتونو ثابت کنید! یعنی هر شهری چهارتا جوون دلدار نداره؟»

#قاسم كتلت
#موشعلی
خودمم نفر اول میام
مرگ بر خامنه‌ای»

آن طور که در شبکه‌های اجتماعی نوشته شده، جنازه او را به خانواده تحویل نداده‌اند و آنها را تحت فشار گذاشته‌اند تا بگویند که او خودکشی کرده است.

با توجه به متن و ویدئویی که او در استوری اینستاگرامش منتشر کرده، کاربران شبکه‌های اجتماعی، احتمال قتل امید سرلک توسط عوامل جمهوری اسلامی را زیاد می‌دانند.

در هر حالت مسئول از دست دادن چنین جان‌هایی جمهوری اسلامی است که کشور را به این شرایط مبتلا کرده است.

یا. این جوان عصیانگر و آزادی‌خواه، گرامی

#امید_سرلک #نه_به_جمهوری_اسلامی

ما ادامه داریم
صدا رو نمیشه کشت


#لرستان #لر #امید_سرلک

قاضی صلواتی در جنگ ۱۲ روزه در سرداب امام‌زاده صالح می‌خوابید

فخرالسادات محتشمی‌پور، فعال سیاسی، در پیامی که در اعتراض به بازداشت دوباره همسرش مصطفی تاجزاده منتشر کرد، با اشاره به هراس مقام‌های جمهوری اسلامی از مرگ گفت در زمان جنگ ۱۲روزه، ابوالقاسم صلواتی، قاضی پرونده‌های سیاسی و سرکوب، در «سرداب امام‌زاده صالح» در شمیرانات می‌خوابیده است.

وی افزود: «شما که این‌قدر از مرگ می‌ترسید، کمی به اعمال و آینده خودتان و به مرگ فکر کنید.»

سرداب امام‌زاده صالح، در زیرزمین قرار دارد و دسترسی به آن از طریق پلکانی در گوشه صحن ممکن است. این بخش برای عموم آزاد نیست.

- تو جنگ ۱۲ روزه یه عده‌تون تو بیمارستان خوابیدید، یه عده تو سرداب و امامزاده، یکی‌تون هم تو فاضلاب😉

دانشجوی دکترا با ضربات باتوم جان باخت!

در مریوان، خشم مردمی از دل داغی بزرگ برخاست. نسرین قادری، دانشجوی دکترا، با ضربات نیروهای سرکوبگر جان باخت، اما نامش شعله‌ای شد در دل خیابان‌ها. زنان در صف اول، دانشجویان در خط مقدم، و مردم با فریاد «آزادی» لرزه بر ارکان دیکتاتوری انداختند. این اعتراض، فقط سوگ نبود؛ خروش بود، فریاد بود، بیداری بود.

‏تایید حکم اعدام ‎#احسان_فریدی دانشجوی ۲۳ساله محبوس در زندان مرکزی تبریز به اتهام افساد فی الارض در دیوان عالی کشور؛
هر لحظه ممکن است،احسانی که سرشار از ذوق زندگی هست و چند ماهی دربند قرنطینه همبندم بود اجرا شود.
اجازه ندهیم جمهوری اسلامی جان جوان معترضی را به ناحق و با اتهامات واهی بستاند.



بازتاب صدای زندانیان سیاسی باشیم و صدای آنها را به گوش مردم و جهانیان برسانیم.